Adhyaya 45

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये प्रतिमालक्षणं नाम चतुश् चत्वारिंशोध्यायः अथ पञ्चचत्वारिंशोध्यायः पिण्डिकालक्षणकथनं भगवानुवाच पिण्डिकालक्षणं वक्ष्ये दैर्घ्येण प्रतिमासमा उच्छ्रायं प्रतिमार्धन्तु चतुःषष्टिपुटां च ताम्

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தில் ‘பிரதிமாலக்ஷணம்’ எனும் நாற்பத்துநான்காம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இனி நாற்பத்தைந்தாம் அதிகாரம்—‘பிண்டிகாலக்ஷணக் கதனம்’. பகவான் கூறினார்: பிண்டிகையின் இலக்கணங்களை விளக்குகிறேன்; நீளத்தில் அது பிரதிமைக்கு சமம், உயரத்தில் பிரதிமையின் பாதி, மேலும் அது அறுபத்துநான்கு புட/அடுக்குகளால் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 2

त्यक्त्वा पङ्क्तिद्वयं चाधस्तदूर्ध्वं यत्तु कोष्ठकम् सार्धाङ्गुलं तथायाममिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मणिविद्याधराविति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः चतुःषष्टिपदामिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः समन्तादुभयोः पार्श्वे अन्तस्थं परिमार्जयेत्

கீழே இரண்டு வரிகளையும் மேலே இரண்டு வரிகளையும் விடுத்து, எழுத்துக் கோஷ்டகத்தை ஒன்றரை விரல் உயரமாக அமைக்க வேண்டும். இரு பக்கங்களிலும் சுற்றிலும் உள்ள இடைவெளியை முயற்சியுடன் நன்கு சுத்தம் செய்து மென்மையாக்க வேண்டும்.

Verse 3

ऊर्ध्वं पङ्ग्क्तिद्वयं त्यक्त्वा अधस्ताद् यत्तु कोष्ठकम् अन्तः सम्मार्जयेत् यत्नात् पार्श्वयोरुभयोः समम्

மேலுள்ள இரண்டு வரிகளை விடுத்து, கீழே உள்ள கோஷ்டகத்தின் உள்ளே முயற்சியுடன் துடைத்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும். இரு பக்கங்களிலும் சமமாகச் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 4

तयोर्मध्यगतौ तत्र चतुष्कौ मार्जयेत्ततः चतुर्धा भाजयित्वा तु ऊर्ध्वपङ्क्तिद्वयं बुधः

அவ்விரு (வரிகளின்) நடுவில் உள்ள நான்கு-நான்கு எனும் இரு குழுக்களை அங்கே முதலில் நீக்கி/சுத்தம் செய்து, பின்னர் அறிஞன் மேலுள்ள இரு வரிகளையும் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும்.

Verse 5

मेखला भागमात्रा स्यात् खातं तस्यार्धमानतः भागं भागं परित्यज्य पार्श्वयोरुभयोः समं

மேகலா (இடுப்புப் பட்டை) ஒரு ‘பாகம்’ அளவாக இருக்க வேண்டும்; காதம் (குழி/வாய்க்கால்) அதன் அரை அளவாக அமைக்க வேண்டும். இரு பக்கங்களிலும் சிறிது சிறிதாக விடுத்து, இரு ஓரங்களிலும் சமமாக வைத்தல் வேண்டும்.

Verse 6

दत्वा चैकं पदं वाह्ये प्रमाणं कारयेद् बुधः त्रिभागेण च भागस्याग्रे स्यात्तोयविनिर्गमः

வெளிப்புறத்தில் ஒரு ‘பத’ (அளவுக் கூறு) விடுத்து, அறிஞன் அளவுகளை நிறுவ வேண்டும். அந்தப் பகுதியின் முன்புறத்தில், மூன்றில் ஒரு பங்கு அளவின்படி நீர் வெளியேறும் வழி அமைக்க வேண்டும்.

Verse 7

नानाप्रकारभेदेन भद्रेयं पिण्डिका शुभा अष्टताला तु कर्तव्या देवी लक्ष्मीस्तया स्त्रियः

ஓ பத்திரே! இந்தச் சுப பிண்டிகை பலவகை வேறுபாடுகளுடன் அமைக்கப்பட வேண்டும்; அதன் அளவு அஷ்டதாலமாக இருக்க வேண்டும். அந்த விதி/அளவினால் தேவீ லக்ஷ்மி பெண்களுக்கு சௌபாக்யம் அருள்கிறாள்.

Verse 8

भ्रुवौ यवाधिके कार्ये यवहीना तु नासिका गोलकेनाधिकं वक्त्रमूर्ध्वं तिर्यग्विवर्जितं

புருவங்களை ஒரு யவம் அதிகமாகவும், மூக்கை ஒரு யவம் குறைவாகவும் செய்ய வேண்டும். முகத்தை ஒரு கோலகம் அதிகமாக அமைத்து, மேல்நோக்கி வைத்துத் திசைமாறிய சாய்வைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 9

आयते नयने कार्ये त्रिभागोनैर् यवैस्त्रिभिः तदर्धेन तु वैपुल्यं नेत्रयोः परिकल्पयेत्

கண்களை நீளமாக அமைக்க வேண்டுமெனில், நீளத்திற்கு மூன்று யவ அளவில் மூன்றில் ஒரு பங்கை குறைத்து நிர்ணயிக்க வேண்டும்; அதன் பாதியால் கண்களின் அகலத்தை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 10

कर्णपाशो धिकः कार्यः सृक्कणीसमसूत्रतः नम्रं कलाविहीनन्तु कुर्यादंशद्वयं तथा

கர்ணபாசத்தைச் சிறிது அதிகமாகச் செய்து, அது சிர்க்கணீ (வாய் மூலை) சமசூத்திர ரேகையுடன் ஒத்திருக்கச் செய்ய வேண்டும். கூடுதல் ‘கலா’ இன்றி, இரண்டு அம்‌ச அளவிற்கு மெதுவாகச் சாய்வாக அமைக்க வேண்டும்.

Verse 11

ग्रीवा सार्धकला कार्या तद्विस्तारोपशोभिता नेत्रं विना तु विस्तारौ ऊरू जानू च पिण्डिका

கழுத்தை சார்த்தகலா (ஒன்றரை கலா) அளவில் அமைத்து, உரிய அகலத்தால் அழகுபடுத்த வேண்டும். கண் அளவைத் தவிர்த்து, தொடைகள், முழங்கால்கள் மற்றும் பிண்டிகை (கால்தசை/பிண்டலி) ஆகியவற்றின் அகல அளவுகளை நிர்ணயிக்க வேண்டும்.

Verse 12

अङ्घ्रिपृष्ठौ स्फिचौ कट्यां यथाभागं प्रकल्पयेत् सप्तांशोनास् तथाङ्गुल्यो दीर्घं विष्कम्भनाहतं

பாதத்தின் பின்புறம், புட்டங்கள், இடுப்பைத் தத்தம் பங்கிற்கு ஏற்பச் சரியாக அமைக்க வேண்டும். அதுபோல விஷ்கம்பம் (அகலம்) என்ற அளவின் அடிப்படையில் மொத்த நீளம் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்; அங்குல அளவு ஏழு பாகம் குறைத்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.

Verse 13

नेत्रैकवर्जितायामा जङ्घोरू च तथा कटिः मध्यपार्श्वं च तद्वृत्तं घनं पीनं कुचद्वयं

கண்களைத் தவிர அவளுடைய உடல் அளவுகள் நீளமாகவும் நன்கு அமைந்ததாகவும் இருக்க வேண்டும்; கால் மடல்கள், தொடைகள், இடுப்பும் முறையாக அமைந்திருக்க வேண்டும். பக்கவாட்டின் நடுப்பகுதி வட்டமாக இருந்து, இரு மார்பகங்களும் அடர்த்தியாகவும் உறுதியாகவும் நிறைவாகவும் இருக்க வேண்டும்.

Verse 15

तत्रेयमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तालमात्रौ स्तनौ कर्यौ कटिः सार्धकलाधिका लक्ष्म शेषं पुरावत्स्यात् दक्षिणे चामुबुजं करे

இங்கே ‘இயம்’ என்று—ங் குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியின் பாடம்: இரு மார்பகங்களும் ஒரு தால அளவாகச் செய்யப்பட வேண்டும்; இடுப்பு சார்த்தகலா அதிகமாக (அதாவது ஒன்றரை கலா அதிகமாக) இருக்க வேண்டும். மீதியுள்ள அளவுகள் முன்புபோலவே; மேலும் வலக்கையில் தாமரையும் இருக்க வேண்டும்.

Verse 16

वामे वित्त्वं स्त्रियौ पार्श्वे शुभे चामरहस्तके दीर्घघोणस्तु गरुडश् चक्राङ्गाद्यानथो वदे

இடப்புறத்தில் செல்வத்தின் உருவகத்தை நிறுவி, இருபுறங்களிலும் சாமரம் ஏந்திய இரு மங்களப் பெண்கள் இருக்க வேண்டும். நீண்ட அலகுடைய கருடன் வாகனமாகக் காட்டப்பட வேண்டும்; பின்னர் சக்கரம் முதலிய ஆயுதங்களின் இலக்கணங்களை நான் கூறுவேன்.