Adhyaya 101

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे द्वारप्रतिष्ठा नाम शततमो ऽध्यायः अथैकाधिकशततमो ऽध्यायः प्रासादप्रतिष्ठा ईअवर उवाच प्रासादस्थापनं वक्ष्ये तच्चैतन्यं स्वयोगतः शुकनाशासमाप्तौ तु पूर्ववेद्याश् च मध्यतः

இவ்வாறு ஆக்நேய மகாபுராணத்தில் ‘த்வார-பிரதிஷ்டா’ எனும் நூறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது நூற்றொன்றாம் அத்தியாயம் ‘பிராசாத-பிரதிஷ்டா’ தொடங்குகிறது. ஈஸ்வரன் கூறினார்: கோவில் (பிராசாதம்) நிறுவும் முறையையும், என் யோகசக்தியால் அதில் சைதன்யம் (உயிர்ப்புச் சக்தி) பிரதிஷ்டை செய்வதையும் விளக்குகிறேன். சுகநாசாவின் முடிவிடத்தில், கிழக்கு வேதிகையின் நடுவில் முக்கிய நிறுவல் செய்ய வேண்டும்.

Verse 2

आधारशक्तितः पद्मे विन्यस्ते प्रणवेन च स्वर्णाद्ये कतमोद्द्भतं पञ्चगव्येन संयुतं

ஆதார-சக்தியிலிருந்து தொடங்கி பத்மாசனம் அமைக்கப்பட்டு, பிரணவம் (ஓம்) மூலம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட பின், பொன் முதலியவற்றின் மீது ‘கதம’ எனும் குறிப்பிட்ட புனிதப் பொருளில் இருந்து உண்டானதை பஞ்சகவ்யத்துடன் சேர்த்து ஆதாரமாக நிறுவ வேண்டும்.

Verse 3

मधुक्षीरयुतं कुम्भं न्यस्तरत्रादिपञ्चकं स्रग्वस्त्रं गन्धलिप्तञ्च गन्धवत्पुष्पभूषितं

தேன் மற்றும் பால் கலந்த கும்பத்தை நிறுவ வேண்டும்; அதில் ரத்னம் முதலிய ஐந்து பொருட்கள் வைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். மேலும் மாலை மற்றும் வஸ்திரம் அமைக்க வேண்டும்; கும்பத்தை நறுமணப் பொருள்களால் பூசி, மணமுள்ள மலர்களால் அலங்கரிக்க வேண்டும்.

Verse 4

चूतादिपल्लवानाञ्च कृती कृत्यञ्च विन्यसेत् , झ च विन्यसेत् प्रणवेन तु इति ग मधुक्षीरयुतं न्यस्तरत्नादिपञ्चकं तत इति ग गन्धवत्पुष्पधूपितमिति ग , ङ , छ च वह्निकृत पद्मं विन्यसेदिति ख वह्निकूपं यवं न्यसेदिति ग वह्निकूपेषु च न्यसेदिति ज पूरकेण समादाय सकलीकृतविग्रहः

மாம்பழம் முதலிய இளம்பல்லவங்களை (பல்லவம்) வின்யாசம் செய்து, ஹோமக் கருவிகளான க்ருதி (ஆஹுதி கரண்டி முதலியவை) மற்றும் தேவையான க்ருத்யச் செயல்சாமான்களை நிறுவ வேண்டும். பிரணவம் (ஓம்) உடன் ‘஝’ பீஜத்தை ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் தேன்-பால் கலந்த ரத்னாதி பஞ்சகத்தை வைக்க வேண்டும். மணமுள்ள மலர்கள், தூபம் ஆகியவற்றால் அதை மணமூட்டிப் புனிதப்படுத்த வேண்டும். அக்னிக்குரிய பத்மவடிவ வின்யாசத்தை அமைத்து, வஹ்னிகூபங்களில் யவம் (ஜவ) வைக்க வேண்டும். பூரகத்தால் ஒருங்கே எடுத்துச் செய்து, விக்ரஹத்தை சகலீக்ருதமாக்க வேண்டும்.

Verse 5

सर्वात्मभिन्नात्मानं स्वाणुना स्वान्तमारुतः आज्ञया बोधयेच्छम्भौ रेचकेन ततो गुरुः

பின்பு குரு, ஆஜ்ஞையின் படி, தன் நுண்ணாடியில் உள்ள உள்நோக்கிப் பாயும் பிராணவாயுவை இயக்கி, ரேசக (வெளிச்சுவாசம்) மூலம் ஶம்பு (சிவன்) பற்றிய போதத்தை எழுப்ப வேண்டும்; அப்பொழுது சர்வாத்மாவிலிருந்து வேறான ஜீவாத்மாவின் உணர்வு வெளிப்படும்.

Verse 6

द्वादशान्तात् समादाय स्फुरद्वह्निकणोपमं निक्षिपेत् कुम्भगर्भे च न्यस्ततन्त्रातिवाहिकं

த்வாதசாந்தத்திலிருந்து அதை எடுத்துக் கொண்டு, திளைக்கும் அக்னித் துகள்போல், கும்பத்தின் கர்ப்பத்தில் (உள்ளகத்தில்) நிக்ஷேபம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ந்யாசத்தால் நிறுவப்பட்ட தாந்திரிக அதிவாஹிகை (கடத்தி/வழிநடத்தி)யையும் சேர்த்து வைக்க வேண்டும்.

Verse 7

विग्रहन्तद्गुणानाञ्च बोधकञ्च कलादिकं क्षान्तं वागीश्वरं तत्तु ब्रातं तत्र निवेशयेत्

அங்கே விக்ரஹத்தை அதன் குணங்களுடன் நிறுவ வேண்டும்; மேலும் போதகத் தத்துவத்தை கலை முதலியவற்றுடன் சேர்த்து, க்ஷாந்தி (பொறுமை) மற்றும் வாகீஸ்வரன் (வாக்கின் அதிபதி) ஆகியோரையும்—அந்த புனிதக் குழுமத்தை அங்கேயே நிறுவ வேண்டும்.

Verse 8

दश नाडीर्दश प्राणानिन्द्रियाणि त्रयोदश तदधिपांश् च संयोज्य प्रणवाद्यैः स्वनामभिः

பத்து நாடிகள், பத்து பிராணங்கள், பதின்மூன்று இந்திரியங்கள் மற்றும் அவற்றின் அதிபதிகளை ஒன்றிணைத்து, பிரணவம் (ஓம்) முதலாக அவரவர் பெயர்களால் அவற்றை இணைக்க வேண்டும்.

Verse 9

स्वकार्यकारणत्वेन मायाकाशनियामिकाः विद्येशान् प्रेरकान् शम्भुं व्यापिनञ्च सुसम्वरैः

தம் செயல்களின் காரணமாகத் தாமே இருந்து, மாயா-ஆகாசத்தை ஒழுங்குபடுத்துவோர் வித்யேச்வரர்களைத் தூண்டுகின்றனர்; மேலும் நன்கு கட்டுப்படுத்திய நியமங்களால் அனைத்திலும் வியாபிக்கும் சம்புவையும் தூண்டுகின்றனர்।

Verse 10

अङ्गानि च विनिक्षिप्य निरुन्ध्याद्रोधमुद्रा सुवर्णाद्युद्भवं यद्वा पुरुषं पुरुषानुगं

அங்கங்களை முறையாக அமைத்து, ரோதமுத்ரையால் அடக்க வேண்டும்; பின்னர் பொன்னொளி உடைய புருஷனை அல்லது புருஷனைப் பின்பற்றும் புருஷனைத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 11

पञ्चगव्यकषायाद्यैः पूर्ववत् संस्कृतन्ततः शय्यायां कुम्भमारोप्य ध्यात्वा रुद्रमुमापतिं

பின்னர் பஞ்சகவ்யம், கஷாயம் முதலியவற்றால் முன்புபோல் சுத்தி-ஸம்ஸ்காரம் செய்து, சய்யையில் கும்பத்தை நிறுவி, உமாபதி ருத்ரனைத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 12

इ ख , छ च प्रयामिका इति ख , छ च व्यापिनञ्च स्वशक्तित इति झ व्यापिनञ्चास्य संस्रवैर् इति ङ अज्ञाने चेति घ , झ च अङ्कादि चेति ङ निर्मञ्छ्य द्रोणमुद्रया इति ग निरुन्ध्याद् द्रवमुद्रया इति झ तस्मिंश् च शिवमन्त्रेण व्यापकत्वेन वियसेत् सन्निधानाय होमञ्च प्रओक्षणं स्पर्शनं जपं

‘ப்ரயாமிகா’—க, ச பாடங்களில். ‘வ்யாபினஞ்ச ஸ்வஶக்திதஃ’—ஜ பாடத்தில்; மேலும் ‘வ்யாபினஞ்சாஸ்ய ஸம்ஸ்ரவைஃ’—ங பாடத்தில். ‘அஜ்ஞானே சேதி’—க்ஹ, ஜ பாடங்களில்; ‘அங்காதி சேதி’—ங பாடத்தில். ‘நிர்மஞ்ஞ்ய த்ரோணமுத்ரயா’—க பாடத்தில்; ‘நிருந்த்யாத் த்ரவமுத்ரயா’—ஜ பாடத்தில். அங்கே சிவமந்திரத்தால் அனைத்திலும் வியாபிக்கும் பாவத்தில் விதியை விரித்து, சன்னிதானத்திற்காக ஹோமம், ப்ரோக்ஷணம், ஸ்பர்ஶனம், ஜபம் ஆகியவற்றுடன் செயல் புரிய வேண்டும்।

Verse 13

सान्निध्याबोधनं सर्वम्भागत्रयविभागतः विधायैवं प्रकृत्यन्ते कुम्भे तं विनिवेशयेत्

சன்னிதி-ஆபோதனத்தின் முழு விதியையும் கும்பத்தை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்து இவ்வாறு செய்து; செயல்முறை முடிவில் அந்த (தெய்வச் சன்னிதியை) கும்பத்தில் நிறுவ வேண்டும்।