
Judicial Law & Legal Procedures
Legal procedures, judicial decision-making, evidence rules, property law, and the administration of justice in ancient Indian society.
Chapter 253 — व्यवहारकथनम् (The Account of Legal Procedure)
அக்னிதேவர் வியவஹார தர்மத்தில் கடன் வசூல் மற்றும் தொடர்புடைய பொறுப்புகளின் விதிகளை விளக்குகிறார். செலுத்துதலில் முன்னுரிமை—குறிப்பாக பிராமணருக்கும் அரசனுக்கும் செலுத்த வேண்டியவை முதலில்—மற்றும் அரச அதிகாரத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வசூல் செலவுகளுடன் அமலாக்கம். வறிய கீழ்நிலை கடனாளிக்கு உழைப்பால் தீர்த்தல், வறிய பிராமணருக்கு தவணையாக மெதுவாக செலுத்தல். வாரிசுகள், கூட்டு குடும்பம், கணவன்-மனைவி ஆகியோருக்கும் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளில் பொறுப்பு விரிகிறது. பிரதிபூ (ஜாமீன்) வருகை, சான்று, செலுத்தல்—மூன்று வகை; பல ஜாமீன்களின் விதிகள், தவறினால் தண்டனை, ஜாமீன் பொதுவாக செலுத்தினால் திருப்பிச் செலுத்தல் உரிமை. பின்னர் ஆதி/அடகு: பறிமுதல் எல்லை, மீட்பு காலம், பலபோக்ய அடகு, இழப்பின் அபாயம் யாருக்கு, மதிப்பு குறைந்தால் மாற்றீடு. நிக்ஷேபம், குறிப்பாக முத்திரையிட்ட மறைவு வைப்பு (ஔபநிதிக), இல் அரச நடவடிக்கை அல்லது தெய்வாபத்து காரண இழப்புக்கு விதிவிலக்கு, அபகரிப்புக்கு தண்டனை—இவ்வாறு அரச நீதிமன்றம் பரிவர்த்தனை, சொத்து, குடும்பக் கடமைகளில் நம்பிக்கையை நிலைநிறுத்துகிறது।
Divya-pramāṇa-kathana (Explanation of Divine Proofs / Ordeals and Evidentiary Procedure)
அக்னிபகவான் வ்யவஹார தர்மத்தில் நம்பத்தகுந்த சாட்சிகளின் இலக்கணங்களையும் தகுதி இழப்போரையும் கூறி, திருட்டு‑வன்முறை போன்ற அவசரக் குற்றங்களில் விரிவான சாட்சியையும் ஏற்கிறார். சாட்சியத்தின் நெறி‑பாரத்தை விளக்கி, உண்மையை மறைத்தல் அல்லது பொய் கூறுதல் புண்ணியநாசமும் பெரும் பாவமும் எனவும், அரசன் படிப்படியாகத் தண்டனை உயர்த்தி சாட்சி சொல்ல வைக்கலாம் எனவும் கூறுகிறார். சந்தேகத் தீர்ப்பில் பெரும்பான்மை, நல்லொழுக்கம், அதிகத் தகுதி உடையோர் முன்னுரிமை; முரண்பாடு/பொய்சாட்சி மீது நிலைமுறை தண்டனைகள், சிலருக்கு நாடுகடத்தலும். பின்னர் வாய்மொழிச் சாட்சியிலிருந்து எழுத்துப் பிரமாணத்திற்கு மாறி, கடன்‑ஒப்பந்த ஆவணங்கள் எழுதும் முறை, சாட்சி உறுதிப்படுத்தல், திருத்தம், சேதமெனில் மாற்றுப் பிரதிகள், ரசீது/ஒப்புதல் குறிப்பு ஆகியவற்றை விதிக்கிறார். இறுதியில் கடுமையான குற்றச்சாட்டுகளில் திவ்ய‑பிரமாணங்கள்—துலா, அগ্নி, நீர், விஷம், கோஷ—செயல்முறை, மந்திரங்கள், சமூக‑உடல் தகுதி; சிறு சந்தேகத்தில் தேவதைகள், குருபாதம், இஷ்ட‑பூர்த்த புண்ணியத்தின் சத்தியம் கூறப்படுகிறது।
Chapter 255: दायविभागकथनम् (On the Division of Inheritance)
அக்னிதேவர் சான்று-திவ்யசோதனைகளிலிருந்து தாயவிபாகம் (பரம்பரைப் பங்கீடு) நோக்கி நகர்ந்து, குடும்பச் சொத்துச் சட்டத்தை சமூக நிலைத்தன்மைக்கான தர்ம-தொழில்நுட்பமாக விளக்குகிறார். தந்தைக்கு பங்கீட்டில் விருப்பாதிகாரம்—மூத்தவருக்கு முன்னுரிமை அல்லது சமபங்கு; ஸ்த்ரீதனம் செலுத்தப்படாத நிலையில் மனைவிகளுக்கும் சமபங்கு நியாயம் கூறப்படுகிறது. மரணத்திற்குப் பிந்தைய பங்கீட்டில் கடன் தீர்த்தல், மகள்களின் மீதமுள்ள உரிமை, மேலும் சுயார்ஜிதம், நட்பளிப்பு, திருமணலாபம் போன்றவற்றின் விலக்கு விதிகள் உள்ளன. கூட்டு சொத்து நெறிகள், தந்தைச் சம்பாதனையில் உரிமை, பங்கீட்டுக்குப் பின் பிறந்த மகன்களின் பங்கும் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. ஔரச, க்ஷேத்ரஜ, புத்ரிகா-சுத, காணீன, பௌனர்பவ, தத்தக, க்ரீத முதலிய புத்ரவகைகள், வாரிசுக் கட்டமைப்பு, பிண்டக் கடமை விவரிக்கப்படுகிறது. பதிதன், ஊனமுற்றவன், குணமடையா நோயாளி ஆகியோர் பங்கிழந்தாலும் சார்ந்தோர் மற்றும் சத்வதி மனைவியின் பராமரிப்பு கட்டாயம். ஸ்த்ரீதனத்தின் மூலங்கள், அதன் பரம்பரைச் செலுத்தல், திருமணத் தகராறுகளுக்கான தண்டனை, அவசரத்தில் ஸ்த்ரீதனப் பயன்பாடு, இணைமனைவி எடுத்தால் இழப்பீடு, மேலும் சாட்சிகள்-ஆவணங்கள்-தனி வீடு/வயல் அனுபவம் மூலம் பங்கீட்டை நிரூபிக்கும் முறைகளும் கூறப்படுகின்றன.
Determination of Boundary Disputes and Related Matters (सीमाविवादादिनिर्णयः)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, எல்லைத் தகராறுகள் (சீமா-விவாதம்) தீர்ப்பதற்கான தர்மபூர்வ நடைமுறையை விளக்குகிறார். அண்டை நில உரிமையாளர்கள், கிராம மூப்பர்கள், மேய்ப்பர்கள், விவசாயிகள், காடு செல்வோர் போன்ற நிலப்பரப்பு அறிந்தோரின் சாட்சியுடன் மரங்கள், மேடு/அணை, எறும்புப் புற்று, தெய்வஸ்தலம், பள்ளம் முதலிய அங்கீகரிக்கப்பட்ட குறியீடுகள் மூலம் எல்லை வரைய வேண்டும். சத்தியத்தை உறுதிப்படுத்த படிநிலை ‘சாஹஸ’ அபராதங்கள்; குறியீடுகளோ உறவுச் சாட்சியோ இல்லையெனில் அரசன் இறுதியாக எல்லையை நிறுவுவான். பின்னர் எல்லைக் குறி மாற்றம்/அழிப்பு, ஆக்கிரமிப்பு, பொதுநல நீர்ப்பாசன ‘சேது’ பணிகள் மற்றும் அத்துமீறும் கிணறுகளின் தடை, நிலம் பயிரிடப்படாவிட்டால் விளைச்சல் மதிப்பீடு-அபராதம், சத்தியகாதம் மற்றும் அனுபவ-போகத்துடன் தொடர்பான தண்டங்கள், பாதைகள் மற்றும் கிராம எல்லைகளில் அத்துமீறல் விதிகள், சில மாடுப் பருவநிலைகளுக்கான விலக்குகள், மேய்ப்பரின் பொறுப்புக்கு நிர்ணய அபராதம்-ஈடு ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. குடியிருப்பு–வயல் இடைவெளி அளவுகள், தொலைந்த/திருடப்பட்ட பொருள் மீட்பில் புகார் கடமை மற்றும் காலவரம்பு, வாங்குபவர்–விற்குபவர் பொறுப்பு, நிலையான சொத்து தானத்தின் கட்டுப்பாடு மற்றும் பொது அறிவிப்பு, நிபுணர் மதிப்பீடு, அடிமை விடுதலை நிபந்தனைகள், பண்டித பிராமணர்களுக்கு அரச ஆதரவு மற்றும் செல்லுபடியாகும் மரபுகள் இடம்பெறுகின்றன. இறுதியில் சங்க/கில்டு நிர்வாகம், ஒப்பந்தங்கள், அபகரிப்பு, பிரதிநிதி முகவர்கள், உழைப்பு–சுமை ஏற்றல் பொறுப்புகள், வரி விதிகள், திருடர் கண்டறிதலுக்கு அரச கட்டுப்பாட்டில் சூதாட்டம்—இவ்வாறு ராஜதர்மம் சாட்சி, ஒப்பந்தம், சமூக ஒழுங்குடன் இணைக்கப்படுகிறது।
वाक्पारुष्यादिप्रकरणम् (The Topic of Verbal Abuse and Related Offences)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி வாக்‑பாருஷ்யம் (வாய்த் துன்புறுத்தல்), சாஹசம் (உடல் தாக்குதல்), பாலியல்‑சமூக மீறல்கள், வாணிக மோசடி, திருட்டு கட்டுப்பாடு ஆகிய குற்றங்களை நீதிநெறியாக வகைப்படுத்தி தண்டவிதிகளை உரைக்கிறார். மாற்றுத் திறனாளி/நோயாளியை இகழ்தல், அசிங்கமான சத்தியவாக்குகள் ஆகியவற்றுக்கான அபராதங்களால் தொடங்கி, வர்ண நிலை, சூழல் (அனுலோம/பிரதிலோம) மற்றும் வேதபண்டிதர்‑அரசன்‑தேவதை போன்ற பாதுகாக்கப்பட்ட இலக்குகள் என்பவற்றின்படி தண்டம் உயர்த்தப்படுகிறது. கை உயர்த்துதல் முதல் இரத்தப்போக்கு, எலும்பு முறிவு, அங்கச்சேதம் வரை காயத்தின் அளவின்படி தண்டம்; கூட்டுத் தாக்குதல் மற்றும் சண்டையில் திருட்டுக்கு இரட்டிப்பு தண்டமும் இழப்பீடும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் போலி அளவு‑எடை, கலப்படம், விலை கூட்டுச்சதி, நியாய லாப அளவு, சுங்கம்/வரி மற்றும் தவிர்ப்புக்கான தண்டங்கள் விளக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் திருடருக்கான சந்தேகக் குறிகள், சாட்சி இல்லையெனில் அறிகுறி‑தர்க்கத்தால் தீர்ப்பு, கிராம‑எல்லை பொறுப்பு, உடல் தண்டம் முதல் மரண தண்டம் வரை படிநிலை, பிராமண குற்றவாளிக்கு முத்திரை‑நிர்வாசனம் போன்ற சிறப்பு நடைமுறை; நீதியில் அரசனின் மேற்பார்வையும் தனிப்பட்ட விசாரணையில் வேண்டிய குணங்களும் தர்ம ஒழுங்கின் கருவியாகச் சட்டம் போற்றப்படுகிறது.
Ṛग्विधानम् (Ṛgvidhāna) — Applications of Ṛgvedic Mantras through Japa and Homa
இந்த அதிகாரம் முன் வந்த நீதிநெறி விவாதத்திலிருந்து நடைமுறை வழிபாட்டு கையேடாக மாறுகிறது. அக்னி, புஷ்கரரின் வேதவிதிகள் (ருக், யஜுஸ், சாம, அதர்வ) புக்க்தி-முக்தி அளிப்பவை எனக் கூறி, குறிப்பாக ஜபம் மற்றும் ஹோமம் மூலம் செய்ய வேண்டுமென அறிவுறுத்துகிறார். பின்னர் புஷ்கரர் ருக்விதானத்தை விளக்குகிறார்—காயத்ரீ ஜபம் (நீரில் மற்றும் ஹோமத்தில்) பிராணாயாமத்துடன், 10,000 மற்றும் 100,000 ஜபங்களுக்கான படிநிலை விரதங்கள், மேலும் ஓம்-ஜபம் பரம்பிரம்மமாகவும் பாபநாசகமாகவும் கூறப்படுகிறது. சுத்தி, நீண்ட ஆயுள், மேதைமை, வெற்றி, பயணப் பாதுகாப்பு, பகைவர் கட்டுப்பாடு, கனவு-சாந்தி, நோய் நிவாரணம், பிரசவ உதவி, மழை வரவழைப்பு, வாதத்தில் வெற்றி, வேளாண் செழிப்பு ஆகியவற்றிற்கான பல மந்திரப் பயன்பாடுகள் தரப்பட்டுள்ளன; அவை காலம் (விடியல்/மதியம்/மாலை), இடம் (நீர், சந்திப்பு, கோசாலை, வயல்) மற்றும் ஒழுக்கம் (உபவாசம், தானம், ஸ்நானம்) ஆகியவற்றோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இறுதியில் ஹோமத்திற்குப் பின் தக்ஷிணை, அன்னம்-தங்கம் தானம், பிராமண ஆசீர்வாதத்தை சார்தல், குறிப்பிட்ட பொருட்கள் ஆகிய நடைமுறை தர்மம் கூறி, சடங்கு தொழில்நுட்பம் நெறி-சுத்தி ஒழுங்குக்குள் பதிந்துள்ளது என காட்டுகிறது।