
Chapter 94 — शिलाविन्यासविधानम् (The Procedure for Laying the Foundation Stones)
ஈஸ்வரர் முன் கூறிய வாஸ்து-பூஜை முறையைத் தொடர்ந்து, ஶிலாவிந்யாஸம் (அடித்தளக் கற்கள் அமைத்தல்) விதியை படிப்படியாக உரைக்கிறார். முதலில் வெளியில் ஈசனையும் ‘சரக்ய’ முதலான தேவகணங்களையும் வழிபட்டு, ஒவ்வொருவருக்கும் வரிசையாக மூன்று ஆஹுதிகள் அளிக்கப்படுகின்றன. சுப லக்னத்தில் பூதபலி கொடுத்து பூதத் தத்துவம் மற்றும் எல்லைச் சக்திகளை சமநிலைப்படுத்தி, மத்திய-சூத்திரத்தில் சக்தியை கும்பம் மற்றும் அனந்தனுடன் நிறுவுவர். “ந” எழுத்துடன் தொடர்புடைய மந்திரமூலம் மூலம் கும்பத்தில் கல்லை நிலைநிறுத்தி, கிழக்கிலிருந்து திசைவரிசையில் சபத்ரா/சுபத்ரா முதலான எட்டு கும்பங்களை அமைப்பர். லோகபால அங்கங்களால் ந்யாசம், குழிகளில் சக்தி நிறுவல், பாடபேதப்படி அனந்தனை முடிவில்/அருகில் நியமித்தல்; நந்தா முதலிய சக்திகள் கற்களில் பிரதிஷ்டை பெறுகின்றன. ஶம்பரக் கயிறுகளால் சுவர் நடுப்பகுதிகளில் அதிதேவதைகளின் இடம் நிர்ணயம், தர்மம் முதலிய தத்துவங்கள் மூலைமுதல் மூலை வரை பகிர்வு. தியானத்தில் பிரம்மா மேலாகவும், மகேஸ்வரர் அனைத்திலும் வியாபித்தவராகவும்; வ்யோம-ப்ராசாதத்தில் ஆதானம். பலி மற்றும் அஸ்த்ரமந்திரத்தால் விக்னநாசம் செய்து நடுவில் பூர்ணஶிலையை வைத்து, இறுதியில் வ்யோமதியானம், தத்த்வத்ரய ந்யாசம், ப்ராயச்சித்த ஆஹுதி, யாகவிஸர்ஜனம் செய்யப்படுகிறது.
Verse 2
इत्य् आदिमहपुराणे आग्नेये वास्तुपूजाकथनं नाम त्रिनवतितमो ऽध्यायः अथ चतुर्णवतितमो ऽध्यायः शिलाविन्यासविधानं ईश्वर उवाच ईशादिषु चरक्याद्याः पूर्ववत् पूजयेद्वहिः आहुतित्रितयं दद्यात् प्रतिदेवमनुक्रमात्
இவ்வாறு ஆதிமஹாபுராணமான ஆக்நேய (அக்னி) புராணத்தில் ‘வாஸ்துபூஜா-கதனம்’ எனும் தொண்ணூற்றுமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது தொண்ணூற்றுநான்காம் அத்தியாயம் ‘சிலா-விந்யாச-விதானம்’ தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்—ஈச முதலிய தேவதைகளுக்கு, சரக்யாதி முதல், முன்புபோல வெளியில் பூஜை செய்து, வரிசைப்படி ஒவ்வொரு தேவதைக்கும் மூன்று ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்.
Verse 3
दत्वा भूतबलिं लग्ने शिलान्यासमनुक्रमात् मध्यसूत्रे न्यसेच्छक्तिं कुम्भञ्चानन्तमुत्तमं
சுப லக்னத்தில் பூதபலியை அர்ப்பணித்து, வரிசைப்படி சிலாந்யாசம் செய்ய வேண்டும். மத்தியசூத்திரத்தில் சக்தியை ந்யாசித்து, சிறந்த கும்பம் (கலசம்) மற்றும் அனந்தனையும் நிறுவ வேண்டும்.
Verse 4
नकारारूढमूलेन कुम्भे ऽस्मिन् धारयेच्छिलां कुम्भानष्टौ सभद्रादीन् दिक्षु पूर्वादिषु क्रमात्
‘ந’காராரூட மூலமந்திரத்தால் இந்த கும்பத்தில் கல்லை நிலைநிறுத்த வேண்டும். பின்னர் சபத்ரா முதலிய எட்டு கும்பங்களை கிழக்கு முதலான திசைகளில் வரிசையாக அமைக்க வேண்டும்.
Verse 5
लोकपालाणुभिर्न्यस्य श्वभ्रेषु न्यस्तशक्तिषु ब्रह्माद्या इति ग मध्ये श्वभ्र इति घ कुम्भञ्चानन्तमन्तिकमिति घ , छ च कुम्भञ्चानन्तमन्तिममिति ङ लोकपालात्मभिर्न्यस्येदिति ख , छ च लोकपालाणुभिर्न्यस्येदिति ङ सूत्रेष्विति क कुम्भेष्विति ग शिलास्तेष्वथ नन्दाद्याः क्रमेण विनियोजयेत्
லோகபாலர்களின் நுண்ணிய அங்கங்களால் ந்யாசம் செய்து, தயார் செய்யப்பட்ட குழிகளில் சக்திகளை நிறுவ வேண்டும். கும்பத்தின் அருகில் (அல்லது இறுதியில்) அனந்தனை நியமிக்க வேண்டும்—பாடாந்தரப்படி ந்யாசம் சூத்திரத்தில் அல்லது கும்பங்களில் என்றும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் அந்தக் கற்களின்மேல் நந்தா முதலியவற்றை வரிசையாக அமைக்க வேண்டும்.
Verse 6
शम्बरैर् मूर्तिनाथानां यथा स्युर्भित्तिमध्यतः तासु धर्मादिकानष्टौ कोणात् कोणं विभागशः
சம்பர (அளவுக் கயிறு) கொண்டு மூர்த்திநாதர்களின் அமைப்பைச் செய்து, அவர்கள் சுவர்-பகுதிகளின் நடுவில் அமையுமாறு செய்ய வேண்டும். அந்தப் பிரிவுகளில் தர்மம் முதலிய எட்டு தத்துவங்களை மூலை முதல் மூலை வரை ஒழுங்கான பிரிவுகளாக நியமிக்க வேண்டும்.
Verse 7
सुभद्रादिषु नन्दाद्याश् चतस्रो ऽग्न्यादिकोणगाः अजिताद्याश् च पूर्वादिजयादिष्वथ विन्यसेत्
சுபத்ரா முதலிய தெய்வங்களுள் நந்தா முதலிய நான்கு தேவிகளை ஆக்னேய மூலையிலிருந்து தொடங்கி மூலைத் திசைகளில் நிறுவ வேண்டும். அதுபோல அஜிதா முதலியவற்றை கிழக்கு முதலான திசைகளில், ஜயா முதலிய இடங்களில் நியமிக்க வேண்டும்.
Verse 8
ब्रह्माणं चोपरि मस्य व्यापकं च महेश्वरं चिन्तयेदेषु चाधानं व्योमप्रसादमध्यगं
தன் மேலே பிரம்மாவைத் தியானித்து, எங்கும் நிறைந்த மகேஸ்வரனைச் சிந்திக்க வேண்டும்; மேலும் இந்நிலைகளில் ஆதானம் (ந்யாசம்) செய்து, வ்யோம-ப்ராசாதத்தின் நடுவில் நிறுவ வேண்டும்।
Verse 9
बलिन्दत्त्वा जपेदस्त्रं विघ्नदोषनिवारणं शिलापञ्चकपक्षे ऽपि मनागुद्दिश्यते यथा
பலியை அர்ப்பணித்து, தடைகள் மற்றும் குற்றங்களை நீக்கும் அஸ்திர-மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; ‘சிலா-பஞ்சக-பக்ஷ’ காலத்திலும் இது உரிய முறையில், சிறிதளவு குறிப்புடன், விதிக்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது।
Verse 10
मध्ये पूर्णशिलान्यासः सुभद्रकलशे ऽर्धतः पद्मादिषु च नन्दाद्याः कोणेष्वग्न्यादिषु क्रमात्
நடுவில் பூர்ண-சிலா-ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; அதன் பாதியை சுபத்ரா-கலசத்தில் வைக்க வேண்டும். பத்மம் முதலிய யந்திரங்களில் நந்தா முதலிய சக்தி தேவிகளை அக்னி மூலை முதலான மூலைகளில் வரிசையாக நிறுவ வேண்டும்।
Verse 11
मध्यभावे चतस्रो ऽपि मातृवद्भावसम्मताः ॐ पूर्णे त्वं महाविश्वे सर्वसन्दोहलक्षणे
மத்திய-பாவ-ந்யாசத்தில் அந்த நான்கு சக்திகளையும் தாய்போன்ற இயல்புடையவையாகக் கருத வேண்டும். ॐ—ஓ பூர்ணே! நீ மகாவிச்வம்; அனைத்துச் சங்கமத்தின் (சர்வ-சந்தோஹ) இலக்கணமுடையவள்।
Verse 12
सर्वसम्पूर्णमेवात्र कुरुष्वाङ्गिरसः सुते ॐ नन्दे त्वं नन्दिनी पुंसां त्वामत्र स्थापयाम्यहं
ஓ ஆங்கிரஸரின் புதல்வா! இங்கே அனைத்தையும் முழுமையாக நிறைவேற்றுவாயாக. ॐ—ஓ நந்தே! நீ மனிதர்க்கு ஆனந்தம் அளிப்பவள்; உன்னை இங்கே நான் நிறுவுகிறேன்।
Verse 13
प्रासादे तिष्ठ सन्तृप्ता यावच्चन्द्रार्कतारकं आयुः कामं श्रियन्नन्दे देहि वासिष्ठ देहिनां
ஓ நந்தா, சந்திரன்‑சூரியன்‑நட்சத்திரங்கள் நிலைக்கும் வரை இப்பிராசாதத்தில் நிறைவு கொண்டு தங்குவாயாக. ஓ வாஸிஷ்டீ, உடலுடையோர்க்கு நீண்ட ஆயுள், விருப்பநிறைவு, திருமகள் அருளும் செல்வம் அளிப்பாயாக.
Verse 14
उ चेति ग ब्रह्माणं चोपविन्यस्येति ख , घ , ङ , छ , च विघ्नदोषनिवारकमिति ग पूर्वशिलान्यास इति घ मध्याभावे इति ख , ग च महाभागे इति ग देहि मामिति ख , छ च देहि न इति घ अस्मिन् रक्षा सदा कार्या प्रासादे यत्नतस्त्वया ॐ भद्रे त्वं सर्वदा भद्रं लोकानां कुरु काश्यपि
இந்தப் பிராசாதத்தில் நீ மிகுந்த முயற்சியுடன் எப்போதும் காவல்‑சடங்கைச் செய்ய வேண்டும். ॐ பத்ரே, நீ எந்நாளும் மங்களமயி; ஓ காஷ்யபீ, உலகங்களை மங்களமாக்கு. (முன்னுள்ள சொற்றொடர்கள் கைஎழுத்துப் பாடவேறுபாடுகள்/ந்யாசம், விக்ன‑தோஷ நிவாரணக் குறிப்புகள்.)
Verse 15
आयुर्दा कामदा देवि श्रीप्रदा च सदा भव ॐ जये ऽत्र सर्वदा देवि श्रीदाअयुर्दा च सदा भव
ஓ தேவி, நீ எப்போதும் ஆயுள் அளிப்பவளாகவும், விருப்பம் நிறைவேற்றுபவளாகவும், திருமகள் அருளும் செல்வம் வழங்குபவளாகவும் இருப்பாயாக. ॐ—இங்கு ஜயம் உண்டாக; ஓ தேவி, நீ இங்கு எந்நாளும் செல்வம் அளிப்பவளாகவும் ஆயுள் அளிப்பவளாகவும் நிலைத்திருப்பாயாக.
Verse 16
ॐ जये ऽत्र सर्वदा देवि तिष्ठ त्वं स्थापिता मय नित्यञ्जयाय भूत्यै च स्वामिनी भव भार्गवि
ॐ। ஓ ஜயா தேவி, இங்கு எப்போதும் தங்குவாயாக; உன்னை நான் நிறுவினேன். இடையறாத வெற்றிக்கும் செல்வ‑வளத்திற்கும், ஓ பார்கவீ, எங்கள் அதிபதியாக இருப்பாயாக.
Verse 17
ॐ रिक्ते ऽतिरिक्तदोषघ्ने सिद्धिमुक्तिप्रदे शुभं सर्वदा सर्वदेशस्थे तिष्ठास्मिन् विश्वरूपिणि
ॐ। ஓ ரிக்தே, குறைவும் மிகுதியும் எனும் தோஷத்தை அழிப்பவளே, சித்தியும் முக்தியும் அளிப்பவளே, மங்களமயியே—எல்லா தேசங்களிலும் எப்போதும் இருப்பவளே—ஓ விஸ்வரூபிணீ, இங்கு தங்குவாயாக.
Verse 18
गगनायतनन्ध्यात्वा तत्र तत्त्वत्रयं न्यसेत् प्रायश्चित्तन्ततो हुत्वा विधिना विसृजेन्मखं
ஆகாயத்தை நுண்ணிய ஆதாரமாகத் தியானித்து அங்கே தத்துவத் திரயத்தின் ந்யாசத்தை நிறுவ வேண்டும். பின்னர் விதிப்படி பிராயச்சித்த ஹோமத்தைச் செய்து யாகத்தை முறையாக நிறைவு செய்து விசர்ஜனம் செய்ய வேண்டும்.
Directional and geometric precision: the madhya-sūtra (central cord-line), eight directionally placed kumbhas, Lokapāla-nyāsa in pits, and measured placement of presiding deities at wall-centers using śambara-cords.
It sacralizes construction as sādhana: bhūta-bali, nyāsa, visualization of Brahmā and all-pervading Maheśvara, and obstacle-removing mantras convert architectural acts into dharmic alignment, supporting both worldly stability (bhukti) and inner purification oriented to mukti.
Śakti at the madhya-sūtra, Ananta associated with the kumbha, Lokapālas via nyāsa, and Śakti-deities such as Nandā, Bhadrā, Jayā, and Rikta through installation formulas; Dharma and allied principles are distributed within the measured divisions.
It is recited after offering bali to remove vighna (obstacles) and doṣa (ritual/structural faults), ensuring the foundation rite is protected and ritually faultless.