Ayurveda
The Medical Science
A compendium of Ayurvedic medicine covering diagnosis, treatment, herbal remedies, surgical principles, and preventive healthcare.
Adhyayas in Ayurveda
Adhyaya 279
Chapter 279 — सिद्धौषधानि (Siddhauṣadhāni, “Perfected Medicines”) — Colophon/Closure
இந்த பகுதி ‘சித்தௌஷதானி’ எனும் முன் ஆயுர்வேதப் பிரிவின் அதிகாரப்பூர்வ நிறைவு (கொலோஃபன்) ஆகும். புராண அமைப்பில் இந்நிறைவு குறி வெறும் தொகுப்புச் சின்னமல்ல; அக்னேய வித்யா எனும் களஞ்சியப் பாடத்திட்டத்தில் ஒரு தனித்த ஆயுர்வேத வித்யா முழுமையாக பரிமாறப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. அத்தியாயப் பெயரைச் சொல்லி நிறைவு முத்திரை இடுவதால் மருத்துவம் கற்பிக்கத்தக்க, பாதுகாக்கத்தக்க, பிரமாணமான சாஸ்திரமாக வடிவமைக்கப்படுகிறது. உடனே ‘அனைத்து நோய்களையும் நீக்கும் மருந்துகள்’ பற்றிய அடுத்த பாடத்திற்குத் தயாராக்கி, சிறப்பு சித்த மருந்துகளிலிருந்து மேலும் பொதுவான, தடுப்புச் சார்ந்த, சமநிலையாக்கும் முறைகளுக்கான மாற்றத்தைச் சுட்டுகிறது. அக்னிபுராணத்தின் சமன்வய முறையில் இம்மருத்துவ அறிவு பயனுள்ளதும்கூட புனிதமானதுமாக இருந்து, உடல் நிலைத்தன்மை மூலம் தர்மம் மற்றும் பக்திக்காக மனத்தை நிலைநிறுத்துகிறது.
Adhyaya 280
Chapter 280 — रसादिलक्षणम् / सर्वरोगहराण्यौषधानि (Characteristics of Taste and Related Factors; Medicines that Remove All Diseases)
இந்த அதிகாரம் ஆயுர்வேதத்தை அரசரையும் சமூகத்தையும் காக்கும் பாதுகாப்பு அரசவியல் அறிவாக விளக்குகிறது. தன்வந்திரி—ரசம், வீரியம், விபாகம், பிரபாவம் ஆகியவற்றை அறிந்த வைத்தியன் அரசரையும் மக்களையும் பாதுகாக்க வல்லவன் என்கிறார். ஆறு சுவைகளின் சோம‑அக்னி மூல வகைப்பாடு, விபாகத்தின் மும்மடங்கு தன்மை, வீரியத்தின் உஷ்ண‑சீத வேறுபாடு கூறப்படுகிறது; தேன் போன்றவற்றில் இனிப்பு ரசமிருந்தும் கார விபாகம் தோன்றும் முரண்பாடு ‘பிரபாவம்’ மூலம் விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் மருந்தியல் பகுதியில் கஷாய/க்வாத குறைப்பு விகிதங்கள், ஸ்நேஹபாகம் (மருந்துக் கொழுப்பு) மற்றும் லேஹ்யம் தயாரிப்பு விதிகள், மேலும் வயது, பருவம், பலம், ஜடராக்னி, தேசம், திரவியம், நோய் ஆகியவற்றின்படி அளவு நிர்ணயம் கூறப்படுகிறது. உபஸ்தம்பத் திரயம் (ஆஹாரம், நித்திரை, மைதுன ஒழுக்கம்), ப்ருஂஹண‑லங்கன சிகிச்சைகள், பருவத்திற்கேற்ற அப்யங்க‑வ்யாயாம விதிகள், மற்றும் ஆஹார சுத்தியே அக்னி‑பலத்தின் அடிப்படை எனக் கூறி மருத்துவத்தை தர்மமயமான வாழ்வொழுக்கத்துடன் இணைக்கிறது।
Adhyaya 281
Vṛkṣāyurveda (The Science of Plant-Life) — Tree Placement, Muhūrta, Irrigation, Spacing, and Plant Remedies
இந்த அதிகாரத்தில் ரச விவாதத்திற்குப் பின் வೃக்ஷாயுர்வேதம் தர்மசாஸ்திரமாக விளக்கப்படுகிறது. தன்வந்தரி சுப மரங்களின் திசைநடுகையைச் சொல்கிறார்—ப்லக்ஷம் வடக்கில், வடம் கிழக்கில், மாமரம் தெற்கில், அச்வத்தம் மேற்கில்/நீர்நோக்கி; தெற்கு பக்கத்தில் முள்ளான வளர்ச்சி அசுபம் எனக் கூறி, அதற்குப் பரிகாரமாக எள்ளு அல்லது பூச்செடிகள் நட வேண்டும் என விதிக்கிறார். நடுகையில் சடங்குப்பூர்வ வழிபாடு—பிராமண சத்காரம், சந்திரன், துருவ/நிலைத்த நட்சத்திரங்கள், திசைகள், தேவதா-விசேஷ அர்ச்சனை, சுப நக்ஷத்திரத் தேர்வு, வேர்களின் பாதுகாப்பு—அவசியம். நில வளத்திற்காக நீர் மேலாண்மை சடங்குடன்—நீரோட்டங்களை வழிமாற்றுதல், தாமரைத் தடாகம்/குளம் அமைத்தல், நீர்த்தேக்கம் தொடங்க உகந்த நக்ஷத்திரப் பட்டியல்—கூறப்படுகிறது. பின்னர் பருவத்திற்கேற்ற பாசனம், சிறந்த/மிதமான இடைவெளி, மாற்றுநடுகை வரம்பு, கனியின்மை தவிர்க்க கிளை வெட்டுதல் விளக்கப்படுகிறது. இறுதியில் நோய் நீக்கம், பூ-கனி வளர்ச்சிக்கான மருந்துகள்—விடங்க-நெய் லேபம், தானிய/பருப்பு கலவைகள், பால்-நெய் பாசனம், சாணம்-மாவு சேர்க்கை, புளித்த மாமிசநீர், மீன்நீர் முதலியவை—தரப்படுகின்றன.
Adhyaya 282
Chapter 282 — नानारोगहराण्यौषधानि (Medicines that Remove Various Diseases)
இந்த அதிகாரத்தில் தன்வந்தரியின் மருத்துவ அதிகாரத்தை முன்வைத்து, அக்னேய ஆயுர்வேதத்தில் பல நோய்களை நீக்கும் மருந்துக் குறிப்புகள் தொகுப்பாக வழங்கப்படுகின்றன. முதலில் குழந்தை மருத்துவம்—குழந்தைகளின் வயிற்றுப்போக்கு, பால் தொடர்பான கோளாறு, இருமல், வாந்தி, காய்ச்சலுக்கு கஷாயம், லேஹியம்; பின்னர் மேத்ய (அறிவை வளர்க்கும்) டானிக் மற்றும் கிருமிநாசினி யோகங்கள் கூறப்படுகின்றன. நஸ்யம் மூலம் மூக்குரத்தக் கசிவு, கழுத்து வீக்கம்; காதில் மருந்து நிரப்புதல் மூலம் காதுவலி; கவள/கண்டூஷம் மூலம் நாக்கு-வாய் நோய்கள்; மேலும் உட்வர்த்தனம், லேபனம், வற்றி, மருந்துத் தைலம் ஆகியவற்றால் தோல் நோய்கள் மற்றும் காயங்களுக்கு வெளிப்புற சிகிச்சைகள் விளக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து பிரமேகம், வாதசோணிதம், கிரஹணி, பாண்டு-காமலை, ரக்தபித்தம், க்ஷயம், வித்ரதி, பகந்தரம், மூத்திரக்ருச்சிரம்-அஷ்மரி, வீக்கம், குல்மம், விசர்பம் போன்றவற்றின் சிகிச்சைகள் வருகின்றன. முடிவில் திரிபலா மையமான ரசாயனத்தால் நீண்ட ஆயுள் கூறப்பட்டு, தூபனம், அதிசயக் காட்சி, ஷட்கர்மம் போன்ற சித்தி-குறிப்புகள் மூலம் மருத்துவம், அனுஷ்டான சக்தி, புருஷார்த்தங்கள் ஆகியவற்றின் சமநிலை காட்டப்படுகிறது.
Adhyaya 283
Chapter 283 — Mantras as Medicine (मन्त्ररूपौषधकथनम्)
இந்த அதிகாரத்தில் தன்வந்தரி மந்திர-சிகிச்சையை மருந்தாக மறுவிளக்குகிறார். ஆயுள், ஆரோக்கியம் மற்றும் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் பாதுகாப்பிற்கு புனித ஒலி நேரடி சிகிச்சை கருவி என கூறப்படுகிறது. ‘ஓம்’ பரம மந்திரம் என்றும், காயத்ரி போகமும் மோட்சமும் அளிப்பவள் என்றும் போற்றி, ஆரோக்கியமும் விடுதலையும் இணைந்த பலன்கள் என நிறுவுகிறது. பின்னர் விஷ்ணு/நாராயண மந்திரங்கள் மற்றும் நாமஜபம் சூழ்நிலைக்கேற்ப மருந்தாகக் கூறப்படுகிறது—வெற்றி, கல்வி, பயநீக்கம், கண்நோய் தணிவு, போரில் பாதுகாப்பு, நீர் கடத்தல், கெட்ட கனவு நீக்கம், தீக்காயம் போன்ற அபாயங்களில் துணை. மேலும் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்வதும் தர்மமும் ‘மகா மருந்து’ எனக் கூறி, நெறி நடத்தை சிகிச்சையின் அங்கமே என வலியுறுத்துகிறது. முடிவில், முறையாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரே தெய்வ நாமமும் வேண்டிய சிகிச்சையையோ பாதுகாப்பையோ நிறைவேற்றும் என அறிவிக்கிறது.
Adhyaya 284
मृतसञ्जीवनीकरसिद्धयोगः (Mṛtasañjīvanī-kara Siddha-yogaḥ) — Perfected Formulations for Revivification and Disease-Conquest
இந்த அதிகாரத்தில் மந்திர-செய்யப்பட்ட மருந்துகள் பற்றிய முன்தலைப்பிலிருந்து அடுத்து, ஆயுர்வேதத்தின் புதிய தொகுப்பாக ஆத்திரேயர் கூறி தன்வந்தரி மீண்டும் போதித்த ‘சித்த-யோகங்கள்’ விளக்கப்படுகின்றன. ஜ்வரம், காச-சுவாச-ஹிக்கா, அரோசகம், சర్దி-த்ருஷ்ணா, குஷ்ட-விஸ்போடம், வ்ரணம் மற்றும் நாடி/பகவந்தரம், ஆமவாதம்-வாதசோணிதம், சோதை, அர்சஸ், அதிசாரம், க்ஷயம், பெண்கள் நோய்கள், கண் நோய்கள் முதலிய முக்கிய நோய்குழுக்களுக்கான சிகிச்சை முறைகள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. க்வாதம், சூர்ணம், க்ருதம், தைலம், லேபம், குடிகை, அஞ்சனம், நஸ்யம், சேகம், வமனம், விரேசனம் போன்ற மருந்துரூபங்களும் செயல்முறைகளும் படி யோகங்கள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளன. இறுதியில் விரேசன சிகிச்சை—குறிப்பாக ‘நாராச’ யோகம்—மிகச் சிறந்தது என உறுதிப்படுத்தி, சுஷ்ருதர் சான்றுடன் இச் சித்த-யோகங்கள் அனைத்துநோய் நாசகங்கள்; தர்மரட்சணைக்காக உயிர் காக்கவும் சாதனாசக்தி வளர்க்கவும் உதவும் என கூறுகிறது।
Adhyaya 285
Kalpasāgara (Ocean of Formulations) — Mṛtyuñjaya Preparations and Rasāyana Regimens
இந்த அத்தியாயம் முன் அத்தியாயத்தின் ‘ம்ருதஸஞ்ஜீவனி’ கல்பம் நிறைவடைந்ததைச் சொல்லி, இப்பகுதியை ‘கல்பஸாகர’—மருத்துவக் கல்பங்களின் பெருங்கடல்—என்று அறிமுகப்படுத்துகிறது. தன்வந்தரியின் உரையாக ம்ருத்யுஞ்ஜய வகை ஆயுர்தானம், ரோக்னம் தரும் தயாரிப்புகள் மற்றும் ரசாயன ஒழுங்குகள் கூறப்படுகின்றன: திரிபலாவின் படிப்படியான அளவுகள், நஸ்ய சிகிச்சைகள் (பில்வ எண்ணெய், எள்ளெண்ணெய், கடுதும்பி எண்ணெய்) குறிப்பிட்ட காலம் தொடர்ந்து, மேலும் தேன், நெய், பால் போன்ற அனுபானங்களுடன் நீண்டகால உட்கொள்ளல். நிர்குண்டி, ப்ருங்கராஜ, அஸ்வகந்தா, சதாவரி, கதீர, நிம்ப-பஞ்சகம் போன்ற மூலிகைகள்; குமாரிகையுடன் தாமிர பஸ்மம், கந்தகம் போன்ற தாது-சித்தங்கள்; பால்/பால்சோறு போன்ற கடுமையான உணவுக் கட்டுப்பாடுகளும் இணைக்கப்படுகின்றன. முடிவில் யோக ராஜகத்தின் பயன்பாட்டு விருப்பங்கள், ‘ஓம் ஹ்ரூம் ஸ’ மந்திராபிமந்திரணம், தேவர்-ரிஷிகளாலும் போற்றப்படும் கல்பங்கள் எனப் புகழ்ச்சி, பின்னர் பாலகாப்யரின் கஜ-ஆயுர்வேதம் உட்பட விரிந்த ஆயுர்வேத மரபுக்கான தொடர்ச்சி குறிப்பிடப்படுகிறது।
Adhyaya 286
अध्यायः २८६ — गजचिकित्सा (Elephant Medicine)
இந்த அதிகாரம் முந்தைய அதிகாரத்திலிருந்து முறையாக மாற்றம் செய்து, கஜசிகித்ஸை (யானை மருத்துவம்) ஆயுர்வேதத்தின் சிறப்பு பிரிவாகவும் அரச குதிரை/யானைத் தொழுவங்களுக்கும் போர்வெற்றிக்கும் அத்தியாவசியமாகவும் அறிமுகப்படுத்துகிறது. பாலகாப்யர் லோமபாதரிடம் சேவைக்குரிய சுப யானை-லட்சணங்களை கூறுகிறார்: நகங்களின் எண்ணிக்கை, மதகாலத்தின் (மஸ்து) பருவத் தொடர்பு, தந்தங்களின் அசமம், குரல் தரம், காதின் அகலம், தோலில் புள்ளித்தன்மை; குறுகிய/விகாரமான யானைகள் விலக்கத்தக்கவை. பின்னர் யானை மேலாண்மை ராஜதர்மமும் படைவெற்றியும் சார்ந்தது—ஒழுக்கமுள்ள போர்யானைகளும் ஒழுங்கான முகாம் விதிகளும் வெற்றியின் அடிப்படை என வலியுறுத்துகிறது. சிகிச்சை வரிசையில்: காற்றோட்டமில்லா, ஸ்நேஹனத்துக்கு ஏற்ற இடத் தயாரிப்பு; வெளிச்சிகிச்சை—தோள்/ஸ்கந்தப் பராமரிப்பு, மசாஜ்; உள்மருந்துகள்—நெய்/எண்ணெய் யோகங்கள், கஷாயம், பால், மாமிசச் சாறு; குறிப்பிட்ட நோய்களுக்கு—பாண்டு போன்ற வெளிறல், ஆனாஹம், மயக்கம், தலைவலி (நஸ்யம் உட்பட), பாத நோய்கள், நடுக்கம், வயிற்றுப்போக்கு, காது வீக்கம், தொண்டை அடைப்பு, சிறுநீர் தடை, தோல் நோய், புழு நோய், க்ஷய போன்ற நிலை, சூலம், புண்/வித்ரதி சிகிச்சை (வெட்டு முதல் ஸ்நேஹனம்-பஸ்தி வரை). இறுதியில் உணவு-ஒழுக்கம்—தானிய வரிசை, பலம் தரும் தீவனம், பருவத்திற்கேற்ற நீர் தெளிப்பு—மேலும் போர்சடங்கு—வெற்றிக்கான தூபனம், கண் கழுவல்/அஞ்சனம், மந்திர இணைந்த கண்-பலப்படுத்தல்—என அக்னிபுராணத்தின் மருத்துவம்-போரியல்-புனித செயல்திறன் சங்கமம் வெளிப்படுகிறது।
Adhyaya 287
अश्ववाहनसारः (Aśvavāhana-sāra) — Essentials of Horses as Mounts (and Horse-Treatment)
இந்த அதிகாரத்தில் தன்வந்தரி குதிரையை செழிப்பு‑பாதுகாப்பிற்கான தர்மிக கருவியாகக் கூறுகிறார்; குதிரையைப் பெறுதல், பராமரித்தல் தர்ம‑காம‑அர்த்தங்களை நிறைவேற்றும். தொடக்கத்தில் அஸ்வினி, ஸ்ரவண, ஹஸ்த, மூன்று உத்தரா நட்சத்திரங்கள் மற்றும் ஹேமந்த‑சிசிர‑வசந்த காலங்கள் குதிரைச் செயல்களைத் தொடங்கவும் பயன்படுத்தவும் சுபமாக அறிவிக்கப்படுகின்றன. பின்னர் கொடுமை தவிர்த்தல், அபாய நிலப்பரப்பைத் தவிர்த்தல், படிப்படியாகப் பயிற்சி அளித்தல், திடீர் அடியின்றி கட்டுப்படுத்திய கயிறு‑பணி செய்வது கூறப்படுகிறது. நடுப்பகுதியில் போர்ச் சவாரி நுட்பங்களுடன் ரட்சை விதானம்—உடலில் தேவதா‑நியாசம் போன்ற நிறுவல், அசுப ஹிண்ஹிணைப்பு மற்றும் ‘சாதீ’ எனப்படும் குறைபாட்டைத் தணிக்க மந்திரப் பயன்பாடு—விளக்கப்படுகிறது. இறுதிப்பகுதியில் அமர்வு, கயிறு‑ஒத்திசைவு, திருப்பம், கட்டுப்பாட்டு முறைகள், பெயரிடப்பட்ட நுட்பங்கள்; மேலும் சோர்வு, பூச்சிக் கடி ஆகியவற்றுக்கு லேபம், சில இனங்களுக்கு யவாகூ உணவு போன்ற ஆரம்ப மருத்துவம் கூறப்படுகிறது. முடிவில் பத்ர, மந்த, மிருகஜங்க, சங்கீர்ண வகைகள், சுப‑அசுப அறிகுறிகள் மற்றும் சாலிஹோத்ர மரபில் குதிரை இலக்கணங்களை விரிவாகக் கற்பிப்பேன் என்ற வாக்குறுதி உள்ளது।
Adhyaya 288
Chapter 288 — अश्वचिकित्सा (Aśva-cikitsā) | Horse-Medicine (Śālihotra to Suśruta)
இந்த अध्यாயத்தில் சாலிஹோத்ரர் சுஷ்ருதருக்கு ஆயுர்வேதச் சூழலில் அச்வசாஸ்திரத்தை உபதேசிக்கிறார். முதலில் அச்வ-லக்ஷணம்—உடல் குறிகள், நிற வகைகள், கேச-ஆவர்த்த (முடிச்சுழல்) இடம் மூலம் சுப/அசுப குதிரை அறிதல், மேலும் கிரஹ/ராக்ஷஸ பாதிப்பு குறித்து எச்சரிக்கை. பின்னர் சிகிச்சை—சூலம், அதிசாரம், களைப்பு, கோஷ்ட வியாதிகளில் சிராவ்யதம், இருமல், காய்ச்சல், வீக்கம், கலக்ரஹம், நாக்கு உறைப்பு, அரிப்பு, காயம், மற்றும் மூத்திர-ஜனன நோய்கள் (ரக்தமேகம் முதலியவை) ஆகியவற்றிற்கு கஷாயம், லேப/கல்கம், மருந்துத் தைலம், நஸ்யம், பஸ்தி, ஜலௌகா, சேகம்/சிஞ்சனம், உணவுக் கட்டுப்பாடு கூறப்படுகிறது. முடிவில் ருதுசர்யா—பிரதிபானம், பருவத்திற்கேற்ற நெய்/எண்ணெய்/யாமகம், ஸ்நேஹனத்திற்குப் பின் விலக்குகள், நீர்ப்பானம்-குளியல் நேரம், اصطபல் பராமரிப்பு, தீவன அளவு—தர்ம ஒழுங்கும் மங்கள பலனும் இணைக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 289
Aśvāyurveda (Medical Science of Horses)
இந்த அத்தியாயம் அக்னிபுராணத்தின் விரிவான கலைக்களஞ்சியப் பாடத்திட்டத்தில் ‘அஸ்வாயுர்வேதம்’ எனும் குதிரை மருத்துவத்தின் சிறப்பு பிரிவுக்கான தலைப்பு-பாலமாக அமைகிறது. ஆக்நேய வித்யா மரபில் குதிரைப் பராமரிப்பு வெறும் பயன்பாட்டுக்காக அல்ல; வாழ்வாதாரம், இயக்கம், அரச/சமூக நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றைக் காக்கும் வழியாக தர்மத்தைத் தாங்கும் நியாயமான அறிவியலாக மதிக்கப்படுகிறது. இவ்விடமமைவு, புராணத்தின் மருத்துவ அறிவு மனித சிகிச்சையிலேயே நின்றுவிடாமல், இனவகை-சார்ந்த ஆரோக்கிய மேலாண்மையையும் உள்ளடக்குகிறது என்பதைச் சுட்டுகிறது; அடுத்துவரும் நடைமுறை மற்றும் சாந்திகர முறைகளுக்கான முன்னுரை இதுவே. இங்கு தொழில்நுட்பக் கற்பனையும் புனித அறிவாகவே வடிவமைக்கப்படுகிறது—சரியான நடை, சரியான காலம், சரியான நோக்கம் ஆகியவை உடல் நலனை பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் இசைவாக்குகின்றன.
Adhyaya 290
Chapter 290 — गजशान्तिः (Gaja-śānti: Elephant-Pacification Rite)
இந்த அதிகாரத்தில் அச்வ-சாந்தி முடிந்த பின் சாலிஹோத்ரர் கூறும் கஜ-சாந்தி முறையைக் கூறுகிறது—ஆயுர்வேத அடிப்படையிலான கால்நடை மருத்துவமும் அரசரட்சையும் இணைந்தது; யானை நோய்களை அடக்கி அபசகுனங்களைத் தவிர்க்கும் நோக்கம். பஞ்சமி காலநிர்ணயத்துடன் தொடங்கி விஷ்ணு-ஸ்ரீ, முக்கிய தேவர்கள், திசைபாலர்கள், ஒழுங்குபடுத்தும் சக்திகள், நாக வம்சங்கள் ஆகியோரின் ஆவாஹனம் செய்யப்படுகிறது. தாமரை மண்டலத்தில் தேவர்கள், அஸ்திரங்கள், திசைத் தெய்வங்கள், தத்துவங்கள் துல்லியமாக நிறுவப்படுகின்றன; வெளிவட்டத்தில் ரிஷிகள், சூத்திரகர்த்தர்கள், நதிகள், மலைகள்—சிகிச்சை நோக்கில் பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் இணைப்பு. நான்கு ஓடைகள் கொண்ட கும்பங்கள், கொடிகள்-தோரணங்கள், மூலிகைகள், நெய் ஆஹுதிகள் (ஒவ்வொரு தெய்வத்திற்கும் நூற்றுக்கணக்கில்) விதிக்கப்படுகின்றன; விசர்ஜனம், தக்ஷிணையில் நிபுண யானை வைத்தியர்களுக்குப் பணமும். மந்திரஜபத்துடன் பெண் யானை மீது ஏறுதல், ராஜாபிஷேக வரிசை, ‘ஸ்ரீகஜ’ எனப் பாதுகாப்பு உரை மூலம் யானை யுத்தம், பயணம், இல்லம் ஆகியவற்றில் அரசனின் தர்ம காவலனாக நிறுவப்படுகிறது. இறுதியில் யானை அதிகாரிகள்-பணியாளர்களை மதித்து, பொதுச் சுபசூசனையாக டிண்டிம முழக்கம் கூறப்படுகிறது.
Adhyaya 291
Chapter 291 — Śāntyāyurveda (Ayurveda for Pacificatory Rites): Go-śānti, Penance-Regimens, and Therapeutics (incl. Veterinary Care)
இந்த அதிகாரத்தில் கஜ-சாந்தி நிறைவுக்குப் பின் பசுவை மையமாகக் கொண்ட சாந்த்யாயுர்வேதம் விளக்கப்படுகிறது; பசு நலன் அரச தர்மமும் உலகங்களைத் தாங்கும் ஆதாரமும் எனக் கூறப்படுகிறது. தன்வந்தரி பசுவின் புனிதத்தையும் பஞ்சகவ்யம் (கோமூத்திரம், கோமயம், பால், தயிர், நெய், குசோதகம்) ஆகியவற்றின் சுத்திகர சக்தியையும் கூறி துரதிர்ஷ்டம், தீய கனவு, அசுத்தம் நீங்கும் விதிகளைச் சொல்கிறார். பின்னர் ஒருநாள் உபவாசம், மஹா-சாந்தபனம், தப்தக்ருச்ச்ர/சீதக்ருச்ச்ர போன்ற க்ருச்ச்ரப் பிராயச்சித்தங்கள், கோவ்ரதம் (பசு நடைமுறைக்கு ஒத்த தினசரி ஒழுக்கம்) ஆகியவை வரிசையாகக் கூறப்பட்டு கோலோக நோக்கிய புண்யத் தத்துவம் நிறுவப்படுகிறது. பசு ஹவிஸ், அக்னிஹோத்ர ஆதாரம், உயிர்களின் அடைக்கலம் எனப் புகழப்படுகிறது. தொடர்ந்து மருத்துவப் பகுதியில் கொம்பு நோய், காதுவலி, பல் வலி, தொண்டை அடைப்பு, வாத நோய்கள், வயிற்றுப்போக்கு, இருமல்-மூச்சுத்திணறல், எலும்பு முறிவு, கப நோய்கள், இரத்தக் கோளாறுகள், கன்றுப் போஷணம், கிரஹ/விஷ நிவாரணத் தூபனம் போன்ற சிகிச்சைகள் தரப்படுகின்றன. முடிவில் ஹரி-ருத்ர-சூர்ய-ஸ்ரீ-அக்னி ஆகியோருக்கான காலநிலைச் சாந்தி வழிபாடு, கோதானம் மற்றும் கோமோசனம், மேலும் குதிரை-யானை பசு மருத்துவ ஆயுர்வேத பரம்பரை குறிப்பு இடம்பெறுகிறது.
Adhyaya 292
Mantra-paribhāṣā (Technical Definitions and Operational Rules of Mantras)
அக்னி மந்திர-சாஸ்திரத்தை இருவித பலன் தரும் கல்வியாக—புக்தி, முக்தி இரண்டையும் அளிப்பதாக—வரையறுத்து, முதலில் அமைப்பு வகைப்பாட்டை கூறுகிறார்: பீஜ மந்திரங்கள், நீண்ட மாலா மந்திரங்கள், மேலும் எழுத்தெண்ணிக்கையால் सिद्धி பெறும் எல்லை. பின்னர் இலக்கண லிங்கம் மற்றும் சக்தி வகை (ஆக்னேய/தீவிர, சௌம்ய/மென்மை-சாந்த) அடிப்படையில் மந்திரங்களை வகைப்படுத்தி, ‘நமः’, ‘பட்’ போன்ற இறுதிச் சொற்கள் சாந்திகர்மம் அல்லது உச்சாடன/பந்தன முதலிய (கட்டுப்பாடுகளுடன்) செயல்களில் மந்திரத்தின் செயற்பலத்தை எவ்வாறு மாற்றும் என்பதை விளக்குகிறார். அடுத்து சாதனையில் ஜாக்ரத நிலை, சுப ஒலி-தொடக்கம், லிபி அமைப்பு, நக்ஷத்திர வரிசை தொடர்பான சகுனம்/ஒழுங்குகள் கூறப்படுகின்றன. ஜபம், பூஜை, ஹோமம், அபிஷேகம் ஆகியவற்றையும், சரியான தீக்ஷை மற்றும் குரு-பரம்பரை வழி பெறுதலையும், குரு-சிஷ்யரின் நெறி தகுதியையும் கொண்டு மந்திரசித்தி உண்டாகும் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறுதியில் ஜப எண்ணிக்கை விகிதம், ஹோமப் பங்கு, பாராயண முறைகள் (உச்சம் முதல் மனனம் வரை), திசை-இடத் தேர்வு, திதி/வார தெய்வங்கள், மேலும் லிபி-ந்யாசம், அங்க-ந்யாசம், மாத்ருகா-ந்யாசம் விதிகள் கூறி, வாகீஷி/லிபி தேவியே எல்லா மந்திரங்களுக்கும் சித்தி அளிக்கும் ஆதிசக்தி என முடிவுறுகிறது।
Adhyaya 293
Mantra-paribhāṣā (मन्त्रपरिभाषा) — Colophon/Closure
இந்த பகுதி ‘மந்திரபரிபாஷா’ எனும் முன்நிலை போதனைப் பிரிவின் முறையான நிறைவாக இருந்து, அக்னேய முறையில் மந்திரச் சொற்பொருள் மற்றும் வரையறைகளின் தொழில்நுட்ப விளக்கம் முடிவடைந்ததை அறிவிக்கிறது. அக்னி புராணத்தின் கலைக்களஞ்சிய ஓட்டத்தில் இத்தகைய கொலோபன்கள் வெறும் எழுத்தர் குறிப்பு அல்ல; மந்திரசாஸ்திரம் (புனித வாக்கின் கோட்பாடு, சரியான பயன்பாடு) என்பதிலிருந்து, மந்திரம்–காலநிர்ணயம்–நிதானம் ஆகியவை உடல் சார்ந்த நெருக்கடி மேலாண்மையுடன் இணையும் பயன்பாட்டு துறைக்கு—ஆயுர்வேதம், விஷசிகிச்சை—மாற்றத்தைச் சுட்டுகின்றன. இதனால் சரியான மொழி/சடங்கு முறை மற்றும் பாதுகாப்பு-சிகிச்சையில் அதன் நடைமுறைப் பயன்பாடு இடையிலான தொடர்ச்சி காக்கப்படுகிறது; அக்னேய மரபில் சப்தம் (மந்திரம்) உலகியலான அவசரங்களில் தர்மத்தின் கருவியாகிறது।
Adhyaya 294
Daṣṭa-cikitsā (Treatment for Bites) — Mantra-Dhyāna-Auṣadha Protocols for Viṣa
அக்னிபகவான் தஷ்ட-சிகிச்சை (கடிவிஷ சிகிச்சை) எனும் சிறப்பு ஆயுர்வேதப் பகுதியைத் தொடங்கி, சிகிச்சையை மந்திரம்–தியானம்–ஔஷதம் என்ற மூவகை முறையாக விளக்குகிறார். முதலில் “ஓம் நமோ பகவதே நீலகண்டாய” ஜபம் விஷத்தைத் தணித்து உயிரைக் காக்கும் என நிறுவுகிறார். பின்னர் விஷத்தை ஜங்கம (பாம்பு, பூச்சி போன்ற உயிரின மூல) மற்றும் ஸ்தாவர (தாவர/கனிம மூல) என இருவகைப்படுத்துகிறார். தொடர்ந்து வியதி/தார்க்ஷ்ய (கருட) மந்திர மையமான தந்திர-சிகிச்சை அமைப்பு—ஸ்வர/ஒலி வேறுபாடுகள், கவசம் மற்றும் அஸ்திர மந்திரங்கள், யந்திர-மண்டல தியானம் (மாத்ரிகா தாமரை), விரல்கள் மற்றும் மூட்டுகளில் விரிவான ந்யாசம்—விவரிக்கப்படுகிறது. பஞ்சபூதங்களின் நிறம், வடிவு, அதிஷ்டாத்ரி தேவதைகளுடன் ‘வினிமய/பிரதிலோம’ தர்க்கம் கொண்டு விஷத்தை உறையச் செய்தல், மாற்றுதல், அழித்தல் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் கருட மற்றும் ருத்ர/நீலகண்ட மந்திரங்கள், கர்ண-ஜபம், பாதுகாப்புக் கட்டு (உபாநஹாவ), ருத்ரவிதான பூஜை ஆகியவற்றால் எதிர்விஷ நடை மருத்துவமும் தர்மச் சடங்குமாக நிலைபெறுகிறது.
Adhyaya 295
Pañcāṅga-Rudra-vidhāna (The Fivefold Rudra Rite)
முந்தைய அதிகாரத்தில் கடி‑குத்து சிகிச்சை கூறிய பின், பகவான் அக்னி எல்லாப் பலன்களையும் தருவதாகவும், குறிப்பாக விஷம் மற்றும் நோயிலிருந்து காக்கும் பஞ்சாங்க‑ருத்ர விதானத்தை எடுத்துரைக்கிறார். ருத்ரனின் ‘ஐந்து அங்கங்கள்’—ஹ்ருதயம்/ஸ்தோத்திரம், சிவ‑சங்கல்பம், சிவ‑மந்திரம், ஸூக்தம், பௌருஷம்—என்று மந்திர‑தந்திர முறையில் வரையறுத்து, ந்யாசத்துடன் வரிசை ஜப விதியை நிறுவுகிறார். மந்திர கூறுகளில் ரிஷி, சந்தஸ் (திரிஷ்டுப், அனுஷ்டுப், காயத்ரீ, ஜகதீ, பங்க்தி, வ்ருஹதீ) மற்றும் தேவதா நியமனம், லிங்கத்தின்படி தேவதா தேர்வு, அனுவாகப்படி ஏக‑ருத்ர/ருத்ர/ருத்ரகண வகைப்பாடுகள் கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் த்ரைலோக்ய‑மோஹனாதி பிரயோகங்கள் பகைவர்‑விஷ‑நோய் அடக்கத்திற்காகவும், விஷ்ணு‑நரசிம்ஹ 12 மற்றும் 8 அక్షர மந்திரங்கள் விஷ‑வ்யாதி நாசகமெனவும் அறிவிக்கப்படுகின்றன. குப்ஜிகா, த்ரிபுரா, கௌரீ, சந்த்ரிகா, விஷஹாரிணீ மற்றும் ‘ப்ரசாத‑மந்திரம்’ ஆயுள்‑ஆரோக்கிய வளர்ச்சிக்கான மந்திர அடிப்படையிலான தடுப்பு‑சிகிச்சையாக வழங்கப்படுகின்றன.
Adhyaya 296
Chapter 296 — Viṣa-cikitsā: Mantras and Antidotes for Poison, Stings, and Snake-bite
இந்த ஆயுர்வேத அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, வசிஷ்டருக்கு சுருக்கமான விஷசிகிச்சை முறையை அருளுகிறார்—மந்திரப் பயன்பாட்டுடன் உடனடி மருத்துவ நடவடிக்கைகளும் மூலிகைச் சேர்க்கைகளும். தொடக்கத்தில் செயற்கை/அளிக்கப்பட்ட விஷம், பலவகை விஷங்கள், கடி/குத்து விஷம் ஆகியவற்றைத் தணிக்கும் மந்திரங்கள் கூறப்படுகின்றன; பரவும் விஷத்தை ‘மேகம்போன்ற இருள்’ போல இழுத்து வெளியேற்றுதல், மந்திர முடிவில் தாரண/நிக்ரஹம் செய்வது எனும் கருத்தும் உள்ளது. பின்னர் பீஜமந்திரங்கள், வைஷ்ணவச் சின்னங்கள், ஸ்ரீகிருஷ்ண ஆவாஹனத்துடன் ‘சர்வார்த்த சாதக’ மந்திரம். அடுத்து பிரேதகணாதிபதி ருத்ரனை நோக்கிய ‘பாதாளக்ஷோப’ மந்திரம்—குத்து, பாம்புக்கடி, திடீர் தொடுதலால் வரும் விஷத்திலும் விரைவான நிவாரணத்திற்கு. பின்னர் கடிச்சின்னத்தை வெட்டு/தீக்காய்ச்சி, சிரீஷம், அர்க்கப் பால், காரச் சுவைகள் முதலியவற்றால் ஆன எதிர்விஷக் கலவைகள்—பானம், லேபம், அஞ்சனம், நஸ்யம் போன்ற பல வழிகளில்—விளக்கப்படுகின்றன।
Adhyaya 297
Vishahṛn Mantrauṣadham (Poison-Removing Mantra and Medicinal Remedy) — Colophon and Transition
இந்த அத்தியாயம் ஒரு முறையான கொலோபோனுடன் நிறைவடைகிறது; மந்திரமும் மருந்தும் இணைந்த விஷநீக்க முறையெனத் தலைப்பை உறுதிப்படுத்துகிறது. அக்னி–வசிஷ்ட உரையாடலில் வெளிப்பட்ட இந்த தொழில்நுட்ப அறிவு வேதவாக்கியப் போல் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, அடுத்ததாக வரும் மேலும் விரிவான சிகிச்சை அத்தியாயத்திற்குப் பாதை அமைக்கிறது. இந்த மாற்றம் களஞ்சிய நூல் அமைப்பில் ஒரு ‘மடக்கு’—பொது எதிர்விஷக் கோட்பாடுகளிலிருந்து உயிரின-சார்ந்த நடைமுறைகளுக்கு, குறிப்பாக பாம்பு விஷக் கடி சிகிச்சைக்கு, நகர்வை குறிக்கிறது. அக்னேய வித்யை பிரிக்கப்பட்டதல்ல; மந்திர அதிகாரம், சரியான நடைமுறை, பயன்பாட்டு மருந்தியல்—இவை அனைத்தும் தர்ம வழிநடத்தும் மருத்துவ சேவையின் ஒரே தொடர்ச்சியாக வலியுறுத்தப்படுகின்றன।
Adhyaya 298
Bala-graha-hara Bāla-tantram (बालग्रहहर बालतन्त्रम्) — Pediatric protection and graha-affliction management
பகவான் அக்னி ‘பாலதந்திரம்’ தொடங்குகிறார்; பிறப்பிலிருந்தே குழந்தைகளைப் பிடித்து துன்புறுத்தும் என நம்பப்படும் ‘பால-கிரகங்கள்’ பற்றி இவ்வத்யாயம் கூறுகிறது. இதில் முறையாக—(1) அறிகுறி அறிதல்: கை-கால் அசைவு கலக்கம், உணவெதிர்ப்பு, கழுத்து சுழல்/வளைவு, அசாதாரண அழுகை, மூச்சுத்திணறல், நிறமாற்றம், துர்நாற்றம், இழுக்கம்/நடுக்கம், வாந்தி, பயம், மயக்கம்/பிதற்றல், இரத்தமிசைந்த சிறுநீர்; (2) திதி/நாள் கணக்கு, மாத-வருட நிலைகள் மூலம் குறிப்பிட்ட கிரகம் அல்லது காலக் குறி நிர்ணயம்; (3) சிகிச்சை-பாதுகாப்பு: லேபம், தூபம், ஸ்நானம், தீப-தூபப் பயன்பாடு, திசை/இடச் சடங்குகள் (யம திசையில் கரஞ்ச மரத்தடியில் போன்றவை), மேலும் மீன், மாமிசம், மதுபானம், பருப்பு, எள் தயாரிப்புகள், இனிப்புகள் முதலியவற்றால் பலி; சில வகைகளுக்கு ‘நிரன்ன’ அசுத்த பலி. இறுதியில் பலிதான வேளையில் சர்வகாமிக பாதுகாப்புக்காக சாமுண்டா மந்திரங்கள் வழங்கப்படுகின்றன; ஆயுர்வேதச் செய்முறை மற்றும் சடங்கு-தடுப்பு இணைந்து குழந்தை நலம், இல்லப் பாதுகாப்பு தர்மப்படி நிலைபெறச் செய்கின்றன।
Adhyaya 299
Chapter 299 — ग्रहहृन्मन्त्रादिकम् (Grahahṛn-Mantras and Allied Procedures)
அக்னிபகவான் குழந்தை-பாதுகாப்புக்கான கிரஹநீக்கச் சடங்குகளிலிருந்து விரிந்து, கிரஹபீடைகளுக்கான மருத்துவ-ஆனுஷ்டானக் கையேடாக காரணம், பாதிப்புக்குரிய இடங்கள், அறிகுறிகள், ஒருங்கிணைந்த நிவாரணங்கள் ஆகியவற்றை விளக்குகிறார். உணர்ச்சி மிகை மற்றும் விருத்த உணவு காரணமாக மனக்குழப்பமும் நோய்களும் உண்டாகும் எனக் கூறி, உன்மாதம் போன்ற நிலைகளை வாத-பித்த-கபஜம், சன்னிபாதஜம், மேலும் தேவர்/குரு அதிருப்தியால் வரும் ஆகந்துகம் என வகைப்படுத்துகிறார். நதிக்கரை, சங்கமம், வெறுமை வீடு, உடைந்த வாசற்படி, தனிமரங்கள் போன்றவை கிரஹவாசம் எனக் காட்டி, சமூக-யாக அபசாரம் மற்றும் அபசகுன நடத்தை ஆபத்தை அதிகரிக்கும் எனச் சொல்கிறார். கலக்கம், எரிச்சல் வலி, தலைவலி, கட்டாய பிச்சை, இன்பவாசனை போன்ற அறிகுறிகள் நோயறிதல் குறிகள். சிகிச்சையில் சண்டீ-சம்பந்த கிரஹஹ்ருத் மந்திரங்கள் (மஹாசுதர்ஷன முதலியவை) மற்றும் சூரியமண்டல தியானம், உதய அர்க்யம், பீஜந்யாசம், அஸ்த்ர சுத்தி, பீட-சக்தி நிறுவல், திசைரक्षा விதிகள் கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் ஆட்டுமூத்திர நஸ்ய/அஞ்சனம், மருந்துக் கீ, கஷாயம் போன்றவை ஜ்வரம், மூச்சுத்திணறல், ஹிக்கா, இருமல், அபஸ்மாரத்திற்கு பயன் எனக் கூறி, மந்திரசிகிச்சை-ஆயுர்வேத ஒருமைப்பாட்டை நிறுவுகிறார்.
Adhyaya 300
Chapter 300 — सूर्यार्चनम् (Worship of Sūrya)
பகவான் அக்னி, சூரிய உபாசனையை சித்தி தரும் மற்றும் கிரஹதோஷங்களைத் தணிக்கும் சாதனையாகக் கற்பிக்கிறார். அனைத்துப் பயன்களையும் நிறைவேற்றும் சுருக்கமான பீஜ-பிண்டம், பீஜ அமைப்பு விதிகள் (அங்கக் கூறுகள், பிந்து நிறைவு) விளக்கப்பட்டு, கணேசரின் ஐந்து பீஜத் தொகுப்புகள் பொதுவான முன்னோடிக் கிரியையாக திசைபூஜை, மூர்த்தி நிறுவல், முத்திரை-பந்தம், சிவப்பு ரூபச் சின்னங்கள், ஆயுதம்/கைநிலை, சதுர்த்தி விரதம் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் ஸ்நானம், அர்க்யம் முதலியவற்றால் சூரிய-கிரஹ மண்டலம் விரிவுபெற்று, ஒன்பது மந்திரங்களால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட ஒன்பது கலசங்களுடன் நவகிரஹ பூஜை, சண்டாவுக்கு தீபதானம், கோரோசனை, குங்குமம்/கேசரி, சிவப்பு வாசனைத் திரவியம், முளைகள், தானியங்கள் மற்றும் செம்பருத்தி தொடர்பான தானங்கள் கூறப்படுகின்றன. பலன்—கிரஹசாந்தி, மோதலில் வெற்றி, வம்ச/விதைத் தோஷ நிவாரணம், மந்திரந்யஸ்த ஸ்பரிசம் மற்றும் அபிமந்திரித்த பொருட்கள் (எ.கா. வெட்டிவேர்) மூலம் தாக்கம் செலுத்தும் பிரயோகங்கள். தலை முதல் பாதம் வரை ந்யாசம் செய்து தன்னை ரவியாக உணர்ந்து நிறைவு; நிறம்வாரியான தியானங்கள் மூலம் ஸ்தம்பன/மாரண, புஷ்டி, சத்ருஹதம், மோஹனம் போன்ற நோக்கங்கள் கூறி, சூரியார்ச்சனையை பக்தி மற்றும் செயல்பயன் இடையிலான பாலமாக நிறுவுகிறது।