Adhyaya 78

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये वास्तुपूजाकथनं नाम सप्तसप्ततितमो ऽध्यायः अथोष्टसप्ततितमो ऽध्यायः पवित्रारोहणकथनं ईश्वर उवाच पवित्रारोहणं वक्ष्ये क्रियार्चादिषु पूरणं नित्यं तन्नित्यमुद्दिष्टं नैमित्तिकमथापरं

இவ்வாறு அக்னி புராணத்தில் “வாஸ்து-பூஜை விளக்கம்” எனும் எழுபத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது எழுபத்தெட்டாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது—“பவித்ராரோஹண விளக்கம்”. ஈச்வரன் உரைத்தான்—கிரியைகள், அர்ச்சனை முதலியவற்றை நிறைவு செய்யும் பவித்ராரோஹண விதியை நான் கூறுவேன். அது இருவகை: நித்தியம் (தினசரி விதிக்கப்பட்டது) மற்றும் நைமித்திகம் (சிறப்பு காரணத்தால் செய்யப்படுவது).

Verse 2

आषाढादिचतुर्दश्यामथ श्रावणभाद्रयोः सितासितासु कर्तव्यं चतुर्दश्यष्टमीषु तत्

ஆஷாட மாதத்தின் சதுர்தசி முதல், மேலும் ஸ்ராவணமும் பாத்ரபதமும் ஆகிய மாதங்களிலும்—சுக்ல, கிருஷ்ண இரு பக்ஷங்களிலும்—இந்த அனுஷ்டானத்தை சதுர்தசி மற்றும் அஷ்டமி திதிகளில் செய்ய வேண்டும்.

Verse 3

कुर्याद्वा कार्त्तिकीं यावत्तिथौ प्रतिपादिके वह्निब्रह्माम्बिकेभास्यनागस्कन्दार्कशूलिनां

அல்லது பிரதிபதா திதி வரை கார்த்திகீ விரதத்தை அனுஷ்டித்து, அக்னி, பிரம்மா, அம்பிகா, யானைமுகன் (கணேசன்), நாகர்கள், ஸ்கந்தன், சூரியன், மேலும் சூலதாரி (சிவன்) ஆகியோருக்கு பூஜை செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

दुर्गायमेन्द्रगोविन्दस्मरशम्भुसुधाभुजां सौवर्णं राजतं ताम्रं कृतादिषु यथाक्रमं

துர்கை மற்றும் இந்திரன், கோவிந்தன் (விஷ்ணு), ஸ்மரன் (காமன்), சம்பு (சிவன்), மேலும் சுதாபுஜன் (அமிர்தம் அருந்தும் தெய்வரூபம்) ஆகியோருக்காக—கிருத முதலிய யுகங்களில் முறையே பொன், வெள்ளி, செம்பு ஆகிய உலோகங்களில் விக்கிரகங்களை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 5

कलौ कार्पासजं चापि पट्टपद्मादिसूत्रकं प्रणवश् चन्द्रमा वह्निर्ब्रह्मा नागो गुहो हरिः

கலியுகத்தில் (பவித்ரம்) கார்பாசம் எனும் பருத்தியாலும் செய்யலாம்; மேலும் பட்டுச் சுருள், தாமரைநார் முதலிய நூல்களாலும் செய்யலாம். (தெய்வ-சஞ்ஞைகள்:) பிரணவம் (ஓம்), சந்திரன், அக்னி, பிரம்மா, நாகன், குகன் (கார்த்திகேயன்) மற்றும் ஹரி (விஷ்ணு).

Verse 6

सर्वेशः सर्वदेवाः स्युः क्रमेण नवतन्तुषु अष्टोत्तरशतान्यर्धं तदर्धं चोत्तमादिकं

ஒன்பது தந்திரங்களில் வரிசையாக சர்வேசன் மற்றும் ‘சர்வதேவர்’ எனும் குழு நிறுவல்/பாராயணம் செய்யப்பட வேண்டும். அவர்களின் எண்ணிக்கை 108-ன் பாதி; அதன் பாதி மீண்டும் ‘உத்தம’ முதலிய உயர்ந்த பிரிவுக்குரியது.

Verse 7

एकाशीत्याथवा सूत्रैस्त्रिंशताप्पष्टयुक्तया शरीरोन्मादवायव इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वधाभुजामिति ख, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः गुहो रविरिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः सदेश इति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चाशता वा कर्तव्यं तुल्यग्रन्थ्यन्तरालकं

அல்லது 81 சூத்திரங்கள் இருக்க வேண்டும்; அல்லது 30 சூத்திரங்களுடன் மேலும் 65 சேர வேண்டும். குறியிடப்பட்ட பிரதியில் ‘சரீரோன்மாத-வாயவ’ (஘) என்ற பாடம்; மூன்று குறியிடப்பட்ட பிரதிகளில் ‘ஸ்வதாபுஜாம்’ (க, ஘, ங) பாடம்; நான்கு குறியிடப்பட்ட பிரதிகளில் ‘குஹோ ரவிஃ’ (க, க, ஘, ங) பாடம்; மேலும் குறியிடப்பட்ட பிரதியில் ‘ஸதேசஃ’ (க, க, ஘, ங) பாடம் உள்ளது. அல்லது 50 பகுதிகளாக செய்து, கிரந்தி-கிரந்தி இடையே சம இடைவெளி வைத்துப் பிரிக்க வேண்டும்.

Verse 8

द्वादशाङ्गुलमानानि व्यासादष्टाङ्गुलानि च लिङ्गविस्तारमानानि चतुरङ्गुलकानि वा

இதன் அளவுகள் 12 அங்குலமாக இருக்கலாம்; விட்டம் 8 அங்குலமாக இருக்கலாம். மேலும் லிங்கத்தின் அகலம்/விரிவு அளவு விதிப்படி 4 அங்குலமாகவும் கூறப்படுகிறது.

Verse 9

तथैव पिण्डिकास्पर्शं चतुर्थं सर्वदैवतं गङ्गावतारकं कार्यं सुजातेन सुधौतकं

அதேபோல் ‘பிண்டிகா-ஸ்பர்ஷம்’ செய்ய வேண்டும்; நான்காவது செயலில் எல்லாத் தேவதைகளுக்கும் அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். ‘கங்காவதாரம்’ என்ற விதியையும் செய்ய வேண்டும்—சுஜாத (தகுதியான) நபரால், நன்றாகக் கழுவி முழுமையாகத் தூய்மைப்படுத்திய பொருள்/பாத்திரத்துடன்.

Verse 10

ग्रन्थिं कुर्याच्च वामेन अघोरणाथ शोधयेत् रञ्जयेत् पुरुषेणैव रक्तचन्दनकुङ्कुमैः

கிரந்தி (முடிச்சு) இடது கையால் கட்ட வேண்டும்; ‘அகோர’ மந்திரத்தால் அதைச் சுத்திகரிக்க வேண்டும். பின்னர் ‘புருஷ’ மந்திரத்தால் சிவப்பு சந்தனம் மற்றும் குங்குமம் கொண்டு அதை ரஞ்சித்து/சம்ஸ்கரிக்க வேண்டும்.

Verse 11

कस्तूरीरोचनाचन्द्रैर् हरिद्रागैर् इकादिभिः ग्रन्थयो दश कर्तव्या अथवा तन्तुसङ्ख्यया

கஸ்தூரி, கோரோசனை, கற்பூரம், மஞ்சள் முதலியவற்றால் பத்து கிரந்தி/முடிச்சுகள் (அல்லது உருண்டைகள்) செய்ய வேண்டும்; அல்லது நூல்/தந்துகளின் எண்ணிக்கையை அளவாகக் கொண்டு செய்ய வேண்டும்।

Verse 12

अन्तरं वा यथाशोभमेकद्विचतुरङ्गुलं प्रकृतिः पौरुषी वीरा चतुर्थी त्वपराजिता

பகுதிகளுக்கிடையிலான இடைவெளி அழகுக்கேற்ப ஒரு, இரண்டு அல்லது நான்கு அங்குல அளவாக இருக்க வேண்டும். முதலாவது ‘பிரக்ருதி’, இரண்டாவது ‘பௌருஷீ’, மூன்றாவது ‘வீரா’, நான்காவது ‘அபராஜிதா’ எனப்படும்।

Verse 13

जयान्या विजया षष्ठी अजिता च सदाशिवा मनोन्मनी सर्वमुखी ग्रन्थयो ऽभ्यधिकाः शुभाः

இவள் ‘ஜயான்யா’, ‘விஜயா’; மேலும் ‘ஷஷ்டீ’, ‘அஜிதா’, ‘சதாசிவா’; ‘மனோன்மனீ’, ‘சர்வமுகீ’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். இக்கிரந்தி/பிரிவுகள் மிகச் சிறந்ததும் மிக மங்களகரமானதும் எனக் கருதப்படுகின்றன।

Verse 14

कार्या वा चन्द्रवह्न्यर्कपवित्रं शिववद्धृदि एकैकं निजमूर्तौ वा पुप्तके गुरुके गणे

சந்திரன், அக்னி, சூரியன் ஆகிய வடிவங்களில் பவித்ரகத்தைச் செய்ய வேண்டும்; சிவவிதிபோல் இதயத்தில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். அல்லது ஒன்றொன்றாக தன் மூர்த்தியில், புத்தகம்/கையெழுத்துப் பிரதியில், குருவில், கணத்தில் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 15

स्यादेकैकं तथा द्वारदिक्पालकलशादिषु हस्तादिनवहस्तान्तं लिङ्गानां स्यात्पवित्रकं

அதேபோல் வாசல், திக்குப் பாலகர்கள், கலசங்கள் முதலியவற்றிற்கும் தலா ஒரு பவித்ரகம் இருக்க வேண்டும். லிங்கங்களுக்கு பவித்ரகத்தின் அளவு ஒரு ஹஸ்தம் முதல் ஒன்பது ஹஸ்தம் வரை என நிர்ணயிக்கப்பட்டது।

Verse 16

अष्टाविंशतितो युद्धं दशभिर्दशभिः क्रमात् द्व्यङ्गुलाभ्यन्तरास्तत्र क्रमादेकाङ्गुलान्तराः

இருபத்தெட்டாம் நிலையிலிருந்து போர்வ்யூகம் முறையாக பத்து பத்தாக அமைக்கப்பட வேண்டும். அங்கே உள்ளக இடைவெளி இரண்டு அங்குலம்; பின்னர் முறையே ஒரு அங்குல இடைவெளியாகும்.

Verse 17

ग्रन्थयो मानमप्येषां लिङ्गविस्तारसस्मितं सप्तम्यां वा त्रयोदश्यां कृतनित्यक्रियः शुचिः

இவற்றின் கட்டுகளின் அளவுகளும் அறியப்பட வேண்டும்; கூறப்பட்ட அளவீடு மற்றும் விரிவுடன் லிங்கம் செய்யப்பட வேண்டும். சப்தமி அல்லது திரயோதசி நாளில் நித்திய கர்மங்களை செய்து தூய்மையுடன் இருக்க வேண்டும்.

Verse 18

भूषयेत् पुष्पवस्त्राद्यैः सायाह्ने यागमन्दिरं चण्डवह्न्यर्कपवित्रमिति ख, ग, ङ चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः पुस्तके गुरवे गणो इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कृत्वा नैमित्तिकीं सन्ध्यां विशेषेण च तर्पणं

மாலையில் மலர், ஆடை முதலியவற்றால் யாகமண்டபத்தை அலங்கரிக்க வேண்டும். பின்னர் நைமித்திக சந்த்யாவிதியை செய்து, சிறப்பாக தர்ப்பணமும் செய்ய வேண்டும். (சண்டவஹ்ன்யர்கபவித்ரம் போன்ற பாடவேறுபாடுகள் பிரதிகளில் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.)

Verse 19

परिगृहीते भूभागे पवित्रे सूर्यमर्चयेत् आचम्य सकलीकृत्य प्रणवार्घ्यकरो गुरुः

தேர்ந்தெடுத்து தூய்மைப்படுத்திய நிலப்பகுதியில் சூரியனை அர்ச்சிக்க வேண்டும். ஆச்சமனம் செய்து அனைத்துப் பொருட்களையும் ஒழுங்குபடுத்தி, குரு பிரணவத்துடன் அர்க்யம் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 20

द्वाराण्यस्त्रेण सम्प्रोक्ष्य पूर्वादिक्रमतो ऽर्चयेत् हां शान्तिकलाद्वाराय तथा विद्याकलात्मने

அஸ்திர மந்திரத்தால் வாயில்களை நன்கு ப்ரோட்சணம் செய்து, கிழக்கு முதலிய வரிசையில் அவற்றை வழிபட வேண்டும். ‘ஹாம்’—சாந்தி-கலா ஆளும் வாயிலுக்கும், அதுபோல வித்யா-கலா-ஆத்மக வாயிலுக்கும்.

Verse 21

निवृत्तिकलाद्वाराय प्रतिष्ठाख्यकलात्मने तच्छाखयोः प्रतिद्वारं द्वौ द्वौ द्वाराधिपौ यजेत्

நிவ்ருத்தி எனும் கலையால் ஆளப்படும் வாசலையும், பிரதிஷ்டா எனும் கலாச்சாரத் தத்துவமுடைய வாசலையும் வழிபட வேண்டும். அந்த இரு கிளைகளின் ஒவ்வொரு வாசலிலும் இருவர் இருவராக வாசலாதிபதிகள் (த்வாரபாலர்கள்) வழிபடப்பட வேண்டும்.

Verse 22

नन्दिने महाकालाय भृङ्गिणे ऽथ गणाय च वृषभाय च स्कन्दाय देव्यै चण्डाय च क्रमात्

வரிசையாக நந்தி, மகாகாலன், ப்ருங்கி; பின்னர் கணன், வृषபன், ஸ்கந்தன், தேவி மற்றும் சண்டன்—இவர்களுக்கு (நிவேதனம்/ஆஹுதி) செலுத்த வேண்டும்.

Verse 23

नित्यं च द्वारपालादीन् प्रविश्य द्वारपश्चिमे इष्ट्वा वास्तुं भूतशुद्धिं विशेषार्घ्यकरः शिवः

நாள்தோறும் வாசல்காவலர்கள் முதலியோரைக் வழிபட்டு உள்ளே நுழைய வேண்டும். வாசலின் மேற்கு பகுதியில் வாஸ்து தேவனை யஜித்து பூதசுத்தியைச் செய்து, பின்னர் விசேஷ அர்க்யம் அளித்தால் அவன் சிவமயம் (மங்களகரம்) அடைகிறான்.

Verse 24

प्रोक्षणाद्यं विधायाथ यज्ञसम्भारकृन्नरः मन्त्रयेद्दर्भदूर्वाद्यैः पुष्पाद्यैश् च हृदादिभिः

ப்ரோக்ஷணம் முதலிய முன்னிலைச் செயல்களைச் செய்து, யாகப் பொருட்களை அமைத்தவர் பின்னர் ஹ்ருத் முதலிய அங்க மந்திரங்களால் குச-தர்பை, தூர்வை, மலர்கள் முதலியவற்றை மந்திரணம் (சம்ஸ்காரம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 25

शिवहस्तं विधायेत्थं स्वशिरस्यधिरोपयेत् शिवो ऽहमादिः सर्वज्ञो मम यज्ञप्रधानता

இவ்வாறு ‘சிவ-ஹஸ்த’ முத்திரையை அமைத்து அதைத் தன் தலைமேல் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். (உள்ளுணர்வு:) “நான் சிவன்—ஆதி, சர்வஞ்ஞன்; என்னுள் யாக-வழிபாடே முதன்மை.”

Verse 26

अत्यर्थं भावयेद्देवं ज्ञानखद्गकरो गुरुः नैरृतीं दिशमासाद्य प्रक्षिपेदुदगाननः

வடமுகமாக, கையில் ஞானக் கட்கம் கொண்ட குரு, தேவனை மிகுந்த பக்தியுடன் தியானிக்க வேண்டும்; பின்னர் நைருதி (தென்-மேற்கு) திசையை அணைந்து அங்கே விதிப்படி பிரக்ஷேபம்/ஆஹுதியை செலுத்த வேண்டும்।

Verse 27

अर्घ्याम्बु पञ्चगव्यञ्च समस्तान् मखमण्डपे चतुष्पथान्तसंस्कारैर् वीक्षणाद्यैः सुसंस्कृतैः

மக-மண்டபத்தில் உள்ள அனைத்தையும் அர்க்யநீர் மற்றும் பஞ்சகவ்யம் கொண்டு, நான்கு திசைகளிலிருந்து சதுஷ்பதாந்தம் வரை விதிக்கப்பட்ட ஸம்ஸ்காரங்களால்—வீக்ஷண (தெளித்தல்) முதலிய சுத்திகரணச் செயல்களுடன்—முறையாகச் சுத்தி செய்து ஸம்ஸ்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 28

विक्षिप्य विकिरांस्तत्र कुशकूर्चोपसंहरेत् ए सूर्यमर्चयेदिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः प्रोक्षणच्चेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः विधायैकमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ब्राह्मणाद्यैर् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः दशकूर्ञ्चोपसंहरेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः तानीशदिशि वर्धन्यामासनायोपकल्पयेत्

அங்கே விகிரப் பொருட்களைச் சிதறவிட்டு, குசகூர்ச்சம் கொண்டு அவற்றை ஒன்றாகச் சேர்க்க வேண்டும்; பின்னர் ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் உள்ள வர்தனீ மேடையில் அவற்றை பூஜைக்கான ஆசனமாக அமைக்க வேண்டும்।

Verse 29

नैरृते वास्तुगीर्वाणा द्वारे लक्ष्मीं प्रपूजयेत् पश्चिमाभिमुखं कुम्भं सर्वधान्योपरि स्थितं

வாஸ்து-கீர்வாணா (வாஸ்து விதிகளை ஓதுபவனே)! நைருதி வாசலில் லக்ஷ்மியை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்; அங்கே மேற்குமுகமாக இருக்கும் கும்பத்தை எல்லா தானியங்களின் மேல் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 30

प्रणवेन वृषारूढं सिंहस्थां वर्धनीन्ततः कुम्भे साङ्गं शिवन्देवं वर्धन्यामर्चयेत्

ப்ரணவம் (ஓம்) கொண்டு, வृषாரூடனாகவும் சிம்ஹஸ்தனாகவும் உள்ள சிவதேவனை, ஸாங்கமாக (அங்கோபாங்கங்களுடன்) கும்பத்திலும், உள்ளே வைக்கப்பட்ட வர்தனீ பாத்திரத்திலும் முறையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 31

दिक्षु शक्रादिदिक्पालान् विष्णुब्रह्मशिवादिकान् वर्धनीं सम्यगादाय घटपृष्टानुगामिनीं

பத்து திசைகளிலும் சக்ரன் முதலிய திக்பாலர்களையும், விஷ்ணு, பிரம்மா, சிவன் முதலிய தேவர்களையும் ஆவாஹனம் செய்து; பின்னர் கலசத்தின் பின்புறத்தைத் தொடர்ந்து செல்லும் வர்தனீ (தெளிப்பு கரண்டி)யை முறையாக எடுத்துக் கொண்டு கிரியையைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 32

शिवाज्ञां श्रावयेन्मन्त्री पूर्वादीशानगोचरं अविच्छिन्नपयोधारां मूलमन्त्रमुदीरयेत्

மந்திரி சிவனின் ஆணையை அறிவிக்க வேண்டும்; கிழக்கிலிருந்து ஈசான மூலையளவும் முகம் வைத்து, பால் ஓடும் இடையறாத ஓட்டம்போல் மூலமந்திரத்தைத் தொடர்ச்சியாக உச்சரிக்க வேண்டும்।

Verse 33

समन्ताद् भ्रामयेदेनां रक्षार्थं शस्त्ररूपिणीं पूर्वं कलशमारोप्य शस्त्रार्थन्तस्य वामतः

பாதுகாப்பிற்காக ஆயுத-வடிவமான இவளை (வர்தனீயை) எல்லாத் திசைகளிலும் வட்டமாகச் சுழற்ற வேண்டும்; முதலில் கலசத்தின் மீது நிறுவி, அதன் இடப்புறத்தில் ஆயுத-உபகரணத்தை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 34

समग्रासनके कुम्भे यजेद्देवं स्थिरासने वर्धन्यां प्रणवस्थायामायुधन्तदनु द्वयोः

முழுமையான ஆசனத்தில் வைக்கப்பட்ட கும்பத்தில் நிலையான ஆசனத்தில் தேவனை வழிபட வேண்டும்; பிரணவம் (ஓம்) நிறுவப்பட்ட வர்தனீயிலும் வழிபட்டு, பின்னர் இரு பக்கங்களிலும் ஆயுதச் சின்னங்களை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 35

भगलिङ्गसमायोगं विदध्याल्लिङ्गमुद्रया कुम्भे निवेद्य बोधासिं मूलमन्त्रजपन्तथा

லிங்கமுத்திரையால் பக-லிங்க சமாயோகச் சடங்கைச் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் கும்பத்தில் போதாசியை நிவேதனம் செய்து, அதுபோல மூலமந்திர ஜபத்தையும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 36

तद्दशांशेन वर्धन्यां रक्षां विज्ञापयेदपि गणेशं वायवे ऽभ्यर्च्य हरं पञ्चामृतादिभिः

அந்த (தட்சிணை/ஆஹுதி)யின் பத்திலொரு பங்கினால் ‘வர்தனி’ எனும் சுப-விருத்தி கர்மத்தில் ரக்ஷா (ரக்ஷாகவசம்) முறையாக அறிவித்து நியமிக்க வேண்டும். கணேசனை வழிபட்டு, வாயுவுக்கு அர்க்யாதி சமர்ப்பித்து, பஞ்சாமிருதம் முதலியவற்றால் ஹரன் (சிவன்) வழிபாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 37

स्नापयेत् पूर्ववत् प्रार्च्य कुण्डे च शिवपावकं ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः रक्षां च कारयेत् सदेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्ववत् स्नापयेत् प्रार्चेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थापयेत् पूर्ववच्चाग्निमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुम्भे वा शिवमर्चयेदिति ग, चिह्नितस्पुस्तकपाठः विधिवच्च चरुं कृत्वा सम्पाताहुतिशोधितं

முன்னைப்போல் வழிபட்டு அதே முறையில் ஸ்நானம் செய்யச் செய்ய வேண்டும்; மேலும் குண்டத்தில் சிவ-பாவகம் (சிவாக்னி)யையும் விதிப்படி அர்ச்சிக்க வேண்டும். ரக்ஷா-விதானமும் செய்ய வேண்டும்; அல்லது பாடாந்தரப்படி முன்னைப்போல் அக்னியை நிறுவ வேண்டும், அல்லது கும்பத்தில் சிவனை வழிபட வேண்டும். பின்னர் விதிப்படி சருவை செய்து, ‘ஸம்பாத’ ஆஹுதியால் சுத்திகரிக்கப்பட்ட (சரு) அடுத்ததாகப் பயன்பட வேண்டும்.

Verse 38

देवाग्र्यात्मविभेदेन दर्ष्या तं विभजेत् त्रिधा दत्वा भागौ शिवाग्निभ्यां संरक्षेद्भागमात्मनि

தேவாக்ர்யன், சிவன், அக்னி—இவரவர் பங்கு வேறுபாட்டின்படி அந்த (ஹவிஷ்ய/சரு)வை கண்கூடாக மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும். சிவனுக்கும் அக்னிக்கும் இரண்டு பகுதிகளை அளித்து, ஒரு பகுதியைத் தன்னிடத்தில் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

Verse 39

शरेण चर्मणा देयं पूर्वतो दन्तधावनं तस्माद्घोरशिखाभ्यां वा दक्षिणे पश्चिमे मृदं

கிழக்கு நோக்கி இருந்து தந்தகாஷ்டம் (சர) மற்றும் சர்மம் (தோல்) உதவியுடன் பல் துலக்குதல் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் ‘கோர-சிகா’ (சுட்டுவிரல், நடுவிரல்) கொண்டு, அல்லது விதிப்படி, சுத்தி மண்ணை வலப்புறம் அல்லது மேற்கு புறம் எடுத்துப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 40

साद्योजातेन च हृदा चोत्तरे वामनीकृतं जलं वामेन शिरसा ईशे गन्धान्वितं जलं

‘சாத்யோஜாத’ மந்திரமும் ஹ்ருதய-ந்யாசமும் கொண்டு நீரை வடதிசையில் வைத்து, அதை இடப்புறமாகத் திருப்ப வேண்டும். பின்னர் இடது சிரோபாகத்தால், ‘ஈசான’ மந்திரத்துடன், மணமூட்டிய நீரைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 41

पञ्चगव्यं पलाशादिपुटकं वै समन्ततः ऐशान्यां कुसुमं दद्यादाग्नेय्यां दिशि रोचनां

பஞ்சகவ்யமும், பலாசம் முதலியவற்றால் செய்யப்பட்ட புடகமும் சுற்றிலும் ஒழுங்காக அமைக்கப்பட வேண்டும். ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் மலர்களை வைத்து, ஆக்னேய (தென்கிழக்கு) திசையில் ரோசனா (மஞ்சள் நிறப் பூச்சு) வைக்க வேண்டும்.

Verse 42

अगुरुं निरृताशायां वायव्यां च चतुःसमं होमद्रव्याणि सर्वाणि सद्योजातैः कुशैः सह

நிருதி (தென்மேற்கு) திசையில் அகுருவை வைத்து, வாயவ்ய (வடமேற்கு) திசையில் அதற்குச் சமமான நான்கு மடங்கு அளவை வைக்க வேண்டும். ஹோமத்திற்குரிய அனைத்துப் பொருட்களும் சத்யோஜாதத்துடன் தொடர்புடைய புதிய குசா புல்லுடன் சேர்த்து ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 43

दण्डाक्षसूत्रकौपीनभिक्षापात्राणि रूपिणे कज्जलं कुङ्कुमन्तैलं शलाकां केशशोधनीं

உருவமுடைய (துறவி) வடிவத்திற்காக தண்டு, அக்ஷஸூத்ரம் (ஜபமாலை), கௌபீனம், பிக்ஷாபாத்திரம் ஆகியவற்றை அளிக்க வேண்டும். மேலும் காஜல், குங்குமம், எண்ணெய், பூசும் சலாகை, தலைமுடி சுத்திகரிக்கும் கருவியையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 44

ताम्बूलं दर्पणं दद्यादुत्तरे रोचनामपि आसनं पादुके पात्रं योगपट्टातपत्रकं

அடுத்த முறையில் தாம்பூலம் மற்றும் தர்ப்பணம் அளித்து, ரோசனாவையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். மேலும் ஆசனம், பாதுகைகள், பாத்திரம், யோகப்பட்டா, குடையும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 45

ऐशान्यामीशमन्त्रेण दद्यादीशानतुष्टये पूर्वस्याञ्चरुकं साज्यं दद्याद्गन्धादिकं नवे

ஈசான்ய திசையில் ஈச மந்திரத்தால் ஈசானனைத் திருப்திப்படுத்த அర్పணம் செய்ய வேண்டும். கிழக்கு திசைக்காக நெய் கலந்த சருவை அளித்து, ஒன்பதாம் இடத்தில் கந்தம் முதலியவற்றை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 46

पूर्वित्राणि समादाय प्रोक्षितान्यर्घ्यवारिणा संहितामन्त्रपूतानि नीत्वा पावकसन्निधिं

முன்னரே தயாரிக்கப்பட்ட கர்ம உபகரணங்களை அர்க்ய நீரால் ப்ரோட்சித்து, ஸம்ஹிதா மந்திரங்களால் தூய்மைப்படுத்தி, அவற்றை எடுத்துக் கொண்டு புனித அக்னியின் சன்னிதிக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும்।

Verse 47

कृष्णाजिनादिनाअच्छाद्य स्मरन् संवत्सरात्मकं साक्षिणं सर्वकृत्यानां गोप्तारं शिवमव्ययं

கருப்பு மான் தோல் முதலியவற்றால் தன்னை மூடிக்கொண்டு, எல்லா செயல்களுக்கும் சாட்சி, வருட-ஸ்வரூபன், காப்பவன், அழிவற்ற சிவனைத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 48

सद्योजातेन च हृदा चोत्तरे वामनीयकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सद्योजातेन च हृदा चोत्तरे धाम निष्फलमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः फलमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दण्डाक्षसूत्रकौपानतीर्थपात्राणि इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वेति हेति प्रयोगेण मन्त्रसंहितया पुनः शोधयेच्च पवित्राणि वाराणामेकविंशतिं

‘ஸத்யோஜாத’ முதலிய மந்திரங்களாலும் ‘ஹ்ருதய’ மந்திரத்தாலும், பின்னர் வரும் சுத்திகரிப்பு விதிகளின்படி, மந்திர-ஸம்ஹிதையை இணைத்து ஜபித்து மீண்டும் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்—தண்டம், அக்‌ஷஸூத்திரம், கௌபீனம், தீர்த்தநீர், பாத்திரம் முதலிய புனிதப் பொருட்களையும்; மேலும் பவித்ரங்களை இருபத்தொன்று முறை சுத்தி செய்ய வேண்டும்।

Verse 49

गृहादि वेष्टयेत्सूत्रैर् गन्धाद्यं रवये ददेत् पूजिताय समाचम्य कृतन्यासः कृतार्घ्यकः

வீடு முதலிய இடங்களை நூல்களால் சுற்றி கட்ட வேண்டும்; ரவி (சூரியன்)க்கு சந்தனம் முதலியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பூஜை செய்து ஆச்சமனம் செய்து, ந்யாஸம் நிறைவேற்றி அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 50

नन्द्यादिभ्यो ऽथ गन्धाख्यं वास्तोश्चाथ प्रविश्य च शस्त्रेभ्यो लोकपालेभ्यः स्वनाम्ना शिवकुम्भके

பின்னர் நந்தி முதலியவர்களிலிருந்து தொடங்கி ‘கந்த’ எனப்படும் தேவதையை ந்யாஸம் செய்ய வேண்டும்; வாஸ்து மண்டலத்தில் நுழைந்து, ஆயுதங்களையும் லோகபாலர்களையும் அவரவர் பெயர்களால் சிவ-கும்பத்தில் நிறுவ வேண்டும் (ந்யாஸம் செய்ய வேண்டும்)।

Verse 51

वर्धन्यै विघ्नराजाय गुरवे ह्य् आत्मने यजेत् अथ सर्वौषधीलिप्तं धूपितं पुष्पदूर्वया

வர்தனீ, விக்னராஜன் (விக்னஹரன்) மற்றும் குரு—அதாவது தன் ஆத்மஸ்வரூபமே—இவர்களுக்கு வழிபாடு செய்ய வேண்டும். பின்னர் பூஜ்யப் பொருளை எல்லா மூலிகைகளின் லேபத்தால் பூசி, தூபத்தால் தூபித்து, மலர்களும் தூர்வா புல்லும் கொண்டு அர்ச்சித்து அலங்கரிக்க வேண்டும்.

Verse 52

आमन्त्र्य च पवित्रं तत् विधायाञ्जलिमध्यगं ॐ समस्तविधिच्छिद्रपूरणे च विधिं प्रति

அந்த பவித்ர (பவித்ரக)த்தை ஆவாஹனம் செய்து, இணைந்த கரங்களின் அஞ்சலியின் நடுவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். பின்னர் ‘ஓம்’ மந்திரத்துடன் விதியைச் செய்ய வேண்டும்—சடங்கின் எல்லா குறைபாடுகளும் விடுபாடுகளும் நிரப்பப்படுவதற்காக.

Verse 53

प्रभवमन्त्रयामि त्वां त्वदिच्छावाप्तिकारिकां तत्सिद्धिमनुजानीहि यजतश्चिदचित्पते

உம்மை ‘ப்ரபவ’ மந்திரத்தால் நான் ஆவாஹனம் செய்கிறேன்; அது உமது இச்சைப்படி பெறுதலை அளிப்பது. ஓ சித்-அசித்-பதி, இந்த யஜமானனுக்கு அந்த (அபீஷ்ட) நிறைவேற்றத்தை அருளி அனுமதிப்பீராக.

Verse 54

सर्वथा सर्वदा शम्भो नमस्ते ऽस्तु प्रसीद मे आमन्त्रितो ऽसि देवेश सह देव्या गणेश्वरैः

ஓ ஷம்போ, எவ்விதத்திலும் எக்காலத்திலும் உமக்கு நமஸ்காரம்; என்மேல் அருள் புரிவீராக. ஓ தேவேஷா, தேவியுடனும் கணேஷ்வரர்களுடனும் (கணங்களின் அதிபதிகளுடன்) நீர் அழைக்கப்பட்டுள்ளீர்.

Verse 55

मन्त्रेशैर् लोकपालैश् च सहितः परिचारकैः निमन्त्रयाम्यहन्तुभ्यं प्रभाते तु पवित्रकं

மந்திரேஷர்களும் லோகபாலர்களும் உடன், அவர்களுடைய பரிசாரகர்களோடும் சேர்ந்து, விடியற்கால பவித்ரகச் சடங்கிற்காக உம்மை நான் அழைக்கிறேன்.

Verse 56

नियमञ्च करिष्यामि परमेश तवाज्ञया इत्येवन्देवमामन्त्र्य रेचकेनामृतीकृतं

“ஓ பரமேசுவரா! உமது ஆணையின்படி நான் நியமங்களை மேற்கொள்வேன்.” என்று தேவனை ஆவாஹனம் செய்து, ரேசக (உச்சுவாச) முறையால் அதனை அமிர்தமயமாக—சுத்தமாகவும் உயிரூட்டப்பட்டதாகவும்—ஆக்குகிறான்।

Verse 57

शिवान्तं मूलमुच्चार्य तच्छिवाय निवेदयेत् ः पूजनार्थं समाचम्य इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रव्यादिभ्यो ऽथेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धाद्यमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः आमन्त्रणपवित्रमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः परिवारकैविति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः जपं स्तोत्रं प्रमाणञ्च कृत्वा शम्भुं क्षमापयेत्

“சிவ” என்று முடியும் மூலமந்திரத்தை உச்சரித்து அதனை சிவனுக்கு நிவேதிக்க வேண்டும். பின்னர் பூஜைக்காக ஆச்சமனம் செய்து, சூரியன் முதலிய தேவர்களுக்கும் கந்தம் முதலிய உபசாரங்களையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; ஆமந்திரண-பவித்ரமும் பரிவாரத் தெய்வப் பூஜையும் செய்து, ஜபம், ஸ்தோத்திரப் பாராயணம், விதி-பிரமாணம் நிறைவேற்றி, சம்பு (சிவன்) முன்னர் மன்னிப்பு வேண்ட வேண்டும்।

Verse 58

हुत्वा चरोस्तृतीयांशं तद्दद्दीत शिवाग्नये दिग्वासिभ्यो दिगीशेभ्यो भूतमातृगणेभ्य उ

சருவின் மூன்றில் ஒரு பங்கை அக்னியில் ஹோமம் செய்து, பின்னர் அதனை சிவாக்னிக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; மேலும் திக்குகளில் வாசிப்போர், திக்கீசர்கள், பூதகணங்கள், மாத்ருகணங்களுக்கும் பலி/அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 59

रुद्रेभ्यो क्षेत्रपादिभ्यो नमः स्वाहा बलिस्त्वयं दिङ्नागाद्यैश् च पूर्वादौ क्षेत्राय चाग्नये बलिः

“ருத்ரர்களுக்கும் க்ஷேத்ரபாத/க்ஷேத்ரபாலர்களுக்கும் நமः—ஸ்வாஹா. இந்த பலி உங்களுக்கே.” அதுபோல கிழக்கு முதலிய திசைகளின் திக்-நாகாதி காவலர்களுடன், க்ஷேத்ரம் (இடம்) மற்றும் அக்னிக்கும் இந்த பலி ஆகும்।

Verse 60

समाचम्य विधिच्छिद्रपूरकं होममाचरेत् पूर्णां व्याहृतिहोमञ्च कृत्वा रुन्धीत पावकं

ஆச்சமனம் செய்து, விதியில் ஏற்பட்ட குறைபாடுகளை நிறைவு செய்யப் பிராயச்சித்த ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; வ்யாஹ்ருதிகளுடன் பூர்ணாஹுதி செய்து, பின்னர் பாவகன் (அக்னி) ஐ முடித்து/பாதுகாக்க வேண்டும்।

Verse 61

तत ओमग्नये स्वाहा स्वाहा सोमाय चैव हि ओमग्नीषोमाभ्यां स्वाहाग्नये स्विष्टकृते तथा

பின்னர் “ஓம் அக்னயே ஸ்வாஹா”; “ஸ்வாஹா ஸோமாய ச”; “ஓம் அக்னீஷோமாப்யாம் ஸ்வாஹா”; மேலும் “அக்னயே ஸ்விஷ்டக்ருதே ஸ்வாஹா” என ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்।

Verse 62

इत्याहुतिचतुष्कन्तु दत्वा कुर्यात्तु योजनां वह्निकुण्डार्चितं देवं मण्डलाभ्यर्चिते शिवे

இவ்வாறு நான்கு ஆஹுதிகளை அளித்த பின் யோஜனா (நிறைவு-வின்யாசம்) செய்ய வேண்டும். மண்டலத்தால் அர்ச்சிக்கப்பட்ட சிவவிதியில் அக்னிகுண்டத்தில் தேவனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 63

नाडीसन्धानरूपेण विधिना योजयेत्ततः वंशादिपात्रे विन्यस्य अस्त्रञ्च हृदयन्ततः

பின் விதிப்படி நாடீ-சந்தான ரூபமாக (மந்திர-சக்தியை) இணைக்க வேண்டும். மூங்கில் முதலிய பாத்திரத்தில் வைத்து, இதயப் பகுதியிலிருந்து அஸ்திர மந்திரத்தை வின்யாசம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 64

अधिरोप्य पवित्राणि कलाभिर्वाथ मन्त्रयेत् षडङ्गं ब्रह्ममूलैर् वा हृद्धर्मास्त्रञ्च योजयेत्

பவித்ரங்களை (புனிதக் கயிறு/வளையம்) மேலே நிறுவி, கலாக்களால் மந்திரீகரிக்க வேண்டும். பிரஹ்மமூல பீஜங்களால் ஷடங்க ந்யாசம் செய்து, ஹ்ருத் மந்திரத்துடன் தர்மாஸ்திரத்தையும் இணைக்க வேண்டும்।

Verse 65

विधाय सूत्रैः संवेष्ट्य पूजयित्वाङ्गसम्भवैः रक्षार्थं जगदीशाय भक्तिनम्रः समर्पयेत्

விதிப்படி தயாரித்து ரக்ஷா-சூத்திரங்களால் சுற்றி, அங்கசம்பவப் பொருட்களால் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் பக்தியால் தாழ்ந்து, பாதுகாப்பிற்காக ஜகதீசனுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 66

पूजिते पुष्पधूपाद्यैर् दत्वा सिद्धान्तपुस्तके गुरोः पादान्तिकं गत्वा भक्त्या दद्यात् पवित्रकं

மலர், தூபம் முதலியவற்றால் குருவை வழிபட்டு, சித்தாந்த நூலை சமர்ப்பித்து, குருவின் திருவடிகளருகே சென்று பக்தியுடன் பவித்ரகம் (புனித நூல்/மாலை) அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 67

निर्गत्य वहिराचम्य गोमये मण्डलत्रये इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः भूतमातृगणेषु फडिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रुद्रेभ्यः क्षेत्रपालेभ्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजयित्वा ततः शिवमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजयित्वाथ सञ्चरैर् इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चगव्यञ्चरुन्दन्तधावनञ्च क्रमाद् यजेत्

வெளியே சென்று ஆச்சமனம் செய்து, கோமயத்தால் மூன்று மண்டலங்களை அமைக்க வேண்டும். பின்னர் “பட்” எனும் பாதுகாப்பு உச்சரிப்புடன் பூத-மாத்ருகணங்களுக்கு, மேலும் ருத்ரர்களுக்கும் க்ஷேத்ரபாலர்களுக்கும் அர்ப்பணம்/ஆஹுதி செய்ய வேண்டும். அதன் பின் சிவனை வழிபட்டு, வரிசையாக பஞ்சகவ்யம், சரு ஆஹுதி, மற்றும் தந்ததாவனம் (தாது/பல் சுத்தி விதி) செய்ய வேண்டும்।

Verse 68

आचान्तो मन्त्रसम्बद्धः कृतसङ्गीतजागरः स्वपेदन्तः स्मरन्नीशं बुभुक्षुर्दर्भसंस्तरे

ஆச்சமனம் செய்து, மந்திர ஜபத்தில் இணைந்து, பக்திப் பாடல்களுடன் விழிப்புநேரம் காத்து, தர்பைப் புல்லின் படுக்கையில் படுக்க வேண்டும்; பசித்திருந்தாலும் ஆண்டவனை நினைத்தபடியே உறங்க வேண்டும்।

Verse 69

अनेनैव प्रकारेण मुमुक्षुरपि संविशेत् केवलम्भस्मशय्यायां सोपवासः समाहितः

இதே முறையிலே முக்தியை நாடும் சாதகனும் படுத்து ஓய்வெடுக்க வேண்டும்; வெறும் விபூதி (சாம்பல்) மட்டுமே கொண்ட படுக்கையில், உபவாசத்துடன், மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி।