Adhyaya 90

Verse 1

इत्य् आदिमहपुराणे आग्नेये एकतत्त्वदीक्षाकथनं नाम ऊननवतितमो ऽध्यायः अथ नवतितमो ऽध्यायः अभिषेकादिकथनं ईश्वर उवाच शिवमभ्यर्च्याभिषेकं कुर्याच्छिष्यादिके श्रिये कुम्भानीशादिकाष्ठासु क्रमशो नव विन्यसेत्

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேயப் புராணத்தில் ‘ஏகதத்துவ தீக்ஷா-கதனம்’ எனும் எண்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது தொண்ணூறாம் அத்தியாயம் ‘அபிஷேகாதி-கதனம்’ தொடங்குகிறது. ஈஸ்வரன் கூறினார்—சிவனை வழிபட்டு, சீடர் முதலியோரின் செல்வ-சிறப்பிற்காக அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ஈசானம் முதலான திசைகளில் வரிசையாக ஒன்பது கும்பங்களை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 2

तेषु क्षारोदं क्षीरोदं दध्युदं घृतसागरं इक्षुकादम्बरीस्वादुमस्तूदानष्टसागरान्

அவற்றில் க்ஷாரோத (உப்புநீர்) கடல், க்ஷீரோத (பால்) கடல், தத்யுத (தயிர்) கடல், க்ருதசாகரம் (நெய் கடல்), இக்ஷுரச (கரும்புச்சாறு) கடல், காதம்பரீ (புளிப்புப் பானம்) கடல், ஸ்வாது-ஜல (இனிநீர்) கடல், மஸ்தூத (மோர்/வெய்) கடல்—இவை எட்டு கடல்கள் ஆகும்।

Verse 3

निवेशयेद् यथासङ्ख्यमष्टौ विद्येश्वरानथ एकं शिखण्डिनं रुद्रं श्रीकण्ठन्तु द्वितीयकं

முறையின்படி முதலில் எட்டு வித்யேஸ்வரர்களை பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்; பின்னர் ‘சிகண்டின்’ எனும் ருத்ரனையும், இரண்டாவதாக ‘ஸ்ரீகண்ட’னையும் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 4

त्रिमूर्तमेकरुद्राक्षमेकनेत्रं शिवोत्तमं सप्तमं सूक्ष्मनामानमनन्तं रुद्रमष्टमं

ஏழாவது (ருத்ரன்) திரிமூர்த்தி-வடிவன், ஒரே ருத்ராட்சம் உடையவன், ஒருகண் கொண்டவன், சிவோத்தமன்; எட்டாவது ருத்ரன் ‘சூக்ஷ்மநாமான்’ என்றும் ‘அனந்தன்’ என்றும் அழைக்கப்படுவான்।

Verse 5

मध्ये शिवं समुद्रञ्च शिवमन्त्रं च विन्यसेत् यागालयान् दिगीशस्य रचिते स्नानमण्डपे

திகீசனின் யாகாலயமாக அமைக்கப்பட்ட ஸ்நானமண்டபத்தின் நடுவில் சிவன், சமுத்திரம், மேலும் சிவமந்திரத்தை ந்யாசமாக நிறுவ வேண்டும்।

Verse 6

कुर्यात् करद्वयायामां वेदीमष्टाङ्गुलोच्छ्रितां श्रीपर्णाद्यासने तत्र विन्यस्यानन्तमानसं

இரு கை-விரிவளவு கொண்ட வேதியை, எட்டு விரல்-அளவு உயரத்தில் அமைக்க வேண்டும்; அங்கு ஸ்ரீபர்ண முதலிய இலைகளால் செய்யப்பட்ட ஆசனத்தில் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி ‘அனந்த’னை ந்யாசமாக நிறுவ வேண்டும்।

Verse 7

शिष्यं निवेश्य पूर्वास्यं सकलीकृत्य पूजयेत् काञ्जिकौदनमृद्भस्मदूर्वागोमयगोलकैः

சிஷ்யனை கிழக்கு நோக்க அமர்த்தி, முழு (சடங்கு-அமைப்பு) முறையாக ஒழுங்குபடுத்தி, காஞ்சிகா, ஓதனம், மண், சாம்பல், தூர்வா புல், மற்றும் கோமய உருண்டைகளால் பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 8

सिद्धार्थदधितोयैश् च कुर्यान्निर्मञ्छनं ततः क्षारोदानुक्रमेणाथ हृदा विद्येशशम्बरैः

சித்தார்த்த (வெள்ளை கடுகு), தயிர், நீர் ஆகியவற்றின் கலவையால் முதலில் நிர்மஞ்சன (சுத்திகரிப்பு) செய்ய வேண்டும். பின்னர் வரிசைப்படி காரநீரை பயன்படுத்தி, ஹ்ருதய மந்திரமும் வித்யேச-சம்பர மந்திரங்களும் உடன் செய்ய வேண்டும்.

Verse 9

कलसैः स्नापयेच्छिष्यं स्वधाधारणयान्वितं परिधाप्य सिते वस्त्रे निवेश्य शिवदक्षिणे

கலசங்களின் புனித நீரால் சீடனை ஸ்நானம் செய்ய வைத்து, அவனை ஸ்வதா-தாரணா (விதி) உடன் அமைக்க வேண்டும். பின்னர் வெள்ளை ஆடைகள் அணிவித்து, சிவனின் மங்களகரமான வலப்புறத்தில் அமர்த்த வேண்டும்.

Verse 10

पूर्वोदितासने शिष्यं पुनः पूर्ववदर्चयेत् उष्णीषं योगपट्टञ्च मुकुटं कर्तरीं घटीं

முன்னர் கூறிய ஆசனத்தில் சீடனை அமர்த்தி, மீண்டும் முன்புபோல் வழிபட வேண்டும். (அவனுக்கு) உஷ்ணீஷம், யோகப்பட்டம், முகுடம், கத்தரி, மற்றும் घटீ (நீர்க்குடம்) ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 11

अक्षमालां पुस्तकादि शिवकाद्यधिकारकं स्वादुगर्गोदानष्टसागरानिति क, ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दीक्षाव्याख्याप्रतिष्ठाद्यं ज्ञात्वाद्यप्रभृति त्वया

குறியிடப்பட்ட (க, க) கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் உள்ள வாசகம்: “அக்ஷமாலை, புத்தகம் முதலியவை—சிவாதி முதல் அதிகாரச் சின்னங்கள்”; மேலும் “ஸ்வாது, கர்க, உதான, நஷ்ட, ஸாகர” என்ற பட்டியலும். தீக்ஷை, விளக்கம்/உபதேசம், பிரதிஷ்டை முதலிய முன்னுரிமைகளை அறிந்து, இன்று முதல் நீ செயல்பட வேண்டும்.

Verse 12

सुपरीक्ष्य विधातव्यमाज्ञां संश्रावयेदिति अभिवाद्य ततः शिष्यं प्रणिपत्य महेश्वरं

நன்கு பரிசோதித்து விதியை நிறைவேற்றி, ஆஜ்ஞை (உத்தரவு) சீடனுக்குச் சரியாகக் கேட்க/ஓதச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் சீடன் வணக்கம் செலுத்தி, மகேஸ்வரனுக்கு முழு சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 13

विघ्नज्वालापनोदार्थं कुर्याद्विज्ञापनां यथा अभिषेकार्थमादिष्टस्त्वयाहं गुरुमूर्तिना

தடைகளின் எரியும் ஜ்வாலைகளை நீக்குவதற்காக விதிப்படி விண்ணப்பம் செய்ய வேண்டும்—“குருமூர்த்தியாகிய நீர் எனக்கு அபிஷேகம் செய்ய ஆணையிட்டீர்।”

Verse 14

संहितापारगः सो ऽयमभिषिक्तो मया शिव तृप्तये मन्त्रचक्रस्य पञ्चपञ्चाहुतीर्यजेत्

இவர் ஸம்ஹிதையில் தேர்ந்தவர்; நான் இவரை அபிஷேகித்தேன். சிவன் திருப்திக்காக மந்திரச் சக்கர வழிபாட்டை ஐந்து ஐந்து ஆஹுதிகளாக ஐந்து தொகுதிகள் அளித்து செய்ய வேண்டும்।

Verse 15

दद्यात् पूर्णां ततः शिष्यं स्थापयेन्निजदक्षिणे शिष्यदक्षिणपाणिस्था अङ्गुष्ठाद्यङ्गुलीः क्रमात्

பின்னர் பூர்ணாஹுதியை அளிக்க வேண்டும். அதன் பின் சீடனை தன் வலப்புறத்தில் அமர்த்தி; சீடனின் வலது கையில் பெருவிரலிலிருந்து வரிசையாக விரல்களை அமைத்து/தொட்டு வைக்க வேண்டும்।

Verse 16

लाञ्छयेदुपबद्धाय दग्धदर्भाग्रशम्बरैः कुसुमानि करे दत्वा प्रणामं कारयेदमुं

விதிப்படி உபபத்தமாக (கட்டுப்படுத்தப்பட்ட/பிணைக்கப்பட்ட) உள்ளவருக்கு எரிந்த தர்பையின் முனைகளால் கட்டிய தொகுதியால் லாஞ்சனம் (திலகச் சின்னம்) இட வேண்டும்; அவன் கையில் மலர்களை வைத்து அவனைப் பணிந்து வணங்கச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 17

कुम्भे ऽनले शिवे स्वस्मिसंस्ततस्कृत्यमाविशेत् अनुग्राह्यास्त्वया शिष्याः शास्त्रेण सुपरीक्षिताः

கும்பத்தில், அக்னியில், சிவனில் அந்தக் கிரியையை நிறுவி, அது தன் ஆத்மத்தில் மையமாயுள்ளது எனக் கொண்டு அந்தச் செயலில் லயிக்க வேண்டும். சாஸ்திரப்படி நன்கு பரிசோதிக்கப்பட்ட சீடர்களே உமது அருளுக்குரியவர்கள்।

Verse 18

भूपवन्मानवादीनामभिषेकादभीप्सितं आं श्रां श्रौं पशुं हूं फडिति अस्त्रराजाभिषेकतः

அரசர்கள், அமைச்சர்கள், மனிதர்கள் முதலியோருக்கு அபிஷேகத்தால் வேண்டிய பயன் கிடைக்கும். மந்திரம்—“ஆம் ஶ்ராம் ஶ்ரௌம் பஶும் ஹூம் ஃபட்”; இவ்வாறு அஸ்த்ரராஜ அபிஷேகத்தால் பலன் सिद्धியாகும்.