Adhyaya 46

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पिण्डिकालक्ष्मादिलक्षणं नाम पञ्चचत्वारिंशो ऽध्यायः अथ षट्चत्वारिंशो ऽध्यायः शालग्रामादिमूर्तिलक्षणकथनं भगवानुवाच शालग्रामादिमूर्तेश् च वक्ष्येहं भुक्तिमुक्तिदाः वासुदेवो ऽसितो द्वारे शालग्रामद्विचक्रकः

இவ்வாறு ஆக்னேய ஆதிமகாபுராணத்தில் ‘பிண்டிகா-லக்ஷ்மி முதலியவற்றின் இலக்கணம்’ எனும் நாற்பத்தைந்தாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘சாலக்ராமம் முதலிய மூர்த்திகளின் இலக்கணக் கூறல்’ எனும் நாற்பத்தாறாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. பகவான் கூறினார்—இங்கே உலக இன்பமும் முக்தியும் அளிக்கும் சாலக்ராமம் முதலிய வடிவங்களின் இலக்கணங்களை நான் விளக்குவேன். வாசுதேவன் கருநிறம் உடையவன்; அதன் ‘த்வார’ (துளை/வாயில்) பகுதியில் இரண்டு சக்கரச் சின்னங்கள் இருந்தால் அது த்விசக்கிர சாலக்ராமம் ஆகும்.

Verse 2

ज्ञेयः सङ्कर्षणो लग्नद्विचक्रो रक्त उत्तमः सूक्ष्मचक्रो बहुच्छिद्रः प्रद्युम्नो नीलदीघवः

இணைந்த இரு சக்கரக் குறியுடன் உள்ள சக்கரம் சிவப்புநிறமுடைய சிறந்த ‘சங்கர்ஷண’ என அறியப்பட வேண்டும். பல துளைகளும் நுண்மையான धारையுமுடைய சக்கரம் நீலநிற நீளவடிவ ‘ப்ரத்யும்ன’ என கூறப்படுகிறது.

Verse 3

पीतो निरुद्धः पद्माङ्गो वर्तुलो द्वित्रिरेखवान् कृष्णो नारायणो नाभ्युन्नतः शुषिरदीर्घवान्

அவர் மஞ்சள் நிறமுடைய ‘அநிருத்த’ன்; தாமரை அங்கங்களையுடையவன்; வட்டவடிவன்; இரண்டு அல்லது மூன்று மங்கள ரேகைகளால் குறியிடப்பட்டவன். அவனே கருநிற ‘நாராயண’ன்; உயர்ந்த நாபியுடனும் ஆழமும் நீளமும் கொண்ட நாபிக்குழியுடனும் உள்ளவன்.

Verse 4

परमेष्ठो साब्जचक्रः पृष्ठच्छिद्रकश् च विन्दुमान् स्थूलचक्रो ऽसितो विष्णुर्मध्ये रेखा गदाकृतिः

பரமேஷ்டியின் சக்கரம் தாமரைச் சின்னமுடையது; பின்புறத்தில் துளையுடனும் நடுவில் புள்ளியுடனும் உள்ளது. விஷ்ணுவின் சக்கரம் தடித்த விளிம்பும் கருநிறமும் உடையது; அதன் நடுவில் கதையுருவான ஒரு ரேகை உள்ளது.

Verse 5

नृसिंहः कपिकः स्थूलवक्रः स्यात् पञ्चविन्दुकः वराहः शक्तिलिङ्गः स्यात् तच्चक्रौ विषमौ सृतौ

நரசிம்ஹத்தின் (சின்னமாக) ‘கபிக’ என்பது தடித்தும் வளைந்தும், ஐந்து புள்ளிகளுடனும் இருக்க வேண்டும். வராகத்தின் (சின்னமாக) ‘சக்தி-லிங்க’ வடிவம் இருக்க வேண்டும்; அந்த இரு சக்கரங்களையும் சமமல்லாதவையாக செய்து உரிய இடங்களில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 6

इन्द्रनीलनिभः स्थूलस्त्रिरेखालाञ्छितः शुभः कूर्मस्तथोन्नतः पृष्ठे वर्तुलावर्तको ऽसितः

அவர் இந்திரநீலக் கல்லைப் போன்ற நிறமுடையவர்; பெரியதும் மங்களகரமும்; மூன்று ரேகைகளால் குறியிடப்பட்டவர். ஆமைவடிவமாக உயர்ந்தவர்; மேலும் பின்புறத்தில் கருநிற வட்டச் சுழல் உள்ளது.

Verse 7

हयग्रीवोङ्कुशावाररेखो नीलः सविन्दुकः पृथुश्च्च्छिद्रश्चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वैकुण्ठः एकचक्रो ऽब्जी मणिभिः पुच्छरेखकः

ஹயக்ரீவருக்கு அங்குசச் சின்னமும் காவல்/பாதுகாப்பு ரேகைகளும் உண்டு; அவர் நீலநிறம், பிந்து-சின்னம் கொண்டவர், அகலமானவர், மேலும் துளை/பிளவு சின்னம் உடையவர்—இவை சுப லக்ஷணங்கள். வைகுண்டருக்கு புத்தகம் மற்றும் பாடம்/படிப்பு சின்னம், ஒரு சக்கரம் மற்றும் தாமரை உண்டு; வால்/முடிவு ரேகை மணிபோன்ற புள்ளிகளால் குறியிடப்பட்டுள்ளது.

Verse 8

मत्स्यो दीर्घस्त्रिविन्दुः स्यात् काचवर्णस्तु पूरितः श्रीधरो वनमालाङ्कः पञ्जरेखस्तु वर्तुलः

‘மத்ஸ்ய’ சின்னம் நீளமாகவும் மூன்று பிந்து-புள்ளிகளுடனும் இருக்க வேண்டும்; அது கண்ணாடி/ஸ்படிகம் போன்ற நிறத்துடன் நன்கு நிரம்பியதாகத் தோன்ற வேண்டும். இதுவே வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்ரீதரர்; விலா/மார்பு ரேகைகள் வட்டமாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 9

वामनो वर्तुलश्चातिह्रस्वो नीलः सविन्दुकः श्यामस्त्रिविक्रमो दक्षरेखो वामेन विन्दुकः

வாமனர் வட்டவடிவமும் மிகக் குறுநிலையும் உடையவர்; அவர் நீலநிறம், பிந்து-சின்னம் கொண்டவர். திரிவிக்ரமர் கருநிறம்; வலப்புறம் ரேகைச் சின்னமும் இடப்புறம் பிந்து-சின்னமும் உடையவர்.

Verse 10

अनन्तो नागभोगाङ्गो नैकाभो नैकमूर्तिमान् स्थूलो दामोदरो मध्यचक्रो द्वाःसूक्ष्मविन्दुकः

அவர் அனந்தர்; நாகத்தின் சுருள்கள் (போகங்கள்) போன்ற உடலமைப்புடையவர்; பல ஒளியும் பல வடிவங்களும் கொண்டவர்; பெருமையும் பருமனும் உடையவர்; தாமோதரர் (இடுப்பில் தாமம்/உதரபந்தம் சின்னம் உடையவர்); நடுவில் சக்கரச் சின்னம் கொண்டவர்; மேலும் இரண்டு நுண்ணிய பிந்து-சின்னங்களால் குறியிடப்பட்டவர்.

Verse 11

सुदर्शनस्त्वेकचक्रो लक्ष्मीनारायणो द्वयात् त्रिचक्रश्चाच्युतो देवस्त्रिचक्रको वा त्रिविक्रमः

ஒரு சக்கரம் தாங்குபவர் சுதர்சனர்; இரண்டு சக்கரங்கள் தாங்குபவர் லக்ஷ்மீ-நாராயணர். மூன்று சக்கரங்கள் தாங்குபவர் அச்யுத தேவன்; அல்லது மூன்று-சக்கரதாரியே திரிவிக்ரமர் எனவும் கூறுவர்.

Verse 12

जनार्दनश् चतुश् चक्रो वासुदेवश् च पञ्चभिः षट्वक्रश् चैव प्रद्युम्नः सङ्कर्षणञ्च सप्तभिः

ஜனார்தனன் நான்கு (பெயர்/உபாதி)களால் போற்றப்படுகிறான்; சதுஷ்சக்ரன் ஐந்து பெயர்களால்; ஷட்வக்ரன் ஆறு பெயர்களால்; அதுபோலப் பிரத்யும்னனும் சங்கர்ஷணனும் தலா ஏழு பெயர்களால் கீர்த்திக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 13

पुरुषोत्तमोष्टचक्रो नवव्यूहो नवाङ्कितः दशावतारो दशभिर्दशैकेनानिरुद्धकः द्वादशात्मा द्वादशभिरत ऊर्ध्वमनन्तकः

அவர் புருஷோத்தமன்; அஷ்டசக்ரன் (எட்டு வகைச் சக்கர-ரூபங்களை உடையவன்); ஒன்பது வ்யூஹங்களாக அமைந்தவனும், ஒன்பது அடையாளங்களால் குறியிடப்பட்டவனும் ஆவான். அவர் தசாவதாரங்களின் ஈசன்; பத்து மற்றும் ஒன்று (பத்துக்கு அப்பால்) எனும் நிலையில் அவர் அனிருத்தன். அவர் த்வாதசாத்மா; த்வாதசத்திற்கு மேலே அவர் அனந்தன்.