Adhyaya 98
Chapter 98 — गौरीप्रतिष्ठाकथनम् (Gaurī-Pratiṣṭhā: Installation and Worship of Gaurī; Īśāna-kalpa Elements)
அத்தியாயம் 98ல் முதலில் சுருக்கமான பாடபேதக் குறிப்பு கூறப்பட்ட பின், கௌரீ-பிரதிஷ்டை விதி தொடங்குகிறது. ஈசுவரன்—முதலில் மண்டபம் மற்றும் முன்னோட்டச் சடங்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்து, பின்னர் பிரதிஷ்டை இடத்தை உயர்த்தி நிறுவ வேண்டும் என அறிவுறுத்துகிறார். சாதகர் மூர்த்தி மந்திரங்களிலிருந்து சய்யா (சடங்கு படுக்கை) தொடர்பான மந்திரங்கள் வரை முறையாக ந்யாசம் செய்கிறார்; குகா மந்திரம், ஆத்மவித்யை முதல் சிவன் வரை உள்ள வரிசை ந்யாசம் செய்து இறுதியில் ஈசான-நிவேசனம் நிறைவேற்றுகிறார். பின்னர் பரா-சக்தி ந்யாசம், முன்விதிப்படி ஹோமம், ஜபம், அழைக்கப்பட்ட சக்திகளின் ஐக்கியம் செய்து கிரியா-சக்தியின் உருவமாக பிண்டி அமைக்கப்படுகிறது. யாகப் பகுதியில் தேவியை அனைத்திலும் வியாபித்தவளாக தியானித்து ரத்தினங்கள், காணிக்கைகள் வைத்து அவளை பிரதிமை/ஆசனத்தில் நியமிக்கின்றனர். இறுதியில் கிரியா-சக்தியை பீடத்தில், ஞான-சக்தியை விக்ரகத்தில் நிறுவி அம்பிகா/சிவாவை மரியாதையுடன் ஸ்பரிச-சம்ஸ்காரத்துடன் முழு உபசாரங்களால் பூஜிக்கின்றனர்.
Shlokas
Verse 1
लिङ्गानामिति ज पिष्टकादि च तत्क्रमादिति छ , ज च मृष्टिमन्त्रेणेत्यादिः दीक्षणादिविधानत इत्य् अन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति शिवपूजा इति क अथाष्टनवतितमो ऽध्यायः गौरीप्रतिष्ठाकथनं ईश्वर उवाच वक्ष्ये गौरीप्रतिष्ठाञ्च पूजया सहितां शृणु मण्डपाद्यं पुरो यच्च संस्थाप्य चाधिरोपयेत्
“லிங்கானாம்…”, “பிஷ்டகாதி… அந்த வரிசையில்”, “ம்ருஷ்டி மந்திரத்தால்…” போன்ற பாடவேறுபாடுகள் உள்ளன; “தீக்ஷா முதலிய விதிகளின்படி” என்ற உள்பாடம் ‘க’ கைப்பிரதியில் இல்லை; வேறொரு இடத்தில் “சிவபூஜை” என்ற பாடமும் உள்ளது. இப்போது தொண்ணூற்றெட்டாம் அத்தியாயம்—கௌரீ பிரதிஷ்டை விவரம். ஈஸ்வரன் கூறினான்—பூஜையுடன் கூடிய கௌரீ பிரதிஷ்டை முறையைச் சொல்கிறேன், கேள். முதலில் மண்டபம் முதலிய முன் ஏற்பாடுகளை நிறுவி, பின்னர் (தேவி நிறுவலை) உயர்த்தி அதன்மேல் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.
Verse 2
शय्यायान्तांश् च विन्यस्य मन्त्रान्मूर्त्यादिकान् गुह आत्मविद्याशिवान्तञ्च कुर्यादीशनिवेशनं
மூர்த்தி முதலிய மந்திரங்களிலிருந்து சய்யா வரை உள்ள மந்திரங்களை ந்யாசம் செய்து, மேலும் குஹ மந்திரத்தையும் ஆத்மவித்யை முதல் சிவாந்தம் வரை உள்ள மந்திரத் தொடரையும் ந்யாசம் செய்து; பின்னர் ஈச-நிவேசனம் (ஈசானின் ஆவாஹனம்/ஸ்தாபனம்) செய்ய வேண்டும்.
Verse 3
शक्तिं परां ततो न्यस्य हुत्वा जप्त्वा च पूर्ववत् सन्धाय च तथा पिण्डीं क्रियाशक्तिस्वरूपिणीं
பின்னர் பரா-சக்தியை ந்யாசம் செய்து, முன்புபோல ஹோமமும் ஜபமும் செய்ய வேண்டும்; அதுபோலச் சந்தானம் (இணைப்பு) செய்து, கிரியா-சக்தி வடிவமான பிண்டியை உருவாக்க வேண்டும்.
Verse 4
सदेशव्यापिकां ध्यात्वा न्यस्तरत्नादिकां तथा एवं संस्थाप्य तां पश्चाद्देवीन्तस्यान्नियोजयेत्
முழு தேசத்தையும் வியாபிக்கும் தேவியைத் தியானித்து, ரத்தினம் முதலிய காணிக்கைகளை விதிப்படி ந்யஸித்து, இவ்வாறு நிறுவிய பின், அந்த ஆசனம்/விக்ரகத்தில் தேவியை ஆவாஹனம் செய்து நியமிக்க வேண்டும்.
Verse 5
परशक्तिस्वरूपान्तां स्वाणुना शक्तियोगतः ततो न्यसेत् क्रियाशक्तिं पीठे ज्ञानञ्च विग्रहे
அதை பராசக்தியின் ஸ்வரூபம் வரை நிறைவு பெறச் செய்து, தன் சூக்ஷ்மப் பிராணத்துடன் சக்தியோகமாக இணைத்து, பின்னர் ந்யாஸம் செய்ய வேண்டும்—பீடத்தில் கிரியாசக்தியையும், விக்ரகத்தில் ஞானத்தையும் நிறுவ வேண்டும்.
Verse 6
ततोपि व्यापिनीं शक्तिं समावाह्य नियोजयेत् अम्बिकां शिवनाम्नीञ्च समालभ्य प्रपूजयेत्
அதன்பின் அனைத்திலும் வியாபிக்கும் சக்தியை சமாவாஹனம் செய்து விதிப்படி நிறுவ வேண்டும். பின்னர் ‘சிவா’ என்ற நாமமும் உடைய அம்பிகையை ஆச்சாரத் தொடுதலால் அணுகி, முழு உபசாரங்களால் வழிபட வேண்டும்.
Frequently Asked Questions
Maṇḍapa and preliminaries → mantra-nyāsa (Mūrti through śayyā, plus Guha and Ātmavidyā-to-Śiva series) → Īśāna-niveśana → Parā-Śakti nyāsa with homa and japa → union of invoked powers and piṇḍī formation → all-pervasive visualization and offering placement → assignment of the Goddess into the locus → kriyā-śakti on pīṭha and jñāna on vigraha → worship of Ambikā/Śivā.
It treats installation as both a metaphysical invocation of Śakti and a technical protocol—precise nyāsa order, differentiated placements (pīṭha vs vigraha), and coordinated homa-japa—showing ritual craftsmanship as a disciplined path aligned with dharma and spiritual realization.
The opening notes record variant readings (e.g., phrases like “liṅgānām…”, “piṣṭakādi… in sequence”, “with the mṛṣṭi mantra…”) and state that an internal reading about initiation rules is absent in one manuscript, with another variant reading “Śiva-pūjā.”