Adhyaya 58

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये कलशाधिवासो नाम सप्तपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः अथ अष्टपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः स्नानादिविधिः भगवानुवाच ऐशान्यां जनयेत् कुण्डं गुरुर्वह्निञ्च वैष्णवं गायत्र्यष्टशतं हुत्वा सम्पातविधिना घटान्

இவ்வாறு ஆக்னேய ஆதிமகாபுராணத்தில் “கலசாதிவாசம்” எனும் ஐம்பத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது ஐம்பத்தெட்டாம் அத்தியாயம்—“ஸ்நானாதி விதி” தொடங்குகிறது. பகவான் கூறினார்—ஈசான திசையில் குரு குண்டம் அமைத்து வைஷ்ணவ அக்னியை ஏற்ற வேண்டும்; காயத்ரீ மந்திரத்தால் எட்டுநூறு ஆஹுதிகள் அளித்து ‘ஸம்பாத’ விதியின்படி கலசங்களைச் சுத்திசெய்ய வேண்டும்।

Verse 2

प्रोक्षयेत् कारुशालायां शिल्पिभिर्मूर्तिपैर् व्रजेत् तूर्यशब्दैः कौतुकञ्च बन्धयेद्दक्षिणे करे

காருசாலையில் (கலைஞர் பணிமனையில்) ப்ரோட்சணம் செய்ய வேண்டும்; சிற்பிகள் மற்றும் மூர்த்தி செய்பவர்களுடன் செல்ல வேண்டும்; வாத்திய ஒலிகளுக்கிடையில் வலது கையில் கௌதுகம் (காப்புநூல்) கட்ட வேண்டும்।

Verse 3

विष्णवे शिपिविष्टेति ऊर्णासूत्रेण सर्षपैः पट्टवस्त्रेण कर्तव्यं देशिकस्यापि कौतुकं

“விஷ்ணவே ஷிபிவிஷ்டே” என்ற மந்திரத்தை உச்சரித்து, ஊன் நூல், கடுகு விதைகள், மற்றும் பட்டவஸ்திரம் (பட்டு/துணிப் பட்டை) கொண்டு கௌதுகம் (காப்புத் தாலி/நூல்) செய்ய வேண்டும்; தேசிகர் (ஆசாரியர்) க்கும் அதேபோல் கௌதுகம் செய்யப்பட வேண்டும்।

Verse 4

मण्डपे प्रतिमां स्थाप्य सवस्त्रां पूजितान् स्तुवन् नमस्तेर्च्ये सुरेशानि प्रणीते विश्वकर्मणा

மண்டபத்தில் பிரதிமையை நிறுவி, ஆடைகளால் அலங்கரித்து வழிபட்டு துதித்து இவ்வாறு கூறுக—“வணக்கம், ஆராத்ய தேவியே, தேவர்களின் அரசியே! விஸ்வகர்மா வடித்த உமக்கு நமஸ்காரம்।”

Verse 5

प्रभाविताशेषजगद्धात्रि तुभ्यं नमो नमः त्वयि सम्पूजयामीशे नारायणमनामयं

அனைத்துலகையும் தாங்கி, எல்லா உலகங்களையும் இயக்கியவளே! உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். ஹே ஈசா! உம்முள் நான் குறையற்ற, நோயற்ற நாராயணனை முறையாக வழிபடுகிறேன்.

Verse 6

रहिता शिल्पिदोषैस्त्वमृद्धियुक्ता सदा भव एवं विज्ञाप्य प्रतिमां नयेत्तां स्नानमण्डपं

“நீ கைவினைத் த दोषங்களின்றி இருந்து, எப்போதும் செழிப்புடன் இருப்பாயாக”—என்று விண்ணப்பித்து அந்த பிரதிமையை ஸ்நான மண்டபத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

Verse 7

शिल्पिनन्तोषयेद्द्रव्यैर् गुरवे गां प्रदापयेत् चित्रं देवेति मन्त्रेण नेत्रे चोन्मीलयेत्ततः

சிற்பியை தானங்களால் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; குருவிற்கு ஒரு பசுவை தானமாக அளிக்க வேண்டும். பின்னர் “சித்ரம் தேவ” மந்திரத்தால் தேவப் பிரதிமையின் நேத்ரோன்மீலனத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

मण्डले इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्निर्ज्योतीति दृष्टिञ्च दद्याद्वै भद्रपीठके ततः शुक्लानि पुष्पाणि घृतं सिद्धार्थकं तथा

“மண்டலே” என்பது குறியிடப்பட்ட நூல்-பாடம். பத்திரபீடத்தில் “அக்னிர்ஜ்யோதிḥ” மந்திரத்தால் த்ருஷ்டி (தரிசன-ந்யாச/பாவனை) அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் வெள்ளைப் பூக்கள், நெய், மேலும் சித்தார்த்தகம் (வெள்ளை கடுகு) அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 9

दूर्वां कुशाग्रं देवस्य दद्याच्छिरसि देशिकः मधुवातेति मन्त्रेण नेत्रे चाभ्यञ्जयेद्गुरुः

தேசிக ஆசாரியர் தேவமூர்த்தியின் சிரத்தில் தூர்வா புல்லும் குசாக்ரமும் வைக்க வேண்டும்; “மது-வாதா…” மந்திரத்தால் குரு கண்களிலும் அப்யஞ்சனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 10

हिरण्यगर्भमन्त्रेण इमं मेति च कीर्तयेत् घृतेनाभ्यञ्जयेत् पश्चात् पठन् घृतवतीं पुनः

ஹிரண்யகர்ப மந்திரத்தால் “இமம் மே” என்பதையும் உச்சரிக்க வேண்டும்; பின்னர் நெய்யால் அப்யஞ்சனம் செய்து, பாராயணம் செய்யும் போது மீண்டும் “க்ருதவதீ” ரிக்-ஐ ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 11

मसूरपिष्टे नोद्वर्त्य अतो देवेति कीर्तयन् क्षालयेदुष्णतोयेन सप्त ते ऽग्रेति देशिकः

மசூர் பருப்புப் பேஸ்டால் உட்வர்த்தனம் செய்து “அதோ தேவ…” என்று ஜபிக்க வேண்டும்; பின்னர் தேசிகர் “ஸப்த தே’க்ரே…” என்று கூறி வெந்நீரால் கழுவ வேண்டும்।

Verse 12

द्रुपदादिवेत्यनुलिम्पेदापो हि ष्ठेति सेचयेत् नदीजैस्तीर्थजैः स्नानं पावमानीति रत्नजैः

“த்ருபதாதிவ…” மந்திரம் பாராயணம் செய்து லேபனம் செய்ய வேண்டும்; “ஆபோ ஹி ஷ்டா…” என்று ஜபித்து நீர் தெளிக்க வேண்டும். நதி-தீர்த்த நீரால் ஸ்நானம்; ரத்தினங்களால் செய்யும் சுத்தி “பாவமானீ” பாடலால் ஆகும்।

Verse 13

समुद्रं गच्छ चन्दनैस्तीर्थमृत्कलशेन च शन्नो देवीः स्नापयेच्च गायत्र्याप्युष्णवारिणा

சந்தனத்துடன், தீர்த்த மண்ணால் நிரப்பிய கலசத்துடன் கடலுக்கு செல்ல வேண்டும். “ஷம் நோ தேவீ:” மந்திரம் சொல்லி ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் காயத்ரி ஜபத்துடன் வெந்நீராலும் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 14

पञ्चमृद्धिर्हिरण्येति स्नापयेत्परमेश्वरं सिकताद्भिरिर्मं मेति वल्मीकोदघटेन च

“பஞ்சம்ருத்திஃ” என்றும் “ஹிரண்யேதி” என்றும் மந்திரம் ஜபித்து பரமேஸ்வரனை ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் மணலால் “இர்மம் மே” என்று ஜபித்தபடி, வல்மீகத்தால் செய்யப்பட்ட குடத்தில் கொண்ட நீராலும் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 15

तद्विष्णोरिति ओषध्यद्भिर्या ओषधीति मन्त्रतः यज्ञायज्ञेति काषायैः पञ्चभिर्गव्यकैस्ततः

“தத் விஷ்ணோஃ” மந்திரம் ஜபித்து மூலிகைத் திரவியங்களால் செயல் செய்ய வேண்டும். “யா ஓஷதீஃ” மந்திர விதிப்படி, மேலும் “யஜ்ஞாயயஜ்ஞேதி” மந்திரத்தால்; பின்னர் கஷாயங்கள் (கஷாயம்/கஷாய நீர்) மற்றும் பசுவின் பஞ்சகவ்யத்தால் தொடர வேண்டும்.

Verse 16

पयः पृथिव्यां मन्त्रेण याः फलिनी फलाम्बुभिः विश्वतश् चक्षुः सौम्येन पूर्वेण कलसेन च

மந்திரத்துடன் பூமியில் பாலை அர்ப்பணித்து/தெளிக்க வேண்டும். “யாஃ பலினீ” மந்திரத்தால் பழம் கலந்த நீரால் பலன் தரும் சக்திகளை ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும். “விஷ்வதஷ்சக்ஷுஃ” மந்திரத்தால் அனைத்தையும் காணும் கண் நிறுவி, மென்மையான கிழக்குத் திசைக் கலசத்தாலும் இச்செயலை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 17

सोमं राजानमित्येवं विष्णो रराटं दक्षतः हंसः शुचिः पश्चिमेन कुर्यादुद्वर्तनं हरेः

“ஸோமம் ராஜானம்…” மந்திரம் ஜபித்து விஷ்ணுவின் நெற்றியைத் தேய்த்து சுத்தி செய்ய வேண்டும். வலப்புறம் “ஹம்ஸஃ”, இடப்புறம் “ஶுசிஃ” மந்திரத்துடன், மேலும் மேற்குத் திசையிலிருந்து ஹரிக்கு உத்வர்த்தனம் (உலர் பொடி தேய்த்துச் சுத்தி) செய்ய வேண்டும்.

Verse 18

मूर्धानन्दिवमन्त्रेण धात्रीं मांसीं च के ददेत् मानस्तोकेति मन्त्रेण गन्धद्वारेति गन्धकैः

“மூர்தானம் திவம்…” மந்திரத்தால் தாத்ரீ (நெல்லிக்காய்) மற்றும் மாம்ஸீயை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். “மா நஃ ஸ்தோகே…” மந்திரத்தாலும், மேலும் “கந்தத்வாரே…” என்ற வைதிக வாக்கியத்துடன், நறுமணத் திரவியங்களைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 19

मयूरपिच्छेनोद्वर्त्य इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गायत्र्या गन्धवारिणा इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः धात्रीमांस्युदकेन चेति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः इदमापेति च घटैर् एताशीतिपदस्थितैः एह्येहि भगवन् विष्णो लोकानुग्राहकारक

‘மயில் இறகால் உடலில் உப்தர்வனம் செய்யவும்’—என்று ஒரு பாடம்; ‘காயத்ரீ ஜபித்து மணமுள்ள நீரால் ஸ்நானம் செய்யவும்’—என்று மூன்று பாடங்கள்; ‘தாத்ரீ (நெல்லிக்காய்) மற்றும் மாஂஸீ (ஜடாமாஂஸீ) கலந்த நீரால்’—என்று ஒரு பாடம். பின்னர் எண்பது இடங்களில் வைத்த கலசங்களுடன் ‘இதம் ஆபः…’ என்று ஜபித்து—‘வாரும் வாரும், பகவான் விஷ்ணுவே, உலகங்களுக்கு அருள் செய்பவரே’ என்று ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 20

यज्ञभागं गृहाणेमं वासुदेव नमोस्तु ते अनेनावाह्य देवेशं कुर्यात् कौतुकमोचनं

‘வாசுதேவா, யாகத்தின் இந்தப் பங்கினை ஏற்றருள்வாயாக; உமக்கு நமஸ்காரம்.’ இந்த மந்திரத்தால் தேவேசனை ஆவாஹனம் செய்து கௌதுக (ரட்சைநூல்) மோசனம்/அகற்றுதல் செய்ய வேண்டும்.

Verse 21

मुञ्चामि त्वेति सूक्तेन देशिकस्यापि मोचयेत् हिरण्मयेन पाद्यं दद्यादतो देवेति चार्घ्यकं

‘முஞ்சாமி த்வா…’ என்று தொடங்கும் ஸூக்தத்தால் தேசிகர் (ஆசார்யர்) அவர்களுக்கும் மோசனம் செய்ய வேண்டும். பொன் பாத்திரத்தில் பாத்யம் அளித்து, பின்னர் ‘அதோ தேவ…’ மந்திரத்தால் அர்க்யம் நிவேதிக்க வேண்டும்.

Verse 22

मधुवाता मधुपर्कं मयि गृह्णामि चाचमेत् अक्षन्नमीमदन्तेति किरेद्दर्वाक्षतं बुधः

‘மதுவாதா…’ என்று ஜபித்து மதுபர்க்கத்தை ஏற்று, பின்னர் ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும். ‘அக்ஷன்னமீமதந்தேதி’ என்று சொல்லி, ஞானி தர்வியால் அக்ஷதம் (உடைந்ததல்லாத அரிசி) தூவ வேண்டும்.

Verse 23

काण्डान्निर्मञ्छनं कुर्याद्गन्धं गन्धवतीति च उन्नयामीति माल्यञ्च इदं विष्णुः पवित्रकं

தண்டுகளிலிருந்து நார்களை உரித்து பவித்ரகம் (சுத்தி மாலை/நூல்) தயாரிக்க வேண்டும். கந்தம் அர்ப்பணிக்கையில் ‘கந்தவதீ’ என்று சொல்ல வேண்டும்; மாலையை உயர்த்தி அணிவிக்கையில் ‘உன்னயாமி’ என்று சொல்ல வேண்டும். இது விஷ்ணுவிற்கான பவித்ரக விதி.

Verse 24

वृहस्पते वस्त्रयुग्मं वेदाहमित्युत्तरीयकं महाव्रतेन सकलीपुष्पं चौषधयः क्षिपेत्

பிருஹஸ்பதிக்காக ‘வேதாஹம்’ மந்திரத்தை உச்சரித்து இரு ஆடைகள் (வஸ்த்ரயுக்மம்) அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; ‘மஹாவ்ரதேன’ மந்திரத்துடன் மேலாடை (உத்தரீயம்) அளிக்க வேண்டும்; மேலும் ‘சகலீ’ மலரும் மூலிகை/ஔஷதப் பொருட்களும் அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 25

धूपं दद्याद्धूरसीति विभ्राट्सूक्तेन चाञ्जनं युञ्जन्तीति च तिलकं दीर्घायुष्ट्वेति माल्यकं

‘தூரஸி’ மந்திரத்துடன் தூபம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; விப்ராட்-ஸூக்தத்துடன் அஞ்சனம் (காஜல்) அளிக்க வேண்டும்; ‘யுஞ்ஜந்தீ’ மந்திரத்துடன் திலகம் இட வேண்டும்; ‘தீர்காயுஷ்ட்வே’ மந்திரத்துடன் மாலையை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 26

इन्द्रच्छत्रेति छत्रन्तु आदर्शन्तु विराजतः चामरन्तु विकर्णेन भूषां रथन्तरेण च

குடையை ‘இந்திரச்சத்ரம்’ எனக் குறிப்பிட வேண்டும்; கண்ணாடியை ‘விராஜதః’ மந்திரத்துடன்; சாமரத்தை ‘விகர்ணேன’ மந்திரத்துடன்; மேலும் ஆபரணங்களை ‘ரதந்தரேண’ மந்திரத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 27

व्यजनं वायुदैवत्यैर् मुञ्चामि त्वेति पुष्पकं वेदाद्यैः संस्तुतिं कुर्याद्धरेः पुरुषसूक्ततः

வாயு தேவதைகள் அதிபதியாக உள்ள விசிறி (வ்யஜனம்) அர்ப்பணிக்கும்போது ‘முஞ்சாமி த்வே’—“உமக்காக இதை அசைக்கிறேன்/விடுகிறேன்”—என்று கூற வேண்டும்; பின்னர் மலர்களுடன் புருஷஸூக்தம் முதலான வேத ஸூக்தங்களால் ஹரியைப் புகழ வேண்டும்।

Verse 28

सर्वमेतत्समं कुर्यात् पिण्डिकादौ हरादिके देवस्योत्थानसमये सौपर्णं सूक्तमुच्चरेत्

பிண்டிகா முதலியவற்றிலும், ஹரன் (சிவன்) முதலிய பிற தெய்வங்களிலும் இதையெல்லாம் அதே முறையில் செய்ய வேண்டும். தெய்வத்தின் உத்தானம்/எழுச்சி நேரத்தில் சௌபர்ண ஸூக்தத்தை ஓத வேண்டும்।

Verse 29

उत्तिष्ठेति समुत्थाप्य शय्याया मण्डपे नयेत् शाकुनेनैव सूक्तेन देवं ब्रह्मरथादिना

“உத்திஷ்ட” என்று கூறி தேவனை எழுப்பி படுக்கையிலிருந்து மண்டபத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்; சாகுன சூக்தம் மட்டும் ஓதி, பிரம்மரதம் முதலியவற்றால் தேவனின் யாத்திரையை நடத்த வேண்டும்।

Verse 30

अतो देवेति सूक्तेन प्रातिमां पिण्डिकां तथा श्रीसूक्तेन च शय्यायां विष्णोस्तु शकलीकृतिः

“அதோ தேவ…” எனத் தொடங்கும் சூக்தத்தால் பிரதிமையும் பிண்டிகையும் (அடித்தளப் பிண்டம்) உருவாக்க வேண்டும்; ஸ்ரீசூக்தத்தால் படுக்கையில் விஷ்ணுவின் சகலீக்ருதி/சேர்க்கை அமைப்பை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 31

तत्त्वायामीति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः मृगराजं वृषं नागं व्यजनं कलशं तथा वैजयन्तीं तथा भेरीं दीपमित्यष्टमङ्गलं

‘தத்த்வாயாமிதி…’—இது குறியிடப்பட்ட கைஎழுத்துப் பாடம். அஷ்டமங்கலங்கள்: மிருகராஜன் (சிங்கம்), ரிஷபம், நாகம், வ்யஜனம் (சாமரம்), கலசம், வைஜயந்தி, பேரி, தீபம்।

Verse 32

दर्शयेदश्वसूक्तेन पाददेशे त्रिपादिति उखां पिधानकं पात्रमम्बिकां दर्विकां ददेत्

அஷ்வசூக்தத்தால் (விதியை) காண்பித்து/நிகழ்த்த வேண்டும்; பாதப்பகுதியில் திரிபாதம் (மூன்று கால்தாங்கி) நிறுவ வேண்டும். பின்னர் உகா, அதன் பிதானகம் (மூடி), பாத்திரம், அம்பிகா, தர்வி ஆகியவற்றை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 33

मुषलोलूखलं दद्याच्छिलां सम्मार्जनीं तथा तथा भोजनभाण्डानि गृहोपकारणानि च

முசலம், உலூகலம் (உரல்), சிலா (அரைக்கும் கல்) மற்றும் சம்மார்ஜனி (துடைப்பம்) அளிக்க வேண்டும்; மேலும் உணவுப் பாத்திரங்களும் பிற இல்ல உபகரணங்களும் வழங்க வேண்டும்।

Verse 34

शिरोदेशे च निद्राख्यं वस्त्ररत्नयुतं घटं खण्डखाद्यैः पूरयित्वा स्नपनस्य विधिः स्मृतः

தலைப்பகுதியில் ‘நித்ரா’ எனப்படும், ஆடை மற்றும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கலசத்தை நிறுவ வேண்டும். அதை இனிப்புப் படையலின் துண்டுகளால் நிரப்பி, இதுவே ஸ்நபன (சடங்கு அபிஷேகம்) விதி என ஸ்மரிக்கப்படுகிறது.