Adhyaya 92

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये नानामन्त्रादिकथनं नाम एकनवतितमो ऽध्यायः अथ द्विनवतितमो ऽध्यायः प्रतिष्ठाविधिकथनं ईश्वर उवाच प्रतिष्ठां सम्प्रवक्ष्यामि क्रमात् सङ्क्षेपतो गुह पीठं शक्तिं शिवो लिङ्गं तद्योगः सा शिवाणुभिः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேயத்தில் “நானாமந்திராதிகதனம்” எனப்படும் தொண்ணூற்று ஒன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது தொண்ணூற்று இரண்டாம் அத்தியாயம்—“பிரதிஷ்டாவிதி கூறல்”—தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்: ஓ குஹா! பிரதிஷ்டைச் சடங்கை வரிசையாகச் சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்—பீடம் சக்தி; லிங்கம் சிவன்; அவர்களின் யோகம் சிவாணுக்கள் (சிவனின் நுண்ணிய சக்தித் துகள்கள்) மூலம் நிறைவேறும்।

Verse 2

प्रतिष्ठायाः पञ्च भेदास्तेषां रूपं वदामि ते यत्र ब्रह्मशिलायोगः सा प्रतिष्ठा विशेषतः

பிரதிஷ்டைக்கு ஐந்து வகை வேறுபாடுகள் உள்ளன; அவற்றின் வடிவத்தை உனக்குச் சொல்கிறேன். எதில் பிரஹ்மசிலா (அடித்தளப் பிரஹ்மக் கல்) நிறுவல்/இணைப்பு உள்ளதோ, அதுவே குறிப்பாக முதன்மையான பிரதிஷ்டை ஆகும்।

Verse 3

स्थापनन्तु यथायोगं पीठ एव निवेशनं प्रतिष्ठाभिन्नपीठस्य स्थितस्थापनमुच्यते

‘ஸ்தாபனம்’ என்பது தக்க முறையில் பீடத்தின் மீதே நிறுவுதல் ஆகும். பீடம் பிரதிஷ்டையிலிருந்து வேறுபடாததாகக் கருதப்படும் இடத்தில் அது ‘ஸ்தித-ஸ்தாபனம்’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 4

उत्थापनञ्च सा प्रोक्ता लिङ्गोद्धारपुरःसरा यस्यां तु लिङ्गमारोप्य संस्कारः क्रियते बुधैः

லிங்கத்தின் ‘உத்தார’ (எடுத்து அகற்றுதல்) முன்னிட்டு மீண்டும் உயர்த்தி நிறுவும் விதி ‘உத்தாபனம்’ எனப்படுகிறது. அதில் லிங்கத்தை இடத்தில் வைத்து அறிஞர்கள் விதிக்கப்பட்ட ஸம்ஸ்காரங்களைச் செய்கின்றனர்.

Verse 5

तथा क्षौ ह्रौ मन्त्राः सूर्यस्येति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः आथापनं तदुद्दिष्टं द्विधा विष्ण्वादिकस्य च आसु सर्वासु चैतन्यं नियुञ्जीत परं शिवम्

அதேபோல் ‘க்ஷௌ’, ‘ஹ்ரௌ’ என்ற பீஜமந்திரங்கள் சூரியனுக்குரியவை என—க, ஘ குறியிடப்பட்ட கைஎழுத்துப் பாடத்தில் வாசகம் உள்ளது. அங்கு ‘ஆதாபனம்’ எனும் விதி கூறப்படுகிறது; அது விஷ்ணு முதலியோருக்கும் இருவகை என அறிவிக்கப்படுகிறது. இவ்வனைத்திலும் சைதன்யமாகிய பரம சிவனை ஆவாஹனம் செய்து நியமிக்க வேண்டும்.

Verse 6

यदाधारादिभेदेन प्रासादेष्वपि पञ्चधा परीक्षमथ मेदिन्याः कुर्यात्प्रासादकाम्यया

ஆகையால் அடித்தளம் முதலிய வேறுபாடுகளின்படி, பிராசாதம் (கோவில்) அமைக்க விரும்புவோர் நிலத்தை ஐவகையாகவும் பரிசோதிக்க வேண்டும்.

Verse 7

शुक्लाज्यगन्धा रक्ता च रक्तगन्धा सुगन्धिनी पीता कृष्णा सुरागन्धा विप्रादीनां मही क्रमात्

வரிசையாக பிராமணர் முதலியோருக்குத் தகுந்த நிலங்கள்: நெய் மணமுள்ள வெண்மண்; இரத்தம் போன்ற மணம் இருந்தும் நறுமணமுள்ள செம்மண்; மஞ்சள் மண்; மேலும் மதுவாசனையுள்ள கருமண்.

Verse 8

पूर्वेशोत्तरसर्वत्र पूर्वा चैषां विशिष्यते आखाते हास्तिके यस्याः पूर्णे मृदधिका भवेत्

கிழக்கு, ஈசான்யம், வடக்கு திசைகளில் அவற்றுள் கிழக்குத் திசையே சிறப்பானதாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு ஹஸ்த அளவு குழி தோண்டி மீண்டும் நிரப்பியபின் மண் அதிகமாக மீதமிருந்தால் அந்த இடம் மிகச் சிறந்ததாக மதிக்கப்படுகிறது.

Verse 9

उत्तमान्तां महीं विद्यात्तोयाद्यैर् वा समुक्षितां अस्थ्यङ्गारादिभिर्दुष्टामत्यन्तं शोधयेद् गुरुः

நீர் முதலியவற்றால் நன்கு தெளிக்கப்பட்ட நிலத்தை மிகச் சிறந்த வகையாக அறிய வேண்டும். ஆனால் எலும்பு, கரி முதலிய அசுத்தங்களால் மாசுபட்டிருந்தால், குரு அதனை முற்றிலும் சுத்திகரிக்க வேண்டும்.

Verse 10

नगरग्रामदुर्गार्थं गृहप्रासादकारणं खननैर् गोकुलावासैः कर्षणैर् वा मुहुर्मुहुः

நகரம், கிராமம், கோட்டை அமைத்தலும், வீடு-மாளிகை கட்டுதலும் பொருட்டு நிலத்தை மீண்டும் மீண்டும் பண்படுத்த வேண்டும்—தோண்டுதல் மூலம், கோகுல வாசம் (மாட்டுத் தங்குமிடம்) அமைத்தல் மூலம், அல்லது பலமுறை உழுதல் மூலம்.

Verse 11

मण्डपे द्वारपूजादि मन्त्रतृप्त्यवसानकं कर्म निर्वर्त्याघोरास्त्रं सहस्रं विधिना यजेत्

மண்டபத்தில் வாசல் பூஜை முதலியவற்றிலிருந்து மந்திரத் திருப்தி வரை விதிப்படி கர்மத்தை நிறைவேற்றிய பின், நியமப்படி அகோராஸ்திரத்திற்கு ஆயிரமுறை யஜனம்/ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 12

समीकृत्योपलिप्तायां भूमौ संशोधयेद्दिशः स्वर्णदध्यक्षतै रेखाः प्रकुर्वीत प्रदक्षिणं

நிலத்தை சமப்படுத்தி பூசி முடித்த பின் திசைகளைச் சுத்திகரிக்க வேண்டும். பின்னர் தங்கம், தயிர், அக்ஷதம் (உடைந்தாத அரிசி) கொண்டு கோடுகளை வரைய்ந்து, பிரதக்ஷிணம் (வலம்வருதல்) முறையில் செயலை நடத்த வேண்டும்.

Verse 13

मध्यादीशानकोष्टस्थे पूर्णकुम्भे शिवं यजेत् वास्तुमभ्यर्च्य तत्तोयैः सिञ्चेत् कुद्दालकादिकं

மத்திய ஈசான (வடகிழக்கு) பகுதியில் வைத்துள்ள நிறைந்த கும்பத்தில் சிவனை வழிபட வேண்டும். பின்னர் வாஸ்து தேவனை முறையாக அர்ச்சித்து, அதே நீரால் கரண்டி/குத்தாளி முதலிய கருவிகளுக்கு தெளித்து சுத்தி செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

रग्रामेत्यर्धश्लोको घ पुस्तके नास्ति मन्त्रदीप्त्यवसानकमिति ग मन्त्रभूम्यवसानकमिति घ निर्वर्त्य घोरास्त्रं महास्त्रमिति ग रेखां प्रकुर्वीतेति ख ,ग च स्वर्णकुण्डे इति ग स्वर्णकुम्भे इति घ , ङ , च बाह्ये रक्षोगणानिष्ट्वा विधिना दिग्बलं क्षिपेत् भूमिं संसिच्य संस्नाप्य कुद्दालाद्यं प्रपूजयेत्

கோராஸ்திர (மஹாஸ்திர) கிரியையை நிறைவேற்றி விதிப்படி கோடுகளை வரைய வேண்டும். பின்னர் வெளிப்புறத்தில் ராக்ஷஸக் கணங்களுக்கு படையல்/பலியளித்து விதிப்படி திக்‑பலத்தைச் செலுத்த வேண்டும். நிலத்தைத் தெளித்து ஸ்நாபனம் செய்து குத்தாளி முதலிய கருவிகளை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 15

अन्यं वस्त्रयुगच्छज्ञं कुम्भं स्कन्धे द्विजन्मनः निधाय गीतवाद्यादिब्रह्मगोषसमाकुलं

இருமுறை பிறந்த (த்விஜன்) ஒருவரின் தோளில், இரட்டை ஆடைகளும் கொடியும் (த்வஜம்) அலங்கரித்த மற்றொரு கும்பத்தை வைத்துச் செல்ல வேண்டும்; பாடல், வாத்தியம், வேதப் பிரம்மகோஷம் நிறைந்த கூட்டத்திடையே சடங்கு நடைபெற வேண்டும்.

Verse 16

पूजां कुम्भे समाहृत्य प्राप्ते लग्ने ऽग्निकोष्ठके कुद्दालेनाभिषिक्तेन मध्वक्तेन तु खानयेत्

பூஜைத் திரவியங்களை கும்பத்தில் சேர்த்துக் கொண்டு, அக்னி‑கோஷ்டகத்திற்கான நியமிக்கப்பட்ட சுப லக்னம் வந்தபோது, அபிஷேகிக்கப்பட்ட குத்தாளியால்—தேன் மற்றும் நெய் சேர்த்து—குண்டம்/குழி தோண்ட வேண்டும்.

Verse 17

नैरृत्यां क्षेपयेन्मृत्स्नां खाते कुम्भजलं क्षिपेत् पुरस्य पूर्वसीमन्तं नयेद् यावदभीप्सितं

நைருதி (தென்மேற்கு) திசையில் மண்ணை எறிய வேண்டும்; தோண்டிய குழியில் கும்பநீரை ஊற்ற வேண்டும். பின்னர் நகரத்தின் கிழக்கு எல்லைக் கோட்டை விரும்பிய அளவு வரை நீட்ட வேண்டும்.

Verse 18

अथ तत्र क्षणं स्थित्वा भ्रामयेत् परितः पुरं सिञ्चन् सीमन्तचिह्नानि यावदीशानगोचरं

பின்பு அங்கே ஒரு கணம் நின்று, நகரத்தைச் சுற்றிலும் பிரதட்சிணம் செய்ய வேண்டும்; புனித நீரைத் தெளித்து, சீமந்தச் சின்னங்களால் எல்லைக் குறிகளை அமைத்து, ஈசான (வடகிழக்கு) பகுதி வரை செல்ல வேண்டும்.

Verse 19

अर्घ्यदानमिदं प्रोक्तं तत्र कुम्भपरिब्रमात् इत्थं परिग्रहं भूमेः कुर्वीत तदनन्तरं

இந்த அர்க்யதானம் அங்கே கூறப்பட்டுள்ளது; கும்பத்தைச் சுற்றிப் பிரதட்சிணம் செய்த பின், உடனே இவ்விதமாக நிலத்தின் பரிக்ரஹம் (உரிமை ஏற்றல்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 20

कर्करान्तं जलान्तं वा शल्यदोषजिघांसया खानयेद् भूः कुमारीं चेद् विधिना शल्यमुद्धरेत्

சல்யத்தால் உண்டாகும் குறையை நீக்குவதற்காக, கற்கள்மண் அடுக்கு வரை அல்லது நீர் வெளிப்படும் வரை நிலத்தைத் தோண்ட வேண்டும்; நோயாளி குமாரி என்றால், முறையான விதிப்படி சல்யத்தை அகற்ற வேண்டும்.

Verse 21

अकचटतपयशहान् मानवश्चेत् प्रश्नाक्षराणि तु अग्नेर्ध्वजादिपातिताः स्वस्थाने शल्यमाख्यान्ति

கேள்வி கேட்டபோது ஒருவர் ‘அ, க, ச, ட, த, ப, ய, ஶ, ஹ’ என்ற எழுத்துகளையே மட்டும் உச்சரித்தால், அக்னியின் கொடி முதலியவை விழுதல் என்ற சகுனம், சல்யம் தன் இடத்திலேயே இன்னும் பதிந்துள்ளது என அறிவிக்கிறது.

Verse 22

कर्तुश्चाङ्गविकारेण जानीयात्तत्प्रमाणतः पश्वादीनां प्रवेशेन कीर्तनैर् विरुतैर् दिशः

செய்பவரின் உடல் மாற்றங்களால், நிர்ணயிக்கப்பட்ட குறியீடுகளின்படி விளைவினை அறிய வேண்டும்; மேலும் மிருகங்கள் முதலியவை நுழைவதும், அவற்றின் அழைப்புகள், கீதங்கள், ஒலிகள் ஆகியவற்றாலும் திசைகளைத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

Verse 23

मातृकामष्टवर्गाढ्यां फलके भुवि वा लिखेत् शल्यज्ञानं वर्गवशात् पूर्वादीशान्ततः क्रमात्

மாத்ருகா எழுத்துகளை எட்டு வர்கங்களாக ஒழுங்குபடுத்தி பலகையிலோ நிலத்திலோ எழுத வேண்டும். சல்ய-ஞானம் (உடலில் உள்ள அந்நியப் பொருள் அறிதல்) வர்கப்படி கிழக்கிலிருந்து ஈசானாந்தம் வரை திசைவரிசையில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 24

अवर्गे चैव लोहन्तु कवर्गे ऽङ्गारमग्नितः भूमिं संसिच्य संस्थाप्येति ग , घ , ङ च कुद्दालाख्यमिति ग पूर्वमीशान्तमिति ख स्रावयेत् इति ख नव चेत् प्रश्नाक्षराणि भाषन्ते इति ग , घ च पूर्वादीनां तत इति ख चवर्गे भस्म दक्षे स्याट् टवर्गे ऽस्थि च नैरृते

அ-வர்கத்திற்கு லோகம் (இரும்பு) நியமம்; க-வர்கத்திற்கு அக்னியால் உண்டான அங்காரம். நிலத்தைத் தெளித்து விதிப்படி நிறுவுதல் எனும் பாடமும் உண்டு; இதற்கு ‘குத்தால’ (குட்டாள) எனப் பெயரும் கூறப்படுகிறது. வேறு பாடத்தில் ‘கிழக்கிலிருந்து ஈசானாந்தம்’ என்றும் ‘ஸ்ராவயேத்’ (ஒழுகச் செய்ய) என்றும் வாசகம் உள்ளது. ஒன்பது கேள்வியெழுத்துகள் உச்சரிக்கப்படின், கிழக்கு முதலான திசைகளுக்கு அதே ஒதுக்கீடு பொருந்தும். ச-வர்கத்திற்கு தெற்கில் பஸ்மம், ட-வர்கத்திற்கு நைர்ருத்யத்தில் அஸ்தி நியமம்.

Verse 25

तवर्गे चेष्टका चाप्ये कपालञ्च पवर्गके यवर्गे शवकीतादि शवर्गे लोहमादिशेत्

த-வர்கத்தில் ‘சேஷ்டகா’ எனவும், ப-வர்கத்தில் ‘கபாலம்’ எனவும் அமைக்க வேண்டும். ய-வர்கத்தில் ‘சவகீதா’ முதலியன, ச-வர்கத்தில் ‘லோகம்’ முதலியன ஒதுக்க வேண்டும்.

Verse 26

हवर्गे रजतं तद्वदवर्गाच्चानर्थकरानपि प्रीक्ष्यात्मभिः करापूरैर् अष्टाङ्गुलमृदन्तरैः

ஹ-வர்கத்தில் ரஜதம் (வெள்ளி) அமைக்க வேண்டும். அதுபோல அ-வர்கத்திலிருந்து வரும் தீங்கு விளைவிக்கும் பொருட்களையும் தன் கைகளால் பரிசோதிக்க வேண்டும்—கற்பூரம் போன்ற தூய விரல்களால் உரசி, எட்டு அங்குலத் தடிமனுள்ள மண்/களிமண் அடுக்கால் சோதித்து.

Verse 27

पादोनं खातमापूर्य सजलैर् मुद्गराहतैः लिप्तां समप्लवां तत्र कारयित्वा भुवं गुरुः

பாதோனமாக (கால் பங்கு குறைவாக) தோண்டிய குழியை ஈரமண்ணால் நிரப்பி, முட்கர (மாலெட்) அடிகளால் நன்கு இறுக்க வேண்டும். பின்னர் அங்கு நிலத்தைப் பூசி சமமாகவும் சமதளமாகவும் செய்யச் சொல்ல வேண்டும்—இதை நிபுண குரு செய்ய வேண்டும்.

Verse 28

सामान्यार्घ्यकरो यायान्मण्डपं वक्ष्यामाणकं तोरणद्वाःपतीनिष्ट्वा प्रत्यग्द्वारेण संविशेत्

பொதுவான அர்க்யத்தை அர்ப்பணித்து, இங்கு விவரிக்கப்படும் மண்டபத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். தோரணம் மற்றும் வாயிலின் அதிபதி தெய்வங்களை வழிபட்டு, மேற்கு நோக்கிய வாயிலின் வழியாக உள்ளே நுழைய வேண்டும்.

Verse 29

कुर्यात्तत्रात्मशुद्ध्यादि कुण्डमण्डपसंस्कृतिं कलसं वर्धनीसक्तं लोकपालशिवार्चनं

அங்கே ஆத்மசுத்தி முதலிய முன்னோட்டச் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்; குண்டமும் மண்டபமும் சுத்திகரித்து ஸம்ஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்; வர்தனீ உடன் கலசத்தை நிறுவ வேண்டும்; மேலும் லோகபாலர்களையும் பரமசிவனையும் வழிபட வேண்டும்.

Verse 30

अग्नेर्जननपूजादि सर्वं पूर्ववदाचरेत् यजमानान्वितो यायाच्छिलानां स्नानमण्डपं

அக்னியின் ஜனனம் (நிறுவல்/எரியூட்டல்) மற்றும் பூஜை முதலிய அனைத்தையும் முன் விதிப்படி செய்ய வேண்டும். பின்னர் யஜமானனுடன் சேர்ந்து சில்லைகளின் ஸ்நான மண்டபத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 31

शिलाः प्रासादलिङ्गस्य पादधर्मादिसञ्ज्ञकाः अष्टाङ्गुलोच्छ्रिताः शस्ताश् चतुरस्राः करायताः

பிராசாத-லிங்கத்திற்கான கல் தகடுகள் ‘பாத’, ‘தர்ம’ முதலிய பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன. அவை எட்டு அங்குல உயரம், சதுர வடிவு, மேலும் ஒரு கர அளவு நீளமுடையவை சிறந்தவை எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 32

पाषाणानां शिलाः कार्या इष्टकानां तदर्धतः प्रासादे ऽश्मशिलाः शैले इष्टका इष्टकामये

கல் கோயிலுக்கு தகடுகள் கல்லாலேயே செய்யப்பட வேண்டும்; செங்கல் கோயிலில் அவை அந்த அளவின் பாதியாக இருக்க வேண்டும். கல்லால் கட்டிய சன்னதியில் கல் தகடுகள்; மலைக் கல் அமைப்பிலும் அதேபோல்; செங்கல் அமைப்பில் செங்கல் தகடுகள் ஆகும்.

Verse 33

अङ्किता नववक्त्राद्यैः पङ्कजाः पङ्कजाङ्किताः नन्दा भद्रा जया रिक्ता पूर्णाख्या पञ्चमी मता

(அவள்) அங்கிதா—ஒன்பது முகம் முதலிய குறிகளால் குறியிடப்பட்டவள்; (அவள்) பங்கஜா மற்றும் பங்கஜாங்கிதா (தாமரைச் சின்னம் பதித்தவள்); (அவள்) நந்தா, பத்ரா, ஜயா, ரிக்தா, மேலும் பூர்ணா எனவும் அழைக்கப்படுகிறாள்—இதுவே ஐந்தாம் பெயர்தொகுதி எனக் கருதப்படுகிறது।

Verse 34

आसां पद्मो महापद्मः शङ्खो ऽथ मकरस् तथा समुद्रश्चेति पञ्चामी निधिकुम्भाः क्रमाधः

இவற்றில் பத்ம, மகாபத்ம, சங்க, மகர, சமுத்ர—இவையே ஐந்தாம் நிதி-கும்பங்கள்; வரிசையாக கீழே (நிறுவப்படுவன) என ஸ்மிருதி கூறுகிறது।

Verse 35

नन्दा भद्रा जया पूर्णा अजिता चापराजिता मुशलैर् मुद्गराहतैर् इति ङ वर्धनीयुक्तमिति ग , ङ च यजमानार्चित इति घ नवरुद्राद्यैर् इति घ पाषाणानामित्यादिः, पञ्चमीर्मता इत्य् अन्तः श्लोकद्वयात्मकपाठो ग पुस्तके नास्ति विजया मङ्गलाख्या च धरणी नवमी शिला

புனிதக் கற்களின் பெயர்கள்: நந்தா, பத்ரா, ஜயா, பூர்ணா, அஜிதா, அபராஜிதா. சில பாடங்களில் ‘உலக்கைகளாலும் சுத்திகளாலும் அடிக்கப்பட்டவை’, சிலவற்றில் ‘வளர்ச்சி-அளிக்கும் சக்தியுடன் கூடியது’, சிலவற்றில் ‘யஜமானனால் வழிபடப்பட்டது’, சிலவற்றில் ‘நவ ருத்ரர்கள் முதலியோருடன் (வழிபடப்பட்டது)’, மேலும் ‘கற்களினது…’ போன்ற பாடவேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. ‘க’ கைப்பிரதியில் ‘பஞ்சமீர்மதா’ என முடியும் உள்ளக இரு-ச்லோகப் பகுதி இல்லை. மேலும், விஜயா (மங்களா என்றும்) மற்றும் தரணி—ஒன்பதாம் கல் எனக் கணிக்கப்படுகிறது।

Verse 36

सुभद्रश् च विभद्रश् च सुनन्दः पुष्पनन्दकः जयो ऽथ विजयश् चैव कुम्भः पूर्णस्तथोत्तरः

மேலும் (பெயர்கள்): சுபத்ர, விபத்ர, சுனந்த, புஷ்பநந்தக; அதுபோல ஜய, விஜய, கும்ப, பூர்ண, உத்தர।

Verse 37

नवानान्तु यथासङ्ख्यं निधिकुम्भः पूर्णस्तथोत्तरः आसनं प्रथमं दत्त्वा ताड्योल्लिख्यशराणुना

பின்பு வரிசைப்படி ஒன்பது (இலக்குகளை) நிறுவ வேண்டும்; அடுத்ததாக நிரம்பிய நிதி-கும்பம் (வைக்கப்பட வேண்டும்). முதலில் உரிய ஆசனம்/நிலை ஏற்று, அம்பின் முனையால் தாக்கி இலக்கை குறியிட்டு/கீற வேண்டும்।

Verse 38

सर्वासामविशेषेण तनुत्रेणावगुण्ठनं मृद्भिर्गोमययोगामूत्रकषायैर् गन्धवारिणा

எல்லா நிலையிலும் வேறுபாடு இன்றி, பாதுகாப்புக் கவசமாக மூடி, மண், கோமயம் கலந்த பொருட்கள், கோமூத்திரக் கஷாயம் மற்றும் நறுமண நீர் கொண்டு சுத்தி/லேபனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 39

अस्त्रेण हूं फडन्तेन मलस्नानं समाचरेत् विधिना पञ्चगव्येन स्नानं पञ्चामृतेन च

‘ஹூம் பட்’ என முடியும் அஸ்திர மந்திரத்தால் மாசு நீங்கச் சுத்தி ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; விதிப்படி பஞ்சகவ்யமும் பஞ்சாமிர்தமும் கொண்டு ஸ்நானமும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 40

गन्धतोयान्तरं कुर्यान्निजनामाङ्किताणुना फलरत्नसुवर्णानां गोशृङ्गसलिलैस्ततः

பின்னர் தன் பெயர் குறியிடப்பட்ட நுண்ணணுவால் நறுமண நீரின் தனிப் பகுதியை அமைக்க வேண்டும்; அதன் பின் பழம், ரத்தினம், பொன் முதலியவற்றிற்கு பசு கொம்பில் வைத்த நீரால் விதியைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 41

चन्दनेन समालभ्य वस्त्रैर् आच्छादयेच्छिलां स्वर्णोत्थमासनं दत्वा नीत्वा यागं प्रदक्षिणं

சந்தனக் குழம்பால் புனிதக் கல்லை பூசி, துணிகளால் மூட வேண்டும்; பொன்னால் செய்யப்பட்ட (அல்லது பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட) ஆசனத்தை அர்ப்பணித்து, யாகஸ்தலத்திற்குக் கொண்டு சென்று வலம்வருதல் செய்ய வேண்டும்।

Verse 42

शय्यायां कुशतल्पे वा हृदयेन निवेशयेत् सम्पूज्य न्यस्य बुद्ध्यादिधरान्तं तत्त्वसञ्चयं

படுக்கையிலோ குசப்புல் தளத்திலோ இருந்து, இதயத்தில் (தெய்வம்/மண்டலம்) நிறுவ வேண்டும்; முறையாகப் பூஜித்து, புத்தி முதல் தரா வரை தத்துவத் தொகுதியின் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 43

त्रिखण्डव्यापकं तत्त्वत्रयञ्चानुक्रमान् न्यसेत् बुद्ध्यादौ चित्तपर्यन्ते चिन्तातन्मात्रकावधौ

மூன்று பிரிவுகளிலும் வியாபித்த தத்துவத் திரயத்தை வரிசையாக ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்—புத்தியிலிருந்து தொடங்கி சித்தம் வரை, மேலும் சிந்தை முதல் தன்மாத்திரைகளின் எல்லை வரை।

Verse 44

इप्येति ग कुशतल्पे वा हॄदयेन विशेषयेत् इति ख कुशतल्पे च हृदयेन निवेशयेत् इति ग बुद्ध्यादौ चित्तपर्यन्ते चित्ततन्मात्रकावधौ इति घ सम्पच्य इत्य् आदिः तन्मात्रकावधावित्यन्तः सार्धैकश्लोकपाठो ग पुस्तके नास्ति तन्मात्रादौ धरान्ते च शिवविद्यात्मनां स्थितिः तत्त्वानि निजमन्त्रेण तत्त्वेशांश् च हृदार्चयेत्

தன்மாத்திரைகளிலிருந்து தாரா (பூமி) தத்துவம் வரை சிவவித்யாத்மக வடிவங்களின் நிலை உள்ளது. தன் மந்திரத்தால் தத்துவங்களையும், தத்துவாதீசர்களையும் இதயத்தில் அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 45

स्थानेषु पुष्पमालादिचिह्नितेषु यथाक्रमं ॐ हूं शिवतत्त्वाय नमः ॐ हूं शिवतत्त्वाधिपतये रुद्राय नमः ॐ हां विद्यातत्त्वाय नमः ॐ हां विद्यातत्त्वाधिपाय विष्णवे नमः ॐ हां आत्मतत्त्वाय नमः ॐ हां आत्मतत्त्वाधिपतये ब्रह्मणे नमःक्षमाग्नियजमानार्कान् जलवातेन्दुखानि च

மலர்மாலை முதலியவற்றால் குறியிடப்பட்ட இடங்களில் வரிசையாக இந்ந்யாசம்/ஜபம் செய்ய வேண்டும்—“ஓம் ஹூம் சிவதத்த்வாய நமः; ஓம் ஹூம் சிவதத்த்வாதிபதயே ருத்ராய நமः; ஓம் ஹாம் வித்யாதத்த்வாய நமः; ஓம் ஹாம் வித்யாதத்த்வாதிபாய விஷ்ணவே நமः; ஓம் ஹாம் ஆத்மதத்த்வாய நமः; ஓம் ஹாம் ஆத்மதத்த்வாதிபதயே ப்ரஹ்மணே நமः”; மேலும் க்ஷமா, அக்னி, யஜமானன், அர்க (சூரியன்), ஜலம், வாயு, இந்து (சந்திரன்) ஆகியவற்றையும் குறியிட்டு ஆஹ்வானிக்க வேண்டும்।

Verse 46

प्रतितत्त्वं न्यसेदष्टौ मूर्तीः प्रतिशिलां शिलां सर्वं पशुपतिं चोग्रं रुद्रं भवमथेश्वरं

ஒவ்வொரு தத்துவத்திலும் அஷ்டமூர்த்திகளை ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ஒவ்வொரு சிலை/சிலை-கல்லிலும் சர்வ, பசுபதி, உக்ர, ருத்ர, பவ, ஈச்வரன் ஆகியோரை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 47

महादेवं च भीमं च मूर्तीशांश् च यथाक्रमात् ॐ धरामूर्तये नमः, ॐ धराधिपतये नमः,इत्यादिमन्त्रान् लोकपालान् यथासङ्ख्यं निजाणुभिः

வரிசையாக மகாதேவன், பீமன் மற்றும் மூர்த்தீசர்களை ஆஹ்வானிக்க வேண்டும். “ஓம் தராமூர்த்தயே நமः”, “ஓம் தராதிபதயே நமः” முதலிய மந்திரங்களால் லோகபாலர்களை அவரவர் எண்ணுக்கிரமப்படி, தன் நிஜ-அணுக்கள் (உதவி நுண் சக்திகள்) உடனும் அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 48

विन्यस्य पूजयेत् कुम्भांस्तन्मन्त्रैर् वा निजाणुभिः इन्द्रादीनां तु वीजानि वक्ष्यमाणक्रमेण तु

அவற்றை விதிப்படி இடங்களில் நிறுவி, அதே மந்திரங்களாலோ அல்லது தகுந்த அங்க/உபாங்க எழுத்துகளாலோ கும்பங்களைப் பூஜிக்க வேண்டும். இந்திரன் முதலிய தேவர்களின் பீஜங்கள் அடுத்ததாக கூறப்படும் வரிசையில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 49

लूं रूं शूं पूं वूं यूं मूं हूं क्षूमिति उक्तो नवशिलापक्षः शिला पञ्चपदा तथा भवमखेश्वरम् इति घ , निजात्मभिरिति ख , ग विन्यस्येत्यर्धश्लोको ग पुस्तके नास्ति ॐ हूं घूं बूं यूं मूं हं क्षमितीति ग ॐ कं सूं पूं शूं ह्रूं क्षमितीति घ लूं रूं शूं पूं वूं चूं मूं हूं क्षूमितीति ख प्रतितत्त्वं न्यसेन्मूर्तीः सृष्ट्या पञ्च धरादिकाः

“லூம் ரூம் ஷூம் பூம் வூம் யூம் மூம் ஹூம் க்ஷூம்”—இது ‘நவ-ஷிலா-பக்ஷ’ என உபதேசிக்கப்பட்டது. ‘ஷிலா’க்கு ‘பஞ்சபதா’ வடிவமும் கூறப்படுகிறது. (பாடவேறுபாடுகள் உள்ளன—சில பிரதிகளில் ‘பவமகேஷ்வரம்’, சிலவற்றில் ‘நிஜாத்மபிஃ’; மேலும் ‘விந்யஸ்ய’ எனத் தொடங்கும் அரைச் செய்யுள் ஒரு பதிப்பில் இல்லை. ) வேறு மரபுகளில் “ஓம் ஹூம் ஘ூம் பூம் யூம் மூம் ஹம் க்ஷம்”, “ஓம் கம் ஸூம் பூம் ஷூம் ஹ்ரூம் க்ஷம்”, மற்றும் “லூம் ரூம் ஷூம் பூம் வூம் சூம் மூம் ஹூம் க்ஷூம்” என்றும் வருகிறது. சிருஷ்டி வரிசைப்படி ஒவ்வொரு தத்துவத்திலும் மூர்த்திகளை ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்—தரா முதலிய ஐந்திலிருந்து தொடங்கி.

Verse 50

ब्रह्मा विष्णुस् तथा रुद्र ईश्वरश् च सदाशिवः एते च पञ्च मूर्तीशा यष्टव्यास्तासु पूर्ववत्

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், ஈஸ்வரன், சதாசிவன்—இவர்கள் ஐந்து ஆதிபதி-மூர்த்திகள்; அந்த விதிகளில் இவர்களை முன்புபோலவே ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 51

ॐ पृथ्वीमूर्तये नमः ॐ पृथ्वीमूर्त्यधिपतये ब्रह्मणे नमः इत्य् आदि मन्त्राः सम्पूज्य कलशान् पञ्च क्रमेण निजनामभिः निरुन्धीत विधानेन न्यासो मध्यशिलाक्रमात्

“ஓம் ப்ருத்வீமூர்த்தயே நமः”, “ஓம் ப்ருத்வீமூர்த்த்யதிபதயே ப்ரஹ்மணே நமः” முதலிய மந்திரங்களை முறையாகப் பூஜித்து, விதிப்படி ஐந்து கலசங்களை வரிசையாக அவரவர் பெயர்களால் கட்டுப்படுத்தி/பாதுகாத்திட வேண்டும். ந்யாசம் மத்திய-ஷிலா வரிசையிலிருந்து செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 52

कुर्यात् प्राकारमन्त्रेण भूतिदर्भैस्ततः कुण्डेषु धारिकां शक्तिं विन्यस्याभ्यर्च्य तर्पयेत्

ப்ராகார மந்திரத்தால் விபூதி மற்றும் தர்பை கொண்டு பாதுகாப்பு வட்டம் (ப்ராகாரம்) அமைக்க வேண்டும். பின்னர் குண்டங்களில் தாரிகா-சக்தியை நிறுவி, அவளை ஆராதித்து தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 53

तत्त्वतत्त्वाधिपान् मूर्तीर्मूर्तीशांश् च घृतादिभिः ततो ब्रह्मांशशुद्ध्यर्थं मूलाङ्गं ब्रह्मभिः क्रमात्

தத்துவங்களின் அதிபதி தேவதைகளின் மூர்த்திகளையும் அவற்றின் மூர்த்தியம்சங்களையும் நெய் முதலியவற்றால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் பிரம்மாம்சங்களின் சுத்திக்காக பிரம்ம மந்திரம்/பிரம்ம தேவதைகள் மூலம் மூலாங்கத்தை வரிசையாக ஸம்ஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 54

कृत्वा शतादिपूर्णान्तं प्रोक्ष्याः शान्तिजलैःशिलाः पूजयेच्च कुशैः स्पृष्ट्वा प्रतितत्त्वमनुक्रमात्

நூறு முதலிய முழு எண்ணிக்கை வரை கிரியையை நிறைவு செய்து, சாந்தி-ஜலத்தால் சிலைகளைப் ப்ரோக்ஷணம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் குசா புல்லால் தொட வைத்து, தத்துவம் தத்துவமாக வரிசைப்படி பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 55

सांनिध्यमथ सन्धानं कृत्वा शुद्धं पुनर्न्यसेत् एवं भागत्रये कर्म गत्वा गत्वा समाचरेत्

பின்னர் சான்நித்யம் (சன்னிதி ஆவாஹனம்) மற்றும் சந்தானம் (நிலைப்படுத்தல்/இணைப்பு) செய்து, சுத்தமான (மந்திரம்/தேவதை)யை மீண்டும் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு கர்மத்தின் மூன்று பகுதிகளிலும் படிப்படியாகச் சென்று மீண்டும் மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 56

ॐ आं ईं आत्मतत्त्वविद्यातत्त्वाभ्यां नमः इति धानं इत्य् अतः परं ह्रस्वदीर्घप्रयोगतः इत्य् अतः प्राङ्मध्वगपाठो घ पुस्तके नास्ति ॐ आं हां आत्मतत्त्वविद्यातत्त्वाय नम इति ग ॐ आं इं उं विद्यातत्त्वशिवतत्त्वाभ्यां नम इति ड ॐ आं इं आत्मविद्यातत्त्वाय नम इति ख संस्पृशेद् दर्भमूलाद्यैर् ब्रह्माङ्गादित्रयं क्रमात् कुर्यात्तत्त्वानुसन्धानं ह्रस्वदीर्घप्रयोगतः

“ஓம் ஆம் ஈம்—ஆத்ம-தத்துவம் மற்றும் வித்யா-தத்துவத்திற்கு நமஸ்காரம்”—இதுவே தான/ந்யாசம். இதன்பின் ஹ்ரஸ்வ-தீர்க்ஷ உச்சரிப்பு முறையைச் சரியாகப் பயன்படுத்தி கிரியை செய்ய வேண்டும். பின்னர் தர்பத்தின் வேர் முதலியவற்றால் பிரம்மாங்கங்களின் மும்மையை வரிசையாகத் தொடந்து, ஹ்ரஸ்வ-தீர்க்ஷ விதிப்படி தத்துவானுசந்தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 57

ॐ हां उं विद्यातत्त्वशिवतत्त्वाभ्यां नमः घृतेन मधुना पूर्णांस्ताम्रकुम्भान् सरत्नकान् पञ्चगव्यार्घ्यर्ससिक्तान् लोकपालाधिदैवतान्

“ஓம் ஹாம் உம்—வித்யா-தத்துவம் மற்றும் சிவ-தத்துவத்திற்கு நமஸ்காரம்।” நெய் மற்றும் தேனால் நிரம்பிய, ரத்தினங்களுடன் கூடிய செம்புக் குடங்களை, பஞ்சகவ்யம், அர்க்ய கலவை மற்றும் அதன் ரசத்தால் தெளித்து, லோகபாலர்களின் அதிதேவதைகளுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 58

पूजयित्वा निजैर् मन्त्रैः सन्निधौ होममाचरेत् शिलानामथ सर्वासां संस्मरेदधिदैवताः

தன் நியமிக்கப்பட்ட மந்திரங்களால் வழிபட்டு, அவர்களின் சன்னிதியில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் எல்லாப் புனிதக் கற்களுக்கும் உரிய அதிதேவதைகளை நினைந்து ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 59

विद्यारूपाः कृतस्नाना हेमवार्णाः शिलाम्बराः न्यूनादिदोषमोषार्थं वास्तुभूमेश् च शुद्धये यजेदस्त्रेण मूर्धान्तमाहुतीनां शतं शतं

வித்யாரூபமான (அதிஷ்டாத்ரி) தேவிகளை ஸ்நானத்தால் சுத்தமடைந்தவர்களாக, பொன்னிறமுடையவர்களாக, கல்லின் நிற ஆடையணிந்தவர்களாகத் தியானிக்க வேண்டும்; குறை முதலிய தோஷநாசத்திற்கும் வாஸ்து-பூமி சுத்திக்குமாக அஸ்திர மந்திரத்தால் தலைமுடி வரை யஜித்து, நூறு நூறாக ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்।