Adhyaya 62

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये ध्वजारोहणं नाम एकषष्टितमो ऽध्यायः अथ द्विषष्टितमो ऽध्यायः लक्ष्मीप्रतिष्ठाविधिः भगवानुवाच समुदायेन देवादेः प्रतिष्ठां प्रवदामि ते लक्ष्म्याः प्रतिष्ठा प्रथमं तथा देवीगणस्य च

இவ்வாறு ஆக்னேய ஆதிமஹாபுராணத்தில் ‘த்வஜாரோஹணம்’ எனும் அறுபத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது ‘லக்ஷ்மீ பிரதிஷ்டா விதி’ எனும் அறுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. பகவான் கூறினார்—தேவர்கள் முதலியோரின் பிரதிஷ்டை முறையை ஒருங்கிணைந்த வரிசையில் உனக்கு உரைக்கிறேன்; முதலில் லக்ஷ்மியின் பிரதிஷ்டை, அதுபோல தேவீகணத்தின் பிரதிஷ்டையும்.

Verse 2

पूर्ववत् सकलं कुर्यान्मण्डपस्नपनादिकं भद्रपीठे श्रियं न्यस्य स्थापयेदष्ट वै घटान्

முன்னர் கூறியபடி மண்டபச் சடங்குகள், ஸ்நபன (அபிஷேக) முதலிய அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும். பத்திரபீடத்தில் ஸ்ரீயை நிறுவி, பின்னர் எட்டு கலசங்களை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 3

घृतेनाभ्यज्य मूलेन स्नपयेत् पञ्चगव्यकैः हिरण्यवर्णा हरिणी नेत्रे चोन्मीलयेच्छ्रियाः

நெய்யால் மூலப்பகுதியை அப்யங்கம் செய்து பஞ்சகவ்யத்தால் ஸ்நாபனம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஸ்ரீ-செல்வத்திற்காக பொன்னிற ஹரிணியைத் தியானித்து நேத்ரோன்மீலனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

मण्डलस्नपनादिकमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थापयेद्वरुणे घटानिति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तन्म आवह इत्य् एवं प्रदद्यान्मधुरत्रयम् अश्वपूर्वेति पूर्वेण तां कुम्भेनाभिषेचयेत्

“மண்டல-ஸ்நபனம் முதலியவை”—என்று ங-குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியில் பாடம். “வருணனுக்காக குடங்களை நிறுவ வேண்டும்”—என்று ஘ மற்றும் ங-குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதிகளில் பாடம். பின்னர் ‘தன் மா ஆவஹ’ என்று ஜபித்து மதுரத்ரயத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதன் பின் ‘அஶ்வபூர்வ…’ எனத் தொடங்கும் முன்னைய மந்திரத்தால் கும்பத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 5

कामोस्मितेति याम्येन पश्चिमेनाभिषेचयेत् चन्द्रं प्रभासामुच्चार्यादित्यवर्णेति चोत्तरात्

‘காமோஸ்மி’ மந்திரத்தை ஜபித்து தெற்கு மற்றும் மேற்கு திசைகளிலிருந்து ப்ரோட்சணம் செய்ய வேண்டும். ‘சந்த்ரம் ப்ரபாஸாம்’ மற்றும் ‘ஆதித்யவர்ண’ என்று உச்சரித்து வட திசையிலிருந்து ப்ரோட்சணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 6

उपैतु मेति चाग्नेयात् क्षुत्पिपासेति नैरृतात् गन्धद्वारेति वायव्यां मनसः काममाकृतिम्

ஆக்னேய திசையிலிருந்து ‘உபைது மே’ என்று ஜபிக்க வேண்டும்; நைர்ருத திசையிலிருந்து ‘க்ஷுத் பிபாஸே’ என்று. வாயவ்ய திசையில் ‘கந்தத்வாரே’ என்று உச்சரிக்க வேண்டும்; இவ்வாறு மனத்தின் விரும்பிய வடிவை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 7

ईशानकलशेनैव शिरः सौवर्णकर्दमात् एकाशीतिघटैः स्नानं मन्त्रेणापः सृजन् क्षितिम्

ஈசான கலசத்தினாலேயே, பொற்கர்தமம் (பொன் பாத்திரம்/குண்டம்) இலிருந்து எடுத்த எண்பத்தொன்று குட அளவு நீரால் தலைக்கு ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். மந்திரம் ஜபித்தபடி நீரை நிலத்தில் விடுவிக்க வேண்டும்.

Verse 8

आर्द्रां पुष्करिणीं गन्धैर् आर्द्रामित्यादिपुष्पकैः तन्मयावह मन्त्रेण य आनन्द ऋचाखिलं

நறுமணப் பொருட்களால் புஷ்கரிணியை ஈரமாகவும் மணமிக்கதாகவும் செய்ய வேண்டும்; ‘ஆர்த்ராம்…’ என்று தொடங்கும் மந்திரத்தால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட மலர்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ‘தன்மயாவஹ’ மந்திரத்தால் தெய்வத்துடன் தாதாத்மியம் (ஆத்மைக்யம்) ஏற்படுத்த வேண்டும்; மேலும் முழு ‘ஆனந்த’ ருக்-ஐ வினியோகித்து ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 9

शायन्तीयेन शय्यायां श्रीसूक्तेन च सन्निधिम् लक्ष्मीवीजेन चिच्छक्तिं विन्यस्याभ्यर्चयेत् पुनः

‘சாயந்தீய’ மந்திரத்தால் படுக்கையில் வின்யாசம் செய்ய வேண்டும்; ‘ஸ்ரீஸூக்தம்’ மூலம் தெய்வத்தின் சன்னிதியை நிறுவ வேண்டும்; ‘லக்ஷ்மீ பீஜ’த்தால் சிச்சக்தியை ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு நிறுவி மீண்டும் ஆராதனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

श्रीसूक्तेन मण्डपेथ कुण्डेष्वब्जानि होमयेत् करवीराणि वा हुत्वा सहस्रं शतमेव वा

ஸ்ரீஸூக்தத்தை ஜபித்தபடி மண்டபத்தில் உள்ள குண்டங்களில் தாமரைகளை ஹோமமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அல்லது கரவீர (கனேர) மலர்களை ஆஹுதியாக—ஆயிரம் அல்லது குறைந்தது நூறு—அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 11

गृहोपकरणान्तादि श्रीसूक्तेनैव चार्पयेत् ततः प्रासादसंस्कारं सर्वं कृत्वा तु पूर्ववत्

வீடு/கோவில் உபகரணங்கள் முதலிய அனைத்தையும் ஸ்ரீஸூக்தத்தினாலேயே அர்ப்பணித்து (சம்ஸ்காரம் செய்து) வேண்டும். பின்னர் முன் விதிப்படி முழு பிராசாத-சம்ஸ்காரத்தையும் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 12

मन्त्रेण पिण्डिकां कृत्वा प्रतिष्ठानं ततः श्रियः श्रीसूक्तेन च सान्निध्यं पूर्ववत् प्रत्यृचं जपेत्

குறிப்பிட்ட மந்திரத்தால் பிண்டிகையை உருவாக்கி, பின்னர் ஸ்ரீ (லக்ஷ்மீ) பிரதிஷ்டையை செய்ய வேண்டும். அதன் பின் சன்னிதிக்காக ஸ்ரீஸூக்தத்தை ஜபிக்க வேண்டும்—முன் விதிப்படி ஒவ்வொரு ருசையும் தனித்தனியாக ஜபித்தபடி.

Verse 13

चिच्छक्तिं बोधयित्वा तु मालात् सान्निध्यकं चरेत् तकपाठः मन्त्रेण चासृजत् क्षितिमिति ख, चिह्नतपुस्तकपाठः य आनन्देति वाससमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्रेण पिण्डिकां कृत्वा प्रतिमां स्थापयन् श्रिय इति ङ, चिह्न्तपुस्तकपाठः प्रत्यृचं यजेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः भूस्वर्णवस्त्रगोन्नादि गुरवे ब्रह्मणेर्पयेत् एवं देव्यो ऽखिलाः स्थाप्यावाह्य स्वर्गादि भावयेत्

முதலில் சிச்சக்தி (சைதன்ய-சக்தி) யை விழிப்பூட்டி, மாலையால் சான்நித்யக (சன்னிதி-நிறுவல்) விதியைச் செய்ய வேண்டும். மந்திரப் பாடத்தில் சில பாடாந்தரங்களில் “க்ஷிதிம் அஸ்ருஜத்”, ஆடைக்காக “ய ஆனந்த…”, பிண்டிகை செய்து பிரதிமை நிறுவும்போது “ஶ்ரியஃ…”, மேலும் “ப்ரத்ய்ருசம் யஜேத்” என்றும் கூறப்படுகிறது. குருவுக்கும் பிராமணருக்கும் நிலம், பொன், ஆடை, பசு, தானியம் முதலியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு எல்லா தேவியரையும் நிறுவி ஆவாஹனம் செய்து, ஸ்வர்காதி பலன்களைத் தியானிக்க வேண்டும்.