Adhyaya 64

Verse 1

इत्य् आदिमहापुत्राणे आग्नेये देवादिप्रतिष्ठापुस्तकप्रतिष्ठाकथनं नाम त्रिषष्टितमोध्यायः अथ चतुःषष्टितमोध्यायः कूपादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच कूपवापीतडागानां प्रतिष्ठां वच्मि तां शृणु जलरूपेण हि हरिः सोमो वरुण उत्तम

இவ்வாறு ஆக்நேய ஆதிமகாபுராணத்தில் ‘தேவாதி பிரதிஷ்டை மற்றும் புத்தகப் பிரதிஷ்டை விளக்கம்’ எனும் அறுபத்துமூன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘கிணறு முதலிய நீர்நிலைகளின் பிரதிஷ்டை விளக்கம்’ எனும் அறுபத்துநான்காம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. பகவான் கூறினார்—கிணறு, வாபி, தடாகம் முதலியவற்றின் பிரதிஷ்டை முறையை நான் உரைப்பேன்; கேளுங்கள். நீருருவில் ஹரி (விஷ்ணு), சோமன், சிறந்த வருணன் ஆகியோர் நிலைபெற்றுள்ளனர்.

Verse 2

अग्नीषोममयं विश्वं विष्णुरापस्तु कारणं हैमं रौप्यं रत्नजं वा वरुणं कारयेन्नरः

இந்த உலகம் அக்னி-சோம மயமானது; விஷ்ணு காரணஸ்வரூபன், ‘ஆபः’ (நீர்) காரண ஆதாரம். ஆகையால் வருணனின் உருவத்தை பொன், வெள்ளி அல்லது ரத்தினங்களால் செய்யச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 3

द्विभुजं हंसपृष्ठस्थं दक्षिणेनाभयप्रदं वामेन नागपाशं तं नदीनागादिसंयुतं

வருணனை இவ்வாறு தியானிக்க வேண்டும்—இரு கரங்களுடன், அன்னத்தின் முதுகில் அமர்ந்தவர்; வலக்கையால் அபயம் அளிப்பவர், இடக்கையில் நாகபாசம் தாங்கியவர்; நதிநாகங்கள் முதலியோரால் சூழப்பட்டவர்.

Verse 4

यागमण्डपमध्ये स्याद्वेदिका कुण्डमण्डिता तोरणं वारुणं कुम्भं न्यसेच्च करकान्वितं

யாகமண்டபத்தின் நடுவில் குண்டம் அலங்கரித்த வேதிகை இருக்க வேண்டும். தோரணம் அமைத்து, கரகையுடன் கூடிய வாருணக் கும்பத்தை வைக்க வேண்டும்.

Verse 5

भद्रके चार्धचन्द्रे वा स्वस्तिके द्वारि कुम्भकान् अग्न्याधानं चाप्यकुण्डे कृत्वा पूर्णां प्रदापयेत्

வாசலில் பத்ரக, அரைச்சந்திரம் அல்லது ஸ்வஸ்திக வடிவில் கும்பங்களை வைக்க வேண்டும். நிலையான குண்டம் இல்லாவிட்டாலும் அக்ன்யாதானம் செய்து பின்னர் பூர்ணா ஆஹுதியை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 6

वरुणं स्नानपीठे तु ये ते शतेति संस्पृशेत् घृतेनाभ्यञ्जयेत् पश्चान्मूलमन्त्रेण देशिकः

ஸ்நானபீடத்தில் ‘யே தே ஶதம்…’ மந்திரத்தைச் சொல்லி வருணனைத் தொடந்து ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் தேசிகர் மூலமந்திரத்தால் நெய் அப்யஞ்சனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

शन्नो देवीति प्रक्षाल्य शुद्धवत्या शिवोदकैः अधिवासयेदष्टकुम्भान् सामुद्रं पूर्वकुम्भके

‘ஶன்னோ தேவி…’ மந்திரத்துடன் கழுவி, தூய்மையும் மங்களமும் உடைய சிவோதகத்தால் எட்டு கும்பங்களை அதிவாசனம் செய்ய வேண்டும்; கிழக்கு கும்பத்தில் சமுத்திர நீரை வைக்க வேண்டும்.

Verse 8

गाङ्गमग्नौ वर्षतोयं दक्षे रक्षस्तु नैर्झरं नदीतोयं पश्चिमे तु वायव्ये तु नदोदकं

ஆக்னேய திசையில் கங்காநீர், தெற்கில் மழைநீர், நைர்ருத்யத்தில் அருவிநீர், மேற்கில் நதிநீர், வாயவ்யத்தில் ஓடை/பாயும் நீரை வைக்க வேண்டும்.

Verse 9

औद्भिज्जं चोत्तरे स्थाप्य ऐशान्यां तीर्थसम्भवं अलाभे तु नदीतोयं यासां राजेति मन्त्रयेत्

ஔத்பிஜ்ஜம் (தாவரஜன்ய) நீரை வடதிசையில் வைத்து, ஈசான்ய (வடகிழக்கு) திசையில் தீர்த்தஸம்பவ நீரை நிறுவுக. அவை கிடைக்காவிடில் நதிநீரை எடுத்து ‘யாஸாம் ராஜா…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தால் அபிமந்திரணம் செய்யுக.

Verse 10

देवं निर्मार्ज्य निर्मञ्छ्य दुर्मित्रियेति विचक्षणः नेत्रे चोन्मीलयेच्चित्रं तच्चक्षुर्मधुरत्रयैः

தேவப் பிரதிமையைத் துடைத்து தூய்மைப்படுத்தி ‘துர்மித்ரியே…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும். பின்னர் வரையப்பட்ட உருவத்திற்கு ‘நேத்ரோன்மீலனம்’ செய்ய வேண்டும்; அந்தக் கண்களை ‘மதுரத்ரயம்’ (மூன்று இனிய திரவியங்கள்) கொண்டு தொடந்து/உயிர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 11

ज्योतिः सम्पूरयेद्धैम्यां गुरवे गामथार्पयेत् समुद्रज्येष्ठेत्यभिषिञ्चयेद्वरुणं पूर्वकुम्भतः

ஹோமத்திற்காக நெய்யால் தைமி (ஸ்ருவா) கரண்டியை நிரப்புக; பின்னர் குருவுக்கு பசுவை அர்ப்பணிக்குக. ‘ஸமுத்ரஜ்யேஷ்ட…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தைச் சொல்லி, கிழக்குக் கும்பத்தின் நீரால் வருணனுக்கு அபிஷேகம் செய்யுக.

Verse 12

समुद्रं गच्छ गाङ्गेयात् सोमो धेन्विति वर्षकात् देवीरापो निर्झराद्भिर् नदाद्भिः पञ्चनद्यतः

ஓ காங்கேய நீர்களே, கடலுக்குச் செல்லுங்கள். மழைமேகத்திலிருந்து நீங்கள் சோமமாகவும், பசுவைப் போல வளம் தருபவர்களாகவும் இருக்கிறீர்கள். ஓ தெய்வீக நீர்களே, ஊற்றுகளிலிருந்தும் நதிகளிலிருந்தும் பஞ்சநத தேசத்திலிருந்தும் (இங்கு) வாருங்கள்.

Verse 13

उद्भिदद्भ्यश्चोद्भिदेन पावमान्याथ तीर्थकैः आपो हि ष्ठा पञ्चगव्याद्धिरण्यवर्णेति स्वर्णजात्

‘உத்பிதத்ப்யஃ’ ‘உத்பிதேன’ மந்திரங்களாலும், பாவமானி தூய்மைப் பாடங்களாலும், பின்னர் தீர்த்தநீராலும்; ‘ஆபோ ஹி ஷ்டா’ மந்திரத்தாலும், பஞ்சகவ்யத்தாலும், மேலும் ‘திரண்யவர்ணாஃ’ ஸூக்தத்தாலும்—இவ்வாறு சுத்திகரிப்பு செய்ய வேண்டும்; பொன்னொளி போன்ற தூய்மை பெறும்.

Verse 14

आपो अस्मेति वर्षोप्त्यैर् व्याहृत्या कूपसम्भवैः वरुणञ्च तडागोप्त्यैर् वरुणाद्भिस्तु वश्यतः

“ஆபோ அஸ்மேதி” மந்திரத்தையும், மழை வரவழைக்கும் சூத்திரங்களையும், வ்யாஹ்ருதிகளின் உச்சரிப்பையும் சேர்த்து, கிணற்றிலிருந்து எடுத்த நீரால்; மேலும் குளம்-பாதுகாப்பு மந்திரங்களுடன் குளத்து நீரால்—வருணனை வசப்படுத்துவர்; அதாவது வருணனுக்கே அர்ப்பணித்து சுத்திகரிக்கப்பட்ட அவனுடைய நீராலே।

Verse 15

आपो देवीति गिरिजैर् एकाशीविघटैस्ततः स्नापयेद्वरुणस्येति त्वन्नो वरुणा चार्घ्यकं

பின்னர் மலைப்பிறப்பான (ஊற்று/நதி) நீரை ஏகாஷீவிகட (சம்ஸ்காரிக்கப்பட்ட கலசம்) இல் வைத்து, “ஆபோ தேவீḥ…” என்று ஜபித்தபடி ஸ்நானம் செய்யச் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் வருணனுக்கு அர்க்யம் அளித்து “வருணஸ்ய…” மற்றும் “த்வன்னோ வருண…” என்பதையும் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 16

व्याहृत्या मधुपर्कन्तु वृहस्पतेति वस्त्रकं वरुणेति पवित्रन्तु प्रणवेनोत्तरीयकं

வ்யாஹ்ருதிகளுடன் மதுபர்க்கம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; “ப்ருஹஸ்பதே” மந்திரத்தால் ஆடை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; “வருணே” மந்திரத்தால் பவித்ரம் (குஷ வளையம்) அளிக்க வேண்டும்; மேலும் பிரணவம் (ஓம்) கொண்டு உத்தரீயம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 17

नदीक्षोदमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः आसां रुद्रेति कीर्तयेदिति ङ, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः इन्द्रियेति विचक्षण इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः यद्वारण्येन पुष्पादि प्रदद्याद्वरुणाय तु चामरं दर्पणं छत्रं व्यजनं वैजयन्तिकां

“நதீக்ஷோதமிதி”—கha பதிப்பில் குறிக்கப்பட்ட பாடம். “ஆஸாம் ருத்ரேதி கீர்த்தயேத்”—ங மற்றும் க பதிப்புகளில் குறிக்கப்பட்ட பாடம். “இந்த்ரியேதி… விசக்ஷண”—க மற்றும் ஘ பதிப்புகளில் குறிக்கப்பட்ட பாடம். அல்லது வருணனுக்கு காட்டுப்பூக்கள் முதலியவற்றை அர்ப்பணிக்கலாம்; மேலும் சாமரம், கண்ணாடி, குடை, விசிறி, வைஜயந்திகாவையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 18

मूलेनोत्तिष्ठेत्युत्थाप्य तां रात्रिमधिवासयेत् वरुणञ्चेति सान्निध्यं यद्वारण्येन पूजयेत्

“மூலேனோத்திஷ்ட” என்ற மூலமந்திரத்தால் (தேவதையின்/பிரதிஷ்டையின்) உருவத்தை எழுப்பி, அந்த இரவு அதிவாசத்தில் வைக்க வேண்டும். பின்னர் “வருணஞ்சேதி” என்ற அழைப்பால் சான்னித்யத்தை நிறுவி, வாருண விதியால் (அல்லது அதே முறையால்) பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 19

सजीवीकरणं मूलात् पुनर्गन्धादिना यजेत् मण्डपे पूर्ववत् प्रार्च्य कुण्डेषु समिदादिकं

சஜீவீகரணம் (மீளுயிர்ப்பித்தல்/புனர்ப்ராணப்ரதிஷ்டை) என்னும் கர்மத்தில் மூலத்திலிருந்து தொடங்கி யஜனம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் கந்தம் முதலியவற்றால் மீண்டும் பூஜிக்க வேண்டும். முன்புபோல் மண்டபத்தில் முதலில் ஆராதனை செய்து, குண்டங்களில் சமித்து முதலிய விதிப்பட்ட ஆஹுதிகளை இட வேண்டும்.

Verse 20

वेदादिमन्त्रैर् गन्धाद्याश् चतस्रो धेनवो दुहेत् दिक्ष्वथो वै यवचरुं ततः संस्थाप्य होमयेत्

வேதாதி மந்திரங்களால் கந்தம் முதலியவற்றால் தொடங்கும் நான்கு ‘தேனு’ ஆஹுதிகளை ‘கறந்து’ (தயாரித்து) கொள்ள வேண்டும். பின்னர் திசைகளில் யவ-சருவை நிறுவி, நிறுவிய பின் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 21

व्याहृत्या वाथ गायत्र्या मूलेनामन्त्रयेत्तथा सूर्याय प्रजापतये द्यौः स्वाहा चान्तरिक्षकः

பின்னர் வ்யாஹ்ருதிகளாலோ அல்லது காயத்ரியாலோ, அதுபோல மூலமந்திரத்தாலும் அபிமந்திரணம் செய்ய வேண்டும். சூரியனுக்கும் பிரஜாபதிக்கும் ‘த்யௌḥ ஸ்வாஹா’ என்று, அந்தரிக்ஷத்திற்கும் (ஆஹுதி/ஜபம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 22

तस्यै पृथिव्यै देहधृत्यै इह स्वधृतये ततः इह रत्यै चेह रमत्या उग्रो भीमश् च रौद्रकः

உடல்களைத் தாங்கும் அந்தப் ப்ருதிவி தேவிக்காக—இங்கே ‘ஸ்வத்ருதி’ (தன்னிலை/நிலைத்தன்மை) பொருட்டு; பின்னர் இங்கே ‘ரதி’க்காகவும், இங்கே ‘ரமத்யா’ (இன்ப அனுபவம்)க்காகவும் (ஆவாஹனம்) செய்ய வேண்டும். மேலும் உக்ர, பீம, ரௌத்ர ரூபங்களையும் (ஆவாஹனம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 23

विष्णुश् च वरुणो धाता रायस्पोषो महेन्द्रकः अग्निर्यमो नैरृतो ऽथ वरुणो वायुरेव च

மேலும் விஷ்ணு, வருணன், தாதா, ராயஸ்போஷ, மகேந்திரன்; அக்னி, யமன், நைர்ருதன்; பின்னர் வருணன் மற்றும் வாயுவும் (ஆராதிக்க/ஆவாஹிக்க) உரியவர்கள்.

Verse 24

कुवेर ईशो ऽनन्तो ऽथ ब्रह्मा राजा जलेश्वरः तस्मै स्वाहेदं विष्णुश् च तद्विप्रासेति होमयेत्

அக்னியில் ஹோமம் செய்யும்போது இவ்வாறு ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்—“குபேரன், ஈசன், அனந்தன், பின்னர் பிரம்மா, ராஜா (இந்திரன்), ஜலேஸ்வரன் (வருணன்)—அவர்க்கு ஸ்வாஹா; இதம் ஸ்வாஹா; விஷ்ணுவுக்கு ஸ்வாஹா; மேலும் ‘பிராமணர்களுக்கு’ ஸ்வாஹா” என்று உச்சரித்து ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 25

सोमो धेन्विति षड् हुत्वा इमं मेति च होमयेत् आपो हि ष्ठेति तिसृभिरिमा रुद्रेति होमयेत्

“ஸோமோ தேனு…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தால் ஆறு ஆஹுதிகள் அளித்து, “இமம் மே…” மந்திரத்தாலும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் “ஆபோ ஹி ஷ்டா…” என்று தொடங்கும் மூன்று ருசிகளாலும், மேலும் “இமா ருத்ர…” மந்திரத்தாலும் ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 26

दशादिक्षु बलिं दद्यात् गन्धपुष्पादिनार्चयेत् प्रतिमां तु समुत्थाप्य मण्डले विन्यसेद् बुधः

பத்து திசைகளிலும் பலி அளித்து, சந்தனம், மலர் முதலியவற்றால் வழிபாடு செய்ய வேண்டும். பின்னர் பிரதிமையை உயர்த்தி, ஞானி அதை மண்டலத்தில் உரிய இடத்தில் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 27

पूजयेद्गन्धपुष्पाद्यैर् हेमपुष्पादिभिः क्रमात् मण्डले इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः मूले त्वग्नौ च होमयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वायुः सोमो महेन्द्रक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः जलाशयांस्तु दिग्भागे वितस्तिद्वयसम्मितान्

வரிசையாக நறுமணம், மலர் முதலியவற்றாலும், பொன் மலர் முதலிய அர்ப்பணங்களாலும் வழிபட வேண்டும். மண்டலத்தில் (பாடாந்தரப்படி) மூலஸ்தான அக்னியில் ஹோமமும் செய்ய வேண்டும்; சில பாடங்களில் வாயு, சோம, மகேந்திரன் முதலிய தெய்வங்களின் குறிப்பும் உள்ளது. திசைப் பகுதிகளில் இரண்டு விதஸ்தி அளவுள்ள நீர்த்தேக்கங்களையும் அமைக்க வேண்டும்।

Verse 28

कृत्वाष्टौ स्थण्डिलान् रम्यान् सैकतान् देशिकोत्तमः वरुणस्येति मन्त्रेण साज्यमष्टशतं ततः

சிறந்த தேசிகர் மணலால் எட்டு அழகிய ஸ்தண்டிலங்களை அமைத்து, பின்னர் “வருணஸ்ய…” என்று தொடங்கும் மந்திரத்தால் நெய்யுடன் எட்டு நூறு ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 29

चरुं यवमयं हुत्वा शान्तितोयं समाचरेत् सेचयेन्मूर्ध्नि देवं तु सजीवकरणं चरेत्

யவத்தால் செய்யப்பட்ட சருவை அக்னியில் ஹோமம் செய்து, பின்னர் சாந்தி-தோயத்தால் விதிப்படி செயல் ஆற்ற வேண்டும். அந்த நீரை தேவனின் தலைமேல் தெளித்து சஜீவகரணச் சடங்கை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 30

ध्यायेत्तु वरुणं युक्तं गौर्या नदनदीगणैः ॐ वरुणाय नमो ऽभ्यर्च्य ततः सान्निध्यमाचरेत्

கௌரியுடனும் நதிகள்-ஆறுகளின் கூட்டங்களுடனும் சூழப்பட்ட வருணனைத் தியானிக்க வேண்டும். “ஓம் வருணாய நம:” மந்திரத்தால் அர்ச்சித்து, பின்னர் சான்நித்யச் சடங்கை ஆற்ற வேண்டும்.

Verse 31

उत्थाप्य नागपृष्ठाद्यैर् भ्रामयेत्तैः समङ्गलैः आपो हि ष्ठेति च क्षिपेत्त्रिमध्वाक्ते घटे जले

அதை உயர்த்தி, நாகப்ருஷ்டம் முதலிய மங்களப் பொருட்களால் சுற்றச் செய்ய வேண்டும். “ஆபோ ஹி ஷ்டா…” மந்திரம் ஜபித்தபடி, த்ரிமது கலந்த குடநீரில் அதை இட வேண்டும்.

Verse 32

जलाशये मध्यगतं सुगुप्तं विनिवेशयेत् स्नात्वा ध्यायेच्च वरुणं सृष्टिं ब्रह्माण्डसञ्ज्ञिकां

அதை நீர்த்தேக்கத்தின் நடுப்பகுதியில் நன்கு மறைத்து நிறுவ வேண்டும். நீராடி வருணனையும் ‘பிரஹ்மாண்டம்’ எனப்படும் படைப்பையும் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 33

अग्निवीजेन सन्दग्द्ध्य तद्भस्म प्लावयेद्धरां सर्वमपोमयं लोकं ध्यायेत् तत्र जलेश्वरं

அக்னி-பீஜத்தால் தகைத்து, அதன் சாம்பலால் பூமியைப் பிளாவிக்க வேண்டும். உலகமெங்கும் நீர்மயமாக உள்ளது எனத் தியானித்து, அங்கே நீரின் ஈசனைச் சிந்திக்க வேண்டும்.

Verse 34

तोयमध्यस्थितं देवं ततो यूपं निवेशयेत् चतुरस्रमथाष्टास्रं वर्तुलं वा प्रवर्तितं

நீரின் நடுவில் தேவனை நிறுவிய பின், சதுரம் அல்லது அஷ்டகோணம் அல்லது வட்ட வடிவில் அமைந்த யூபம் (யாகத் தூண்) ஒன்றை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 35

आराध्य देवतालिङ्गं दशहस्तं तु कूपके यूपं यज्ञीयवृक्षोत्थं मूले हैमं फलं न्यसेत्

தேவதையின் லிங்கத்தை முறையாக ஆராதித்து, கூபகத்தில் (குழியில்) பத்து கை நீளமுள்ள, யாகத்திற்குத் தகுந்த மரத்தால் ஆன யூபத்தை நிறுவி, அதன் அடியில் பொன் ‘பழம்’ (ஸ்வர்ண நிவேதனம்) வைக்க வேண்டும்.

Verse 36

वाप्यां पञ्चदशकरं पुष्करिण्यां तु विंशतिकं तडागे पञ्चविंशाख्यं जलमध्ये निवेशयेत्

வாபியில் பதினைந்து கை அளவும், புஷ்கரிணியில் இருபது கை அளவும், தடாகத்தில் இருபத்தைந்து என அறியப்படும் அளவையும்—நீரின் நடுவில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 37

यागमण्डपाङ्गेण वा यूपब्रस्केति मन्त्रतः स्थाप्य तद्वेष्टयेद्वस्त्रैर् यूपोपरि पताकिकां

“யாகமண்டபாங்கேண” அல்லது “யூபப்ரஸ்க” என்ற மந்திரத்தால் அதை நிறுவி, பின்னர் துணிகளால் சுற்றி, யூபத்தின் மேல் சிறிய கொடியை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 38

चरुं सचमसं हुत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः उत्थाय इति ख, ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः सुवर्तितमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यूपस्थानेति मन्त्रत इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तदभ्यर्च्य च गन्धाद्यैर् जगच्छान्तिं समाचरेत् दक्षिणां गुरवे दद्याद्भूगोहेमाम्बुपात्रकं

சருவை சமைசத்துடன் அக்னியில் ஹோமமாக அர்ப்பணித்து, பின்னர் எழுந்து—பாடபேதங்களில் குறிக்கப்பட்ட முறையின்படி—யூபஸ்தானத்தில் கந்தம் முதலியவற்றால் வழிபட்டு ‘ஜகச்சாந்தி’ சடங்கை நடத்த வேண்டும். குருவிற்கு தக்ஷிணையாக நிலம், பசு, பொன், நீர் நிரம்பிய பாத்திரம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 39

द्विजेभ्यो दक्षिणा देया आगतान् भोजयेत्तथा आब्रह्मस्तम्बपर्यन्ता ये केचित्सलिलार्थिनः

இருமுறை பிறந்தோர்க்கு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்; வந்த விருந்தினரை உணவளித்து உபசரிக்க வேண்டும். பிரம்மா முதல் புல்தண்டு வரை நீர் வேண்டுவோர் யாவர்க்கும் நீர் வழங்குதல் கடமை.

Verse 40

ते तृप्तिमुपगच्छन्तु तडागस्थेन वारिणा तोयमुत्सर्जयेदेवं पञ्चगव्यं विनिक्षिपेत्

குளத்திலிருந்து எடுத்த நீரால் அவர்கள் திருப்தியடையட்டும். இவ்விதம் நீரை அர்ப்பணித்து, பின்னர் பஞ்சகவ்யத்தை வைத்திடவும்/அளித்திடவும் வேண்டும்.

Verse 41

आपो हि ष्ठेति तिसृभिः शान्तितोयं द्विजैः कृतं तीर्थतोयं क्षिपेत् पुण्यं गोकुलञ्चार्पयेद्विजान्

‘ஆபோ ஹி ஷ்டா…’ என்று தொடங்கும் மூன்று மந்திரங்களால் இருமுறை பிறந்தோர் சாந்தி-நீரைத் தயாரிக்க வேண்டும். பின்னர் புண்ணியமாகத் தீர்த்தநீரை அதில் சேர்த்து, மேலும் கோகுலம்/கோ-தானத்தை இருமுறை பிறந்தோர்க்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 42

अनिवारितमन्नाद्यं सर्वजन्यञ्च कारयेत् अश्वमेधसहस्राणां सहस्रं यः समाचरेत्

யாரிடமும் மறுக்கப்படாததும், எல்லோருக்கும் உரியதுமான அன்னம் முதலிய ஏற்பாட்டைச் செய்ய வேண்டும். இதனை நியமமாகச் செய்பவர் ஆயிரம் ஆயிரம் அஸ்வமேத யாகங்களுக்குச் சமமான புண்ணியத்தை அடைவார்.

Verse 43

एकाहं स्थापयेत्तोयं तत्पुण्यमयुतायुतं विमाने मोदते स्वर्गे नरकं न स गच्छति

ஒரே நாளுக்காவது நீர் ஏற்பாட்டை நிறுவுபவனுக்கு எண்ணற்ற அயுதங்களுக்குச் சமமான புண்ணியம் உண்டாகும். அவன் சொர்க்கத்தில் விமானத்தில் மகிழ்ந்து, நரகத்திற்குச் செல்லான்.

Verse 44

गवादि पिवते यस्मात्तस्मात् कर्तुर् न पातकं तोयदानात्सर्वदानफलं प्राप्य दिवं यजेत्

அந்த நீரை மாடுகள் முதலிய உயிர்கள் குடிப்பதால், செய்பவருக்கு பாவம் சேராது. நீர்தானத்தால் எல்லாத் தானங்களின் பலனையும் பெற்று, தேவர்களை வழிபட்டு விண்ணுலகம் அடைய வேண்டும்.