Mantra-shastra
Tantra & Sacred Formulae
The science of mantras, tantric rituals, yantra construction, and esoteric practices for spiritual attainment and protection.
Adhyayas in Mantra-shastra
Adhyaya 301
Chapter 301 — सूर्यार्चनं (Sūryārcana) / Sun-worship (closing colophon only)
இந்த பகுதி முந்தைய அலகின் முடிவுக் கொலோபோனைத் தக்கவைத்து, 301ஆம் அதிகாரம் ‘சூர்யார்ச்சனம்’ (சூரிய வழிபாடு) எனக் குறிப்பிடுகிறது. ஆக்நேய போதனை ஓட்டத்தில் சூரியபூஜை ṛta/தர்மம் மற்றும் யாக-கிரியைச் சித்தி ஆகியவற்றை இணைக்கும் பாலமாகும்; சூரியன் காலநியந்தா, உயிர்சக்தி, தெளிவு/ஞானஒளி அளிப்பவன் என அழைக்கப்படுகிறான். இந்த மாற்றம் அடுத்த அதிகாரத்தின் தொழில்நுட்பமான மந்திரப் பயன்பாடுகள், ஹோம முறைகள் ஆகியவற்றிற்கு சாதகனைத் தூய்மை, அதிகாரம், சக்தி-ஒத்திசைவுடன் தயாராக்குகிறது; புராணம் கூறுவது—பக்தி தாந்திரிக செயல்விஞ்ஞானத்திலிருந்து தனிமையல்ல, அதற்கான அடித்தளம்।
Adhyaya 302
Worship by Limb-Syllables (Aṅgākṣara-arcana)
அக்னிதேவர் தந்திரமுறை உபதேசத்தைத் தொடங்கி, சுபகால நிர்ணயத்தைச் சொல்கிறார்—சந்திரன் பிறப்பு நக்ஷத்திரத்தில் இருப்பது, சூரியன் ஏழாம் ராசியில் இருப்பது, பூஷன்/புஷ்ய நேரம், மேலும் முன்னே செல்லும் முன் கிரகணத்தின் ‘கிராச’ (அளவு/நிலை) பரிசோதனை. பின்னர் உடலில் தோன்றும் அபசகுனக் குறிகளை ஆயுள் குறைவு தரும் முன்னறிவுறுத்தல்களாகக் கூறி, மந்திரங்களால் பாதுகாப்பும் பக்திப் பயன்பாடும் விதிக்கிறார். க்ருத்தோல்கா, மஹோல்கா, வீரொல்கா போன்ற உக்கிர சக்திகளுக்கான சிகா-மந்திரம், மேலும் வைஷ்ணவ அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தை விரல் மூட்டு இடங்களில் ஒழுங்கான ந்யாசமாக அமைப்பதும் கூறப்படுகிறது. சாதகர் இதயம், வாய், கண்கள், தலை, பாதங்கள், தாலு, குஹ்யம், கைகள் ஆகிய இடங்களில் எழுத்து-பீஜ ந்யாசம் செய்து, அதையே தேவதையிலும் பிரதிபலித்து ஆத்மா–இஷ்டதேவதா ஐக்கியத்தை உறுதிப்படுத்துகிறார். தொடர்ந்து மண்டல/தாமரை அமைப்பில் தர்மத் தொடர், குண-சக்தி தொகுதிகள் தாமரைப் பகுதிகளில் சூரிய-சந்திர-தாஹினி எனும் மும்மண்டல வட்டங்கள் வரை நிறுவப்படுகின்றன. இறுதியில் யோகபீடத்தில் ஹரியை ஆவாஹனம் செய்து மூலமந்திரத்துடன் பஞ்சோபசார பூஜை, திசைகளில் வாசுதேவாதி ரூபங்கள், ஆயுத-சின்னங்களின் திக்-விந்யாசம், மேலும் கருடன், விஷ்வக்சேனன், சோமேஷன், இந்திரன் பரிவாரத்துடன் ஆவரண பூஜை செய்து, முழுமையான விதியால் அனைத்துச் சித்திகளும் கிடைக்கும் எனப் பலன் கூறப்படுகிறது।
Adhyaya 303
Chapter 303: Mantras for Worship Beginning with the Five-syllable (Pañcākṣara) — पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्राः
அக்னி, பஞ்சாக்ஷர மந்திரத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு ஷைவ தாந்திரிக பூஜை‑தீக்ஷை முறையை உபதேசிக்கிறார்; மந்திரம் இங்கு பிரபஞ்சத் தத்துவமும் சாதனை முறையும் ஆகிறது. முதலில் சிவன் பரபிரம்மத்தின் ஞானஸ்வரூபம், இதயத்தில் இருப்பவன் எனக் கூறி, மந்திர எழுத்துகளை பஞ்சபூதம், பிராணவாயுக்கள், இந்திரியங்கள், உடல்‑க்ஷேத்திரம் ஆகியவற்றுடன் இணைத்து, இறுதியில் அஷ்டாக்ஷர‑பர்யவசானமும் குறிப்பிடப்படுகிறது. பின்னர் தீக்ஷை இட சுத்தி, சரு தயாரித்தல் மற்றும் அதன் மும்மடங்கு பகிர்வு, நித்திரை நியமங்கள்‑விடியற்காலை அறிவித்தல், மீண்டும் மீண்டும் மண்டல பூஜை, மண் பூசுதல், அகமர்ஷணத்துடன் தீர்த்த ஸ்நானம், பிராணாயாமம், ஆத்மசுத்தி, ந்யாசம் ஆகியவை வர்ணிக்கப்படுகின்றன. தியானத்தில் எழுத்துகள் நிறமுடைய அங்கங்களாக மாறும்; சக்திகள் தாமரை இதழ்கள்‑கர்ணிகையில் நிறுவப்படுகின்றன; சிவன் ஸ்படிக வெண்மை, சதுர்புஜ, பஞ்சவக்த்ர ரூபமாக, பஞ்சப்ரஹ்ம (தத்புருஷாதி) திசைந்யாசத்துடன் ஆவாஹனம் செய்யப்படுகிறார். தொடர்ந்து தீக்ஷை வரிசை—அதிவாசம், கவ்யபஞ்சகம், நேத்ரபந்தம், பிரவேசம், தத்த்வஸம்ஹாரம் செய்து பரத்தில் லயம் மற்றும் ஸ்ருஷ்டிமார்க்கத்தில் மறுபடைப்பு, பிரதக்ஷிணை, புஷ்பபாதம் மூலம் நாம/ஆசன நிர்ணயம், சிவாக்னி உற்பத்தி, குறிப்பிட்ட மந்திரங்களால் ஹோம எண்ணிக்கை, பூர்ணாஹுதி‑அஸ்த்ராஹுதிகள், ப்ராயச்சித்தம், கும்பபூஜை, அபிஷேகம், சமயவிரதங்கள், குரு மரியாதை; இதே முறை விஷ்ணு முதலிய தெய்வங்களுக்கும் பொருந்தும் என்கிறது।
Adhyaya 304
Mantras for Worship Beginning with the Five-Syllabled (Mantra) — Concluding Colophon (Chapter 304 end)
இந்த பகுதி பெரும்பாலும் முடிவுக் கொலோபோன் மூலம் பிரதிநிதிக்கப்படுகிறது; பஞ்சாக்ஷரி (ஐந்து எழுத்து) மந்திரத்தால் தொடங்கும் பூஜை-மந்திரங்களைப் பற்றிய மந்திரசாஸ்திரப் பகுதி நிறைவடைந்ததை அது குறிக்கிறது. அக்னி–வசிஷ்ட போதனைச் சூழலில் இத்தகைய அத்தியாயங்கள் சடங்கு-தொழில்நுட்பமாக செயல்படுகின்றன—பூஜையில் மந்திரப் பயன்பாடு, ஜபத்தின் வரிசை, துல்லியமான சொல்-வடிவங்கள் தர்மத்தின் கருவிகளாக மாறுவது ஆகியவற்றை விதிமுறையாக்குகின்றன. உள்ளடக்கச் செய்யுள்கள் இங்கு இல்லாவிட்டாலும் கட்டமைப்பு பங்கு தெளிவு—இது பொதுவான மந்திர-பூஜை நடைமுறைகளிலிருந்து அடுத்த அத்தியாயத்தின் சிறப்பு நாம-லிதுர்ஜிக்குச் செல்லும் பாலமாக உள்ளது; அங்கு தெய்வ நாமங்கள் க்ஷேத்ர/தீர்த்த புனிதப் புவியியலுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. ஆகவே கதையோட்டம் மந்திரத்தை பொதுவான வழிபாட்டு கருவியிலிருந்து இட-உணர்வுடைய சாதனையாக மாற்றி, தீர்த்தயாத்திரை, அர்ப்பணம், ஸ்மரணம் ஆகியவற்றை ஒன்றுக்கொன்று வலுப்படுத்தி புண்ணியம் மற்றும் உள்ளத் தூய்மையை நோக்கி வழிநடத்துகிறது।
Adhyaya 305
Chapter 305 — Narasiṃha and Related Mantras (नारसिंहादिमन्त्राः)
அக்னிதேவர் முன் கூறிய வைஷ்ணவ நாமலிதானிகளிலிருந்து மாறி, மந்திரசாஸ்திர (தந்திர)ப் பகுதியில் வலிமையானவும் பாதுகாப்பானவும் பயன்பாடுகளை எடுத்துரைக்கிறார். முதலில் பகை/க்ஷுத்ர கர்மங்கள்—ஸ்தம்பனம், வித்வேஷணம், உச்சாடனம், உத்ஸாதனம், ப்ரமம், மாரணம், வ்யாதி—என்று வகைப்படுத்தி, அவற்றின் ‘மோக்ஷம்’ அதாவது விடுவிப்பு/சமனம் பற்றியும் கற்பிப்பேன் எனக் கூறி, பயன்பாட்டோடு கட்டுப்பாட்டையும் வலியுறுத்துகிறார். பின்னர் சுடுகாட்டில் இரவு ஜபத்தால் மயக்கம்/ப்ரமம் உண்டாக்குதல், பிரதிமா-விதானத்தில் உருவத்தைத் துளைத்து/பிளந்து மாரணச் செயல், மேலும் தூள்-வீச்சால் உத்ஸாதனம் ஆகிய முறைகள் வருகின்றன. அதன் பின் சுதர்சன-சக்கர மையமான பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பம்—ந்யாசம், ஆயுததாரி தேவதா தியானம், சக்கர-யந்திர நிறவின்யாசம், கும்ப ஸ்தாபனம், குறிப்பிட்ட திரவியங்களுடன் 1008 ஆஹுதிகளான ஹோமம்—ஒழுங்காக விவரிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் ‘ஓம் க்ஷௌம்…’ நரசிம்ஹ மந்திரம் ராக்ஷஸப் போன்ற பீடைகள், ஜ்வரம், கிரஹபாதை, விஷம், நோய் ஆகியவற்றை எரிக்கும் அக்னிதேஜஸான அபோத்ரோபாயிக் சக்தியாக நரசிம்ஹனை நிறுவுகிறது.
Adhyaya 306
Chapter 306 — त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः (Mantras for Enchanting the Three Worlds)
பகவான் அக்னி, நான்கு புருஷார்த்தங்களிலும் வெற்றி தரும் எனக் கூறப்படும் ‘த்ரைலோக்யமோஹன’ மந்திரத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறார். பின்னர் தாந்திரிகச் செயல்வழி—முன்பூஜை, நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஜப எண்ணிக்கை, அபிஷேகம், குறிப்பிட்ட திரவியங்களும் எண்ணிக்கைகளும் உடன் ஹோமம், பிராமண போஜனம், ஆசார்யருக்கு மரியாதை—என ஒழுங்காக வழங்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து உடல் சுத்தி மற்றும் உள்சாதனை—பத்மாசனம், உடல் உலர்த்தல்/கட்டுப்பாடு, சுதர்சன திக்-பந்தன ந்யாசம், பீஜ தியானங்களால் மாசு நீக்கம், சுஷும்னா வழி அம்ருதத் தாரை கற்பனை, பிராணாயாமம், உடலெங்கும் சக்தி-ந்யாசம். விஷ்ணு (காம/ஸ்மர பாவங்களுடன்), லக்ஷ்மி, கருடன், ஆயுதங்களின் பிரதிஷ்டை மற்றும் தனித்த அஸ்திர மந்திரங்களால் ஆயுதபூஜை கூறப்படுகிறது. இறுதியில் “ஓம் ஸ்ரீம் க்ரீம் ஹ்ரீம் ஹூம்…” முதன்மந்திரம், தர்ப்பண விதிகள், நீண்ட ஆயுளுக்கான உயர்ந்த ஜப-ஹோம இலக்குகள், மேலும் அரசாட்சி மற்றும் நீண்ட வாழ்வுக்கான வராஹ சூத்திரப் பரிசிஷ்டம்—மந்திரசாஸ்திரம் உள்சுத்தியும் பலன்சாதனமும் என இருவகையிலும் அமைந்தது என்பதை காட்டுகிறது।
Adhyaya 307
Trailokya-mohinī Śrī-Lakṣmī-ādi-pūjā and Durgā-yoga (Protective and Siddhi Rites)
பகவான் அக்னி, வசிஷ்டருக்கு த்ரைலோக்யமோகினீ ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) மையமான செல்வவளச் சடங்குகளையும், துர்கா-யோகத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் வெற்றி சாதனைகளையும் இணைத்த வழிமுறையை உபதேசிக்கிறார். தொடக்கத்தில் லக்ஷ்மி மந்திரத் தொடர், ஒன்பது அங்க மந்திரங்களுடன் ந்யாசம், தாமரை விதை ஜபமாலையால் ஒரு முதல் மூன்று லட்சம் ஜபம் என விதிக்கப்படுகிறது. பின்னர் ஸ்ரீ/விஷ்ணு ஆலயங்களில் செல்வம் தரும் பூஜை, கதீர அக்னியில் நெய் தடவிய அரிசி ஹோமம், பில்வ அடிப்படையிலான ஆஹுதிகள், மேலும் கிரஹசாந்தி மற்றும் அரச அனுக்ரகம்/வசியம் பெற கடுகு நீர் அபிஷேகம் போன்ற பரிகாரங்கள் கூறப்படுகின்றன. அடுத்து சக்ரனின் நான்கு வாயில் மாளிகை தியானம், வாயில் காவல் ஸ்ரீ-தூதிகள், எட்டுத் தள தாமரையில் நான்கு வ்யூஹங்கள் (வாசுதேவ, சங்கர்ஷண, பிரத்யும்ன, அனிருத்த) வின்யாசம், இறுதியில் தாமரை கர்ணிகையில் லக்ஷ்மி ரூப தியானம் நிறைவு பெறுகிறது. உணவு-கால கட்டுப்பாடுகள், பில்வம், நெய், தாமரை, பாயசம் முதலிய நைவேத்யங்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. பின்னர் துர்கையின் ‘ஹ்ருதய’ மந்திரம் சாங்கமாக, இலை ஆதார பூஜை, ஆயுத தேவதைகளுக்கு அர்ப்பணம், வசியகரணம், ஜயம், சாந்தி, காமம், புஷ்டி ஆகிய பலன்களுக்கு ஹோம மாற்றங்கள்; இறுதியில் போர்க்கள வெற்றிக்கான ஆவாஹன விதி கூறப்படுகிறது.
Adhyaya 308
Chapter 308 — Worship of Tvaritā (त्वरितापूजा)
முந்தைய அதிகாரத்தில் த்ரைலோக்யமோஹினி லக்ஷ்மி மற்றும் தொடர்புடைய பூஜை முடிந்தவுடன் அக்னிதேவர் த்வரிதா-உபாசனையை உடனே எடுத்துரைக்கிறார். போகமும் மோட்சமும் பெறத் தூண்டும் ஆஜ்ஞா-சூத்திரங்களுடன் மந்திராங்கங்களை முதலில் அளிக்கிறார். பின்னர் தலை முதல் பாதம் வரை அங்கந்யாசம், மந்திரந்யாசம் செய்து, இறுதியில் அனைத்திலும் பரவும் (வ்யாபக) ந்யாசம் செய்யப்படுகிறது. தியானத்தில் த்வரிதை கீராத/சபரீத் தன்மையுடன், மூன்று கண்கள், கருநிறம், வனமாலை அணிந்தவள், மயூரப்பீலி சின்னம் தாங்கியவள், சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தவள், வரமும் அபயமும் அளிப்பவள் எனக் காட்சியிடப்படுகிறது. தொடர்ந்து அஷ்டவித பீட/பத்மபூஜையில் இதழ்தோறும் அங்ககாயத்ரிகள் நிறுவல், முன்புறமும் வாசல் தூண்களிலும் சக்திகளுக்குப் பூஜை, வெளிப்புற காவல் பரிவார விதி கூறப்படுகிறது. இறுதியில் யோனி வடிவ குண்டத்தில் குறிப்பிட்ட திரவியங்களால் ஹோம வகைகள் சொல்லப்பட்டு செல்வம், பாதுகாப்பு, மக்கள் ஆதரவு, சந்ததி, பகைவர் செயல் போன்ற சித்திகள்; மேலும் அதிக ஜபம், மண்டலபூஜை, தீக்ஷை சார்ந்த தானம், பஞ்சகவ்யம், சரு விதிகள் விளக்கப்படுகின்றன.
Adhyaya 309
Tvaritā-pūjā (The Worship of Tvaritā) — Transition Verse and Context
இந்த अध्यாயம் முடிவு-மாற்றுத் தளமாக தாந்திரிகச் சூழலை நிறுவுகிறது. அக்னி, வசிஷ்டரை நோக்கி, முன் கூறியவற்றிலிருந்து நகர்ந்து த்வரிதா தேவியின் உபாசனைக்கு முன்னுரை செய்கிறார். இங்கு பூஜை வெறும் பக்தி அல்ல; அது வெளிப்படுத்தப்பட்ட அறிவியல்போன்ற மந்திரசாஸ்திரம்—தயாராக்கப்பட்ட ‘புர/துர்க’ போன்ற பாதுகாக்கப்பட்ட இடமும், ரஜோ-லிகித (வரையப்பட்ட) பிரதிநிதி உருவமும் அவசியம் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. அக்னிபுராணத்தின் கலைக்களஞ்சியப் போதனையில், வரவிருக்கும் வித்யை புக்க்தி (லௌகிக இலக்குச் செயல்திறன்) மற்றும் முக்தி (மோட்ச நோக்கம்) இரண்டையும் தரும் எனப் பலன் கூறப்படுகிறது. இது ஒரு வாசற்படியாக—சாதனையின் பெயர், அதன் பலன், மேலும் வஜ்ராகுலா முறையிலான தேவியின் மந்திர-பூஜை அடையாளத்தை அடுத்த உபதேசங்களுக்கு அடிப்படையாக அறிமுகப்படுத்துகிறது.
Adhyaya 310
Tvaritā-mūla-mantra and Related Details (Dīkṣā, Maṇḍala, Nyāsa, Japa, Homa, Siddhi, Mokṣa)
பகவான் அக்னி த்வரிதா-மையமான தந்திரச் சடங்கு வரிசையை உரைக்கிறார்—சிம்ஹ–வஜ்ரகுல தாமரை-யந்திரத்தில் ந்யாசம் செய்து தயாராகி, பின்னர் மண்டல அமைப்பு: ஒன்பது பகுதிப் பிரிவு, திசைகளில் ஏற்கத்தக்க/ஏற்காத கட்டங்கள், வெளிப்புற கோடு-அடுக்குகள், வஜ்ர வளைவு, நடுவில் ஒளிமிகு தாமரை। தொடர்ந்து ஸ்தாபனை-பூஜை: பீஜாக்ஷரங்களை வலம்சுழி வரிசையில் நிறுவல், வித்யா-அங்கங்களை இதழ்களிலும் மையத்திலும் பதித்தல், திசாஸ்திர பாதுகாப்பு, வெளி கர்பமண்டலத்தில் லோகபால ந்யாசம்। ஜப எண்ணிக்கை, அங்க விகிதம், ஹோம வரிசை நிர்ணயம்; பூர்ணாஹுதி தீக்ஷா முத்திரை, அதனால் சீடன் தீக்ஷிதன் ஆகிறான்। போகத்திற்காக வெற்றி, அரசாதிகாரம், நிதி, சித்தி முதலிய பலன்கள்; மேலும் மோட்சப் பாதை—கர்மபந்தமில்லா ஹோமம், சதாசிவ நிலை, ‘நீர் நீரில் கலப்பது’ போன்ற உவமையால் மீளாத விடுதலை। இறுதியில் அபிஷேகம், குமாரி-பூஜை, தக்ஷிணை, மேலும் தூதீ மந்திரத்தால் வாசல், தனி மரம், சுடுகாடு போன்ற இரவு/எல்லைச் சடங்குகள் அனைத்துப் பயன்சித்திக்காக கூறப்படுகின்றன।
Adhyaya 311
The Root-Mantra of Tvaritā (Tvaritā-mūla-mantra)
இந்த அதிகாரம் த்வரிதாவின் மூலமந்திர உபதேசத்தின் நிறைவு-கொலோபனாகவும், த்வரிதா-வித்யையின் மேலும் தொழில்நுட்பமான விளக்கத்திற்கான மாற்றுக் கண்ணியாகவும் அமைகிறது. ஆக்நேய மரபில் மூலமந்திரம் விதை-அதிகாரமாக நிறுவப்படுகிறது; அதிலிருந்து பின்னர் பிரயோகங்கள், அனுஷ்டானப் பயன்பாடுகள், யந்திர/சக்கர அமைப்புகள் விரிகின்றன. விரிவான முறைக்கு முன்பே இந்த முடிவை வைப்பது புராணக் கற்பித்தல் முறையை காட்டுகிறது—மந்திரம் முதலில் வெளிப்பட்ட மையமாக நிலைநிறுத்தப்பட்டு, பின்னர் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரிசைகள், ந்யாசம், யந்திர-சக்கர நிர்மாணம் மூலம் செயற்பாட்டு கிளைகளாக விரிவடைகிறது. மரபுச் சான்றும் உரைத் தொடர்ச்சியும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதால், அடுத்த அதிகாரத்தை தனித்த மந்திரங்களாக அல்ல, சாஸ்திர ஒழுங்குக்குட்பட்ட தர்ம-காம-அர்த்த பலன்களை வழங்கும் ஒழுங்கமைந்த தாந்திரிக தொழில்நுட்பமாக வாசிக்க சாதக-பண்டிதன் தயாராகிறார்।
Adhyaya 312
Chapter 312 — Various Mantras (नानामन्त्राः)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, விநாயக (கணேச) வழிபாட்டை முன்னிட்டு சுருக்கமான மந்திர-சாஸ்திர வரிசையை உபதேசிக்கிறார்—ஆதார-சக்தி மற்றும் தாமரை-வடிவ அமைப்பின் ந்யாசங்கள், “ஹூம் ஃபட்” கவசம், மேலும் திசைநிலைப்படி பெயர்-விளக்கங்களுடன் வி்னேசரின் வெளி/உள் ஆவாஹனம். பின்னர் திரிபுரா உபாசனையில் பைரவ/வடுக முதலிய பரிவாரப் பெயர்தொடர்கள், பீஜங்கள் (ஐம், க்ஷேம், ஹ்ரீம்) மற்றும் அபய, புத்தகம், வரத, மாலை போன்ற ரூப-குறிகள் கூறப்படுகின்றன. ஜால-வின்யாசம், ஹ்ருதயாதி-ந்யாசம், காமக (இச்சை நிறைவேற்றும்) நிறைவு-முறை விளக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து உச்சாடனத்திற்கு குறிப்பிட்ட யந்திரம், சுடுகாடு சார்ந்த பொருட்கள், நூல்-பந்தனம்; போரில் பாதுகாப்பு/வெற்றி மந்திரங்கள், செல்வம், சூரிய மற்றும் ஸ்ரீ ஆவாஹனங்கள் தரப்படுகின்றன. ஆயுள், அச்சமின்மை, சாந்தி, வசீகரண முறைகள்—திலகம்/அஞ்சனம், ஸ்பரிசம், எள்-ஹோமம், அபிமந்திரித உணவு—கூட கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் நித்யக்லின்னாவின் மூலமந்திரம், ஷடங்கம், சிவப்பு முக்கோண தியானம், திசை-ஸ்தாபனம், காமனின் ஐவகை சிந்தனை, முழு மாத்ரிகா பாராயணம், ஆதார-சக்தி/தாமரை/சிங்காசனத்துடன் ஹ்ருதய-ஸ்தாபனமாக முடிகிறது.
Adhyaya 313
Tvaritājñānam (Knowledge of Tvaritā, the Swift Goddess) — Agni Purana, Adhyāya 314 (as introduced after 313)
அக்னிதேவர் முன் கூறிய மந்திரப் பட்டியலிலிருந்து மாறி, த்வரிதா தேவியின் தாந்திரிக-சடங்கு வழிமுறைகளையும் பாதுகாப்பு/அடக்கல் (வசீகரண) தொழில்நுட்பங்களையும் விளக்குகிறார். பீஜம் நிறைந்த த்வரிதா மந்திரம், ந்யாசப் பூஜை, இருகை–எட்டுகை தியான வேறுபாடுகள், ஆதார-சக்தி நிறுவல், பத்மாசனம், சிம்மவாகனம், ஹ்ருத்-ஆதி அங்கந்யாசம் கூறப்படுகிறது. திசைமுறை மண்டலக் கிரமத்தில் காயத்ரீ மற்றும் பெண் சக்திகளின் பூஜை, மைய நிறுவல்கள், வாசல் காவலர்கள்—ஜயா, விஜயா, கிங்கர—என நிர்ணயம் உள்ளது. அனந்த, குலிகா, வாசுகி, சங்கபால, தக்ஷக, மகாபத்ம, கர்கோட, பத்ம/பத்மா ஆகிய நாகராஜர்களுக்கு நாம-வ்யாஹ்ருதி உடன் ஆஹுதி கூறப்படுகிறது. 81 பதங்களுடைய நிக்ரஹச் சக்கரத்தை எழுதுதல், எழுதும் பொருட்கள், சாத்ய-நாமம் வைக்கும் இடம்; பின்னர் உக்கிர பாதுகாப்பு மற்றும் மாரண நோக்குச் செயல்முறைகள், காளி/காலராத்திரி கூறுகள், யம எல்லை உருவகம், மறை ரட்சோச்சாரணங்கள், மை தயாரிப்பு, சுடுகாடு/சந்திப்பு போன்ற எல்லை இடங்களில் எழுதுதல், கும்பத்தின் கீழ், எறும்புப் புற்று, விபீதக மரம் ஆகிய இடங்களில் நிறுவுதல் விவரிக்கப்படுகிறது. சுபப் பொருட்களால் அனுக்ரஹச் சக்கரம், ருத்ர/வித்யா எழுத்துக் கிரம வலை மூலம் பிரத்யங்கிரா அமைப்பு, மேலும் 64 இடங்களுடைய இணைந்த நிக்ரஹ–அனுக்ரஹச் சக்கரமும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் ‘க்ரீம் ஸஃ ஹூம்’ அம்ருதி/வித்யா பீஜம், திரி-ஹ்ரீம் வளையம், தாலிச்மான் தாங்குதல், காதில் மந்திரம் சொல்வது போன்ற பயன்பாடுகள் மூலம் பகை நீக்கம், மனவெதுப்பு நீக்கம் ஆகியவை தர்மக் கட்டுப்பாட்டுடன் செய்ய வேண்டும் என முடிக்கிறது.
Adhyaya 314
Adhyaya 314 — Tvaritājñāna (Immediate/Quick Knowledge) (Colophon/Transition)
இந்த அத்தியாயம் இங்கு ‘த்வரிதாஜ்ஞான’ எனும் வித்யா-பகுதியின் நிறைவை அறிவிக்கும் முடிவுக் கொலோபோன் வடிவிலேயே தரப்படுகிறது. ஆக்நேய பரம்பரையில் கொலோபோன் ஒரு கட்டமைப்பு மடக்கு—ஒரு வித்யா-மாட்யூலை முடித்து உடனே அடுத்த தொழில்நுட்ப வரிசைக்குள் மாற்றுகிறது. மந்திர-சாஸ்திர (தந்திர) காண்டத்தில் இத்தகைய மாற்றங்கள் வெறும் தொகுப்பியல் அல்ல; பாடத்திட்ட ஒழுங்கைச் சுட்டுகின்றன, அதில் விரைவாகக் கிடைக்கும் அறிவு (த்வரித-ஞானம்) பயன்பாட்டு மந்திர-செயல்முறைகளுக்குத் தள்ளுகிறது. கதைக்களம் மாறாது—பகவான் அக்னி வெளிப்படுத்துபவர், வசிஷ்டர் பெறுபவர்—எனவே ‘விரைவு முறைகள்’ தனித்த மாயச் சமையல் குறிப்புகள் அல்ல; தர்மப் போதனையின் ஒரு அங்கமே।
Adhyaya 315
Chapter 315: नानामन्त्राः (Various Mantras)
மந்திரசாஸ்திரத் தொடரில் இவ்வத்யாயத்தில் அக்னிதேவர் பீஜாக்ஷரங்களுடன், ‘பட்’ போன்ற ஆணைமுறைக் கடைசிச் சொற்கள் கொண்ட பிரயோக மந்திரங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறார். ‘ஹூம்’ எனத் தொடங்கி, ‘கேச்சே’ பதத்தால் அலங்கரித்து, வலிமையான முடிவுகளுடன் மந்திர அமைப்பு விதி கூறப்படுகிறது. பின்னர் ‘சர்வகர்மசாதினி’ வித்யையின் பயன்—விஷம் மற்றும் தொடர்புடைய துன்பங்களை நீக்குதல், உயிர்க்கொல்லி விஷம் அல்லது கொடிய தாக்குதலால் மரணநிலையடைந்தவரை மீட்டெழுப்புதல்—விளக்கப்படுகிறது. மேலும் சில குறு மந்திரங்கள் விஷம், பகைவரை அடக்குதல், பாபத்தால் உண்டான நோய்களை வெல்லுதல், தடைகள் மற்றும் தீய சக்திகளைத் தடுக்குதல் ஆகியவற்றிற்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன; வசீகரணப் பிரயோகமும் இடம்பெறுகிறது. இறுதியில் ‘குப்ஜிகா-வித்யா’ விரிவான தேவிமந்திரமாக ‘சர்வசித்தி’ தருவதாக வழங்கப்பட்டு, ஈசன் ஸ்கந்தனுக்கு உபதேசித்த மந்திர பரம்பரையின் தொடர்ச்சியும் சுட்டப்படுகிறது।
Adhyaya 316
Derivation (Uddhāra) of the Sakalādi Mantra (सकलादिमन्त्रोद्धारः)
இந்த அதிகாரத்தில் மேற்கோளிடப்பட்ட தொடக்கத்தில் ஈசுவரரூபமாகிய அக்னிபகவான் ‘சகலாதி/ப்ராஸாத’ மந்திர அமைப்பை எவ்வாறு உத்தார (உத்தாரணம்) செய்து பயன்படுத்துவது எனும் தாந்திரிக வரைபடத்தை விளக்குகிறார். அ முதல் க்ஷ வரை வர்ணவரிசை (க-வர்க்காதி) தெய்வரூபங்களும் கிரியாபயன்களும் உடன் இணைக்கப்பட்டு, முதலில் சகல, நிஷ்கல, சூன்ய என்ற தத்துவநிலைகள் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் தேவநாம-எண்ணிக்கை, ‘க்ஷ’ எழுத்தின் நரசிம்ஹ ரூபம், விஸ்வரூபத்தின் அளவுச்சமநிலை போன்ற குறிப்புகளுடன் ஈசான, தத்புருஷ, அகோர/தக்ஷிண, வாமதேவ, ஸத்யோஜாத என்ற பஞ்சவக்த்ரங்களுக்கேற்ப ந்யாஸ இடங்கள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. ஹ்ருதய, சிரஸ், சிகா, நேத்ர, அஸ்த்ர அங்கமந்திரங்களும் அவற்றின் இறுதி உச்சாரங்கள் ‘நமః, ஸ்வாஹா, வௌஷட், ஹூம், பட்’ என விதிக்கப்படுகின்றன. முடிவில் ‘ஸர்வகர்மகர’ ப்ராஸாதமந்திரம் எல்லா கிரியைகளையும் நிறைவேற்றும் எனப் புகழப்பட்டு, சகல ப்ராஸாதம்–நிஷ்கல ஸதாசிவ அமைப்பு வேறுபாடு, சூன்யச்சாயை மூடியல், மேலும் வித்யேசுவர அஷ்டக வகைப்பாட்டில் இம்மந்திரக்கூட்டங்களின் இடம் நிறுவப்படுகிறது।
Adhyaya 317
सकलादिमन्त्रोद्धारः (Sakalādi-mantra-uddhāra) — Chapter Colophon/Transition
இந்த பகுதி பெரும்பாலும் நிறைவு-குறிப்பாக அமைந்துள்ளது. ‘சகலாதி மந்திரோத்தாரம்’ எனும் முந்தைய அதிகாரம் முடிந்ததை அறிவித்து, அக்னி புராணத்தின் மந்திர-சாஸ்திர வரிசையில் மந்திர-உத்தாரம் மற்றும் எழுத்து/ஒலி, சடங்கு-பகுப்பாய்வு ஆகியவை முறையான சாஸ்திரக் கல்வியாகக் கருதப்படுவதை காட்டுகிறது. அடுத்த படியாக கணபூஜைக்கான மாற்றத்தைத் தயாரிக்கிறது; அங்கு மந்திர-நுட்பம் பாதுகாப்பு வழிபாடு மற்றும் தடைகள் நீக்கத்திற்கு பயன்படுகிறது. பரந்த புராணப் போதனையில் தூய மந்திர-கையாளுதல் தர்மச் சடங்குக்கும் சித்தி நோக்கிய சாதனைக்கும் அவசியம் என்றாலும், அது இறுதியில் ஒழுக்கம், சாதனை மற்றும் நேர்மையான நோக்கத்தின் கீழ் இருப்பதாக வலியுறுத்தப்படுகிறது.
Adhyaya 318
वागीश्वरीपूजा (Worship of Vāgīśvarī)
மந்திரசாஸ்திர உபதேச ஓட்டத்தில் அக்னி பகவான் வசிஷ்டருக்கு வாகீஸ்வரீ (சரஸ்வதியின் ஒரு ரூபம்) வழிபாட்டு முறையை கற்பிக்கிறார்—மண்டல அமைப்பு, தியான நடைமுறை, கால நிர்ணயம், மந்திர அமைப்பு, மேலும் விதியைத் தாங்கும் வர்ண வகுப்புகள் உட்பட. தொடக்கத்தில் நிலையான ஒளிமய தியானத்தால் ஈசுவரனின் அகப்பிரதிஷ்டை மற்றும் புனித அక్షரங்களின் மறைமுக, பாதுகாக்கப்பட்ட பரம்பரைப் பரிமாற்றம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. வாகீஸ்வரீ பஞ்சாசத் வர்ணமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, திரிநேத்ரியாக, வர-அபய முத்திரைகளுடன், ஜபமாலை மற்றும் புத்தகம் தாங்கியவளாக தியானிக்கப்படுகிறாள். முக்கிய சாதனை வர்ணமாலா ஜபம்—‘அ’ முதல் ‘க்ஷ’ வரை எழுத்துகள் சிரசிலிருந்து தோள்களுக்குத் தாழ்ந்து, உடலுக்குள் மனிதவடிவ ஒலிப்பாய்ச்சலாக நுழைகின்றன என்று பாவித்து ஒரு லட்சம் ஜபம். தீட்சையில் குரு தாமரை மண்டலத்தை சூரிய-சந்திர ஸ்தாபனங்களுடன், குறிப்பிட்ட பாதைகள், வாசல்கள், மூலைப்பட்டைகள், நிற விதிகளுடன் அமைக்கிறார்; தாமரைப் பிரிவுகளில் சக்திகள் பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகின்றன—மையத்தில் சரஸ்வதி, உடன் வாகீசி, ஹ்ரில்லேகா, சித்ரவாகீசி, காயத்ரி, ஷாங்கரி, மதி, த்ருதி, ஹ்ரீம் பீஜ ரூபங்கள். நெய் ஆஹுதிகளால் சாதகன் சம்ஸ்கிருத-பிராகிருத கவிதைத் திறமை, காவ்யசாஸ்திரம் மற்றும் தொடர்புடைய அறிவியல்களில் தேர்ச்சி பெறுகிறான்—ஆன்மிக ஒழுக்கமும் பண்பாட்டு-அறிவுச் சாதனையும் இணையும் தன்மை இவ்வத்யாயத்தில் வெளிப்படுகிறது.
Adhyaya 319
वागीश्वरीपूजा (The Worship of Vāgīśvarī)
இந்த அதிகாரம் மந்திரசாஸ்திரத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட சடங்கு-அலகை நிறைவு செய்கிறது—வாக்கு, கல்வி, மந்திர-சக்தியுடன் தொடர்புடைய சக்தி ரூபமான வாகீஸ்வரியின் பூஜை. அக்னி புராணத்தின் கலைக்களஞ்சியப் போதனையில் இது முன்னோடி வித்யையாக இருந்து, சாதகரின் வாங்மயத்தை நிலைநிறுத்தி, நினைவாற்றலை கூர்மையாக்கி, தொழில்நுட்ப விதிகளைத் துல்லியமாக பரம்பரையாக எடுத்துச் செல்ல உதவுகிறது. வரிசை தெளிவு—முதலில் மந்திரமும் அதன் அதிஷ்டான சக்தியும் கைவரப் பெறுதல்; பின்னர் மண்டலவிதி (வரைபட/யந்திர அமைப்பு) போன்ற நுணுக்கமான துறைக்கு நகர்தல். ஆகவே வாகீஸ்வரி பூஜை பக்தியுடனும் கருவியாகவும் இருந்து, தர்மமான உச்சரிப்பு, சரியான லிட்டர்ஜி செயல், மேலும் அடுத்தடுத்த வாஸ்து-ஆகம மண்டலங்களில் அளவீடு, ந்யாசம், மந்திர எழுத்திடல் ஆகியவற்றின் துல்லியத்துக்கு ஆதாரமாகிறது.
Adhyaya 320
Aghīrāstra-ādi-Śānti-kalpaḥ (Rite for Pacification of Aghora-Astra and Other Weapons)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி (ஈசுவரன்) செயல் தொடங்குமுன் போர்சக்திகளும் பிரபஞ்ச சக்திகளும் சடங்குமுறையில் ஒத்திசைவுபெற்று அமைதியடைய வேண்டும் எனக் காவல்-விதியை உரைக்கிறார். எல்லா கர்மங்களுக்கும் வெற்றியளிக்கும் ‘அஸ்த்ரயாகம்’ முதலில் செய்யப்பட வேண்டும்; மண்டலத்தின் நடுவில் சிவாஸ்திரத்தை நிறுவி, கிழக்கிலிருந்து திசைவரிசையில் வஜ்ரம் முதலிய அஸ்திரங்களை அமைக்க வேண்டும். அதுபோல கிரகபூஜையில் நடுவில் சூரியனை வைத்து, கிழக்கு நிலையிலிருந்து வரிசையாக மற்ற கிரகங்களை நிறுவுவது சுபபலங்களுக்கு கிரகஒழுங்காகக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் அோர-அஸ்திரத்தின் ஜபம், ஹோமம் மூலம் ‘அஸ்த்ரசாந்தி’ செய்யும் முறை விளக்கப்படுகிறது; இது கிரகதோஷம், நோய், மாறி/உபத்திரவம், பகைவர் வலிமை, விநாயக-சம்பந்தமான தடைகள் ஆகியவற்றைத் தணிக்கிறது. லக்ஷ/அயுத/ஸஹஸ்ர ஜபஎண்ணிக்கைகள் மற்றும் எள், நெய், குக்குலு, தர்பை/தூர்வா, அக்ஷதை, ஜவா போன்ற திரவியங்கள் உல்கை, நிலநடுக்கம், வனப்பிரவேசம், இரத்தம்போன்ற மரச்சாறு, காலமல்லா கனிதல், தொற்றுநோய், யானை நோய், கருச்சிதைவு, பயண சகுனம் போன்ற நிமித்தங்களுக்கேற்ப கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் ந்யாசமும் பஞ்சவக்த்ர தேவதா தியானமும் செய்து ஜயம், பரம சித்தி பெறப்படுகிறது.
Adhyaya 321
Pāśupata-Śānti (पाशुपतशान्तिः)
அகோரம் முதலான அஸ்திரங்களுக்கான முந்தைய சாந்தி-கல்பத்திற்குப் பின், இவ்வத்யாயம் பாசுபத-சாந்தி விதியைத் தொடங்குகிறது. பகவான் பாசுபத சஸ்திர-மந்திரத்தை மையமாகக் கொண்டு சாந்திகர்மத்தில் ஜபம் மற்றும் முன்னோட்டப் பயன்பாடுகளை உபதேசிக்கிறார். மந்திரத்தின் செயற்பாட்டு வரிசை முக்கியம்—‘பாததஸ்-பூர்வ’ எனப் பாதம்/முதல் ந்யாச நிலையிலிருந்து தடையழிப்பு, திசைமுறை ந்யாசப் பயன்பாடு போல. பின்னர் சூரிய, சந்திர, வி்னேஸ்வர அஸ்திரங்களுடன் ‘பட்’ என முடியும் சுருக்கமான ஆஹ்வானங்கள், மேலும் ‘மயக்குக, மறைக்குக, வேர் அறுக்குக, அச்சுறுத்துக, உயிர்ப்பிக்குக, விரட்டுக, அரிஷ்டத்தை அழிக்குக’ போன்ற கட்டளைச் சொற்கள் வருகின்றன. ஒருமுறை ஜபம் தடையை நீக்கும்; நூறு ஜபம் அபசகுனங்களைத் தணித்து போரில் வெற்றியை அளிக்கும். நெய்-குக்குலு ஹோமம் கடின இலக்குகளையும் நிறைவேற்றும்; சஸ்திர-பாசுபத ஜபம் முழு சாந்தியைத் தரும்।
Adhyaya 322
The Six Limbs (Ṣaḍaṅga) of the Aghora-Astra (अघोरास्त्राणि षडङ्गानि)
இந்த அத்தியாயம் பாசுபத-சாந்தி விவாதத்திலிருந்து நகர்ந்து, அோராஸ்திரத்தின் ஷடங்கங்களைத் தொழில்நுட்பமாக விளக்குகிறது—ஜபம், ஹோமம், ந்யாசம், கவசம் மூலம் மந்திர அங்கங்கள் செயல்படுத்தப்படுகின்றன. ஈசுவரன் ஹம்ஸ-ஆதாரமான சுருக்கமான மந்திர சூத்திரத்தால் மரணம் மற்றும் நோய்களை அடக்கும் முறையை உபதேசித்து, சாந்தி-புஷ்டிக்காக தூர்வையுடன் பெரும் ஆஹுதிகளை விதிக்கிறார். பின்னர் மோஹினி, ஜ்ரம்பிணி, வசீகரணம், அந்தர்தானம் போன்ற அபாயநிவாரக/கட்டுப்படுத்தும் வித்யைகள் ஒழுங்காகத் தரப்பட்டு, திருடர்-பகைவர்-கிரகபீடை நிவாரணம், க்ஷேத்ரபால பலி, திருப்பி அனுப்பும் (பிரத்யாவர்த்தன) முயற்சிகளும் கூறப்படுகின்றன. மந்திரத்தால் அரிசி கழுவுதல், வாசல் ஜபம், தூபனக் கலவைகள், திலக யோகங்கள், வழக்கு வெற்றி, ஈர்ப்பு, செல்வம், சந்ததி நிவாரணங்கள் போன்ற வாழ்க்கைச் செயல்முறைகளும் இணைகின்றன. இறுதியில் சைவக் கோட்பாடு தெளிவாகிறது—ஈசானன் மற்றும் பஞ்சப்ரஹ்மம் (ஸத்யோஜாத, வாமதேவ, அோர, தத்புருஷ, ஈசான) அங்க நியாசம், விரிவான கவசம் மூலம் அழைக்கப்பட்டு, ஸதாசிவ மையமான பாதுகாப்புச் சக்தி போகமும் மோட்சமும் தருவதாக நிறுவப்படுகிறது।
Adhyaya 323
Chapter 323 — The Six-Limbed Aghora Astras (षडङ्गान्यघोरस्त्राणि)
இந்த அதிகாரம் ஷடங்கங்களுடன் கூடிய அகோராஸ்திர மந்திரத்தைச் சுருக்கமான, தொழில்நுட்ப சூத்திரமாக வழங்கி நிறைவடைகிறது; இது வலிமையான பாதுகாப்பு-பயன்பாட்டில் அச்சுறுத்தல்களை நீக்கப் பயன்படும். ஆக்நேய மந்திர-சாஸ்திர மரபில் ‘அஸ்திரம்’ என்பது சடங்கால் செயற்படுத்தப்படும் கருவி; அதன் பலன் சரியான உச்சரிப்பு, சங்கல்பம், மேலும் அங்க/ந்யாச அமைப்பில் முறையான பதிப்பைச் சார்ந்தது. ருத்ர-சாந்திக்கு உடனே முன் இதை வைத்திருப்பது திட்டமிட்ட பாடநெறியை உருவாக்குகிறது—முதலில் கூர்மையான அபோத்ராசக அஸ்திர-மந்திர தொழில்நுட்பத்தால் அபாயங்களை நிர்மூலமாக்குதல், பின்னர் சாந்தி மற்றும் மீட்பு சடங்குகள் மூலம் சாதகனும் சூழலும் நிலைபெறுதல். இவ்வாறு அதிகாரம் தாக்குதல்மிகு பாதுகாப்பிலிருந்து இசைவூட்டும் பரிகாரத்துக்கு பாலமாக இருந்து, சுத்தி, பாதுகாப்பு, ஆன்மிகத் தயார்ச்சி என்ற தர்மத் தொடர்ச்சியில் மந்திரச் செயல்பாடுகளின் ஒருங்கிணைப்பை காட்டுகிறது.
Adhyaya 324
Rudra-śānti (रुद्रशान्ति)
இந்த அதிகாரம் ருத்ர-சாந்தி தொடர்பான கர்ம-தத்துவப் பகுதியை நிறைவு செய்கிறது. அச்சமூட்டும் ருத்ர-சக்தியை மங்களமான சமநிலையுடன் ஒத்திசைத்து அமைதிப்படுத்தும் சாந்தி-வடிவமைப்பு இங்கு விளக்கப்படுகிறது. அக்னி புராணத்தின் மந்திர-சாஸ்திரப் போக்கில் இந்த சாந்தி விதானம் பக்தி மற்றும் தொழில்நுட்பச் செயன்முறை ஆகியவற்றுக்கிடையிலான பாலமாகிறது: சாதகர் ருத்ரனை வெறும் புகழ வேண்டிய தெய்வமாக அல்ல, சரியாக அமைக்கப்பட்ட கிரியைகளால் இசைவாக்க வேண்டிய சக்தியாக அணுகுகிறார். அதிகாரத்தின் இடமமைவு, சமாதானம் மற்றும் நிலைநிறுத்தல் (சாந்தி) நிலையிலிருந்து அடுத்த அதிகாரங்களில் மேலும் நுண்ணிய தாந்திரிக நடைமுறைகள் மற்றும் மந்திர-யந்திரணை/வடிவமைப்பு நோக்கி மாற்றம் இருப்பதைச் சுட்டுகிறது. அக்னேய வித்யாவின் களஞ்சியத் தர்க்கத்தில் சாந்தி தனித்த பக்தி மட்டும் அல்ல; மந்திரசித்திக்கான அடிப்படைச் செயல்—சாதகர், யாகஸ்தலம், நுண்ணிய சூழலை காலநியமங்கள், தத்துவ இணைப்புகள், பரம்பரை அடையாளங்கள் போன்றவற்றுக்குத் தயாராக்குகிறது.
Adhyaya 325
Worship of Gaurī and Others (Gauryādi-pūjā) — Mantra, Maṇḍala, Mudrā, Homa, and Mṛtyuñjaya Kalaśa-Rite
இந்த அதிகாரத்தில் உமா/கௌரீ வழிபாடு பக்திக்கு ‘புக்தி’யும் ‘முக்தி’யும் தரும் முழுமையான சாதனையாக விளக்கப்படுகிறது—மந்திரத் தியானம், மண்டல அமைப்பு, முத்திரைகள், ஹோமம் ஆகியவற்றுடன். பீஜமந்திர உருவாக்கச் சுட்டுகள், ஒலி/ஜாதி வகைப்பாடு, ஷடங்க இணைப்பு கூறப்படுகிறது. பிரணவத்தால் ஆசன நிறுவல், ஹ்ருதய ஆதார மூர்த்தி-ந்யாசம், பூஜைத் திரவியங்கள் மற்றும் தங்கம்/வெள்ளி/மரம்/கல் போன்ற ஊடகங்களில் பிரதிமை வழிபாடு விதிக்கப்படுகிறது. அவ்யக்தத்தை மையம்/மூலைகளில் வைத்து ஐந்து பிண்ட அமைப்பு, திசை/சக்கர வரிசையில் தேவதா நிர்ணயம் மூலம் மண்டலத்தின் வழிபாட்டு புவியியல் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது. தாரையின் பல உருவவிகற்பங்கள் (கைகள், வாகனம், கருவிகள்) மற்றும் சைகைகள் கூறி, இறுதியில் பத்ம, டிங், ஆவாஹனி, சக்தி/யோனி முத்திரை வகைப்பாடு; அளவமைந்த சதுர மண்டலம், விரிவுகள், வாயில்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன. சிவப்பு மலர் அர்ப்பணம், வடமுக ஹோமம், பூர்ணாஹுதி, பலி, குமாரிகளுக்கு உணவளித்தல், நைவேத்யப் பகிர்வு போன்ற நெறிமுறைகளும் உள்ளன. பெருஞ்சபையால் வாக்-சித்தி பெறலாம் எனக் கூறி, உடல்நலம், நீண்ட ஆயுள், அகால மரணத் தடுப்பு हेतु ம்ருத்யுஞ்ஜய கலச-பூஜை மற்றும் ஹோமத்தில் திரவியங்கள், மந்திர எண்ணிக்கைகள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன.
Adhyaya 326
Chapter 326 — देवालयमाहात्म्यम् (The Glory of Temples)
மந்திரசாஸ்திரத் தொடரில் இவ்வத்தியாயம் விரத நிறைவு விதிகளிலிருந்து கோயில் பண்பாட்டின் புனித பொருளாதாரத்திற்குத் திரும்புகிறது. பாதுகாப்பு, செழிப்பு நோக்கில் நூல்கள், ஜபமாலை, தாயத்து போன்ற கருவிகள் கூறப்பட்டு, ஜப ஒழுக்கம்—மனஜபம், மேருமணி விதி, மாலை விழுந்தால் பிராயச்சித்தம்—விதிக்கப்படுகிறது. மணி ஒலி எல்லா வாத்தியங்களின் சாரம் எனக் கூறி, வீடு, ஆலயம், லிங்கம் ஆகியவற்றைத் தூய்மைப்படுத்தப் புனிதப் பொருட்கள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. மந்திர உபதேசத்தில் ‘நமः சிவாய’ என்பதின் பஞ்சாக்ஷர/ஷடாக்ஷர வடிவங்கள், இறுதியில் ‘ஓம் நமः சிவாய’ லிங்கபூஜையின் பரம மந்திரம் எனவும், தர்மம்-அர்த்தம்-காமம்-மோட்சம் அளிக்கும் கருணைமூலம் எனவும் விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் ஆலயமும் லிங்கப் பிரதிஷ்டையும் உச்ச புண்ணிய காரணம்; யாகம், தவம், தானம், தீர்த்தம், வேதஅధ్యயனம் ஆகியவற்றின் பலன் பெருகும் எனச் சொல்லி, பக்தி முதன்மை என்றால் சிறு-பெரு காணிக்கைகள் சமபலன் தரும் என வலியுறுத்துகிறது. இறுதியில் நீடித்த பொருட்களால் ஆலய நிர்மாணத்தில் படிப்படியாகப் புண்ணியம் உயரும்; குறைந்த கட்டுமானச் செயலும் பெரும் ஆன்மிகப் பலன் தரும் எனக் கூறுகிறது.
Adhyaya 327
Chapter 327 — छन्दःसारः (Chandas-sāra: The Essence of Metres)
இந்த அதிகாரம் கோவில்-மந்திர நடைமுறைகளிலிருந்து விலகி, வெளிப்பாட்டை (ஸ்ருதி) காக்கும் மொழியியல் அறிவான சந்தஸ் (யாப்பியல்) சாரத்தை எடுத்துரைக்கிறது. அக்னி, பிங்கல மரபை ஒட்டி, மாத்திரை, லகு-குரு அமைப்பு, மற்றும் கண முறை (மூன்றெழுத்துக் குழுக்கள்) மூலம் யாப்பு கட்டமைப்பை வரையறைக்கிறார். வேத-சாஸ்திர பாராயணத்தின் துல்லியத்திற்கான விதிவிலக்குகளும் கூறப்படுகின்றன—பாத முடிவில் லகுவை குருவாகக் கொள்ளுதல், மெய்யெழுத்துக் கூட்டங்கள், விசர்கம், அனுஸ்வாரம், மேலும் ஜிஹ்வாமூலீய-உபத்மானீய ஒலிகளால் குருத்தன்மை ஏற்படுதல். ஒலி யாப்புச் சூழலில் நடக்கும் விதத்தை முறையாக்கி, தொழில்நுட்ப சாஸ்திரங்களும் புனித ஆதாரங்கள்; சரியான உச்சரிப்பு-ஜபம் மந்திர பலன், பாடநம்பகத்தன்மை, மற்றும் யாக-அறிவு பரம்பரையை காக்கும் என வலியுறுத்துகிறது।