Adhyaya 95

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये शिलान्यासकथनं नाम चतुर्णवतितमो ऽध्यायः अथ पञ्चनवतितमो ऽध्यायः प्रतिष्ठा सामग्रीविधानं ईश्वर उवाच वक्ष्ये लिङ्गप्रतिष्ठां च प्रासादे भुक्तिमुक्तिदां ताश् चरेत् सर्वदा मुक्तौ भुक्तौ देवदिने सति

இவ்வாறு ஆதிமஹாபுராணமான ஆக்னேய புராணத்தில் ‘சிலாந்யாசக் கதனம்’ எனும் தொண்ணூற்று நான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது தொண்ணூற்று ஐந்தாம் அத்தியாயம்—‘பிரதிஷ்டா சமக்ரி விதானம்’ தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்—கோவிலில் லிங்கப் பிரதிஷ்டையை விளக்குவேன்; அது போகமும் மோக்ஷமும் அளிக்கும். சுபமான தேவதினம் அமையும்போது போக-முக்தி பெற இவ்விதிகளை எப்போதும் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 2

विना चैत्रेण माघादौ प्रतिष्ठा मासपञ्चके रक्तातिरक्तदोषघ्न इति छ रक्तात्रिरक्तदोषघ्ने इति ख सन्तिष्ठास्मिन्नीशरूपिणीति घ शर्परूपिणीति ज तत्त्वे तत्त्वत्रयमिति घ सर्वदा मुक्तौ देवादेवे ग्रहे सतीति घ सर्वदा मुक्त्यै भुक्त्यै दैवदिने सतीति ङ गुरुशुक्रोदये कार्या प्रथमे करणेत्रये

சைத்ர மாதத்தைத் தவிர்த்து மாகம் முதலான ஐந்து மாதங்களில் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். ‘ரக்த/அதிரக்த’ எனும் தோஷம் நீங்கிய காலத்தில் இதைச் செய்ய வேண்டும். இங்கே தெய்வத்தை ஈச-ரூபமாக (அல்லது பாடாந்தரப்படி சர்ப்ப-ரூபமாக) நிறுவ வேண்டும். தத்துவத்தில் தத்துவத் திரயத்தைத் தியானிக்க வேண்டும். மோக்ஷத்திற்காக நன்மை தரும்/தெய்வ கிரகங்கள் இருப்பது எப்போதும் மங்களம்; போக-மோக்ஷ இரண்டிற்கும் ‘தைவதினம்’ அமையுதல் சுபம். குரு, சுக்கிரன் உதயத்தில், மேலும் முதல் மூன்று கரணங்களில் இந்த விதி செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 3

शुक्लपक्षे विशेषेण कृष्णे वा पञ्चमन्दिनं चतुर्थीं नवमीं षष्ठीं वर्जयित्वा चतुर्दशीं

சிறப்பாக சுக்லபக்ஷத்தில்—கிருஷ்ணபக்ஷத்திலும்—பஞ்சமி திதியில் இவ்விதியைச் செய்ய வேண்டும். சதுர்த்தி, நவமி, ஷஷ்டி மற்றும் சதுர்தசி திதிகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 4

शोभनास्तिथयः शषाः क्रूरवारविवर्जिताः शतभिषा धनिष्ठार्द्रा अनुरोधोत्तरत्रयं

சுப திதிகள் ஆறு; ஆனால் க்ரூர வாரங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும். சுப நக்ஷத்திரங்கள்—சதபிஷா, தனிஷ்டா, ஆர்த்ரா, அனுராதா மற்றும் உத்தரத் திரயம் (உத்தர, உத்தராஷாடா, உத்தரபாத்ரா).

Verse 5

रोहिणी श्रवणश्चेति स्थिरारम्भे महोदयाः लग्नञ्च कुम्भसिंहालितुलास्त्रीवृषधन्विनां

நிலைத்தும் நீடித்தும் இருக்கும் காரியங்களைத் தொடங்க ரோஹிணி, ஸ்ரவண நக்ஷத்திரங்கள் மிகச் சுபம்; மேலும் கும்பம், சிம்மம், துலாம், கன்னி, ரிஷபம், தனுசு லக்னங்களும் சுபமாகக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 6

शस्तो जीवो नवर्क्षेषु सप्तस्थानेषु सर्वदा बुधः षडष्टदिक्सप्ततुर्येषु विनर्तुं शितः

ஒன்பதாம் ராசியில் குரு சுபம்; மேலும் ஏழாம் ஸ்தானத்தில் எப்போதும் நன்மை தருவான். புதன் ஆறாம், எட்டாம் ஸ்தானங்களில் சுபம்; ஒளிமிக்க சுக்கிரன் திசைகளில்—அதாவது ஏழாம் மற்றும் நான்காம் இடங்களில்—சுபமாக அறியப்பட வேண்டும்।

Verse 7

सप्तर्तुत्रिदशादिस्थः शशाङ्कोबलदः सदा रविर्दशत्रिषट्संस्थो राहुस्त्रिदशषड्गतः

சந்திரன் ஏழாம் ஸ்தானத்திலும் முப்பதாம் பகுதியின் தொடக்கத்திலும் நிலைத்து எப்போதும் வலிமை அளிக்கிறான். சூரியன் பத்தாம், மூன்றாம், ஆறாம் இடங்களில் இருக்கிறான்; ராகு முப்பதாம் பகுதியிலும் ஆறாமிலும் நிலைகொள்கிறான்।

Verse 8

षट्त्रिस्थानगताः शस्ता मन्दाङ्गारार्ककेतवः शुभ्राः क्रूरश् च पापाश् च सर्व एकादशस्थिताः

சனி, செவ்வாய், சூரியன், கேது ஆகியோர் ஆறாம் மற்றும் மூன்றாம் இடங்களில் இருந்தால் சுபமாகக் கருதப்படுகின்றனர்; மேலும் எல்லா கிரகங்களும்—சுபம், கடுமை, பாபம் என எதுவாயினும்—பதினொன்று ஸ்தானங்களின் படி பலன் தருவதாகச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 9

एषां दृष्टिर्मुनौ पूर्णा त्वार्धिकी ग्रहभूतयोः पादिकी रामदिक्स्थाने चतुरष्टौ पादवर्जिता

இவற்றின் பார்வை ‘முனி’ (அதாவது ஏழாம்) இடத்தில் முழுமையானது; கிரகங்களுக்கும் பூதங்களுக்கும் அது அரை-பார்வை. ‘ராம’ திசையில் இருந்தால் கால்-பார்வை; நான்காம் மற்றும் எட்டாம் இடங்களில் ஒரு கால் குறைந்து (பாதம் விலக்கி) அமையும்।

Verse 10

पादान्यूनचतुर्नाडी भोगः स्यान्मीनमेषयोः वृषकुम्भौ च भुञ्जाते चतस्रः पादवर्जिताः

மீனம், மேஷம் ராசிகளுக்கு போக அளவு நான்கு நாடிகளில் ஒரு பாதம் குறைவு; ரிஷபம், கும்பமும் நான்கு நாடிகள், ஒரு பாதம் விலக்கப்பட்டது.

Verse 11

मकरो मिथुनं पञ्च चापालिहरिकर्कटाः पादीनाः षट् तुलाकन्ये घटिकाः सार्धपञ्च च

மகரம், மிதுனம் ராசிகளுக்கு ஐந்து (அலகு); தனு, மேஷம், சிம்மம், கடகம் ஆகியவற்றுக்கு ஆறு பாதங்கள்; துலாம், கன்னிக்கு ஐந்தரை கடிகைகள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 12

इक्सप्तषड् विनेति ख सप्तायत्रिदशादिस्थ इति ख छ च बुधः षडष्टदिगित्यादिः, बलदः सदा इत्य् अन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति एवं दृष्टिवले पूर्णादिति छ एवं दृष्टिवले पूर्णेति ख वस्वष्टौ इति ख, छ च केशरी वृषभः कुम्भः स्थिराः स्युः सिद्धिदायकाः चरा धनुस्तुलामेषा द्विःस्वभावास्तृतीयकाः

சிம்மம், ரிஷபம், கும்பம் நிலை ராசிகள்; அவை சித்தி அளிப்பவை எனக் கூறப்படுகிறது. தனு, துலாம், மேஷம் நகரும் ராசிகள்; மூன்றாம் வகை இருசுபாவ (இரட்டை) ராசிகள்.

Verse 13

शुभः शुभग्रहैर् दृष्टः शस्तो लग्नःशुभाश्रितः गुरुशुक्रबुधे युक्तो लग्नो दद्याद्बलायुधी

நல்ல கிரகங்களின் பார்வை பெற்ற லக்னம் சுபம்; சுப ராசியில் தங்கிய லக்னம் பாராட்டத்தக்கது. லக்னத்தில் குரு, சுக்கிரன், புதன் சேர்ந்தால் அது வலமும் ஆயுத-சக்தியும் அளிக்கும்.

Verse 14

राज्यं शौर्यं बलं पुत्रान् यशोधर्मादिकं बहु प्रथमः सप्तमस्तुर्यो दशमः केन्द्र उच्यते

அரசாட்சி, வீரியம், வலம், புதல்வர், புகழ், தர்மம் முதலிய பலன்கள் கேந்திரங்களால் குறிக்கப்படுகின்றன; முதல், நான்காம், ஏழாம், பத்தாம் பாவங்கள் கேந்திரங்கள் என அறிவிக்கப்படுகின்றன.

Verse 15

गुरुशुक्रबुधास्तत्र सर्वसिद्धिप्रसादकाः त्र्येकादशचतुर्थस्था लग्नात् पापग्रहाः शुभाः

அங்கே குரு, சுக்கிரன், புதன் ஆகியோர் எல்லாச் சித்திகளுக்கும் அருளளிப்பவர்கள். லக்னத்திலிருந்து 3, 11 அல்லது 4-ஆம் பாவத்தில் இருந்தால் பாபகிரகங்களும் சுபமாகப் பலன் தரும்.

Verse 16

अतोप्यनीचकर्माथं योज्यास्तिथ्यादयो बुधैः धाम्नः पञ्चगुणां भूमिं त्यक्त्वा वा धानसम्मितां

இதற்கும் மேலாக, துணைநிலைச் செயல்களுக்காக அறிஞர்கள் ‘ஸ்திதி’ முதலிய துணை அங்கங்களை அமைக்க வேண்டும்; பிரதான தாமத்தின் ஐமடங்கு நிலத்தை விட்டு விடவோ, அல்லது ‘தான’ அளவால் அளந்த நிலத்தை விட்டு விடவோ வேண்டும்.

Verse 17

हस्ताद् द्वादशसोपानात् कुर्यान्मण्डमग्रतः चतुरस्रं चतुर्द्वारं स्नानार्थन्तु तदर्धतः

ஒரு ஹஸ்த அளவிலிருந்து தொடங்கி பன்னிரண்டு படிகளின் முன்புறம் மண்டபம்/மேடை அமைக்க வேண்டும்; அது சதுரமாகவும் நான்கு வாயில்களுடனும் இருக்க வேண்டும். குளிப்பதற்காக அதின் அரை அளவு போதுமானது.

Verse 18

एकास्यं चतुरास्यं वा रौद्र्यां प्राच्युत्तरेथवा हास्तिको दशहस्तो वै मण्डपोर्ककरो ऽथवा

அதை ஒருமுகமாகவோ நான்முகமாகவோ அமைக்கலாம்; ரௌத்ர வடிவில் கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி. அது யானைமுகமாகவோ, அல்லது பத்துக் கைகளுடையதாகவோ; அல்லது மண்டபம் தாங்குபவனாகவோ, அல்லது அர்க்கம் (சூரிய ஒளி) தாங்குபவனாகவோ இருக்கலாம்.

Verse 19

द्विहस्तोत्तरया वृद्ध्या शेषं स्यान्मण्डपाष्टकं , घ , छ च त्यक्त्वा वा चापसम्मितामिति ख त्यक्त्वा वा रामसम्मितामिति छ हस्ताद्वा दशसोपानादिति ख हस्तान् वा दश सोपानादिति ख स्नानार्हं चेति ङ प्राच्युतरे तथेति ङ द्विहस्तोत्तरयावृत्त्या इति घ वेदी चतुष्करा मध्ये कोणस्तम्भेन संयुता

ஒவ்வொரு முறையும் இரண்டு ஹஸ்த அளவு அதிகரிப்பின்படி மீதமுள்ள அளவுகள் ‘மண்டபாஷ்டகம்’ (எட்டு வகை மண்டப அளவுகள்) ஆகும். வேதி சதுரமாக இருந்து, அதன் நடுவில் கோணஸ்தம்பம் (கோணத் தூண்) இணைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 20

वेदीपादान्तरं त्यक्त्वा कुण्डानि नव पञ्च वा एकं वा शिवकाष्ठायां प्राच्यां वा तद्गुरोः परं

வேதியின் ஆதாரப் பாதங்களுக்கிடையில் உரிய இடைவெளியை விடுத்து, குருவின் ஆணைப்படி புனித (சிவ) மரத்தளத்தில் அல்லது கிழக்குத் திசையில் ஒன்பது, ஐந்து அல்லது ஒரே குண்டத்தை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 21

मुष्टिमात्रं शतार्धे स्याच्छते चारत्रिमात्रकं हस्तं सहस्रहोमे स्यान्नियुते तु द्विहास्तिकं

ஐம்பது ஆஹுதிகளுக்கு திரவிய அளவு ஒரு முத்தி; நூறு ஆஹுதிகளுக்கு ஒரு இரவு அளவு; ஆயிரம் ஹோமத்திற்கு ஒரு ஹஸ்த அளவு; நியுத (பத்தாயிரம்) ஹோமத்திற்கு இரண்டு ஹஸ்த அளவு ஆகும்।

Verse 22

लक्षे चतुष्कारं कुण्डं कोटिहोमे ऽष्टहस्तकं भगाभमग्नौ खण्डेन्दु दक्षे त्र्यस्रञ्च नैरृते

லட்சம் ஆஹுதிகளுக்குக் குண்டம் நான்குமூலை (சதுரம்) ஆக வேண்டும்; கோடி-ஹோமத்திற்கு அது எட்டு ஹஸ்த அளவாக வேண்டும். ஆக்னேயத்தில் பகாகாரம், தெற்கில் ‘கண்டேந்து’ போன்ற வடிவு, நைர்ருத்யத்தில் முக்கோண வடிவு கூறப்படுகிறது।

Verse 23

षडस्रं वायवे पद्मं सौम्ये चाष्टास्रकं शिवे तिर्यक्पातशिवं खातमूर्ध्वं मेखलया सह

வாயுவிற்குச் சடஸ்ர தாமரை, சௌம்யத்திற்கு அஷ்டாஸ்ர வடிவு, சிவனுக்குத் திரியக்-பாதம் உடைய வரைபடம் வரைய வேண்டும். அது நடுவில் குழிவாக, மேல்நோக்கிய தலைப்பகுதியுடன், மேகலா (சுற்றுப்பட்டை) உடன் அமைக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 24

तद्वहिर्मेखलास्तिस्रो वेदवह्नियमाङ्गुलैः अङ्गुलैः षड्भिरेका वा कुण्डाकारास्तु मेखलाः

அதன் வெளிப்புறத்தில் வேதி மற்றும் அக்னிக்கான நிர்ணயிக்கப்பட்ட அங்குல அளவுகளின்படி மூன்று மேகலாக்கள் இருக்க வேண்டும்; அல்லது ஆறு அங்குல அகலமுள்ள ஒரே மேகலா போதுமானது. மேகலாக்கள் குண்டத்தின் வடிவத்திற்கேற்ப அமைய வேண்டும்।

Verse 25

तासामुपरि योनिः स्यान्मध्ये ऽश्वत्थदलाकृतिः उच्छ्रायेणाङ्गुलं तस्माद्विस्तारेणाङ्गुलाष्टकं

அவற்றின் மேல் யோனி அமைக்கப்பட வேண்டும்; அதன் நடுவில் அச்வத்த இலை போன்ற வடிவம் இருக்க வேண்டும். உயரம் ஒரு அங்குலம், அகலம் எட்டு அங்குலம் ஆகும்.

Verse 26

दैर्घ्यं कुण्डार्धमानेन कुण्डकण्ठसमो ऽधरः पूर्वाग्नियाम्यकुण्डानां योनिः स्यादुत्तरानना

அதன் நீளம் குண்டத்தின் அரை அளவினால் அளக்கப்பட வேண்டும்; கீழ் (பின்புற) பகுதி குண்டத்தின் ‘கண்டம்’ (இறுக்கமான பகுதி) போன்றதாக இருக்க வேண்டும். கிழக்கு, ஆக்னேய, யாம்ய (தெற்கு) குண்டங்களில் யோனியின் முகம் வடக்கு நோக்கி இருக்க வேண்டும்.

Verse 27

पूर्वानना तु शेषाणामैशान्ये ऽन्यतरा तयोः इति ङ द्विहस्तकमिति ख खद्गाभमग्नौ इति ख , ग , ङ , छ च पद्मे इति ख , घ च तिर्यक् पातसममूर्ध्वमिति ख , ग , घ च वेदवह्नियवाङ्गुलैर् इति घ तस्य विस्तरेणाङ्गुलाष्टकमिति घ कुण्डानां यश् चतुर्विंशो भागः सोङ्गुल इत्य् अतः

மற்ற குண்டங்களில் வாய்முகம் கிழக்கு நோக்கி இருக்க வேண்டும்; ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் இரு மாற்றங்களில் ஒன்று (ங-பாடம்) ஏற்கப்படுகிறது. அளவு இரண்டு ஹஸ்தம் (க-பாடம்). வாள்-வடிவ (கட்காப) குண்டிற்கு அக்னிகர்மத்தில் (க, க, ங, ச) விதி கூறப்படுகிறது; தாமரை-வடிவ (பத்ம) குண்டிற்கு (க, ஘) கூறப்படுகிறது. மேலெழும் உயர்வு பக்கச் சாய்வின் வீழ்ச்சிக்கு சமமாக இருக்க வேண்டும் (க, க, ஘). அளவுகள் வேத-, வஹ்னி-, யவ-, அங்குல அலகுகளால் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும் (஘); அகலம் குறிப்பாக எட்டு அங்குலம் (஘). ஆகவே குண்டத்தின் இருபத்திநான்கில் ஒரு பகுதி ‘அங்குலம்’ எனப்படும்.

Verse 28

प्लक्षोदुम्वरकाश्वत्थवटजास्तोरणाः क्रमात् शान्तिभूतिबलारोग्यपूर्वाद्या नामतः क्रमात्

வரிசையாக ப்லக்ஷ, உதும்பர, காச்வத்த (அச்வத்த) மற்றும் வட்ட மரங்களால் செய்யப்பட்ட தோரணங்கள் முறையே ‘சாந்தி’, ‘பூதி’, ‘பல’, ‘ஆரோக்கிய’ எனப் பெயரால் அறியப்படுகின்றன.

Verse 29

पञ्चषट्सप्तहस्तानि हस्तखातस्थितानि च तदर्धविस्तराणि स्युर्युतान्याम्रदलादिभिः

தோரணங்கள் ஐந்து, ஆறு அல்லது ஏழு ஹஸ்த அளவாக இருக்க வேண்டும்; ஒரு ஹஸ்த ஆழமுள்ள பள்ளத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும். அதன் அகலம் அதன் பாதியாக இருக்க வேண்டும்; மாம்பழ இலை முதலியவற்றால் இணைத்து/மூடி அமைக்க வேண்டும்.

Verse 30

इन्द्रायुधोपमा रक्ता कृष्णा धूम्रा शशिप्रभा शुक्लाभा हेमवर्णा च पताका स्फाटिकोपमा

கொடி இந்திரவில்லுப் போன்றதாயோ, செந்நிறம், கருநிறம், புகைநிறம், நிலவொளி போன்ற பிரகாசம், வெண்மையான ஒளி, அல்லது பொன்னிறம் உடையதாயோ இருக்கலாம்; அதன் முன்பகுதி ஸ்படிகம் போன்ற தோற்றமும்கூட உடையதாக இருக்கலாம்.

Verse 31

पूर्वादितोब्जजे रक्ता नीलानन्तस्य नैरृते पञ्चहस्तास्तदर्धाश् च ध्वजा दीर्घाश् च विस्तराः

கிழக்குத் திசை முதலாகக் கொடிகள் செந்நிறமாக இருக்க வேண்டும்; நைர்ருதம் (தென்மேற்கு) திசையில் நீலநிறமாக இருக்க வேண்டும். அவற்றின் நீளம் ஐந்து ஹஸ்தம்; அகலம் அதன் பாதி; இவ்வாறு கொடிகள் நீளமும் ஒத்த அகலமும் உடையதாக விதிக்கப்படுகின்றன.

Verse 32

हस्तप्रदेशिता दण्डा ध्वजानां पञ्चहस्तकाः वल्मीकाद्दन्तिदन्ताग्रात्तथा वृषभशृङ्गतः

தண்டு (கொடித்தூண்) கை விரிப்பளவால் அளக்கப்பட வேண்டும்; கொடிகளுக்கான தண்டு ஐந்து ஹஸ்தம் நீளமாக இருக்க வேண்டும். (அளவுக் கோல்கள்) எறும்புப் புற்றிலிருந்து, யானைத் தந்தத்தின் முனையிலிருந்து, அதுபோல காளையின் கொம்பிலிருந்தும் எடுத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

Verse 33

पद्मषण्डाद्वराहाञ्च गोष्ठादपि चतुष्पथात् मृत्तिका द्वादश ग्राह्या वैकुण्ठेष्टौ पिनाकिनि

தாமரைத் தோட்டத்திலிருந்து, வராஹத்துடன் தொடர்புடைய இடத்திலிருந்து, கோமடத்திலிருந்து, மேலும் நான்கு வழிச் சந்திப்பிலிருந்தும்—இவ்வாறு விதிக்கப்பட்ட தூய இடங்களிலிருந்து பன்னிரண்டு பங்குகள் தூய மண்ணைச் சேகரிக்க வேண்டும்; வைகுண்டப் பிரியனே, பினாகம் தாங்கியவனே.

Verse 34

न्यग्रोधोदुम्वराश्वत्थचूतजम्वुत्वगुद्भवं कषायपञ्चकं ग्राह्यमार्तवञ्च फलाष्टकं

ந்யக்ரோத (ஆல்), உதும்பர, அஸ்வத்த (அரசு), சூத (மா), ஜம்பூ—இவற்றின் பட்டையிலிருந்து பெறப்படும் பொருட்களால் ‘கஷாய-பஞ்சகம்’ எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். மேலும் ‘பலாஷ்டகம்’ மற்றும் ‘ஆர்தவ’ எனப்படும் பொருளும் சேர்த்து எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

Verse 35

तीर्थाम्भांसि सुगन्धीनि तथा सर्वौषधीजलं शस्तं पुष्पफलं वक्ष्ये रत्नगोशृङ्गवारि च

தீர்த்தங்களின் புனித நீர், நறுமண நீர், மேலும் எல்லா மூலிகைகளும் கலந்த நீர் சிறந்ததாகப் போற்றப்படுகிறது. புஷ்பம்-பழம் பயன்பாடு, ரத்தினத்துடன் தொடர்புடைய நீர், மற்றும் பசுவின் கொம்பால் எடுக்கப்படும் நீர் ஆகியவற்றையும் நான் விளக்குவேன்.

Verse 36

स्नानायापाहरेत् पञ्च पञ्चगव्यामृतं तथा पिष्टनिर्मितवस्त्रादिद्रव्यं निर्मञ्जनाय च

குளிப்பிற்காக பஞ்சகவ்யமும் பஞ்சகவ்யாம்ருதமும் கொண்டு வர வேண்டும். மேலும் நிர்மஞ்சனம் (சுத்திகரிப்பு/உராய்வு) हेतु மாவால் செய்யப்பட்ட துணி முதலிய பொருட்களையும் தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 37

वल्मीकाद्धस्तिदन्ताग्रात्तयेति छ तीर्थतोयसुगन्धीनि इति ङ वर्गे गोशृङ्गवारि चेति छ स्नानायोपहरेदिति ख , छ , घ च पिष्टनिर्मितरुद्रादिद्रव्यं निर्मञ्जनायेति ग पिष्टनिर्मितवज्रादिकं निर्मथनायेति ज सहस्रशुषिरं कुम्भं मण्डलाय च रोचना शतमोषधिमूलानां विजया लक्ष्मणा बला

எறும்புப் புற்றின் மண் மற்றும் யானைத் தந்தத்தின் முனை ஆகியவற்றைத் திரட்ட வேண்டும்; தீர்த்தங்களின் நறுமண நீரும், பசுவின் கொம்பால் எடுக்கப்பட்ட நீரும் குளிப்பிற்காக கொண்டு வர வேண்டும். மாவால் செய்யப்பட்ட ருத்ர முதலிய புனிதப் பொருட்கள் நிர்மஞ்சனத்திற்கும், மாவால் செய்யப்பட்ட வஜ்ர முதலியவை நிர்மதனத்திற்கும் கூறப்படுகின்றன. மண்டலம் வரைய ஆயிரம் துளைகள் கொண்ட கும்பமும் ரோசனா மஞ்சள்நிறப் பூச்சும்; மேலும் நூறு மூலிகைகளின் வேர்கள்—விஜயா, லக்ஷ்மணா, பலா முதலியவை—தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 38

गुडूच्यतिबला पाठा सहदेवा शतावरी ऋद्धिः सुवर्चसा वृद्धिः स्नाने प्रोक्ता पृथक् पृथक्

குளிப்பிற்காக குடூசி, அதிபலா, பாதா, சகதேவி, சதாவரி, ரித்தி, சுவர்சசா, விருத்தி—இவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக விதிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 39

रक्षायै तिलदर्भौघो भस्मस्नानन्तु केवलं यवगोधूमविल्वानां चूर्णानि च विचक्षणः

பாதுகாப்பிற்காக எள்ளும் தர்பைப் புல்லும் கூடிய தொகுதியை பயன்படுத்த வேண்டும்; மேலும் சாம்பலால் மட்டும் குளிப்பதும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. அறிவுடையவர் யவம், கோதுமை, பில்வம் ஆகியவற்றின் பொடிகளையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 40

विलेपनं सकर्पूरं स्नानार्थं कुम्भगण्डकान् खट्वाञ्च तूलिकायुग्मं सोपधानं सवस्त्रकं

கற்பூரம் கலந்த நறுமண லேபனத்தை அளிக்க வேண்டும்; நீராடுவதற்காக நீர்கலசமும் கந்தகம் (நீராட்டு உருண்டை/சுத்திகரிப்பு பொருள்) அளிக்க வேண்டும்; மேலும் கட்டில், இரு மெத்தைகள், தலையணை மற்றும் துணி/படுக்கைத்துணியுடன் கூடிய படுக்கையையும் வழங்க வேண்டும்।

Verse 41

कुर्याद्वित्तानुसारेण शयने लक्ष्यकल्पने घृतक्षौद्रयुतं पात्रं कुर्यात् स्वर्णशलाकिकां

தன் திறனுக்கேற்ப படுக்கைத் தானத்தின் ‘லக்ஷ்ய’ அமைப்பையும் விதிக்கப்பட்ட துணைஉபகரணங்களையும் செய்து, நெய்-தேன் கலந்த பாத்திரத்தை அளிக்க வேண்டும்; மேலும் சிறிய பொன் சலாகை (கோல்) ஒன்றையும் செய்து வழங்க வேண்டும்।

Verse 42

वर्धनीं शिवकुम्भञ्च लोकपालघटानपि एकं निद्राकृते कुम्भं शान्त्यर्थं कुण्डसङ्ख्यया

வர்தனீ பாத்திரம், சிவகும்பம், லோகபாலர்களின் கடங்களையும் நிறுவ வேண்டும்; நித்திரை உண்டாக்கும் கிரியைக்காக ஒரு கும்பம், மேலும் சாந்திக்காக குண்டங்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையாக கும்பங்களை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 43

द्वारपालादिधर्मादिप्रशान्तादिघटानपि वस्तुलक्ष्मीगणेशानां कलशानपरानपि

த்வாரபாலர்கள், தர்மம் முதலியோர், மேலும் பிரசாந்தம் முதலியோருக்கான கடங்களையும் நிறுவ வேண்டும்; அதுபோல வாஸ்து, லக்ஷ்மி, கணேசருக்குரிய பிற கலசங்களையும் அமைக்க வேண்டும்।

Verse 44

धान्यपुञ्जकृताधारान् सवस्त्रान् स्रग्विभूषितान् कुम्भमण्डकानिति ख कुम्भगड्डुकानिति घ कुम्भगुण्डुकानिति ङ कुम्भसण्डकानिति छ कुम्भखण्डकानिति ज प्रायेण लक्ष्यकल्पने इति ग शयने लक्ष्यकं परे इति ज कुण्डसन्मितमिति ज सर्वांश्चेति घ , ज च सहिरण्यान् समालब्धान् गन्धपानीयपूरितान्

தானியக் குவியல்களால் செய்யப்பட்ட ஆதாரங்களின் மீது கும்பங்களை அமைத்து, அவற்றை துணியால் மூடி, மாலைகளால் அலங்கரிக்க வேண்டும். பாடபேதங்களின்படி இவை கும்பமண்டக, கும்பகட்டுக, கும்பகுண்டுக, கும்பசண்டக அல்லது கும்பகண்டக என அழைக்கப்படுகின்றன. பொதுவாக லக்ஷ்ய-கல்பனையில் இவை ‘லக்ஷ்ய’மாக நிறுவப்படுகின்றன; சிலர் இதை சயனத்துடன் தொடர்புடைய லக்ஷ்யம் எனக் கூறுவர்; சில வாசகங்களில் குண்ட அளவுடையது என்றும் கூறப்படுகிறது. எல்லாக் கும்பங்களும் பொன்னுடன் கூடி, ஸம்ஸ்காரத்திற்காகத் தொடப்பட்டு, நறுமணப் பானநீரால் நிரப்பப்பட வேண்டும்।

Verse 45

पूर्णपात्रफलाधारान् पल्लवाद्यान् सलक्षणान् वस्त्रैर् आच्छादयेत् कुम्भानाहरेद्गौरसर्षपान्

நல்ல இலக்கணங்களுடன், நிறைந்த பாத்திரங்களும் பழங்களின் ஆதாரங்களும் பல்லவாதிகளும் உடைய கும்பங்களை வஸ்திரத்தால் மூட வேண்டும்; பின்னர் கௌர (வெள்ளை/மஞ்சள்) கடுகை கொண்டு வர வேண்டும்.

Verse 46

विकिरार्थन्तथा लाजान् ज्ञानखड्गञ्च पूर्ववत् सापिधानां चरुस्थालीं दर्वीं च ताम्रनिर्मितां

சிதறடிக்கும் (விகிர) நோக்கில் லாஜா (வறுத்த அரிசி) எடுக்க வேண்டும்; முன்புபோல் ‘ஞான-கட்கம்’யும்; மேலும் மூடியுடன் கூடிய சரு-ஸ்தாலி மற்றும் தர்வி—இரண்டும் செம்பால் செய்யப்பட்டவை—கொண்டு வர வேண்டும்.

Verse 47

घृतक्षौद्रान्वितं पात्रं पादाभ्यङ्गकृते तथा विष्टरांस्त्रिशतादर्भदलैर् बाहुप्रमाणकान्

பாதாப்யங்கத்திற்காக நெய் மற்றும் தேன் கலந்த பாத்திரம் அளிக்க வேண்டும்; மேலும் கைநீள அளவுள்ள மூன்று நூறு தர்ப இலை விஷ்டரங்கள் (ஆசனங்கள்) தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 48

चतुरश् चतुरस्तद्वत् पालाशान् परिधीनपि तिलपात्रं हविःपात्रमर्धपात्रं पवित्रकं

அதேபோல் நான்கு மற்றும் மேலும் நான்கு பொருட்களைத் தயாரிக்க வேண்டும்; பளாச மரப் பரிதி குச்சிகளையும்; எள்ளுப் பாத்திரம், ஹவிஸ் பாத்திரம், அரை பாத்திரம், பவித்ரகம் ஆகியவற்றையும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 49

फलविंशाष्टमानानि घटो धूपप्रदानकं श्रुक्श्रुवौ पिटकं पीठं व्यजनं शुष्कमिन्धनं

இருபத்தெட்டு பழங்கள்; ஒரு கடம் (நீர்ப்பானை); தூபம் அளிக்கும் பாத்திரம்; ஸ்ருக்-ஸ்ருவா; பிட்டகம் (கூடை); பீடம் (ஆசனம்/மேடை); வ்யஜனம் (விசிறி); மற்றும் உலர் எரிபொருள் (உலர் மரக்கட்டி) ஆகியவற்றைத் தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 50

पुष्पं पत्रं गुग्ग्लञ्च घृतैर् दौपांश् च धूपकं अक्षतानि त्रिसूत्रीञ्च गव्यमाज्यं यवांस्तिलान्

மலர், இலை, குக்குலு, நெய் விளக்குகள், தூபம், அக்ஷதை, திரிசூத்திரி (யஜ்ஞோபவீதம்), பசு நெய், யவம் மற்றும் எள்—இவை விதிப்படி கூறப்பட்ட யாகப் பொருட்கள் ஆகும்।

Verse 51

कुशाः शान्त्यै त्रिमधुरं समिधो दशपर्विकाः बाहुमात्रश्रुवं हस्तम् अर्कादिग्रहशान्तये

சாந்தி கர்மத்திற்கு குசை, திரிமதுரம் (இனிய ஹவி) மற்றும் பத்து மூட்டுகள் கொண்ட சமித் பயன்படுத்த வேண்டும். சூரியாதி கிரக சாந்திக்காக முன்கை அளவுள்ள ஸ்ருவமும், கை அளவான அர்ப்பண அளவும் விதிக்கப்பட்டது।

Verse 52

समिधो ऽर्कपलाशोत्थाः खादिरामार्गपिप्पलाः उदुम्वरशमीदूर्वाकुशोत्थाः शतमष्ट च

சமித் குச்சிகள் அர்க்கம், பலாசம்; கதீரம், அபாமார்கம், பிப்பலம்; மேலும் உதும்பரம், சமீ, தூர்வா, குசை ஆகியவற்றிலிருந்து பெறப்பட்டவை ஆக வேண்டும்—எண்ணிக்கையும் நூற்று எட்டு.

Verse 53

तदभावे यवतिला गृहोपकरणं तथा स्थालीदर्वीपिधानादि देवादिभ्यो ऽंशुकद्वयं

அவை (குறிப்பிட்ட தானங்கள்) கிடைக்காவிடில், யவம்-எள் மற்றும் வீட்டுப் பயன்பாட்டு பொருட்கள்—பானை, கரண்டி, மூடி முதலியவை—தானமாக அளிக்க வேண்டும்; மேலும் தேவாதிகளுக்கு ஒரு ஜோடி ஆடைகள் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 54

मुद्रामुकुटवासांसि हारकुण्डलकङ्कणान् ज च कुर्वीत ताम्रनिर्मितामिति ख दलैर् बाहुमात्रप्रमाणत इति ग घण्टाधूपप्रदानकमिति घ , छ च बाहुमात्रां स्रुचं हस्तानामिति छ खादिरापाङ्गपिप्पला इति ख , छ , च खादिरापामार्कपिप्पला इति घ कुर्यादाचार्यपूजार्थं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ஆசார்ய பூஜைக்காக முத்திரைகள், மகுடம், ஆடைகள், மேலும் மாலை, காதணி, வளையல் முதலிய ஆபரணங்களை செம்பால், முன்கை அளவு (பாஹுமாத்ர) அளவின்படி தயாரிக்க வேண்டும்; மணி மற்றும் தூபமும் வழங்க வேண்டும். கைகளுக்காக முன்கை அளவுள்ள ஸ்ருசை செய்து, கதீரம்-பாங்கம்-பிப்பலா அல்லது கதீரம்-அபாமார்கம்-பிப்பலா ஆகிய மரங்களைக் சாஸ்திரக் கூறிய வேறுபாடுகளின்படி பயன்படுத்த வேண்டும். இப்பூஜையில் செல்வ விஷயத்தில் ஏமாற்றமோ கஞ்சத்தனமோ தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 55

तत्पादपादहीना च मूर्तिभृदस्त्रजापिनां पूजा स्याज्जापिभिस्तुल्या विप्रदैवज्ञशिल्पिनां

விக்ரகத்தின் பாதங்கள் குறைந்திருந்தாலும், விக்ரகத்தைத் தாங்கி அஸ்திரமந்திரங்களை ஜபிப்போர் செய்யும் பூஜை, பிராமணர், தைவஞர், சிற்பி ஆகியோர் செய்யும் ஜபத்துக்கு ஒப்பாகக் கருதப்படுகிறது।

Verse 56

वज्रार्कशान्तौ नीलातिनीलमुक्ताफलानि च पुष्पपद्मादिरागञ्च वैदूर्यं रत्नमष्टमं

வைரம், சூரியகாந்தம் மற்றும் சாந்த-ரத்தினங்கள்; நீலம், அதிநீலம்; முத்துகள்; புஷ்பராகம், பத்மராகம் போன்ற சிவப்பு ரத்தினங்கள்; மேலும் வைதூரியம் (கேட்ஸ்-ஐ)—இவையே எட்டுவகை ரத்தினத் தொகுப்பு।

Verse 57

उषीरमाधवक्रान्तारक्तचन्दनकागुरुं श्रीखण्डं सारिकङ्कुष्ठं शङ्क्षिनी ह्योषधीगुणः

மருந்துப் பொருட்கள் (மற்றும் அவற்றின் குணங்கள்) என உசீரம் (வெட்டிவேர்), மாதவக்ராந்தா, செங்கந்தனம், அகுரு, ஸ்ரீகண்டம் (சந்தனம்), சாரிகா, குஷ்டம், சங்க்ஷிணீ—இவையே மருந்துத் தாதுக்கள் எனக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 58

हेमताम्रमयं रक्तं राजतञ्च सकांस्यकं शीसकञ्चेति लोहानि हरितालं मनःशिला

தங்கம், செம்பு, செஞ்செம்பு, வெள்ளி, காஞ்சம் (பெல்-மெட்டல்) மற்றும் ஈயம்—இவை உலோகங்கள்; மேலும் ஹரிதாளம், மனஷ்ஷிலையும் (குறிப்பிடப்படுகிறது)।

Verse 59

गैरिकं हेममाक्षीकं पारदो वह्निगैरिकं गन्धकाभ्रकमित्यष्टौ धातवो ब्रीहयस् तथा

கைரிகம் (செங்காவி/சிவப்பு ஓக்கர்), ஹேமம் (தங்கம்), மாக்ஷீகம் (பைரைட்), பாரதம் (பாதரசம்), வஹ்னிகைரிகம் (சுட்ட ஓக்கர்), கந்தகம், அப்ரகம் (மைக்கா)—இவை எட்டு தாது/கனிமப் பொருட்கள் எனச் சொல்லப்படுகின்றன; அதுபோல தானியவகையில் நெல் (ப்ரீஹி) முதலியனவும் உள்ளன।

Verse 60

गोधूमान् सतिलान्माषान्मुद्गानप्याहरेद्यवान् नीवारान् श्यामकानेवं ब्रीहयो ऽप्यष्ट कीर्तिताः

கோதுமை, எள்ளுடன் கலந்த தானியம், மாஷம் (உளுந்து), முத்கம் (பாசிப்பயறு), யவம், நீவாரம் (காட்டுநெல்) மற்றும் ஷ்யாமக கம்பும் சேர்த்து பெற்றிட வேண்டும்; இவ்வாறு தானிய/அரிசியின் எட்டு வகைகள் கூறப்பட்டன।