Adhyaya 43

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये प्रासादलक्षणं नाम द्वाचत्त्वारिंशो ऽध्यायः अथ त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः प्रासाददेवतास्थापनं भगवानुवाच प्रासादे देवताः स्थाप्या वक्ष्ये ब्रह्मन् शृणुष्व मे पञ्चायतमध्ये तु वासुदेवं निवेशयेत्

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணத்தின் ஆக்நேய (அக்னி புராண) பகுதியில் ‘பிராசாதலட்சணம்’ எனப்படும் நாற்பத்தி இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இனி நாற்பத்தி மூன்றாம் அத்தியாயம்—‘பிராசாதத்தில் தேவதா நிறுவல்’. பகவான் கூறினார்—ஓ பிராமணனே, கேள்; பிராசாதத்தில் தேவதைகளை நிறுவ வேண்டும்; முறையை நான் விளக்குகிறேன். பஞ்சாயதன அமைப்பின் நடுவில் வாசுதேவனை நிறுவுக।

Verse 2

वामनं नृहरिञ्चाश्वशीर्षं तद्वञ्च शूकरं आग्नेये नैरृते चैव वायव्ये चेशगोचरे

ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) திசையில் வாமனன், நைர்ருதி (தென்-மேற்கு) திசையில் ந்ருஹரி (நரசிம்மன்), வாயவ்ய (வட-மேற்கு) திசையில் அஸ்வசீர்ஷ (ஹயக்ரீவன்), மேலும் ஈச-கோசர/ஈசான (வட-கிழக்கு) திசையில் சூகர (வராஹன்) ஆகியோரைக் நிறுவ/தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 3

अथ नारायणं मध्ये आग्नेय्यामम्बिकां न्यसेत् नैरृत्यां भास्करं वायौ ब्रह्माणं लिङ्गमीशके

பின்னர் நடுவில் நாராயணனை நிறுவ வேண்டும். ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) திசையில் அம்பிகை, நைர்ருதி (தென்-மேற்கு) திசையில் பாஸ்கரன் (சூரியன்), வாயு/வாயவ்ய (வட-மேற்கு) திசையில் பிரம்மா, மேலும் ஈசான (வட-கிழக்கு) திசையில் சிவலிங்கத்தை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 4

अथवा रुद्ररूपन्तु अथवा नवधामसु वासुदेवं न्यसेन्मध्ये पूर्वादौ वामवामकान्

அல்லது தெய்வத்தை ருத்ரரூபமாக நிறுவலாம்; அல்லது நவதாமங்களில் நடுவில் வாசுதேவரை வைத்து, கிழக்கில் தொடங்கி வாமாவர்த்த (எதிர்சுழல்) முறையில் ஒழுங்காக நிறுவ வேண்டும்।

Verse 5

इन्द्रादीन् लोकपालांश् च अथवा नवधामसु पञ्चायतनकं कुर्यात् मध्ये तु पुरुषोत्तमं

இந்திரன் முதலிய லோகபாலர்களை நிறுவ வேண்டும்; அல்லது நவதாமங்களில் பஞ்சாயதன அமைப்பை செய்து, நடுவில் புருஷோத்தமன் (விஷ்ணு) ஐ நிறுவ வேண்டும்।

Verse 6

लक्ष्मीवैश्रवणौ पूर्वं दक्षे मातृगणं न्यसेत् स्कन्दं गणेशमीशानं सूर्यादीन् पश्चिमे ग्रहान्

கிழக்கில் லக்ஷ்மி மற்றும் வைஷ்ரவணனை நிறுவ வேண்டும்; வலப்புறம் (தெற்கு) மாத்ருகணத்தை நிறுவ வேண்டும்; பின்னர் ஸ்கந்தன், கணேசன், ஈசானன்; மேற்கில் சூரியன் முதலிய கிரகங்களை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 7

उत्तरे दश मत्स्यादीनाग्नेय्यां चण्डिकां तथा नैरृत्यामम्बिकां स्थाप्य वायव्ये तु सरस्वतीं

வடக்கில் மத்ஸ்யம் முதலிய தசாவதாரங்களை நிறுவ வேண்டும்; ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) திசையில் சண்டிகையை நிறுவ வேண்டும்; நைர்ருத்ய (தென்-மேற்கு) திசையில் அம்பிகையை நிறுவி, வாயவ்ய (வட-மேற்கு) திசையில் சரஸ்வதியை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 8

पद्मामैशे वासुदेवं मध्ये नारायणञ्च वा त्रयोदशालये मध्ये विश्वरूपं न्यसेद्धरिं

பத்மாசனத்தில் நடுவில் வாசுதேவரை—அல்லது நாராயணனை—நிறுவ வேண்டும்; பதின்மூன்று ஆலய அமைப்பில் நடுவில் விஸ்வரூப ஹரியை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 9

पूर्वादौ केशवादीन् वा अन्यधामस्वयं हरिं मृण्मयी दारुघटिता लोहजा रत्नजा तथा

கிழக்கு முதலிய திசைகளை நோக்கி, கேசவ முதலிய ரூபங்களாகவோ அல்லது வேறு தாமத்தில் உறையும் ஸ்வயம் ஹரியாகவோ திருவுருவை அமைக்க வேண்டும். அது மண், மரம், உலோகம் அல்லது ரத்தினம் ஆகியவற்றால் செய்யலாம்.

Verse 10

शैलजा गन्धजा चैव कौसुमी सप्तधा स्मृता कौसुमी गन्धजा चैव मृण्मयी प्रतिमा तथा

திருவுருவங்கள் ஏழு வகையாகச் சொல்லப்படுகின்றன—கல்லால் ஆனது, நறுமணப் பொருள்களால் ஆனது, மலர்களால் ஆனது (கௌசுமி). அதுபோல மலர்மயம், நறுமணத் திரவியமயம், மண்ணால் ஆன திருவுருவமும் (வகைகளில்) அடங்கும்.

Verse 11

तत्कालपूजिताश् चैताः सर्वकामफलप्रदाः अथ शैलमयीं वक्ष्ये शिला यत्र च गृह्यते

இவை உரிய காலத்தில் வழிபட்டால் எல்லா விருப்பங்களின் பலனையும் அளிக்கும். இப்போது கல்லால் ஆன திருவுருவத்தைச் சொல்கிறேன்—எந்தக் கல்லைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும் என்பதன் இலக்கணம்.

Verse 12

पर्वतानामभावे च गृह्णीयाद्भूगतां शिलां पाण्डरा ह्य् अरुणा पीता कृष्णा शस्ता तु वैर्णिनां

மலைகள் இல்லையெனில் நிலத்தடியில் கிடைக்கும் கல்லை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். வெள்ளை, செம்மை கலந்த அருணம், மஞ்சள், கருப்பு ஆகிய கற்கள் வர்ணங்களுக்கு ஏற்றவையாக விதிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 13

न यदा लभ्यते सम्यग् वर्णिनां वर्णतः शिला वर्णाद्यापादानं तत्र जुह्यात् सिंहविद्यया

வர்ணத்திற்கு ஏற்ற முறையான கல் சரியாகக் கிடைக்காவிட்டால், அந்த வர்ணத்திற்குரிய பொருள்களைத் தொடக்கமாகக் கொண்டு மாற்றுப் பொருள்களை அக்னியில் அர்ப்பணித்து, ‘சிம்ஹ-வித்யா’ முறையால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

शिलायां शुक्लरेखाग्र्या कृष्णाग्र्या सिंहहोमतः कांस्यघण्टानिनादा स्यात् पुंलिङ्गा विस्फुलिङ्गिका

கல்லின் மேல் முதன்மை கோடு வெண்மையாகவும் அதன் முனை கருமையாகவும் இருந்து, சிம்ஹ-ஹோமத்தில் வெண்கல மணி ஒலி போன்ற நாதம் எழுந்தால், ‘விஸ்புலிங்கிகா’ புல்லிங்கம் என அறிய வேண்டும்।

Verse 15

तन्मन्दलक्षणा स्त्री स्याद्रूपाभावान्नपुंसका दृश्यते मण्डलं यस्यां सगर्भां तां विवर्जयेत्

‘தன்-மண்டல’ இலக்கணம் உடையவள் பெண் எனக் கூறப்படுகிறது; பெண்-ரூபம் இல்லாததால் அவள் நபுஂசகம் எனக் கருதப்படுகிறாள். யாரில் தெளிவான மண்டலச் சின்னம் காணப்படுகிறதோ, அவள் கர்ப்பிணி என்றால் அவளை விலக்க வேண்டும்।

Verse 16

प्रतिमार्थं वनं गत्वा व्रजयागं समाचरेत् तत्र खात्वोपलिप्याथ मण्डपे तु हरिं यजेत्

திருவுருவிற்கான பொருட்களுக்காக வனத்திற்குச் சென்று விதிப்படி வ்ரஜயாகத்தை நடத்த வேண்டும். அங்கே இடத்தைத் தோண்டி பூசி அமைத்து, மண்டபத்தில் ஹரி (விஷ்ணு)வை வழிபட வேண்டும்।

Verse 17

बलिं दत्वा कर्मशस्त्रं टङ्कादिकमथार्चयेत् हुत्वाथ शालितोयेन अस्त्रेण प्रोक्षयेच्छिलां

முதலில் பலி அளித்து, பின்னர் தொழில் கருவிகள்—உளி முதலியவற்றை—அர்ச்சிக்க வேண்டும். ஹோமத்திற்குப் பின், அஸ்திர மந்திரத்துடன் சாலிதோயம் (அரிசிநீர்) கொண்டு கல்லைத் தெளித்து புனிதப்படுத்த வேண்டும்।

Verse 18

रक्षां कृत्वा नृसिंहेन मूलमन्त्रेण पूजयेत् हुत्वा पूर्णाहुतिं दद्यात्ततो भूतबलिं गुरुः

நரசிம்ஹனை முன்வைத்து ரட்சா-க்ரியையைச் செய்து, மூலமந்திரத்தால் பூஜிக்க வேண்டும். ஹோமம் செய்து பூர்ணாஹுதியை அளிக்க வேண்டும்; அதன் பின் குரு பூத-பலியை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 19

अन्यधामसु यज्ञविदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः युग्मधामस्वयं हरिमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कौमुदी इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः उन्मत्तलक्षणा इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्रयेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अत्र ये संस्थिताः सत्त्वा यातुधानाश् च गुह्यकाः सिद्धादयो वा ये चान्ये तान् सम्पूज्य क्षमापयेत्

இங்கே நிலைத்திருக்கும் சத்த்வங்கள், யாதுதானர்கள், குஹ்யகர்கள், சித்தர்கள் அல்லது பிற யாராயினும்—அவர்களை முறையாகப் பூஜித்து, அவர்களிடம் மன்னிப்பை வேண்ட வேண்டும்; அப்பொழுது சடங்கு தடையின்றி நடைபெறும்।

Verse 20

विष्णुबिम्बार्थमस्माकं यात्रैषा केशवाज्ञया विष्ण्वर्थं यद्भवेत् कार्यं युष्माकमपि तद्भवेत्

கேசவனின் ஆணையினால் எங்களின் இந்த யாத்திரை விஷ்ணுவின் பிம்பம் (திருவுருவப் பிரதிமை) பொருட்டு மேற்கொள்ளப்பட்டது. விஷ்ணுவின் நோக்கத்திற்காக செய்யவேண்டிய பணியெல்லாம் நீங்களும் செய்யுங்கள்।

Verse 21

अनेन बलिदानेन प्रीता भवत सर्वथा

இந்த பலிதானத்தினால் நீங்கள் எல்லாவிதத்திலும் முழுமையாக மகிழ்வீர்களாக।

Verse 22

क्षमेण गच्छतान्यत्र मुक्त्वा स्थानमिदं त्वरात् अप्_४३०२१च्देएवं प्रबोधिताः सत्त्वा यान्ति तृप्ता यथासुखं शिल्पिभिश् च चरुं प्राश्य स्वप्नमन्त्रं जपेन्निशि

‘மன்னிப்புடன் வேறிடத்திற்குச் செல்லுங்கள்; இந்த இடத்தை விரைவில் விட்டு விடுங்கள்.’ இவ்வாறு அறிவுறுத்தப்பட்ட சத்த்வங்கள் திருப்தியுடன், தத்தம் வசதிக்கேற்பச் செல்கின்றன. பின்னர் சில்்பிகளுடன் சேர்ந்து சருவை உண்டு, இரவில் ஸ்வப்ன-மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 23

ॐ नमः सकललोकाय विष्णवे प्रभविष्णवे विश्वाय विश्वरूपाय स्वप्नाधिपतये नमः

ॐ. எல்லா உலகங்களிலும் பரவி நிற்கும் விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்; உன்னதமான அனைத்திலும் பரவிய இறைவனுக்கு வணக்கம்; தாமே உலகமாய் இருப்பவருக்கும், உலகமெங்கும் வடிவமாயிருப்பவருக்கும், கனவுகளின் அதிபதிக்கும் வணக்கம்।

Verse 24

आचक्ष्व देवदेवेश प्रसुप्तोस्मि तवान्तिकं स्वप्ने सर्वाणि कार्याणि हृदिस्थानि तु यानि मे

தேவர்களின் தேவனே, பரமேசுவரனே! எனக்குச் சொல்லுக—நான் உன் அருகில் உறங்குகிறேன்; கனவில் என் இதயத்தில் நிலைத்துள்ள என் செயல்களும் சங்கல்பங்களும் அனைத்தும் வெளிப்படுகின்றன।

Verse 25

ॐ ॐ ह्रूं फट् विष्णवे स्वाहा शुभे स्वप्ने शुभं सर्वं ह्य् अशुभे सिंहहोमतः प्रातरर्घ्यं शिलायां तु दत्वास्त्रेणास्त्रकं यजेत्

“ஓம் ஓம் ஹ்ரூம் பட் விஷ்ணவே ஸ்வாஹா” என்று ஜபிக்க வேண்டும். கனவு சுபமாக இருந்தால் அனைத்தும் சுபமே; அசுபமாக இருந்தால் சிம்ஹ-ஹோமம் செய்ய வேண்டும். காலையில் கல்லின் மீது அர்க்யம் அளித்து, அஸ்த்ர-மந்திரத்தால் ‘அஸ்த்ரக’த்தை யஜனம்/பூஜை செய்ய வேண்டும்.

Verse 26

कुद्दालटङ्कशस्त्राद्यं मध्वान्याक्तमुखञ्चरेत् आत्मानं चिन्तयेद्विष्णुं शिल्पिनं विश्वकर्मकं

குத்தாளி, டங்கம்/சென்னி போன்ற கருவிகளை எடுத்துக் கொண்டு, தேன் முதலிய சுபப் பொருள்களால் முகத்தில் பூசி, சாதகர் முன்னே செல்ல வேண்டும்; தன்னை விஷ்ணுவாகவும், தெய்வச் சிற்பி விஸ்வகர்மாவாகவும் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 27

शस्त्रं विष्ण्वात्मकं दद्यात् मुखपृष्ठादि दर्शयेत् जितेन्द्रियः टङ्कहस्तः शिल्पी तु चतुरस्रकां

ஆயுதத்தை விஷ்ணுவின் சக்தியாக (விஷ்ண்வாத்மகமாக) அர்ப்பணித்து, முன்பக்கம், பின்பக்கம் முதலிய தோற்றங்களை வெளிப்படுத்த வேண்டும். இந்திரியங்களை அடக்கிய, கையில் டங்கம்/சென்னி கொண்ட சிற்பி அதை சதுரஸ்ர (நான்கு பக்க) வடிவில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 28

श्वाधिपतये इति ख, चिह्नितपुअतकपाठः प्रपन्नो ऽस्मि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ॐ ह्रीं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः विश्वकर्मणिमिति ख, ग, चिह्नितपुअतकपाठः विश्वात्मकमिति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः शिलां कृत्वा पिण्डिकार्थं किञ्चिन्न्यूनान्तु कल्पयेत् रथे स्थाप्य समानीय सवस्त्रां कारुवेश्मनि पूजयित्वाथ घटयेत् प्रतिमां स तु कर्मकृत्

சில குறியிடப்பட்ட கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் பாடவேறுபாடுகள் உள்ளன—‘ஶ்வாதிபதயே’, ‘ப்ரபன்னோ’ஸ்மி’, ‘ஓம் ஓம் ஹ்ரீம் ஃபட்’, ‘விஸ்வகர்மணிம்’, ‘விஸ்வாத்மகம்’। விக்ரகம் செதுக்குவதற்காக கல் துண்டைத் தயாரித்து, அதைச் சற்றுக் குறைந்த அளவில் அமைக்க வேண்டும். அதை வண்டி/ரதத்தில் வைத்து, துணிகளால் மூடி பணிமனைக்கு கொண்டு வந்து; சிற்பியின் இல்லத்தில் முதலில் பூஜித்து, பின்னர் அந்தக் கர்மகர்த்தா விக்ரகத்தை முழுமையாக்கி பிரதிஷ்டைக்கு ஏற்றதாகச் செய்ய வேண்டும்.