Vyakarana
Sanskrit Grammar
A concise grammar of Sanskrit covering sandhi, samasa, vibhakti, dhatu, pratyaya, and the essential rules of Paninian grammar.
Adhyayas in Vyakarana
Adhyaya 348
Vyākaraṇa—Pratyāhāra System, Upadeśa Conventions, and Manuscript-Critical Notice (Agni Purana, Chapter 348)
இந்த அத்தியாயம் முதலில் கைஎழுத்துப் பிரதிகளின் விமர்சனத்தைத் தெளிவாகக் கூறுகிறது—முன்னைய குழப்பமான பகுதி பிரதியெடுப்பு-பிழை என நிராகரிக்கப்படுகிறது; சாஸ்திரத்திற்கு துல்லியமான பரம்பரை அவசியம் என நிறுவப்படுகிறது. பின்னர் ஸ்கந்தர் வியாகரணத்தைச் சுருக்கமாக விளக்குகிறார்—‘சொற்களின் நிலைபெற்ற இயல்பு’—காத்யாயன மரபை ஒட்டி, தொடக்க மாணவர்களுக்கு உபதேசமாகவும். வியாகரணச் செயல்களில் பயன்படும் தொழில்நுட்பச் சஞ்ஞைகளை முன்வைத்து, சிவசூத்திர வரிசை (‘அ இ உ ண் …’ முதல் ‘ஹ ல்’ வரை) வழி பிரத்யாஹார முறையை முக்கியமாக எடுத்துரைக்கிறது. உபதேச மரபுகள் கூறப்படுகின்றன—ஒலிகள் இட்-குறியீடுகளுடன் எடுத்துக்காட்டப்படுதல், விதி-பயன்பாட்டில் அனுநாசிகத்தன்மை நீக்கப்படுதல். இறுதியில் பிரத்யாஹாரத் தேர்வு நியாயம்—ஆரம்ப ஒலி மற்றும் இறுதி சுட்டி (இட்) இணைந்து இடைப்பட்ட ஒலிகளின் தொகுதியை குறிக்கும்; ஒவ்வொன்றும் தன் வரம்பில் கொள்ளப்பட வேண்டும். அக்னி புராணத்தின் களஞ்சியக் கண்ணோட்டத்தில் வியாகரணம் வேத உச்சரிப்பு துல்லியம், யாக-விதி சரித்திரம், பொருள் விளக்க நம்பகத்தன்மை ஆகியவற்றுக்கான புனித கருவி; அது தர்மமும் மோக்ஷ இலக்கும் இணைகிறது।
Adhyaya 349
Sandhi-siddha-rūpa (The Established Forms/Results of Sandhi)
முந்தைய பிரத்யாஹாரப் பட்டியலுக்குப் பின் உடனே தொடங்கும் இவ்வத்யாயம், ஒலியியல் சுருக்கக் குறியீடுகளிலிருந்து நகர்ந்து ‘ஸந்தி-ஸித்த-ரூப’—அதாவது ஸந்தியின் நிலைபெற்ற/ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட விளைவுருக்கள்—என்பவற்றை விளக்குகிறது. ஸ்கந்தர் ஸ்வர-ஸந்தியைச் சுருக்கமான, எடுத்துக்காட்டு மையமான உருக்களால் (தண்டாக்ரமம், ஸாகதாஃ, ததீதம், நதீஹதே, மதூதகம்) தொடங்கி, சரியான உருவாக்கம் நிரூபிக்கப்பட்ட விளைவுகளைப் பார்த்தே கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் எனக் காட்டுகிறார். பின்னர் யாகச் சொற்பொழிவு/உச்சரிப்பு, வர்ண-குறிப்பு (ḹ குறிப்பிடுதலுடன்), இணைச் சொல்/மாற்று ஜோடிகள், மேலும் சுட்டுச் ஸந்தி (த + இஹ → தயீஹ) போன்றவை வருகின்றன. தொடர்ந்து வ்யஞ்சன-ஸந்தி மற்றும் விசர்கம் சார்ந்த மாற்றங்கள் ‘பவாஞ் சேதே/பவாஞ் ச ஷேதே/பவாஞ் ஷேதே’ போன்ற வாக்கியத் தொடர்களுடன் தரப்படுகின்றன. வாக்கின் மென்மை, அளவுத்தன்மை, கடினக் கூட்டுகளைத் தவிர்த்தல் என்ற நெறியையும் சேர்த்து, வியாகரணச் சுத்தியை தர்ம வாழ்வின் கட்டுப்பட்ட பேச்சுடன் இணைக்கிறது।
Adhyaya 350
Forms Established by the suP (Nominal Case-Endings) — सुब्विभक्तसिद्धरूपम्
இந்த அதிகாரத்தில் சந்தியால் உருவான வடிவங்களுக்குப் பின், பெயர்ச்சொல் விகுதி (சுப்) முறைகள் விளக்கப்படுகின்றன. ஸ்கந்தர் காத்தியாயனருக்கு இரண்டு விகுதி அமைப்புகளைப் போதிக்கிறார்—பெயர்களுக்கு ‘சுப்’, வினைகளுக்கு ‘திங்’; ‘சுப்’ ஏழு விபக்திகளின் அடிப்படை என வரையறைக்கிறார். ஒவ்வொரு விபக்திக்கும் உரிய சுப்-பின்னொட்டுக் குழுக்கள் பட்டியலிடப்பட்டு, அவை ‘பிராதிபதிக’ கருத்தில் நிலைபெறுகின்றன—தாது மற்றும் திங் போன்ற வினைப் பின்னொட்டுகள் இல்லாத பெயர்மூலம். பிராதிபதிகங்கள் அஜந்த/ஹலந்த, மேலும் புல்லிங்க/ஸ்த்ரீலிங்க/நபுஞ்சகலிங்க என வகைப்படுத்தப்பட்டு ‘நாயக’ போன்ற எடுத்துக்காட்டு தண்டுகள், பல வைதிக மற்றும் விதிவிலக்கு வடிவங்களும் கூறப்படுகின்றன. காரக அர்த்தங்களால் விபக்தி அர்த்தங்கள் இணைக்கப்படுகின்றன—பிரதமா சுயார்த்தம், அழைப்பு; த்விதீயா கர்மம்; த்ரிதீயா கரணம்; சதுர்த்தீ சம்ப்ரதானம்; பஞ்சமீ அபாதானம்; ஷஷ்டீ உரிமை; ஸப்தமீ அதிகரணம். இறுதிப் பகுதியில் சகா, பதி, பிதா, கௌḥ, ராஜா, பந்தா மற்றும் க/அயம்/அசௌ போன்ற சರ್ವநாமங்களின் உருபுகள், பொதுநியமங்கள், விதிவிலக்குகள், சிஷ்ட-யஜ்ஞ மொழிப் பயன்பாடுகள் தரப்படுகின்றன।
Adhyaya 351
स्त्रीलिङ्गशब्दसिद्धरूपम् (The Established Forms of Feminine Nouns)
வியாகரணத் தொடரில் புல்லிங்க வடிவங்கள் முடிந்த பின், ஸ்கந்தர் ஸ்த்ரீலிங்க ‘சப்த-சித்த ரூப’ங்களைச் சுருக்கமாக, உச்சரிப்பு/மனப்பாடத்திற்கு ஏற்ற பட்டியல் முறையில் அளிக்கிறார். முதலில் ‘ராமா’ (ஆகாராந்த) மாதிரியில் வேற்றுமை வடிவங்கள், பின்னர் ‘நதீ’ போன்ற ஈகாராந்தங்கள், ‘ஸ்ரீ’, ‘ஸ்த்ரீ’ போன்ற மரியாதை/சொற்பொருள் உருப்படிகள் (ஏற்ற மாற்றுருக்களுடன்), மேலும் வாக், ஸ்ரக், த்யௌஃ, சமித், த்ருஷத் போன்ற மெய்யெழுத்து-முடிவு சிறப்பு பெயர்கள் இடம்பெறுகின்றன. ‘அஸௌ/அமூ’ தொடர் சுட்டுச்-சர்வநாம வடிவங்களும் கூறப்பட்டு, ஸ்ரீயை/ஸ்ரீயே, பவதீ→பவந்த்ய போன்ற அனுமத மாற்றங்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இவ்வத்தியாயம் சரியான பயன்பாடு, உரைநூல் பயிற்சி, சடங்கு மொழி நம்பகத்தன்மை ஆகியவற்றிற்காக ஆக்நேய வித்யாவின் வியாகரண-புராண ஒருங்கிணைப்பை வெளிப்படுத்துகிறது।
Adhyaya 352
Chapter 352 — Established Forms of Feminine-Gender Words (Strīliṅga-śabda-siddha-rūpa)
இந்த அதிகாரம் வியாகரணப் பகுதியில் ஸ்த்ரீலிங்கச் சொற்களின் ‘சித்த’ (நிலைப்படுத்தப்பட்ட) வடிவங்களை முடித்து, நடுநிலை (நபுஂசகலிங்க) வடிவங்களுக்கு நகரும் முன் ஒரு தொகுப்புக் கட்டமாக அமைகிறது. ஆக்நேய வித்யையின் புனித உபதேச ஓட்டத்தில், பாராயணம், போதனை, யாகவாக்கில் சரியான பயன்பாடு நிலைபெற இந்த முடிவு உதவுகிறது. தலைப்பு காட்டுவது போல இங்கு ஊகக் கோட்பாடு அல்ல; அதிகாரபூர்வமாக மனப்பாடம் செய்யத்தக்க சித்தரூபங்களே முக்கியம். இது புராணத்தின் கலைகள்/வித்யைகளை எளிதில் கற்கத் தக்க பகுதிகளாகப் பட்டியலிடும் முறையையும், வியாகரணச் சுத்தியை அர்த்தத்தை காக்கும் தர்மப் பாதுகாப்பாகக் கருதுவதையும் வெளிப்படுத்துகிறது।
Adhyaya 353
Chapter 353: कारकं (Kāraka — Syntactic Relations) with Vibhakti-Artha (Case-Meaning Integration)
நபுஞ்சகலிங்கச் சொல்வடிவங்களுக்குப் பின், இவ்வத்யாயம் சுகந்தன் ‘விபக்திகளின் அர்த்தத்துடன் காரகங்களை விளக்குவேன்’ என்ற உறுதியுடன் தொடங்குகிறது. கர்த்தா சுதந்திரன் என வரையறுத்து, பிரேரக-கர்த்தൃത്വ வேறுபாட்டையும் கூறுகிறது. கர்த்தா ஐந்துவகை, கர்மம் ஏழுவகை; ஸ்ரீயுடன் விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம், ஹரியின் மங்களத்திற்காக பூஜை, விஷ்ணு-நமஸ்காரத்தால் மோக்ஷம் போன்ற வைஷ்ணவப் பொருளுடைய எடுத்துக்காட்டுகள் தரப்படுகின்றன. பின்னர் கரணம், சம்ப்ரதானம், அபாதானம், அதிகாரணம் ஆகிய காரகங்கள் விபக்தி-பயன்பாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டு, சிறப்பு அமைப்புகள்—கர்மப்ரவசனீயங்களுடன் இரண்டாம் வேற்றுமை, ‘நமः/ஸ்வாஹா’ போன்றவற்றுடன் நான்காம் வேற்றுமை, அனபிஹித சூழலில் மூன்றாம்-ஆறாம்—என கூறப்படுகிறது. வைஷயிக, சாமீப்யக குறைகள், வழக்கமான இடவியல் பயன்பாடுகள், ஆறாம் வேற்றுமையின் பயன்பாடுகள் மற்றும் சில தத்தித உருவாக்கங்களில் ஆறாம் வேற்றுமைத் தடைவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. முழு இலக்கணம் அக்னேய வித்யையாக தர்மம், விதிவாக்கியத் தெளிவு, பக்தி-மைய அர்த்த வெளிப்பாடு ஆகியவற்றிற்கு உதவுவதாகப் பிரதிபாதிக்கப்படுகிறது.
Adhyaya 354
Kāraka (Case-relations) — Chapter Colophon and Transition
இந்த பகுதி அக்னிபுராணத்தின் வியாகரணப் பகுதியில் ‘காரக’ தலைப்பின் நிறைவு-குறியாக அமைகிறது; கொலோபன் மூலம் காரக அத்தியாயம் முடிந்தது என அறிவிக்கிறது. யாகம், நீதிநடைமுறை, சாஸ்திர விளக்கம் ஆகியவற்றில் பொருளை காக்கும் தர்மோபகாரி வித்யையாக வியாகரணம் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. நிறைவுக்குப் பின் உடனே நூல் ‘சமாச’ப் பகுதிக்குத் திரும்பி—காரக உறவுகளிலிருந்து சமாசம் வழி வடிவ-பொருள் சுருக்கத்திற்கான ஒழுங்கான முன்னேற்றத்தை, அக்னேய போதனையின் முறையாக, காட்டுகிறது।
Adhyaya 355
Chapter 355 — Samāsa (Compounds): Colophon and Transition to Taddhita
இந்த அதிகாரம் சமாஸப் பிரகரணத்தின் நிறைவு-கொலோபன் ஆகக் காட்டப்படுகிறது; இதனால் அக்னிபுராணத்தின் வியாகரணப் பகுதியில் சமாஸக் கருத்துரை முடிவடைந்தது எனத் தெரிவிக்கிறது. சமாஸத்தில் வாக்கிய இணைப்பால் பொருள் சுருக்கப்படுகின்றது; அதன் பின் தத்திதப் பிரகரணத்தில் விகுதி-வ்யுத்பத்தி மூலம் பொருள் விரிவடைகிறது—இது சாஸ்திரப் பாடநெறி ஒழுங்கைச் சுட்டுகிறது. ஆக்னேய வித்யைச் சூழலில் இந்த மொழியியல் வரிசை வெறும் கல்வியல்ல; தர்மநூல்களின் துல்லியப் புரிதலுக்கும், யாகம் மற்றும் உபதேசத்தில் சுத்த உச்சரிப்பும் கட்டுப்பட்ட வாக்கும் நிலைபெறவும் உதவுகிறது. இந்த மாற்றம் சமாஸப் பகுதியை முடித்து தத்திதத்தைத் தொடங்கி, வசிஷ்டருக்குக் அக்னிதேவன் அளிக்கும் கலைக்களஞ்சியப் போதனையில் பாடத்திட்டம் போன்ற தொடர்ச்சியைப் பாதுகாக்கிறது.
Adhyaya 356
Forms Accomplished by Unādi (affixes) — उणादिसिद्धरूपम्
வியாகரணப் பாடத்தொடரில் இவ்வத்யாயம் தத்திதத்திற்குப் பின் உணாதி-பிரத்தியயங்களை எடுத்துரைக்கிறது—தாதுக்களின் பின் சேரும் சிறப்பு விகுதிகள்; அவற்றால் நிலைபெற்ற சொற்படிவங்கள் உருவாகின்றன. குமாரர் உரைப்பதாகக் கல்விமுறை நடையில் சில விளைவுகள் கூறப்படுகின்றன; உதா., உணி-பிரத்தியயத்தால் ‘காரு’ (கைவினைஞன்). பின்னர் வேதப் பயன்பாட்டில் ‘பகுலம்’ (அடிக்கடி) காணப்படும் உணாதி-சித்த/மரபுச் சொற்கள் நிகண்டுவகை பட்டியலாக விரிகிறது. ஒரு இடத்தில் பாடபேதம் குறிப்பிடப்பட்டு வேறு பதிப்புகளின் வாசக வேறுபாடும் உணர்த்தப்படுகிறது. விலங்குகள், உறவுமுறை, இடங்கள், பொருட்கள், பண்புகள் முதலிய சொற்படிவங்கள் தரப்பட்டு, யாகம், கல்வி, ஆட்சியில் துல்லியமான மொழியால் தர்மத்தை நிலைநாட்ட இவ்வறிவு உதவுகிறது.
Adhyaya 357
Tिङ्विभक्तिसिद्धरूपम् (Established Forms of Tiṅ-Inflections)
இந்த அதிகாரத்தில் புராணக் களஞ்சிய மரபுக்குள் ஒரு சுருக்கமான வியாகரணக் கையேடாக திங்-விகுதிகள் (வினையின் புருஷ/வசன முடிவுகள்) மற்றும் அவை பாவ, கர்ம, கர்த்த்ரு பிரயோகங்களில் எவ்வாறு பயன்படுகின்றன என்பதும் கூறப்படுகிறது. முன் வந்த உணாதி பகுதியிலுள்ள பாடத் துண்டிப்பைச் சுட்டி, லகாரங்களின் பொருள் எல்லைகள் வரிசையாக விளக்கப்படுகின்றன—லட் நிகழ்காலம், லிங் விதி/ஆசி, லோட் ஆணை/ஆசி, லங் தொலைந்த கடந்தகாலம், லுங் மற்றும் லிட் கடந்தகாலம் (லிட்-இல் பரோட்ச/அத்ருஷ்ட விசேஷம்), மேலும் லுட்/ல்ரிங் எதிர்காலம். பரஸ்மைபத-ஆத்மனேபத வேறுபாட்டுடன் புருஷ முடிவுகள் பட்டியலிடப்பட்டு, பூ, ஏத் போன்ற தாதுக்களால் ரூபங்கள் காட்டப்படுகின்றன; பிற தாது தொகுப்புகள், விகரண குறிப்புகளும் உள்ளன. இறுதியில் ஸன் (இச்சை), ணிச் (ப்ரேரணை), யங் (மீளச்செயல்) மற்றும் யங்-லுக் ஆகிய உருவாக்கங்கள் உதாரணங்களும் ‘ரூபக’ மாதிரிகளும் இணைத்து விளக்கப்படுகின்றன।
Adhyaya 358
Chapter 358 — कृत्सिद्धरूपम् (The Established Forms of Kṛt: Primary Nominal Derivatives)
வியாகரணப் பாடநெறியில் திங்-சித்தரூபத்திற்குப் பின் இவ்வத்யாயம் க்ருத்-சித்தரூபத்தை எடுத்துரைக்கிறது. குமாரர் க்ருத்-பிரத்தியயங்கள் மூலம் பாவம் (செயல்/நிலை), கர்மம் (பொருள்) மற்றும் கர்த்தா (செய்பவர்) என்ற மூன்று அர்த்தவளங்களில் பெயர்கள் மற்றும் க்ருதந்தங்கள் எவ்வாறு உருவாகின்றன என்பதை விளக்குகிறார். ல்யுட்/க்தின்/கஞ் பாவவாசகங்கள்; க்த-வகை க்ருதந்தங்கள் பெரும்பாலும் கர்த்த்ருவாசகமாக இருந்து சில நேரங்களில் பாவம் அல்லது கர்மத்தையும் குறிக்கும்; சத்ரு/சானச், வுண்/த்ருச் போன்றவை பங்கேற்பு/கர்த்த்ருவாசக உருவாக்கங்களாகக் கூறப்படுகின்றன. க்விப்-வழி உருவான வடிவங்கள் (எ.கா. ஸ்வயம்பூ), லிட்-தொடர்புடைய க்ருதந்த முறைகள் (க்வன்-ஸு/கான்), மேலும் வேதச் சந்தஸில் மிகுதியாக வரும் உணாதி வ்யுத்பத்திகளும் சிறப்பாக குறிப்பிடப்படுகின்றன. ‘பிரத்தியயம்–அர்த்தம்–உதாரணம்’ என்ற வகைப்பாட்டால், வியாகரண சாஸ்திரம் யதார்த்தப் புரிதலுக்கும் தர்மமிகு மொழிப்பயன்பாட்டிற்கும் வெளிப்பட்ட கருவி என வலியுறுத்துகிறது.
Adhyaya 359
Kṛt-siddha-rūpa (Completed Derivative Forms) — Conclusion
இந்த முடிவுக் குறிப்பு க்ருத்-விகுதிகளால் உருவாகும் வடிவங்கள் பற்றிய முன் இலக்கணப் பகுதியை நிறைவு செய்து, ‘சித்த’ (நிலைத்த) வடிவப் பெறுபேறுகள் முழுமையடைந்ததை வலியுறுத்துகிறது. அக்னி புராணத்தின் வியாகரணப் போதனையில் இத்தகைய முடிவுகள் உரை-முனைப்பு (hinge) போல இருந்து, சொல் உருவாக்க விதிகளிலிருந்து சொற்பொருள் அகராதி நடைமுறை—வகைப்படுத்தல், பயன்பாடு—என மாணவனை மாற்றுகின்றன. அத்தியாய முடிவு கொலோபன், வசிஷ்டருக்கு அக்னி அளிக்கும் உபதேசத்தின் உரையாடல் அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தி, அடுத்த அத்தியாயத்தில் லிங்கம், பர்யாயம், நானார்த்தம் உள்ளிட்ட சொல்-குழுக்களை ஒழுங்காகப் பட்டியலிடும் பணிக்குப் வாசகரைத் தயாராக்குகிறது।