
Astrology & Military Strategy
Covers Vedic astrology (jyotisha) including planetary movements, omens, and muhurtas alongside military strategy and the science of warfare victory.
अध्याय १२१ — ज्योतिःशास्त्रम् (Jyotiḥśāstra / Astral Science)
பகவான் அக்னி ஜ்யோதிஷசாஸ்திரத்தை சுப–அசுப பலன் தீர்மானிக்கும் விவேக அறிவாகச் சுருக்கமாகத் தொடங்குகிறார். இவ்வத்யாயம் முஹூர்த்த வழிகாட்டியாக: திருமணத்தில் நக்ஷத்திர உறவுகள் (ஷட்காஷ்டகத் தோஷம் தவிர்த்தல்), சில கிரக பரிமாற்றம் மற்றும் அஸ்த நிலைகள் (குறிப்பாக குரு–சுக்கிர தொடர்பு) உள்ளபோது விலக்குகள், மேலும் குருவின் வக்கிர/அதிவேக இயக்கத்தில் வर्ज்ய காலங்கள் கூறப்படுகின்றன. பும்ஸவனம், அன்னப்ராசனம், சூடாகர்மம்/கர்ணவேதம், உபநயன தொடர்பான கிரியைகள், மருந்து சேவனம், நோய் நீக்க ஸ்நானம், வாணிகத்தில் (சில நக்ஷத்திரங்களில் வாங்குதல்/விற்பனை) கால விதிகள் விரிவாக வருகின்றன. ஸ்ரீம்–ஹ்ரீம் சம்புடம், ஸ்தம்பனம், மிருத்யு-நிவாரணம் போன்ற மந்திர–யந்திரப் பயன்பாடுகளும் முஹூர்த்த கட்டமைப்பில் இணைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் பாவ பலன், நவதாரா/தாராபல வகைப்பாடு, திரிபுஷ்கர யோகங்கள், கரணங்களால் சங்க்ராந்தி நிமித்தங்கள், கிரகண புண்ய விதி, இறுதியில் கிரஹ தசா கால அளவுகள் கூறப்படுகின்றன. கால அறிவு தர்ம கருவியாகவும், கிரியாசித்தி, சமூக நிலைத்தன்மை, செழிப்பு, பாதுகாப்புக்குமான சாதனமாகவும் வலியுறுத்தப்படுகிறது।
Chapter 122 — Kāla-gaṇana (Computation of Time)
அக்னி, சூரிய இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒழுங்கான கால-கணனை (சமாகண) மற்றும் சைத்ரம் முதல் தொடங்கும் சந்திர மாத வரிசையை தொழில்நுட்பமாக விளக்குகிறார். எண்ணுச் சொற்கள்/குறியீடுகள், இடநிலைச் செயல்முறைகள் மூலம் விதிமுறை கணக்கீடு செய்து வாரம், திதி, நாடி/கடிகை, நக்ஷத்திரம், யோகம், கரணம் ஆகிய பஞ்சாங்கக் கூறுகளை பெறும் முறை கூறப்படுகிறது. கழித்தல், 60-ஆல் பெருக்கல், பகுத்தல்-மீதம், கடன்/எதிர்மதிப்புகள் கையாளுதல், மாதந்தோறும் திருத்தங்கள், சில ராசிகளில் எதிர்கணக்கீடு போன்ற சிறப்பு விதிகளும் உள்ளன. அசௌசம் அல்லது நடைமுறை வேறுபாட்டால் ஏற்பட்ட பிழைக்கு, கணக்கிடப்பட்ட வேறுபாட்டின் அளவுக்கு ஏற்ப பிராயச்சித்த ஹோமாதி ஈடு அర్పணம் விதிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் சூரிய-சந்திர அளவுகளை சமமாக்கி யோகத்தை நிலைநிறுத்துதல், பிரதிபதையில் கிந்துக்னம் உட்பட கரண நிர்ணயம் ஆகிய விதிகளால், சரியான நேரத்தில் சடங்குகள், சமூக ஒழுங்கு, மற்றும் கோஸ்மிக் தர்மத்துடன் செயலை ஒத்திசைக்கக் காலகணனை ஒரு தர்மத் தொழில்நுட்பமாக நிறுவுகிறது।
युद्धजयार्णवीयनानायोगाः (Various Yogas from the Yuddha-jayārṇava)
முன்னைய பகுதியில் கால-கணனை (நேரக் கணக்கு) முடித்த பின், பகவான் அக்னி ‘யுத்தஜயார்ணவ’த்திலிருந்து எடுத்துக் கொண்ட போர்-வெற்றி சாரத்தைத் தொடங்குகிறார். இதில் எழுத்தொலிகள் மற்றும் திதிகள் நந்தா முதலிய வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு செயல்-தீர்மானம் செய்யப்படுகிறது; எழுத்துக் குழுக்கள் கிரகாதிபதிகளுடன் இணைக்கப்பட்டு மொழி-வானியல் குறியீட்டு வலையாய் சகுன/திவினேஷன் அமைக்கப்படுகிறது. நாடி-ஸ்பந்தனம், உச்ச்வாசம், பலம் போன்ற காலஅளவுகள் மூலம் உடல்-காலக் குறிகளால் பலன் கணிக்கப்படுகிறது. பின்னர் ஸ்வரோதய-சக்கரம், சனி-சக்கரம், கூர்ம-சக்கரம், ராகு-சக்கரம் ஆகியவற்றின் பிரிவுகள், திசைநியமங்கள், மரணமளிக்கும் பகுதிகள் கூறப்பட்டு, நக்ஷத்திர-முஹூர்த்தப் பெயர்களால் எந்த நேரத்தில் எந்தச் செயல் உகந்தது என நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் பைரவ மந்திரப் பயன்பாடுகள்—சிகா-பந்தம், திலகம், அஞ்சனம், தூப-லேபனம்—மேலும் அணியத்தக்க மூலிகைகள், வசீகரண யோகங்கள், திலக-லேபங்கள், எண்ணெய்கள் முதலியவை பாதுகாப்பும் வெற்றியும் பெறக் கூறப்படுகின்றன; இவ்வாறு ஜோதிடம், சடங்கு-தொழில்நுட்பம், மருந்தியல் பயன்பாடு ஆகியவை தர்மநெறி வெற்றிக்காக ஒருங்கிணைக்கப்படுகின்றன।
Chapter 124 — युद्धजयार्णवीयज्योतिःशास्त्रसारः (Essence of the Jyotiḥśāstra of the Yuddhajayārṇava)
இந்த அதிகாரம் யுத்தஜயார்ணவ மரபை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஜ்யோதிஷசாஸ்திரத்தைத் தொடங்கி, போர்வெற்றியை ஒரு புனித-தொழில்நுட்ப கட்டமைப்புடன் இணைக்கிறது—வர்ணங்கள், பீஜாக்ஷரங்கள், மந்திரபீடம், நாடிகள், ஓஷதி போன்ற துணைத் திரவியங்கள். அக்னி, ஈசுவரன் உமாவுக்கு அருளிய உபதேசத்தை ஒலிக்கச் செய்து, சுப-அசுப விவேகம் மற்றும் மந்திர-ஒலி/உச்சரிப்பு ஒத்திசைவு ஆகியவை போர்வெற்றிக்குக் காரணம் என விளக்குகிறார். பின்னர் மந்திரசக்தியின் மூலத்தை சிருஷ்டி-விவரத்தில் நிறுவுகிறது—சக்தி பதினைந்து அక్షர வல்லமையாக எழுந்து உலகப் பிரவாகத்தை உண்டாக்குகிறது; ‘ஐந்து மந்திரங்கள்’ மந்திரபீடத்தை உருவாக்குகின்றன; அது எல்லா மந்திரங்களின் உயிர்-மரணம் தத்துவம் என கூறப்படுகிறது. தொடர்ந்து வேதமந்திர-தேவதா தொடர்புகள், பிரம்மத்தில் நிலைபெற்ற ஸ்வர-கலாங்கள், உள்ள்நாதம், மோக்ஷசூசக ‘இகாரம்’, மேலும் இந்திரிய-சக்தி-நாடி இணைப்புகள் வரிசையாக தரப்படுகின்றன. இறுதியில் போர்வெற்றிக்காக அங்கந்யாசமும் ம்ருத்யுஞ்ஜய வழிபாடும் விதிக்கப்படுகின்றன; மந்திரபீடம் இழந்தால் மந்திரத்தின் உயிர்சக்தி மரித்ததுபோல் ஆகும் என வலியுறுத்தப்படுகிறது।
Adhyāya 125 — Karṇamoṭī Mahāvidyā, Svarodaya-Prāṇa Doctrine, and Yuddha-Jaya Jyotiṣa
பகவான் அக்னி, வசிஷ்டருக்கு போர்வெற்றிக்கான அறிவை உபதேசிக்கிறார்; இதில் மந்திரவித்யை, சூட்சும உடல்–பிராண தத்துவம், மற்றும் யுத்த-ஜோதிடம் ஒன்றிணைகின்றன. அத்தியாயம் கர்ணமோடி மந்திரத்துடன் தொடங்கி, அது கோபமயமான செயல்விதியாக மரண/பாதன, மோஹன, உச்சாடன கர்மங்களில் பயன்படும் எனக் கூறுகிறது; பின்னர் கர்ணமோடியை ஸ்வரோதய (உச்சரிப்பு/ச்வர ஓட்டம்) மற்றும் நாபி முதல் ஹ்ருதயம் வரை பிராண இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ‘மஹாவித்யா’ என நிறுவுகிறது. காது/கண் குத்துதல் போன்ற மర్మ-தர்க்கம், மேலும் ஹ்ருதயம்–பாயு–கண்டம் ஆகிய உள்நோக்க இலக்குகளால் ஜ்வரம், தாகம் போன்ற உபத்ரவங்கள் மற்றும் பகைசக்தி எதிர்ப்பு முறைகள் விளக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து வாயு-சக்ரம், தேஜஸ், ரச-சக்ரம் ஆகியவற்றில் சக்திகளின் வகைப்பாடு, 32 மாத்ருகைகள் எட்டெட்டாக அமைந்த விந்யாசம் கூறப்படுகிறது. பஞ்சவர்க வர்ண-சக்தியால் ஜயசாதனம், பின்னர் திதி–நக்ஷத்திர–வார சேர்க்கைகள், திருஷ்டி, பூர்ண/ரிக்த ராசி நியாயம், கிரக-பலக் குறிப்புகள் போர்நிர்ணயத்திற்கு தரப்படுகின்றன. உடல் அறிகுறி சகுனங்கள், ராகு-சக்ர திசைவரிசை, வெற்றி நிபந்தனைகள் முடிவில் ஸ்தம்பன விதிகள், மூலிகை/தாயத்து பாதுகாப்பு, சுடுகாடு அக்கினி-செயல், மற்றும் ஹனுமான் பட்டத்தைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் பகைவர் ஓடுதல் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன।
Chapter 126 — Nakṣatra-nirṇaya (Determination of the Lunar Mansions) and Rāhu-Based Victory/Defeat Omens
ஈசுவரன், சூரியன் இருக்கும் நட்சத்திரத்தைத் தலை, முகம், கண்கள், இதயம், அங்கங்கள், இடுப்பு, வால் ஆகிய உடற்பகுதிகளுடன் இணைத்து “நட்சத்திர-தேக கோளம்” என்ற அமைப்பின் மூலம் சுப–அசுப பலன் அறிதலைக் கூறுகிறார். பின்னர் யுத்தஜயார்ணவ பாணியில் ராகுவின் பாம்பு-பணா வரைபடம் விளக்கப்படுகிறது—28 புள்ளிகள் இட்டு, ராகு இருக்கும் நட்சத்திரத்திலிருந்து தொடங்கி 27 நட்சத்திரங்களை வரிசைப்படுத்துதல்; இதில் குறிப்பாக ஏழாம் தொடர்புடைய நிலைகள் போரில் மரணம்/குறைபாடு குறிக்கும், பிற நிலைகள் மரியாதை, வெற்றி, புகழ் தரும் எனப் பலன்கள் கூறப்படுகின்றன. யாமத்தின் அரைபிரிவுகளுக்கான கிரகாதிபதிகள் சொல்லப்பட்டு, சனி–சூரியன்–ராகுவை “பின்னால்” வைத்தால் போர், பயணம், சூதாட்டம் ஆகியவற்றிலும் வெற்றி கிடைக்கும் என்ற தந்திர விதி தரப்படுகிறது. தொடர்ந்து நட்சத்திரங்களை நிலை, வேகம், மிருது, உக்ரம் மற்றும் பித்ரு/நைர்ருத முதலிய வகைகளாகப் பிரித்து, பயணம், பிரதிஷ்டை, கட்டிடம், அகழ்வு, அரசச் சடங்குகளுக்கான முகூர்த்தத் தேர்வு கூறப்படுகிறது. இறுதியில் திதி “தகைப்பு” விதிகள், திதி–வாரம்–நட்சத்திரத் திரிபுஷ்கர யோகங்களால் பலன் பெருக்கம், பயண-மீள்வருகை அறிகுறிகள், மேலும் கண்டாந்தம் போன்ற அபாயச் சந்திகளில் சுபகாரியங்களும் பிரசவமும் கூட கடும் ஆபத்தென எச்சரிக்கை வழங்கப்படுகிறது.
Determination of the Nakṣatras (नक्षत्रनिर्णयः) — Chapter Conclusion Notice
இந்த பகுதி நூலின் ஒரு ‘சந்தி’ போல செயல்படுகிறது—முந்தைய “நக்ஷத்திர-நிர்ணயம்” என்ற அதிகாரத்தை முறையாக நிறைவு செய்து, அடுத்ததாக ஜோதிடம் மற்றும் வெற்றி நோக்கமுடைய, அதிகம் பயன்பாட்டு வழிகாட்டலுக்கான பகுதிக்குச் செல்லும் மாற்றத்தை அறிவிக்கிறது. நக்ஷத்திர நிர்ணயம் முடிந்ததும், புராணம் வகைப்பாட்டுச் சார்ந்த விண்மீன்/ஜோதிடக் கோட்பாட்டிலிருந்து முன்னேறி, முகூர்த்தம், கால-அடையாளங்கள், கிரஹ-நக்ஷத்திர காரணிகள் ஆகியவை நடைமுறை முயற்சிகளில் எவ்வாறு கையாளப்பட வேண்டும் என்பதற்கான விதிகளை நோக்கிச் செல்கிறது. அக்னிபுராணத்தின் கலைக்களஞ்சிய முறையில் இத்தகைய முடிவுக் குறிப்புகள் எழுத்தர் குறிப்புகள் மட்டும் அல்ல; நக்ஷத்திரத் தத்துவ அடித்தளத்திலிருந்து ராஜதர்மம், படையெடுப்புகள், பொதுவாழ்க்கை முடிவு விதிகள் வரை பாடத்திட்டம் போல முன்னேற்றத்தைப் பாதுகாக்கின்றன।
The Koṭacakra (कोटचक्रम्) — Fort-Diagram and Nakṣatra-Directional Mapping for Victory
யுத்தஜயார்ணவத் தொடரில் ஈசுவரன் ‘கோடசக்கரம்’ எனும் கோட்டை-வரைபடத்தை விளக்குகிறார்—வெளிக்கோட்டை, உள்ளச் சதுரம், மேலும் மையச் சதுரம் என அடுக்கடுக்கான சதுர அமைப்பு. பின்னர் ஜோதிடத்தை திசை-வியூகத்துடன் இணைத்து, திசைகளுக்கும் நாடி-பிரிவுகளுக்கும் ராசிகள் மற்றும் குறிப்பிட்ட நக்ஷத்திரங்களை ஒதுக்குகிறார்; வெளி-நாடி மற்றும் மைய/உள்-நாடி என்ற வேறுபாடும் கூறப்படுகிறது. இந்த திசைஜோதிடம் நடைமுறை வழிகாட்டியாகிறது—கோட்டையின் மையப் பகுதியில் அனுகூல நக்ஷத்திரங்களுடன் சுப கிரகங்கள் இருப்பது வெற்றிச் சின்னம்; சில மையச் சேர்க்கைகள் குழப்பம்/தடை என எச்சரிக்கின்றன. இறுதியில் நுழைவு-வெளியேற்ற நக்ஷத்திர விதிகள், சுக்கிரன்-புதன்-செவ்வாய் மற்றும் ‘சார-பேத’ போன்ற உளவுத் தகவல் குறியீடுகள் மூலம் தீர்மானித்து, வடிவியல்-காலக் கணக்கு-தெய்வச் சின்னங்கள் ஒருங்கிணைந்த தர்மநெறி சார்ந்த கோட்டை-வெற்றி நடைமுறை கூறப்படுகிறது।
अर्घकाण्डम् (Argha-kāṇḍa) — Standards of Argha and Month-wise Prescriptions under Portent Conditions
யுத்தஜயார்ணவ மரபில் இவ்வத்யாயத்தில் பகவான் அக்னி, போர்-வரைபடத் தந்திரங்களிலிருந்து விலகி, அபசகுனங்கள் தோன்றும் போது தர்மசம்மதமான பொருளாதாரப் பதிலை விளக்குகிறார். உல்காபாதம், நிலநடுக்கம், அசுப இடிமுழக்கம், கிரகணம், தூமகேது தரிசனம், திசைத் தீப்பற்றல்—இவை ஜோதிடத்தில் கலக்கத்தின் அறிகுறிகள்; ஆகவே சாந்தி மற்றும் நிலைநிறுத்தத்திற்காக ‘அர்க’ அளவுகோல் (நியமிக்கப்பட்ட தான-பதில்) நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. சாதகர் மாதந்தோறும் குறிகளை கண்காணித்து சேகரிப்பும் தானமும் அளவோடு உயர்த்த வேண்டும்—சைத்ரத்தில் ஆறு மாதக் காலக்கட்டத்தில் பலன் தீவிரம், வைசாகத்தில் சேமிப்பை ஆறுமடங்கு பெருக்கல், ஜ்யேஷ்ட-ஆஷாடங்களில் யவம், கோதுமை போன்ற தானியங்கள் முக்கியம். பின்னர் ஸ்ராவணத்தில் நெய்/எண்ணெய், ஆஸ்வினத்தில் ஆடைகள் மற்றும் தானியம், கார்த்திகையில் தானியம், மார்கசீர்ஷத்தில் வாங்கிய தானப் பொருட்கள், புஷ்யத்தில் குங்குமம்/நறுமணப் பொருட்கள், மாகத்தில் தானியம், பால்குனத்தில் வாங்கிய நறுமணப் பொருட்கள் கூறப்படுகின்றன. இவ்வாறு சகுனவியல், பருவப் பொருளாதாரம், தர்மதானம் ஆகியவை வெற்றி-நெறிமுறையாக ஒன்றிணைக்கப்படுகின்றன.
Chapter 130: घातचक्रम् (Ghāta-cakra) — Maṇḍalas, Portents, and Regional Prognostics for Victory
அக்னிபகவான் ‘காதசக்கிர’ உபதேசத்தைத் தொடங்கி, வெற்றிக்குரிய மண்டலங்களை நான்கு பிரிவுகளாக விளக்கி, பின்னர் ஆக்நேய மண்டலத்தின் லக்ஷணங்களை விரிவாகச் சொல்கிறார். அசாதாரண காற்றுகள், சூரிய-சந்திர வளையங்கள், நிலநடுக்கம், பயங்கர இடிமுழக்கம், கிரகணம், தூமகேது, புகைமூட்ட ஜ்வாலை, இரத்தமழை, கடும் வெப்பம், கல்ல்வீழ்ச்சி போன்ற அபசகுனங்கள் நோய், பஞ்சம், பால் உற்பத்தி குறைவு, பயிர் சேதம் போன்ற சமூக-இயற்கை துன்பங்களுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் நக்ஷத்திரங்களின் அடிப்படையில் இந்நிமித்தங்கள் அரசியல்-புவியியல் வெளியில் பொருத்தப்படுகின்றன—உத்தராபதம் முதலிய ஜனபதங்கள் குறிப்பிட்ட நக்ஷத்திரங்களில் தாழ்வு அடைதல்; மேலும் வாயவ்ய, வாருண, மாஹேந்திர என திசை/தத்துவ ஆட்சி கொண்ட நக்ஷத்திர வகைகளால் அழிவு முதல் ஆரோக்கியம்-செழிப்பு வரை பலன் மாறுதல். முககிராமம்-புச்சகிராமம் போன்ற கிராம வகைப்பாடு, ஒரே ராசியில் சந்திர–ராகு–சூரிய அமைவு, திதி-சந்தியில் சோமகிராம நிர்ணய விதியும் கூறப்படுகிறது. இவ்வத்தியாயம் தர்மரட்சைக்காகப் பயன்படும் யுத்த-ஜோதிடம் மற்றும் அரச முன்னறிவியல் எனும் ஆக்நேய வித்யையை வெளிப்படுத்துகிறது।
Ghāta-cakra and Related Diagrams (घातचक्रादिः)
இந்த அதிகாரத்தில் (காதசக்கிராதிஃ) ஈசுவரரூபமான அக்னி, யுத்தஜயார்ணவத்தில் போர்தீர்மானத்திற்கான ஜோதிட அடிப்படையிலான ஒழுங்கமைந்த முறையை போதிக்கிறார். ஸ்வரசக்கிரத்தில் உயிரெழுத்துகள் திசைகளில் வலம்சுழி முறையில் வைக்கப்படுகின்றன; சைத்ரம் முதலான மாதச்சக்கரம் சுழற்றப்படுகிறது; பிரதிபதை முதல் பூர்ணிமை வரை திதிகள் குறிக்கப்படுகின்றன. சைத்ர-சக்கிரத்தின் குறிப்பிட்ட ‘தொடர்புகள்’ மூலம் சுபா-அசுபம் தீர்மானம்—ஒற்றை/விசம அமைப்பு சுபம், சம அமைப்பு அசுபம். நாமாக்ஷரம் மற்றும் குறில்/நெடில் உயிரெழுத்து நியாயத்தால் உச்சரிப்பின் தொடக்கம்/முடிவில் உயிரெழுத்து ஏற்றம் மரணம் அல்லது வெற்றியின் சகுனமாகக் கொள்ளப்படுகிறது. நரசக்கிரத்தில் நக்ஷத்திரக் குழுமம் உடலுருவில் ந்யாசமாக (தலை, வாய், கண்கள், கைகள், காதுகள், இதயம், பாதங்கள், ரகசியப் பகுதி) பதியப்படுகிறது; சூரியன் சனி, செவ்வாய், ராகுவுடன் ஒரே நக்ஷத்திரத்தில் இருந்தால் கொல்லும் யோகம் என கூறப்படுகிறது. இறுதியில் ஜயசக்கிரத்தில் எழுத்துப் பதிப்பு, கோடு-வலை மூலம் திசை, கிரகம், ரிஷி, திதி, நக்ஷத்திரம் முதலியவை ஒதுக்கப்பட்டு, பெயரிலிருந்து வரும் தொகை எட்டு (வசுக்கள்) ஆகப் பகுக்கப்பட்டு, விலங்கு-சின்னங்களால் பலவரிசை கணித்து அக்னேய வித்யையின் போர்சகுன பகுப்பாய்வு சுருக்கமாக வழங்கப்படுகிறது।
Adhyaya 132 — Sevā-cakra and Tārā-cakra (Indicators of Gain/Loss, Compatibility, and Risk)
அக்னிபகவான் சேவா-சக்கரத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறார்; இது ஜோதிட அடிப்படையிலான நிர்ணயச் சக்கரம், லாப–அலாபம் மற்றும் தந்தை, தாய், சகோதரர், தம்பதி/ஆதரவு உறவுகளின் பலன்களை அறிய உதவுகிறது. செங்குத்து-கிடைமட்டப் பிரிவுகளால் 35 கட்டங்களுடைய வலை அமைத்து, உயிரெழுத்துகள் மற்றும் ஸ்பர்ஶ மெய்யெழுத்துகளின் எழுத்திடல் செய்து, பெயரின் ஒலிவகைப்பாட்டால் பலன் கூறப்படுகிறது. பலன்கள் சுபம்—சித்த, சாத்ய, சுசித்த; அசுபம்—அரி, ம்ருத்யு; செயல்களில் பகை/மரணச் சுட்டிகளைத் தவிர்க்க எச்சரிக்கை உள்ளது. எழுத்துக் குழுக்களை தேவர், தைத்யர், நாகர், கந்தர்வர், ரிஷி, ராக்ஷசர், பிசாசர், மனிதர் முதலியவர்களுடன் இணைத்து வலிமை வரிசை காட்டி, வலிமையாளர் பலவீனரை ஒடுக்கக் கூடாதென தர்மக் கட்டுப்பாடு விதிக்கப்படுகிறது. பின்னர் தாரா-சக்கர முறையில் பெயரின் முதல் அசையால் நக்ஷத்திரம் கண்டறிந்து, மாத்திரை எண்ணி 20-ஆல் வகுத்து ஜன்ம, சம்பத், விபத், க்ஷேமம் போன்ற பலன்கள் பெறப்படுகின்றன. இறுதியில் ராசி-மைத்திரி/விரோத ஜோடிகள் கூறப்பட்டு, ‘நண்பன் ராசி’ கீழ் சேவை செய்ய வேண்டாமென அறிவுறுத்தி உறவு-வியூகம் ஜோதிடத்துடன் இணைக்கப்படுகிறது।
Chapter 133 — Various Strengths (Nānā-balāni) in Jyotiṣa and Battle-Protection Rites
அக்னிபகவான் யுத்தஜயார்ணவப் பிரசங்கத்தில் ஜோதிட நிதானங்களைப் போர்க்கள வெற்றியுடன் இணைக்கிறார். முதலில் ‘க்ஷேத்ராதிப’ (போர்தலைவன்) என்பவனின் சமநிலை உடற்கட்டு, சீரான உடல்நிலை ஆகிய இலட்சணங்களைச் சொல்லி, சூரியன், சந்திரன், செவ்வாய், புதன், குரு, சுக்கிரன், சனி ஆகிய கிரகநிலைகளால் குணநிலை மற்றும் அதிர்ஷ்டப் பலன் எவ்வாறு அமையும் என்பதை விளக்குகிறார். பின்னர் தசாபலன்களாக செல்வம், நிலம், அரசுச் செழிப்பு முதலியவற்றை கூறி, நாடி ஓட்டம் (இட/வல சுவாசம்) மற்றும் பெயரெழுத்தின் சம/விசமத் தன்மை மூலம் சகுனம் காணும் முறையையும், அதை வாணிகம் மற்றும் யுத்த முடிவுகளிலும் பயன்படுத்தும் விதத்தையும் விரிவாக்குகிறார். அதன்பின் அக்னேய வித்யையில் பைரவ மையமான ஆயுதமந்திரங்களுக்கு ந்யாச-ஜபம் செய்து பகைசேனையைச் சிதறடித்து ஓடச் செய்வது, சுடுகாடு சார்ந்த திரவியங்களால் சேனைப் பங்கம் செய்வது, வரையப்பட்ட உருவத்தில் பெயர் எழுதும் செய்முறை ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. கருட/தார்க்ஷ்யச் சக்கரம் வெற்றி, விஷநிவாரணம், பூத-கிரக பீடா சாந்தி ஆகியவற்றிற்கு தியானம் மற்றும் எழுத்துவின்யாசத்துடன் போதிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் பிச்சிகா விதி (கிரகண ஜபம்), தூரத் தடுத்தல்/பங்கச் செயல்முறைகள், இலைகளில் எழுதும் மாத்ருகா வித்யைகள், பீஜம் அடங்கிய தாமரைத் தள ரக்ஷா யந்திரம், ம்ருத்யுஞ்ஜய வ்யூகம், ‘பேலகீ’ வித்யை மூலம் பகை மாயமரணத் தாக்குதல்களைத் தடுக்குதல்—மேலும் வாள்போரில் அஜேயத்தன்மை என்ற நடைமுறைப் பயன்—என்று முடிகிறது.
Adhyāya 134 — त्रैलोक्यविजयविद्या (Trailokya-vijayā Vidyā)
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் அருளிய ‘திரைலோக்யவிஜயா வித்யா’ விளக்கப்படுகிறது—பகை யந்திரங்களையும் தடையூட்டும் சக்திகளையும் நசுக்கும் எதிர்வினை வித்யையாக. முதலில் மந்திரத்தின் சிறப்புப்பெயர்களில் உள்ள பாடவேறுபாடுகள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன—துக்கநாசினி, மந்திரங்களை அடக்கும் வல்லமை உடையது, பகை–நோய்–மரணம் நீக்கும் தன்மை உடையது. பின்னர் ஜயாதேவியை உக்கிரக் கோபரூபமாக—நீலவர்ணம், பிரேதகணங்கள் சூழ, இருபது கரங்களுடன்—தியானித்து, மந்திரவரிசையில் குத்துதல், வெட்டுதல், ‘மூன்று உலகங்களிலும் வெற்றி’ என ஆணையிடும் ஜயமந்திரம் கூறப்படுகிறது. சாதகர் பஞ்சாங்க ந்யாசம் செய்து அக்னியில் சிவப்பு மலர்களை ஹோமமாக அர்ப்பணித்து, உள்ளார்ந்த புனிதப்படுத்தலை வெளிப்புற ஹோமத்துடன் இணைக்கிறார். தொடர்ந்து ஸ்தம்பன, மோஹன, த்ராவண, ஆகர்ஷண போன்ற கட்டுப்பாட்டு செயல்கள், மலை நகர்த்தல், கடல் உலர்த்தல் போன்ற अतிசயங்கள் கூறி, இறுதியில் பாம்பு-நாமத்துடன் தொடர்புடைய மண் உருவம் மூலம் பகை அடக்கப் பயன்பாடு காட்டப்படுகிறது।
Chapter 135: सङ्ग्रामविजयविद्या (Saṅgrāmavijayavidyā) — The Vidyā for Victory in Battle
இந்த அதிகாரம் முன் கூறிய ‘திரைலோக்யவிஜய-வித்யா’ நிறைவைக் குறிப்பிட்டு, யுத்தஜயார்ணவச் சூழலில் ‘ஸங்க்ராமவிஜயவித்யா’ தொடக்கத்தை விளக்குகிறது. ஈசுவரன் ஸ்தம்பன/பந்தன பாதுகாப்பிற்கான பதமாலா மந்திரத்தை உபதேசிக்கிறார்—வாய், கண்கள் கட்டுதல்; கை-கால் அடக்குதல்; துஷ்டகிரகங்கள் (தீயப் பிடிப்புச் சக்திகள்) சாந்தி. இது திசைகள், இடைத்திசைகள், கீழ்நிலை, இறுதியில் ‘அனைத்தும்’ என முழுக் களத்தையும் கட்டுப்படுத்தும் வெற்றிக் கிரியையாக விரிகிறது. சாம்பல், நீர், மண் அல்லது கடுகு விதைகள் மூலம் பயன்படுத்து; பின்னர் ‘பாதய’ (வீழ்த்து) ஆணை; சாமுண்டா ஆவாஹனம் ‘விச்சே ஹூம் ஃபட் ஸ்வாஹா’ போன்ற பீஜ-முடிவுகளுடன் கூறப்படுகிறது. ஹோமம்-ஜபம்-பாடம் ஒழுக்கத்தால் பலன்; மேலும் 28-புஜ தேவதா தியானம்—வாள், கேடயம், கதா, தண்டு, வில்-அம்பு, சங்கம், கொடி, வஜ்ரம், சக்கரம், பரசு, டமரு, தர்ப்பணம், சக்தி-வேல், தோமரம், கலப்பை, பாசம் முதலிய ஆயுதங்களுடன். இறுதியில் தர்ஜயந்தீ, மஹீஷகாதினீ போன்ற சிறப்பு ஹோமங்கள், மேலும் எள்ளு-திரிமது ஹோமத்தை தீட்சை-நெறியுடன் ரகசியமாகக் கட்டுப்படுத்திப் பரப்ப வேண்டும் என விதிக்கிறது.
The Nakṣatra Wheel (नक्षत्रचक्रम्)
அக்னிதேவர் 136ஆம் அதிகாரத்தில் பயணம் போன்ற முயற்சிகளின் பலனை அறிய உதவும் நடைமுறை ஜோதிடக் கருவியான ‘நக்ஷத்திரச் சக்கரம்’ பற்றி கூறுகிறார். இது அச்வினியிலிருந்து தொடங்கி வரையப்பட வேண்டும்; மூன்று சமவட்ட வளையங்கள்/திரிநாடி அமைப்பாக இருந்து, விளக்கத்தின் அடுக்குகளைச் சுட்டுகிறது. பின்னர் நக்ஷத்திரக் குழுக்கள் மற்றும் எழுத்து/முத்திரைச் சின்னங்கள் (முஷ்டி–முத்கர, ரிஷ்டி–முத்கர; மேலும் அபய, ஸ்வஸ்திக, ஸ்தம்பிகா உடன் கூடிய தொகுப்புகள்) வரிசையாகக் கூறப்பட்டு, பலன் வாசிப்பதற்கான குறியீட்டு வகைப்பாடு வெளிப்படுகிறது. க்ருத்திகா–ரோஹிணி, சித்ரா–ஸ்வாதி–விசாகா, ஸ்ரவணா–ரேவதி போன்ற நக்ஷத்திரங்களுக்கு ‘அஹி’, ‘பம்’ போன்ற ஒலிக் குறிகள் இணைக்கப்பட்டு நினைவூட்டும் முறையும் தரப்படுகிறது. இதை ‘பணீஸ்வரச் சக்கரம்’ என அழைத்து, திரிநாடியுடன் கூடிய கிரகநிலைகளால் சுப-அசுபம் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்கிறது. சூரியன், செவ்வாய், சனி, ராகு சேர்க்கை அசுபம்; சாதக யோகங்களில் பலன் சுபமாக மாறலாம்; நாடு-கிராமம் மற்றும் சகோதரன், மனைவி போன்ற உறவுகளுக்கும் பலன் விரிவுபடுத்தப்படுகிறது।
Adhyāya 137 — महामारीविद्या (Mahāmārī-vidyā)
இந்த அதிகாரம் நக்ஷத்திர-சக்கர விவரணம் முடிந்த உடனே பேராபத்து-நிவாரணமான ‘மஹாமாரீ-வித்யா’வை எடுத்துரைக்கிறது; இது நோய், பேரிடர், பகைவர் சக்தி ஆகியவற்றைத் தடுக்கப் பயன்படும் மந்திர-சடங்கு. ஈச்வரன் ஹ்ருதயம், சிரஸ், சிகா, கவசம், அஸ்திர-மந்திரம் என நியாச வரிசையைப் போதித்து மஹாமாரீ, காலராத்திரி, மஹாகாளி ஆகிய உக்ர ரூபங்களை ஆவாஹனம் செய்து சாதகனை மந்திர ஆயுதங்களால் சன்னத்தமாக்குகிறார். பின்னர் மரண-அசௌசத்துடன் தொடர்புடைய துணியில் சதுர யந்திரம் வரைந்து, கிழக்குமுகமாக கருநிற, மும்முக, நான்குகை ரூபத்தைத் தியானிக்கச் சொல்கிறது—வில்லு, திரிசூலம், வெட்டாயுதம், காடை/கட்வாங்கம் தாங்கியதாக; தெற்கில் சிவந்த நாவுடைய பயங்கர ரூபம், மேற்குமுகமாக வெண்மையான சுப ரூபத்தை நறுமணப் பொருட்களால் பூஜிக்கும் விதியும் கூறப்படுகிறது. தொடர்ந்து நோய்நாசம், வசீகரணம் हेतु மந்திரஸ்மரணம், குறிப்பிட்ட சமித்து-திரவியங்களால் ஹோமம் செய்து பகைவர் பீடை, மரணம், உச்சாடனம், உத்ஸாதனம் போன்ற யுத்தக்ரியைகள் விளக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் போர்க்களத்தில் கொடி/பட்டம் காட்டுதல், கன்னியர் உடன் அனுஷ்டானம், பகைவர் ஸ்தம்பனம் எனக் கற்பனை செய்து, ‘த்ரைலோக்யவிஜயா மாயா’ எனும் ஸ்தம்பன வித்யாவை துர்கா/பைரவியாக ரகசியமாக அளித்து, குப்ஜிகா, பைரவ, ருத்ர, நரசிம்ஹ தொடர்பான நாமாவளி உச்சாரணத்துடன் நிறைவு செய்கிறது।
अध्याय १३८: षट्कर्माणि (The Six Ritual Operations)
ஈஸ்வரன் மந்திர முறைகளில் பயன்படும் ஷட்கர்மங்கள்—ஆறு செயற்பாட்டு நோக்கங்கள்—என்ற அமைப்பை விளக்குகிறார். முதலில் மந்திர-எழுத்திடலில் முக்கிய விதி: சாத்யம் (இலக்கு/நோக்கம்) மந்திரத்துடன் தொடர்புடைய நிர்ணயிக்கப்பட்ட இடங்களில் எழுதப்பட வேண்டும். பின்னர் வின்யாச-சம்பிரதாயங்கள் சடங்கு ‘வாக்கிய அமைப்பு’ போல கூறப்படுகின்றன—பல்லவம் (உச்சாடன நோக்குடையது), யோக முறை (விரோத குல/வம்சத்தை வேரறுக்க), ரோதகம் (ஸ்தம்பன முதலான கட்டுப்பாட்டு செயல்கள்), சம்புடம் (வசீகரணம்/ஆகர்ஷணத்தில் பாதுகாப்பு வளையம்). விதர்பம் போன்ற பின்னல்-வின்யாசங்கள், எழுத்து-எழுத்தாக இடும் விதிகளும் சொல்லப்படுகின்றன. ஆகர்ஷணத்திற்கு வசந்தகால நேரநியமம், மேலும் ஸ்வாஹா, வஷட், ஃபட் என்ற உச்சரிப்புகளை சாந்தி, புஷ்டி, ஆகர்ஷணம், பிரத்யாகர்ஷணம், பேதனம், அபாயநாசம் ஆகிய பலன்களுக்கு ஏற்ப பயன்படுத்தும் முறை கூறப்படுகிறது. இறுதியில் யமனை ஆவாஹனம் செய்து ஜய-ரக்ஷா வரிசை, இரவு-லட்சண அறிவு, துர்கா-பாதுகாப்பு, பகைநாசத்திற்கான பைரவீ ஜப சூத்திரம்—தர்மத்திற்குட்பட்டு குரு-பரம்பரை வழி ஒழுங்குடன்—முடிவுறுகிறது.
Chapter 139 — षष्टिसंवत्सराः (The Sixty Years)
யுத்தஜயார்ணவத்தின் ஜோதிடப் பகுதியில் ஈசுவரன் அறுபது வருட (ஷஷ்டி-ஸம்வத்ஸர) சுழற்சியை அரசாட்சி மற்றும் சமூக நலனுக்கான சுப-அசுப பலன் கணிப்பின் கட்டமைப்பாக விளக்குகிறார். பிரபவ, விபவ, பிரஜாபதி, அங்கிரா, ஈசுவர, பிரமாதீ, விக்ரம, துர்முக, ஹேமலம்ப, விலம்ப போன்ற பெயருடைய ஆண்டுகள் யாகச் செழிப்பு, மக்கள் மகிழ்ச்சி, பயிர் விளைச்சல், மழை (மித/அதிமழை), ஆரோக்கியம்-நோய், செல்வ இழப்பு, சமூக கடுமை, வெற்றி வாய்ப்பு ஆகிய குறியீடுகளுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. இரத்தம் போன்ற சுரப்பு, இரத்தக் கண்கள், செம்மஞ்சள் வானம், பெருக்கெடுக்கும் நீர், மேலும் ‘சித்தார்த்த/ரௌத்ர/துர்மதி/துந்துபி’ போன்ற நிலைகள் காலத்துடன் தொடர்புடைய நிமித்தங்களாகக் கூறப்பட்டு, கொள்கை முடிவு, படை எச்சரிக்கை, மக்கள் நல நடவடிக்கைகளுக்கு வழிகாட்டுகின்றன. இவ்வத்யாயம் அரசுக்கு உகந்த சுருக்கமான ஜோதிடக் கையேடு; காலத்தை தர்மம், வளம், தந்திர வெற்றிக்கான செயற்படுத்தக்கூடிய அறிவாகக் காண்கிறது।
Adhyāya 140 — वश्यादियोगाः (Vaśyādi-yogāḥ): Sixteen-Square Diagram, Herb-Lists, and Encoded Formulas for Subjugation, Protection, and Prosperity
பகவான் அக்னி ‘வஷ்யாதி-யோகம்’ எனும் தொழில்நுட்பச் சடங்கு-முறைகளை விளக்குகிறார்—வஷ்யம், ஈர்ப்பு முதலிய பலன்களுக்காக த்வ்யஷ்டபத (பதினாறு சதுரங்கள்) யந்திரத்தில் அமைந்த நடைமுறை. தொடக்கத்தில் கைஎழுத்துப் பிரதிகளை கருத்தில் கொண்ட தலைப்பு/பாடவேறுபாடுகள் குறிப்பிடப்பட்டு, பின்னர் மூலிகை-பட்டியலில் ப்ருங்கராஜம், ஸஹதேவி, புத்ரஞ்ஜீவம்/க்ருதாஞ்ஜலி, விஷ்ணுக்ராந்தா/ஷிதார்கக போன்ற பெயர்கள் மற்றும் பர்யாயங்கள் தரப்படுகின்றன; இது நூலின் பயன்பாட்டு மருந்தறிவை காட்டுகிறது. அடுத்து ருத்விஜ், நாக, முனி/மனு, சிவ, வசு, திக், ரச, வேத, கிரஹ, ருது, சூரிய, சந்திர ஆகிய பத-தேவதைகள்/வகைகள் வழியாக யந்திரத்தில் பிரபஞ்சத் தத்துவங்கள் உடலுடன் இணைத்து வரைபடமாக்கப்படுகின்றன. பின்னர் தூபம், உட்வர்த்தனம், அஞ்சனம், ஸ்நானம், பல லேபங்கள் என வரிசை கூறப்படுகிறது; அனைத்திற்கும் பயன்படும் தூபத்தின் சிறப்பு மற்றும் அப்யக்த சாதகனுக்குக் கிடைக்கும் மரியாதை வலியுறுத்தப்படுகிறது. வீடு மணமூட்டுதல், கண் அஞ்சனம், ஸ்நானம், உணவு, பானம், திலகம் போன்ற பயன்பாடுகளின்படி மந்திர-த்ரவ்யக் குழுக்கள் பிரிக்கப்படுகின்றன; இறுதியில் வஷ்யம், ஆயுதஸ்தம்பனம், நீர்பாதுகாப்பு, கர்ப்பப்பேறு, பிரசவ எளிமை, புத்ரப்பேறு ஆகியவற்றிற்கான குடிகை (மாத்திரைகள்) மற்றும் லேபங்கள், மேலும் பூத-சங்க்யா முறையில் பொருள்-எண்ணிக்கை குறியீடுகளும் தரப்படுகின்றன. முடிவில் ருத்விஜ்-பதத்திற்குரிய மூலிகைகளின் பிரபாவம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு, அக்னிபுராணத்தின் புனிதமான, ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட சடங்கு-அறிவியல் தன்மை நிலைபெறுகிறது।
Ṣaṭtriṃśat-padaka-jñāna (Knowledge of the Thirty-Six Padakas) — Mṛtasañjīvanī-Rasāyana and Coded Therapeutic Counts
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி “ஷட்த்ரிஂஷத்-பதக” எனும் தொழில்நுட்ப ரஸாயன முறையை அறிவிக்கிறார்; இது பிரம்மா, ருத்ரன், இந்திரன் ஆகியோரால் போற்றப்பட்ட ம்ருதஸஞ்ஜீவனி-ரஸாயனமாகக் கூறப்படுகிறது. 36 மருந்துத் திரவியங்களை எண்ணி, ஏகாதி போன்ற வரிசைமுறை கலவைகளாகச் செய்தால் அவை அனைத்துநோய் நீக்கி, அமரீகரணம்—மரணமின்மை போன்ற உயிர்வலிமை—அளிக்கும் என உரைக்கிறது. அளவு வரம்புகள், உட்கொள்ளும் வடிவங்கள் (சூர்ணம், மாத்திரை, லேஹியம், கஷாயம், இனிப்பு உருண்டை/வெல்லம்-சர்க்கரை பாகு) கூறப்பட்டு, சாறு-பாவனை செய்து மீண்டும் மீண்டும் ஊறவைத்து வலிமை கூட்ட வேண்டும் என அறிவுறுத்துகிறது. சுருக்கங்கள், நரை குறைதல், உடலின் பல கோஷ்டங்களில் பரவலான செயல்திறன், ஒழுக்கமான நடத்தையால் 300 ஆண்டுகள் ஆயுள் என்ற இலட்சியப் பலன் குறிப்பிடப்படுகிறது. திதி-சூரியமான கணக்குகள், வாண-ருது-ஷைல-வசு போன்ற குறியீட்டு எண்ணிக்கைகள், கிரக-கிரகணம் சார்ந்த விதிகள் மூலம் மருத்துவத்தை ஜோதிடச் சீரமைப்பான கால-எண்ணிக்கை நியமங்களுடன் இணைக்கிறது. இறுதியில் இந்த பதக ஞானம் ரகசியம்; தகுதியில்லாதவர்க்கு வழங்கக் கூடாது எனத் தெளிவாகச் சொல்கிறது.
Mantrāuṣadha-ādi (Mantras, Medicinal Herbs, and Ritual Diagrams for Protection and Victory)
யுத்தஜயார்ணவச் சூழலில் பகவான் அக்னி, வெற்றிக்கான சாதனையில் மந்திரம், ఔஷதம் (மூலிகை மருந்துகள்), மற்றும் சக்கரம்/ரேகை வரைபடங்கள் எவ்வாறு ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும் என்பதை வாசிஷ்டருக்கு தொழில்நுட்பமாக விளக்குகிறார். தொடக்கத்தில் பெயர்-அடிப்படையிலான அక్షர/மாத்திரை கணக்கீடுகள் மூலம் ஜாதகம் மற்றும் கேள்வி (ஹோரரி) நிலைகளில் விளைவுக் குறிகள், சம/விஷம அక్షர எண்ணிக்கை விதிகள், சந்தஸ்/குண மதிப்பீடு கூறப்படுகிறது. பின்னர் ரண-ஜோதிடத்தில் சனி-சக்கரக் கருத்துகள், குறிப்பிட்ட பிரஹர/யாமப் பிரிவுகளைத் தவிர்க்கும் விதி, மேலும் ‘தின-ராகு’ மற்றும் ‘திதி-ராகு’ ஆகியவற்றை திசைகளுடன் இணைத்து போர்க்களத்தில் சாதகமான திசை நிர்ணயம் சொல்லப்படுகிறது. மூலபேதக ரேகைகள், விஷ்டி–ராகுவின் எட்டு-ரேகை இயக்கம் தெய்வங்கள்/திசைகளுடன், காற்றுத் திசையைச் சகுனமாகக் கொண்டு காலத்தை இடவியல் யுத்தத் திட்டத்துடன் இணைக்கிறது. முடிவில் புஷ்ய நக்ஷத்திரத்தில் சேகரிக்கும் குறிப்பிட்ட மூலிகைகள் அஸ்திர-சஸ்திரத் தடுப்பிற்கு, மேலும் கிரகத் தொல்லை, ஜ்வரம், பூதபாதை முதலியவற்றுக்கும் பொதுக் கிரியைகளுக்கும் பல-பீஜ ரக்ஷா மந்திரம் விதிக்கப்படுகிறது—ஆக்னேய வித்யை உலகநோக்கு, அனுஷ்டானத் தொழில்நுட்பம், நடைமுறை பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் சங்கமம் என வெளிப்படுகிறது।
Chapter 143 — Worship of Kubjikā (कुब्जिकापूजा)
இந்த அதிகாரத்தில் மந்திர‑மருந்து‑உபாயங்களிலிருந்து நகர்ந்து, யுத்தஜயார்ணவ மரபில் உள்ள சாக்த‑தாந்திரிக வெற்றி‑சடங்கு விளக்கப்படுகிறது. பகவான் குப்ஜிகையின் கிரமபூஜையை “சர்வார்த்த‑சாதனி” என உரைக்கிறார்; அபிமந்திரித திரவியங்கள், குறிப்பாக ஆஜ்யம் (நெய்), மற்றும் ஆயுத‑அதிவாசனத்துடன் சேர்த்தால் போர்வெற்றியையும் அளிக்கும். சக்கரபூஜை அடையாளங்கள், பீஜாக்ஷரங்கள், மேலும் குஹ்யாங்கம்‑கை‑இதயம்‑தலை ஆகிய இடங்களில் ந்யாசம் செய்து சாதகன் உடலை சக்திக் களமாக்குகிறது. பின்னர் மண்டலத்தில் திசைகளில் அஸ்திர, கவச, நேத்ர, சிகா முதலிய மந்திரங்களை நிறுவி, 32‑தள மையத்தில் முதன்மை பலஅட்சர பீஜத்தை பிரதிஷ்டை செய்கிறது. சண்டிகையின் பரமாதிகாரத்திலிருந்து மாத்ருகைகள் வெளிப்பாடு, பீடங்கள்‑திசைநியமனம், விமலபஞ்சகப் பகிர்வும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் கணபதி/வடுக, குருக்கள், நாதர்கள் முதலிய தெய்வங்களால் மண்டலத்தை நிரப்பி, குப்ஜிகை (மற்றும் குலடா) மையமாக இருந்து பாதுகாப்பு, ஆட்சி‑வசம், தர்மமுறை வெற்றிக்கான கிரமபூஜை நிறைவு பெறுகிறது।
Adhyāya 144 — Kubjikā-pūjā (कुब्जिकापूजा)
ஈசுவரன் குப்ஜிகா-பூஜை முறையை தர்மம், அர்த்தம் முதலிய புருஷார்த்தங்களில் வெற்றிசித்தி அளிக்கும் சாதனமாக அறிவுறுத்துகிறார். சாதகன் மூலமந்திரத்தால் மட்டும் அல்லது முழுப் பரிவாரத்துடன் பூஜிக்கலாம். பின்னர் விரிவான குப்ஜிகா மந்திரஜபம், கர-அங்க ந்யாசம், மேலும் வாமா–ஜ்யேஷ்டா–ரௌத்ரீ வரிசையில் மூன்று சந்த்யா அனுஷ்டானம் கூறப்படுகிறது. கௌல காயத்ரியில் குப்ஜிகை குலவாக் அரசியாகவும் மகாகாளியாகவும் போற்றப்படுகிறாள். பாதுகா-வணக்கம் கட்டமைக்கப்பட்ட நாமத் தொடர்களால் (ஷஷ்டி தொகுதி, ‘நமோ’வில் முடிவு) விரிகிறது; மண்டல நியாசங்கள், திசைபூஜை, பலி வாக்கியங்கள், பீஜாக்ஷர நியோகங்கள் விளக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் தேவி 32 எழுத்துகளின் முழுமை-ரூபமாக, நீலத் தாமரை நிறமுடையவளாக, ஆறுமுகி, பன்னிரண்டு கரங்களுடன், நாகச் சின்ன அலங்காரத்துடன் ஆயுத-உபகரணங்களைத் தாங்கியவளாக தியானிக்கப்படுகிறாள். வித்யா–தேவி–குரு சுத்தித் திரயம், இடம்/ஆசன கணக்குகள், மாத்ருகா மற்றும் டாகினி சக்திக் குழுக்கள் இணைந்து, மந்திரம்–தேஹநியாசம்–பிரபஞ்ச ஒழுங்கு ஒன்றிணையும் அக்்னேய தாந்திரிக வெற்றி-சாதனத்தை இவ்வத்தியாயம் நிறைவு செய்கிறது.
Chapter 145: Mālinīnānāmantrāḥ (The Various Mantras of Mālinī)
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் மாலினியை மையமாகக் கொண்ட கட்டுப்பாடான மந்திர-சடங்கு முறையை அறிமுகப்படுத்துகிறார்; அது தெளிவாக ஷோடா-ந்யாசம் (ஆறுவகை நிறுவல்) முன்னதாகச் செய்யப்பட வேண்டியது. ந்யாசம் சாக்த, சாம்பவ, யாமல என மூவகை அமைப்பாக விளக்கப்பட்டு, சப்த-ராசி (ஒலி/எழுத்துக் குழுமம்), தத்துவ-மூன்று, உடலில் நிறுவல் ஆகியவற்றின் தொடர்பு காட்டப்படுகிறது. பின்னர் சந்தஸ்/மந்திரப் பிரிவுகள்—12 அక్షர வனமாலா, 5 அங்கங்களுடைய ரத்னபஞ்சாத்மா, 9 அங்கங்களுடைய நவாத்மா; மேலும் சாக்த உபபிரிவுகளில் -குறியீட்டுடன் 16 பிரதிரூபங்களுடைய திரிவித்யா, அதோர-அஷ்டகம், த்வாதசாங்க அமைப்பு. பீஜாக்ஷரங்கள் மற்றும் ஆயுத-மந்திரங்களின் முடிவில் சர்வசாதக மந்திரம்—“க்ரீம் ஹ்ரௌம் க்லீம் ஸ்ரீம் க்ரூம் ஃபட்” (ஃபட் மூன்று முறை) கூறப்படுகிறது. அதன் பின் தலை, கண்கள், காதுகள், வாய், பற்கள், தொண்டை, தோள்கள், கைகள், விரல்கள், இடுப்பு, நாபி, இதயம், தொடைகள், முழங்கால்கள், கால்தண்டுகள், பாதங்கள் மற்றும் இரத்தம்-மாம்சம்-எலும்பு-மஜ்ஜை-சுக்கிரம்-ப்ராணன்-கோசம் போன்ற நுண்தத்துவங்களில் எழுத்துகள், சக்திகள்/தேவர்கள் நிறுவப்படும் நீண்ட உடல்-ந்யாசம் வருகிறது. இறுதியில் ஹ்ரீம் பீஜத்தால் வலிமைபெற்ற ருத்ர-சக்திகளின் பூஜை அனைத்துச் சித்திகளையும் அளிக்கும் எனக் கூறி, அக்னி புராணத்தின் நடைமுறை தாந்திரிக தொழில்நுட்பமும் தர்ம-ஆன்மிக நோக்கங்களும் இணையும் தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது।
Chapter 146 — Aṣṭāṣṭaka Devī-s (अष्टाष्टकदेव्यः)
இந்த अध्यாயத்தில் அக்னி (ஈசுவரவாணியாக) திரிகண்டீ—பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேஸ்வரி—என்பதை மாத்ருகைகளின் ரகசிய ‘ஹ்ருதய’த்துடன் இணைந்த மந்திர-வடிவமாக அறிமுகப்படுத்துகிறார். மாத்ரு சக்திகள் இலக்கை நிறைவேற்றுபவை, அழியாதவை, தடையற்ற இயக்கமுடையவை; வசீகரணம், உச்சாடனம், மூலனம் போன்ற செயல்களைச் செய்து—குறிப்பாக பகைவரின் தீய கிரியைகளை வெட்டி நீக்கவும் சித்தி பெறவும் உதவுகின்றன. ‘விச்சே ஸ்வாஹா’ என முடியும் மந்திரத் துணுக்குகள், கைஎழுத்துப் பாடபேதங்கள், பத/சொல் எண்ணிக்கை மற்றும் பெரிய மந்திரத் தொகுப்பில் அவற்றின் இடமிடல் கூறப்படுகிறது. ஐந்து பிரணவ எல்லைகளுடன் ஜப-பூஜை, பதசந்திகளில் குப்ஜிகா-ஹ்ருதய நுழைப்பு, ‘மூன்றின் நடுவில்’ என்ற ஒலிந்யாச விதிகள், சிகா-சிவா/பைரவ சூத்திரங்கள், மேலும் 32 எழுத்துக் கிரமத்துடன் ஒத்த மூன்றெழுத்து பீஜக் குழுக்கள் (பீஜத்துடன்/இல்லாமல்) விளக்கப்படுகின்றன. பின்னர்பகுதியில் குலவரிசைப்படி பிராஹ்மணீ, மாஹேஸ்வரீ, கௌமாரீ, வைஷ்ணவீ, வாராஹீ, ஐந்த்ரீ, சாமுண்டா, மஹாலக்ஷ்மீ ஆகிய தேவிநாமங்களைத் தொகுத்து, யுத்தஜயார்ணவ மரபில் வெற்றிக்காக மண்டலபூஜையை வலியுறுத்துகிறது.
Adhyāya 147 — Guhyakubjikā-Tvaritā Mantra: Upadrava-Śānti, Stambhana–Kṣobhaṇa, and Nyāsa for Jaya (Victory)
இந்த अध्यாயத்தில் ஈசுவரன் குஹ்யகுப்ஜிகா மற்றும் த்வரிதா தேவியை மையமாகக் கொண்ட வலிமையான பாதுகாப்பு–வெற்றி மந்திரவிதியை உபதேசிக்கிறார். பகைவர் யந்திர, மந்திர, தந்திர, சூர்ணப் பயன்பாடுகள் மூலம் எழும் ‘உபத்ரவ’ துன்பங்களைச் சாந்தி செய்யும் முறையும், க்ருத, காரித, க்ரியமாண, கரிஷ்யத்—கடந்த, நிகழ், எதிர்—எல்லாக் கர்ம-ஏஜென்சியும் உள்ளடக்கப்படுகின்றன. பின்னர் க்ஷோபண, ஆகர்ஷண, வஷ்ய, மோஹன, ஸ்தம்பன போன்ற சிறப்பு மந்திரச் செயல்கள் மற்றும் பீஜ ஒலி–வர்ணக் குறிகள் கூறப்படுகின்றன. ஜயத்திற்கான த்வரிதா மந்திரசூத்திரமும், முழு ந்யாசம்—ஆசன, ஹ்ருதய, சிரஸ், சிகா, கவச, நேத்ர, அஸ்த்ர—‘பட்’ முடிவுகளுடன் பாதுகாப்புச் சீலிங்காக விளக்கப்படுகிறது. ஒன்பது சக்திகள் செயற்பாட்டு வலிமைகளாகவும், திசை காவலர்களான ‘தூரீ’கள் அழைக்கப்பட்டு வெளித் திசை பாதுகாப்பு உள் அங்க-ந்யாசத்துடன் இணைக்கப்படுகிறது. இறுதியில் பீஜங்கள் பிரஹ்மா, ஆதித்யா முதலிய தெய்வங்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு, ‘தாருண’ மற்றும் ‘பட்’ போன்ற வலிப்பதங்கள் நிலையான பாதுகாப்பு இயக்கிகளென மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
Saṅgrāma-Vijaya-Pūjā (सङ्ग्रमविजयपूजा) — Rapid Worship and Sūrya-Mantra for Victory
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் போர்வெற்றிக்காக சூரியனை மையமாகக் கொண்டு சுருக்கமான ‘சங்கிராம-விஜய-பூஜை’ முறையை அருள்கிறார். முதலில் சூரியனின் ஷடங்க மந்திரங்களால் ந்யாசம் செய்து பாதுகாப்பு, தேஜஸ், கிரியாபூர்த்தி நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. பின்னர் தர்மம் முதலான அஷ்ட-சம்பத்துகள்—தர்மம், ஞானம், வைராக்யம், ஐஸ்வர்யம் முதலியவை—வெளி வெற்றிக்கான உள் தகுதிகளாக ஆவாஹனம் செய்து வழிபடப்படுகிறது. சாதகர் சூரிய-சந்திர-அக்னி மண்டலத்தை தாமரைக் கர்ணிகை-கேசரம்போல் தியானித்து, அதில் தீப்தா, ஸூக்ஷ்மா, ஜயா, பத்ரா, விபூதி, விமலா போன்ற சக்திகளையும், சத்த்வ-ரஜஸ்-தமஸ், பிரக்ருதி-புருஷ தத்துவங்களையும் நிறுவுகிறார். இறுதியில் ஆத்மா-அந்தராத்மா-பரமாத்மா என்ற மும்மடித் தியானம், அஷ்ட த்வாரபாலர் காவலுடன், அர்ப்பணம், ஜபம், ஹோமம் மூலம் நிறைவு பெற்று போர்தொடக்கத்திலும் பிற தீர்மானக் காரியங்களிலும் வெற்றியை அளிக்கிறது.
Lakṣa–Koṭi Homa (लक्षकोटिहोमः)
இந்த अध्यாயத்தில் பகவான் அக்னி, யுத்தஜயார்ணவ மரபில் போர்-பாதுகாப்பும் அரசாட்சித் திடப்படுத்தலும் தரும் லக்ஷ–கோடி ஹோம விதியை உபதேசிக்கிறார். ஹோமம் உடனடி போர்வெற்றி, ஆட்சி-பெறுதல், விக்னநாசம் ஆகியவற்றிற்கு வல்லது எனினும், முன் சுத்தியாக க்ருச்ச்ர விரதமும் கட்டுப்பட்ட பிராணாயாமமும் அவசியம். பின்னர் ஜபம், சுவாசக் கட்டுப்பாடு (பீஜம் போன்ற சிறப்பு உச்சாரணங்களுடன்) மற்றும் தீட்சித அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்தும் காலநியமம் கூறப்படுகிறது; நிறைவு வரை ஏகபுக்தம் (ஒருவேளை உணவு) விதி. அயுத (10,000), லக்ஷ (100,000), கோடி (மிகப் பெரிய எண்ணிக்கை) அளவுகளின்படி பலன்—சிறு சித்திகள், நோய்-துயர நிவாரணம், மேலும் சர்வகாமசித்தி மற்றும் அனைத்துத் திசை பாதுகாப்பு. இது உற்பாத-சமனமாகவும் இருந்து, வறட்சி, மிகைமழை, பூச்சி-உபத்ரவம், பகைவர்/அசுப சக்திகள் போன்ற சமூக-இயற்கை பேரிடர்களை அடக்குகிறது. பெரிய ஹோமங்களில் ரித்விக் எண்ணிக்கை, ஏற்ற மந்திரக் குடும்பங்கள் (காயத்ரி, கிரஹ மந்திரங்கள், தேவதா-விசேஷ தொகுப்புகள்), ஹவிஸ் (தானியம், எள், பால், நெய், குச, இலைகள்) மற்றும் ஹோமகுண்டத்தின் அளவமைப்பு—தர்மமும் அரசியலும் காக்கும் துல்லியமான அக்னேய வித்யையாக விளக்கப்படுகிறது.