Adhyaya 65
Chapter 65 — सभास्थापनकथनं (Account of Establishing an Assembly-hall)
பகவான் அக்னி சபா-ஸ்தாபன உபதேசத்தை கட்டுமானத்தின் சடங்கு-வழிப்பட்ட நியாயத்துடன் இணைத்து தொடங்குகிறார்—நிலத்தைச் சோதித்த பின் யஜமானன் முதலில் வாஸ்து-யாகம் செய்ய வேண்டும்; அப்போதுதான் இடம் பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் ஒத்திசைந்து சமூக/அரசியல் பயன்பாடு முறையாகத் தொடங்கும். சபைமண்டபம் கிராமத்தின் நான்கு சாலைகள் சந்திக்கும் இடத்தில் அல்லது கிராம எல்லையில் அமைக்கப்பட வேண்டும்; வெறிச்சோடிய இடத்தில் அல்ல—மக்கள் அணுக எளிதாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருக்க. திறனுக்கேற்ப கட்டுதல் நன்று; ஆனால் திறனை மீறிய செலவு தோஷம். சதுஃசால திட்டம் தோஷமற்ற சிறந்தது; திரிசால/த்விசால/ஏகசால விருப்பங்கள் திசை எச்சரிக்கைகளுடன் நிபந்தனையாக மதிப்பிடப்படுகின்றன. ‘கரராசி’ கணக்குகள், எட்டாகப் பிரித்தல், கார்க சாஸ்திரத்தின் விளக்க முறை, மேலும் கொடி, புகை, சிங்கம் போன்ற சகுனங்களைத் திசை வாரியாகப் பார்ப்பதும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் குடியேற்றத்தில் சமூக அனுமதி, விடியற்காலை மூலிகை-நீராடல் சுத்தி, பிராமண போஜனம், மங்கள அலங்காரம், மற்றும் நந்தா, வாசிஷ்டீ, ஜயா, பூர்ணா, பத்ரா, காஷ்யபீ, பார்கவீ, இஷ்டகா ஆகியவற்றை அழைக்கும் செழிப்பு மந்திரம்—செல்வம், மக்கள், கால்நடை வளர்ச்சி மற்றும் இல்லமும் புனித செங்கலும் வெற்றிகரமாக பிரதிஷ்டை பெற வேண்டி வேண்டுகிறது.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये कूपवापीतडागादिप्रतिष्ठाकथनं नाम चतुःषष्टितमो ऽध्यायः अथ पञ्चषष्टितमो ऽध्यायः सभास्थापनकथनं भगवानुवाच सभादिस्थानं वक्ष्ये तथैव तेषां प्रवर्तनं भूमौ परीक्षितायाञ्च वास्तुयागं समाचरेत्
இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேய புராணத்தில் ‘கிணறு, படிக்கிணறு, குளம் முதலியவற்றின் பிரதிஷ்டை விவரம்’ எனும் அறுபத்துநான்காம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது அறுபத்திஐந்தாம் அத்தியாயம்—‘சபைமண்டப நிறுவல் விவரம்’. பகவான் கூறினார்—சபை முதலியவற்றிற்குரிய இடத்தையும் அவற்றைச் செயல்படுத்தும் முறையையும் கூறுவேன்; நிலத்தைச் சோதித்த பின் விதிப்படி வாஸ்து யாகம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 2
स्वेच्छया तु सभां कृत्वा स्वेच्छया स्थापयेत् सुरान् तोयं समुत्सृजेदेवमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गोकुलं पाययेद् द्विजानिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः चतुष्पथे ग्रामादौ च न शून्ये कारयेत् सभां
தன் வசதிக்கேற்ப சபைமண்டபத்தை அமைத்து, அதே வசதிக்கேற்ப தேவர்களை பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஜலோத்ஸர்கம் (ப்ரோக்ஷணம்/அபிஷேகச் சடங்கு) செய்ய வேண்டும்—என்று பாடம். (மாற்றுப் பாடம்: ‘கோகுலத்திற்கும் த்விஜர்களுக்கும் நீர் அருந்தச் செய்ய வேண்டும்’). சபையை நான்கு வழிச் சந்திப்பில் அல்லது கிராமத்தின் தொடக்கம்/எல்லையில் அமைக்க வேண்டும்; வெறிச்சோடிய இடத்தில் அல்ல.
Verse 3
निर्मलः कुलमुद्धृत्य कर्ता स्वर्गे विमोदते अनेन विधिना कुर्यात् सप्तभौमं हरेर्गृहं
தூய்மையடைந்து தன் குலத்தை உயர்த்திய பின், செய்பவர் விண்ணுலகில் மகிழ்வுறுகிறார். இதே விதிமுறையின்படி ஹரியின் சப்தபௌம (ஏழு மாடி) இல்லம்/ஆலயம் அமைக்க வேண்டும்.
Verse 4
यथा राज्ञां तथान्येषां पूर्वाद्याश् च ध्वजादयः कोणभुजान् वर्जयित्वा चतुःशालं तु वर्तयेत्
அரசர்களுக்குப் போலவே பிறருக்கும் கிழக்கு முதலிய திசைகளில் கொடிகள் முதலிய (த்வஜாதி) அமைப்புகளைச் செய்ய வேண்டும். ஆனால் மூலைப் புறச்செலுத்தல்கள்/கோணப்பகுதிகளைத் தவிர்த்து, சதுஃசால (நான்கு மண்டப) அமைப்பை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.
Verse 5
त्रिशालं वा द्विशालं वा एकशालमथापि वा व्ययाधिकं न कुर्वीत व्ययदोषकरं हि तत्
மூன்று மண்டபம், இரண்டு மண்டபம் அல்லது ஒருமண்டபம் என எதைக் கட்டினாலும், தன் வல்லமையை மீறும் செலவைச் செய்யக் கூடாது; அது ‘வ்யயதோஷம்’ ஆகி நாசகரச் செலவை உண்டாக்கும்.
Verse 6
आयाधिके भवेत् पीडा तस्मात् कुर्यात् समं द्वयं करराशिं समस्तन्तु कुर्याद्वसुगुणं गुरुः
வரவு/வசூல் மிகுதியானால் துன்பம் உண்டாகும்; ஆகவே இரு பக்கங்களையும் சமமாக்க வேண்டும். ஆசிரியர் கூறுவது: மொத்த ‘கரராசி’ (கையில் கணிக்கப்பட்ட தொகை) வஸு-குணம், அதாவது எட்டுமடங்காக இருக்க வேண்டும்.
Verse 7
सप्तार्चिषा हृते भागे गर्गविद्याविचक्षणः अष्टधा भाजिते तस्मिन् यच्छेषं स व्ययो गतः
‘சப்தார்சிஷ்’ (ஏழுக்கதிர்—கிருத்திகைகள்) பகுதியை எடுத்தபின், கார்கவித்யையில் தேர்ந்தவர் கூறுகிறார்: அந்த மீதியை எட்டாகப் பகுத்தால் எது மீதமோ, அதுவே ‘வ்யயம்’ (இழப்பு/பற்றாக்குறை) எனப்படும்.
Verse 8
अथवा करराशिं तु हन्यात् सप्तार्चिषा बुधः वसुभिः संहृते भागे पृथ्व्यादि परिकल्पयेत्
அல்லது அறிவாளர் ‘கரராசி’யை சப்தார்சிஷ் மூலம் அடித்து/குறியிட வேண்டும். வஸுக்கள் பகுதியைச் சேகரித்தபின், பூமி முதலிய தத்துவங்களின் ஒழுங்கை நிர்ணயிக்க வேண்டும்.
Verse 9
ध्वजो धूम्रस् तथा सिंहः श्वा वृषस्तु खरो गजः तथा ध्वाङ्क्षस्तु पूर्वादावुद्भवन्ति विकल्पयेत्
கொடி, புகை, சிங்கம், நாய், காளை, கழுதை, யானை, மேலும் காகம்—இவை கிழக்கு முதலிய திசைகளில் தோன்றினால், திசைமாறுபாடுகளுக்கேற்ப அவற்றின் பொருளை விளக்க வேண்டும்.
Verse 10
त्रिशालकत्रयं शस्तं उदक्पूर्वविवर्जितं याम्यां परगृहोपेतं द्विशालं लभ्यते सदा
திரிசால இல்லத்தின் மூன்று அமைப்புகள் புகழத்தக்கவை; ஆனால் வடக்கு, கிழக்கு நோக்கியவை விலக்கப்பட வேண்டும். தெற்குப் புறத்தில் அயலார் இல்லத்துடன் இணைந்தால் அது எப்போதும் த்விசாலம் எனக் கருதப்படும்.
Verse 11
याम्ये शालैकशालं तु प्रत्यक्शालमथापि वा एकशालद्वयं शस्तं शेषास्त्वन्ये भयावहाः
தெற்கு திசையில் ஏகசால இல்லமோ அல்லது மேற்கு நோக்கிய பிரத்யக்சாலமோ புகழத்தக்கது. ஏகசால இரட்டையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது; பிற அமைப்புகள் அபாயகரம் எனக் கூறப்படுகின்றன.
Verse 12
चतुःशालं सदा शस्तं सर्वदोषविवर्जितं एकभौमादि कुर्वीत भवनं सप्तभौमकं
சதுஃசால இல்லம் எப்போதும் புகழத்தக்கது; எல்லா குறைகளிலிருந்தும் விடுபட்டது. ஒரு மாடியிலிருந்து தொடங்கி ஏழு மாடி வரை இல்லத்தை அமைக்க வேண்டும்.
Verse 13
द्वारवेद्यादिरहितं पूरणेन विवर्जितं देवगृहं देवतायाः प्रतिष्ठाविधिना सदा
வாசல், வேதி முதலிய அவசிய அங்கங்கள் இல்லாததும், பூரணம் (முழுமை) இன்றி நிறைவுபெறாததும் ஆகிய தேவாலயம்—தேவதையின் பிரதிஷ்டா விதிப்படி எப்போதும் விலக்கப்பட வேண்டும்.
Verse 14
पूश् चतुष्पथग्रामादाविति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ध्वजादि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः संस्थाप्य मनुजानाञ्च समुदायोक्तकर्मणा प्रातः सर्वौषधीस्नानं कृत्वा शुचिरतन्द्रितः
பூஷணனை நிறுவி—அல்லது பாடாந்தரப்படி கிராமத்தின் நான்கு வழிச்சந்தி முதலிய இடத்தில் நிறுவி, அல்லது கொடி முதலியவற்றை நிறுவி—சமூகச் சடங்கு விதிப்படி கூடிய மக்களுக்கு அனுமதி அளித்து, விடியற்காலையில் எல்லா மூலிகைகளுடனான ஸ்நானம் செய்து தூய்மையுடன் சோம்பலின்றி இருக்க வேண்டும்.
Verse 15
मधुरैस्तु द्विजान् भोज्य पूर्णकुम्भादिशोभितं सतोरणं स्वस्ति वाच्य द्विजान् गोष्ठहस्तकः
இனிய உணவுகளால் இருமுறைப் பிறந்தவர்களைப் போஷிக்க வேண்டும். பூர்ணகும்பம் முதலிய மங்களப் பொருட்களாலும் தோரணத்தாலும் இடத்தை அலங்கரிக்க வேண்டும். பிராமணர்களுக்கு ஸ்வஸ்திவசனம் கூறி, கைகூப்பி மரியாதையுடன் சேவை செய்ய வேண்டும்.
Verse 16
गृही गृहं प्रविशेच्च दैवज्ञान् प्रार्च्य संविशेत् गृहे पुष्टिकरं मन्त्रं पठेच्चेमं समाहितः
இல்லறத்தான் வீட்டில் நுழைய வேண்டும். முதலில் தெய்வவிதி அறிந்தவர்களை (தைவஜ்ஞரை) வழிபட்டு, பின்னர் குடியிருக்க வேண்டும். வீட்டில் ஒருமனத்துடன் இந்தப் புஷ்டி தரும் மந்திரத்தைப் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 17
ॐ नन्दे नन्दय वाशिष्ठे वसुभिः प्रजया सह जये भार्गवदायदे प्रजानां विजयावहे
ஓம். நந்தே, எங்களை மகிழ்விக்கவும். வாசிஷ்டீ, வசுக்களுடனும் சந்ததியுடனும் (அருள்புரிவாயாக). ஜயே, பார்கவனின் தாயாதத்தை அளிப்பவளே, மக்களுக்கு வெற்றியைத் தருவாயாக.
Verse 18
पूर्णे ऽङ्गिरसदायादे पूर्णकामं कुरुध्व मां भद्रे काश्यपदायादे कुरु भद्रां मतिं मम
பூர்ணே, அங்கிரஸரின் தாயாதமே, என் ஆசைகள் நிறைவேறுமாறு செய். பத்ரே, காஷ்யபரின் தாயாதமே, என் அறிவை மங்களமாக்கு.
Verse 19
सर्ववीजौषधीयुक्ते सर्वरत्नौषधीवृते रुचिरे नन्दने नन्दे वासिष्ठे रम्यतामिह
எல்லா விதைகளும் மூலிகைகளும் நிறைந்ததும், அனைத்து ரத்தினம் போன்ற மருந்துத் தாவரங்களால் மூடப்பட்டதும் ஆகிய இந்த அழகிய நந்தனத் தோட்டத்தில்—நந்தே, வாசிஷ்டே—இங்கு இனிமை நிலவட்டும்.
Verse 20
प्रजापतिसुते देवि चतुरस्रे महीयसि सुभगे सुव्रते देवि गृहे काश्यपि रम्यतां
ஓ தேவி, பிரஜாபதியின் புதல்வி, ஓ காஷ்யபீ! சதுரஸ்ர நிலவடிவில் மேன்மையுற்றவளே, சுபகே, சுவ்ரதே—இந்த இல்லத்தில் இனிதாய் தங்கி மகிழ்வாயாக.
Verse 21
पूजिते परमाचार्यैर् गन्धमाल्यैर् अलङ्कृते भवभूतिकरे देवि गृहे भार्गवि रम्यतां
உயர்ந்த ஆசாரியர்களால் பூஜிக்கப்பட்டு, நறுமணங்களும் மாலைகளும் அணிவிக்கப்பட்டு, செழிப்பை அருளும் ஓ தேவி, ஓ பார்கவீ—இந்த இல்லத்தில் இனிதாய் தங்குவாயாக.
Verse 22
अव्यक्ते व्याकृते पूर्णे मुनेरङ्गिरसः सुते इष्टके त्वं प्रयच्छेष्टं प्रतिष्ठां कारयाम्यहं
ஓ இஷ்டகா, அவ்யக்தமும் வ்யக்தமும் ஆகிய இரு நிலையில் நிறைவுற்றவளே; முனி அங்கிரஸின் புதல்வியே—வேண்டிய வரத்தை அருள்வாயாக; நான் உன் பிரதிஷ்டையைச் செய்வேன்.
Verse 23
देशस्वामिपुरस्वामिगृहस्वामिपरिग्रहे मनुष्यधनहस्त्यश्वपशुवृद्धिकरी भव
நாடு, நகரம், இல்லம் ஆகியவற்றின் ஆட்சியுரிமை பெறுதலில், மனிதர், செல்வம், யானை, குதிரை, கால்நடை ஆகியவற்றின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமாக நீ ஆகுவாயாக.
Frequently Asked Questions
It emphasizes Vāstu compliance through (1) mandatory Vāstu-yāga after site examination, (2) plan-typology evaluation (catuḥśāla preferred; triśāla/dviśāla/ekaśāla conditional by direction), and (3) quantified ‘kararāśi’ assessment with eightfold division (vasu-guṇa) and vyaya (deficit) determination, supplemented by directional omen interpretation.
It sacralizes civic and domestic architecture: disciplined means (non-excessive expenditure), purity rites, communal propriety, and mantra-based consecration turn the built space into a dharmic field where prosperity (bhukti) supports righteous living, while ritual alignment and devotion orient the householder toward auspiciousness and ultimately mukti.