Adhyaya 75

Verse 1

ख, चिह्नितपुस्तकपाठः हरहस्ते इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवज्ञानामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः नमेदष्ताङ्गमूर्तये इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ पञ्चसप्ततितमो ऽध्यायः अग्निस्थापनादिविधिः ईश्वर उवाच अर्घपात्रकरो यायादग्न्यागारं सुसंवृतः यागोपकरणं सर्वं दिव्यदृष्ट्या च कल्पयेत्

இப்போது எழுபத்தைந்தாம் அத்தியாயம்—அக்னி நிறுவல் முதலிய விதி. ஈச்வரன் கூறினார்: அர்க்யப் பாத்திரத்தை கையில் கொண்டு, கட்டுப்பாடு மற்றும் பாதுகாப்புடன் அக்ன்யாகாரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். யாகத்திற்கான எல்லா உபகரணங்களையும் திவ்ய (சுத்த, ஸம்ஸ்கரிக்கப்பட்ட) நோக்குடன் முறையாக அமைத்துத் தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 2

उदङ्मुखः कुण्डमीक्षेत् प्रओक्षणं ताडनंकुशैः विदध्यादस्त्रमन्त्रेण वर्मणाभ्युक्षणं मतं

வடக்கு நோக்கி குண்டத்தை நோக்கி (விதிப்படி) பார்வையிட வேண்டும். குசா புல்லால் ப்ரோட்சணம் (தெளித்தல்) மற்றும் தாடனம் (தொட்டு/தட்டுதல்) செய்ய வேண்டும்; அஸ்திர மந்திரத்தால் வர்மம் (ரட்சைக் கவசம்) போல அப்யுக்ஷணம் செய்ய வேண்டும்—இதுவே ஏற்ற முறை.

Verse 3

खड्गेन खातमुद्धारं पूरणं समतामपि कुर्वीत वर्मणा सेकं कुट्टनन्तु शरात्मना

கட்கம் (வாள்) கொண்டு தோண்டிய மண்ணை அகற்ற வேண்டும். பின்னர் நிரப்பி சமப்படுத்த வேண்டும். வர்மம் (ரட்சாசாதனம்) கொண்டு சேகம்/தெளித்தல் செய்ய வேண்டும்; அம்புத் தண்டு போன்ற கம்பியால் குட்டனம் (அழுத்தி அடித்துச் சுருக்குதல்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

सम्मार्जनं समालेपं कलारूपप्रकल्पनं त्रिसूत्रीपरिधानं च वर्मणाभ्यर्चनं सदा

எப்போதும் துடைத்து சுத்தம் செய்தல், லேபனம்/லிபாய், கலைவடிவ அமைத்தல், திரிசூத்ரீ (யஜ்ஞோபவீதம்) அணிதல், மேலும் வர்மம் (ரட்சைக் கவசம்) மூலம் இடையறாத அர்ச்சனை செய்தல் வேண்டும்.

Verse 5

रेखात्रयमुदक् कुर्यादेकां पूर्वाननामधः कुशेन च शिवास्त्रेण यद्वा तासां विपर्ययः

நீரால் மூன்று கோடுகளை வரைய வேண்டும்; அவற்றில் ஒன்றை கீழே, கிழக்குநோக்கி அமைக்க வேண்டும். இது குசை புல்லாலும் சிவாஸ்திரம் (சிவனின் மந்திர ஆயுதம்) மூலமும் செய்யப்பட வேண்டும்; அல்லது அந்தக் கோடுகளின் வரிசையை மாற்றியும் செய்யலாம்.

Verse 6

वज्रीकरणमन्त्रेण हृदा दर्भैश् चतुष्पथं अक्षपात्रन्ततनुत्रेण विन्यसेद्विष्टरं हृदा

வஜ்ரீகரண மந்திரத்தாலும் ஹ்ருதய மந்திரத்தாலும் தர்பையால் சதுஷ்பதம் (நான்கு திசை குறுக்கு அமைப்பு) அமைக்க வேண்டும். ததனுத்ர மந்திரத்தால் அக்ஷபாத்திரத்தை நிறுவ வேண்டும்; பின்னர் ஹ்ருதய மந்திரத்தால் விஷ்டரம் (ஆசனம்) வைக்க வேண்டும்.

Verse 7

हृदा वागीश्वरीं तत्र ईशामावाह्य पूजयेत् वह्निं सदाश्रयानीतं शुद्धपात्रोपरिस्थितं

அங்கே ஹ்ருதய மந்திரத்தால் வாகீஸ்வரீ (வாணியின் தேவியை) ஆவாஹனம் செய்து பூஜிக்க வேண்டும்; ஈசாவையும் ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் நிரந்தர ஆதாரத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட அக்னியை தூய பாத்திரத்தின் மேல் வைத்து நிறுவ வேண்டும்.

Verse 8

क्रव्यादांशं परित्यज्य वीक्षणादिविशोधितं औदर्यं चैन्दवं भौतं एकीकृत्यानलत्रयं

க்ரவ்யாத அம்‌சம் (மாம்சம் போன்ற/அசுத்த பகுதி) நீக்கி, பார்வை முதலிய முறைகளால் சுத்திகரித்து, ஜீரணத்துடன் தொடர்புடைய பொருள்களில் உள்ள சைந்தவ (சந்திரத் தொடர்பான குளிர்ச்சி) மற்றும் பௌத (பூதத் தத்துவத் தொடர்பான) கூறுகளை ஒன்றாக்கி ‘அனலத்ரயம்’ (மூன்று அக்னிகள்) உருவாக்க வேண்டும்.

Verse 9

ॐ हूं वह्निचैतन्याय वह्निवीजेन विन्यसेत् संहितामन्त्रितं वह्निं धेनुमुद्रामृतीकृतं

வஹ்னி பீஜத்தால் ‘ஓம் ஹூம்—வஹ்னிசைதன்யாய’ என்று சொல்லி ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஸம்ஹிதா மந்திரங்களால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட அக்னியை தேனு முத்திரையால் அமிர்தமயமாக்கி நிறுவ வேண்டும்.

Verse 10

रक्षितं हेतिमन्त्रेण कवचेनावगुण्ठितं पूजितन्त्रिः परिभ्राम्य कुण्डस्योर्ध्वं प्रदक्षिणं

ஹேதி-மந்திரத்தால் பாதுகாத்து, கவசத்தால் மூடி, முறையாகப் பூஜித்து, குண்டத்தின் மேல்புற விளிம்பைச் சுற்றி அதை வலப்புறமாக வைத்துக் கொண்டு மூன்று முறை பிரதட்சிணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 11

दिव्यदृष्ट्या विल्प्कयेदिति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः शराणुनेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शिववीजमिति ध्यात्वा वागीशागर्भगोचरे वागीश्वरेण देवेन क्षिप्यमानं विभावयेत्

சிவ-பீஜத்தைத் தியானித்து, வாகீச (வாக்கின் அதிபதி) எனும் வலயத்தில் வாகீஸ்வர தேவன் அதை எறிகின்றார் எனக் கற்பனை செய்து தியானிக்க வேண்டும்; சில பிரதிகளில் ‘திவ்யத்ருஷ்ட்யா…’ என்றும் மற்றொன்றில் ‘சராணுனா/சராணுனே…’ என்றும் பாடவேறுபாடு உள்ளது।

Verse 12

भूमिष्ठजानुक्को मन्त्री हृदात्मसम्मुखं क्षिपेत् ततो ऽन्तस्थितवीजस्य नाभिदेशे समूहनं

நிலத்தில் முழங்கால் வைத்து மந்திர சாதகர் இதயம் மற்றும் முன்னிலையிலுள்ள ஆத்மத் தத்துவத்தை நோக்கி செலுத்த வேண்டும்; பின்னர் உள்ளே நிலைத்த பீஜத்தை நாபிப் பகுதியில் ஒருமுகமாகச் சேர்த்துக் குவிக்க வேண்டும்।

Verse 13

सम्भृतिं परिधानस्य शौचमाचमनं हृदा गर्भाग्नेः पूजनं कृत्वा तद्रक्षार्थं शराणुना

உடை அணிவதற்கான முறையான ஏற்பாடுகளைச் செய்து, சௌசமும் ஆச்சமனமும் மன ஒருமைப்பாட்டுடன் செய்து, கர்ப்பாக்னியைப் பூஜிக்க வேண்டும்; அதன் பாதுகாப்பிற்காக சராணு மூலம் ரக்ஷாகர்மம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 14

बध्नीयाद्गर्भजं देव्याः ककङ्कणं पाणिपल्लवे गर्भाधानाय सम्पूज्य सद्योजातेन पावकं

கர்ப்பாதானத்திற்காக தேவியின் (மனைவியின்) மென்மையான கையிலே கர்ப்பத்திற்கான ககங்கணம் (தாயத்து-வளையம்) கட்ட வேண்டும்; பின்னர் முறையாகப் பூஜித்து, ஸத்யோஜாத மந்திரத்தால் பாவகனை (அக்னியை) ஸம்ஸ்காரம் செய்து தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்।

Verse 15

ततो हृदयमन्त्रेण जुहुयादाहुतित्रयं पुंसवनाय वामेन तृतीये यासि पूजयेत्

பின்பு ஹ்ருதய மந்திரத்தால் அக்னியில் மூன்று ஆஹுதிகளை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பும்ஸவனச் சடங்கில் இடப்பக்கம்/இடக்கையால் மூன்றாம் ஆஹுதியில் ‘யாஸி’ என்று சொல்லி ஆவாஹிக்கப்பட்ட சக்தி/தெய்வத்தைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 16

आहुतित्रितयं दद्याच्छिरसाम्बुकणान्वितं सीमन्तोन्नयनं षष्ठे मासि सम्पूज्य रूपिणा

தலையில் நீர்த்துளிகளைத் தெளித்து மூன்று ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும். பின்னர் ஆறாம் மாதத்தில் ரூபமுடைய தெய்வத்தை முறையாகப் பூஜித்து சீமந்தோன்னயனம் (கர்ப்பிணியின் தலைமுடி பிரிப்புச் சடங்கு) செய்ய வேண்டும்.

Verse 17

जुहुयादाहुतीस्तिस्रः शिखया शिखयैव तु वक्त्राङ्गकल्पनां कुर्याद्वक्त्रोद्घाटननिष्कृती

மூன்று ஆஹுதிகளை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். சிகை/ஜ்வாலையால்—ஜ்வாலையாலேயே—வாய் மற்றும் அங்கங்களின் விதிப்படி கற்பனை/ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். இதுவே ‘வக்த்ரோத்காடன’ எனப்படும் நிஷ்க்ருதி (பரிகாரம்).

Verse 18

जातकर्मनृकर्मभ्यां दशमे मासि पूर्ववत् वह्निं सन्धुक्ष्य दर्भाद्यैः स्नानं गर्भमलापहं

ஜாதகர்மம் மற்றும் அதன்பின் வரும் மனிதச் சடங்குகளுக்காக, பத்தாம் மாதத்தில் முன்புபோல: புனித அக்னியைத் தூண்டி, தர்பை முதலியவற்றுடன் स्नானம் செய்ய வேண்டும்; அது கருப்பையின் மலம்/அசுத்தத்தை நீக்கும்.

Verse 19

सुवर्णबन्धनं देव्या कृतं ध्यात्वा हृदार्चयेत् सद्यःसूतकनाशाय प्रोक्षयेदस्त्रवारिणा

தேவி ஸுவர்ணபந்தனம் (தங்க அலங்காரப் பட்டை) அணிந்ததாகத் தியானித்து, இதயத்தில் அவளை அர்ச்சிக்க வேண்டும். உடனடி சூதக நிவாரணத்திற்காக அஸ்திர மந்திரத்தால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட நீரைத் தெளிக்க வேண்டும்.

Verse 20

कुम्भन्तु वहिरस्त्रेण ताडयेद्वर्मणोक्षयेत् अस्त्रेणोत्तरपूर्वाग्रान्मेखलासु वहिः कुशान्

கும்பம் (நீர்கலசம்) வஹ்ன்யஸ்திரத்தால் தட்ட வேண்டும்; பின்னர் வர்மண (கவச) மந்திரத்தால் ப்ரோக்ஷணம் செய்ய வேண்டும். அஸ்திர மந்திரத்தால் மேகலையின் வெளியே குசைகளை வடக்கு–கிழக்கு நோக்கி முனை வைத்து அமைக்க வேண்டும்.

Verse 21

ततोन्तस्थितदेवस्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शरात्मना इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धाद्यैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कुण्डन्तु इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः आस्थाप्य स्थापयेत्तेषु हृदा परिधिविस्तरं वक्ताणामस्त्रमन्त्रेण ततो नालापन्नुत्तये

பின்னர் தேவதைகள்/உபகரணங்களை உரிய இடங்களில் நிறுவி, ஹ்ருதா மந்திரத்தால் பரிதி (எல்லை) விரிவை நிறுவ வேண்டும். அதன் பின் அஸ்திர மந்திரத்தால் யஜமானர் மற்றும் ரித்விக்களுக்கு பாதுகாப்பு-விதியைச் செய்து, இடையூறு அல்லது அபாயம் வராமல் காக்க வேண்டும்.

Verse 22

समिधिः पञ्च होतव्याः प्रान्ते मूले घृतप्लुताः ब्रह्माणं शङ्करं विष्णुमनन्तञ्च हृदार्चयेत्

ஐந்து சமித்துகளை ஹோமத்தில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்—முனையும் அடியும் நெய்யால் நனைத்தவையாக. மேலும் உள்ளத்தில் பிரம்மா, சங்கரன், விஷ்ணு, அனந்தன் ஆகியோரைக் கும்பிட வேண்டும்.

Verse 23

दूर्वाक्षतैश् च पर्यन्तं परिधिस्थाननुक्रमात् इन्द्रादीशानपर्यन्तान्तान्विष्टरस्थाननुक्रमात्

தூர்வா புல் மற்றும் அக்ஷதம் கொண்டு பரிதி-இடங்களின் வரிசைப்படி சுற்றிலும் (பூஜை/குறியிடல்) செய்ய வேண்டும். மேலும் விஷ்டர் (ஆசனம்) இடங்களின் வரிசையில் இந்திரன் முதலியோர் ஈசானன் வரை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 24

अग्नेरभिमुखीभूतान् निजदिक्षु हृदार्चयेत् निवार्य विघ्नसङ्घातं वालकं पालयिष्यथ

அக்னியை நோக்கி நின்று, தத்தம் திசைகளில் உள்ளார்ந்த பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும். தடைகளின் கூட்டத்தை நீக்கி, நீ குழந்தையைப் பாதுகாப்பாய்.

Verse 25

शैवीमाज्ञाभिमान्तेषां श्रावयेत्तदनन्तरं गृहीत्वा स्रुक्स्रुवावूर्ध्ववदनाधोमुखैः क्रमात्

பின்னர் வேதிக்குச் சுற்றிலும் நிற்போருக்கு ஶைவீ ஆஜ்ஞை (ஆஜ்ஞா-மந்திரம்) கேட்கச் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் ஸ்ருக், ஸ்ருவா எனும் இரு ஆஹுதி கரண்டிகளை எடுத்துக் கொண்டு, முறையே ஒன்றின் வாயை மேல்நோக்கியும் மற்றொன்றின் வாயை கீழ்நோக்கியும் வைத்து பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 26

प्रताप्याग्नौ त्रिधा दर्भमूलमध्याग्रकैः स्पृशेत् कुशस्पृष्टप्रदेशे तु आत्मविद्याशिवात्मकं

தர்பையை அக்னியில் சூடாக்கி, அதன் வேர், நடு, முனை ஆகிய மூன்று பகுதிகளால் முறையே மூன்று விதமாகத் தொட வேண்டும். குசம் தொடப்பட்ட இடத்தில் சிவஸ்வரூபமான ஆத்மவித்யையை தியானித்து நிறுவ வேண்டும்.

Verse 27

क्रमात्तत्त्वत्रयं न्यस्य हां हीं हूं सं रवैः क्रमात् स्रुवि शक्तिं स्रुवे शम्भुं विन्यस्य हृदयाणुना

பின்னர் முறையே தத்துவத் திரயத்தின் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; ஹாம், ஹீம், ஹூம், ஸம் என்ற பீஜ ஒலிகளை உரிய நாதத்துடன் வரிசையாக உச்சரித்து, ஹ்ருதய-மந்திரத்தின் நுண் ‘அணு’ மூலம் ஸ்ருவாவில் சக்தியையும் ஸ்ருக்கில் ஶம்புவையும் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 28

त्रिसूत्रीवेष्टितग्रीवो पूजितौ कुसुमादिभिः कुशानामुपरिष्टात्तौ स्थापयित्वा स्वदक्षिणे

மூன்று நூல் கொண்ட யஜ்ஞோபவீதத்தால் கழுத்தைப் சுற்றி, அந்த இரண்டையும் மலர் முதலியவற்றால் பூஜித்து, குசத்தின் மேல் தன் வலப்புறத்தில் வைத்து நிறுவ வேண்டும்.

Verse 29

गव्यमाज्यं समादाय वीक्षणादिविशोधितं स्वकां ब्रह्ममयीं मूर्तिं सञ्चिन्त्यादाय तद्घृतं

பசு நெய்யை எடுத்துக் கொண்டு, வீக்ஷண முதலிய சுத்திகரணச் செயல்களால் தூய்மைப்படுத்தி, தன் விரும்பிய பிரஹ்மமயமான மூர்த்தியைத் தியானித்து, பின்னர் அந்த நெய்யை (ஆஹுதி செயற்காக) எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

Verse 30

कुण्डस्योर्ध्वं हृदावर्त्य भ्रामयित्वाग्निगोचरे पुनर्विष्णुमयीं ध्यात्वा घृतमीशानगोचरे

குண்டத்திலிருந்து சைதன்யத்தை மேலே எழுப்பி இதயத்தில் ஆவர்த்தித்து, அக்னிகோசரத்தில் அதைச் சுற்றவிட வேண்டும். பின்னர் ஹவியை விஷ்ணுமயமாகத் தியானித்து, ஈசானகோசரத்தில் நெய்யை ஆஹுதியாகச் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 31

धृत्वादाय कुशाग्रेण स्वाहान्तं शिरसाणुना आस्तीर्येति घ, ङ, चिह्नितपुस्तद्वयपाठः हां ह्रीं ह्रं समिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः हूं हां क्रूं समिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शिरसात्मना इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जुहुयाद्विष्णवे विन्दुं रुद्ररूपमनन्तरं

குசாக்ரத்தால் எடுத்துப் பிடித்து, ‘சிரஸ்’ பீஜத்துடன் ‘ஸ்வாஹா’ முடிவுடைய மந்திரத்தை ஆஸ்தீர்ய/ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். பாடபேதமாக ‘ஹாம் ஹ்ரீம் ஹ்ரம்’ அல்லது ‘ஹூம் ஹாம் க்ரூம்’ அல்லது ‘சிரஸாத்மனா’ என உள்ளது. பின்னர் ருத்ரரூபமான ‘பிந்து’வை விஷ்ணுவுக்கு ஆஹுதியாகச் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 32

भावयन्निजमात्मानं नाभौ धृत्वाप्लवेत्ततः प्रादेशमात्रदर्भाभ्यामङ्गुष्टानामिकाग्रकैः

தன் ஆத்மாவைத் தியானித்து மனத்தை நாபியில் நிலைநிறுத்த வேண்டும். பின்னர் ‘ப்லவன’ பயிற்சியைச் செய்ய வேண்டும்—ஒரு பிரதேச அளவுள்ள இரண்டு தர்பைகளை எடுத்து, அவற்றின் முனைகளை பெருவிரல் மற்றும் மோதிரவிரல் நுனிக்கிடையில் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

Verse 33

धृताभ्यां सम्मुखं वह्नेरस्त्रेणाप्लवमाचरेत् हृदात्मसम्मुखं तद्वत् कुर्यात् सम्प्लवनन्ततः

இரு கைகளையும் விதிப்படி வைத்துக் கொண்டு அக்னியின் முன்னிலையில் ‘அஸ்த்ர’ மந்திரத்தால் ‘அப்லவ’ கர்மத்தைச் செய்ய வேண்டும். அதேபோல் இதயம்-ஆத்மாவின் முன்னிலையில் இருந்து, பின்னர் ‘ஸம்ப்லவன’ (முழு ஆவரணம்/வியாப்தி) செய்ய வேண்டும்.

Verse 34

हृदालब्धदग्धदर्भं शस्त्रक्षेपात् पवितयेत् दीप्तेनापरदर्भेण निवाह्यानेन दीपयेत्

இதயத் தொடுதல் முதலிய காரணங்களால் தர்பம் எரிந்து தகுதியிழந்தால், ‘சஸ்த்ர’ மந்திரக் க்ஷேபத்தால் அதைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும். பின்னர் மற்றொரு எரியும் தர்பத்தை எடுத்துச் சென்று, அதனால் (அக்னி/கர்மம்) தீப்பற்றச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 35

अस्त्रमन्त्रेण निर्दग्धं वह्नौ दर्भं पुनः क्षिपेत् क्षिप्त्वा घृते कृतग्रन्थिकुशं प्रादेशसम्मितं

அஸ்திர மந்திரத்தால் தகைத்து, தர்பையை மீண்டும் அக்னியில் இட வேண்டும். பின்னர் நெய்யில் கை-அளவு (பிரதேச) அளவான, முடிச்சிட்ட குசத்தை வைக்க வேண்டும்.

Verse 36

पक्षद्वयमिडादीनां त्रयं चाज्ये विभावयेत् क्रामाद्भागत्रयादाज्यं स्रुवेणादाय होमयेत्

இடா முதலியவற்றிற்கு இரண்டு பங்குகளையும், நெய்யில் மூன்று பங்குகளையும் மனத்தில் வகுத்துக் கொள்ள வேண்டும். பின்னர் வரிசையாக கரண்டியால் அந்த மூன்று பங்குநெய்யை எடுத்து ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 37

स्वेत्यग्नौ हा घृते भागं शेषमाज्यं क्षिपेत् क्रमात् ॐ हां अग्नये स्वाहा ॐ हां सोमाय स्वाहा ॐ हां अग्नीषोमाभ्यां स्वाहा उद्घाटनाय नेत्राणां अग्नेर्नेत्रत्रये मुखे

தூய/ஒளிமிகு அக்னியில் நெய்யின் ஒரு பங்கினை ஆஹுதியாக அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் மீதமுள்ள நெய்யை வரிசையாகச் சேர்க்க வேண்டும்—“ஓம் ஹாம் அக்னயே ஸ்வாஹா”, “ஓம் ஹாம் ஸோமாய ஸ்வாஹா”, “ஓம் ஹாம் அக்னீஷோமாப்யாம் ஸ்வாஹா”—இது கண்கள் திறப்பதற்காக, அக்னியின் மும்முக/மும்கண் ரூபத்தின் முகத்தில் உச்சரிக்கப்படுகிறது.

Verse 38

स्रुवेण घृतपूर्णेन चतुर्थीमाहुतिं यजेत् ॐ हां अग्नये स्विष्टकृते स्वाहा अभिमन्त्र्य षडङ्गेन बोधयेद्धेनुमुद्रया

நெய் நிரம்பிய கரண்டியால் நான்காவது ஆஹுதியை அளிக்க வேண்டும்—“ஓம் ஹாம் அக்னயே ஸ்விஷ்டக்ருதே ஸ்வாஹா.” பின்னர் ஷடங்க மந்திரங்களால் அபிமந்திரித்து, தேனு முத்திரையால் (சடங்கை) விழிப்பூட்ட/செயல்படுத்த வேண்டும்.

Verse 39

अवगुण्ठ्य तनुत्रेण रक्षेदाज्यं शराणुना हृदाज्यविन्दुविक्षेपात् कुर्यादभ्युक्ष्य शोधनं

தனுத்ரம் (பாதுகாப்புக் கவசம்) கொண்டு மூடி, சரம் (அம்பு) மூலம் நெய்யை பாதுகாக்க வேண்டும். இதயப் பகுதியில் இருந்து நெய்த் துளிகள் சிதறினால், அப்யுக்ஷணம் (தெளித்தல்) மூலம் சுத்திகரிப்பு செய்ய வேண்டும்.

Verse 40

वक्त्राभिघारसन्धानां वक्त्रैकीकरणं तथा ॐ हां सद्योजाताय स्वाहा ॐ हां वामदेवाय स्वाहा ॐ हां स्वाहेत्यग्नौ घृते इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शरात्मनेति ण, चिह्नितपुस्तकपाठः अघोराय स्वाहा ॐ तत्पुरुषाय स्वाहा ॐ हां ईशानाय स्वाहा इत्येकैकघृताहुत्या कुर्याद्वक्त्राभिघारकं

‘வக்த்ராபிகார-ஸந்தான’மும் ‘வக்த்ர-ஏகீகரண’மும் செய்ய, அக்னியில் நெய்யை ஒவ்வொன்றாக ஆஹுதியாகச் செலுத்தி, வரிசையாக இம்மந்திரங்களை உச்சரிக்க வேண்டும்—“ஓம் ஹாம் ஸத்யோஜாதாய ஸ்வாஹா”, “ஓம் ஹாம் வாமதேவாய ஸ்வாஹா”, (சில குறியிடப்பட்ட பிரதிகளில் பாடாந்தரம்), “அகோராய ஸ்வாஹா”, “ஓம் தத்புருஷாய ஸ்வாஹா”, “ஓம் ஹாம் ஈசானாய ஸ்வாஹா।” இவ்வாறு ஒவ்வொரு நெய்யாஹுதியாலும் வக்த்ராபிகாரக கர்மம் நிறைவேறும்।

Verse 41

औं हां सद्योजातवामदेवाभ्यां स्वाहा ॐ हां वामदेवाघोराभ्यां स्वाहा ॐ हां अघोरतत्पुरुषाभ्यां स्वाहा ॐ हां तत्पुरुषेशानाभ्यां स्वाहा इतिवक्त्रानुसन्धानं मन्त्रैर् एभिः क्रमाच्चरेत् अग्रितो गतया वायुं निरृतादिशिवान्तया

“ஔம் ஹாம்—ஸத்யோஜாத-வாமதேவாப்யாம் ஸ்வாஹா; ஓம் ஹாம்—வாமதேவ-அகோராப்யாம் ஸ்வாஹா; ஓம் ஹாம்—அகோர-தத்புருஷாப்யாம் ஸ்வாஹா; ஓம் ஹாம்—தத்புருஷ-ஈசானாப்யாம் ஸ்வாஹா।” இம்மந்திரங்களால் வரிசையாக முகங்களின் ‘அனுசந்தானம்/இணைப்பு’ செய்ய வேண்டும்—கிழக்கு (அக்னி) முதல் தொடங்கி வாயு-திசை நோக்கி, நிர்ருதி திசையிலிருந்து சென்று சிவன் (ஈசான) வரை।

Verse 42

वक्त्राणामेकतां कुर्यात् स्रुवेण घृतघारया ॐ हां सद्योजातवामदेवाघोरतत्पुरुषेशानेभ्यः स्वाहा इतीष्टवक्त्रे वक्त्राणामन्तर्भावस्तदाकृतिः

ஸ்ருவம் (கரண்டி) மூலம் நெய்யின் தாரையை ஊற்றி (ஐந்து) முகங்களின் ஒன்றுமையைச் செய்து, “ஓம் ஹாம் ஸத்யோஜாத-வாமதேவ-அகோர-தத்புருஷ-ஈசானேப்யః ஸ்வாஹா” என்று உச்சரிக்க வேண்டும். இவ்வாறு விரும்பிய (முதன்மை) முகத்தில் மற்ற முகங்கள் லயித்து, அதே வடிவம் பெறும்।

Verse 43

ईशेन वह्निमभ्यर्च्य दत्वास्त्रेणाहुतित्रयं कुर्यात् सर्वात्मना नाम शिवाग्निस्त्वं हुताशन

ஈசான மந்திரத்தால் அக்னியை அர்ச்சித்து, பின்னர் அஸ்திர மந்திரத்தால் மூன்று ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்; முழு ஆத்மபாவத்துடன், “பெயரால் நீ சிவாக்னி; ஹுதாசனனே, இவ்வாஹுதியை ஏற்றுக்கொள்” என்று சொல்ல வேண்டும்.

Verse 44

हृदार्चितौ विसृष्टाग्नौ पितरौ विधिपूरणीं मूलेन वौषडन्तेन दद्यात् पूर्णां यथाविधि

இதயபக்தியுடன் இரு பித்ருக்களை முறையாக அர்ச்சித்து, அக்னியை விதிப்படி விடுவித்த பின், விதியை நிறைவு செய்யும் ‘பூர்ணாஹுதி’யை நியமப்படி அளிக்க வேண்டும்—மூலமந்திரத்தை ஜபித்து, இறுதியில் ‘வௌஷட்’ என்று முடித்து।

Verse 45

ततो हृदम्बुजे साङ्गं ससेनं भासुरं परं यजेत् पूर्ववदावाह्य प्रार्थ्याज्ञान्तर्पयेच्छिवं

பின்னர் இதயத் தாமரையில், அங்க-உபாங்கங்களும் கணங்களும் உடன் கூடிய பரம ஒளிமிகு சிவனை, முன்புபோல் ஆவாஹனம் செய்து வழிபட வேண்டும்; வேண்டி, ஞான-ஆஹுதியால் சிவனைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்।

Verse 46

यागाग्निशिवयोः कृत्वा नाडीसन्धानमात्मना शक्त्या मूलाणुना होमं कुर्यादङ्गैर् दशांशतः

யாகஅக்னியும் சிவனும் இடையே நாடி-சந்தானம் (இணைப்பு) செய்து, தன் உள்ளார்ந்த சக்தியால் மூலமந்திரத்தின் அணி (அட்சர-அலகு) கொண்டு ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் அங்கமந்திரங்களை பத்தில் ஒரு பங்காக ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்।

Verse 47

घृतस्य कार्षिको होमः क्षीरस्य मधुनस् तथा शक्तिमात्राहुतिर्दध्नः प्रसृतिः पायस्यतु

நெய்க்கு கார்ஷிக அளவில் ஆஹுதி; பாலும் தேனும் அதேபோல். தயிருக்கு சக்திமாத்திரம் (ஒரு கரண்டி) ஆஹுதி எனக் கூறப்படுகிறது; பாயசத்திற்கு ஒரு பிரஸ்ருதி (கைப்பிடி அளவு) ஆகும்।

Verse 48

यथावत् सर्वभक्षाणां लाजानां मुष्टिसम्मितं खण्डत्रयन्तु मूलानां कलानां स्वप्रमाणतः

அனைத்து உண்ணத்தக்க பொருட்களுக்கும் உரிய அளவை முறையாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். லாஜா (வறுத்த அரிசி) ஒரு கைப்பிடி; மூல்கள் (கிழங்கு-வேர்) மூன்று துண்டுகள்; கலா (பகுதிகள்) தத்தம் அளவின்படி எடுக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 49

ससेनं भास्करं परमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शासनं भास्करं परमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शाशनं भास्रं परमिति ङ चिह्नितपुस्तकपाठः शासनं त्र्यक्षरं परमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः ग्रासार्धमात्रमन्नानां सूक्ष्माणि पञ्च होमयेत् इक्षोरापर्विकं मानं लतानामङ्गुलद्वयं

‘சசேனம் பாஸ்கரம் பரம்’—க-குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியின் பாடம்; ‘சாசனம் பாஸ்கரம் பரம்’—கா-பாடம்; ‘சாசனம் பாஸ்ரம் பரம்’—ங-பாடம்; ‘சாசனம் த்ர்யக்ஷரம் பரம்’—க்ஹ-பாடம். அன்ன-ஆஹுதிகளில் அரை கிராச அளவுள்ள ஐந்து நுண்ணிய பகுதிகளை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். கரும்பின் அளவு ‘ஆபர்விக’; கொடிகளின் அளவு இரண்டு அங்குலம்।

Verse 50

पुष्पं पत्रं स्वमानेन समिधां तु दशाङ्गुलं चन्द्रचन्दनकाश्मीरकस्तूरीयक्षकर्दमान्

மலரும் இலைகளும் தத்தம் வழக்கமான அளவின்படி அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும்; ஹோமத்திற்கான சமித்து பத்துவிரல் அளவு நீளமாயிருக்க வேண்டும்; மேலும் சந்திரவெண்மை சந்தனம், குங்குமப்பூ (கேசரம்), கஸ்தூரி, யக்ஷ-கர்தமம் எனும் நறுமணப் பசையும் சமர்ப்பிக்கலாம்।

Verse 51

कलायसम्मितानेनान् गुग्गुलं वदरास्थिवत् कन्दानामष्टमं भागं जुहुयाद्विधिवत् परं

இவற்றை பட்டாணி அளவாகக் கணக்கிட்டு, குக்குலுவை இலந்தை விதைபோல் துண்டுகளாக்கி விதிப்படி ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்; மேலும் கிழங்குகளின் எட்டில் ஒரு பங்கை எடுத்துக் கொண்டு, நியமப்படி—இதுவே உயர்ந்த முறை—ஹோமம் நிறைவேற்ற வேண்டும்।

Verse 52

होमं निर्वर्तयेदेवं ब्रह्मवीजपदैस्ततः घृतेन स्रुचि पूर्णायां निधायाधोमुखं स्रुवं

இவ்வாறு பிரஹ்ம-பீஜ எழுத்துகளும் மந்திரப் பதங்களும் கொண்டு ஹோமத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்; பின்னர் ஸ்ருசியை நெய்யால் நிரப்பி, ஸ்ருவம் (ஆஹுதி கரண்டி) கீழ்முகமாக வைக்க வேண்டும்।

Verse 53

स्रुगग्रे पुष्पमारोप्य पश्चाद्वामेन पाणिना पुनः सव्येन तौ धृत्वा शङ्खसन्निभमुद्रया

ஸ்ருவத்தின் முனையில் ஒரு மலரை வைத்து, பின்னர் இடக்கையால் அதை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; மீண்டும் வலக்கையால் அந்த இரு கருவிகளையும் பிடித்து, சங்கம் போன்ற முத்திரையால் அடுத்த செயலை நடத்த வேண்டும்।

Verse 54

समुद्गतो अर्धकायश् च समपादः समित्थितः नाभौ तन्मूलमाधाय स्रुगग्रव्यग्रलोचनः

அரை உடல் அளவு உயர்ந்து, இரு பாதங்களையும் சமமாக வைத்து நிலைத்திருப்பான்; அதன் மூலத்தை நாபியில் நிறுவி, ஸ்ருக்/ஸ்ருவத்தின் முனையில் ஒருமுகக் கவனத்துடன் பார்வையை நிலைநிறுத்த வேண்டும்।

Verse 55

ब्रह्मादिकारणात्यागाद्विनिःसृत्य सुषुम्णया वामस्तनान्तमानीय तयोर्मूलमतन्द्रितः

பிரம்மா முதலிய காரண மையங்களை விட்டு, சுஷும்ணா நாடி வழியாக வெளிப்பட்டு, அந்தப் பிராண ஓட்டத்தை இடது மார்பின் இறுதிவரை கொண்டு செல்ல வேண்டும்; பின்னர் விழிப்புடன் இருந்து இரண்டின் மூலத்தின்மேல் மனத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

Verse 56

मूलमन्त्रमविस्पष्टं वौषडन्तं समुच्चरेत् तदग्नौ जुहुयादाज्यं यवसम्मितधारया

மூலமந்திரத்தை மிகச் சத்தமின்றி மெல்ல, தெளிவாகக் கத்தாமல், இறுதியில் “வௌஷட்” சேர்த்து உச்சரிக்க வேண்டும்; பின்னர் அந்த அக்னியில் யவமணியளவு ஓட்டமாக நெய்யை ஹோமமாகச் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 57

आचामं चन्दनं दत्वा ताम्बूलप्रभृतीनपि भक्त्या तद्भूतिमावन्द्य विदध्यात्प्रणतिं परां

ஆசமன நீரும் சந்தனமும் அளித்து, தாம்பூலம் முதலியவற்றையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; பின்னர் அந்தத் தெய்வீக மகிமையை பக்தியுடன் வணங்கி, உன்னதமான प्रणாமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 58

ततो वह्निं समभ्यर्च्य पडन्तास्त्रेण संवरान् संहारमुद्रयाहृत्य क्षमस्वेत्यभिधाय च

பின்னர் அக்னியை முறையாக அர்ச்சித்து, ‘படந்தாஸ்திர’த்தால் சுற்றுப்புறத்தை மூடிப் பாதுகாக்க வேண்டும்; அதன் பின் ‘ஸம்ஹார’ முத்திரையை செய்து, ‘க்ஷமஸ்வ’ என்று கூறி நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

Verse 59

भासुरान् परिधीस्तांश् च पूरकेण हृदाणुना विनिःसृत्य स्वपृष्टया इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः विनिःसृत्य स्वपुष्टया इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भास्वरानिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृदात्मनेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः श्रद्धया परयात्मीये स्थापयेत हृदम्बुजे

இதயத்தின் நுண்ணிய அணுவிலிருந்து பூரக (உள்சுவாசம்) மூலம் அந்த ஒளிமிக்க வளையங்களை வெளிப்படுத்தி, தன் ஒருமுக விழிப்புணர்வால்—உயர்ந்த श्रद्धையுடன்—பரமாத்மத் தன்மையுடைய இதயத் தாமரையில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 60

सर्वपाकाग्रमादाय कृत्वा मण्डलकद्वयं अन्तर्वहिर्बलिं दद्यादाग्नेय्यां कुण्डसन्निधौ

அனைத்து சமைத்த உணவுகளிலிருந்தும் முதன்மையான பங்கினை எடுத்துக் கொண்டு, இரு மண்டலங்களை அமைத்து, உள்ளும் வெளியும் பலி அளிக்க வேண்டும்; அக்னேய திசையில் குண்டத்தின் அருகில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 61

ॐ हां रुद्रेभ्यः स्वाहा पूर्वे मातृभ्यो दक्षिणे तथा वारुणे हां गणेभ्यश् च स्वाहा तेभ्यस्त्वयं बलिः

ஓம்। ‘ஹாம்’—ருத்ரர்களுக்கு ஸ்வாஹா। கிழக்கில் மாத்ருக்களுக்கு, அதுபோல தெற்கிலும்। வாருண திசையில் ‘ஹாம்’—கணங்களுக்கு ஸ்வாஹா। அவர்களுக்கே இப் பலி।

Verse 62

उत्तरे हाञ्च यक्षेभ्य ईशाने हां ग्रहेभ्य उ अग्नौ हामसुरेभ्यश् च रक्षोभ्यो नैरृते बलिः

வடக்கில் ‘ஹாஞ்’ என்று சொல்லி யக்ஷர்களுக்கு பலி அளிக்க வேண்டும்; ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் ‘ஹாம்’ என்று கிரஹங்களுக்கு। அக்னேய திசையில் ‘ஹாம்’ என்று அசுரர்களுக்கு; நைர்ருத (தென்மேற்கு) திசையில் ராக்ஷஸர்களுக்குப் பலி।

Verse 63

वायव्ये हाञ्च नागेभ्यो नक्षत्रेभ्यश् च मध्यतः हां राशिभ्यः स्वाहा वह्नौ विश्वेभ्यो नैरृते यथा

வாயவ்ய (வடமேற்கு) திசையில் ‘ஹாஞ்’ என்று நாகங்களுக்கு பலி அளிக்க வேண்டும்; மேலும் நடுவிலிருந்து நக்ஷத்திரங்களுக்கும். ‘ஹாம்’ என்று ராசிகளுக்காக ‘ஸ்வாஹா’ சொல்லி அக்னியில் ஆஹுதி இட வேண்டும்; அதுபோல நைர்ருத திசையில் விஸ்வேதேவர்களுக்கும்.

Verse 64

वारुण्यां क्षेत्रपालाय अन्तर्बलिरुदाहृतः द्वितीये मण्डले वाह्ये इन्द्यायाग्नियमाय च

வாருண திசையில் க்ஷேத்ரபாலருக்காக உள்ள்பலி (அந்தர்பலி) விதிக்கப்பட்டுள்ளது। இரண்டாம், வெளி மண்டலத்தில் இந்திரன், அக்னி, யமன் ஆகியோருக்கும் பலி அளிக்க வேண்டும்।

Verse 65

नैरृताय जलेशाय वायवे धनरक्षिणे ईशानाय च पूर्वादौ हीशाने ब्रह्मणे नमः

நைர்ருத (தென்-மேற்கு) காவலனுக்கும், நீரின் அதிபதி ஜலேசனுக்கும், வாயுவுக்கும், செல்வத்தைப் பாதுகாப்பவனுக்கும், ஈசானனுக்கும் வணக்கம்; மேலும் கிழக்கு முதலிய எல்லாத் திசைகளிலும், ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் உள்ள பிரம்மாவுக்கும் வணக்கம்।

Verse 66

नैरृते विष्णवे स्वाहा वायसादेर्वहिर्बलिः बलिद्वयगतान्मन्त्रान् संहारमुद्रयाअत्मनि

நைர்ருத (தென்-மேற்கு) திசையில் “விஷ்ணவே ஸ்வாஹா” என்ற மந்திரத்தால் ஆஹுதி அளித்து, காகம் முதலியவற்றிற்கான வெளிப்புற பலியை வைக்க வேண்டும். பின்னர் இரு பலிகளிலும் பயன்படுத்திய மந்திரங்களை ஸம்ஹார முத்திரையால் தன்னுள் மீள இழுத்துக்கொள்ள வேண்டும்।