Adhyaya 77

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये चण्डपूजाकथनं नाम षट्सप्ततितमो ऽध्यायः अथ सप्तसप्ततितमो ऽध्यायः कपिलादिपूजाविधनं ईश्वर उवाच कपिलापूजनं वक्ष्ये एभिर्मन्त्रैर् यजेच्च गां ॐ कपिले नन्दे नमः ॐ कपिले भद्रिके नमः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தில் ‘சண்டா பூஜை விவரம்’ எனும் எழுபத்தாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இனி எழுபத்தேழாம் அத்தியாயம்—‘கபிலா முதலியோரின் பூஜை விதி’. ஈச்வரன் கூறினார்—கபிலா பூஜையை விளக்குகிறேன்; இம்மந்திரங்களால் பசுவை வழிபடுக—“ஓம் கபிலே நந்தே நமः. ஓம் கபிலே பத்ரிகே நமः.”

Verse 2

ॐ कपिले सुशीले नमः कपिले सुरभिप्रभे ॐ कपिले सुमनसे नमः ॐ भुक्तिमुक्तिप्रदे नमः

ஓம் கபிலே ஸுஷீலே நமः—நல்லொழுக்கமுடைய கபிலாவுக்கு வணக்கம். ஓம் கபிலே ஸுரபிப்ரபே நமः—மணமிகு ஒளியுடைய கபிலாவுக்கு வணக்கம். ஓம் கபிலே ஸுமனஸே நமः—சுபமனத்தையுடைய கபிலாவுக்கு வணக்கம். ஓம் பக்திமுக்திப்ரதே நமः—போகமும் முக்தியும் அளிப்பவளுக்கு வணக்கம்.

Verse 3

सौरभेयि जगन्मातर्देवानाममृतप्रदे गृहाण वरदे ग्रासमीप्सितार्थञ्च देहि मे

ஹே ஸௌரபேயி, ஜகன்மாதா, தேவர்களுக்கு அமிர்தம் அளிப்பவளே! வரதாயினியே, இந்தக் கிராசத்தை ஏற்று, எனக்கு வேண்டிய பொருளையும் அருள்வாயாக.

Verse 4

वन्दितासि वसिष्ठेन विश्वामित्रेण धीमता कपिले हर मे पापं यन्मया दुष्कृतं कृतं

ஹே கபிலா, வசிஷ்டரும் ஞானமிக்க விஸ்வாமித்ரரும் உம்மை வணங்குகின்றனர். என் பாவத்தை நீக்குவாயாக—என்னால் செய்யப்பட்ட எந்தத் துஷ்கிருதமும் இருந்தாலும் அதை அகற்றுவாயாக.

Verse 5

गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च गावो मे हृदये चापि गवां मध्ये वसाम्यहं

பசுக்கள் எப்போதும் என் முன்னிலையில் உள்ளன; பசுக்கள் என் பின்னிலும் உள்ளன. பசுக்கள் என் இதயத்திலும் உள்ளன; நான் பசுக்களின் நடுவில் வாழ்கிறேன்.

Verse 6

दत्तं गृह्णन्तु मे ग्रासं जप्त्वा स्यां निर्मलः शिवः प्रार्च्य विद्यापुस्तकानि गुरुपादौ नमेन्नरः

நான் அளித்த உணவுக் கொழுக்கை அவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளட்டும். ஜபம் செய்து நான் தூய்மையும் சிவமங்களமும் அடைவேனாக. கல்விப் புத்தகங்களை முறையாகப் பூஜித்து, மனிதன் குருவின் பாதங்களில் வணங்க வேண்டும்.

Verse 7

यजेत् स्नात्वा तु मध्याह्ने अष्टपुष्पिकया शिवं पीठमूर्तिशिवाङ्गानां पूजा स्यादष्टपुष्पिका

நீராடிய பின் மதியவேளையில் அஷ்டபுஷ்பிகா முறையால் சிவனை வழிபட வேண்டும். பீடமூர்த்தியும் சிவனின் அங்க/அம்ச ரூபங்களும் செய்யப்படும் பூஜையே ‘அஷ்டபுஷ்பிகா’ எனப்படுகிறது.

Verse 8

मध्याह्ने भोजनागारे सुलिप्ते पाकमानयेत् ततो मृत्युञ्जयेनैव वौषडन्तेन सप्तधा

மதியவேளையில் நன்கு பூசிச் சுத்தமாக்கப்பட்ட உணவிடத்தில் சமைத்த உணவை கொண்டு வர வேண்டும். பின்னர் மிருத்யுஞ்ஜய மந்திரத்தையே கொண்டு, ‘வௌஷட்’ என முடித்து, ஏழுமுறை செய்ய வேண்டும்.

Verse 9

जप्तैः सदर्भशङ्खस्थैः सिञ्चेत्तं वारिविन्दुभिः सर्वपाकाग्रमुद्धृत्य शिवाय विनिवेदयेत्

ஜபத்தால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட, தர்பை உள்ள சங்கில் வைத்த நீர்த்துளிகளால் அதனைத் தெளிக்க வேண்டும். பின்னர் சமைத்த உணவின் முதற்பகுதியை எடுத்து சிவனுக்கு முறையாக நிவேதனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

अथार्धं चुल्लिकाहोमे विधानायोपकल्पयेत् विशोध्य विधिना चुल्लीं तद्वह्निं पूरकाहुतिं

அடுத்து சுள்ளிகா-ஹோம விதிக்காக வேண்டிய பொருட்களின் அரைப் பகுதியைத் தயாரிக்க வேண்டும். விதிப்படி சுள்ளி (சிறு அடுப்பு/அக்னிகுண்டம்)யைத் தூய்மைப்படுத்தி, அதே அக்னியில் பூரக-ஆஹுதியைச் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 11

हुत्वा नाभ्यग्निना चैकं ततो रेचकवायुना वह्निवीजं समादाय कादिस्थानगतिक्रमात्

நாபி-அக்னியில் ஒருமுறை ஆஹுதி செலுத்திய பின், ரேசக-வாயு (வெளிச்சுவாசம்) மூலம் வஹ்னி-பீஜத்தை ஏற்று, ‘க’ முதலான எழுத்து-ஸ்தானங்களின் இயக்க-வரிசைப்படி முன்னே செல்ல வேண்டும்.

Verse 12

शिवाग्निस्त्वमिति ध्यात्वा चुल्लिकाग्नौ निवेशयेत् ॐ हां अग्नये नमो वै हां सोमाय वै नमः

“நீ சிவரூபமான மங்கள அக்னி” என்று தியானித்து சுள்ளிகா-அக்னியில் (ஆஹுதி/சம்ஸ்கரிக்கப்பட்ட பொருள்) வைப்பு செய்ய வேண்டும். பின்னர்— “ஓம் ஹாம்—அக்னிக்கு நமஸ்காரம்; ஹாம்—சோமத்திற்கு நமஸ்காரம்” என்று உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 13

सूर्याय वृहस्पतये प्रजानां पतये नमः सर्वेभ्यश् चैव देवेभ्यः सर्वविश्वेभ्य एव च

சூரியனுக்கு நமஸ்காரம்; ப்ருஹஸ்பதிக்கு நமஸ்காரம்; பிரஜைகளின் அதிபதிக்கு நமஸ்காரம். மேலும் எல்லா தேவர்களுக்கும், எல்லா விஶ்வேதேவர்களுக்கும் நமஸ்காரம்.

Verse 14

ठः अन्यार्धमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अन्त्यार्धमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः निधानायोपकल्पयेदिति च, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः हृदि स्थानमतिक्रमेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कादिस्थानमतिक्रमादिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः हामग्नये खिष्टिकृते पूर्वादावर्चयेदिमान् स्वाहान्तामाहुतिं दत्वा क्षमयित्वा विसर्जयेत्

‘ட்ஹஃ’ என்ற இடத்தில் சில குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதிகள் “அன்யார்தம்” என்றும், சில “அந்த்யார்தம்” என்றும் வாசிக்கின்றன; மேலும் இரண்டு கைப்பிரதிகளில் “நிதானாயோபகல்பயேத்” என்ற வாசகமும் காணப்படுகிறது. சிலவற்றில் “ஹ்ருதி ஸ்தானம் அதிக்ரமேத்” என்றும், மற்றவற்றில் “காதி-ஸ்தானம் அதிக்ரமாத்” என்றும் உள்ளது. இவ்வாறு விதியை நிறைவேற்றி கிழக்கு முதலான திசைகளில் தொடங்கி இவற்றை வழிபட வேண்டும்; பின்னர் ‘ஸ்வாஹா’ முடிவுடைய ஆஹுதியை அக்னிக்குச் செலுத்தி, மன்னிப்புக் கோரி, முறையாக விஸர்ஜனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 15

चुल्ल्या दक्षिणबाहौ च यजेद्धर्माय वै नमः वामबाहावधर्माय काञ्जिकादिकभाण्डके

அடுப்பின் வலப்புறம்/வலக் கைபுறத்தில் ‘தர்மாய வை நமः’ மந்திரத்தால் வழிபாடு செய்ய வேண்டும். இடப்புறம்/இடக் கைபுறத்தில் ‘அதர்மாய’ வழிபாடு செய்ய வேண்டும்; மேலும் காஞ்ஜிகம் (புளித்த கஞ்சி) முதலிய பாத்திரங்களிலும் உரிய சக்தியை நியமித்து வழிபட வேண்டும்.

Verse 16

रसपरिवर्तमानाय वरुणाय जलाग्नये विघ्नराजो गृहद्वारे पेषण्यां सुभगे नमः

சாரங்களின் மாற்றத்தை நிகழ்த்தும் ஜலாக்னிக்கும், நீரின் அதிபதி வருணனுக்கும் நமஸ்காரம். இல்லத்தின் வாசலில் விக்னராஜனுக்கு நமஸ்காரம்; அரைப்புக் கல்லில்/ஆட்டுக்கல்லில் உள்ள சுபகைக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 17

ॐ रौद्रिके नमो गिरिके नमश् चओलूखले यजेत् बलप्रियायायुधाय नमस्ते मुषले यजेत्

‘ஓம். ரௌத்ரிகைக்கு நமஸ்காரம்; கிரிகைக்கு நமஸ்காரம்.’ ஓலூகலத்தில்/உரலில் யஜனம் (அர்ப்பணம்) செய்ய வேண்டும். ‘பலப்ரிய ஆயுதத்திற்கு நமஸ்தே’ என்று கூறி முஷலத்தில்/உலக்கையில் யஜனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 18

सम्मार्जन्यां देवतोक्ते कामाय शयनीयके मध्यस्तम्भे च स्कन्दाय दत्वा वास्तुबलिं ततः

பின்னர் துடைப்பிடம்/சம்மார்ஜன்யத்தில் தேவதாவிதிப்படி அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; உறங்குமிடத்தில் காமனுக்கு, நடுத்தூணில் ஸ்கந்தனுக்கு அர்ப்பிக்க வேண்டும். இவ்வாறு வாஸ்து-பலியை அளித்து அதன் பின் அடுத்த செயலை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 19

भुञ्जीत पात्रे सौवर्णे पद्मिन्यादिदलादिके आचार्यः साधकःपुत्र समयी मौनमास्थितः

மௌனம் கடைப்பிடித்து ஆசார்யர், சாதகனின் மகன், மற்றும் சமயீ (தீக்ஷித விரததாரி) ஆகியோர் பொன் பாத்திரத்தில் அல்லது பத்மினி (தாமரை) இலை முதலிய தூய இலைத் தட்டுகளில் உணவு உண்ண வேண்டும்.

Verse 20

वटाश्वत्थार्कवाताविसर्जभल्लातकांस्त्यजेत् अपोशानं पुरादाय प्राणाद्यैः प्रणवान्वितैः

வட்டம், அச்வத்தம், அர்க்கம், வாதம், விசர்ஜம், பல்லாதகம் ஆகியவற்றின் பயன்பாடு/உட்கொள்ளுதலைத் தவிர்க்க வேண்டும். முதலில் ஆச்சமனம் செய்து, பிராணாதி ஒழுங்குபடுத்திய மூச்சுகளுடன் ‘ஓம்’ இணைத்து பின்னர் மருந்து அல்லது உணவை ஏற்க வேண்டும்.

Verse 21

स्वाहान्तेनाहुतीः पञ्च दत्वादीप्योदरानलं नागः कूर्मो ऽथ कृकरो देवदत्तो धनञ्जयः

‘ஸ்வாஹா’ என்று முடியும் ஐந்து ஆஹுதிகளை அளித்து, உட்புற ஜடராக்னியைத் தூண்ட வேண்டும். இவை நாக, கூர்ம, கிருகர, தேவதத்த, தனஞ்சய எனும் ஐந்து உபவாயுக்களுடன் தொடர்புடையவை.

Verse 22

एतेभ्य उपवायुभ्यः स्वाहापोषानवारिणा भक्तादिकं निवेद्याय पिवेच्छेषोदकं नरः

இந்த உபவாயு தேவதைகளுக்கு ‘ஸ்வாஹா’ என்று மந்திரித்து புனிதப்படுத்திய நீருடன் சமைத்த உணவு முதலியவற்றை நிவேதனம் செய்து, பின்னர் மனிதன் மீதமுள்ள நீரை (சேஷோதகம்) அருந்த வேண்டும்.

Verse 23

अमृतोपस्तरणमसि प्राणाहुतीस्ततो ददेत् प्राणाय स्वाहापानाय समानाय ततस् तथा

“நீ அமிர்தத்தின் உபஸ்தரணம்” என்று கூறி, பின்னர் பிராணாஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்: ‘பிராணாய ஸ்வாஹா’, ‘அபானாய ஸ்வாஹா’, மேலும் வரிசையாக ‘ஸமானாய ஸ்வாஹா’.

Verse 24

उदानाय च व्यानाय भुक्त्वा चुल्लकमाचरेत् जलाशये इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ रौद्रकोटिगिरिके इति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः अमृतापिश्चानमसीति शरीरे ऽन्नादिवायवः

உண்ட பின், உதானம் மற்றும் வியானத்திற்கு அர்ப்பணமாகச் சுள்ளக-ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும். ஒரு குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியில் ‘ஜலாசயே’ என்று பாடம் உள்ளது; நான்கு குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதிகளில் ‘ஓம் ரௌத்ரகோடிகிரிகே’ என்று பாடம் உள்ளது. இச்செயலால் உடலிலுள்ள அன்னம் முதலிய தத்துவங்கள் வாயுக்களுடன் தொடர்புடையவை எனக் கருதி, ‘நீ அமிர்தம்; நீ அனமசி’ என்ற மந்திரத்தால் புனிதப்படுத்தப்படுகின்றன.