Adhyaya 60

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अधिवासनं नाम ऊनषष्टितमो ऽध्यायः अथ षष्टितमोध्यायः वासुदेवप्रतिष्ठादिविधिः भगवानुवाच पिण्डिकास्थापनार्थन्तु गर्भागारं तु सप्तधा विभजेद् ब्रह्मभागे तु प्रतिमां स्थापयेद् बुधः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேயப் புராணத்தில் ‘அதிவாசனம்’ எனும் ஐம்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது அறுபதாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது—‘வாசுதேவப் பிரதிஷ்டை முதலிய விதி’. பகவான் கூறினார்: ‘பிண்டிகா (அடிப்பீடம்) நிறுவுவதற்காக கர்ப்பகிருஹத்தை ஏழு பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும்; பிரம்ம-பகுதியில் ஞானி பிரதிமையை நிறுவ வேண்டும்।’

Verse 2

देवमनुषपैशाचभागेषु न कदाचन ब्रह्मभागं परित्यज्य किञ्चिदाश्रित्य चाण्डज

முட்டையிலிருந்து பிறந்தவனே! தேவர்கள், மனிதர்கள், பைசாசர்கள் ஆகியோருக்கான பகுதிகளை ஒதுக்கும் போது ஒருபோதும் பிரம்ம-பகுதியை விட்டு விடக்கூடாது; மாறாக அந்த பிரம்ம-பகுதியை ஆதாரமாகக் கொண்டு (அதன் மரியாதைக்காக) எப்போதும் ஏதாவது ஒன்றைத் தனியாக வைத்திருக்க வேண்டும்।

Verse 3

देवमानुषभागाभ्यां स्थाप्या यत्नात्तु पिण्डिका नपुंसककशिलायान्तु रत्नन्यासं समाचरेत्

தெய்வமும் மனிதமும் ஆகிய பகுதிகளின் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவுப்பிரிவுகளின்படி முயற்சியுடன் பிண்டிகையை நிறுவ வேண்டும். மேலும் நபுஂஸக (லிங்கம் நிர்ணயமற்ற) கல்லில் விதிப்படி ரத்நந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

नारसिंहेन हुत्वा रत्नन्यासं च तेन वै चतस्रः स्थापयेच्च गा इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपठः घोषयेच्च ततो मखे इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थापयेदाशु पिण्डिकामिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वर्णन्यासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः व्रीहीन् रत्नांस्त्रिधातूंश् च लोहादींश् चन्दनादिकान्

நரசிம்ஹ மந்திரம்/விதியால் ஹோமம் செய்து, அதே விதியினால் ரத்நந்யாசத்தைச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் “கா” என உச்சரித்து நான்கு இடங்கள்/திசைகளை நிறுவ வேண்டும்; யாகத்தில் விதிப்படி அறிவிப்பு செய்ய வேண்டும்; விரைவாக பிண்டிகையை வைக்க வேண்டும்; மேலும் வர்ணந்யாசம் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் வ்ரீஹி அரிசித்தானியம், ரத்தினங்கள், திரிதாது, இரும்பு முதலான உலோகங்கள், சந்தனம் முதலியவற்றை ஒழுங்காக வைக்க வேண்டும்.

Verse 5

पूर्वादिनवगर्तेषु न्यसेन् मध्ये यथारुचि अथ चेन्द्रादिमन्त्रैश् च गर्तो गुग्गुलुनावृतः

கிழக்கு முதலான ஒன்பது குழிகளில் விதிப்படி ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; நடுக்குழியைத் தன் விருப்பப்படி அமைக்க வேண்டும். பின்னர் இந்திரன் முதலிய மந்திரங்களுடன் அந்தக் குழியை குக்குலு (பிசின்) கொண்டு மூட/சுற்ற வேண்டும்.

Verse 6

रत्नन्यासविधिं कृत्वा प्रतिमामालभेद्गुरुः सशलाकैर् दर्भपुञ्जैश् च सहदेवैः समन्वितैः

ரத்நந்யாச விதியை நிறைவேற்றிய பின் குரு பிரதிமையின் ஸம்ஸ்காரத் தொடக்கத்தை (ஆலம்பம்) செய்ய வேண்டும். அவர் சலாகைகள், தர்பப் பொத்தல்கள் மற்றும் ஸஹதேவதைகளின் ஆவாஹனத்துடன் இணைந்திருக்க வேண்டும்.

Verse 7

सवाह्यन्तैश् च संस्कृत्य पञ्चगव्येन शोधयेत् प्रोक्षयेद्दर्भतोयेन नदीतीर्थोदकेन च

வெளி-உள் துணைச் சடங்குகளால் விதிப்படி ஸம்ஸ்காரம் செய்து, பஞ்சகவ்யத்தால் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும். மேலும் தர்பம் பதித்த நீராலும், நதி/தீர்த்த நீராலும் ப்ரோக்ஷணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

होमार्थे खण्डिलं कुर्यात् सिकताभिः समन्ततः सार्धहस्तप्रमाणं तु चतुरस्रं सुशोभनं

ஹோமத்திற்காக கண்டுிலம் (ஹோமஸ்தலம்) அமைக்க வேண்டும்; சுற்றிலும் மணலைப் பரப்ப வேண்டும். அது ஒன்றரை ஹஸ்த அளவுடன், நன்கு அமைந்த அழகிய சதுரமாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 9

अष्टदिक्षु यथान्यासं कलशानपि विन्यसेत् पूर्वाद्यानष्टवर्णेन अग्निमानीय संस्कृतं

எட்டு திசைகளிலும் விதிப்படி கலசங்களை அமைக்க வேண்டும். பின்னர் கிழக்கில் தொடங்கி அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தால் ஸம்ஸ்கரிக்கப்பட்ட அக்னியை கொண்டு வந்து நிறுவ வேண்டும்.

Verse 10

त्वमग्नेद्युभिरिति गायत्र्या समिधो हुनेत् अष्टार्णेनाष्टशतकं आज्यं पूर्णां प्रदापयेत्

“த்வமக்னே த்யுபிஃ …” என்று தொடங்கும் காயத்ரியை உச்சரித்து சமித்துகளை அக்னியில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தால் எட்டு நூறு நெய் ஆஹுதிகள் அளித்து, இறுதியில் பூர்ணாஹுதி செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

शान्त्युदकं आम्रपत्रैः मूलेन शतमन्त्रितं सिञ्चेद्देवस्य तन्मूर्ध्नि श्रीश् च ते ह्य् अनया ऋचा

மாம்பழ இலைகளால், மூலமந்திரத்தால் நூறு முறை அபிமந்திரிக்கப்பட்ட சாந்த்யுதகத்தை தேவனின் தலைமேல் தெளிக்க வேண்டும்; மேலும் “ஸ்ரீஷ்ச தே …” என்ற ருசாவை ஓத வேண்டும்.

Verse 12

ब्रह्मयानेन चोद्धृत्य उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते तद्विष्णोरिति मन्त्रेण प्रासादाभिमुखं नयेत्

பிரஹ்மயானத்தில் அதை உயர்த்தி “உத்திஷ்ட பிரஹ்மணஸ்பதே” என்று ஜபிக்க வேண்டும்; மேலும் “தத் விஷ்ணோஃ …” மந்திரத்தால் கோவில் நோக்கி முகமாக அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 13

शिविकायां हरिं स्थाप्य भ्रामयीत पुरादिकं गीतवेदादिशब्दैश् च प्रासादद्वारि धारयेत्

ஹரியை சிவிகையில் நிறுவி நகரமும் அதன் புறப்பகுதியும் சுற்றி வரச் செய்ய வேண்டும். பாடல், வேதபாராயணம் முதலிய ஒலிகளுடன் பின்னர் கோயில் வாசலில் நிறுத்த வேண்டும்.

Verse 14

इतपुस्तकत्रयपाठः अष्टान्तेनाष्टशतकमिति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः शान्त्युदकमाज्यपात्रैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ब्रह्मपात्रेणेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गीतवाद्यादिशब्दैश् च इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्त्रीभिर्विप्रैर् मङ्गलाष्टघटैः संस्नापयेद्धरिं ततो गन्धादिनाभ्यर्च्य मूलमन्त्रेण देशिकः

(சில பிரதிகளில் பாடாந்தரங்கள்—‘அஷ்டாந்தத்தால் 108’; ‘சாந்த்யுதகம் மற்றும் நெய் பாத்திரங்களுடன்’; ‘பிரஹ்மபாத்திரத்தால்’; ‘பாடல்-வாத்திய ஒலிகளுடன்’). பின்னர் பெண்களும் பிராமணர்களும் சேர்ந்து மங்களமான எட்டு கலசங்களால் ஹரிக்கு அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் தேசிகர் மூலமந்திரம் உச்சரித்து சந்தனம் முதலியவற்றால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 15

अतो देवेति वस्त्राद्यमष्टाङ्गार्घ्यं निवेद्य च स्थिरे लग्ने पिण्डिकायां देवस्य त्वेति धारयेत्

‘அதோ தேவ…’ என்று தொடங்கும் மந்திரத்தை உச்சரித்து ஆடைகள் முதலியவற்றை அர்ப்பணித்து, அஷ்டாங்க அர்க்யத்தை நிவேதிக்க வேண்டும். நிலையான நல்ல லக்னத்தில் ‘தேவஸ்ய த்வம்…’ மந்திரத்தால் பிண்டிகையில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 16

ॐ त्रैलोक्यविक्रान्ताय नमस्तेस्तु त्रिविक्रम संस्थ्याप्य पिण्डिकायान्तु स्थिरं कुर्याद्विचक्षणः

“ஓம். மூவுலகையும் அளந்த திரிவிக்ரமா! உமக்கு நமஸ்காரம். முறையாக நிறுவிய பின், அறிவுடைய சாதகர் பிண்டிகையில் அதை உறுதியாக நிலைநிறுத்த வேண்டும்.”

Verse 17

ध्रुवा द्यौरिति मन्त्रेण विश्वतश् चक्षुरित्यपि पञ्चगव्येन संस्नाप्य क्षाल्य गन्धदकेन च

‘த்ருவா த்யௌः’ மந்திரத்தாலும், ‘விஷ்வதச் சக்ஷுஃ’ மந்திரத்தாலும் பஞ்சகவ்யத்தால் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் கழுவி, மணமுள்ள நீராலும் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 18

पूजयेत् सकलीकृत्य साङ्गं सावरणं हरिं ध्यायेत् स्वं तस्य मूर्तिन्तु पृथिवी तस्य पीठिका

பூஜையை முழுமையாக்கி, அங்கங்களுடனும் ஆவரணங்களுடனும் ஹரியை வழிபட வேண்டும். தன் உருவமே அவரின் மூர்த்தி எனத் தியானிக்க; பூமியே அவரின் பீடிகை.

Verse 19

कल्पयेद्विग्रहं तस्य तैजसैः परमाणुभिः जीवमावाहयिष्यामि पञ्चविंशतितत्त्वगं

அவரின் விக்ரகத்தை ஒளிமிகு நுண்ணிய பரமாணுக்களால் அமைக்க வேண்டும். (பின் பூஜகர்:) “இருபத்தைந்து தத்துவங்களால் ஆன ஜீவசன்னிதியை நான் ஆவாஹனம் செய்வேன்” என உரைக்க வேண்டும்.

Verse 20

चैतन्यं परमानन्दं जाग्रत्स्वप्नविवर्जितं देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितं

அது தூய சைதன்யம், பரமானந்தம்—ஜாக்ரத், ஸ்வப்ன நிலைகளற்றது; தேகம், இந்திரியங்கள், மனம், புத்தி, பிராணன், அகங்காரம் இவற்றிலிருந்து விலகியது.

Verse 21

ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं हृदयेषु व्यवस्थितं हृदयात् प्रतिमाविम्बे स्थिरो भव परेश्वर

ஹே பரமேஸ்வரா! பிரம்மா முதல் புல்தண்டு வரை அனைவர் இதயங்களிலும் உறையும் நீ, இதயத்திலிருந்து இந்தப் பிரதிமையின் பிரதிபலிப்புச் சன்னிதியில் வந்து நிலைபெறு.

Verse 22

सजीवं कुरु बिम्बं त्वं सवाह्याभ्यन्तरस्थितः अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो देहोपाधिषु संस्थितः

ஹே பிரபுவே! வெளிப்புறமும் உள்புறமும் நிலைத்து, இந்த பிம்பத்தை சஜீவமாக்கு. அங்குஷ்ட அளவுடைய புருஷன் தேக உபாதிகளுக்குள் உறைகிறான்.

Verse 23

ज्योतिर्ज्ञानं परं ब्रह्म एकमेवाद्वितीयकं सजीवीकरणं कृत्वा प्रणवेन निबोधयेत्

பரம்பிரம்மம் தானே ஒளிமயமான ஞான-சைதன்யம்; அது ஒன்றே, இரண்டில்லை. அதை உள்ளத்தில் அனுபவமாகச் சஜீவமாக்கி, பிரணவம் (ஓம்) மூலம் உணர வேண்டும்.

Verse 24

सान्निध्यकरणन्नाम हृदयं स्पृश्य वै जपेत् सूक्तन्तु पौरुषं ध्यायन् इदं गुह्यमनुं जपेत्

“சான்நித்யகரண” எனப்படும் இதய மந்திரத்தை இதயத்தைத் தொட்ந்து நிச்சயமாக ஜபிக்க வேண்டும். மேலும் புருஷஸூக்தத்தைத் தியானித்து இந்த ரகசிய மந்திர-சூத்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 25

नमस्तेस्तु सुरेशाय सन्तोषविभवात्मने मङ्गलाष्टघटे इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ज्ञानविज्ञानरूपाय ब्रह्मतेजोनुयायिने

தேவர்களின் ஆண்டவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்—திருப்தியால் உண்டாகும் செல்வமே உமது இயல்பு. நீர் ஞானமும் விஞ்ஞானமும் (அனுபவநிலைத் தெளிவு) ஆகிய வடிவம்; பிரம்ம-தேஜஸைத் தொடர்ந்து நிற்பவர்.

Verse 26

गुणातिक्रान्तवेशाय पुरुषाय महात्मने अक्षयाय पुराणाय विष्णो सन्निहितो भव

விஷ்ணுவே! குணங்களைத் தாண்டியவர், பரமபுருஷன், மகாத்மா, அழியாதவன், ஆதிபுராதனன்—இங்கே சன்னிஹிதனாய் (உடனிருப்பவனாய்) இரு.

Verse 27

यच्च ते परमं तत्त्वं यच्च ज्ञानमयं वपुः तत् सर्वमेकतो लीनमस्मिन्देहे विबुध्यतां

உமது பரமத் தத்துவமும், ஞானமயமான உமது வடிவமும்—அவை அனைத்தும் ஒன்றாக இவ்வுடலில் லயித்துள்ளன என்று தெளிவாக உணரப்படுக.

Verse 28

आत्मानं सन्निधीकृत्य ब्रह्मादिपरिवारकान् स्वनाम्ना स्थापयेदन्यानायुधान् स्वमुद्रया

முதலில் தன்னைப் புனித சன்னிதியில் நிலைநிறுத்தி, பிரம்மா முதலிய பரிவாரத் தெய்வங்களைத் தன் நாமோச்சாரணத்தால் நிறுவ வேண்டும்; மேலும் பிற தெய்வ ஆயுதங்களையும் அவற்றின் பெயர்களைச் சொல்லி, விதிக்கப்பட்ட முத்திரைகளால் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 29

यात्रावर्षादिकं दृष्ट्वा ज्ञेयः सन्निहितो हरिः नत्वा स्तुत्वा स्तवाद्यैश् च जप्त्वा चाष्टाक्षरादिकं

யாத்திரை மற்றும் அர்ப்பண-வீழ்ச்சி (அபிஷேகம்) முதலிய குறிகளைப் பார்த்து அங்கு ஹரி சன்னிதியாக உள்ளார் என்று அறிய வேண்டும். பின்னர் வணங்கி, ஸ்தோத்திர முதலியவற்றால் புகழ்ந்து, அஷ்டாக்ஷர மந்திரம் மற்றும் தொடர்புடைய (விஷ்ணு) மந்திரங்களை ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 30

चण्डप्रचण्डौ द्वारस्थौ निर्गत्याभ्यर्चयेद्गुरुः अग्निमण्डपमासाद्य गरुडं स्थाप्य पूजयेत्

குரு வெளியே சென்று வாசலில் நிற்கும் சண்டன், பிரசண்டன் ஆகியோருக்கு அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். பின்னர் அக்னிமண்டபத்திற்குச் சென்று கருடனை நிறுவி அவனைப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 31

दिगीशान् दिशि देवांश् च स्थाप्य सम्पूज्य देशिकः विश्वक्सेनं तु संस्थाप्य शङ्खचक्रादि पूजयेत्

தேசிகர் (ஆசாரியர்) திசைகளின் ஈசர்களையும் அந்தந்த திசைகளின் தெய்வங்களையும் நிறுவி முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் விஷ்வக்சேனனை நிறுவி சங்கம், சக்கரம் முதலியவற்றை பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 32

सर्वपार्षदकेभ्यश् च बलिं भूतेभ्य अर्चयेत् परमवस्त्रसुवर्णादि गुरवे दक्षिणां ददेत्

அனைத்து பார்ஷதர்களுக்கும் பலி அளித்து, பூதங்களையும் (தத்துவ சக்திகள்/உயிர்கள்) அர்ச்சிக்க வேண்டும். குருவிற்கு சிறந்த ஆடைகள், தங்கம் முதலியவற்றுடன் தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும்।

Verse 33

यागोपयोगिद्रव्याद्यमाचार्याय नरोर्पयेत् आचार्यदक्षिणार्धन्तु ऋत्विग्भ्यो दक्षिणां ददेत्

யாகத்தில் பயன்பட்ட திரவியங்களையும் பிற தேவையான உபகரணங்களையும் யஜமானன் கர்மாசாரியருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஆனால் ஆச்சாரியருக்குரிய தக்ஷிணையின் பாதியை ருத்விஜ் புரோகிதர்களுக்கு யாகத் தக்ஷிணையாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 34

अन्येभ्यो दक्षिणां दद्याद्भोजयेद् ब्राह्मणांस्ततः अवारितान् फलान् दद्याद्यजमानाय वै गुरुः

மற்றவர்களுக்கும் உரிய தக்ஷிணை அளித்து, பின்னர் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் செய்ய வேண்டும். குரு, யஜமானனுக்குரிய தடுக்கப்படாத பலன்களையும் (கொடுப்பனவையும்) அவனுக்கு வழங்க வேண்டும்.

Verse 35

विष्णुं नयेत् प्रतिष्ठाता चात्मना सकलं कुलं य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः यच्च ते परमं गुह्यमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यात्रावर्षादिकं कृत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अवारितफलमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रतिष्ठाकृदिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः सर्वेषामेव देवानामेष साधारणो विधिः मूलमन्त्राः पृथक्तेषां शेषं कार्यं समानकं

பிரதிஷ்டை செய்பவன், தெய்வத்தை விஷ்ணு-ரூபமாகக் கொண்டு நடத்த வேண்டும்; அந்தச் செயல் மூலம் அவன் தன்னால் தன் முழுக் குலத்தையும் தூய்மைப்படுத்தி உயர்த்துகிறான். எல்லாத் தெய்வங்களின் பிரதிஷ்டைக்கும் இது பொதுவான விதி; அவரவர் மூலமந்திரங்கள் வேறுபடும், மீதமுள்ள கிரியைகள் ஒரே முறையில் செய்யப்படுகின்றன.