Adhyaya 105

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सामान्यप्रासादलक्षणं नाम चतुरधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चाधिकशततमो ऽध्यायः नगरादिवास्तुकथनं ईश्वर उवाच नगरग्रामदुर्गाद्या गृहप्रासादवृद्धये च द्वारे श्वभ्रबिद्धे इति ख , घ , ङ च मार्गवेधैश् च इति छ चुल्लीबिद्धे इति ख , ङ च शिलाबिद्धेन मूढतां इति ग , ज च नगरग्रामदुर्गादौ इति ख , छ , ज च नगरग्रामदुर्गाख्यमिति घ एकाशीतिपदैर् वस्तुं पूजयेत् सिद्धये ध्रुवं

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘பொதுப் பிராசாத (கோவில்/மாளிகை) இலக்கணம்’ எனும் 104ஆம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது 105ஆம் அத்தியாயம் ‘நகராதி வாஸ்து உரை’ தொடங்குகிறது. ஈசன் கூறினார்—நகரம், கிராமம், கோட்டை முதலிய இடங்களில் வீடுகளும் பிராசாதங்களும் வளர்ச்சி பெற 9×9 வாஸ்து மண்டலத்தின் எண்பத்தொன்று பதங்களால் வாஸ்து-புருஷனை விதிப்படி வழிபட வேண்டும்; அதனால் உறுதியான, தவறாத சித்தி கிடைக்கும்.

Verse 2

प्रागास्या दशधा नाड्यास्तासां नामानि च ब्रुवे शान्ता यशोवती कान्ता विशाला प्राणवाहिनी

கிழக்கு திசையில் பத்து வகை நாடிகள் உள்ளன; அவற்றின் பெயர்களை நான் கூறுகிறேன்—சாந்தா, யசோவதி, காந்தா, விசாலா, பிராணவாஹினி।

Verse 3

सती वसुमती नन्दा सुभद्राथ मनोरमा उत्तरा द्वादशान्याश् च एकाशीत्यङ्घ्रिकारिका

சதி, வசுமதி, நந்தா, சுபத்ரா, மனோரமா, உத்தரா; மேலும் பன்னிரண்டு பிற பெயர்களும்—இவ்வாறு எண்பத்தொன்று ‘அங்க்ரி-காரிகா’ (பத-நாமத் தொகுப்பு) நிறைவு பெறுகிறது।

Verse 4

हरिणी सुप्रभा लक्ष्मीर्विभूतिर्विमला प्रिया जया ज्वाला विशोका च स्मृतास्तत्रपादतः

அவளுடைய பாதங்களில் இப்பெயர்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன—ஹரிணீ, சுப்ரபா, லக்ஷ்மீ, விபூதி, விமலா, பிரியா, ஜயா, ஜ்வாலா, விசோகா।

Verse 5

ईशाद्यष्टाष्टकं दिक्षु यजेदीशं धनञ्जयं शक्रमर्कं तथा सत्यं भृशं व्योम च पूर्वतः

திசைகளில் ஈசன் முதலான அஷ்டகத் தொகுதியை வழிபட வேண்டும்—ஈச, தனஞ்சய, சக்ர, அர்க, சத்ய, ப்ருஷ, வ்யோம; இவற்றை கிழக்குத் திசையிலிருந்து வரிசையாக நிறுவி/வழிபட வேண்டும்।

Verse 6

हव्यवाहञ्च पूर्वाणि वितथं भौममेव च कृतान्तमथ गन्धर्वं भृगं मृगञ्च दक्षिणे

கிழக்கு திசையில் ஹவ்யவாஹன் (அக்னி), பூர்வாணி, விதத, பௌமன் (செவ்வாய்) ஆகியோரை நிறுவ வேண்டும்; தெற்கில் க்ருதாந்தன் (யமன்), கந்தர்வன், ப்ருகு, ம்ருகம் ஆகியோரை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 7

पितरं द्वारपालञ्च सुग्रीवं पुष्पदन्तकं वरुणं दैत्यशेषौ च यक्ष्माणं पश्चिमे सदा

மேற்கு திசையில் எப்போதும் பித்ருக்கள், த்வாரபாலன், சுக்ரீவன், புஷ்பதந்தகன், வருணன், மீதமுள்ள தைத்யர்கள் மற்றும் யக்ஷ்மாணன் ஆகியோரை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 8

रोगाहिमुख्यो भल्लाटः सौभाग्यमदितिर्दितिः नवान्तः पदगो ब्रह्मा पूज्योर्धे च षडङ्घिगाः

‘ரோகம்’, ‘அஹிமுக்ய’ (நாகங்களின் தலைவர்), ‘பல்லாட’, ‘சௌபாக்யம்’, ‘அதிதி’, ‘திதி’, ‘நவாந்த’, ‘பதக’, ‘பிரம்மா’, ‘பூஜ்ய’—இவை (நிறுவப்பட வேண்டியவை); மேலும் மேல்பகுதியில் ‘ஷடங்கிகாஃ’ (ஆறு கால்கள் உடைய உயிர்கள்) உள்ளன।

Verse 9

ब्रह्मेशान्तरकोष्ठस्थ मायाख्यान्तु पद्द्वये तदधश्चापवत्साख्यं केन्द्रन्तरेषु षट्पदे

பிரம்மா–ஈசன் ஆகியோரின் உள்கூடங்களில், இரு தாமரை இதழ்களின் ஜோடியில் ‘மாயா’ எனப்படும் (இருப்பிடம்/பீஜம்) நிறுவ வேண்டும்; அதன் கீழே, மையங்களுக்கிடையிலுள்ள ஆறு இதழ்களில் ‘ஆபவத்ஸ’ எனப்படுவதை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 10

या दशान्याश्चेति ख , ग , घ , ङ , ज च सूत्रपादत इति ग सूत्रपातत इति छ शक्रमेकं तथापत्यमिति झ रोगाहिमोक्षेति ख , छ च सोमरूप्यदितौ दितिमिति ख षडङ्गका इति ग गोष्ठस्थ इति छ मरीचिकाग्निमध्ये तु सविता द्विपदस्थितः सावित्री तदधो द्व्यंशे विवस्वान् षट्पदे त्वधः

“யா தசான்யாஷ்சேதி”—க, க, ஘, ங, ஜ கைஎழுத்துப் பிரதிகளின் பாடம். “ஸூத்ரபாதத இதி”—க பாடம்; “ஸூத்ரபாதத இதி”—ச பாடம். “சக்ரமேகம் ததாபத்யமிதி”—஝ பாடம். “ரோகாஹிமோக்ஷேதி”—க மற்றும் ச பாடங்கள். “ஸோமரூப்யதிதௌ திதிமிதி”—க பாடம். “ஷடங்ககா இதி”—க பாடம். “கோஷ்டஸ்த இதி”—ச பாடம். மரீசிகாக்னியின் நடுவில் சவிதா த்விபத-நிலையிலிருக்கிறார்; அதன் கீழே த்வ்யம்சத்தில் சாவித்ரீ; மேலும் கீழே ஷட்பத-நிலையிலே விவஸ்வான் இருக்கிறார்।

Verse 11

पितृब्रह्मान्तरे विष्णुमिन्दुमिन्द्रं त्वधो जयं वरुणब्रह्मणोर्मध्ये मित्राख्यं षट्पदे यजेत्

பித்ரு-தேவதையும் பிரம்மாவையும் இடைப்பட்ட இடத்தில் விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும்; வேறு இடத்தில் சந்திரனையும் இந்திரனையும்; கீழே ஜயாவையும். வருணனும் பிரம்மாவும் இடையில் ‘மித்ர’ எனும் தேவனை ஷட்பத (ஆறு இதழ்) யந்திரத்தில் யஜனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 12

रोगब्रह्मान्तरे नित्यं द्विपञ्च रुद्रदासकम् तदधो द्व्यङ्घ्रिगं यक्ष्म षट्सौम्येषु धराधरं

‘ரோகம்’ பதமும் ‘பிரம்மா’ பதமும் இடையில் எப்போதும் ‘இரண்டு-ஐந்து’ எண்ணமைப்பின்படி ‘ருத்ர-தாசக’ குழுவை நிறுவ/ஜபிக்க வேண்டும். அதன் கீழே ‘இருகால்’ வடிவில் யக்ஷ்மாவை; மேலும் ஆறு ‘சௌம்ய’ பதங்களில் ‘தராதர’னை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 13

चरकीं स्कन्दविकटं विदारीं पूतनां क्रमात् जम्मं पापं पिलिपिच्छं यजेदीशादिवाह्यतः

வரிசையாக சரகீ, ஸ்கந்த-விகட, விதாரீ, பூதனா ஆகியோருக்கும்; பின்னர் ஜம்ம, பாப, பிலிபிச்ச ஆகியோருக்கும் யஜனம்/ஹோமம் செய்ய வேண்டும். ஈச முதலியவர்களிலிருந்து தொடங்கி வெளிப்புற வட்டத்தில், துன்பங்களை விரட்டும் பொருட்டு இவ்வழிபாடு செய்ய வேண்டும்।

Verse 14

एकाशीपदं वेश्म मण्डपश् च शताङ्घ्रिकः पूर्ववद्देवताः पूज्या ब्रह्मा तु षोडशांशके

வெஷ்மம் (ஆலயம்) ஏகாசீபத (81 சதுரங்கள்) திட்டத்தில் அமைக்க வேண்டும்; மண்டபம் சதாங்க்ரிக (100 அலகு) அளவாக இருக்க வேண்டும். தேவதைகள் முன் கூறியபடி பூஜிக்கப்பட வேண்டும்; பிரம்மா ஷோடசாம்ச (பதினாறாம் பகுதி) இடத்தில் நிறுவி/வழிபடப்பட வேண்டும்।

Verse 15

मरीचिश् च विवस्वांश् च मित्रं पृथ्वीधरस् तथा दशकोष्ठस्थिता दिक्षु त्वन्ये बेशादिकोणगाः

மரீசி, விவஸ்வான் (சூரியன்), மித்ர, மேலும் ப்ருத்வீதர—இவர்கள் திசைகளின் பத்து கோஷ்டங்களில் நிலைபெற்றுள்ளனர். மற்ற தேவதைகள் வெஷ முதலியவர்களிலிருந்து தொடங்கி இடைநிலை மூலைகளில் (உபதிசைகள்) அமர்ந்துள்ளனர்।

Verse 16

दैत्यमाता तथेशाग्नी मृगाख्यौ पितरौ तथा पापयक्ष्मानिलौ देवाः सर्वे सार्धांशके स्थिताः

தைத்யமாதா, அதுபோல ஈசன் மற்றும் அக்னி, ‘மிருக’ எனப்படும் இரட்டையர், பித்ருக்கள்; மேலும் பாபம், யக்ஷ்மா, அனிலன்—இத்தேவர்கள் அனைவரும் சார்தாம்ஶகப் பிரிவில் நிலைபெற்றுள்ளனர்.

Verse 17

यत्पाद्योकः प्रवक्ष्यामि सङ्क्षेपेण क्रमाद् गुह इति ख , छ च ब्रह्मान्ताः षोडशांशके इति ग , ज च पृथ्वीधरन्तथेति ख त्वन्येवेशादिके गणा इति ख , छ च दैत्यमाता भवेशाग्नी इति ख दैत्यमाता हरेशाग्नी इति घ , ज च यज्ञाद्योक इति ङ सदिग्विंशत्करैर् दैर्घ्यादष्टाविंशति विस्तरात्

இப்போது நான் வரிசையாகச் சுருக்கமாக ‘குஹா’ வகை முதலிய கட்டிட-நியமங்களைச் சொல்கிறேன்—சில பாடங்களில் ‘பிரஹ்மா’ வரை, ஷோடசாம்ச (16 பாக) பிரிவுடன்; அதுபோல ‘பிருத்வீதர’ முதலியவை; மேலும் ‘வேஷ’ முதலிய கணங்கள். பாடபேதமாக ‘தைத்யமாதா–பவேஷ–அக்னி’ அல்லது ‘தைத்யமாதா–ஹரேஷ–அக்னி’ எனவும்; ‘யஜ்ஞ’ முதலிய தொகுதியும் கூறப்படுகிறது. நீளம் 120 ஹஸ்தம், அகலம் 28 ஹஸ்தம்.

Verse 18

शिशिराश्रयः शिवाख्यश् च रुद्रहीनः सदोभयोः रुद्रद्विगुणिता नाहाः पृथुष्णोभिर्विना त्रिभिः

‘சிசிராஶ்ரய’ மற்றும் ‘சிவாக்ய’, ‘ருத்ரஹீன’ மற்றும் ‘சதோபய’; மேலும் ‘நாஹா’ குழுவின் எண்ணிக்கை ‘ருத்ர’ எண்ணிக்கையின் இரட்டிப்பாகக் கணிக்கப்படுகிறது; ‘பிருதுஷ்ணு’ எனப்படும் மூன்றைத் தவிர்த்து (கணக்கிட வேண்டும்).

Verse 19

स्याद्ग्रहद्विगुणं दैर्घ्यात्तिथिभिश् चैव विस्तरात् सावित्रः सालयः कुड्या अन्येषां पृथक्स्त्रिंशांशतः

கர்ப்பகிரகம் (கிரஹ) நீளம் அளவின் இரட்டிப்பாக இருக்க வேண்டும்; அகலம் திதிகளின் படி விரிவாக்கப்பட வேண்டும். சாவித்ர வகை சாலயம் (மண்டபம்/மண்டபக் கூடம்) மற்றும் அதன் குட்யா (சுற்றுச்சுவர்) அமைக்கப்பட வேண்டும்; பிற வகைகளில் ஒவ்வொன்றும் திரிம்ஶாம்ச (முப்பதில் ஒரு பங்கு) பிரிவின்படி தனித்தனியாக அளக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 20

कुड्यपृथुपजङ्घोच्चात् कुड्यन्तु त्रिगुणोच्छयं कुड्यसूत्रसमा पृथ्वी वीथी भेदादनेकधा

சுவரின் தடிமன் மற்றும் அதன் பஜங்கா (அடித்தளப் பட்டை) உயரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு சுவரின் உயரம் மூன்று மடங்காக அமைக்கப்பட வேண்டும். நிலத்தளம் சுவர்-சூத்திர (கயிறு/வரை) அளவிற்கு சமமாக வைத்திருக்க வேண்டும். வீதிகள் (பாதை/நடையறை) வகைப்பாட்டின்படி பலவகை.

Verse 21

भद्रे तुल्यञ्च वीथीभिर्द्वारवीथी विनाग्रतः श्रीजयं पृष्ठतो हीनं भद्रोयं पार्श् चयोर्विना

பத்ரா அமைப்பில் வாயில்-வீதி (த்வார-வீதி) மற்ற வீதிகளுக்கு இணையாக இருக்க வேண்டும்; ஆனால் முன்புறத்தில் அக்‌ர-ப்ரக்ஷேபம் (முன்நீட்டல்) இல்லாமல். ஸ்ரீஜய அமைப்பு பின்புறத்தில் குறைவுடையது; இப் பத்ரா வடிவம் இரு பக்கங்களிலும் பக்க-விரிவுகள் இன்றியது.

Verse 22

गर्भपृथुसमा वीथी तदर्धार्धेन वा क्वचित् वीथ्यर्धेनोपवीथ्याद्यमेकद्वित्रिपुरान्वितम्

முதன்மை வீதியின் அகலம் கர்பம் (உள் மையம்) அகலத்துக்கு சமமாக இருக்க வேண்டும்; சில இடங்களில் அதன் பாதியாகவும் செய்யலாம். உபவீதி முதலியவை வீதியின் பாதி அகலத்தில் அமைக்கப்பட வேண்டும்; மேலும் அமைப்பு ஒன்று, இரண்டு அல்லது மூன்று புரங்கள் (நகரப் பகுதிகள்) உடன் வகுக்கலாம்.

Verse 23

सामान्यानाथ गृहं वक्ष्ये सर्वेषां सर्वकामदं एकद्वित्रिचतुःशालमष्टशालं यथाक्रमात्

இப்போது அனைவருக்கும் எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பதாகக் கூறப்படும் பொதுப் பயன்பாட்டு இல்லத் திட்டத்தை விளக்குகிறேன்—ஒரு-சாலை, இரு-சாலை, மூன்று-சாலை, நான்கு-சாலை, எட்டு-சாலை ஆகியவை முறையே.

Verse 24

एकं याम्ये च सौमास्यं द्वे चेत् पश्चात् पुरोमुखम् चतुःशालन्तु साम्मुख्यात्तयोरिन्द्रेन्द्रमुक्तयोः

யாம்ய (தெற்கு) திசையில் ஒரு முகம்/வாசல் இருக்க வேண்டும்; சௌம்ய (வடக்கு) திசையில் வடக்கு நோக்கி இருக்க வேண்டும். இரண்டு முகங்கள் இருந்தால், ஒன்று மேற்கு நோக்கியும் மற்றொன்று கிழக்கு நோக்கியும் (பின்பு-முன்பு) அமைக்க வேண்டும். ஆனால் சதுஃசாலையில் அவை நேருக்கு நேர் அமைய வேண்டும்; அப்போது இந்திர-சம்பந்தமான ஐஸ்வர்யமும் இந்திர-முக்தி (மோட்சம்) பலனும் கூறப்படுகிறது.

Verse 25

शिवास्यमम्बुपास्यैष इन्द्रास्ये यमसूर्यकं र इत्य् आदिः, त्रिगुणोच्छ्रयमित्यन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति गर्भपीठसमा इति ख , घ , झ च सौम्यास्यं द्वे द्वे पश्चात्पुरोमुखमिति ख सौम्याख्यं द्वे च पश्चादधोमुखमिति झ सावित्रः सालयः कोटीनां तपसा प्राक्सौम्यस्थे च दण्दाख्यं प्राग्याम्ये वातसञ्ज्ञकं

இங்கே முகங்கள் (ஆஸ்ய) மற்றும் இடநியாசம் தொடர்பான பாடாந்தரங்கள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன—“சிவாஸ்ய… அம்புபாஸ்ய…” என்றும், இந்திராஸ்யத்திற்கு “யமசூர்யக…” என்றும் (‘ர’ எழுத்தால் தொடக்கம்). “த்ரிகுணோச்ச்ரயம்” என்று முடியும் பாடம் ஝ பிரதியில் இல்லை. “கர்பபீடசமா” என்ற சொற்றொடர் க, ஘, ஝ பிரதிகளில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ‘சௌம்ய’ முகம் குறித்து—க பாடத்தில் “இரண்டு-இரண்டு, பின்புறம், முன்நோக்கு”; ஝ பாடத்தில் “சௌம்யாக்ய இரண்டு, பின்புறம், கீழ்நோக்கு” என்று உள்ளது. மேலும்—‘சாவித்ர’ என்பது கோடி தவத்தால் ‘சாலய’ என அழைக்கப்படுகிறது; சௌம்யத்தின் கிழக்கில் ‘தண்ட’ எனப்படும் இடமும், யாம்யத்தின் கிழக்கில் (ஆக்னேய) ‘வாத’ எனப்படும் இடமும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

Verse 26

आप्येन्दौ गृहवल्याख्यं त्रिशूलं तद्विनर्धिकृत् पूर्वशलाविहीनं स्यात् सुक्षेत्रं वृद्धिदायकं

ஆப்ய‑இந்துத் திசைப் பகுதியில் ‘கிருஹவலி’ எனப்படும் குறியும் ‘திரிசூலம்’ எனப்படும் இலக்கணமும் குறையின்றி (அரைப்பங்கு குறைக்காமல்) அமைந்து, முன் ‘சாலா’ குறை இல்லையெனில், அது நல்ல நிலப்பகுதி; வளர்ச்சியும் செழிப்பும் தரும்।

Verse 27

याम्ये हीने भवेच्छूली त्रिशालं वृद्धिकृत् परं यक्षघ्नं जलहीनौकः सुतघ्नं बहुशत्रुकृत्

யாம்ய (தெற்கு) திசை குறைபட்டால் ‘சூலம்’ தோன்றும் எனக் குறிக்கும். ‘திரிசாலம்’ மிகச் சிறந்த வளர்ச்சிக்காரணம் எனச் சொல்லப்படுகிறது. அது யக்ஷநாசம், நீரற்ற வீடு, மகன் இழப்பு, பல பகைவர்கள் எழுதல் ஆகியவற்றைக் குறிக்கும்।

Verse 28

र्नास्ति प्रकरणान्तरीयपाथोयमत्र लेखकभ्रमात् समागत इति भाति गृहशल्याख्यमिति ख पूर्वशाखाविहीनमिति ङ याम्ये हीने भवेच्चुल्ली त्रिशास्त्रं दितितत्परमिति झ याम्ये हीने भवेच्छत्री त्रिशालं वित्तहृत्परमिति ग इन्द्रादिक्रमतो वच्मि ध्वजाद्यष्टौ गृहाण्यहं प्रक्षालानुस्रगावासमग्नौ तस्य महानसं

இங்கு எழுத்தாளர் குழப்பத்தால் வேறு பிரகரணத்துக்குரிய பாடம் நுழைந்ததாகத் தோன்றுகிறது. (பாடாந்தரங்கள்:) ‘கிருஹசல்ய’ எனப்படும் வீட்டு குறை (க); ‘கிழக்குக் கிளை/பிரிவு இன்றியது’ (ங). ‘யாம்யே ஹீனே பவேச்சுல்லீ, திரிசாஸ்த்ரம் திதிதத்பரம்’ (஝); அல்லது ‘யாம்யே ஹீனே பவேச்சத்திரீ, திரிசாலம் வித்தஹ்ருத் பரம்’ (க). இப்போது இந்திர முதலான வரிசையில் த்வஜ முதலான எட்டு வகை வீடுகளைச் சொல்கிறேன்—ப்ரக்ஷால, அனுஸ்ரக, ஆவாச, அக்னி; மேலும் அந்த (அக்னி‑வீட்டின்) மகாநசம், அதாவது சமையலறை।

Verse 29

याम्ये रसक्रिया शय्या धनुःशस्त्राणि रक्षसि धनमुक्त्यम्वुपेशाख्ये सम्यगन्धौ च मारुते

யாம்ய (தெற்கு) திசையில் உணவு‑செயல் (ரசக்ரியா) மற்றும் படுக்கை அமைத்தல் விதிக்கப்படுகிறது. ராக்ஷஸீ திசையில் வில்‑ஆயுதங்கள். உபேஷா எனப்படும் பகுதியில் செல்வம்‑முத்து முதலியவை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். மாருத (காற்று) திசையில் நல்ல நறுமணங்கள் (தூபம்‑அத்தர்) வைக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 30

सौम्ये धनपशू कुर्यादीशे दीक्षावरालयं स्वामिहस्तमितं वेश्म विस्तारायामपिण्डिकं

சௌம்ய (வட) திசையில் செல்வம்‑மாடுகள் இருப்பிடம் அமைக்க வேண்டும். ஈச (ஈசான/வடகிழக்கு) திசையில் தீக்ஷா மண்டபமும் வராலயம் (மூடுபாதை/முற்றவழி) அமைக்க விதிக்கப்படுகிறது. வீடு உரிமையாளரின் ‘ஹஸ்த’ அளவால் அளக்கப்பட வேண்டும்; மேலும் அகலம்‑நீளத்தில் பிண்டிகை போன்ற புடைப்பு (அபிண்டிக) இருக்கக் கூடாது।

Verse 31

त्रिगुणं हस्तसंयुक्तं कृत्वाष्टांशैहृतं तथा तच्छेषोयं स्थितस्तेन वायसान्तं ध्वजादिकं

கொடுக்கப்பட்ட எண்ணை மூன்றுமடங்காக்கி அதில் ‘ஹஸ்த’ மதிப்பைச் சேர்த்து, பின்னர் எட்டால் வகுக்க வேண்டும். எஞ்சும் மீதத்தின் அடிப்படையில் ‘வாயச’ முதல் ‘த்வஜ’ முதலிய வகைப்பாடு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

Verse 32

त्रयः पक्षाग्निवेदेषु रसर्षिवसुतो भवेत् सर्वनाशकरं वेश्म मध्ये चान्ते च संस्थितं

மூன்று பக்ஷங்களின் முறையிலும், அக்னி மற்றும் வேதக் கணக்கீட்டிலும் எண்ணிக்கை ‘ரஸ–ரிஷி–வசு’ (அதாவது 6–7–8) ஆகும். இந்த அமைப்பு வீட்டின் நடுவில் அல்லது முடிவில் இருந்தால் அது முழுநாசத்திற்குக் காரணமாகும்.

Verse 33

तस्माच्च नवमे भागे शुभकृन्निलयो मतः तन्मधे मण्डपः शस्तः समो वा द्विगुणायतः

ஆகையால் ஒன்பதாம் பிரிவில் ‘சுபக்ருத்’ என்பதற்கான வாசஸ்தலம் எனக் கூறப்படுகிறது. அதன் நடுவில் மண்டபம் சிறந்தது—சதுரமாகவோ அல்லது நீளம் இருமடங்கான செவ்வகமாகவோ இருக்கலாம்.

Verse 34

प्रत्यगाप्ये चेन्दुयमे हट्ट एव गृहावली एकैकभवनाख्यानि दिक्ष्वष्टाष्टकसङ्ख्यया

மேற்கு மற்றும் வடமேற்கு திசைகளில் ‘ஹட்ட’ (சந்தைத் தெரு) தானே வீடுகளின் வரிசையாக அமைக்கப்பட வேண்டும். மேலும் திசைகளில் எட்டு-எட்டு என்ற கணக்கின்படி ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் பெயர்கள் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 35

ईशाद्यदितिकान्तानि फलान्येषां यथाक्रमं भयं नारी चलत्वं च जयो वृद्धिः प्रतापकः

‘ஈச’ முதல் ‘அதிதிகாந்த’ வரை, இவற்றின் பலன்கள் வரிசையாக—பயம், பெண்-பிராப்தி, நிலையின்மை, வெற்றி, வளர்ச்சி (செழிப்பு), மற்றும் பிரதாபம் (தீவிரத் தேஜஸ்) ஆகும்.

Verse 36

आङ्गैर् हतं तथेति घ , ज च कृत्वाष्टांशहतस्तथेति झ तस्मात्तु इति झ प्रागीशे चेन्दुयाम्ये वेति ख प्रागाप्ये चेन्दुयाम्ये इति छ , झ च सर्वनाशकरमित्यादिः, यथाक्रममित्यन्तः पाठो ज पुस्तके नास्ति धर्मः कलिश् च नैस्व्यञ्च प्राग्द्वारेष्वष्टसु ध्रुवं दाहो ऽसुखं सुहृन्नाशो धननाशो मृतिर्धनं

கிழக்கு திசையின் எட்டு வாசல்-இடங்களில் வரிசையாக நிலையான பலன்கள் உண்டாகும்—தர்ம இழப்பு, சண்டை/கலஹம், வறுமை, தீப்பற்றல்/தாஹம், துன்பம், நண்பர் இழப்பு, செல்வ இழப்பு, மரணம்।

Verse 37

शिल्पित्वं तनयः स्याच्च याम्यद्वारफलाष्टकम् आयुःप्राव्राज्यशस्यानि धनशान्त्यर्थसङ्क्षयाः

தெற்கு (யாம்ய) வாசலின் எட்டு பலன்கள்—கலை/சிற்பத் திறன், மகன் பெறுதல்; நீண்ட ஆயுள், துறவறச் சுற்றுலா, பயிர் வளம், செல்வம், அமைதி, பொருள்/நோக்கப் பெறுதல், இழப்புகள் குறைதல்।

Verse 38

शोषं भोगं चापत्यञ्च जलद्वारफलानि च रोगो मदार्तिमुख्यत्वं चार्थायुः कृशता मतिः

நீர்-தொடர்புடைய வாசலின் பலன்கள்—சோர்வு/சிதைவு, இன்ப அனுபவம், சந்ததி பெறுதல்; மேலும் நோய், மயக்கம்/மது காரணமான துன்பம், தலைமை, பொருள்/செல்வப் பெறுதல், ஆயுள், மெலிவு, அறிவுத் தெளிவு।

Verse 39

मानश् च द्वारतः पूर्व ऊतरस्यान्दिशि क्रमात्

அளவீடு (மானம்) வாசலிலிருந்து தொடங்கி முதலில் கிழக்குத் திசையில், பின்னர் வரிசையாக வட திசை நோக்கி அமைக்க வேண்டும்।