Adhyaya 83

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये समयदीक्षाकथनं नाम द्व्यशीतितमो ऽध्यायः अथ त्र्यशीतितमो ऽध्यायः निर्वाणदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच अथ निर्वाणदीक्षायां कुर्यान्मूलादिदीपनं पाशबन्धनशक्त्यर्थं ताडनादिकृतेन वा

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தில் ‘சமய-தீட்சை கூறல்’ எனும் எண்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது ‘நிர்வாண-தீட்சை கூறல்’ எனும் எண்பத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. ஈசுவரன் உரைத்தான்—நிர்வாண தீட்சையில் மூல முதலியவற்றின் தீபனத்தைச் செய்ய வேண்டும்; பாசபந்தன சக்திக்காக; அல்லது தாடன முதலிய செயல்களாலும் செய்யலாம்।

Verse 2

एकैकया तदाहुत्या प्रत्येकं तत्त्रयेण वा वीजगर्भशिखार्धन्तु हूं फडन्तध्रुवादिना

ஒவ்வொரு (மந்திரத்திற்கும்) ஒவ்வொரு ஆஹுதியால், அல்லது ஒவ்வொன்றிற்கும் மூன்று ஆஹுதிகளால், பீஜ-கர்ப-சிகா பகுதிகள் உடைய மந்திரங்களால்—த்ருவா வாக்கியங்களும் ‘ஹூம்’, ‘பட்’ போன்ற முடிவுகளும் சேர்த்து—ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 3

ॐ ह्रूं ह्रौं हौं ह्रूं फडिति मूलमन्त्रस्य दीपनं ॐ ह्रूं हौं हौं ह्रूं फडिति हृदय एवं शिरोमुखे

‘ஓம் ஹ்ரூம் ஹ்ரௌம் ஹௌம் ஹ்ரூம் பட்’—இது மூலமந்திரத்தின் தீபனம். ‘ஓம் ஹ்ரூம் ஹௌம் ஹௌம் ஹ்ரூம் பட்’—இதை இதயத்தில், அதுபோலத் தலை மற்றும் வாயிலும் (ந்யாசமாக) நிறுவ வேண்டும்।

Verse 4

प्रत्येकं दीपनं कुर्यात् सर्वस्मिन् क्रूरकर्मणि शान्तिके पौष्टिके चास्य वषडन्तादिनाणुना

எல்லா க்ரூரகர்மங்களிலும், மேலும் சாந்திகமும் பௌஷ்டிகமும் ஆகிய கர்மங்களிலும், ஒவ்வொன்றிற்கும் தனித்தனியாக தீபனம் செய்ய வேண்டும்—‘வஷட்’ முதலிய முடிவுகள் உடைய உரிய மந்திர-அணு (பீஜாக்ஷரம்) கொண்டு।

Verse 5

वषड्वौषट्समोपेतैः सर्वकाम्योपरि स्थितैः हवनं संवरैः कुर्यात् सर्वत्राप्यायनादिषु

‘வஷட்’ ‘வௌஷட்’ ஆகியவற்றுடன் கூடிய, ‘சர்வகாம்ய’த்தின் மேல் நிலைபெற்ற மந்திரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, ஸம்வர (ஆவரண/பாதுகாப்பு) மந்திரங்களுடன் சேர்த்து ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ‘ஆப்யாயன’ முதலிய எல்லா கர்மங்களிலும் இதையே செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

ततः स्वसव्यभागस्थं मण्डले शुद्धविग्रहं अडिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हूं हों हूं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः३ ॐ हूं हां हां हूं फडिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रं ह्रीं ह्रं ह्रं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वषडन्तादिनात्मनेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शिष्यं सम्पूज्य तत् सूत्रं सुषुम्णेति विभावितं

பின்னர் மண்டலத்தில் தன் இடப்புறத்தில் நிலைபெற்ற தெய்வத்தின் தூய வடிவத்தைத் தியானிக்க வேண்டும். குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதிகளில் மந்திரப் பாட வேறுபாடுகள் உள்ளன— “ஓம் ஹூம் ஹோம் ஹூம் பத்”, அல்லது “ஓம் ஹூம் ஹாம் ஹாம் ஹூம் பத்”, அல்லது “ஓம் ஹ்ரம் ஹ்ரீம் ஹ்ரம் ஹ்ரம் பத்”; மேலும் சில பாடங்களில் ‘வஷட்’ எனத் தொடங்கி ‘வஷட்’ என முடியும் எழுத்துகளின் இயல்பாகக் கூறப்படுகிறது. சீடனை முறையாகப் பூஜித்து, அந்த நூலை ‘சுஷும்ணா’ எனப் பாவித்து மந்திரசெய்து/சம்ஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

मूलेन तच्छिखाबन्धं पादाङ्गुष्ठान्तमानयेत् संहारेण मुमुक्षोस्तु बध्नीयाच्छिष्यकायके

மூலத் தத்துவத்தால் அந்த சிகாபந்தத்தை இழுத்து பாதப் பெருவிரலின் முடிவுவரை கொண்டு வர வேண்டும். மேலும் ஸம்ஹார (லயம்/உள்வாங்கல்) செயலில், முக்தி நாடுபவருக்காக, அதை சீடனின் உடலில் உறுதியாக ‘கட்ட’ வேண்டும்.

Verse 8

पुंसस्तु दक्षिणे भागे वामे नार्या नियोजयेत् शक्तिं च शक्तिमन्त्रेण पूजितान्तस्य मस्तके

ஆணுக்கு வலப்புறத்தில் (விதி/இருப்பிடம்) அமைக்க வேண்டும்; பெண்ணுக்கு இடப்புறத்தில். மேலும் பூஜையின் முடிவில், வழிபடுபவரின் தலைச்சிகரத்தில் சக்தியை சக்தி-மந்திரத்தால் நிறுவி வழிபட வேண்டும்.

Verse 9

संहारमुद्रयाअदाय सूत्रं तेनैव योजयेत् नाडीन्त्वादाय मूलेन सूत्रे न्यस्य हृदार्चयेत्

ஸம்ஹார முத்திரையால் நூலை எடுத்துக் கொண்டு, அதே முத்திரையால் அதை இணைத்து/கட்ட வேண்டும். பின்னர் மூலத் தத்துவத்தால் நாடிகளை எடுத்துக் கொண்டு, நூலின் மீது ந்யாசம் செய்து, இதயத்தில் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

अवगुण्ठ्य तु रुद्रेण हृदयेनाहुतित्रयं प्रदद्यात्सन्निधानार्थं शक्तावप्येवमेव हि

ருத்ர மந்திரத்தால் அவகுண்டன (மூடல்/ஆவরণ) செய்து, சன்னிதானத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக ஹ்ருதய மந்திரத்தால் மூன்று ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும். முழு திறன் இருந்தாலும் கூட, இதே முறையிலேயே செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

ॐ हां वर्णाध्वने नमो हां भवनाध्वने नमः ॐ हां कालाध्वने नमः शोध्याध्वानं हि सूत्रके

ஓம்। ‘ஹாம்’ பீஜத்துடன் வர்ணாத்வத்திற்கு நமஸ்காரம்; ‘ஹாம்’ பீஜத்துடன் பவன/லோகநிலைகளின் அத்வத்திற்கு நமஸ்காரம்। ஓம்। ‘ஹாம்’ பீஜத்துடன் காலாத்வத்திற்கு நமஸ்காரம்। ‘சூத்ர’ தத்துவத்தில் சுத்திகரிக்க வேண்டிய அத்வம் இவ்வாறு சுத்தமாகிறது।

Verse 12

न्यस्यास्त्रवारिणा शिष्यं प्रोक्ष्यास्त्रमन्त्रितेन च पुष्पेण हृदि सन्ताड्य शिष्यदेहे प्रविश्य च

‘அஸ்த்ர-ஜலம்’ கொண்டு ந்யாசம் செய்து, அஸ்த்ர-மந்திரத்தால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட நீரால் சீடனைத் தெளிக்க வேண்டும். பின்னர் ஒரு மலரால் சீடனின் இதயத்தைத் தாக்கி, (மந்திர-சக்தி) சீடன் உடலில் புகுமாறு செய்ய வேண்டும்.

Verse 13

गुरुश् च तत्र हूङ्कारयुक्तं रेचकयोगतः चैतन्यं हंसवीजस्थं विश्लिष्येदायुधात्मना

அங்கே குரு, ‘ஹூம்’ காரம் இணைந்த ரேசக (மூச்சை வெளியே விடுதல்) யோகத்தால், ஹம்ஸ-பீஜத்தில் நிலைக்கும் சைதன்யத்தை ஆயுத-ஸ்வரூபமான (கூர்மையான மந்திர-பலம்) உள் சக்தியால் பிரித்து கரைக்க வேண்டும்.

Verse 14

ॐ हौं हूं फट् आछिद्य शक्तिसूत्रेण हां हं स्वाहेति चाणुना संहारमुद्रया सूत्रे नाडीभूते नियोजयेत्

“ஓம் ஹௌம் ஹூம் பட்” என்று உச்சரித்து (தடையை) வெட்ட வேண்டும்; பின்னர் சக்தி-சூத்திரத்தால் அறுத்து, “ஹாம் ஹம் ஸ்வாஹா” எனும் அணுவளவு நுண் மந்திரத் தூண்டுதலை ஸம்ஹார முத்திரையால் நாடியாக ஆன சூத்திரத்தில் நியமித்து/நிறுத்த வேண்டும்.

Verse 15

ॐ हां हं हां आत्मने नमः व्यापकं भावयेदेनं तनुत्राणावगुण्ठयेत् अपुस्तकपाठः ॐ हां पदात्मने नमः ॐ हां वर्णात्मने नमः ॐ हां मन्त्रात्मने नमः ॐ हां कालात्मने नम इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हौं हूं फट् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तन्मात्रेणावगुण्ठयेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः आहुतित्रितयं दद्यात् हृदा सन्निधिहेतवे

“ஓம் ஹாம் ஹம் ஹாம்—ஆத்மனே நம:” என்ற மந்திரத்தால் இதை அனைத்திலும் பரவியதாக தியானித்து, பின்னர் தனுத்ராணமாக அவகுண்டன (பாதுகாப்பு மூடல்) செய்ய வேண்டும். அதன் பின் தெய்வ சன்னிதிக்காக ஹ்ருதா-மந்திரத்தால் மூன்று ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 16

विद्यादेहञ्च विन्यस्य शान्त्यतीतावलोकनं तस्यामितरतत्त्वाद्यं मन्त्रभूतं विचिन्तयेत्

வித்யாதேஹத்தை ந்யாசமாக நிறுவி, சாந்தியைத் தாண்டிய அவலோகனத்தைச் செய்ய வேண்டும்; அதனுள் ‘இதர’ தத்த்வாதி பல தத்த்வங்களையும் மந்திர-ஸ்வரூபமாகத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 17

ॐ हां हौं शान्त्यतीतकलापाशाय नम इत्य् अनेनावलोकयेत् हे तत्त्वे मन्त्रमप्येकं पदं वर्णाश् च षोडश तथाष्टौ भुवनान्यस्यां वीजनाडीकथद्वयं

“ஓம் ஹாம் ஹௌம்—சாந்த்யதீத கலாச் சமூஹப் பாசாய நம:” என்ற மந்திரத்தால் அவலோகனம் செய்ய வேண்டும். ஓ தத்த்வமே! இச்சாதனையில் ஒருபத மந்திரம், பதினாறு வர்ணங்கள், எட்டு புவனங்கள், மேலும் பீஜம்–நாடி பற்றிய இருவகை உபதேசமும் கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 18

विषयञ्च गुणञ्चैकं कारणं च सदा शिवं सितायां शान्त्यतीतायामन्तर्भाव्य प्रपीडयेत्

விஷயம், குணம், ஏகத் தத்த்வம், காரணம்—இவற்றை வெண்சக்தியின் சாந்த்யதீத நிலையில் சதாசிவனுள் ஒன்றாக்கி, அந்த லயத்தை உறுதியாக நிலைநிறுத்த வேண்டும்।

Verse 19

ॐ हौं शान्त्यतीतकलापाशाय हूं फट् संहारमुद्रयाअदाय विदध्यात् सूत्रमस्तके पूजयेदाहुतींस्तिस्रो दद्यात् सन्निधिहेतवे

“ஓம் ஹௌம்—சாந்த்யதீத கலாபாசாய ஹூம் பத்” என்று ஜபித்து, ஸம்ஹார முத்திரையால் சூத்திரத்தைத் தலைமேல் நிறுவ வேண்டும்; பின்னர் பூஜை செய்து தெய்வ சன்னிதிக்காக மூன்று ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 20

तत्त्वे द्वे अक्षरे द्वे च वीजनाडीकथद्वयं गुणौ मन्त्रौ तथाब्जस्थमेकं कारणमीश्वरं

இங்கே இரண்டு தத்த்வங்கள், இரண்டு அக்ஷரங்கள், பீஜம்–நாடி பற்றிய இருவகை விளக்கம்; இரண்டு குணங்கள், இரண்டு மந்திரங்கள் உள்ளன; மேலும் தாமரையில் உறையும் ஒரே ஈசுவரன் ஒரே காரண மூலமாக இருக்கிறான்।

Verse 21

पदानि भानुसङ्ख्यानि भुवनानि दश सप्त च एकञ्च विषयं शान्तौ कृष्णायामच्युतं स्मरेत्

சாந்தி கர்மத்தில் சூரிய எண்ணிக்கையான (பன்னிரண்டு) பதங்களை ஜபித்து, புவனங்களை பத்து, ஏழு, ஒன்று எனத் தியானித்து, கிருஷ்ணபக்ஷ இரவில் ஒரே விஷயத்தில் மனத்தை நிலைநிறுத்தி அச்யுதன் (விஷ்ணு)னை ஸ்மரிக்க வேண்டும்।

Verse 22

ताडयित्वा समादाय मुखसूत्रे नियोजयेत् जुहुयान्निजवीजेन सान्निध्यायाहुतित्रयं

அதைத் தட்டி பின்னர் எடுத்துக் கொண்டு முக-சூத்திரத்தில் கட்ட வேண்டும்; அதன் பின் தன் வீஜம் (சாமரம்/விசிறி) கொண்டு தெய்வ சான்னித்யத்திற்காக மூன்று ஆஹுதிகளை ஹோமத்தில் செலுத்த வேண்டும்।

Verse 23

विद्यायां सप्त तत्त्वानि पादानामेकविंशतिं षड् वर्णान् सञ्चरं चैकं लोकानां पञ्चविंशतिं

இந்த வித்யையில் ஏழு தத்துவங்கள், பாதங்களின் இருபத்தொன்று வகைகள், ஆறு வர்ண வகுப்புகள், ‘ஸஞ்சார’ எனும் ஒரு முதன்மை விதி, மேலும் லோகங்களின் இருபத்திஐந்து வகைப்பாடுகள் கூறப்படுகின்றன।

Verse 24

गुणानान्त्रयमेकञ्च विषयं रुद्रकारणं अन्तर्भाव्यातिरिक्तायां जीवनाडीकथद्वयं

குணங்களின் மூன்று வகைகளும் ஒரு விஷயமும்; ‘ருத்ரகாரணம்’ எனப்படும் காரணமும்; அந்தர்பாவம் மற்றும் அதிரிக்தம்; மேலும் ஜீவநாடி பற்றிய இரு உரையாடல்கள்—இவை விளக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 25

अस्त्रमादाय दध्याच्च पदं द्व्यधिकविंशतिं लोकानाञ्च कलानाञ्च षष्टिं गुणचतुष्टयं

அஸ்திரத்தை எடுத்துக் கொண்டு, பதத்தை இருபத்திரண்டு எண்ணிக்கையாகத் தியானிக்க வேண்டும்; லோகங்களையும் கலைகளையும் அறுபதாகவும், மேலும் குணங்களின் நால்வகைத் தொகுதியையும் சிந்திக்க வேண்டும்।

Verse 26

ॐ हां हौं हों शान्त्यतीतकलापाशायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्राणां त्रयमेकञ्च विषयं कारणं हरिं अन्तर्भाव्य प्रतिष्ठायां शुक्लयान्ताडनादिकं

“ஓம் ஹாம் ஹௌம் ஹோம்”—இது ‘அதீத கலா-பாசங்களின் கட்டை அமைதிப்படுத்தும்’ மந்திரம்; குறியிடப்பட்ட பாடத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது. பிரதிஷ்டை விதியில் மூன்று மந்திரங்களும் மேலும் ஒரு கூடுதல் மந்திரமும்—விஷயம், காரணம், ஹரி (விஷ்ணு) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கி—வெள்ளை யந்திரத்தைத் தட்டிப் புனிதப்படுத்துதல் முதலான செயல்களுடன் பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 27

विधाय नाभिसूत्रस्थां सन्निधायाहुतीर्यजेत् ह्रीं भुवनानां शतं साग्रंपदानामष्टविंशतिं

நாபி-சூத்திரத்தில் அமைந்த ந்யாசத்தைச் செய்து, ஆஹுதிகளை அருகில் வைத்து யாகம் செய்ய வேண்டும். ‘ஹ்ரீம்’ பீஜத்துடன் புவனங்களுக்கு உரிய முழு நூறு (ஜபம்/ஆஹுதி) மற்றும் பதங்களின் எண்ணிக்கை இருபத்தெட்டு என்பதையும் முறையாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 28

वीजनाडीसमीराणां द्वयोरिन्द्रिययोरपि वर्णन्तत्त्वञ्च विषयमेकैकं गुणपञ्चकं

வீஜனம் (விசிறி), நாடி (குழாய் வழி), சமீரம் (காற்றோட்டங்கள்) மற்றும் இரு இந்திரியங்களுக்கும்—ஒவ்வொன்றின் தத்துவம், விஷயம், குண-பஞ்சகம் ஆகியவை முறையே விளக்கப்படுகின்றன।

Verse 29

हेतुं ब्रह्माण्डमन्त्रस्थं शम्बराणां चतुष्टयं निवृत्तौ पीतवर्णायामन्तर्भाव्य प्रताडयेत्

‘ஹேது’ என்பதை பிரஹ்மாண்ட மந்திரத்தில் உள்ளடக்கி, நிவ்ருத்தி கர்மத்தில் மஞ்சள் நிற (தியான-ரூப) நிலையில் ஷம்பரத்தின் நான்கையும் சேர்த்து, பிரதாடனம் (வலிமையுடன் প্রয়ோகித்தல்) செய்ய வேண்டும்।

Verse 30

आदौ यत्तत्त्वभागान्ते सूत्रे विन्यस्यपूजयेत् जुहुयादाहुतीस्तिस्रः सन्निधाय पावके

முதலில் அந்தத் தத்துவத்தை சூத்திரத்தின் இறுதிப்பகுதியில் ந்யாசமாக வைத்து வழிபட வேண்டும். பின்னர் நிறுவப்பட்ட அக்னியின் முன்னிலையில் மூன்று ஆஹுதிகளைச் செலுத்த வேண்டும்।

Verse 31

इत्यादाय कलासूत्रे योजयेच्छिष्यविग्रहात् सवीजायान्तु दीक्षायां समयाचारयागतः

இவ்வாறு தேவையான சாதனம்/குறியை எடுத்துக் கொண்டு, சீடனின் உடல்-வடிவத்திலிருந்து அதை இழுத்து கொண்டு வந்து கலா-சூத்திரத்தில் பொருத்த வேண்டும். ஆனால் ‘சபீஜ’ தீட்சையில் சமயமும் ஆசாரமும்—நியத விரதம், விதி—படி நடத்தல் வேண்டும்.

Verse 32

देहारम्भकरक्षार्थं मन्त्रसिद्धिफलादपि इष्टापूर्तादिधर्मार्थं व्यतिरिक्तं प्रबन्धकं

‘பிரபந்தக’ என்பது சாதாரண நோக்கங்களிலிருந்து வேறுபட்ட ஒழுங்கமைந்த அனுஷ்டானம்; இது உடலும் தொடங்கிய செயல்களும் பாதுகாப்படைய, மந்திர-சித்தியின் பலன் பெற, மேலும் இஷ்ட–பூர்த்த முதலான தர்மகிரியைகளின் பொருட்டு செய்யப்படுகிறது.

Verse 33

चैतन्यबोधकं सूक्ष्मं कलानामन्तरे स्मरेत् अमुनैव क्रमेणाथ कुर्यात्तर्पणदीपने

கலாக்களின் இடைவெளிகளில் சைதன்யத்தை விழிப்பிக்கும் அந்த நுண் தத்துவத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பின்னர் இதே வரிசைப்படி தர்ப்பணம் மற்றும் தீபனம் ஆகிய கிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 34

आहुतिभिः स्वमन्त्रेण तिसृभिस्तिसृभिस् तथा ॐ हौं शान्त्यतीतकलापाशाय स्वाहेत्यादितर्पणं ॐ हां हं हां शान्त्यतीतकलापाशाय हूम्फडित्यादिदीपनं तत् सूत्रं व्याप्तिबोधाय कलास्थानेषु पञ्चसु

பின்னர் தன் மந்திரத்தால் மூன்று-மூன்றாக ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும். தர்ப்பணத்தின் தொடக்கம்—“ॐ ஹௌம் ஶாந்த்யதீதகலாபாஶாய ஸ்வாஹா”; தீபனத்தின் தொடக்கம்—“ॐ ஹாம் ஹம் ஹாம் ஶாந்த்யதீதகலாபாஶாய ஹூம் ஃபட்” என. இந்த மந்திர-சூத்திரம் ஐந்து கலா-ஸ்தானங்களில் வியாப்தியை உணர்த்துவதற்காகும்.

Verse 35

ह्रीं त्रिभुवनाधिपानामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पदानामूनविंशतिमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः आदौ सतत्त्वभावेनेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हौं हौं इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सङ्गृह्य कुङ्कुमाज्येन तत्र साङ्गं शिवं यजेत् हूम्फडन्तैः कलामन्त्रैर् भित्त्वा पाशाननुक्रमात्

குங்குமம் கலந்த நெய்யால் திரவியத்தைச் சேகரித்து, அங்கே அங்கங்களுடன் (சாங்க) சிவனை வழிபட வேண்டும். பின்னர் ‘ஹூம்’ மற்றும் ‘ஃபட்’ என்று முடியும் கலா-மந்திரங்களால் வரிசையாக பாசங்களைத் துளைத்து வெட்டி நீக்க வேண்டும். (குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதிகளில் ‘ஹ்ரீம் த்ரிபுவனாதிபானாம்…’, ‘பதாநாமூனவிஂஶதிம்…’, ‘ஆதௌ ஸத்தத்த்வபாவேன…’, ‘ॐ ஹாம் ஹௌம் ஹௌம்…’ போன்ற பாடாந்தரங்கள் உள்ளன.)

Verse 36

नमो ऽन्तैश् च प्रविश्यान्तः कुर्याद् ग्रहणबन्धने ॐ हूं हां हौं हां हूं फट् शान्त्यतीतकलां गृह्णामि बध्नामि चेत्यादिमन्त्रैः कलानां ग्रहणबन्धनादिप्रयोगः पाशादीनाञ्च स्वीकारो ग्रहणं बन्धनं पुनः

விதிப்படி உள்ளே நுழைந்து ‘நமோ…’ எனும் வணக்கவாக்கியத்தால் நிறைவு செய்து, ‘ॐ हूं ஹாம் ஹௌம் ஹாம் हूं ஃபட்’ என்ற மந்திரத்தால் ‘கிரஹண–பந்தனம்’ செய்ய வேண்டும். ‘சாந்தியைத் தாண்டிய கலாவை நான் பற்றுகிறேன், கட்டுகிறேன்’ முதலிய மந்திரங்களால் கலாக்களின் பற்றுதல், கட்டுதல் முதலான பயன்பாடுகள் நிகழும்; மேலும் பாசம் முதலிய கருவிகளையும் சடங்காக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு மீண்டும் கிரஹண–பந்தன விதி கூறப்பட்டது.

Verse 37

पुरुषं प्रति निःशेषव्यापारप्रतिपत्तये उपवेश्याथ तत् सूत्रं शिष्यस्कन्धे निवेशयेत्

அந்த நபர் முழு செயல்முறையையும் நன்கு உணர்வதற்காக முதலில் அவரை அமரச் செய்து, பின்னர் அந்தப் புனித நூலை (சூத்திரம்/கயிறு) சீடனின் தோளில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 38

विस्तृताघप्रमोषाय शतं मूलेन होमयेत् शरावसम्पुटे पुंसः स्त्रियाश् च प्रणितोदरे

பரவலான பாவநீக்கத்திற்காக (குறிப்பிட்ட) மூலத்தால் நூறு ஆஹுதிகள் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். இந்தச் செயல் மூடியுள்ள சராவ-சம்புடத்தில், ஆண் அல்லது பெண் வயிற்றின் மீது வைத்து நடத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 39

हृदस्त्रसम्पुटं सूत्रं विधायाभ्यर्चयेद्धृदा सूत्रं शिवेन साङ्गेन कृत्वा सम्पातशोधितं

ஹ்ருதஸ்த்ர மந்திரத்தால் பாதுகாக்கப்பட்ட (சம்புடமிடப்பட்ட) நூலை அமைத்து, ஹ்ருதா (இதய) மந்திரத்தால் அதனை அர்ச்சிக்க வேண்டும். பின்னர் அங்கங்களுடன் கூடிய சிவமந்திரத்தால் நூலை சக்தியூட்டி, சம்பாதம் மூலம் சுத்திகரித்தால் அது தூய்மையடைகிறது.

Verse 40

निदध्यात् कलशस्याधो रक्षां विज्ञापयेदिति शिष्यं पुष्पं करे दत्वा सम्पूज्य कलशादिकं

ரட்சை நூல்/தாலியை கலசத்தின் கீழ் நிறுவி, ரட்சைச் சடங்கை சீடனுக்கு அறிவுறுத்த வேண்டும். பின்னர் சீடனின் கையில் மலரை அளித்து, கலசம் முதலியவற்றின் வழிபாட்டை முறையாக நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

Verse 41

प्रणमय्य वहिर्यायाद् यागमन्दिरमध्यतः मण्डलत्रितयं कृत्वा मुमुक्ष्वनुत्तराननान्

வணங்கி யாகமண்டபத்தின் நடுவிலிருந்து வெளியே செல்ல வேண்டும். முமுக்ஷு மூன்று மண்டலங்களை அமைத்து, ஒப்பற்ற முகமுடைய தேவர்களை முறையாக ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 42

भुक्तये पूर्ववक्त्रांश् च शिष्यांस्तत्र निवेशयेत् प्रथमे पञ्चगव्यस्य प्राशयेच्चुल्लकत्रयं

உணவு-விதிக்காக சீடர்களை அங்கே கிழக்குமுகமாக அமர்த்த வேண்டும். முதல் முறையில் பஞ்சகவ்யத்தை மூன்று சிறு அளவுகளாகப் பருகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 43

पाणिना कुशयुक्तेन अर्चितानन्तरान्तरं चरुन्ततस्तृतीये तु ग्रासत्रितयसम्मितं

குசப்புல் இணைந்த கையால் அர்ச்சிக்கப்பட்ட சருவை கால இடைவெளிகளுக்கு ஏற்ப அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மூன்றாம் முறையில் பகுதி மூன்று கிராச அளவாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 44

अष्टग्रासप्रमाणं वा दशनस्पर्शवर्जितं पालाशपुटके मुक्तौ भुक्तौ पिप्पलपत्रके

எட்டு கிராச அளவில் உணவு கொள்ள வேண்டும்; பற்கள் தொடாமல் இருக்க வேண்டும். பலாச இலைப் பொட்டலத்தில் வைத்து முதலில் அர்ப்பணித்து, பின்னர் அரச இலை மீது வைத்து உண்ண வேண்டும்.

Verse 45

कुम्भमाज्येनेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः निदध्यान् पूर्ववद्धृदा इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृदा सम्भोजनं दत्वा पूतैर् आचामयेज्जलैः दन्तकाष्ठं हृदा कृत्वा प्रक्षिपेच्छोभने शुभं

இதயபாவத்துடன் சம்போஜனம் (ஆசமன நிவேதனம்) அளித்து, தூய நீரால் ஆசமனம் செய்ய வேண்டும். தந்தகாஷ்டத்தையும் மனத்தால் புனிதப்படுத்தி, மங்களமான இனிய இடத்தில் எறிய வேண்டும். (சில பிரதிகளில் ‘கும்பமாஜ்யேன’ அல்லது ‘நிதத்யான் பூர்வவத்’ எனப் பாடவேறுபாடு உள்ளது.)

Verse 46

न्यूनादिदोषमोषाय मूलेनाष्टोत्तरं शतं विधाय स्थिण्डिलेशाय सर्वकर्मसमर्पणं

சடங்கில் குறைவு முதலிய தோஷங்களை நீக்க, மூலமந்திரத்தால் அஷ்டோத்தர சதம் (108) ஜபம் அல்லது ஹோம ஆஹுதிகள் செய்து, பின்னர் எல்லாக் கர்மங்களையும் ஸ்திண்டிலேசன் (வேதி-அதிபதி) திருவடிகளில் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 47

पूजाविसर्जनञ्चास्य चण्डेशस्य च पूजनं निर्माल्यमपनीयाथ शेषमग्नौ यजेच्चरोः

இந்தப் பூஜையின் விதிப்பூர்வ விசர்ஜனத்தை செய்து, சண்டேசரையும் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் நிர்மால்யம் (புனித மலர்வசேஷம்) அகற்றி, சருவின் மீதியை அக்னியில் ஆஹுதியாக செலுத்த வேண்டும்।

Verse 48

कलशं लोकपलांश् च पूजयित्वा विसृज्य च विसृजेद्गणमग्निञ्च रक्षितं यदि वाह्यतः

கலசத்தையும் லோகபாலர்களையும் பூஜித்து அவர்களை விசர்ஜனம் செய்ய வேண்டும்; கணங்களையும் விசர்ஜனம் செய்ய வேண்டும். மேலும் வெளியில் பாதுகாக்கப்பட்ட அக்னி இருந்தால், அதை விதிப்படி காத்து நிறைவு செய்ய வேண்டும்।

Verse 49

वाह्यतो लोकपालानां दत्वा सङ्क्षेपतो बलिं भस्मना शुद्धतोयैर् वा स्नात्वा या गालयं विशेत्

வெளியில் லோகபாலர்களுக்கு சுருக்கமாக பலி அளித்து, பஸ்மம் அல்லது தூய நீரால் ஸ்நானம் செய்து, பின்னர் யாகசாலையில் நுழைய வேண்டும்।

Verse 50

गृहस्थान् दर्भशय्यायां पूर्वशीर्षान् सुरक्षितान् हृदा सद्भस्मशय्यायां यतीन् दक्षिणमस्तकान्

கிருஹஸ்தர்களை தர்பை-படுக்கையில் தலை கிழக்காக இருக்குமாறு கவனமாக படுக்க வைக்க வேண்டும்; யதிகளை புனித பஸ்ம-படுக்கையில் உறுதியாக தலை தெற்காக இருக்குமாறு படுக்க வைக்க வேண்டும்।

Verse 51

शिखाबद्धसिखानस्त्रसप्तमाणवकान्वितान् विज्ञाय स्नापयेच्छिष्यांस्ततो यायात् पुनर्वहिः

அவர்கள் சிகை முறையாகக் கட்டப்பட்டதும், ஆயுதங்களுடன் ஏழு மாணவகர்களோடு இருப்பதும் அறிந்து, ஆசாரியர் சீடர்களுக்கு ஸ்நானம் செய்யச் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் மீண்டும் வெளியே செல்ல வேண்டும்.

Verse 52

ॐ हिलि हिलि त्रिशूलपाणये स्वाहा पञ्चगव्यञ्चरुं प्राश्य गृहीत्वा दन्तधावनं समाचम्य शिवं ध्यात्वा शय्यामास्थाय पावनीं

“ஓம் ஹிலி ஹிலி திரிசூலபாணயே ஸ்வாஹா।” பஞ்சகவ்யமும் சருவும் ப்ராஷணம் செய்து, பல் துடைப்புக் குச்சியை எடுத்துக் கொண்டு, ஆசமனம் செய்து, சிவனைத் தியானித்து, பாவனையான படுக்கையில் படுக்க வேண்டும்.

Verse 53

दीक्षागतङ्क्रियाकाण्डं संस्मरन् संविशेद्गुरुः इति सङ्क्षेपतः प्रोक्तो विधिर्दीक्षाधिवासने

தீட்சையுடன் தொடர்புடைய கிரியாகாண்டத்தை நினைவுகூர்ந்து குரு ஓய்வுக்குச் செல்ல வேண்டும். இவ்வாறு தீட்சாதிவாசன விதி சுருக்கமாக உரைக்கப்பட்டது.