Adhyaya 73

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये स्नानादिविधिर्नाम द्विसप्ततितमो ऽध्यायः अथ त्रिसप्ततितमो ऽध्यायः सूर्यपूजाविधिः ईश्वर उवाच वक्ष्ये सूर्यार्चनं स्कन्द कराङ्गन्यासपूर्वकं अहं तेजोमयः सूर्य इति ध्यात्वार्घ्यमर्चयेत्

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தில் “ஸ்நானாதி விதி” எனும் எழுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது எழுபத்திரண்டாம் அல்ல, எழுபத்திரண்டாம் முடிந்து எழுபத்திமூன்றாம் அத்தியாயம்—“சூரியபூஜா விதி” தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்—ஸ்கந்தா! கை-அங்க ந்யாசம் முன்னிட்டு சூரியாராதனையை நான் உரைப்பேன். ‘நான் ஒளிமய சூரியன்’ என்று தியானித்து அர்க்யம் அர்ப்பணித்து பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 2

पूरयेद्रक्तवर्णेन ललाटाकृष्टविन्दुना तं संपूज्य रवेरङ्गैः कृत्वा रक्षावगुण्ठनं

நெற்றியிலிருந்து இழுத்த புள்ளியால் சிவப்பு நிறம் (ரக்தசந்தனம் முதலியவை) கொண்டு (குறிக்கப்பட்ட இடம்/வடிவம்) நிரப்ப வேண்டும். பின்னர் அந்தச் சின்னத்தை ரவியின் அங்கோபசாரங்களால் முறையாகப் பூஜித்து ரக்ஷாவகுண்டன (பாதுகாப்பு-மூடல்) கிரியையைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 3

सम्प्रोक्ष्य तज्जलैर् द्रव्यं पूर्वास्यो भानुमर्चयेत् ॐ अं हृद्वीजादि सर्वत्र पूजनं दण्डिपिङ्गलौ

அந்த நீரால் பூஜைப் பொருட்களை முறையாகத் தெளித்து (ப்ரோக்ஷணம் செய்து), கிழக்கு நோக்கி பானுவை வழிபட வேண்டும். எங்கும் ஹ்ருதய-பீஜத்திலிருந்து—“ஓம் அம்”—என்று பூஜை செய்ய வேண்டும்; மேலும் தண்டின், பிங்கல (பரிசாரக தெய்வங்கள்) ஆகியோரையும் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 4

द्वारि दक्षे वामपार्श्वे ईशाने अं गणाय च अग्नौ गुरुं पीठमध्ये प्रभूतं चासनं यजेत्

வாசலில் வலப்புறம், இடப்புறத் திசையில், மேலும் ஈசான மூலையில் ‘அம்’ எழுத்தால் கணேசனைப் பூஜிக்க வேண்டும். அக்னியில் குருவை வழிபட வேண்டும்; பீடத்தின் நடுவில் பிரபூதன் (மிக வல்லமை உடைய தெய்வம்) மற்றும் அவனது ஆசனத்தையும் யஜனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

अग्न्यादौ विमलं सारमाराध्यं परमं सुखं सितरक्तपीतनीलवर्णान् सिंहनिभान् यजेत्

அக்னியிலிருந்து தொடங்கி, பரம ஆராத்யமும் பரம ஆனந்தம் அளிப்பதும் ஆன நிர்மல சாரத் தத்துவத்தை வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள், நீலம் நிறங்களுடைய சிங்கநிகரான வடிவங்களில் வழிபட வேண்டும்।

Verse 6

पद्ममध्ये रां च दीप्तां रीं सूक्ष्मां रं जयांक्रमात् रूं भद्रां रें विभूतीश् च विमलां रैममोघया

தாமரையின் நடுவில் ‘ராம்’ என்பதை தீப்த சக்தியாகவும், ‘ரீம்’ என்பதை சூக்ஷ்ம சக்தியாகவும் நிறுவி; பின்னர் வரிசையாக ‘ரம்’ ஜயா, ‘ரூம்’ பத்ரா, ‘ரேம்’ விபூதீச, இறுதியில் ‘ரைம்’ விமலா-அமோகா சக்தியாக ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 7

रों रौं विद्युता शक्तिं पूर्वाद्याः सर्वतोमुखाः ॐ हां हृद्वीजादीति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रुं जयां क्रमादिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रं मध्ये अर्कासनं स्यात् सूर्यमूर्तिं षडक्षरं

‘ரோம்’ ‘ரௌம்’ என்ற எழுத்துகளால் வித்யுத்-சக்தியை நிறுவ வேண்டும்; கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கும் முகங்களுடன் அமைப்பு செய்ய வேண்டும். (குறியிடப்பட்ட பாடம்: ‘ஓம் ஹாம்—ஹ்ருத்-பீஜம் முதலியன’; மற்றொரு பாடம்: ‘ரும்—ஜயா வரிசையாக’). நடுவில் ‘ரம்’ பீஜத்தால் அர்காசனம்; அங்கே ஷடக்ஷர சூரியமூர்த்தியை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 8

ॐ हं खं खोल्कयेति यजेदावाह्य भास्करं ललाटाकृष्टमञ्जल्यां ध्यात्वा रक्तं न्यसेद्रविं

“ஓம் ஹம் கம் கோல்கயே” என்று ஜபித்து பாஸ்கரனை ஆவாஹனம் செய்து வழிபட வேண்டும். இணைந்த கரங்களை நெற்றிவரை உயர்த்தி, சிவந்த நிறமுடைய ரவியைத் தியானித்து சூரிய ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 9

ह्रां ह्रीं सः सूर्याय नमो मुद्रयावाहनादिकं विधाय प्रीतये विम्बमुद्रां गन्धादिकं ददेत्

“ஹ்ராம் ஹ்ரீம் ஸஃ சூர்யாய நமः” என்று ஜபித்து, விதிக்கப்பட்ட முத்திரையால் ஆவாஹனம் முதலிய முன்னடிகளைச் செய்து; தேவனின் திருப்திக்காக விம்ப-முத்திரையை காட்டி, சந்தனம் முதலிய உபசாரங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 10

पद्ममुद्रां बिल्वमुद्रां प्रदर्श्याग्नौ हृदीरितं ॐ आं हृदयाय नमः अर्काय शिरसे तथा

பத்மமுத்திரையும் பில்வமுத்திரையும் காட்டி, அக்னியின் மீது ஹ்ருதய மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்—“ஓம் ஆம் ஹ்ருதயாய நமः”; அதுபோல சிரோ மந்திரம்—“அர்காய சிரஸே நமः”।

Verse 11

भूर्भुवः स्वः सुरेशाय शिखायै नैरृते यजेत् हुं कवचाय वायव्ये हां नेत्रायेति मध्यतः

‘பூர்புவः ஸ்வः’ என்பதை தேவர்களின் ஆண்டவனுக்குச் சிகா-ந்யாசமாக நைர்ருதி திசையில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; ‘ஹும்’ என்பதை கவசமாக வாயவ்ய திசையில்; ‘ஹாம்’ என்பதை நேத்ர மந்திரமாக மத்தியில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 12

वः अस्त्रायेति पूर्वादौ ततो मुद्राः प्रदर्शयेत् धेनुमुद्रा हृदादीनां गोविषाणा च नेत्रयोः

கிழக்கு திசையிலிருந்து தொடங்கி ‘வஃ அஸ்த்ராய’ என்று ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் முத்திரைகளை காட்ட வேண்டும். தேனுமுத்திரை ஹ்ருதய முதலிய இடங்களில், கோவிஷாணா முத்திரை கண்களில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்।

Verse 13

अस्त्रस्य त्रासनी योज्या ग्रहणां च नमस्क्रिया सों सोमं बुं बुधं वृञ्च जीवं भं भार्गवं यजेत्

அஸ்திரத்திற்குத் த்ராஸனீ (அபசாரண-ரட்சை) செய்ய வேண்டும்; கிரகங்களுக்கு நமஸ்காரக் கிரியையும் செய்ய வேண்டும். ‘ஸோம்’ மூலம் சோமன், ‘பும்’ மூலம் புதன், ‘வ்ரிஞ்’ மூலம் ஜீவன் (பிரஹஸ்பதி), ‘பம்’ மூலம் பார்கவன் (சுக்ரன்) வழிபடப்பட வேண்டும்।

Verse 14

दले पूर्वादिके ऽग्न्यादौ अं भौमं शं शनैश् चरं रं राहुं कें केतवे च गन्धाद्यैश् च खखोल्कया

கிழக்கு இதழிலும் மற்ற இதழ்களிலும்—ஆக்னேய முதலிய திசைவரிசையில்—பீஜாக்ஷர ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்: பௌமனுக்கு ‘அம்’, சனைச்சரனுக்கு ‘ஷம்’, ராகுவுக்கு ‘ரம்’, கேதுவுக்கு ‘கேம்’. பின்னர் கந்தம் முதலிய உபசாரங்களாலும் ‘ககோல்கயா’ என்ற சூத்திரத்துடனும் அவர்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 15

मूलं जप्त्वार्घ्यपात्राम्बु दत्वा सूर्याय संस्तुतिः नत्वा पराङ्मुखञ्चार्कं क्षमस्वेति ततो वदेत्

மூலமந்திரத்தை ஜபித்து, அர்க்யப் பாத்திரத்தின் நீரை சூரியனுக்கு அர்ப்பணித்து சூரியஸ்துதியை உரைக்க வேண்டும். பின்னர் அர்க்கனை வணங்கி, முகம் திருப்பி ‘க்ஷமஸ்வ’—“மன்னிக்கவும்” என்று சொல்ல வேண்டும்.

Verse 16

शराणुना फडन्तेन समाहत्याणुसंहृतिं भां नेत्रायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पराङ्मुखञ्चार्घ्यमिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शवानुना फडन्तेन समाहृत्यानुसंहतिमिति ख, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः शवाणुना फडन्तेन समहत्यार्थं संहतिमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः हृत्पद्मे शिवसूर्येतिसंहारिण्योपसंस्कृतिं

‘பட்’ என முடியும் சர-மந்திரத்தால் நுண்ணிய தடையைத் தாக்கி அணு-ஸம்ஹ்ருதி (நுண் சுருக்கம்/பிரத்யாஹாரம்) செய்ய வேண்டும். சில பாடங்களில் ‘பாம் நேத்ராய’ என்றும், சிலவற்றில் ‘முகம் திருப்பி அர்க்யம்’ என்றும் உள்ளது. பின்னர் இதயத் தாமரையில் ‘சிவ-சூர்ய…’ மந்திரத்தால் ஸம்ஹாரிணியின் உபஸம்ஸ்க்ருதி (நிறைவு-சம்ஸ்காரம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 17

योजयेत्तेजश् चण्डाय रविनिर्माल्यमर्पयेत् अभ्यर्च्यैशे जपाद्ध्यानाद्धोमात्सर्वं रवेर्भवेत्

தன் தேஜஸ்ஸை சண்ட (சூரியனின் உக்கிர ரூபம்) உடன் இணைத்து, ரவிக்கு ரவி-நிர்மால்யம் (அர்ப்பித்த மாலை/அவசேஷம்) சமர்ப்பிக்க வேண்டும். ஈசனை அர்ச்சித்து ஜபம், தியானம், ஹோமம் ஆகியவற்றால்—எல்லாம் ரவியாலேயே நிறைவேறும்.