
Ritual Vows & Sacred Observances
Prescriptions for vratas (religious vows), fasting observances, festival rites, and their spiritual merit according to dharma-shastra.
Chapter 175 — प्रायश्चित्तानि (Prāyaścittāni: Expiations)
இந்த அத்தியாயம் பிராயச்சித்த உபதேசச் சுழற்சியை நிறைவு செய்து, அவற்றை அக்னி புராணத்தின் தர்மப் பாதுகாப்பு என்ற விரிந்த திட்டத்தில் இணைக்கிறது. ஆக்நேய முறையில் பிராயச்சித்தம் வெறும் தண்டனை அல்ல; குற்றத்திற்குப் பின் சாதகனை சாஸ்திர ஒழுங்கில் மீண்டும் நிலைநிறுத்தும் மீட்புச் சடங்கு-விஞ்ஞானம். விரதத்தின் முறையான வரையறைக்கு முன்பே பிராயச்சித்தம் முடிவடைவது ஒரு தொடர்ச்சியைச் சுட்டுகிறது—ஒழுக்கம் சிதைந்தால் பிராயச்சித்தம் சீரமைக்கும்; ஒழுக்கம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால் விரதம் தடுப்பதோடு மாற்றமும் செய்கிறது. அக்னி, வசிஷ்டரிடம் ஆசிரியத் தொனியில் உரைத்து, நெறி நோக்கம், சடங்கு செயல், சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவற்றைத் துல்லியமான, மீளச் செய்யக்கூடிய விதிகளுடன் இணைத்து ஆன்மிக முன்னேற்றத்தை விளக்குகிறார். இந்த மாற்றம் அடுத்த அத்தியாயத்தின் கால-நிர்ணயம் மற்றும் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்பிற்கும் வழி வகுக்கிறது; காலம், உணவு, தூய்மை, மந்திரம், தானம் ஆகிய விதிகள்—சுத்திகரிப்பும் அனுஷ்டானமும் பகிரும் ஒரே தொழில்நுட்ப முதுகெலும்பாக—உலக நிலைத்தன்மையும் முக்தியும் நோக்கி அமைந்துள்ளன.
Pratipadā-vratāni (Vows Observed on the Lunar First Day)
பகவான் அக்னி பிரதிபதா-ஆதாரமான விரதங்களை ஒழுங்காக விளக்கத் தொடங்கி, சந்திர மாதத்தின் முதல் திதியை ஆண்டு முழுவதும் கடைப்பிடிக்கும் ஒழுக்கங்களுக்கான புனித நுழைவாயிலாகக் கூறுகிறார். கார்த்திக, ஆச்வயுஜ, சைத்ர மாதங்களின் பிரதிபதாவை பிரம்மாவின் திதி எனச் சொல்லி, காலத்தை குறிப்பிட்ட தேவதா-மைய வழிபாட்டுடன் இணைக்கிறார். பின்னர் விரத-முறை: உபவாச விதிகள் (நீண்டகால அன்னத் துறப்பு, கட்டுப்படுத்திய உணவு முறை), ‘ஓம் தத் ஸத் பிரஹ்மணே நமః’ என்ற மந்திர ஜபம் காயத்ரியுடன், மேலும் பிரம்மாவின் தியானம்—தங்க நிறம், ஜடாதாரி, அக்ஷமாலை மற்றும் ஸ்ருவம் தாங்கி, கமண்டலுவுடன். தானம் நெறிப்பயனாக இணைக்கப்படுகிறது—சக்தியளவிற்கு பால் தானம்; பலன்: பாவநாசம்/பரிசுத்தம், ஸ்வர்கபோகம், பிராமணனுக்கு உலகச் செழிப்பு. தொடர்ந்து மார்கழி/மார்கசீர்ஷத்தில் தன்ய விரதம் நக்த நியமம் மற்றும் ஹோமத்துடன், பின்னர் ஒரு ஆண்டு அக்னி பூஜை, இறுதியில் கபிலா பசு தானம். முடிவில் சிகீ விரதம் கூறப்பட்டு, வைஷ்வானர பதம்/தாமம் அடைதல் பலன் எனச் சொல்லி, பக்திக்கு உடன் பொருள்செழிப்பும் உயர்கதியும் இணைக்கப்படுகின்றன।
Adhyāya 177 — Dvitīyā-vratāni (Observances for the Lunar Second Day)
பகவான் அக்னி, த்விதீயா திதியை மையமாகக் கொண்ட விரதங்களின் தொடரை உரைக்கிறார்; மாதம்–பக்ஷம்–திதி என்ற காலக் கணக்கின் துல்லியம், போகம் (புக்தி) மற்றும் விடுதலை (முக்தி) இரண்டிற்கும் சடங்கு வடிவமான அடித்தளமாகிறது. முதலில் த்விதீயா-விரதம்: புஷ்பாஹாரம் (மலர்-ஆஹார நியமம்) கொண்டு அஷ்வினீகுமாரர்களை வழிபட்டால் செல்வம், அழகு, ஸ்வர்கப் புண்ணியம் கிடைக்கும்; கார்த்திக சுக்ல த்விதீயாவின் ஒரு வகையில் யம வழிபாடும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் ஸ்ராவண கிருஷ்ண த்விதீயாவின் அஷூன்ய-ஷயன விரதம்—குடும்பத் தொடர்ச்சி நிலைக்க அக்னி, தேவர்கள், பித்ருக்கள், தாம்பத்திய ஒற்றுமை ஆகியவற்றை காக்கும் நோக்கில்; ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) உடன் விஷ்ணுவை ஆவாஹனம் செய்து பூஜை, மாதந்தோறும் சோமனுக்கு மந்திரத்துடன் அர்க்யம், நெய் ஹோமம், இரவு நியமம், மேலும் தான விதி (முக்கியமாக படுக்கை, விளக்குகள், பாத்திரங்கள், குடை, பாதுகை, ஆசனம், கலசம், பிரதிமை, பாத்திரம்). கார்த்திக சுக்லபக்ஷத்தின் காந்தி-விரதம்—இரவில் மட்டும் உணவு, பல–கேசவ வழிபாட்டால் ஒளி/தேஜஸ், ஆயுள், ஆரோக்கியம். இறுதியில் பௌஷ சுக்ல த்விதீயாவிலிருந்து நான்கு நாள் ஷிஷ்ணு-விரதம்—வரிசையாக ஸ்நானங்கள் (கடுகு, கருப்பு எள், வசா, சர்வௌஷதி), கிருஷ்ண/அச்யுத/அனந்த/ஹ்ருஷீகேச நாமங்களால் மலர்-ந்யாசத்துடன் பூஜை, சந்திர அர்க்யம் சிறப்புப் பெயர்களுடன், பலனாக நீண்டகால சுத்தி; கைப்பிரதி வேறுபாடுகள் மற்றும் அரசர்கள், பெண்கள், தேவர்கள் செய்த ஆச்சாரம் பற்றியும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
Tṛtīyā-vratāni (Vows for the Third Lunar Day): Lalitā Tṛtīyā, Mūla-Gaurī Vrata, and Saubhāgya Observances
பகவான் அக்னி, த்விதீயா விரதங்களிலிருந்து த்ரிதீயா விரதங்களுக்கு மாறி, அவை போகமும் மோட்சமும் அளிப்பவை எனத் தெளிவுபடுத்துகிறார். சைத்ர சுக்ல த்ரிதீயையில் மூல-கௌரீ விரதம்—கௌரியின் ஹர (சிவன்) திருமண நினைவு—எள்ளு நீராடல்-சுத்தியுடன் தொடங்கி, கௌரியுடன் சேர்ந்து சம்புவை ‘பொன்னிற கனிகள்’ போன்ற மங்களப் பொருட்களால் இணைந்து வழிபடச் சொல்கிறது. பின்னர் மந்திர-ந்யாச/அங்க-ந்யாசமாக பாதம் முதல் சிரம் வரை ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் தெய்வ நாம-சக்திகளை நிறுவி, சிவ-சக்தி தத்துவத்தை உடல் வழிபாட்டில் ஒருங்கிணைக்கிறது. மலர்கள், நறுமணப் பொருட்கள், மாதந்தோறும் அர்ப்பணிப்பு வரிசை, இறுதியில் தானம்—பிராமண தம்பதியரைப் போற்றுதல், பொருட்களின் தொகுப்பு தானம், மேலும் பசுக்களுடன் பொன் உமா–மஹேஸ்வரர் பிரதிமை தானம்—என்று விதிக்கிறது. வைசாகம், பாத்ரபதம்/நாபஸ்யம், மார்கழி ஆகிய மாற்றுக் காலங்களும்; இரண்டாம் முறையில் மீண்டும் மீண்டும் பூஜை மற்றும் ம்ருத்யுஞ்ஜய ஜபமும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் சௌபாக்ய விரதம் (குறிப்பாக பால்குண த்ரிதீயையில் உப்பு தவிர்ப்பு) மற்றும் த்ரிதீயைகளில் தேவியின் ரூப வரிசை சொல்லி சௌபாக்யம், ஸ்வர்கம் எனப் பலன் அறிவிக்கிறது.
Caturthī-vratāni (Vows of the Fourth Lunar Day)
பகவான் அக்னி, சதுர்த்தி சார்ந்த விரதங்களை முறையாக எடுத்துரைத்து, அவை போகமும் மோட்சமும்—இரு பயன்களையும் அளிக்கும் சாதனைகள் எனத் தெளிவுபடுத்துகிறார். தொடக்கத்தில் பாட/கையெழுத்துப் பிரதிப் வேறுபாடு குறிப்பு, பின்னர் மாதம்-திதி சார்ந்த விதிகள். மாக சுக்ல சதுர்த்தியில் நோன்பும் பூஜையும்; பூஜையின் மையமாக தெய்வத்தின் ‘குணம்’ வைக்கப்படுகிறது. பஞ்சமி வரை எள்ளு-சாத நைவேத்யம் செய்து ஆண்டு முழுதும் நிர்விக்ன நலன் பெறுதல்; “கம் ஸ்வாஹா” மூலமந்திரம், “காம்” முதலியவற்றால் ஹ்ருதயாதி அங்கந்யாசம். “ஆகச்ச உல்கா” என ஆவாஹனம், “கச்ச உல்கா” என விசர்ஜனம்; குக்குலு மணம், மோதக நைவேத்யம், மேலும் கணேச-காயத்ரி பாணியில் கூடுதல் மந்திரம். இறுதியில் பாத்ரபத சதுர்த்தி க்ருச்சிரம், பால்குன சதுர்த்தி இரவு நோன்பு ‘அவிக்னா’, சைத்ர சதுர்த்தியில் தமனம்/தூர்வையால் கணபூஜை—இவ்விரதங்கள் மங்களமும் ஆன்ம சுத்தியும் தரும் முறைகளாக விளக்கப்படுகின்றன।
Chapter 180 — Pañcamī-vratāni (The Pañcamī Observances)
விரதகாண்டத்தில் பகவான் அக்னி பஞ்சமீ-விரதங்களின் ஒழுங்கான விதிகளை உரைக்கிறார்; இதனால் உடனடி மற்றும் பரம பலன்கள்—ஆரோக்கியம், ஸ்வர்கப் புண்ணியம், மோக்ஷம்—கிடைக்கும். தொடக்கத்தில் மந்திர/பாடத்தில் பாடாந்தரக் குறிப்பு கூறி, சரியான உச்சரிப்பு மற்றும் கிரியாசுத்தியின் அவசியம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. சுக்லபக்ஷத்தில் நபஸ், நபஸ்ய, ஆஷ்வின, கார்த்திக மாதங்களில் இந்த விரதம் செய்யத் தகுதி என காலதர்மம் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. வாசுகி, தக்ஷக, பூஜ்ய, காலிய, மணிபத்ர, ஐராவத, த்ருதராஷ்ட்ர, கர்கோடக, தனஞ்சய ஆகிய நாகர்களின் ஸ்மரண-ஜபம் பாதுகாப்பும் மங்களமும் தரும். பலன்களாக அச்சமின்மை, நீண்ட ஆயுள், ஞானம், புகழ், செல்வம் கூறப்படுகின்றன।
Vows of the Sixth Lunar Day (Ṣaṣṭhī-vratāni)
அக்னிபெருமான் விரதகாண்டத்தின் திதி-அடிப்படையிலான போதனையில் பஞ்சமி விரதங்களிலிருந்து ஷஷ்டி விரதங்களுக்குச் சென்று, ஷஷ்டி திதியைப் போகமும் மோட்சமும் தரவல்ல கர்ம-முனையென விளக்குகிறார். தொடக்கத்தில் ஷஷ்டி அனுஷ்டானங்களை உரைப்பேன் என வாக்குறுதி அளிக்கிறார்; ஒரு பாடத்தில் கார்த்திகத்திலிருந்து தொடக்கம் கூறப்பட, கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் வேறு தொடக்கங்கள்/பாடவேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. முக்கிய நடைமுறைகளில் கட்டுப்படுத்திய உணவு (சில இடங்களில் பழமட்டும், சில இடங்களில் ஒருவேளை தூய எளிய உணவு) மற்றும் அர்க்யம் முதலிய அர்ப்பணங்கள் அடங்கும். பின்னர் பாத்ரபத ஷஷ்டியில் செய்யும் ‘ஸ்கந்த-ஷஷ்டி’ விரதம் அக்ஷய பலன் தரும் எனவும், அடுத்ததாக மார்கழி/மார்கசீர்ஷத்தில் ‘கிருஷ்ண-ஷஷ்டி’ விரதம் செய்யவேண்டும் எனவும் அறிவிக்கிறார். இறுதியில் ஆண்டு முழுவதும் அன்னத் தியாகம் போகமும் விடுதலையும்—இரு புருஷார்த்தங்களையும் அளிக்கும் எனக் கூறி, துறவுநியமத்தை பரமார்த்தத்துடன் இணைக்கிறார்।
Saptamī-vratāni (Vows of the Seventh Lunar Day)
ஷஷ்டி விரதப் பகுதி முடிந்த உடனே அக்னிதேவர் சப்தமி விரதங்களின் விதிகளை உரைக்கிறார்; விரத-கண்டத்தில் திதி-அடிப்படையிலான தர்ம ஒழுங்கை தொடர்ந்து அமைக்கிறார். சப்தமியின் மையம் சூரியன்/அர்க்க வழிபாடு; இதனால் போகம் (புக்தி) மற்றும் முக்தி இரண்டும் கிடைக்கும்; குறிப்பாக மாக சுக்லபக்ஷத்தில் முறையாக வழிபட்டால் துக்கநிவாரணம் உறுதி எனச் சொல்லப்படுகிறது. பாத்ரத்தில் அர்க்கபூஜை விரும்பிய பயனை விரைவில் தரும்; பௌஷ சுக்லபக்ஷத்தில் உபவாசத்துடன் அர்க்காராதனை பாபநாசக தவமாக கூறப்படுகிறது. மாக கிருஷ்ண சப்தமி ‘அனைத்து சித்திகளும்’ தரும்; பால்குன சுக்ல சப்தமி நந்தா-சம்பந்தமான சூரியவிரதம்; மார்கழி/மார்கசீர்ஷ சுக்லபக்ஷத்தில் அபராஜிதா சப்தமி மற்றும் பெண்களுக்கு ஆண்டுதோறும் புத்ரீயா சப்தமி விதிக்கப்படுகிறது—இவ்வாறு காலவிதி, சூரியதேவ மையம், விரத அமைப்பு இணைந்து நடைமுறை முக்திமார்க்கமாக விளங்குகிறது।
Aṣṭamī-vratāni — Jayantī (Janmāṣṭamī) Vrata with Rohiṇī in Bhādrapada
அக்னிதேவர் அஷ்டமி விரதச் சுழற்சியை, ப்ராத்ரபத மாத கிருஷ்ணபக்ஷத்தில் ரோஹிணி நக்ஷத்திரம் கூடிய அஷ்டமி நாளில் செய்ய வேண்டிய சிறந்த விரதமாகத் தொடங்குகிறார்; அந்தச் சேர்க்கையிலேயே ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அவதரித்ததால் இது ‘ஜயந்தி’ எனப்படுகிறது. இது நள்ளிரவு மையமான பூஜைமுறை: உபவாசத்தால் உள்ளச்சுத்தி செய்து, தேவப் பிரதிஷ்டை செய்து, கிருஷ்ணனுடன் பலபத்ரன் மற்றும் தேவகி, வசுதேவர், யசோதா, நந்தர் முதலியோரையும் ஆவாஹனம் செய்கிறது. மந்திரங்களுடன் ஸ்நானம், அர்க்யம், புஷ்பம், தூபம், தீபம், நைவேத்யம் ஆகிய உபசாரங்களை அர்ப்பணித்து, கோவிந்தனை யோகம், யஜ்ஞம், தர்மம், பிரபஞ்சத்தின் காரணம் எனப் புகழ்கிறது. சிறப்பாக ரோஹிணியுடன் சந்திரபூஜை செய்து, சசாங்கனுக்கு அர்க்யம் அளிக்கப்படுகிறது. நள்ளிரவில் நெய் கலந்த வெல்லத்தை ஓடையாகப் புனித நாமங்களுடன் அர்ப்பணிப்பதே உச்சம். இறுதியில் வஸ்திரம், தங்கம் தானம் செய்து, பிராமணர்களுக்கு போஜனம். பலன்—ஏழு பிறவிப் பாவநாசம், சந்தானப் பயன், ஆண்டுதோறும் செய்தால் அச்சமின்மை, விஷ்ணுலோகப் பிராப்தி; போகம்-மோட்சம் இரண்டும் இணையும்।
Chapter 184 — अष्टमीव्रतानि (Aṣṭamī Observances: Kṛṣṇāṣṭamī, Budhāṣṭamī/Svargati-vrata, and Mātṛgaṇa-Aṣṭamī)
அக்னி, வசிஷ்டருக்கு அஷ்டமியை மையமாகக் கொண்ட விரதங்களை உபதேசிக்கிறார்; இதில் திதி-நியமம், உடல்-கட்டுப்பாடு, சைவ பக்தி, சமூக யாக-தானக் கடமைகள் ஒன்றிணைகின்றன. அத்தியாயம் சைத்ர க்ருஷ்ணாஷ்டமியில் மாத்ருகண-அஷ்டமியால் தொடங்கி, பிராஹ்மாணி முதலிய மாத்ருக்களின் பூஜையால் செல்வம் மற்றும் க்ருஷ்ணலோகப் பங்கேற்பு கிடைக்கும் என்கிறது. பின்னர் மார்கழி (மார்கசீர்ஷ) தொடங்கி ஒரு வருட க்ருஷ்ணாஷ்டமி விரதம்: நக்த உபவாசம், தூய்மை, தரையில் உறக்கம், மேலும் மாதந்தோறும் சிவபூஜை வரிசை (சங்கர, சம்பு, மகேஸ்வர, மகாதேவ, ஸ்தாணு, பசுபதி, த்ரியம்பக, ஈச) மற்றும் கடுமையான உணவு விதிகள் (கோமூத்திரம், நெய், பால், எள், யவம், பில்வ இலை, அரிசி முதலியவை). இறுதியில் ஹோமம், மண்டலபூஜை, பிராமண போஜனம், பசு/ஆடை/தங்க தானம் செய்து போகமும் மோட்சமும் பெறுவர். புதன்கிழமை வரும் அஷ்டமி ‘ஸ்வர்கதி விரதம்’ என, இந்திரபதம் தருவதாகச் சொல்லப்படுகிறது; மாம்பிலைப் பாத்திரத்தில் குசையுடன் குறிப்பிட்ட அளவு அரிசி நைவேத்யம், சாத்த்விக பூஜை, கதாச்ரவணம், தக்ஷிணை விதி உள்ளது. தீரன் குடும்பம், வृष என்ற காளை, இழப்பு-மீட்பு, யமலோக நிகழ்வு, புதாஷ்டமி இருமுறை அனுஷ்டித்ததால் பித்ருக்கள் நரகத்திலிருந்து ஸ்வர்க்கம் அடைந்த பலன்—இவை விரதத்தின் ரட்சக சக்தியை விளக்குகின்றன. முடிவில் புனர்வசு நாளில் அசோக மொட்டு பான விதி, அஷ்டமி துயர் நீக்கும் பிரார்த்தனை, சைத்ரம் முதல் மாத்ருபூஜை செய்தால் பகைவர் மீது வெற்றி என மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
Chapter 185 — नवमीव्रतानि (The Observances for Navamī)
பகவான் அக்னி, கௌரி/துர்கையுடன் தொடர்புடைய நவமி விரதத்தை வசிஷ்டருக்கு உபதேசித்து, போகம்–மோட்சம் இரண்டையும் அளிக்கும் சித்தியைத் தெளிவாக வாக்குறுதி செய்கிறார். நவமி ‘பிஷ்டகா’ எனக் கூறப்படுகிறது; ஆஷ்வின சுக்ல நவமியின் துல்லிய காலநிர்ணயம், நக்ஷத்திர நிபந்தனைகள், தேவிபூஜைக்குப் பின் மாவு/பிஷ்டம் சார்ந்த உணவு உண்ணும் விதி ஆகியவை வருகின்றன. பின்னர் மகிஷமர்தினி துர்கையை மையமாகக் கொண்ட அரசரட்சண வழிபாடு—தேவியை ஒன்பது நிலையங்களில் அல்லது ஒரே ஆலயத்தில் இருப்பதாகக் கருதி, பலகரங்களுடன் குறிப்பிட்ட ஆயுத–உபகரணங்களோடு தியானம் செய்யுமாறு கூறுகிறது. தசாக்ஷரி துர்கா ரக்ஷா மந்திரம், பிற சூத்திரங்கள், பெருவிரல் முதல் சிறுவிரல் வரை ந்யாசம், ரகசியம் மற்றும் தடையில்லா சாதனை மீது வலியுறுத்தல் உள்ளது. ஆயுதபூஜை, உக்ர தேவிநாமங்கள், திசைபலிகள் (சில பாடங்களில் இரத்த/மாம்சக் குறிப்பு), மாவால் செய்த பகைவர் உருவை நிர்வீர்யம் செய்தல், இரவில் மாத்ருகா–உக்ரரூப வழிபாடு, பஞ்சாமிர்த ஸ்நானம், பலி, த்வஜம் மற்றும் ரதயாத்திரை போன்ற விழாக்குறிகள்—பக்தி, உருவதியானம், ராஜதர்ம ரட்சணத்தை ஒருங்கிணைக்கின்றன.
Daśamī-vrata (Observance for the Tenth Lunar Day)
நவமீ விரதங்கள் முடிந்த பின், விரதகாண்டத்தின் திதி-அடிப்படையிலான தொடரில் பகவான் அக்னி தசமீ-விரதத்தை அறிவுறுத்துகிறார். இதன் பலன்களை புருஷார்த்த மொழியில்—தர்மம், காமம் மற்றும் தொடர்புடைய இலக்குகள்—என்று கூறி, சடங்கு ஒழுக்கம் நெறி-ஆன்மீக புண்ணியத்தோடு ஒழுங்கான உலக வாழ்வின் வளத்திற்கும் கருவி என விளக்குகிறார். தசமீ நாளில் ஏகபக்தம் (ஒருமுறை உணவு) கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; கட்டுப்படுத்திய உணவு தூய்மைப்படுத்தும் முறையாகக் கூறப்படுகிறது. விரதம் தானத்தால் நிறைவு பெறுகிறது—பத்து பசுக்கள் தானம்—இதனால் தனிப்பட்ட தவம் பொதுநலத்தால் முழுமை பெறுகிறது. மேலும் பெருமை தரும் தானமாக, பொன்னால் செய்யப்பட்ட அஷ்டதிக்குகள் (திக்) அர்ப்பணம் கூறப்படுகிறது; இதனால் தானம் செய்பவர் பிராமணர்களிடையே தலைமைச் சிறப்பை அடைவார் எனச் சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறு நியமம், திதி எனும் புனித காலம், மற்றும் தானம் ஒன்றாக ஒரு தர்மத் திட்டமாக இணைக்கப்படுகின்றன।
Ekādaśī-vrata (Observance of Ekādaśī)
தசமி விரதத்திற்குப் பின்பே அக்னிதேவர் ஏகாதசி விரதத்தை உபதேசித்து, இந்த உபவாசம் புக்க்தி–முக்தி இரண்டையும் தரும் ஒழுங்கமைந்த ஆன்மிக சாதனமென விளக்குகிறார். தசமியன்று கட்டுப்பட்ட உணவு, மாமிசத் தவிர்ப்பு, பிரம்மச்சரியம் ஆகியவற்றால் உடல்–மனம் ஏகாதசிக்குத் தயாராகிறது. சுக்லம், கிருஷ்ணம் இரு பக்ஷங்களிலும் ஏகாதசியன்று உணவு முற்றிலும் தடை; ஏகாதசி த்வாதசியுடன் சேர்ந்தால் ஹரியின் சன்னிதி அதிகரிக்கும் என்றும், பாரணம் (விரத முடிவு) செய்யும் நேரம் தீர்மானகரமானது என்றும் கூறப்படுகிறது. குறிப்பிட்ட திதி-பகுதி நிபந்தனைகளில் திரயோதசியிலும் பாரணம் செய்யலாம்; அதன் புண்ணியம் நூறு வைதிக யாகங்களுக்கு சமம். ஆனால் தசமி கலந்த ஏகாதசியை அனுஷ்டிக்கக் கூடாது; அது தீய பலன் தரும் என எச்சரிக்கிறது. தாமரைக்கண் அச்யுதனின் சரணத்தை நாடி பக்தியுடன் சங்கல்பம் செய்ய வேண்டும். சுக்ல ஏகாதசியில் புஷ்ய நக்ஷத்திரம், மேலும் ஸ்ரவண நக்ஷத்திரத்துடன் கூடிய ஏகாதசி/த்வாதசி (விஜயா திதி) மிகச் சிறப்பு; பால்குண–புஷ்ய–விஜயாவில் தேன், மாமிசம் தவிர்த்தால் கோடிகுண புண்ணியம் என்கிறது. இறுதியில் விஷ்ணு பூஜை முழுமையான உபகாரமாக செல்வம், சந்ததி, மரியாதை மற்றும் விஷ்ணுலோகப் பேறு அளிக்கிறது.
Chapter 188: द्वादशीव्रतानि (The Dvādaśī-vows)
பகவான் அக்னி, த்வாதசி விரதங்களை ஒழுங்கான பட்டியலாகத் தொடங்கி, அவை போகமும் (bhukti) முக்தியும் (mukti) அளிக்கும் சாதனங்கள் எனத் தெளிவுபடுத்துகிறார். ஒருவேளை உணவு (ஏகபுக்தம்), பக்தி, மேலும் யாசிக்காமல் கிடைத்ததை (அயாசிதம்) ஏற்றுக்கொண்டு விரதம் செய்ய வேண்டும். சைத்ர சுக்ல த்வாதசியில் காமனை அடக்கும் ஹரி ‘மதன-த்வாதசி’யாக வழிபடப்படுகிறார்; மாக சுக்ல த்வாதசியில் ‘பீம-த்வாதசிகா’; பால்குன சுக்ல த்வாதசியில் ‘கோவிந்த-த்வாதசி’ முதலியவை கூறப்படுகின்றன. ஆச்வயுஜத்தில் ‘விசோக-த்வாதசி’, பாத்ரபதத்தில் ‘கோவத்ஸ-த்வாதசி’—பசு-கன்று வழிபாட்டால் ப்ராயச்சித்தமும் புண்ணியவிருத்தியும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. ‘தில-த்வாதசி’க்கு துல்லியமான காலநிபந்தனை—கிருஷ்ணபக்ஷ த்வாதசி, மதியத்திற்குப் பின், ஸ்ரவண நக்ஷத்திர இணைவு—என்று கூறி, எள்ளுக் குளியல், எள்ளு ஹோமம், எள்ளு நைவேத்யம், எள்ளெண்ணெய் விளக்கு, திலோதகம், எள்ளுதானம் ஆகிய எள்ளு-மையச் செயல்முறைகள் விதிக்கப்படுகின்றன; இறுதியில் “ஓம் நமோ பகவதே வாஸுதேவாய” மந்திரத்துடன் வாஸுதேவ வழிபாடு நிறைவேறுகிறது. மேலும் ஷட்-தில த்வாதசி (ஸ்வர்க பலன்), நாமத்வாதசி (கேசவாதி நாமவரிசையால் ஆண்டு முழுப் பூஜை), சுமதி-அனந்த த்வாதசிகள், கிருஷ்ணஜய வணக்கத்துடன் சுகதி த்வாதசி ஆகியவை பட்டியலிடப்படுகின்றன. முடிவில் பௌஷ சுக்ல த்வாதசியில் சம்ப்ராப்தி-தொடர்பான விரத நேரம் கூறப்பட்டு, முக்தி நோக்கிய தர்மம் ஒரு சடங்கு-அறிவியலாக நிறுவப்படுகிறது.
Śravaṇa Dvādaśī Vrata (श्रवणद्वादशीव्रतम्)
பகவான் அக்னி, பாஹ்ரபத சுக்லபக்ஷத்தில் ஸ்ரவண நக்ஷத்திரம் கூடிய த்வாதசியில் செய்ய வேண்டிய ‘ஸ்ரவண த்வாதசி விரதம்’ குறித்து வசிஷ்டருக்கு விதிக்கிறார். உபவாசம், புனிதமான கேள்வி (ஸ்ரவணம்), ஞானிகளின் சத்சங்கம் ஆகிய காரணங்களால் இது மிகப் பெரும் பலன் தரும் விரதம் என கூறப்படுகிறது. த்வாதசியில் நிராஹாரமாக இருந்து, த்ரயோதசியில் பொதுவான நிஷேதம் இருந்தாலும் பாரணம் செய்ய வேண்டும். ஸ்வர்ண யந்திரத்தின் மீது வைத்த ஜல கலசத்தில் விஷ்ணு-வாமனனை ஆவாஹனம் செய்து பூஜை, சுத்தநீர் மற்றும் பஞ்சாம்ருதத்தால் அபிஷேகம், வெள்ளை வஸ்திரம், குடை, பாதுகை முதலிய உபசாரங்களுடன் முறையான பூஜை, மேலும் விஷ்ணுவின் அங்கங்களுக்கு மந்திர ந்யாசம் போன்ற வரிசை கூறப்படுகிறது. நெய்யில் சமைத்த அன்ன நைவேத்யம், தயிர்சாதம் கலச தானம், இரவு ஜாகரணம், விடியற்காலையில் சங்கம ஸ்நானம், கோவிந்த (புதஸ்ரவண)னுக்கு புஷ்பாஞ்சலி பிரார்த்தனை செய்யப்படுகிறது. இறுதியில் தக்ஷிணை, பிராமண போஜனம்; வாமனனே அர்ப்பணத்தில் வியாபித்து அதை ஏற்று, பக்தருக்கு போகம், கீர்த்தி, சந்ததி, ஐஸ்வர்யம், முக்தி அளிப்பான் என முடிவுறுகிறது.
Chapter 190: Akhaṇḍa-dvādaśī-vrata (The Unbroken Dvādaśī Vow)
பகவான் அக்னி, வசிஷ்டருக்கு ‘அகண்ட-த்வாதசி’ விரதத்தை உபதேசிக்கிறார்; இது விரதங்கள் முறிவின்றி ‘முழுமை’ பெறச் செய்யும் நியமம். மார்கழி (மார்கசீர்ஷ) சுக்ல த்வாதசியில் விஷ்ணுவை வழிபட்டு, பஞ்சகவ்ய நீரில் நீராடி, சுத்திகரிப்பு திரவியத்தை விதிப்படி அருந்தி உபவாசம் செய்ய வேண்டும். த்வாதசியில் தானம் முக்கியம்—யவம் மற்றும் அரிசி நிரம்பிய பாத்திரத்தை ஒரு பிராமணருக்கு அளிக்க வேண்டும். விரதியார் விஷ்ணுவிடம், ஏழு பிறவிகளில் சேர்க்கப்பட்ட விரதக் குறைபாடுகள், பூரணமின்மைகள் நீங்கும்படி அருள வேண்டுமென வேண்டுகிறார்; புருஷோத்தமனில் உலகம் ‘அகண்டம்’ என நிலைபெற்றுள்ளது என்ற தத்துவமே இதன் அடித்தளம். பின்னர் மாதாந்திர அனுஷ்டானங்கள், சாத்துர்மாஸ்ய விதிகள், மாதத்திற்கேற்ப சக்து (வறுத்த யவ மாவு) போன்ற தானங்கள் கூறப்படுகின்றன. ஸ்ராவணத்திலிருந்து தொடங்கி கார்த்திகை முடிவில் பாரணை வரை சரியான காலக்கணக்கை வலியுறுத்தி, குறைபாடுகள் ஏழு பிறவிகள் வரை எதிரொலிக்கலாம் என்றும், முறையாகக் கடைப்பிடித்தால் நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வம், அரசாட்சி, இன்பங்கள் கிடைக்கும் என்றும் கூறுகிறது.
Trayodaśī-vratāni — Anaṅga-Trayodaśī and Kāma-Trayodaśī (Chapter 191)
பகவான் அக்னி திரயோதசி (13ஆம் திதி) விரதங்களை முறையாக விளக்குகிறார். முதலில் அனங்க-திரயோதசி: அனங்கன் (காமன்) மற்றும் ஹரன் (சிவன்) இருவரையும் இணைத்து வழிபடும் விதி கூறப்படுகிறது. மார்கழி (மார்கசீர்ஷம்) முதலாக மாதந்தோறும் தேவதா-ஆவாஹனம், கட்டுப்பாட்டான உபவாச/ஆஹார நியமங்கள், இரவில் நெய், எள், அரிசியுடன் ஹோமம் செய்வது ஆகியவை நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் தான விதிகள் தெளிவாக—ஆடை, பசு, படுக்கை, குடை, குடங்கள், பாதுக்கை, ஆசனம், பாத்திரம் முதலியவை—தானம் மூலம் விரதம் நிறைவு பெறுகிறது. பின்னர் சைத்ரத்தில் ரதியுடன் காமனை நினைவு கூருதல், மங்கள நிறங்களால் அசோக மரத்தை வரைவது, பதினைந்து நாட்கள் வழிபட்டு ஆசை நிறைவேற்றுதல் கூறப்படுகிறது. கால ஒழுக்கம், இంద్రியக் கட்டுப்பாடு, சின்ன/சடங்கு செயல்கள், தானம்—இவை ஒரே சாதனையாக இணைந்து செல்வம், மங்களம், உயர்ந்த புண்ணியம் தரும் என अध्यாயம் காட்டுகிறது.
Chapter 192: चतुर्दशीव्रतानि (Vows of the Fourteenth Lunar Day)
அக்னி சதுர்தசி விரதங்களைப் போதித்து, சதுர்தசி அனுஷ்டானம் ‘புக்தி–முக்தி’ அளிப்பது என்றும், குறிப்பாக கார்த்திகத்தில் நோன்புடன் சிவபூஜை செய்வது மிகப் பயனளிக்கும் என்றும் கூறுகிறார். பின்னர் வகைகள்: (1) சிவ-சதுர்தசி—குறிப்பிட்ட திதி-யோகங்களில் செய்தால் ஆயுள், செல்வம், போகங்கள் தரும்; (2) பல-சதுர்தசி (த்வாதசி/சதுர்தசி)—பழமுணவு, மதுவிலக்கு, தானமாக பழங்கள் வழங்குதல்; (3) உபய-சதுர்தசி—சுக்ல, கிருஷ்ண இரு பக்ஷங்களிலும் சதுர்தசி (மேலும் அஷ்டமி) அன்று சம்புவுக்கு நோன்பு-பூஜை; ஸ்வர்கம் தரும். மேலும் கிருஷ்ண அஷ்டமி, கிருஷ்ண சதுர்தசி அன்று நக்தவிரதம் (இரவு உணவு மட்டும்) செய்தால் உலக இன்பமும் நல்ல பரலோக கதியும் கிடைக்கும். பின்னர் விதி: கார்த்திக கிருஷ்ண சதுர்தசி அன்று ஸ்நானம், த்வஜ வடிவத் தண்டுகளுடன் இந்திர பூஜை, மேலும் சுக்ல சதுர்தசி அன்று அனந்த விரதம்—தர்பை அமைப்பு, நீர்கலசத்துடன் ஹரியை ‘அனந்த’ ரூபமாகப் பூஜித்து, அரிசிமாவால் செய்த பூபம் நிவேதித்து அதில் பாதியை பிராமணருக்கு தானம்; நதி சங்கமத்தில் ஹரிகதை பாராயணம் செய்து, அபிமந்திரித்த நூலை கை/கழுத்தில் கட்டுதல்—செழிப்பு, சுகத்திற்காக।
Śivarātri-vrata (The Observance of Śivarātri)
இந்த அதிகாரத்தில் அக்னி, வசிஷ்டருக்கு சிவராத்திரி விரதத்தை உபதேசிக்கிறார்; இது போகம் (புக்தி) மற்றும் மோட்சம் இரண்டையும் அளிக்கும் நியமம். மாக–பால்குன மாதங்களுக்கிடையில் வரும் கிருஷ்ண சதுர்தசியன்று இதை கடைப்பிடிக்க வேண்டும். சதுர்தசியில் உபவாசம் செய்து, இரவு முழுவதும் ஜாகரணம் செய்வதே முக்கிய வழிபாடு. பக்தன் சம்புவை போகமும் விடுதலையும் தருபவனாக ஆவாஹனம் செய்து, ‘நரகக் கடல்’ கடத்தும் படகாக சிவனைப் போற்றி; சந்ததி, அரசாட்சி, சௌபாக்கியம், ஆரோக்கியம், கல்வி, தர்மம், செல்வம் மற்றும் இறுதியில் ஸ்வர்க்கம், மோட்சம் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறான். இறுதியில் வேடன் அல்லது பாவி சுந்தரசேனன் போன்றவர்களும் இந்த விரதத்தால் புண்ணியம் பெற்று உயர்வடையலாம் என அதன் எளிமையும் மாற்றும் சக்தியும் வலியுறுத்தப்படுகிறது.
Aśoka-Pūrṇimā and Related Vows (अशोकपूर्णिमादिव्रत)
விரதகாண்டத்தின் காலஒழுக்கத்தைத் தொடர்ந்து அக்னி, வசிஷ்டருக்கு பல விரதங்களை உபதேசிக்கிறார். முன் கூறிய சிவராத்திரி விரதம் போகம்–மோட்சம் தருவதாகச் சொல்லி, பாள்குன சுக்லபட்சத்தின் அசோகபூர்ணிமையில் பூதரன், புவன் ஆகியோரைக் கும்பிட்டு ஒரு ஆண்டு விரதம் கடைப்பிடித்தால் இன்பமும் முக்தியும் கிடைக்கும் என்கிறார். பின்னர் கார்த்திகத்தில் வ்ருஷோத்ஸர்கம் (காளையை விடுதல்/தானம்) மற்றும் நக்தம் (இரவில் ஒருமுறை உணவு) இணைந்த பரம வ்ருஷவிரதம் கூறப்படுகிறது; இதனால் சிவலோகம் அடைவர். பித்ரு அமாவாசையில் பித்ருக்களுக்கு அக்ஷய தானம், ஆண்டு முழு நோன்பு ஒழுக்கம், பித்ரு பூஜை பாவநாசம் செய்து ஸ்வர்கம் தரும். இறுதியில் ஜ்யேஷ்ட அமாவாசையின் சாவித்ரீ விரதம்—பெண்கள் மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருந்து ஆலமர வேரில் மகாபதிவ்ரதை தேவியை ஏழு தானியங்களும் ஆபரணங்களும் கொண்டு பூஜித்து, இரவு விழிப்புடன் பாடல்-நடனம் செய்து, பிராமணருக்கு நைவேத்யம், பிராமண போஜனம், விசர்ஜனம் செய்து சௌபாக்யமும் மங்களச் செழிப்பும் வேண்டுகின்றனர்.
Chapter 195 — तिथिव्रतानि (Tithi-vratāni) — Vows according to lunar days (closing colophon)
இந்த பகுதி முதன்மையாக மாற்றத்தைக் குறிக்கும் குறியீடு; விரதகாண்டத்தில் திதி-விரதங்கள் பற்றிய முன் அறிவுறுத்தல் தொடர் இங்கே நிறைவடைகிறது. கொலோபன் மூலம், சந்திரத் திதிகளை தர்ம அனுஷ்டானத்தின் கால-குறியீடுகளாகக் கொண்டு அமைந்த நாட்காட்டி ஒழுக்க முறை முடிவடைந்தது எனத் தெரிவிக்கிறது. திதிச் சுழற்சியை இங்கே முடித்து, சாதகனை சந்திரக் கணக்கிலிருந்து சூரிய/வாரக் கணக்கிற்கு நகரத் தயாராக்குகிறது; அஃக்னி புராணத்தின் புக்க்தி (ஒழுங்கான உலகியல் வாழ்வு) மற்றும் முக்தி (ஆன்மிக இலக்கு) இரண்டையும் ஆதரிக்கும் கிரியாத் தொழில்நுட்பப் பாதை தொடர்கிறது।
Chapter 196 — Nakṣatra-vratāni (Observances of the Lunar Mansions)
அக்னிபகவான் வசிஷ்டருக்கு நக்ஷத்திர-விரத முறையை உபதேசிக்கிறார்—சைத்ர மாதத்தில் நக்ஷத்திர-புருஷனை ஆவாஹனம் செய்து தொடக்கம். ஹரி (விஷ்ணு) வழிபாடு நக்ஷத்திரங்களை பிரபஞ்ச-தேகத்தின் அங்கங்களுடன் ஒவ்வொன்றாக இணைத்து நடைபெறுகிறது—பாதங்கள், கால் தசைகள், முழங்கால்கள், தொடைகள், குஹ்யம், இடுப்பு, பக்கங்கள், வயிறு, மார்புகள், முதுகு, கைகள், விரல்கள், நகங்கள், கழுத்து, காதுகள், வாய், பற்கள், மூக்கு, கண்கள், நெற்றி—இவ்வாறு விண்காலம் உடல்மயமான சடங்கு-ஒழுங்காக மாறுகிறது. சித்ரா/ஆர்த்ரா மற்றும் வருட முடிவில் சிறப்பு பூஜை; வெல்லம் நிரப்பிய கலசத்தில் பொன் ஹரி பிரதிஷ்டை, தக்ஷிணை பொருட்கள் கைப்பிரதி வேறுபாட்டின்படி மாறும். பின்னர் கார்த்திக-கிருத்திகா மையமான சாம்பவாயனீய விரதம்—கேசவ நாமங்கள் அல்லது அச்யுத மந்திரம், மாதந்தோறும் நைவேத்யம், பஞ்சகவ்ய சுத்தி, மேலும் விசர்ஜனத்திற்குப் பின் நைவேத்யம்-நிர்மால்யம் வேறுபாட்டின் தத்துவ விளக்கம். இறுதியில் பாபநாசம், புண்யவிருத்தி, அக்ஷய செல்வம், வம்சத் தொடர்ச்சி வேண்டுதல்; ஏழு ஆண்டுகள் அனுஷ்டித்தால் போகம்-மோட்சம். தொடர்ந்து அனந்த விரதம் (மார்கசீர்ஷ/மிருகசீர்ஷ)—இரவு உணவு, எண்ணெய் விலக்கு, நான்கு மாத ஹோம அட்டவணை, முடிவிலா புண்யம், மாந்தாதாவின் பிறப்பு உதாரணம்।
Chapter 197 — दिवसव्रतानि (Day-based Vows): Dhenu-vrata, Payo-vrata, Trirātra-vrata, Kārttika-vrata, and Kṛcchra Observances
அக்னி பகவான் நாள்-அடிப்படையிலான விரதங்களைப் பற்றிய புதிய போதனையைத் தொடங்குகிறார். முதலில் தேனு-விரதம்—பசு தொடர்பான தானவிதி மற்றும் தான-யாகச் சூழமைப்புடன்—விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் பாயோ-விரதம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட தவமாக கூறப்படுகிறது: ஒருநாள் செய்தால் ‘உத்தம செல்வம்’, நீண்டகால அனுஷ்டானத்திற்கு உயர்மதிப்புள்ள குறியீட்டு தானங்கள் (தங்கக் கல்பவிருட்சம், பல அளவால் அளக்கப்படும் ‘தங்கப் பூமி’ முதலியவை) இணைக்கப்படுகின்றன. அடுத்து திரிராத்திர-விரதம்—பக்ஷம் அல்லது மாதம் தோறும் மீளச் செய்வது, ஏகபக்த உணவு-நியமம், ஜனார்தனன்/விஷ்ணுவில் பக்தி-ஒருமுகம்—செல்வம் முதல் ஹரிதாமப் பிராப்தி வரை, குல உயர்வுவரை பலன் தரும் என கூறப்படுகிறது. மார்கசீர்ஷ சுக்லபக்ஷம், அஷ்டமி/த்வாதசி போன்ற காலக் குறிகள், “ஓம் நமோ வாஸுதேவாய” ஜபம், பிராமண போஜனம், வஸ்திரம்-சய்யை-ஆசனம்-குடை-யஜ்ஞோபவீதம்-பாத்திரம் முதலிய தானங்கள், விதிக் குறைபாடுகளுக்கான மன்னிப்பு வேண்டுதல் ஆகியனவும் உள்ளன. பின்னர் கார்த்திக-விரதம் தெளிவாக ‘புக்தி-முக்தி-ப்ரதம்’ என அறிவிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் மாஹேந்திர, பாஸ்கர, சாந்தபன போன்ற க்ருச்ச்ர தவங்கள்—பால்/தயிர்/உபவாச வரிசை மற்றும் திதி-வாரக் கட்டுப்பாடுகளுடன்—பலன் நோக்கிய தர்மத் தவவிஞ்ஞானமாக அமைக்கப்படுகின்றன.
Monthly Vows (Māsa-vratāni) and Cāturmāsya Disciplines; Introduction of Kaumudī-vrata
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, மாத-விரதங்களைப் புக்க்தி மற்றும் முக்தி தரும் ஒழுங்குமுறை சாதனையாக விளக்குகிறார். தொடக்கத்தில் சாத்துர்மாஸ்யக் கட்டுப்பாடுகள்—குறிப்பாக புனித நான்கு மாதங்களில் எண்ணெய் அப்யங்கம் (எண்ணெய் தடவி மசாஜ்) துறத்தல்—பின்னர் மாதந்தோறும் துறவுகள் மற்றும் தானங்கள் (வைசாகத்தில் கோதானம்; மாகம் அல்லது சைத்ரத்தில் வெல்லம்-பசு தானம் முதலியவை) கூறப்படுகின்றன. நக்தபோஜனம், ஏகபக்தம், பழவிரதம், ஒரு நாள் விட்டு உபவாசம், மௌனம், சாந்திராயணம், பிராஜாபத்யம் போன்ற தவங்களால் ஸ்வர்க்கம், விஷ்ணுலோகம், இறுதியில் மோட்ச நோக்கிய புண்ணியம் என படிப்படியாகப் பலன் கிடைக்கும் எனச் சொல்கிறது. சங்கல்பமும் கால நிர்ணயமும் வ்ரதத்தை நிறைவு செய்கின்றன—சாத்துர்மாஸ்யத் தயாரிப்பு, சூரியன் கர்க்கடகத்தில் நுழையும் போது ஹரி பூஜை, நடுவில் மரணம் வந்தாலும் வ்ரதம் நிறைவேறியதாகக் கணிக்க வேண்டுமென வேண்டுதல். முடிவில் ஆஷ்வினில் கௌமுதீ-விரதம்: த்வாதசியில் விஷ்ணுவை மலர்கள், தீபம், நெய், எள்ளெண்ணெய் அர்ப்பணித்து பூஜித்து ‘ஓம் நமோ வாசுதேவாய’ மந்திரம்; நான்கு புருஷார்த்தங்களும் பெறப்படும் எனப் பலश्रுதி।
Adhyāya 199 — Nāna-vratāni (Various Vows): Ṛtu-vrata, Saṅkrānti-vrata, Viṣṇu/Devī/Umā Observances
அக்னி வ்ரதகாண்டத்தில் போகமும் மோட்சமும் தரும் பலவகை விரதங்களை விளக்குகிறார். முதலில் நான்கு பருவங்களிலும் செய்ய வேண்டிய ருது-விரதங்கள்—சமிதா ஆஹுதிகளுடன் ஹோமம், மாலை நேர மௌனம், முடிவில் நெய்-தேன் (கோ) தானமும் நெய்க் குடம் தானமும்—கூறப்படுகின்றன. பின்னர் சாரஸ்வத முறையில் பஞ்சாம்ருத ஸ்நானம், ஆண்டிறுதியில் கோதானம்; சைத்ரத்தில் விஷ்ணு ஏகாதசி நக்தாசி விரதம், விஷ்ணுலோகப் பிராப்தி பலன்; மேலும் ஸ்ரீ/தேவி விரதத்தில் பாயச உணவு, ஜோடி மாடுகள் தானம், பித்ரு–தேவர்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்த பின் மட்டுமே உணவு என்ற நியமம் சொல்லப்படுகிறது. அடுத்து சங்க்ராந்தி விரதத்தில் இரவு விழிப்பு ஸ்வர்கம் தரும் எனவும், அமாவாசை-சங்க்ராந்தி, உத்தராயணம், விஷுவம் போன்ற காலங்களில் தீவிர விதிகள் எனவும்; பிரஸ்த அளவு நெய்யுடன் ஸ்நானம், 32 பல அளவு பொருட்களால் பாபநாசம் எனவும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் பெண்களுக்கு திதி 3 மற்றும் 8-இல் உமா–மஹேஸ்வர விரதம், சௌபாக்யம் மற்றும் பிரிவின்மை பெற; சூர்யபக்தியால் பாலினத்திற்கேற்ப மறுபிறவி பலன் எனும் பலஸ்ருதி கூறப்படுகிறது.
Dīpadāna-vrata (The Vow of Offering Lamps)
பகவான் அக்னி தீபதான விரதத்தைப் போகமும் மோட்சமும் தரும் விரதமாக உபதேசிக்கிறார். தெய்வாலயத்தில் அல்லது பிராமணரின் இல்லத்தில் ஒரு வருடம் விளக்கு ஏற்றி அர்ப்பணித்தால் முழுமையான செழிப்பு கிடைக்கும்; குறிப்பாக சாத்துர்மாஸ்யமும் கார்த்திகமும் காலத்தில் இதன் புண்ணியம் ஒப்பற்றது, விஷ்ணுலோகப் பிராப்தியும் ஸ்வர்க போகங்களும் தரும். பின்னர் லலிதையின் கதையில் விஷ்ணு ஆலய விளக்குடன் தொடர்பான ஒரு தற்செயலான செயலும் பெரும் பலன் தந்து, அவள் அரசகுலத்தில் மறுபிறவி எடுத்து தாம்பத்யச் செழிப்பையும் பெற்றாள். விளக்கு திருடுதல் கடுமையாக கண்டிக்கப்படுகிறது—மூகம்/மந்த புத்தி பிறவி மற்றும் இருள்-நரக வீழ்ச்சி. இంద్రிய இன்ப ஆசை, தீய காமம், பரஸ்த்ரீகமனம் ஆகியவற்றை விட்டு ஹரிநாம ஜபமும் எளிய அர்ப்பணிப்பாக விளக்கு தானமும் செய்யுமாறு அறிவுறுத்துகிறது. இறுதியில் தீபதானம் எல்லா விரதங்களின் பலனையும் பெருக்கும்; இதை கேட்டு ஏற்று நடைமுறைப்படுத்தினால் உயர்கதி கிடைக்கும் என உறுதிப்படுத்துகிறது.
Worship of the Nine Vyūhas (Nava-vyūha-arcana)
இந்த அதிகாரம் முன் கூறிய தீபதான விரதத்தின் நிறைவைக் குறிப்பிட்டு உடனே ஹரியால் பரம்பரையாக வந்த நவவ்யூஹ ஆராதனையின் தொழில்நுட்ப வழிபாட்டு முறைக்குள் செல்கிறது. அக்னி தாமரை-மண்டல அமைப்பை போதிக்கிறார்—மையத்தில் வாசுதேவன்; திசைகளில் சங்கர்ஷணன், பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், நாராயணன்; ஒவ்வொருவருக்கும் குறிப்பிட்ட பீஜாக்ஷரங்கள், தத்துவ/கிரியை-இடங்கள், நீர்-ஸ்தாபனம் முதலிய விதிகள் இணைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் சத்பிரஹ்மா, விஷ்ணு, நரசிம்ஹ, பூர்வராஹ முதலான ரூபங்களுக்கான மந்திர-பீஜ வின்யாசம், வாசற்பகுதி மற்றும் மேற்கு திசையில் துணை ந்யாசங்கள், கருட-கதா மந்திரங்களின் சிறப்பு செயல்முறைகள் கூறப்படுகின்றன. அதன் பின் வெளி மண்டலத்திலிருந்து உள்நோக்குச் சாதனை—தசாங்க-க்ரம பூஜை, திக்பாலர்களுக்கான கட ஸ்தாபனம், தோரண-விதான கற்பனை, சந்திராமிருத தியானம். இறுதியில் பன்னிரண்டு பீஜ ந்யாசத்தால் ‘தெய்வீக உடல்’ உருவாக்கம், பூவெறிதலால் சீடர் அடையாளம், சுத்திக்கான ஹோம எண்ணிக்கை, தீக்ஷா தக்ஷிணை ஆகியவை நிர்ணயிக்கப்பட்டு—தீக்ஷை இந்த கிரியைவிஞ்ஞானத்தின் சமூக-ஆன்மீக முத்திரையாக விளங்குகிறது।
Puṣpādhyāya-kathana (Account of Flowers in Worship)
விரதகாண்டத்தின் நடைமுறை பூஜா-விதி போதனையைத் தொடரும் இவ்வத்யாயத்தில், பகவான் அக்னி வசிஷ்டருக்கு—மலர்கள், நறுமணப் பொருட்கள், சந்தனம் முதலிய அர்ப்பணங்கள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட பக்தி-மாத்யமங்களாக இருந்து ஹரி (விஷ்ணு)யை மகிழ்வித்து பாப-ஹானி, போகம், முக்தி, விஷ்ணுலோகப் பிராப்தி என நிலைநிலைப் பலன்களை அளிக்கும் என்று விளக்குகிறார். முதலில் ‘தேவ-யோக்ய’ மலர்-இலைகள் பட்டியலிடப்பட்டு பல உபஹாரங்களின் குறிப்பிட்ட பலன்கள் கூறப்படுகின்றன; பின்னர் வாடிய, உடைந்த, குறைபாடுள்ள, அமங்கலமான பொருட்களால் பூஜை செய்யக் கூடாது என எல்லை நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. சமய வேறுபாட்டின்படி சில மலர்கள் விஷ்ணுவுக்கு ஏற்றவை, சிவனுக்கு வேறுபட்டவை; மேலும் சில அர்ப்பணங்கள் சிவபூஜையில் தடை எனவும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் உயர்ந்த ‘மலர்கள்’ என்பது உள்ளார்ந்த நற்குணங்களே—அஹிம்சை, இந்திரிய-ஜயம், க்ஷாந்தி, தயை, ஷமம், தபஸ், தியானம், சத்தியம் (சில பாடங்களில் ஸ்ரத்தா கூட)—என்று நிறுவி, வெளிப்புற விதி உள்ளார்ந்த குணநிலையால் நிறைவு பெறுகிறது என காட்டுகிறது. முடிவில் ஆசனம், மூர்த்தி-பஞ்சாங்கம், அஷ்ட-புஷ்பிகா மற்றும் தேவநாம வரிசை (விஷ்ணுவுக்கு வாசுதேவ-ஆதி; சிவனுக்கு ஈசான-ஆதி) ஆகிய கட்டமைப்புகளில் அர்ப்பணங்களின் அமைப்பு கூறப்படுகிறது.
Chapter 203 — नरकस्वरूपम् (Naraka-svarūpa: The Nature of Hell)
பகவான் அக்னி, மரணத்திலும் மரணத்திற்குப் பின்பும் கர்மக் காரணம் எவ்வாறு விளைவுகளை அளிக்கிறது என்பதை வசிஷ்டருக்கு விளக்குகிறார். மலர் முதலியவற்றை அர்ப்பணித்து விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடுதல் நரக வீழ்ச்சியைத் தடுக்கும்; மேலும் நீர், தீ, விஷம், ஆயுதம், பசி, நோய் அல்லது விழுதல் போன்ற நெருங்கிய காரணம் ஏற்பட்டால் உடலுடையவன் மரணமடைகிறான் என்கிறார். பின்னர் ஜீவன் தன் கர்மத்திற்கேற்ற புதிய உடலை அடைகிறது—பாவத்திற்கு வேதனை, தர்மத்திற்கு இன்பம். யமனின் பயங்கர தூதர்கள் பாவிகளை தெற்கு வாசல் வழியாக ‘தீய பாதை’யில் இட்டுச் செல்கிறார்கள்; தர்மிகள் வேறு வழிகளில் செல்கிறார்கள். பல நரகங்களும் தண்டனைகளும் பட்டியலிடப்பட்டு, வன்முறை, திருட்டு, பாலியல் தவறு, யாக/விதி மாசுபாடு, கடமை அலட்சியம் போன்ற குற்றங்களுக்கு உரிய வேதனைகள் துல்லியமாக கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் தீர்வாக, தொடர்ந்த விரத அனுஷ்டானம்—குறிப்பாக மாதநீண்ட நோன்பு, ஏகாதசி விரதம், பீஷ்ம-பஞ்சகம்—நரககதியிலிருந்து காக்கும் தர்மப் பாதுகாப்பு என அறிவுறுத்தப்படுகிறது।
Chapter 204 — मासोपवासव्रतम् (The Vow of Month-long Fasting)
பகவான் அக்னி வசிஷ்டருக்கு மாசோபவாச விரதத்தை எல்லா விரதங்களிலும் சிறந்ததாக உபதேசிக்கிறார். வைஷ்ணவ யாகத்திற்குப் பின் குருவின் அனுமதியுடன் செய்ய வேண்டும்; க்ருச்சிரம் போன்ற முன்னோட்டத் தவங்களால் திறனை மதிப்பிட்டு வானப்ரஸ்தர், துறவிகள், பெண்கள் (விதவைகள் உட்பட) அனைவருக்கும் அதிகாரம் விரிவாக்கப்படுகிறது. ஆச்வின சுக்லபட்சத்தில் ஏகாதசி நோன்புக்குப் பின் தொடங்கி, விஷ்ணுவின் உத்தானம் வரை முப்பது நாட்கள் விஷ்ணு ஆராதனையாக நடைபெறும். விரதியார் தினம் மூன்று வேளை மும்முறை ஸ்நானத்துடன் விஷ்ணுபூஜை, நைவேத்யம், ஜபம், தியானம் செய்து, வாக்கியக் கட்டுப்பாடு, பற்றின்மை, தொடுதல்/நடத்தை விதிகளை கடைப்பிடிக்கிறார். த்வாதசியில் பூஜை, பிராமண போஜனம், தக்ஷிணை தானம் செய்து முறையான பாரணையால் நிறைவு; பதின்மூன்று எண்ணிக்கையிலான தானங்கள் கூறப்படுகின்றன. பலன்—பரிசுத்தம், குல உயர்வு, விஷ்ணுலோகப் பெறுதல்; மயக்கம் வந்தால் பால்-நெய் பிராமண சம்மத ஹவிஸாக அனுமதி அளிக்கப்படுகிறது।
Bhīṣma-pañcaka-vrata (The Bhishma Five-Day Vow)
கார்த்திக சுக்ல ஏகாதசியிலிருந்து தொடங்கும் பீஷ்ம-பஞ்சகத்தை பரம வைஷ்ணவ விரதமாக பகவான் அக்னி விளக்குகிறார். ஐந்து நாள் ஒழுக்கம்—மூன்று வேளை நீராடல், தேவர்-பித்ரு தர்ப்பணம், மௌனம்/உள் கட்டுப்பாடு—இறுதியில் ஹரியின் முழுப் பூஜையால் நிறைவு பெறுகிறது. தெய்வத்திற்கு பஞ்சகவ்யம், பஞ்சாமிர்தம் அபிஷேகம், சந்தன லேபனம், நெய்யுடன் குக்குலு தூபம், பகல்-இரவு தீபாராதனை, சிறந்த நைவேத்யம், “ஓம் நமோ வாஸுதேவாய” 108 ஜபம் ஆகியவை மையம். ஹோமத்தில் யவம், வ்ரீஹி, திலம் ஆஹுதிகள், எழுத்து உச்சாரணங்கள், ஷடக்ஷர மந்திரத்துடன் “ஸ்வாஹா” விதி கூறப்படுகிறது. மலர்-இலைகளால் அங்கப் பூஜை, தரையில் உறக்கம், பஞ்சகவ்யம் உட்பட கட்டுப்பட்ட உணவு போன்ற தவங்கள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. முடிவில் பீஷ்மரின் ஹரி-பிராப்தியை நினைவூட்டி, விரதிக்கு போகம் மற்றும் மோட்சம் என இரு பலன்களும் வாக்குறுதி அளிக்கப்படுகிறது.
Agastyārghyadāna-kathana (On the Giving of the Agastya Honor-Offering)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, அகஸ்தியரை விஷ்ணு-ஸ்வரூபராகத் தெளிவாகக் கூறி, அகஸ்திய மையமான விரத-பூஜையை விதிக்கிறார்; இதனால் ஹரி-ப்ராப்தி கிடைக்கும் என இணைக்கப்படுகிறது. மூன்று நாட்கள் சூரியோதயத்திற்கு முன் உபவாசம் செய்து, பூஜை செய்து, அகஸ்தியருக்கு அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும். பிரதோஷத்தில் காசப்பூக்களால் செய்த உருவத்தை நீர்க்குடம்/கலசத்தில் நிறுவி இரவு விழிப்பு (ப்ரஜாகரம்) செய்ய வேண்டும். பின்னர் காலை நீர்நிலையருகே அர்க்யம் கொடுத்து, கடலை உலர்த்துதல், ஆதாபி–வாதாபி நாசம் போன்ற புராணச் செயல்களை நினைத்து ஸ்தோத்திரம் செய்து வரங்களும் சுபமான பரலோக நிலையையும் வேண்ட வேண்டும். சந்தனம், மாலைகள், தூபம், வஸ்திரம், அரிசி/தானியம், பழங்கள், தங்கம் முதலிய திரவியங்கள், பிராமணருக்கு கலசதானம், அன்னதானம் மற்றும் தக்ஷிணை (பசு, வஸ்திரம், தங்கம்) கூறப்படுகிறது. மந்திரப் பாட வேறுபாடுகள் குறிப்பிடப்பட்டு, பெண்கள் மற்றும் சூத்ரர்கள் வேதமந்திரமின்றி செய்ய வேண்டும் என விதி. ஏழு ஆண்டுகள் அர்க்யவிரதம் செய்தால் முழு செல்வம், பிள்ளையில்லார்க்கு புத்ரலாபம், கன்னியர்க்கு அரச கணவர் கிடைப்பார் என பலன் சொல்லப்படுகிறது.
Chapter 207: कौमुदव्रतं (Kaumuda-vrata)
விரதகாண்டத்தின் முறையான பட்டியலில் பகவான் அக்னி கௌமுத-விரதத்தை உரைக்கிறார்—ஆச்வின மாத சுக்லபக்ஷத்தில் ஒரு மாதம் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய வைஷ்ணவ ஒழுக்கம். பக்தன் புக்க்தி, முக்தி இரண்டையும் நாடி சங்கல்பம் செய்து, தினம் ஒருமுறை உணவு, ஏகாதசி நோன்பு, ஹரிநாம ஜபம், த்வாதசி நாளில் விஷ்ணுவை மையமாகக் கொண்ட பூஜை முறையை நடத்த வேண்டும். இந்திரியத் தூய்மைக்காக சந்தனம், அகறு, குங்குமம்/கேசரி பூசி, தாமரை மற்றும் நீலத்தாமரை மலர்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். வாக்கியமுடன் எண்ணெய் விளக்கை தொடர்ந்து ஏற்றி வைத்து, பாயசம், ஆபூபம், மோதகம் முதலிய நைவேத்யங்களை பகல்-இரவு சமர்ப்பிக்க வேண்டும். "ஓம் நமோ வாசுதேவாய" மந்திரத்தால் வணங்கி மன்னிப்பு வேண்டி, தேவன் ‘ஜாக்ரத்’ எனக் கருதப்படும் வரை பிராமணருக்கு போஜனம் அளித்து விரதம் நிறைவு பெறுகிறது; மாதந்தோறும் தபஸால் பலன் பெருகும் என முடிவுறுகிறது।
A Compendium of Vows and Gifts (Vrata-Dāna-Ādi-Samuccaya)
பகவான் அக்னி விரதம்–தானம் பற்றிய சுருக்கமான ஆனால் முறையான அமைப்பைத் தொடங்குகிறார். திதி, வாரம், நக்ஷத்திரம், சங்க்ராந்தி, யோகம் போன்ற காலக் குறியீடுகளின்படி, மேலும் கிரகணம், மன்வாதி தினங்கள் போன்ற விசேஷ சந்தர்ப்பங்களின்படி அனுஷ்டானங்கள் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றன. ‘காலம்’ மற்றும் ‘திரவியம்’ இரண்டிற்கும் அதிஷ்டாதா விஷ்ணுவே; சூரியன், ஈசன், பிரம்மா, லக்ஷ்மி முதலியோர் விஷ்ணுவின் விபூதிகள் எனக் கூறி, பலவகை விதிகள் ஒரே தத்துவத்தில் ஒற்றுமை பெறுகின்றன. பூஜை வரிசை—ஆசனம், பாத்யம், அர்க்யம், மதுபர்க்கம், ஆச்சமனம், ஸ்நானம், வஸ்த்ரம், கந்தம், புஷ்பம், தூபம், தீபம், நைவேத்யம்—விளக்கப்படுகிறது; தானத்தில் பெறுபவர் பிராமணர் பெயர், கோத்திரம் கூறும் நிலையான தானவாக்கியமும் தரப்படுகிறது. தானகர்த்தாவின் நோக்கங்கள்—பாபநிவாரணம், ஆரோக்கியம், வம்சவிருத்தி, வெற்றி, செல்வம், இறுதியில் ஸம்ஸாரமுக்தி—என எண்ணப்பட்டு, நித்யப் பாடம்/கேள்வியால் போகம்–மோட்சம் பெறும் பலன் கூறப்படுகிறது; வாசுதேவ பூஜையில் கலப்பு முறைகளைத் தவிர்த்து ஒரே விதியைப் பின்பற்றுமாறு எச்சரிக்கப்படுகிறது.