Adhyaya 44

Verse 1

इत्य् आदि महापुराणे आग्नेये शान्त्यादिवर्णनं नाम त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः अथ चतुश् चत्वारिंशो ऽध्यायः वासुदेवादिप्रतिमालक्षणविधिः भगवानुवाच वासुदेवादिप्रतिमालक्षणं प्रवदामि ते प्रासादस्योत्तरे पूर्वमुखीं वा चोत्तराननां

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘சாந்த்யாதி வர்ணனம்’ எனும் நாற்பத்துமூன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது நாற்பத்துநான்காம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது—‘வாசுதேவாதி (வ்யூஹ) பிரதிமைகளின் இலக்கண விதி’. பகவான் உரைத்தார்—வாசுதேவாதி பிரதிமைகளின் இலக்கணங்களை உனக்குச் சொல்கிறேன்; அவை கோவிலின் வடபுறத்தில் நிறுவப்பட வேண்டும்—கிழக்குமுகமாகவோ அல்லது வடமுகமாகவோ.

Verse 2

संस्थाप्य पूज्य च बलिं दत्वाथो मध्यसूचकं शिलां शिल्पी तु नवधा विभज्य नवमे ऽंशके

அதை நிறுவி, முறையாக வழிபட்டு, பலி அளித்த பின், சிற்பி மையத்தைக் குறிக்கும் கல்லை ஒன்பது பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும்; ஒன்பதாம் பகுதியில் மையக் குறியை நிலைநிறுத்த/குறிக்க வேண்டும்.

Verse 3

सूर्पभक्तैः शिलायां तु भागं स्वाङ्गुलमुच्यते द्व्यङ्गुलं गोलकं नाम्ना कालनेत्रं तदुच्यते

அளவுக் கல்லில் சூற்பம் (குலா/சலனி) குறிகளால் செய்யப்பட்ட பகுப்பு ‘ஸ்வாங்குல’ எனப்படுகிறது. இரண்டு அங்குல அளவு ‘கோலக’ என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதுவே ‘காலநேத்ர’ என்றும் கூறப்படுகிறது.

Verse 4

भागमेकं त्रिधा भक्त्वा पार्ष्णिभागं प्रकल्पयेत् भागमेकं तथा जानौ ग्रीवायां भागमेव च

ஒரு அளவுப் பகுதியை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்து குதிகால் (பார்ஷ்ணி) பகுதியை நிர்ணயிக்க வேண்டும். அதுபோல முழங்காலுக்கு ஒரு பகுதி, கழுத்துக்கு (க்ரீவா) ஒரு பகுதியும் ஒதுக்க வேண்டும்.

Verse 5

मुकुटं तालमात्रं स्यात्तालमात्रं तया मुखं तालेनैकेन कण्ठन्तु तालेन हृदयं तथा

முகுடம் ஒரு தாள அளவாக இருக்க வேண்டும்; அதே அளவில் முகமும் ஒரு தாளம். கழுத்தும் ஒரு தாளம்; அதுபோல இதயப் பகுதி (மார்பு)வும் ஒரு தாளம் ஆக வேண்டும்.

Verse 6

नाभिमेढ्रान्तरन्तालं द्वितालावूरुकौ तथा तालद्वयेन जङ्घा स्यात् सूत्राणि शृणु साम्प्रतं

நாபி மற்றும் மேத்ரம் இடையிலான இடைவெளி ஒரு தாளம் எனக் கூறப்படுகிறது. தொடைகள் இரண்டு தாளம்; கால் கீழ்பகுதி (ஜங்கா)வும் இரண்டு தாளம். இப்போது அளவீட்டு சூத்திரங்களை கேள்.

Verse 7

कार्यं सूत्रद्वयं पादे जङ्घामध्ये तथापरं जानौ सूत्रद्वयं कार्यमूरूमध्ये तथापरं

பாதத்தில் இரண்டு அளவீட்டு நூல்கள் வைக்கப்பட வேண்டும்; அதுபோல கால் கீழ்பகுதி நடுவிலும் இன்னொரு ஜோடி. முழங்காலில் இரண்டு நூல்கள் வைக்க; தொடை நடுவிலும் அதுபோல இன்னொரு ஜோடி வைக்க.

Verse 8

मेढ्रे तथापरं कार्यं कट्यां सूत्रन्तथापरं मेखलाबन्धसिद्ध्यर्थं नाभ्यां चैवापरन्तथा

மேத்ரப் பகுதியில் அதுபோல இன்னொரு குறி/நிறுவல் செய்ய வேண்டும்; இடுப்பில் (கடி) ஒரு நூலும் வைக்க வேண்டும். மேகலா கட்டு முறையாக அமைய நாபியிலும் இன்னொரு நிறுவல் செய்ய வேண்டும்.

Verse 9

हृदये च तथा कार्यं कण्ठे सूत्रद्वयं तथा ललाते चापरं कार्यं मस्तके च तथापरं

இதயப் பகுதியில் அதுபோல செய்ய வேண்டும்; கழுத்தில் இரண்டு நூல்கள் வைக்க வேண்டும். நெற்றியிலும் இன்னொரு நிறுவல் செய்ய; தலைச்சிகரத்திலும் அதுபோல இன்னொரு நிறுவல் செய்ய.

Verse 10

मुकुटोपरि कर्तव्यं सूत्रमेकं विचक्षणैः सूत्राण्यूर्ध्वं प्रदेयानि सप्तैव कमलोद्भव

விவேகமுள்ளோர் முடியின் மேல் ஒரு நூலை மட்டும் வைக்க வேண்டும். அதன் மேலே மேலும் ஏழு நூல்கள் நிறுவப்பட வேண்டும், ஓ தாமரையில் பிறந்தவனே (பிரம்மா).

Verse 11

कक्षात्रिकान्तरेणैव घट् सूत्राणि प्रदापयेत् मध्यसूत्रं तु सन्त्यज्य सूत्राण्येव निवेदयेत्

மூன்று கக்ஷ (கைஅளவு) இடைவெளிகளில் குடத்தின் நூல்களை அமைக்க வேண்டும். நடுநூலை விட்டு, மற்ற நூல்களையே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 12

ललाटं नासिकावक्त्रं कर्तव्यञ्चतुरङ्गुलं ग्रीवाकर्णौ तु कर्तव्यौ आयामाच्चतुरङ्गुलौ

நெற்றி, மூக்கு, முகம்—ஒவ்வொன்றும் நான்கு அங்குல அளவில் செய்யப்பட வேண்டும். கழுத்தும் காதுகளும் நீளத்தில் நான்கு அங்குலமாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 13

द्व्यङ्गुले हनुके कार्ये विस्ताराच्चिबुकन्तथा अष्टाङ्गुलं ललाटन्तु विस्तारेण प्रकीर्तितम्

ஹனு (தாடை) அகலத்தில் இரண்டு அங்குலமாக இருக்க வேண்டும்; சிபுகம் (தாடைத்துண்டு/தாடை முனை) அகலமும் அதேபோல். நெற்றியின் அகலம் எட்டு அங்குலம் என கூறப்படுகிறது.

Verse 14

परेण द्व्यङ्गुलौ शङ्खौ कर्तव्यावलकान्वितौ चतुरङ्गुलमाख्यातमन्तरं कर्णनेत्रयोः

மேலும், சங்கம் (கனபட்டி) இரண்டு அங்குலமாக, உரிய வளைவு (அவலக) உடன் செய்ய வேண்டும். காது மற்றும் கண் இடையிலான இடைவெளி நான்கு அங்குலம் என அறிவிக்கப்படுகிறது.

Verse 15

द्व्यङ्गुलौ पृथुकौ कर्णौ कर्णापाङ्गार्धपञ्चमे भ्रूसमेन तु सूत्रेण कर्णश्रोत्रं प्रकीर्तितम्

காதுகள் இரண்டு அங்குல அகலமுடையவை (பிருது) என கூறப்படுகின்றன. புருவத்துடன் சமமாக உள்ள அளவுநூலால் அளந்தால், காதுத் துளை (கர்ணச்ரோத்ரம்) காது மற்றும் அபாங்கம் (கண்ணின் வெளிமூலை) இடையிலான நடுப்பகுதியில் இருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது.

Verse 16

विद्धं षडङ्गुलं कर्णमविद्धञ्चतुरङ्गुलम् चिवुकेन समं विद्धमविद्धं वा षडङ्गुलम्

காதின் துளையிட்ட பகுதி ஆறு அங்குல அளவாகவும், துளையிடாத பகுதி நான்கு அங்குலமாகவும் இருக்க வேண்டும். தாடையுடன் சமமாகச் சீராகத் துளையிட வேண்டும்; அல்லது துளையிடாமல் விட்டால் அது ஆறு அங்குலம் எனக் கொள்ளப்படும்.

Verse 17

गन्धपात्रं तथावर्तं शष्कुलीं कल्पयेत्तथा द्व्यङ्गुलेनाधरः कार्यस्तस्यार्धेनोत्तराधरः

அதேபோல் நறுமணப் பாத்திரம், ஆவர்த்தம் (சுழல் அலங்காரம்) மற்றும் சஷ்குலீ வடிவமும் அமைக்க வேண்டும். கீழ்த் உதடு இரண்டு அங்குலம்; மேல்த் உதடு அதன் பாதி அளவு.

Verse 18

अर्धाङ्गुलं तथा नेत्रं वक्त्रन्तु चतुरङ्गुलम् आयामेन तु वैपुल्यात् सार्धमङ्गुलमुच्यते

கண் அரை அங்குல அளவில் செய்யப்பட வேண்டும்; முகம் நான்கு அங்குலம். நீளமும் அகலமும் பொருத்தி ஒன்றரை அங்குல அளவு எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 19

अव्यात्तमेवं स्याद्वक्त्रं व्यात्तं त्र्यङ्गुलमिष्यते नासावंशसमुच्छ्रायं मूले त्वेकाङ्गुलं मतम्

வாய் திறக்காமல் காட்டினால் அதேபடி இருக்க வேண்டும்; வாய் திறந்ததாகக் காட்டினால் மூன்று அங்குல அளவு திறப்பு விதிக்கப்படுகிறது. நாசாவம்சம் (மூக்குத் தண்டு) அதன் அடிப்பகுதியில் ஒரு அங்குல உயர்வாகக் கருதப்படுகிறது.

Verse 20

उच्छ्राया द्व्यङ्गुलं चाग्रे करवीरोपमाः स्मृताः मुकुटोपरि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः तथा गोजी इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अन्तरं चक्षुषोः कार्यं चतुरङ्गुलमानतः

முன்புறத்தில் உயர்வு இரண்டு அங்குலம் எனக் கூறப்படுகிறது; அது கரவீர (கனேர) மொட்டைப் போன்றது. இரு கண்களுக்கிடையிலான இடைவெளி நான்கு அங்குல அளவில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 21

द्व्यङ्गुलं चाक्षिकोणं च द्व्यङ्गुलं चान्तरं तयोः तारा नेत्रत्रिभागेण दृक्तारा पञ्चमांशिका

கண்ணின் மூலை இரண்டு அங்குல அளவாகவும், இரு மூலைகளுக்கிடையிலான இடைவெளியும் இரண்டு அங்குலமாகவும் இருக்க வேண்டும். நேத்திரத் தாரை (ஐரிஸ்) கணின் மூன்றில் ஒரு பங்காகவும், த்ருக்-தாரை (மாணிக்கம்/ப்யூபில்) தாரையின் ஐந்தில் ஒரு பங்காகவும் அமைய வேண்டும்.

Verse 22

त्र्यङ्गुलं नेत्रविस्तारं द्रोणी चार्धाङ्गुला मता तत्समाणा भ्रुवोर्लेखा भ्रुवौ चैव समे मते

கண்ணின் அகலம் மூன்று அங்குலம் என விதிக்கப்படுகிறது; (கண்ணின்) த்ரோணீ அளவு ஒன்றரை அங்குலம் எனக் கருதப்படுகிறது. இரு புருவங்களின் வளைவு-ரேகையும் அதே அளவாக இருக்க வேண்டும்; இரு புருவங்களும் சமமாகவும் சமச்சீராகவும் இருக்க வேண்டும்.

Verse 23

भ्रूमध्यं द्व्यङ्गुलं कार्यं भ्रूदैर्घ्यं चतुराङ्गुलम् षट्त्रिंशदङ्गुलायामम्मस्तकस्य तु वेष्टनम्

புருவங்களுக்கிடையிலான இடம் இரண்டு அங்குலமாக அமைக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு புருவத்தின் நீளம் நான்கு அங்குலம். தலைையின் வேஷ்டனம் (சுற்றளவு) முப்பத்தாறு அங்குல அளவாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 24

मूर्तीनां केशवादीनां द्वात्रिंशद्वेष्टनं भवेत् पञ्चनेत्रा त्वधोग्रीवा विस्ताराद्वेष्टनं पुनः

கேசவ முதலிய மூர்த்திகளுக்கு முப்பத்திரண்டு வேஷ்டனம் (சுற்றளவு-அளவு) இருக்க வேண்டும். ஆனால் பஞ்சநேத்திர ரூபத்தில், கழுத்து கீழ்நிலையாக (அதோக்ரீவா) அமைந்தால், வேஷ்டனம் மீண்டும் அகலம் (விஸ்தார) அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

Verse 25

त्रिगुणन्तु भवेदूर्ध्वं विस्तृताष्टाङ्गुलं पुनः ग्रीवात्रिगुणमायामं ग्रीवावक्षोन्तरं भवेत्

அதற்கு மேல்பகுதி மூன்று மடங்காக அமைக்க வேண்டும்; அகலம் மீண்டும் எட்டு அங்குலமாக இருக்க வேண்டும். கழுத்தின் நீளம் மூன்று மடங்காக இருக்க வேண்டும்; கழுத்திலிருந்து மார்புவரையிலான இடைவெளியும் அதற்கேற்ப நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 26

स्कन्धावष्टाङ्गुलौ कार्यौ त्रिकलावंशकौ शुभौ सप्तनेत्रौ स्मृतौ बाहू प्रबाहू षोडशाङ्गुलौ

ஸ்கந்தங்கள் (தோள்கள்) எட்டு அங்குல அளவில் செய்யப்பட வேண்டும். மேற்புயங்கள் மூன்று கலை மற்றும் ஒரு வம்ச அளவின்படி சுபமானவை. புயங்கள் ஏழு நேத்ர அளவென நினைக்கப்படுகின்றன; முன்கைகள் (ப்ரபாஹு) பதினாறு அங்குலம்.

Verse 27

त्रिकलौ विस्तृतौ बाहू प्रबाहू चापि तत्समौ बाहुदण्डोर्ध्वतो ज्ञेयः परिणाहः कला नव

புயங்கள் விரிவில் மூன்று கலை அளவாக இருக்க வேண்டும்; முன்கைகளும் அதே அளவு. புயதண்டத்தின் மேல்பகுதியில் உள்ள பரிணாஹம் (சுற்றளவு) ஒன்பது கலை என அறிய வேண்டும்.

Verse 28

सप्तदशाङ्गुलो मध्ये कूर्पारोर्धे च षोडश कूर्पारस्य भवेन्नाहः त्रिगुणः कमलोद्भव

கமலோத்பவனே! நடுவில் பதினேழு அங்குலம்; முழங்கையின் மேல்பகுதியில் பதினாறு அங்குலம். முழங்கைப் பகுதியின் நாஹம் (சுற்றளவு) மூன்று மடங்கு என கூறப்படுகிறது.

Verse 29

नाहः प्रबाहुमध्ये तु षोडशाङ्गुल उच्यते अग्रहस्ते परीणाहो द्वादशाङ्गुल उच्यते

முன்கையின் நடுப்பகுதியில் நாஹம் (சுற்றளவு) பதினாறு அங்குலம் எனப்படுகிறது. அக்‌ரஹஸ்தத்தில் (கையின் முன்பகுதியில்) பரிணாஹம் (சுற்றளவு) பன்னிரண்டு அங்குலம் எனப்படுகிறது.

Verse 30

विस्तरेण करतलं कीर्तितं तु षडङ्गुलम् दैर्घ्यं सप्ताङ्गुलं कार्यं मध्या पज्चाङ्गुला मता

கரதலம் (உள்ளங்கை) அகலத்தில் ஆறு அங்குலம் எனப் புகழப்படுகிறது. அதன் நீளம் ஏழு அங்குலம் செய்ய வேண்டும்; நடுப்பரிமாணம் ஐந்து அங்குலம் எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 31

तर्जन्यनामिका चैव तस्मादर्धाङ्गुलं विना कनिष्ठाङ्गुष्ठकौ कार्यौ चतुरङ्गुलसम्मितौ

சுட்டுவிரலும் மோதிரவிரலும் அந்த அளவிலிருந்து அரை அங்குலம் குறைவாக அமைக்கப்பட வேண்டும்; சிறுவிரலும் பெருவிரலும் நான்கு அங்குல அளவில் செய்யப்பட வேண்டும்।

Verse 32

भ्रूदैर्घ्याच्चतुरङ्गुला इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्विपर्वोङ्गुष्ठकः कार्यः शेषागुल्यस्त्रिपर्विकाः सर्वासां पर्वणोर्धेन नखमानं विधीयते

‘புருவத்தின் நீளத்திலிருந்து நான்கு அங்குலம்’—என்று குறியிடப்பட்ட நூற்பாடத்தில் உள்ளது. பெருவிரல் இரண்டு மூட்டுகளுடன் செய்யப்பட வேண்டும்; மற்ற விரல்கள் மூன்று மூட்டுகளுடன்; எல்லாவற்றிலும் நகம் அளவு ஒவ்வொரு மூட்டின் பாதியாக விதிக்கப்படுகிறது।

Verse 33

वक्षसो यत् प्रमाणन्तु जठरं तत्प्रमाणतः अङ्गुलैकं भवेन्नाभी वेधेन च प्रमाणतः

மார்பின் அளவு எவ்வளவோ, வயிறும் அதே அளவாக இருக்க வேண்டும். நாபி ஒரு அங்குல விரிவாக இருக்க வேண்டும்; மேலும் ‘வேத’ அளவிடும் முறையின்படியும் அதேபடி கணக்கிடப்பட வேண்டும்।

Verse 34

ततो मेढ्रान्तरं कार्यं तालमात्रं प्रमाणतः नाभिमध्ये प्रीणाहो द्विचत्वारिंशदङ्गुलैः

அதன்பின் மேத்ரப் பகுதியில் இடைவெளி ஒரு தால அளவின்படி அமைக்கப்பட வேண்டும். நாபியின் நடுவில் சுற்றளவு/கிருத்தம் நாற்பத்தி இரண்டு அங்குலமாக நிர்ணயிக்கப்படுகிறது।

Verse 35

अन्तरं स्तनयोः कार्यं तालमात्रं प्रमाणतः चिवुकौ यवमानौ तु मण्डलं द्विपदं भवेत्

மார்பகங்களுக்கிடையிலான இடைவெளி சரியான அளவில் ஒரு தாலமாக இருக்க வேண்டும். இரண்டு ‘சிவுக’ (உயர்ந்த முனைகள்) யவ அளவாக இருக்க வேண்டும்; மேலும் மண்டலம் (வட்டத் தட்டு) இரண்டு பத அளவாக இருக்க வேண்டும்।

Verse 36

चतुःषष्ट्यङ्गुलं कार्यं वेष्टनं वक्षसःस्फुटम् चतुर्मुखञ्च तदधोवेष्टनं परिकीर्तितम्

விரிந்த மார்புப் பகுதியில் அணியும் வேஷ்டனம் அறுபத்து நான்கு அங்குல அளவில் செய்யப்பட வேண்டும். அதன் கீழுள்ள வேஷ்டனம் ‘சதுர்முகம்’ என, நான்கு மடிப்புகள்/நான்கு பக்க அமைப்புடன் கூறப்படுகிறது.

Verse 37

परिणाहस् तथा कट्या चतुःपञ्चाशदङ्गुलैः विस्तारश्चोरुमूले तु प्रोच्यते द्वादशङ्गुलः

இடுப்பின் சுற்றளவு நாற்பத்து நான்கு அங்குலமாக இருக்க வேண்டும். தொடையின் அடிப்பகுதியில் (ஊருமூலத்தில்) அகலம் பன்னிரண்டு அங்குலம் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 38

तस्मादभ्यधिकं मध्ये ततो निम्नतरं क्रमात् विस्तृताष्टाङ्गुलं जानुत्रिगुणा परिणाहतः

ஆகவே நடுப்பகுதியில் சிறிது உயரமாக வைத்து, பின்னர் வரிசையாகத் தாழ்த்த வேண்டும். அகலம் எட்டு அங்குலம்; முழங்காலில் சுற்றளவு அதின் மூன்று மடங்கு ஆக வேண்டும்.

Verse 39

जङ्घामध्ये तु विस्तारः सप्ताङ्गुल उदाहृतः त्रिगुणा परिधिश्चास्य जङ्घाग्रं पञ्चविस्तरात्

ஜங்கா (கீழ்க்கால்) நடுப்பகுதியில் அகலம் ஏழு அங்குலம் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. அதன் சுற்றளவு மூன்று மடங்கு; மேலும் ஜங்காக்ரத்தில் (கீழ்க்காலின் முன்/மேல் முனையில்) அகலம் ஐந்து அங்குலம்.

Verse 40

त्रिगुणा परिधिश्चास्य पादौ तालप्रमाणकौ आयामादुत्थितौ पादौ चतुरङ्गुलमेव च

அதன் சுற்றளவு மூன்று மடங்கு ஆக வேண்டும். பாதங்கள் ‘தால’ அளவின்படி இருக்க வேண்டும். மேலும் நீள அச்சிலிருந்து முன்னே நீட்டப்படும் பாதங்கள் துல்லியமாக நான்கு அங்குலம் மட்டுமே முன்னே செல்ல வேண்டும்.

Verse 41

गुल्फात् पूर्वं तु कर्तव्यं प्रमाणाच्चतुरङ्गुलम् त्रिकलं विस्तृतौ पादौ त्र्यङ्गुलो गुह्यकः स्मृतः

குல்பம் (கணுக்கால்) முதல் முன்னே, அளவுக் கோலின்படி நான்கு அங்குல அளவில் அமைக்க வேண்டும். இரு பாதங்கள் விரிந்தால் அகலம் மூன்று கலம் எனக் கூறப்படுகிறது; குஹ்யகம் (ஜனனப் பகுதி) மூன்று அங்குல அளவு என நினைவுறுத்தப்படுகிறது.

Verse 42

पञ्चाङ्गुलस्तु नाहोस्य दीर्घा तद्वत् प्रदेशिनी अष्टमाष्टांशतोन्यूनः शेषाङ्गुल्यः क्रमेण तु

நாபிப் பகுதியின் அளவு ஐந்து அங்குலம். பிரதேசினி (சுட்டுவிரல்) அதே நீளமென அறிய வேண்டும். மீதமுள்ள விரல்கள் வரிசையாக அஷ்டமத்தின் அஷ்டமப் பகுதி அளவிற்கு மிகச் சிறிது குறைந்து வர வேண்டும்.

Verse 43

सपादाङ्गुलमुत्सेधमङ्गुष्टस्य प्रकीर्तितं यवोनमङ्गुलं कार्यमङ्गुष्ठस्य नखं तथा

அங்குஷ்டத்தின் உச்சேதம் (உயர்வு) சவா அங்குலம் எனப் புகழப்படுகிறது. அங்குஷ்ட நகம் கூட ஒரு அங்குலத்தில் இருந்து ஒரு யவம் குறைந்த அளவில் செய்ய வேண்டும்.

Verse 44

चूचुकौ इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अर्धाङ्गुलं तथान्यासां क्रमान् न्यूनं तु कारयेत् अङ्गुलौ वृषणौ कार्यौ मेढ्रं तु चतुरङ्गुलम्

“சூசுகௌ (இரு முலைத்துண்டுகள்)”—என்று குறியிடப்பட்ட நூற்பாடம் கூறுகிறது. பிற அம்சங்களில் அளவை வரிசையாக அரை அங்குலம் வீதம் குறைத்து அமைக்க வேண்டும். வ்ருஷணங்கள் (விந்தணுக்கள்) இரண்டு அங்குலம்; மேட்ரம் (லிங்கம்) நான்கு அங்குலம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 45

परिणाहोत्र कोषाग्रं कर्तव्यञ्चतुरङ्गुलम् षडङ्गुलपरीणाहौ वृषणौ परिकीर्तितौ

பரிணாஹம் (சுற்றளவு) படி கோஷாக்ரம் (முன்தோலின் முனை) நான்கு அங்குலமாக அமைக்க வேண்டும். வ்ருஷணங்கள் (விந்தணுக்கள்) சுற்றளவு ஆறு அங்குலம் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 46

प्रतिमा भूषणाढ्या स्यादेतदुद्देशलक्षणम् अनयैव दिशा कार्यं लोके दृष्ट्वा तु लक्षणम्

பிரதிமை ஆபரணங்களால் செழுமையாக அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும்—இதுவே இங்கு கூறப்படும் பொதுவான இலக்கணம். உலகில் காணப்படும் இலக்கணச் சின்னங்களை நோக்கி, அதே முறையில் திசை அமைப்பைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 47

दक्षिणे तु करे चक्रमधस्तात् पद्ममेव च वामे शङ्खं गदाधस्ताद्वासुदेवस्य लक्षणात्

வலக்கையில் சக்கரம்; அதன் கீழே தாமரை. இடக்கையில் சங்கம்; அதன் கீழே கதாயுதம்—இவையே வாசுதேவரின் அடையாள இலக்கணங்கள்.

Verse 48

श्रीपुष्टौ वापि कर्तव्ये पद्मवीणाकरान्विते ऊरुमात्रोच्छितायामे मालाविद्याधरौ तथा

ஸ்ரீ, புஷ்டி ஆகியோரின் பிரதிமைகளையும் செய்ய வேண்டும்; அவர்களின் கைகளில் தாமரை மற்றும் வீணை இருக்க வேண்டும். அவர்களின் உயரம் ‘ஊரு-மாத்திரை’ அளவாக இருக்கட்டும்; அதுபோல வித்யாதரர்களும் மாலையுடன் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 49

प्रभामण्डलसंस्थौ तौ प्रभा हस्त्यादिभूषणा पद्माभं पादपीठन्तु प्रतिमास्वेवमाचरेत्

அவ்விருவரும் பிரபாமண்டலத்தின் உள்ளே நிறுவப்பட வேண்டும்; பிரபை (ஹேலோ) யானை முதலிய அலங்காரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும். பாதபீடம் தாமரை போன்றதாக இருக்க வேண்டும்—பிரதிமைகளில் இவ்வாறே செய்ய வேண்டும்.