Kosha
The Lexicon
A lexicographic section providing synonyms, technical terminology, and word-lists essential for understanding Vedic and Puranic literature.
Adhyayas in Kosha
Adhyaya 360
Chapter 360 — अव्ययवर्गाः (Groups of Indeclinables)
இந்த கோச-அடுக்கு அத்தியாயத்தில் பகவான் அக்னி, முனிவர் வசிஷ்டருக்கு சம்ஸ்கிருத அவ்யயங்கள் (மாறாத சொற்கள்) பற்றிய சுருக்கமான அர்த்த-வரைபடத்தை அளிக்கிறார்; உரையாடல், யாகவாக்கு, இலக்கணத் துல்லியம் ஆகியவற்றிற்கு இது உதவுகிறது. முதலில் ‘ஆ’ என்ற நிபாதத்தின் பொருள்கள்—அம்சத்தன்மை, வியாப்தி, எல்லை, தாது-யோகத்தால் வரும் வ்யுத்பத்தி—மேலும் அதன் பிரக்ருஹ்ய நடத்தை விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் நிந்தை (கு, திக்), இணைப்பு/சமுச்சயம் (ச), மங்களவாக்கு (ஸ்வஸ்தி), அதிகம்/அதிக்ரமம் (அதி), கேள்வி-சந்தேகம் (ஸ்வித், நு, நனு), மாறுபாடு-நிச்சயம் (து, ஹி, ஏவ, வை) போன்றவை வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. கால-வரிசைச் சொற்கள் (அத்ய, ஹ்யஃ, ஶ்வஃ, ததா, இதானீம், ஸாம்ப்ரதம்), இட-திசை (புரஸ்தாத், பிரதீச்யாம், அக்ரதஃ), மீளச்செயல்/அடிக்கடி (முஹுஃ, அஸக்ருத், அபீக்ஷ்ணம்), உணர்ச்சி இடைச்சொற்கள் (ஹந்த, ஹா, அஹோ) ஆகியனவும் தொகுக்கப்படுகின்றன. ஸ்வாஹா, வௌஷட், வஷட், ஸ்வதா போன்ற யாக உச்சரிப்புகள் சேர்க்கப்பட்டு, மொழித் துகள்களும் சரியான வைதிகப் பயன்பாட்டால் தர்மத்திற்கு சேவை செய்வதை காட்டுகிறது. மொத்தத்தில், உலகியலான தெளிவுக்கும் (புக்தி) தர்மநெறி ஒழுங்கான வாக்கிற்கும் (முக்தி) துணை நிற்கும் புனித மொழியியல் போதனை இது।
Adhyaya 361
Adhyāya 361 — अव्ययवर्गः (Avyaya-vargaḥ) — The Section on Indeclinables (Colophon/Closure)
இந்த அதிகாரம் அக்னி புராணத்தின் கோசப் பகுதியில் உள்ள அவ்யயவர்கத்தின் நிறைவைக் கூறுகிறது. ஆக்நேய போதனை ஓட்டத்தில் இலக்கணத்தில் மாறாத அவ்யயங்களிலிருந்து தொடங்கி, உரையாடல்/வாக்கியப் பயன்பாட்டில் அர்த்த நிர்வாகம் நோக்கி நகர்வைச் சுட்டுகிறது. நிறைவு வாக்கியம் இந்த தொழில்நுட்பப் பகுதி முடிந்ததையும், அடுத்த வித்யையான நானார்த்த (பலஅர்த்த) சொற்களின் வகைப்பாட்டிற்கான மாற்றத்தையும் அறிவிக்கிறது. சொல்வித்யை வெளிப்படுத்தப்பட்ட உபதேசமாகக் கருதி, யாகச் செயல், வியவஹாரம்/நீதிநிர்ணயம், சாஸ்திர விளக்கம் ஆகியவற்றில் மொழித் தெளிவு அவசியம் என வலியுறுத்துகிறது; இதனால் புக்க்தி தர்மத்தோடு இணைந்து, முக்தி நோக்கும் பாதுகாக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 362
Bhūmi–Vana–Auṣadhi–Ādi Vargāḥ (भूमिवनौषध्यादिवर्गाः) — Lexical Groups on Earth, Settlements, Architecture, Forests, Materia Medica, and Fauna
பகவான் அக்னி, வசிஷ்டருக்கு கோச-முறையில் பல்வேறு பர்யாயக் குழுக்கள் (வர்கங்கள்) கூறுகிறார். தொடக்கத்தில் பூமி, மண் தொடர்பான சொற்கள்; பின்னர் உலகம், திசை-இடம், பாதை/வழி போன்ற விண்வெளி-இடவியல் சொற்கள் வருகின்றன. அடுத்து நகர-நிகம-ஸ்தானீய நிர்வாகம் மற்றும் வாஸ்து சாஸ்திர விளக்கத்திற்கு உதவும் பெயர்ச்சொற்கள்—நகரம், சந்தை, தெரு, வாயில், மதில், சுவர், மண்டபம், வீடு, அரண்மனை, கதவு-உபகரணங்கள், படிக்கட்டு, சுத்தம் செய்யும் சொற்கள்—விரிவாகத் தரப்படுகின்றன. பின்னர் மலை, காடு, தோட்டம் போன்ற இயற்கை வகைகள்; நீண்ட ஆயுர்வேத நிகண்ட்டு ஓட்டத்தில் மரம், கொடி, மூலிகை, மருந்துப் பொருள் பர்யாயங்கள் நிறம்/வடிவ வேறுபாடுகளுடன் கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் புலி, காட்டுப்பன்றி, ஓநாய், சிலந்தி, பறவைகள், தேனீ போன்ற உயிரின-பறவைச் சொற்களும், குவியல், கூட்டம், கொத்து போன்ற தொகுப்புச் சொற்களும் சேர்க்கப்படுகின்றன. மொழித் துல்லியம் தர்மப் பயன்பாடாக இருந்து மருத்துவம், கட்டிடவியல், உலக ஒழுங்கு ஆகியவை ஆன்மிக ஒழுக்கத்துடன் இணைவதை இவ்வத்தியாயம் காட்டுகிறது।
Adhyaya 363
Chapter 363: नृब्रह्मक्षत्रविट्शूद्रवर्गाः (Groups of terms for Men, Brahmins, Kṣatriyas, Vaiśyas, and Śūdras)
அக்னிதேவர் கோச வரிசையில் முந்தைய அத்தியாயத்தின் நிலம்/காடு/மருந்துச் செடிகள் போன்ற இயற்கை வகைப்பாட்டிலிருந்து மனித மையமான வகைப்பாட்டிற்கு நகர்கிறார். தொடக்கத்தில் “ஆண்”, “பெண்”, “மணமகள்” ஆகியவற்றின் இணைச்சொற்கள், பின்னர் சமூக-நெறி அடையாளம் கொண்ட பெண்வகைகள், உறவுமுறை-வம்சப் பிரிவுகள் (சபிண்ட/சநாப, கோத்திரம், உறவினர்), மேலும் இல்லற அடையாளத்தில் கணவன்–மனைவி சொல்-இணைகள் வருகின்றன. தொடர்ந்து கரு/பிறப்பு/பெருக்கம் தொடர்பான சொற்கள், உடல் நிலைகள் மற்றும் குறைபாடுகள், நோய்ப்பெயர்கள்—குறிப்பாக குஷ்டம் போன்ற தோல் நோய்கள், சுவாச/க்ஷய நோய்கள்—மற்றும் விந்து, மாமிசம், கொழுப்பு, நரம்புகள் போன்ற உடற் பொருட்கள் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் எலும்பு, உறுப்புகள், இலக்கண பாலினப் பயன்பாட்டு குறிப்புகள், இடுப்பு-மறைஉறுப்பு முதல் தோள், நகம், கழுத்துப் பகுதி, முடி வரை உடற்பாகச் சொற்கள் விரிவாகத் தரப்படுகின்றன. இறுதியில் அங்குலம், விதஸ்தி, ரத்னி/அரத்னி அளவுகள், அலங்காரம்-உடைச்சொற்கள், ஆபரணங்கள், துணி-நூல் சொற்கள், பரிமாண-வடிவு-கட்டமைப்பு வகைகள் தொகுக்கப்பட்டு, துல்லியமான பெயரிடுதலால் உலகியற் கலைகளும் அறிவியலும் தர்ம அறிவாக விளங்கச் செய்யப்படுகின்றன।
Adhyaya 364
Chapter 364 — ब्रह्मवर्गः (Brahmavarga: Lexical Classification of Brahminical/Ritual Terms)
கோச முறையின் சுருக்கமான வரையறைகளில், பகவான் அக்னி வேத யாக அறிவுக்கும் பிராமண சமூக-சடங்கு பணிகளுக்கும் தேவையான நுண்ணிய சொற்களை விளக்குகிறார். முதலில் வம்சம், அன்வவாயம், கோத்திரம், குலம்/அபிஜன-அன்வயம் ஆகியவற்றால் வம்ச-அடையாளங்களை நிர்ணயித்து, பின்னர் அத்வர யாகத்தில் ஆசார்யரை மந்திர-வியாக்யாதாவாகவும், ஆதேஷ்டாவை யாக-நிர்வாக/நியோக அதிகாரியாகவும் கூறுகிறார். தொடர்ந்து யாக அமைப்பு—யஜமானன்/யஷ்டா, சக யாகிகள் மற்றும் சபைச் செயல்பாடுகள், மேலும் ருத்விஜ் திரயம் (அத்வர்யு, உத்காதா, ஹோதா) யஜுஸ்-சாமன்-ருக் நிபுணத்துவத்துடன் இணைத்து விளக்கப்படுகிறது. யூபத்தின் சஷாலம், வேதியின் சதுரம், ஆமிக்ஷா, ப்ருஷதாஜ்யம், பரமாந்னம், உபாக்ருத பசு போன்ற கருவி-ஹவிஸ்களின் வரையறைகள் தரப்பட்டு, அபிஷேகம்/ப்ரோக்ஷணம்/பூஜை ஆகியவற்றின் பரியாயங்களும் கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் நியமம்–வ்ரதம் வேறுபாடு, கல்பம்–அனுகல்பம், விதி-விவேகம், ஸ்ருதி-அధ్యயன உபாகரணம், தபஸ்வி வகைகள், மேலும் யமம் (நித்திய உடல்-கட்டுப்பாடு) மற்றும் நியமம் (சிலவேளை வெளி உதவியுடன் கடைப்பிடிப்பு) என்ற தொழில்நுட்ப வேறுபாட்டைச் சொல்லி பிரஹ்மபூய/பிரஹ்மத்வ/பிரஹ்மசாயுஜ்யத்தில் நிறைவு செய்கிறது।
Adhyaya 365
Chapter 365 — क्षत्रविट्शूद्रवर्गाः (The Classes of Kṣatriyas, Vaiśyas, and Śūdras)
அக்னிதேவர் கோசப் பகுதிகளில் சமூகமும் நிர்வாகமும் சார்ந்த சொற்களை விளக்குகிறார். அரசாட்சியின் நிலைகள்—ராஜன்ய, க்ஷத்ரிய/விராட், அதீஸ்வர; சக்கரவர்த்தி, சார்வபௌம, மண்டலேஸ்வர—மற்றும் அமைச்சு–அதிகார அமைப்பு—மந்திரின், தீ-சசிவ, அமாத்ய, மகாமாத்ர—கூறப்படுகின்றன; நீதியும் வரிவசூலும் கண்காணிக்கும் பதவிகள்—ப்ராட்விவாக, அக்ஷதர்ஶக, பௌரிக, கனகாத்யக்ஷ. அந்தப்புர நிர்வாகத்தில் அந்தர்வம்ஶிக, சௌவிதல்ல, கஞ்சுகின், ஸ்தாபத்ய முதலியவை. பின்னர் அரசதர்மத்துக்கு அண்மையான நীতি—சத்ரு/மித்ர/உதாசீன/பார்ஷ்ணிக்ராஹ, உளவாளிகள்–தகவலாளர்கள், உடனடி/தாமத பலன், காண்பது/காணாத காரணம்—விளக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து மருத்துவத் தொழில்நுட்பப் பெயர்கள், இலக்கணத்தில் பாலினக் குறிப்புகள், தனுர்வேதத்தில் கவசம், வியூஹ–சக்கர–அனீக, அக்ஷௌஹிணி வரை படை கணக்கு, வில்–நாண்–அம்பு–தூணீர்–வாள்–கோடரி–கத்தி–வேல்–கொடி போன்ற ஆயுதப் பெயர்கள் வருகின்றன. இறுதியில் வைஶ்ய வாழ்வாதாரம்—விவசாயம், வட்டி, வாணிகம்—அளவுகள், நாணயம், உலோகங்கள்–ரசாயனப் பொருட்கள், மேலும் சூத்ர/அந்த்யஜ குல–தொழில் சொற்கள் மூலம் ஆட்சி, பொருளாதாரம், கைவினை ஆகியவற்றிற்கு துல்லியமான மொழி அவசியம் எனக் காட்டப்படுகிறது.
Adhyaya 366
Chapter 366 — सामान्यनामलिङ्गानि (Common Noun-Forms and Their Grammatical Genders)
இந்த अध्यாயத்தில் பகவான் அக்னி தொழில்/நிறுவனச் சொற்களிலிருந்து விலகி, கோசம் போல பொதுப் பெயர்கள், பெயரெச்சங்கள், அவற்றின் இலிங்கப் பயன்பாடு, இணைச்சொற்கள், வழக்குச் சொற்பிரயோகம் ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்துகிறார். சுக்ருதி, புண்யவான், தன்ய, மகாசய போன்ற நற்குண-மேன்மை; திறமை-கல்வி; தான-ஔதாரியம்; நாயக, அதிப போன்ற அதிகார-தலைமைச் சொற்கள் தொகுக்கப்படுகின்றன. பின்னர் துஷ்டம், தாமதம், அவசரம், சோம்பல், உழைப்பு, பேராசை, தாழ்மை, துணிவு, கட்டுப்பாடு, அதிகப் பேச்சு, அவமானம், கொடுமை, வஞ்சகம், கஞ்சத்தனம், அகந்தை, மங்கலமான மனப்பாங்கு போன்ற நெறி-நடத்தை எதிர்மறைகள் கூறப்படுகின்றன. அழகு–வெறுமை, மேன்மை, பெருத்தம்–ஒல்லித்தனம், அருகாமை–தூரம், வட்டத்தன்மை, உயர்வு, துருவ/நித்ய/சனாதன நிலை, பாராயணக் குறைகள் ஆகிய சொற்களும் தரப்படுகின்றன. மேலும் அபியோக/அபிக்ரஹ போன்ற பயன்பாட்டு சொற்கள், மற்றும் பிரமாணச் சொற்கள்—சப்தப் பிரமாணம், உபமானம், அர்த்தாபத்தி, பரார்த்ததீ, அபாவ ஞானம்—வந்து, இறுதியில் மனிதப் புரிதலுக்காக ஹரியை ‘அலிங்க’ எனக் கூறி, இலக்கணம்-அர்த்தம்-பிரமாணம் அனைத்தையும் தர்மத்தைத் தாங்கும் தெய்வீக அறிவுத் தொகுதியாக இணைக்கிறது।
Adhyaya 367
Chapter 367 — नित्यनैमीत्तिकप्राकृतप्रलयाः (The Nitya, Naimittika, and Prākṛta Dissolutions)
பகவான் அக்னி பிரளயத் தத்துவத்தை நான்கு வகையாக ஒழுங்குபடுத்துகிறார்—நித்ய (உயிர்களின் இடையறாத அழிவு), நைமித்திக (பிரம்மாவின் கல்பாந்தத்தில் நிகழும் காலமுறை பிரளயம்), பிராக்ருத (மிகப் பெரிய யுகச் சுழற்சி முடிவில் உலக லயம்), ஆத்தியந்திக (மோக்ஷ ஞானத்தால் ஆத்மா பரமாத்மனில் லயமாதல்)। நைமித்திகப் பிரளயத்தில் நீண்ட வறட்சி, சூரியனின் ஏழு கதிர்களால் நீர் உறிஞ்சல், ஏழு சூரிய ரூபங்கள் தோன்றல், எங்கும் தீப்பற்றல், காலாக்னி-ருத்ரம் வரை தீயின் உச்சம், பாதாளம் முதல் ஸ்வர்க்கம் வரை தகனம், உயிர்கள் உயர்ந்த லோகங்களுக்கு இடம்பெயர்தல் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன। பின்னர் மழை தீயை அணைக்கிறது, காற்று மேகங்களைச் சிதறடிக்கிறது; ஹரி சேஷன் மீது ஒரே பெருங்கடலில் யோகநித்ரையில் துயில்ந்து மீண்டும் பிரம்ம ரூபமாக ஸ்ருஷ்டியைத் தொடங்குகிறார்। பிராக்ருதப் பிரளயம் சாங்க்யக் க్రమத்தில்—பூமி நீரில், நீர் தீயில், தீ காற்றில், காற்று ஆகாசத்தில், ஆகாசம் அஹங்காரத்தில், பின்னர் மகத்தில், இறுதியில் பிரக்ருதியில் லயமாகிறது; முடிவில் பிரக்ருதி-புருஷனும் பெயர்-வர்ணத்துக்கு அப்பாற்பட்ட பரமத்தில் கரைந்து, அங்கே எல்லா கருத்துக் கட்டுமானங்களும் நிற்கின்றன।