Adhyaya 57

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये दिक्पतियागो नाम षट्पञ्चाशत्तमोध्यायः अथ सप्तपञ्चाशोध्यायः कुम्भाधिवासविधिः भगवानुवाच भूमेः परिग्रहं कुर्यात् क्षिपेद्ब्रीहींश् च सर्षपान् नारसिंहेन रक्षोघ्नान् प्रोक्षोघ्नान् प्रोक्षयेत् पञ्चगव्यतः

இவ்வாறு ஆக்னேய ஆதிமஹாபுராணத்தில் ‘திக்பதியாகம்’ எனப்படும் ஐம்பத்தாறாம் அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது ஐம்பத்தேழாம் அதிகாரம் ‘கும்பாதிவாச விதி’ தொடங்குகிறது. பகவான் கூறினார்—பூமிக்கு பரிக்ரஹம் (சம்ஸ்காரம்) செய்ய வேண்டும்; பின்னர் அரிசித் துகள்களும் கடுகும் சிதற வேண்டும். நாரசிம்ஹ மந்திரத்தால் ரக்ஷோ஘்ன ப்ரோட்சணம் செய்து, பஞ்சகவ்யத்தாலும் தூய்மைக்காகத் தெளிக்க வேண்டும்।

Verse 2

भूमिं घटे तु सम्पूज्य सरत्ने साङ्गकं हरिं अस्त्रमन्त्रेण करकं तत्र चाष्टशतं यजेत्

பூமியும் घट/கலசமும் முறையாகப் பூஜித்த பின், ரத்தினம் அலங்கரித்த பாத்திரம்/அமைப்பில் ஹரியை சாங்கமாக (அங்க-கிரியைகளுடன்) வழிபட வேண்டும். பின்னர் அஸ்திர மந்திரத்தால் அங்கே கரகம் (நீர்பாத்திரம்) பூஜித்து எட்டுநூறு ஆஹுதிகள்/அர்ப்பணங்கள் செய்ய வேண்டும்।

Verse 3

अच्छिन्नधारया सिञ्चन् ब्रीहीन् संस्कृत्य धारयेत् अस्त्रमन्त्रेण कवचमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रदक्षिणं परिभ्राम्य कलशं विकिरोपरि

தடையற்ற நீர்தாரையால் தெளித்து, அரிசித் துகள்களை சம்ஸ்க்ருதம் (சுத்தம்) செய்து கையில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியின் வாசகப்படி அஸ்திர மந்திரத்தால் கவசக் கிரியை செய்ய வேண்டும். பின்னர் பிரதக்ஷிணம் செய்து கலசத்தின் மேல் (அத்துகள்களை) சிதற வேண்டும்।

Verse 4

सवस्त्रे कलशे भूयः पूजयेदच्युतं श्रियं योगे योगेति मन्त्रेण न्यसेच्छय्यान्तु मण्डले

துணியால் மூடப்பட்ட கலசத்தில் மீண்டும் அச்யுதன் (விஷ்ணு) மற்றும் ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) யை வழிபட வேண்டும். ‘யோகே யோகே’ மந்திரத்தால் மண்டலத்தின் உள்ளே சய்யையை ந்யாசம் (நிறுவல்) செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

कुशोपरि तूलिकाञ्च शय्यायां दिग्विदिक्षु च विद्याधिपान् यजेद्विष्णुं मधुघातं त्रिविक्रमं

படுக்கையில் குசா புல்மேல் தூகிகையை வைத்து, திசைகள் மற்றும் இடைத்திசைகளில் பூஜை-வின்யாசம் செய்து வித்யாதிபதிகளை வழிபட வேண்டும்; மேலும் விஷ்ணுவை மதுஹாதன், திரிவிக்ரமன் எனப் போற்றி ஆராதிக்க வேண்டும்।

Verse 6

वामनं दिक्षु वाय्वादौ श्रीधरञ्च हृषीकपं पद्मनाभं दामोदरमैशान्यां स्नानमण्डपे

ஸ்நான மண்டபத்தில் வாயுவாதி (வாயவ்யம் முதலிய) திசைகளில் ‘வாமன’ நாமத்தை வின்யாசம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ‘ஸ்ரீதர’, ‘ஹ்ருஷீகேச’ நாமங்களையும்; ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் ‘பத்மநாப’, ‘தாமோதர’ நாமங்களை நியமிக்க வேண்டும்।

Verse 7

अभ्यर्च्य पश्चादैशान्यां चतुष्कुम्भे सवेदिके स्नानमण्डषके सर्वद्रव्याण्यानीय निक्षिपेत्

அர்ச்சனை செய்த பின், ஈசான்ய திசையில் சிறு வேதிகையுடன் நான்கு கும்பங்கள் உள்ள ஸ்நான மண்டபத்தில் தேவையான எல்லா திரவியங்களையும் கொண்டு வந்து அங்கே வைத்திட வேண்டும்।

Verse 8

स्नानकुम्भेषु कुम्भांस्तांश् चतुर्दिक्ष्वधिवासयेत् कलशाः स्थापनीयास्तु अभिषेकार्थमादरात्

ஸ்நானக் கும்பங்களில் அந்தக் கும்பங்களை நான்கு திசைகளிலும் அதிவாசம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் அபிஷேகத்திற்காக கலசங்களை கவனத்துடன் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 9

वटोदुम्बरकाश्वत्थांश् चम्पकाशोकश्रीद्रुमान् पलाशार्जुनप्लक्षांस्तु कदम्बवकुलाम्रकान्

ஆல் (வட்டம்), அத்தி (உதும்பரம்), அரச (அச்வத்தம்); செண்பகம், அசோகம், ஸ்ரீமரம்; மேலும் பளாசம், அர்ஜுனம், ப்லக்ஷம்; அதோடு கடம்பம், வகுளம், மாமரம் ஆகிய மரங்கள்।

Verse 10

पल्लवांस्तु समानीय पूर्वकुम्भे विनिक्षिपेत् पद्मकं रोचनां दूर्वां दर्भपिञ्जलमेव च

புதிய பல்லவங்களை கொண்டு வந்து முன் தயாரித்த கும்பத்தில் இட வேண்டும்; அதனுடன் பத்மகம், ரோசனா (மஞ்சள் நிறப் பூச்சு), தூர்வா, பிங்கல தர்ப்பையும் சேர்க்க வேண்டும்।

Verse 11

जातीपुष्पं कुन्दपुष्पचन्दनं रक्तचन्दनं सिद्धार्थं तगरञ्चैव तण्डुलं दक्षिणे न्यसेत्

வலப்புறம் (தக்ஷிண/வலப் பக்கம்) ஜாதி மலர், குந்த மலர், சந்தனம், ரக்த சந்தனம், சித்தார்த்தம் (வெள்ளை கடுகு), தகரம், தண்டுலம் (அரிசி) ஆகியவற்றை வைக்க வேண்டும்।

Verse 12

सवर्णं रजतञ्चैव कूलद्वयमृदन्तथा नद्याः समुद्रगामिन्या विशेषात् जाह्नवीमृदं

தங்கமும் வெள்ளியும், மேலும் கடலுக்குச் செல்லும் நதியின் இரு கரைகளின் மண்ணும்—சிறப்பாக ஜாஹ்னவி (கங்கை) மண்ணும்—(மிகச் சிறந்த பலன் தரும் பொருட்களாக விதிக்கப்படுகின்றன)।

Verse 13

गोमयञ्च यवान् शालींस्तिलांश् चैवापरे न्यसेत् विष्णुपर्णीं श्यामलतां भृङ्गराजं शतावरीं

மேலும் கோமயம், யவம், சாலி (நெல்/அரிசி) மற்றும் எள் வைக்க வேண்டும்; அதுபோல விஷ்ணுபர்ணி, ஷ்யாமலதா, ப்ருங்கராஜம், ஷதாவரியும் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 14

दिक्षु वह्न्यादाविति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः चतुस्तम्भे इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पद्मकाशोकश्रीद्रुमानिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पर्णकुम्भ इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सहदेवां महादेवीं बलां व्यघ्रीं सलक्ष्मणां ऐशान्यामपरे कुम्भे मङ्गल्यान्विनिवेशयेत्

ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் உள்ள மற்றொரு கும்பத்தில் மங்களகரமான தேவியரை—சஹதேவி, மகாதேவி, பலா, வ்யாக்ரீ, சலக்ஷ்மணா—நிறுவ வேண்டும்। (முன்னுரையில் கைப்பிரதி வேறுபாடுகள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன।)

Verse 15

वल्मीकमृत्तिकां सप्तस्थानोत्थामपरे न्यसेत् जाह्नवीवालुकातोयं विन्यसेदपरे घटे

அல்லது ஏழு வேறு இடங்களில் இருந்து எடுத்த வல்மீக (எறும்புப் புற்று) மண்ணை வைக்க வேண்டும். அல்லது வேறு கலசத்தில் ஜாஹ்னவீ (கங்கை)யின் மணலுடன் கூடிய நீரை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 16

वराहवृषनागेन्द्रविषाणोद्धृतमृत्तिकां मृत्तिकां पद्ममूलस्य कुशस्य त्वपरे न्यसेत्

வராகம், காளை அல்லது நாகேந்திரன் ஆகியோரின் தந்தம்/கொம்பால் உயர்த்தப்பட்ட மண்ணை வைக்க வேண்டும்; மேலும் தனியாகத் தாமரைவேர் மண்ணையும் குசா-புல் தொடர்புடைய மண்ணையும் சிலர் வைக்கின்றனர்.

Verse 17

तीर्थपर्वतमृद्भिश् च युक्तमप्यपरे न्यसेत् नागकेशरपुष्पञ्च काश्मीरमपरे न्यसेत्

சிலர் தீர்த்த மற்றும் மலை மண்ணுடன் கலந்த லேபம்/குறியையும் பயன்படுத்த வேண்டும் என விதிக்கின்றனர்; மற்றோர் சிலர் நாககேசரப் பூக்களைச் சேர்க்க, இன்னோர் சிலர் காஷ்மீரம் (குங்குமப்பூ) சேர்க்கச் சொல்கின்றனர்.

Verse 18

चन्दनागुरुकर्पूरैः पुष्पं चैवापरे न्यसेत् वैदूर्यं विद्रुमं मुक्तां स्फटिकं वज्रमेव च

மற்றோர் சிலர் சந்தனம், அகுரு, கற்பூரம் ஆகியவற்றுடன் மலர்களையும் வைக்கின்றனர்; மேலும் வைதூரியம் (பூனைக்கண்), வித்ருமம் (பவளம்), முத்து, ஸ்படிகம், வைரம் (வஜ்ரம்) ஆகியவற்றையும் அர்ப்பணிக்கின்றனர்.

Verse 19

एतान्येकत्र निक्षिप्य स्थापयेद्देवसत्तम नदीनदतडागानां सलिलैर् अपरं न्यसेत्

தேவர்களில் சிறந்தவரே! இவற்றையெல்லாம் ஒருசேர வைத்து விதிப்படி நிறுவ வேண்டும்; அதன் பின் நதிகள், ஓடைகள், குளங்கள் ஆகியவற்றின் நீர்களால் ஆன மற்றொரு தொகுதியையும் வைக்க வேண்டும்.

Verse 20

एकाशीतिपदे चान्यान्मण्डपे कलशान् न्यसेत् गन्धोदकाद्यैः सम्पूर्णान् श्रीसूक्तेनाभिमन्त्रयेत्

எண்பத்தொன்றாம் இடத்திலும் மண்டபத்தில் மேலும் கலசங்களை நிறுவ வேண்டும். அவற்றை நறுமண நீர் முதலியவற்றால் முழுமையாக நிரப்பி, ஸ்ரீஸூக்தத்தை ஓதி அபிமந்திரித்து புனிதப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 21

यवं सिद्धार्थकं गन्धं कुशाग्रं चाक्षतं तथा तिलान् फलं तथा पुष्पमर्घ्यार्थं पूर्वतो न्यसेत्

அர்க்யம் சமர்ப்பிக்க கிழக்கில் யவம், சித்தார்த்தகம் (வெள்ளை கடுகு), நறுமணப் பொருட்கள், குசாக்ரம், அக்ஷதம், எள், பழம், மலர்கள் ஆகியவற்றை வைக்க வேண்டும்.

Verse 22

पद्मं श्यामलतां दूर्वां विष्णुपर्णीं कुशांस्तथा पाद्यार्थं दक्षिणे भागे मधुपर्कं तु दक्षिणे

பாத்யத்திற்காக வலப்புறம் (தெற்கு பக்கம்) தாமரை, ஷ்யாமலதா, தூர்வா, விஷ்ணுபர்ணீ, குசா ஆகியவற்றை வைக்க வேண்டும்; மதுபர்க்கமும் வலப்புறமே வைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 23

कक्कोलकं लवङ्गञ्च तथा जातीफलं शुभं उत्तरे ह्य् आचमनाय अग्नौ दूर्वाक्षतान्वितं

கக்கோலகம், லவங்கம் (கிராம்பு), மங்களமான ஜாதிபலம் (ஜாதிக்காய்) ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மேலும் வடதிசையில் அக்னியின் அருகே ஆச்சமனத்திற்காக தூர்வா மற்றும் அக்ஷதத்துடன் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 24

पात्रं नीराजनार्थं च तथोद्वर्तनमानिले गन्धपुष्पान्वितं पात्रमैशान्यां पात्रके न्यसेत्

நீராஜனத்திற்கான பாத்திரம், உத்வர்த்தனப் பாத்திரம், மேலும் சாமரம்/காற்றுவிசிறியுடன்; நறுமணமும் மலர்களும் கொண்ட பாத்திரத்தை ஈசான (வடகிழக்கு) இடத்தில் பாத்திரங்களின் வரிசையில் வைக்க வேண்டும்.

Verse 25

सहदेवां सिंहपुच्छीमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सहदेवां जवां सिंहीमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मधुपर्कन्तु पश्चिमे इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मुरामांसी चामलकं सहदेवां निशादिकं षष्टिदीपान्न्यसेदष्टौ न्यसेन्नीराजनाय च

(பாடாந்தரக் குறிப்பு) சில கைப்பிரதிகளில் “சஹதேவி மற்றும் சிம்ஹபுச்சீ”, சிலவற்றில் “சஹதேவி, ஜவா, சிம்ஹீ” என்றும்; மேலும் “மதுபர்க்கம் மேற்கில் வைக்கப்பட வேண்டும்” என்ற பாடமும் உள்ளது. நீராஜனச் சடங்கில் முரா, மாம்ஸீ, ஆமலகம்(ஆமலகி), சஹதேவி, நிஷா முதலியவற்றை வைத்து அறுபது தீபங்களை அமைக்க வேண்டும்; மேலும் நீராஜனத்திற்காக சிறப்பாக எட்டு தீபங்களையும் கூட வைக்க வேண்டும்।

Verse 26

शङ्खं चक्रञ्च श्रीवत्सं कुलिशं पङ्कजादिकं हेमादिपात्रे कृत्वा तु नानावर्णादिपुष्पकं

சங்கு, சக்கரம், ஸ்ரீவத்ஸச் சின்னம், வஜ்ரம், தாமரை முதலியவற்றின் (குறியீடுகளை) பொன் முதலிய பாத்திரத்தில் வைத்து, பல நிற மலர்களையும் பிற காணிக்கைப் பொருட்களையும் அமைக்க வேண்டும்।