Dharma-shastra
Laws of Righteous Conduct
Exposition of dharma-shastra covering varnadharma, ashrama duties, samskaras, purification rites, and ethical codes for society.
Adhyayas in Dharma-shastra
Adhyaya 150
Chapter 150 — Manvantarāṇi (The Manvantaras) and the Purāṇic Map of Vedic Transmission
பகவான் அக்னி தர்மமையமான உலக ஒழுங்கை முறையாக விளக்கத் தொடங்கி, மன்வந்தரங்களை வரிசையாகக் கணக்கிடுகிறார்—ஒவ்வொரு மன்வந்தரமும் மனு, இந்திரன், தேவகணங்கள், சப்தரிஷிகள், மேலும் பூமியில் தர்ம ஒழுங்கைத் தாங்கும் சந்ததி ஆகிய பணியமைப்புகளால் வரையறுக்கப்படுகிறது. ஸ்வாயம்புவ முதலிய பழைய சுழற்சிகளிலிருந்து இன்றைய ஸ்ராத்ததேவ/வைவஸ்வத மனு மற்றும் அவரது சப்தரிஷிகள் வரை கூறி, எதிர்கால சாவர்ணி முதலிய மனுக்களையும் முன்வைக்கிறார்; பிரம்மாவின் ஒரு நாளில் இவ்வாறு பதினான்கு மன்வாட்சிகள் உள்ளன என வலியுறுத்துகிறார். பின்னர் த்வாபர யுக முடிவில் ஹரி ஆதிவேதத்தைப் பிரித்து நான்கு வேதங்களுக்கு யாகக் கடமைகளை ஒதுக்கி, வ்யாசரின் சீடர்கள்—பைல, வைசம்பாயன, ஜைமினி, சுமந்து—மற்றும் அவர்களின் பரம்பரைகள், சாகைகள் வழியாக வேத பரம்பரைப் பரவலை விளக்குகிறார். இவ்வாறு அண்டச் சுழற்சிகளும் நூல்-பரம்பரைகளும் யாகம், ஞானம், தர்மம் ஆகியவற்றை காக்கும் ஒரே ஒழுங்கான தொடர்ச்சியாகக் காட்டப்படுகின்றன.
Adhyaya 151
Duties outside the Varṇa Order (वर्णेतरधर्माः) — Agni Purana, Chapter 151
இந்த அதிகாரம் பரம்பரை வழி போதனையாகத் தொடங்குகிறது: மனு முதலிய தர்மசாஸ்திரகர்த்தர்கள் கூறிய, போகம் (புக்தி) மற்றும் மோட்சம் (முக்தி) அளிக்கும் தர்மங்களை வருணன்–புஷ்கரன் வழியாக பரசுராமருக்கு வந்தபடி அக்னி விளக்குவேன் என்கிறார். பின்னர் புஷ்கரன் ‘வர்ணாஶ்ரம-எதர’ தர்மங்களை—வர்ண-ஆஶ்ரம விதிகளுக்கு முன்/அப்பால் பொருந்தும் பொதுநெறிகளை—சொல்கிறார்: அஹிம்சை, சத்தியம், தயை, அனுகிரகம்; வாழ்வை புனிதப்படுத்தும் நடைமுறைகள்—தீர்த்தசேவை, தானம், பிரம்மச்சரியம், அமாத்ஸரியம்; மேலும் தர்ம-பண்பாட்டின் தூண்கள்—தேவ-த்விஜ சேவை, குருசேவை, தர்ம-ஶ்ரவணம், பித்ருபூஜை. அரசனிடம் நித்ய பக்தி, சாஸ்திர வழிகாட்டுதல், பொறுமை (க்ஷமா), ஆஸ்திக்யம் ஆகியவை குடிமை-நெறியுடன் இணைந்ததாக உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. அதன் பின் பொதுவான வர்ணாஶ்ரம தர்மங்கள் (யஜ்ஞம், போதித்தல், தானம்) மீண்டும் கூறி, பிராமண-க்ஷத்திரிய-வைஶ்ய-ஶூத்ரரின் தொழில்கள் விளக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து அனுலோம/பிரதிலோம கலப்புகளால் உருவான கலப்பு ஜாதிகள், அவர்களின் பெயர்கள், வாழ்வாதாரம், தடை, திருமண விதிகள், சமூக எல்லைகள் கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் கலப்பு நிலையில் ஜாதி நிர்ணயம் இரு பெற்றோரின் ஆச்சாரம்/கர்மத்தை அடிப்படையாகக் கொள்ள வேண்டும் எனச் சொல்லி, சமூக ஒழுங்கை தர்மசாஸ்திரக் கவலையாக முன்வைக்கிறது.
Adhyaya 152
The Livelihood of the Householder (गृहस्थवृत्तिः) — Agni Purana, Chapter 152
இந்த அதிகாரத்தில் புஷ்கரர் வர்ணாந்தர-தர்மத்திலிருந்து நகர்ந்து, இல்லறத்தாரின் வாழ்வாதாரம் (கிருஹஸ்த-விருத்தி) குறித்து தர்மசாஸ்திர முறையில் விளக்குகிறார். பிராமணன் தன் விதிக்கப்பட்ட கடமைகளால் தன்னிறைவு பெறுதல் முதன்மை; அவசியத்தில் க்ஷத்திரிய, வைசிய அல்லது சூத்ர-வகைத் தொழில்களையும் நாடலாம், ஆனால் சூத்ரரிடம் அடிமைபோல் சார்ந்திருத்தலும், சூத்ரஜன்மம் சார்ந்த முதன்மை வாழ்வாதாரமும் தடை. இருமுறை பிறந்தோருக்கு விவசாயம், வாணிகம், மாட்டுப் பாதுகாப்பு, வட்டி/கடன் வழங்கல் போன்றவை அனுமதி; உணவு-வணிகத்தில் ஒழுக்க எல்லைகளும் கூறப்படுகின்றன. உழவால் மண், தாவரம், பூச்சி முதலியவற்றுக்கு ஏற்படும் ஹிம்சைத் தோஷம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, யஜ்ஞம் மற்றும் தேவபூஜை மூலம் சுத்தி/பிராயச்சித்தம் செய்வதே தர்ம வழி என இணைக்கப்படுகிறது. கலப்பை (நாங்கல்) பயன்பாட்டில் பசுக்கள் அளவிலான படிநிலைத் தண்டனை கூறி, அவசியம்–கொடுமை–தர்மகேடு ஆகியவற்றின் சமநிலையை காட்டுகிறது. முடிவில் ருத, அம்ருத, ம்ருத, பிரம்ருத என வாழ்வாதார முறைகளின் வரிசை கூறி, பேராபத்தில் உண்மை–பொய் கலப்பும் சகிக்கப்படலாம்; ஆனால் கீழ்மையான அதர்ம வாழ்வு எப்போதும் ஏற்கப்படாது எனத் தெளிவுபடுத்துகிறது।
Adhyaya 153
Chapter 153 — Brahmacarya-āśrama-dharma (The Dharma of the Student Stage)
இந்த அதிகாரத்தில் இல்லற ஒழுக்கங்களுக்குப் பின் பிரம்மச்சர்ய ஆசிரமத் தர்மம் விளக்கப்படுகிறது; தர்மம் வாழ்க்கைச் சுழற்சியின் கல்வித் திட்டமாக இருந்து சமூகத் தொடர்ச்சியையும் ஆன்மீக உயர்வையும் காக்கும் என கூறப்படுகிறது. முதலில் ருது-இராத்திரிகளின் விதிகள், கர்ப்பாதானம் மற்றும் கர்ப்பநிலைச் சடங்குகள் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் பிறப்பு சார்ந்த சம்ஸ்காரங்கள்—சீமந்தம், ஜாதகர்மம், நாமகர்மம்—மற்றும் வர்ணத்திற்கேற்ற பெயரிடும் மரபுகள் விளக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து சூடாகர்மம் முதலியவை, வர்ணம் மற்றும் வயது-வரம்பின்படி உபநயன கால நிர்ணயம்; மாணவனின் மேகலா, அஜினம், தண்டு, ஆடை, உபவீதம் ஆகியவற்றின் ஒழுங்கான விதிகளும் கூறப்படுகின்றன. ஆசிரியரின் கடமைகள்—சுத்தம், நல்லொழுக்கம், அக்னிகாரியம், சந்த்யா வழிபாடு—பயிற்சியாக நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. உணவு உண்ணும் திசைச் சின்னம், தினசரி ஆஹுதி போன்ற ஒழுக்கம், மேலும் இன்பவிளையாட்டு, வன்முறை, பழிச்சொல், அசிங்கப் பேச்சு ஆகியவற்றின் தடை கூறப்படுகிறது. இறுதியில் வேதஸ்வீகாரம், தக்ஷிணை, சமாவர்த்தன ஸ்நானம் மூலம் பிரம்மச்சர்யம் சாஸ்திரக் கல்வியையும் நெறிச் சுயக்கட்டுப்பாட்டையும் இணைக்கும் ஞானவிரதமாக நிறைவு பெறுகிறது।
Adhyaya 154
Chapter 154: विवाहः (Vivāha — Marriage)
இந்த அதிகாரம் பிரம்மச்சரிய உபதேசத்திலிருந்து கிருஹஸ்த தர்மத்திற்குச் சென்று, திருமணத்தை தர்மம் கட்டுப்படுத்தும் நிறுவனம் என விளக்குகிறது. வர்ணப்படி மனைவிகளின் எண்ணிக்கை, மேலும் அசவர்ண மனைவியுடன் தர்மகாரியங்கள் செய்யக்கூடாது என்ற விதி கூறி, உள்ளவர்ணத் திருமணத்தை சடங்கு-சட்டக் கோட்பாடாக வலியுறுத்துகிறது. சில சூழலில் கன்யா-சுல்கம், கன்னியை இருமுறை தானம் செய்யத் தடை, கடத்தலுக்கான தண்டனைகள் கூறப்படுகின்றன. பிராஹ்ம, ஆர்ஷ, பிராஜாபத்ய, ஆசுர, காந்தர்வ, ராக்ஷச, பைசாச ஆகிய திருமண வடிவங்கள் பட்டியலிடப்பட்டு, தானம், வாங்குதல், பரஸ்பரத் தேர்வு, வலுக்கட்டாயம், ஏமாற்றம் ஆகிய வேறுபாடுகள் விளக்கப்படுகின்றன. பேரிடர் காலங்களில் மறுமண அனுமதி, இறந்த கணவனின் இளைய சகோதரன் மூலம் நியோகம்சார்ந்த ஏற்பாடும் குறிப்பிடப்படுகிறது. இறுதியில் விவாக முஹூர்த்தத்திற்கு உகந்த/உகாத மாதம், வாரம், திதி, நக்ஷத்திரம், கிரகநிலை—விஷ்ணு சயன காலத் தவிர்ப்பு, பாதிக்கப்பட்ட சந்திரன், சுபகிரக அஸ்தம், வ்யதீபாதம் முதலியவை—மற்றும் தாம்பத்திய நடத்தை, காலக் கட்டுப்பாடுகள் கூறப்படுகின்றன।
Adhyaya 155
Ācāra (Right Conduct)
இந்த அதிகாரம் தர்மசாஸ்திரத்தின் சிறு கையேடுபோல் தினசரி நல்வழக்கங்களை வகுத்துரைக்கிறது. புஷ்கரர் பிராஹ்மமுஹூர்த்தத்தில் தேவஸ்மரணத்துடன் எழுதல், மலமூத்திரத் துறப்பில் திசைநியமம் (பகலில் வடக்கு நோக்கி, இரவில் தெற்கு நோக்கி) மற்றும் அசுத்தமான இடங்களைத் தவிர்த்தல் ஆகியவற்றை விதிக்கிறார். சௌசத்தின் ஒழுங்கு—மண்ணால் ஆச்சமனம், பல் துலக்குதல், மேலும் ஸ்நானத்தின் முதன்மை—விளக்கப்படுகிறது; ஸ்நானமின்றி செய்யும் கர்மம் பயனற்றது எனக் கூறப்படுகிறது. நீரின் தரவரிசை: நிலத்தடி நீர், எடுத்துக் கொண்ட நீர், ஊற்றுநீர், ஏரி/குளம், தீர்த்தநீர், மற்றும் மிகப் புனிதமான கங்கைநீர். ஸ்நானவிதி வேதமந்திரங்களால் (ஹிரண்யவர்ணாஃ, ஷன்னோ தேவி, ஆபோ ஹி ஷ்டா, இதம் ஆபஃ), நீரில் ஜபம், மேலும் அகமர்ஷண, த்ருபதா, யுஞ்ஜதே மனஃ, பௌருஷ ஸூக்தம் போன்ற பாராயண விருப்பங்களால் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது; பின்னர் தர்ப்பணம், ஹோமம், தானம் கூறப்படுகிறது. பின்பகுதியில் சமூக-நெறிக் கட்டுப்பாடுகள்—அஹிம்சை, சுமை சுமப்பவருக்கும் கர்ப்பிணிக்கும் வழிவிடுதல், பார்வை-பேச்சில் கவனம், அபசகுனச் செயல்கள் விலக்கு, பொது மரியாதை, நீர் சுத்தம், பாலியல்/சமூகத் தூய்மை எல்லைகள், வேதம்-தேவர்கள்-அரசர்-ரிஷிகள் மரியாதை, மேலும் சில திதிகளில் எண்ணெய் மசாஜ் தவிர்த்தல்—விரிவாக வருகிறது. கைப்பிரதி வேறுபாடுகள் குறிப்பிடப்பட்டாலும், மைய நோக்கம் தூய்மை, கட்டுப்பாடு, யோகக்ஷேமம் தரும் ஒழுங்கான ஆச்சாரம் என்பதே।
Adhyaya 156
Chapter 156 — द्रव्यशुद्धिः (Dravya-śuddhi) / Purification of Substances
முந்தைய ஆசாரப் பகுதி முடிந்த உடனே இந்த அத்தியாயம் திரவ்ய-சுத்தியை எடுத்துரைக்கிறது—அசுத்தமான பொருட்கள் எவ்வாறு மீண்டும் சடங்கு-தகுதியைப் பெறுகின்றன என்பதைக் கூறுகிறது. புஷ்கரர் பொருள் வகைப்படி சுத்தி முறைகளை வரிசைப்படுத்துகிறார்: மண் பாத்திரங்கள் மீண்டும் தீயில் சுடுவதால், செம்பு புளிப்புநீர்/அமிலநீரால், வெண்கலம் மற்றும் இரும்பு காரத் திரவங்களால், முத்து போன்ற ரத்தினங்கள் கழுவுவதால் சுத்தமாகும். பாத்திரங்கள், கல் பொருட்கள், நீரில் பிறக்கும் விளைபொருட்கள், காய்கறிகள், கயிறு, வேர், பழம், மூங்கில்/நாணல் பொருட்கள் ஆகியவற்றின் சுத்தி இல்லமும் யாகமும் ஆகிய சூழல்களில் கூறப்படுகிறது. யாகத்தில் பாத்திரங்கள் துடைத்தலும் கையாளும் விதிகளாலும், எண்ணெய் படிந்தவை சூடுநீராலும்; இல்லம் துடைப்பதால் சுத்தம். துணி மண் மற்றும் நீரால், பல துணிகள் தெளிப்பால், மரப் பொருட்கள் உரித்தல்/ரந்தாவால்; இறுக்கமாகக் கட்டியவை தெளிப்பால், திரவங்கள் மேலோட்டமாகப் பெருகச் செய்வதால் சுத்தம். விலங்குகளின் வாய்சுத்தி, உணவு/தும்மல்/உறக்கம்/பானம்/குளியல் பிந்தைய அனுஷ்டானங்கள், பொதுவழி சென்ற பின் ஆச்சமனம், மாதவிடாய் சுத்திக்காலம், மலவிடுதலுக்குப் பின் மண் அளவுகள், துறவிகளுக்கான சிறப்பு விதிகள், பட்டு, லினன்/நார், மான்-முடி ஆகியவற்றுக்கான தனித் தூய்மைப் பொருட்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இறுதியில் மலரும் பழமும் நீர் தெளிப்பால் சுத்தம் எனக் கூறி, வெளிப்புறத் தூய்மையை யாகத் தகுதி மற்றும் தர்ம ஒழுங்குடன் இணைக்கிறது।
Adhyaya 157
Śāva-āśauca and Sūtikā-śauca: Death/Childbirth Impurity, Preta-śuddhi, and Śrāddha Procedure (Chapter 157)
இந்த அதிகாரத்தில் மரணத்தால் உண்டாகும் சாவ-ஆசௌசமும், பிரசவத்தால் உண்டாகும் சூதிகா-ஆசௌசமும் பற்றிய தர்மசாஸ்திர விதிகள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளன. சபிண்ட உறவை அடிப்படையாகக் கொண்டு வர்ணம் மற்றும் சூழ்நிலைப்படி ஆசௌச கால அளவுகள் கூறப்படுகின்றன. குழந்தை, மூன்று வயதிற்குக் குறை/மேல், ஆறு வயதிற்கு மேல் என்ற வயது வேறுபாடு, பெண்களுக்கு சூடாகர்மம் நடந்ததா இல்லையா, திருமணமான பெண்ணின் தந்தை வழி உறவு ஆகியவற்றின்படி விதிவிலக்குகள் தரப்படுகின்றன. மரணச் செய்தி தாமதமாக வந்தால் மீதமுள்ள நாட்கள் கணக்கிடுதல், பத்து இரவுகள் கடந்திருந்தால் மூன்று இரவுகள் என்ற விதியும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் பிரேத-சுத்தி மற்றும் ஸ்ராத்த நடைமுறை—பிண்ட தானம், பாத்திரப் பகிர்வு, கோத்திர-நாம உச்சாரணம், அளவுகள், சோமன், அக்னி/வஹ்னி, யமன் ஆகியோருக்காக மூன்று அக்னிகளை ஏற்றி ஒழுங்கான ஆஹுதிகள் இடுதல்—விரிவாக விளக்கப்படுகிறது. அதிகமாசம் போன்ற காலச் சூழ்நிலைகள், பன்னிரண்டு நாட்களுக்குள் நிறைவு செய்யும் விருப்பங்கள், ஆண்டுதோறும் ஸ்ராத்த கடமை மற்றும் மறுமை நிலை எதுவாயினும் ஸ்ராத்தம் மறைந்தவர்க்கு பயன் தரும் என்ற காரணமும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் சில வன்முறை/அசாதாரண மரணங்களில் நாஶௌசம், உடலுறவுக்குப் பின் அல்லது சிதை புகைத் தொடர்புக்குப் பின் உடனடி நீராடல், த்விஜ சடலத்தை யார் கையாளலாம், தகனத்திற்குப் பின் எலும்புச் சேகரிப்பு நேரம் மற்றும் மீண்டும் உடல் தொடர்பு அனுமதி ஆகிய விதிகளுடன் அதிகாரம் நிறைவு பெறுகிறது.
Adhyaya 158
Srāvādya-śauca (Impurity due to bodily discharge and allied causes)
இந்த அதிகாரம் உடல் சுரப்புகளால் உண்டாகும் அசௌசம் (கர்ப்பகால இரத்தப்போக்கு/கருச்சிதைவு உட்பட), பிறப்பினால் வரும் சூதகம், மரணத்தால் வரும் ம்ருதகம் ஆகியவற்றை முறையாக வகைப்படுத்துகிறது. வர்ணம், உறவுநெருக்கம் (ஸபிண்ட, ஸுகுல்ய, கோத்ரின்) மற்றும் வாழ்க்கைநிலை (பல் முளைக்கும் முன், திருமணத்திற்கு முன், சூடாகர்மத்திற்குப் பின்) ஆகியவற்றின்படி அசௌசக் கால அளவுகள் கூறப்படுகின்றன. ஸ்நான விதிகள், அஸ்தி-ஸஞ்சயனம், உதக-கிரியா, பிண்ட எண்ணிக்கை, குழந்தைகளுக்கு தகனம் அல்லது சமாதி, உணவு/தானம்/ஸ்ராத்தம் மீதான கட்டுப்பாடுகள், மேலும் பல அசௌசங்கள் சேர்ந்தால் கனமானதே மேலோங்கும் என்ற விதியும் விளக்கப்படுகிறது. மின்னல்/தீ மரணம், தொற்று, பஞ்சம்-போர்-அபத்து போன்ற சூழல்கள், அஸபிண்ட சடலக் கையாளல், சில பத்திதாதி வகைகளுக்கான விலக்குகள் ஆகியவற்றையும் கூறி, மனு முதலியோரின் அதிகாரத்துடன் இல்லற ஒழுங்கும் கர்மத் தகுதியும் காக்கும் தர்ம நுட்பமாக சௌச அமைப்பு காட்டப்படுகிறது.
Adhyaya 159
Purification Concerning the Unsanctified (Asaṃskṛta) and Related Cases (असंस्कृतादिशौचम्)
இந்த அதிகாரம், முறையாகச் சடங்குகள் பெற்ற ‘ஸம்ஸ்க்ருத’ரும், சடங்கின்றி இறந்த ‘அஸம்ஸ்க்ருத’ரும் மரணத்திற்குப் பின் பெறும் நிலை வேறுபாட்டை விளக்குகிறது. மரண வேளையில் ஹரியை நினைத்தால் ஸ்வர்கம், மேலும் மோட்சமும் கிடைக்கலாம் எனக் கூறுகிறது. கங்கையுடன் தொடர்புடைய இறுதிச்சடங்குகளின் பலன் முன்னிறுத்தப்படுகிறது—அஸ்தி-க்ஷேபம் செய்தால் பிரேதத்திற்கு உயர்வு உண்டாகும்; எலும்புகள் கங்கை நீரில் இருக்கும் காலம்வரை ஸ்வர்கவாசம் நீடிக்கும் எனவும் சொல்லப்படுகிறது. தற்கொலை செய்தோர், பதிதர் ஆகியோருக்கு விதிப்படி சடங்குகள் இல்லை எனக் கூறினாலும், கருணையால் பதிதப் பிரேதத்திற்கும் நாராயணபலி அருள்வழி தீர்வாக பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. பின்னர் மரணம் யாருடைய பற்றுகளையும் காத்திருக்காது; மறுமை பயணத்தில் தர்மமே துணை (யமப் பாதையில் மனைவிக்கு சிறப்பு குறிப்பிடல்) என அறிவுறுத்துகிறது. கர்மத்தின் தவிர்க்கமுடியாத தன்மை, ஸ்ருஷ்டி-ப்ரளயச் சுழற்சி, உடை மாற்றுவது போல மறுபிறவி, இறுதியில் உடலுடன் இருப்பினும் ஆத்மா அசங்கம் என்பதால் துயரை விடுமாறு கூறி முடிகிறது.
Adhyaya 160
Vānaprastha-āśrama (The Forest-Dweller Stage of Life)
தர்மசாஸ்திரத் தொடரில் புஷ்கரர் வானப்ரஸ்தன் மற்றும் வனத் தவசியின் கட்டுப்பட்ட வாழ்வை விளக்குகிறார்—கிருஹஸ்தக் கடமையிலிருந்து முழு சந்நியாசத்திற்கிடையிலான ஒழுக்கப் பாலமாக. ஜடாதாரணம், அக்னிஹோத்ரப் பேணல், தரையில் உறக்கம், மான் தோல் அணிதல் ஆகிய வெளிப்புறக் குறிகள் சமூக விலகலிலும் வேதச் சடங்கின் தொடர்ச்சியைச் சுட்டுகின்றன. வனவாசத்தில் கட்டுப்பட்ட உணவு (பால், கிழங்கு-வேர், நீவார காட்டு அரிசி, பழங்கள்), தானம் ஏற்காமை, தினம் மூன்று முறை நீராடல், பிரம்மச்சரியம் ஆகியவை நோக்கத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி சார்பை குறைக்கின்றன. தேவர் வழிபாடு, விருந்தினர் மரியாதை சமூக தர்மம்; யதிகளுக்கு மூலிகைகளால் வாழ்வாதாரம் கூறப்படுகிறது. பிள்ளைகள், பேரர்கள் நிலைபெற்றதைப் பார்த்தால் கிருஹஸ்தன் வனத்தை அடைக்கலம் கொள்ளலாம். பருவத் தவம்—கோடையில் பஞ்சாக்னி, மழைக்காலத்தில் வானமும் மழையும் தாங்குதல், குளிர்காலத்தில் ஈர ஆடையுடன் கடும் சாதனை; இறுதியில் திரும்பாமை எனும் முன்னே செல்வதற்கான விரதம், தர்ம வைராக்யத்தின் மாற்றமற்ற உறுதியை குறிக்கிறது.
Adhyaya 161
Yati-dharma (The Dharma of the Renunciate Ascetic)
இந்த அதிகாரம் யதி-தர்மத்தை சமூகப் பற்றிலிருந்து விடுதலை அளிக்கும் ஞானத்திற்கான ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட மாற்றமாக விதிக்கிறது. வைராக்யம் எழும் தருணமே சந்நியாசம் ஏற்க, பிராஜாபத்ய இஷ்டி செய்து வெளி அக்னிகளை உள்ளக அக்னியாகக் கரைத்துக்கொள்வது—வெளிப்புற யாகத்திலிருந்து உள்ளத் தவத்திற்கான மாற்றத்தின் குறி. தனிமை வாழ்வு, அபரிக்ரஹம், குறைந்த உணவு, தீங்கு விளையாதபடி கவனம், சத்தியத்தால் தூய்மையான வாக்கு-செயல்-மனம், மேலும் இல்லறத்தாருக்கு சுமையில்லாமல் பிச்சை பெறும் நெறிமுறைகள் விரிவாக கூறப்படுகின்றன. குடீரக→பஹூதக→ஹம்ச→பரமஹம்ச எனும் பிக்ஷு நிலைகள் அதிகரிக்கும் உள்ள்முகத்தன்மையை வரைபடமாக்குகின்றன. பின்னர் யம-நியமம், ஆசனம், பிராணாயாமம் (கர்ப/அகர்ப; பூரக-கும்பக-ரேசக மாத்ரைகளுடன்), பிரத்யாஹாரம், தாரணை, தியானம், சமாதி ஆகிய யோக ஒழுக்கங்கள் யதி வாழ்வுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. முடிவில் மகாவாக்கியப் பாணியில் அத்வைத உறுதி—ஆத்மாவே பிரம்மம்/வாசுதேவன்/ஹரி—என்று கூறி, சந்நியாசம் நெறிக் கடுமையும் நேரடி ஞானமும் கொண்டு மோட்சம் தரும் வழி என நிறுவுகிறது; ஆறு பிராணாயாமப் பிராயச்சித்தமும் சாத்துர்மாஸ்ய விரதங்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன।
Adhyaya 162
अध्याय १६२ — धर्मशास्त्रकथनम् (Dharmaśāstra Exposition: Authorities, Pravṛtti–Nivṛtti, Upākarman, and Anadhyāya Rules)
இந்த அதிகாரம் தர்மத்தை ஸ்மிருதி அதிகார மரபில் நிறுவுகிறது—மனு முதல் பராசரர் வரை, மேலும் ஆபஸ்தம்பர், வ்யாசர், ப்ருஹஸ்பதி முதலியோர். வேத கர்மம் இருவகை என விளக்கப்படுகிறது—ப்ரவ்ருத்தி (ஆசைத் தூண்டிய செயல்) மற்றும் நிவ்ருத்தி (ஞானநிஷ்டை விலகல்). தவம், ஸ்வாத்யாயம், இந்திரிய நிக்ரகம், அஹிம்சை, குருசேவை ஆகியவை ஆத்மஞானத்தில் முடியும் சாதனைகள்; அதுவே நிஃஶ்ரேயஸமும் அமரத்துவமும் தரும் பரம வழி. பின்னர் நடைமுறை தர்மமாக வேதபாடத்திற்கு கால-தேச விதிகள், உபாகர்மம்-உத்ஸர்கம் முறைகள், மேலும் அனத்யாயம் (தற்காலிக இடைநிறுத்தம்) காரணங்களின் விரிவான பட்டியல் கூறப்படுகிறது—மரண அசௌச காலங்கள், கிரகணம், குறிப்பிட்ட திதிகள், இடிமுழக்கம்/வானிலை கலக்கம், உல்கை/நிலநடுக்கம், சவம்-சுடுகாடு அல்லது பத்திதர் தொடர்பு, அபசகுன ஒலிகள், பிற இடையூறுகள்; மொத்தம் 37 அனத்யாயங்கள் எனத் தொகுக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு அக்னிபுராணம் ஆத்மஞான இலக்கை நுண்ணிய அனுஷ்டான விதிகளால் தினசரி வாழ்வில் வெளிப்படுத்துகிறது।
Adhyaya 163
Śrāddha-kalpa-kathana (Exposition of the Śrāddha Procedure)
இந்த அதிகாரம் ஸ்ராத்தத்தின் முறையை ‘புக்தி’ (நலன்/செல்வம்) மற்றும் ‘முக்தி’ (விடுதலைப் புண்ணியம்) தரும் தர்மவரைபடமாக விளக்குகிறது. முன்தினம் பிராமணர்களை அழைத்து, அபராஹ்ணத்தில் வரவேற்பு; அமர்வு ஒழுங்கு கிழக்குமுகமாக, தேவகாரியத்தில் ஜோடி எண்ணிக்கை, பித்ருகாரியத்தில் ஒற்றை எண்ணிக்கை; தாய்வழி முன்னோர்களுக்கும் இதே விதி. மந்திரங்களுடன் விஶ்வேதேவர்களை ஆவாஹனம், பவித்ரம் உடைய பாத்திரங்கள், தானியத் துகள்கள் சிதறல், பால் மற்றும் யவம்/எள்ளு சேர்த்தல், அர்க்யம் அளித்தல், பித்ருகர்மத்தில் அபசவ்யமாகச் சுற்றுதல். பித்ருயஜ்ஞ முறையில் ஹோமம், ஹுதசேஷப் பகிர்வு, பாத்திர ஸம்ஸ்காரம், அங்குஸ்த ஸ்பரிசத்துடன் ஜபம் செய்து அன்ன ஸங்கதி. முடிவில் உச்சிஷ்டம்-நீர்தானம், தெற்குமுகமாக பிண்டதானம், ஸ்வஸ்தி மற்றும் அக்ஷய்யோதகம், ஸ்வதா வாக்கியங்களுடன் தக்ஷிணை, விதிவிசர்ஜனம், உணவுக்குப் பிந்தைய அனுஷ்டானங்கள். ஏகோத்திஷ்டம்-ஸபிண்டீகரணம் வேறுபாடு, மரணநாள்/மாத/வருட ஸ்ராத்தச் சுழற்சி, உணவுகள்-தானங்களின் பலன், கயா மற்றும் சுபகாலங்கள், பித்ருக்கள் ஸ்ராத்ததேவதைகளாக ஆயுள், செல்வம், கல்வி, ஸ்வர்க்கம், மோக்ஷம் அளிப்பர் என நிறைவு செய்கிறது।
Adhyaya 164
Chapter 164: नवग्रहहोमः (Navagraha Fire-Offering)
இந்த அதிகாரத்தில் புஷ்கரர் நவகிரக ஹோமத்தின் தர்மசாஸ்திர சார்ந்த, சடங்கு-தொழில்நுட்ப முறையை விளக்குகிறார். இது செல்வம், சாந்தி, மழை, ஆயுள், ஊட்டம் ஆகியவற்றிற்கும், அபிசார முதலான கடுமையான நோக்கங்களுக்கும் பரிகாரமாகக் கூறப்படுகிறது. சூரியன் முதல் கேது வரை ஒன்பது கிரக தேவதைகள் பட்டியலிடப்பட்டு, அவர்களின் உருவங்களைச் செய்ய வேண்டிய பொருட்களின் வரிசை தரப்படுகிறது—செம்பு, ஸ்படிகம், சிவப்பு சந்தனம், தங்கம், அர்க்க மரம் (இரட்டையாக), வெள்ளி, இரும்பு, ஈயம். தங்க எழுத்திடல் அல்லது நறுமண மண்டல வரைவுகள், நிறத்திற்கேற்ற ஆடை-மலர்கள், வாசனைப் பொருட்கள், வளையல்கள், குக்குலு தூபம் ஆகியவை விதிக்கப்படுகின்றன. ரிக்/மந்திர ஜப வரிசை, சமித் வரிசை, மேலும் தேன்-நெய்-தயிருடன் ஒவ்வொரு கிரகத்திற்கும் 128 அல்லது 28 ஆஹுதிகள் என எண்ணிக்கை நிர்ணயம் செய்யப்படுகிறது. நைவேத்யங்கள், கிரக வரிசையில் த்விஜர்களுக்கு போஜனம், பின்னர் தக்ஷிணா வரிசை—பசு, சங்கம், காளை, தங்கம், ஆடை, குதிரை முதலியவை—கூறப்படுகிறது. இறுதியில் அரசர்களின் உயர்வு-தாழ்வு மற்றும் உலக நிலை கிரக சக்திகளால் நடத்தப்படுவதால், கிரக பூஜை மிக உயர்ந்தது என காரணம் நிறுவப்படுகிறது।
Adhyaya 165
Adhyaya 165 — नानाधर्माः (Various Dharmas)
அக்னி–வசிஷ்ட பரம்பரையில் இவ்வத்யாயம் தர்மத்தை தியானக் கோணத்தில் தொடங்குகிறது—இதயத்தில் உள்ள இறைவனை மனம், புத்தி, நினைவு, இந்திரியங்களை ஒருமுகப்படுத்தி தியானிக்க வேண்டும். பின்னர் ஸ்ராத்தம், தானம், உணவு-கட்டுப்பாடுகள்; கிரகண-சந்திக்காலத்தில் தானமும் பித்ருகர்மமும் சிறப்பு பலன் தருவது; அக்கினி இல்லாதபோது வைஶ்வதேவ முறையும் கூறப்படுகிறது. பெண்கள், கட்டாயம்/வற்புறுத்தல், அசௌசம் தொடர்பான சுத்தி விவாதங்களுடன் அத்வைதச் சீர்திருத்தமும் வருகிறது—ஆத்மாவைத் தவிர ‘இரண்டாம்’ ஒன்றை காணாதவர்க்கு எதிர்மறை வேறுபாடுகள் தளர்கின்றன. யோகப் பகுதியில் சித்தவிருத்தி நிரோதமே பரம யோகம், க்ஷேத்ரஜ்ஞன் பரமாத்மா/பிரம்மத்தில் லயமாதல்; பிராணாயாமமும் சாவித்ரீ (காயத்ரீ)யும் உத்தம சுத்திகரிகள் எனப் போற்றப்படுகின்றன. முடிவில் பிராயச்சித்த வரம்புகள், கர்மபலன் (தாழ்ந்த பிறவிகள், நீண்ட காலம்) கூறி—பாபநாசத்தில் யோகமே அனுத்தரம் எனத் தீர்மானித்து, வெளிப்புற தர்மமும் உள்ளுணர்வும் இணைக்கப்படுகின்றன.
Adhyaya 166
Chapter 166: वर्णधर्मादिकथनं (Exposition of Varṇa-Dharma and Related Topics)
இந்த அதிகாரத்தில் தர்மம் வேத–ஸ்மிருதி ஆதாரமான “ஐந்துவகை” என வரையறுக்கப்படுகிறது. செயல்-அதிகாரம் வர்ண அடையாளத்திலிருந்து வரும் என்றும், ஆச்ரம தர்மங்கள் வாழ்க்கை நிலையின்படி விதிக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட அனுஷ்டானங்கள் என்றும் வேறுபாடு கூறப்படுகிறது. நான்கு ஆச்ரமங்களிலும் (பிரம்மச்சாரி, கிருஹஸ்த, வானப்ரஸ்த, யதி) பொருந்தும் நைமித்திக கர்மங்கள்—முக்கியமாக பிராயச்சித்தம்—மற்றும் கர்மங்களின் நோக்கப் பிரிவு: அத்ருஷ்டார்த்தம் (மந்திரம், யாகம்), த்ருஷ்டார்த்தம், கலந்த நோக்கம் (வ்யவஹாரம், தண்டம்) விளக்கப்படுகிறது. ஸ்ருதி–ஸ்மிருதி ஒத்திசைவு, அனுவாதம் (குணார்த்த, பரிசங்க்யார்த்த) மற்றும் அர்த்தவாதம் (புகழ்ச்சி/விளக்க உரை) கூறப்படுகிறது. பின்னர் 48 சம்ஸ்காரங்கள், பஞ்சயஜ்ஞம், பாகயஜ்ஞ–ஹவிர்யஜ்ஞ–சோமயாக வகைப்பாடு, இறுதியில் நற்குணங்கள், தினசரி ஒழுக்கம் (வாக்கு, ஸ்நான–போஜன கட்டுப்பாடு), தகனம்/தசாஹத்தில் உறவல்லாதவருக்கும் தகுதி, பங்க்திதோஷ நிவாரணம், மற்றும் ஐந்து பிராணாஹுதிகள் விவரிக்கப்படுகின்றன.
Adhyaya 167
Ayuta–Lakṣa–Koṭi Fire-offerings (अयुतलक्षकोटिहोमाः) — Graha-yajña Vidhi
பகவான் அக்னி, செழிப்பு–சாந்தி–வெற்றி பெற உதவும் தர்மசாஸ்திர ‘கிரஹ-யாக’ விதியை மீண்டும் போதிக்கிறார். ஹோமத்தின் மூன்று அளவுகள்—அயுத (10,000), லக்ஷ (100,000), கோடி (10,000,000)—என்று நிர்ணயித்து, அக்னிகுண்டத்திலிருந்து கிரகங்களை ஆவாஹனம் செய்து மண்டலத்தின் குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் நிறுவுகிறார்; மையத்தில் சூரியனை பிரதிஷ்டை செய்கிறார். அதிதேவதா/பிரத்யதிதேவதா பட்டியல்கள், மரங்கள்–சமித்–ஹவிஸ் கலவைகள், 108 ஆஹுதிகள் மற்றும் 108 கும்பங்கள், இறுதியில் பூர்ணாஹுதி, வசோர்தாரா, தக்ஷிணா, அபிஷேக மந்திரங்கள்—மகாதேவர்கள், நவகிரகங்கள், காவல் சக்திகளை அழைக்கின்றன. தானம் (தங்கம், பசு, நிலம், ரத்தினம், ஆடை, படுக்கை) மூலம் பலன் உறுதியாகும் எனவும், போர்-வெற்றி, திருமணம், திருவிழா, பிரதிஷ்டை போன்ற சூழல்களில் பயன்பாடு எனவும் கூறப்படுகிறது. லக்ஷ/கோடி ஹோமங்களுக்கு குண்ட அளவுகள், புரோகிதர் எண்ணிக்கை, மந்திர விருப்பங்கள், மேலும் முக்கோண குண்டத்தில் பொம்மை/பிரதிமைச் செயல்களுடன் அபிசார/வித்வேஷண முறையும் தனியாக விளக்கப்பட்டு, கர்மமும் தர்ம ஒழுங்கும் இணையும் விதம் காட்டப்படுகிறது।
Adhyaya 168
Chapter 168 — महापातकादिकथनम् (Exposition of Great Sins and Related Topics)
இந்த அதிகாரம் புஷ்கரரின் நீதிச்–சடங்கு ஆணையுடன் தொடங்குகிறது: விதிக்கப்பட்ட பிராயச்சித்தத்தை ஏற்க மறுப்பவரை அரசன் தண்டிக்க வேண்டும்; அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த பாவங்களுக்கும் பிராயச்சித்தம் செய்யப்பட வேண்டும். பின்னர் உணவு மற்றும் தொடுதல் வழி தூய்மை–அசுத்த விதிகள் விளக்கப்படுகின்றன—மகாபாதகிகள், மாதவிடாய் பெண்கள், பதிதர், புறக்கணிக்கப்பட்ட/அந்த்யஜக் குழுக்கள், கண்டிக்கப்படும் தொழிலாளர்கள் முதலியோரின் உணவு அல்லது தொடர்பு எப்போது அசுத்தம் தரும், எப்போது தவிர்க்கல் கட்டாயம் என்பதும் கூறப்படுகிறது. அதன் பின் க்ருச்ச்ர, தப்தக்ருச்ச்ர, ப்ராஜாபத்ய, சாந்த்ராயண போன்ற படிநிலைப் பிராயச்சித்தங்கள் தடைசெய்யப்பட்ட உணவு, உச்சிஷ்டம், அசுத்தப் பொருள் சேவனம் போன்ற குற்றங்களுக்கு ஒதுக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து நான்கு மகாபாதகங்கள்—பிரஹ்மஹத்த்யா, சுராபானம், ஸ்தேயம், குருதல்பகமனம்—எனும் வரையறைகள், அதற்கு இணையாகக் கருதப்படும் செயல்கள், உபபாதகங்கள், ஜாதிப்ரம்சகர செயல்கள் ஆகிய வகைப்பாடுகள் தரப்படுகின்றன. இவ்வாறு ராஜதர்மம், சௌச ஒழுக்கம், தர்மசாஸ்திர வகைப்பாடு ஒன்றிணைந்து சமூக ஒழுங்கும் சடங்கு-திருத்தமும் அগ্নேய தர்மத்தில் பரஸ்பரம் துணைபுரிவதாக நிறுவப்படுகிறது।
Adhyaya 169
Mahāpātaka-ādi-kathana (Account of the Great Sins) — concluding note incl. ‘Mārjāra-vadha’ (killing of a cat)
இந்த அதிகாரம் தர்மசாஸ்திரப் பகுதியை நிறைவு செய்கிறது; மகாபாதக முதலான கடும் பாவங்களும் தொடர்புடைய குற்றங்களும் வகைப்படுத்தப்பட்ட பின், முடிவில் மாற்றுச் சுட்டியாக ‘மார்ஜார-வத’ (பூனை கொலை) பற்றிய குறிப்பும் தெளிவாக வருகிறது. ஆக்னேய போதனை ஓட்டத்தில் பாவப் பட்டியல் வெறும் நெறி-முத்திரை அல்ல; அளவுக்கேற்ற பரிகாரம்—பிராயச்சித்தம்—குறிப்பதற்கான முன் வரைபடம். இந்த முடிவு ஒரு மடக்குக் கண்ணியாக இருந்து, பாப அடையாளமிடுதலிலிருந்து சுத்திகரிப்பு தொழில்நுட்பமான பிராயச்சித்தத்திற்குத் நூலை நகர்த்துகிறது. அக்னி புராணத்தின் களஞ்சிய முறையில் வாஸ்து அல்லது ராஜதர்மம் போல முதலில் வகைகள், அளவுகள்; பின்னர் நடைமுறைகள்—இங்கும் அதே. இதனால் தர்மத்தின் கீழ் சமூக ஒழுங்கும் உள்ளார்ந்த தூய்மையும் இணைந்து நிலைக்கின்றன.
Adhyaya 170
प्रायश्चित्तानि (Expiations) — Association-Impurity, Purification Rites, and Graded Penance
இந்த அதிகாரம் (அக்னி புராணம் 170) ப்ராயச்சித்தத்தை தர்ம-தொழில்நுட்பமாக ஒழுங்குபடுத்துகிறது; குறிப்பாக சமூகத் தொடர்பும் சடங்குகளில் பங்கேற்பும் ஏற்படுத்தும் அசுத்தத்தை நீக்குவதற்காக. புஷ்கரர் கூறுவது—பதிதனுடன் நீண்ட காலச் சங்கம் ஒரு ஆண்டுக்குள் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாகலாம்; ஆனால் குற்றமுள்ள “சங்கம்” என்பது புரோகித சேவை, உபதேசம் அல்லது மைதுனம் மூலம் தான், வெறும் பயணம்/உணவு/இருப்பிடம் பகிர்வதால் அல்ல. பின்னர் சுத்திகரிப்பு முறை—பதிதன் மேற்கொள்ளும் விரதத்தைத் தானும் ஏற்றல், சபிண்டர்களுடன் ஜலதானம், பிரேதச் சைகையாக நீர்க்குடத்தை கவிழ்த்தல், பகல்-இரவு ஒழுக்கம் மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சமூக நடத்தை. தொடர்ந்து க்ருச்ச்ர, தப்த-க்ருச்ச்ர, சாந்த்ராயண, பாராக, சாந்தபன போன்ற படிநிலைப் ப்ராயச்சித்தங்கள் சாண்டாள ஸ்பர்சம், உச்சிஷ்டம், சவ ஸ்பர்சம், ரஜஸ்வலா அசௌசம், தவறான தானம், தடைசெய்யப்பட்ட தொழில், யாகத் தவறு முதலியவற்றிற்கு ஏற்ப நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. அனுதாபத்தை ஹோமம், ஜபம், உபவாசம், பஞ்சகவ்யம், ஸ்நானம், உபநயனம்/ஸம்ஸ்கார மீள்நிறுவல் ஆகியவற்றுடன் இணைத்து, வர்ணாஶ்ரம ஒழுங்கும் யாகாதிகாரமும் நிலைபெறச் செய்கிறது।
Adhyaya 171
Chapter 171 — प्रायश्चित्तानि (Prāyaścittāni / Expiations)
இந்த அதிகாரத்தில் தர்மசாஸ்திரத்தின் சுத்தி-விதி தொடங்கி, கைஎழுத்துப் பிரதிகளின் வேறுபாடுகளைப் பாதுகாத்தபடி பிராயச்சித்தங்களின் ஒழுங்கான பட்டியல் வழங்கப்படுகிறது. புஷ்கரர் கூறுவது: மந்திரஜபமும் கட்டுப்பாடுகளும் பாவத்தை நீக்கும்—ஒரு மாதம் பௌருஷ ஸூக்தம் பாராயணம், அகமர்ஷண ஸ்தோத்திரம் மூன்று முறை, வேதஅಧ್ಯயனம், வாயு-யம தொடர்பான ஒழுக்கங்கள், காயத்ரீ விரதம். பின்னர் க்ருச்ச்ர முதலிய தவங்கள் உடல்-உணவு விதிகளுடன்—முண்டனம், ஸ்நானம், ஹோமம், ஹரி பூஜை, பகலில் நின்றிருத்தல், இரவில் வீராசனத்தில் அமர்தல். யதி/சிசு வடிவ சந்த்ராயணங்கள், வாய்க்கொள்கை/பிண்ட அளவுகளுடன்; தப்தக்ருச்ச்ர, சீதக்ருச்ச்ர சுழற்சிகள்; பஞ்சகவ்யம் முதலியவற்றுடன் கடுமையான அதிக்ருச்ச்ரம். சாந்தபன, மஹா/அதிசாந்தபன, பன்னிரண்டு நாள் பராக உபவாசம், பிராஜாபத்ய முறைகள் ‘பாத’ங்களாகக் கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் பழம், இலை, நீர், வேர், எள், பிரஹ்மகூர்ச்ச அடிப்படையிலான சிறப்பு க்ருச்ச்ரங்கள்; தெய்வபூஜையுடன் கூடிய தவத்தால் செல்வம், வலிமை, ஸ்வர்கம், பாவநாசம் எனப் பலன் உரைக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 172
Chapter 172 — “Expiations beginning with the Secret (Rites)” (Rahasya-ādi-prāyaścitta)
இந்த அத்தியாயம் பிராயச்சித்தத் தொடரின் நிறைவுப் பகுதியாக வழங்கப்படுகிறது; ஆகவே அக்னி புராணத்தின் தர்மசாஸ்திரப் பகுதியில் பிராயச்சித்தம் படிநிலைமுறை அமைப்பாகக் கருதப்படுவதை இது காட்டுகிறது। ‘ரஹஸ்ய-ஆதி’ எனும் இரகசிய/உள்முறை பிராயச்சித்தங்கள் மூலம், தூய்மை என்பது வெளிப்புறத் தண்டனை மட்டும் அல்ல; சங்கல்பத்திற்கேற்ப உள்ளார்ந்த ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு சார்ந்த சீர்திருத்தம், நுண்ணிய குற்றங்களின் நிவாரணம் ஆகியவையும் அடங்கும் என உணர்த்தப்படுகிறது। அக்னேய வித்யா ஓட்டத்தில்—பகவான் அக்னியின் உபதேசம் உலக ஒழுங்கையும் ஆன்மிக உயர்வையும் இணைக்கும் நிலையில்—இந்த அத்தியாயம் முன் கூறிய பிராயச்சித்த முறைகளின் உச்சமாக இருந்து, அடுத்த அத்தியாயத்தில் வரும் பொதுவான மருந்தான ஸ்தோத்திர-ஜபத்திற்கான மாற்றத்தைத் தயாரிக்கிறது। தர்மம் விதிப்படி செய்யும் செயல்களாலும் உள்ளார்ந்த மறுசீரமைப்பாலும் காக்கப்படுகிறது; இதனால் சாதகர் புக்க்தி மற்றும் முக்தி இரண்டையும் நோக்கி முன்னேறுகிறார்।
Adhyaya 173
Prāyaścitta — Definitions of Killing, Brahmahatyā, and Graded Expiations
பகவான் அக்னி தர்மசாஸ்திரமாகப் பிராயச்சித்தப் பிரகரணத்தைத் தொடங்கி, இவ்விதி பிரம்மாவால் நிறுவப்பட்டது எனக் கூறுகிறார். ‘வதம்’ என்பது பிராணவியோகம் (மரணம்) நிகழச் செய்யும் எந்தச் செயலும் என வரையறைக்கிறார். குற்றப்பொறுப்பு நேரடி கொலைக்கே அல்ல—கொலை செய்ய ஆணையிடுதல், கூட்டு ஆயுதச் செயலில் குழுவாகப் பங்கேற்பது, மேலும் மறைமுகக் காரணமாக இருப்பது (துன்புறுத்தல்/அழுத்தம் காரணமாகத் தூண்டப்பட்ட தற்கொலை உட்பட) ஆகியனவும், குறிப்பாகப் பிரம்மஹத்தியாக, மகாபாதகமாகக் கருதப்படுகின்றன. பின்னர் இடம், காலம், திறன், குற்றத்தின் தன்மை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பிராயச்சித்தத் தீர்மானக் கோட்பாடுகள் கூறப்பட்டு, பிராமணவதத்திற்கான மகாப்ராயச்சித்தங்கள்—ஆத்மத்யாகம், நீண்ட தவம்-அடையாளங்கள் அணிந்து பிச்சை வாழ்வு, நடத்தை அடிப்படையிலான தளர்வுகள்—என பட்டியலிடப்படுகின்றன. தொடர்ந்து வர்ணம் மற்றும் பலவீனம் (முதியோர், பெண்கள், குழந்தைகள், நோயாளிகள்) படி தண்டத்தின் படிநிலைகள், கோவதம், காயம், கருவிகளால் நிகழும் தவறான மரணம் போன்றவற்றின் பிராயச்சித்தங்கள், சௌச-அசௌசம்/உணவு மாசடைதல், மத்யாதி நிஷித்த சேவனம், திருட்டில் ஈடுசெய்தல்-அரசத் தண்ட நியாயம், மற்றும் குருதல்பாதி பாலியல் குற்றங்களுக்கு மரணப் பிராயச்சித்தம் அல்லது பலமாதச் சாந்திராயணம் விதிக்கப்படுகின்றன. மொத்தத்தில் பிராயச்சித்தம் வெளிப்புறத் தர்மத்தை மீட்டெடுக்கும் நீதிமுறை அளவீடும், உள்ளார்ந்த சுத்திக்கான ஆன்மிக மருந்துமாக விளக்கப்படுகிறது.
Adhyaya 174
Chapter 174 — प्रायश्चित्तानि (Expiations)
அக்னி கூறுகிறார்—பூஜை, ஆச்ரமக் கடமைகள் அல்லது ஹோமம் தவறினால்/தடைப்பட்டால், சடங்கு-தூய்மையை மீட்டெடுக்கப் பிராயச்சித்த விதி செய்ய வேண்டும். தவறிய பூஜைக்குப் எட்டு நூறு ஜபம் மற்றும் இரட்டிப்பு பூஜை; தெய்வத்துடன் தொடர்பான அசுத்தத் தொடுதலுக்கு பஞ்சோபநிஷத் மந்திரங்கள், ஹோமம், பிராமண போஜனம் மூலம் சாந்தி. மாசடைந்த ஹோமப் பொருட்கள், சேதமான நைவேத்யம், மந்திர-திரவ்யக் குழப்பம் ஏற்பட்டால் மாசடைந்த பகுதியை மட்டும் நீக்கி, ப்ரோட்சணத்தால் தூய்மை செய்து, மூலமந்திர ஜபத்தை மீண்டும் செய்ய வேண்டும். விக்ரகம் விழுதல்/உடைதல்/இழத்தல் போன்ற கடுமையான தவறுகளுக்கு உபவாசமும் நூறு ஆஹுதிகளும். பின்னர் உண்மையான மனவருத்தத்தின் உச்சப் பிராயச்சித்தம் ஹரி-ஸ்மரணம் எனச் சொல்லி, சாந்திராயண, பராக, ப்ராஜாபத்யம்; காயத்ரி, பிரணவ-ஸ்தோத்திரம், சூர்ய/ஈச/சக்தி/ஸ்ரீச மந்திர ஜபங்கள்; தீர்த்த மகிமை, தானம்-மஹாதானங்கள், மேலும் ‘நான் பிரஹ்மம், பரம ஒளி’ என்ற அத்வைத தியானம் பாபநாசகங்கள் என விளக்குகிறது. முடிவில் ஹரியே எல்லா வித்யா-சாஸ்திரங்களின் மூலமும் பரிசுத்திகரிப்பவனும் என்று அக்னிபுராணத்தின் களஞ்சியத் தன்மை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.