
मण्डल 5
The Family Book of Atri
ரிக் வேதத்தின் மண்டலம் 5 ‘குடும்ப நூல்கள்’ (family books) வரிசையில் ஐந்தாவது; மரபுப்படி இது அத்ரி வம்சத்தாரான ஆத்திரேய முனிவர்களுக்குச் சொந்தமானதாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் ஆரம்ப ரிக் வேதத் தொகுப்பில் ஒரு இல்லற-பாடசாலை/சாகை மரபின் ஒருமித்த குரலை வெளிப்படுத்துகிறது. இம்மண்டலத்தின் ஸூக்தங்கள் முக்கிய தெய்வங்களை—குறிப்பாக அக்னி மற்றும் இந்திரன்—புகழ்வதோடு, தெய்வீக வைத்தியரும் மீட்பவர்களுமான அஷ்வினர்கள் பற்றிய புகழ்ச்சிப் பாடல்களின் குறிப்பிடத்தக்க தொகுதியையும் பாதுகாத்திருக்கின்றன. பழமையான சொல்வளம் மற்றும் சுருக்கமான, சூத்திர-செறிந்த நடை இதன் சிறப்பு; பழைய சொற்றொடர்கள் மற்றும் மரபாக வந்த கவிதை அமைப்புகள் இதில் அடிக்கடி காக்கப்படுகின்றன.
Sukta 5.1
இந்த ஸூக்தம் விடியற்காலையில் அக்னியை இல்லத்தீயாகவும் யாகத் தீயாகவும் எழுப்புகிறது—அவருடைய நாவுகள் மேலெழுந்து, அவருடைய ஒளி விண்ணை நோக்கி பாய்கிறது. அவர் ஊக்கமுற்ற ஹோத்ரு எனப் போற்றப்படுகிறார்; அவர் Ṛதத்தைத் தாங்கி, வானும் பூமியும் விரிவடையச் செய்து, நெய்யால் இடையறாது தூய்மைப்படுத்தப்படுகிறார்; அப்பொழுது வழிபாட்டாளரின் ஸ்தோத்திரம் அவரிலேயே நிலைபெற்று, பரந்த பொன்னொளியாக மாறுகிறது.
Sukta 5.2
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—மறைந்திருந்தும் எப்போதும் வெளிப்படும் தீயாக; ரகசிய இடத்தில் குழந்தைபோல் ஒளிந்திருந்தாலும், மனிதரின் உழைப்பிலும் யாகத்திலும் வெளிப்படையாகத் தோன்றுபவனாக. இதில் அக்னி ஞானமிக்க ஹோத்ரு என அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் (ஶுனஃஶேபனைப் போல) உயிர்களைப் பந்தங்களிலிருந்து விடுவித்து, புனித ஆசனத்தை அமைத்து ஆஹுதிகளை அர்ப்பணிக்கும் வழிபாட்டாளருக்கு பாதுகாப்பு, அமைதி, மற்றும் உறுதியான குடியிருப்பை அளிக்கிறார்.
Sukta 5.3
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—பல முகங்களைக் கொண்ட தெய்வீக சக்தியாக அவர், ஏற்றப்பட்டபோது வருணனின் அரசாட்சிச் சீரான ṛta-ஒழுங்கையும், மித்ரனின் இசைவான ஒற்றுமையையும், இந்திரனின் வெற்றிமிக்க வீரத்தையும் தன்னுள் வெளிப்படுத்துகிறார். வழிபடுபவரை குற்றம்/பாவம், பகைமையான பேச்சு, மறைமுக அல்லது வெளிப்படை தீங்கு ஆகியவற்றிலிருந்து காக்கவும்; சாபங்களைத் திருப்பி விடவும்; வஸு—நன்மை மற்றும் செழிப்பு—நோக்கி சரியான நடை (யாம) மீண்டும் நிலைபெறச் செய்யவும் அக்னியிடம் வேண்டுகிறது.
Sukta 5.4
ஆத்ரேய மரபைச் சேர்ந்த இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—அவரை வசுபதி (செல்வங்களின் அதிபதி) என்றும், யாகத்தை ஆளும் அரசத் திறன் என்றும் கூறி, அத்வரத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் அழைக்கிறது. அக்னி வாஜம் (வெற்றியளிக்கும் ஆற்றலும் நிறைவும்) மேலும் தீவிரப்படுத்தவும், மனிதர்களின் மோதல்களிடையே வெற்றியை உறுதிசெய்யவும், வழிபடுபவரில் ‘இனிய உலக-இடம்’ (ஸ்யோன லோக) உடன் பரந்த செழிப்பு—மக்கள், வலிமை, மாடுகள், நலன்—நிறுவவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 5.5
இந்த ஸூக்தம் நெய்யால் அக்னி ஜாதவேதஸைத் தூண்டி எழுப்பி, அவரை ஒளிமிக்க அறிஞராகப் புகழ்கிறது; அவர் ஹவிஸை ஏந்திச் செல்பவர், யஜமானனின் வாழ்வில் ருதம் (சரியான ஒழுங்கு) விழிப்புறச் செய்பவர். இது தெளிவான ஆஹுதி-செயலிலிருந்து தொடங்கி, விரிந்த பிரபஞ்ச இசைவுகளுக்குச் செல்கிறது—குறிப்பாக “ருதத்தின் தாய்மார்கள்” எனக் கூறப்படும் இரவும் விடியலும் கொண்ட தாளமுறைக்கு—மற்றும் இறுதியில் ஸ்வாஹா-வாக்கியங்களில் முடிகிறது; அவை பல தெய்வங்களுக்கு, பின்னர் எல்லாத் தேவர்களுக்கும் அர்ப்பணிப்பை விரிவுபடுத்துகின்றன.
Sukta 5.6
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—அவரே உண்மையான “இல்லம்” (அஸ்தம்) என்றும், எல்லா போஷண சக்திகளும், விரைவு ஆற்றல்களும், வெற்றியளிக்கும் வலிமைகளும் இயல்பாகச் சென்று சேரும் நிதி என்றும் கூறுகிறது. யாகத்தில் இவ்வலிமைகளை அக்னி இயக்கி எரியூட்ட வேண்டும் என்றும், பாடுவோருக்கு இடையறாத வளர்ச்சி (இஷ்) அளிக்க வேண்டும் என்றும் வேண்டுகிறது—குறிப்பாக வீர-வலிமையும் குதிரைபோன்ற வேகமும்.
Sukta 5.7
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை மனிதர்களிடையே மிக வலிமையானதும் மிக விரும்பத்தக்கதுமான தெய்வீக சக்தியாக அழைத்து வேண்டுகிறது; வழிபாட்டாளர்கள் தங்கள் ‘இஷ்’ (நோக்கம்/உந்துதல்) மற்றும் ‘ஸ்தோம’ (ஸ்துதி) ஒன்றிணைந்து யாகம் சரியான திசையில் செல்லுமாறு செய்க எனத் தூண்டுகிறது. அக்னி அனைத்தையும் நிறுவுபவன், இனிமையும் விரிவடையும் செழிப்பையும் அளிப்பவன், மேலும் அவனுடைய சக்தியால் பகைமைப் படைகள் (தஸ்யுக்கள்) வெல்லப்பட்டு உண்மையான வலிமைகள் பெறப்படுகின்றன எனப் போற்றப்படுகிறான்.
Sukta 5.8
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—தத்தை நாடுவோர் ஏற்றும் என்றும் பழமையான தீ, ஒளிவீசும் இல்லத் தலைவன்; அவர் ஒழுங்கை நிறுவி வழிபாட்டைச் சுமக்கிறார். பாடுவோரின் வணக்கத்தை அக்னி ஏற்றுக்கொள்ளவும், பிரகாசமான சமித்துகளால் தீவிரமாக எரியவும், வளர்ந்து வரும் தன் வல்லமையால் மானிடன் உலகியலான தடைகளை வெல்ல உதவவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 5.9
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை ஜாதவேதஸ்—அனைத்தையும் அறிந்த தீ—என்று அழைக்கிறது; அவர் ஹவிஸை ஏற்று மனிதரின் யாகப் பாதையில் அதை தேவர்களிடம் கொண்டு செல்கிறார். அக்னியின் நன்மை தரும் வழிநடத்தலும் செல்வம் அளிக்கும் ஆற்றலும் புகழப்படுகின்றன; அதே நேரத்தில் அவர் அடக்க இயலாதவர், கட்டுப்பாடின்றி விடப்பட்டால் எரித்து அழிக்கும் சக்தியாக மாறக்கூடும் என்பதும் ஒப்புக்கொள்ளப்படுகிறது. இறுதியில் வெற்றியுடனான செழிப்பு, வளர்ச்சி, மற்றும் மோதல்களில் பாதுகாப்பு வேண்டி பிரார்த்தனை நிறைவடைகிறது.
Sukta 5.10
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி-ஸூக்தம், தீ-புரோகிதரான அக்னியிடம் “ஓஜிஷ்ட த்யும்ன” — மிக வலிமையான ஒளிமிகு சக்தியை — இங்கு கொண்டு வரவும், வெற்றி, செல்வம், மற்றும் வலிமை (வாஜ) நோக்கி திறந்த பாதையை அமைக்கவும் வேண்டுகிறது. ஊக்கமூட்டும் சொற்கள் அக்னியை அலங்கரிப்பவர்களையும், உள்ளார்ந்த தீவிரம் (ஶுஷ்ம) மூலம் பரந்த புகழை எழுப்புவோரையும் இது போற்றுகிறது; இறுதியில் அக்னியை அங்கிரஸ் மற்றும் ஹோத்ரு என அழைத்து, மோதல்களின் நடுவிலும் அனைத்தையும் வெல்லும் செல்வமும் வளர்ச்சியும் அருளுமாறு வேண்டுகிறது.
Sukta 5.11
அக்னியைப் போற்றும் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், அவரை மக்களின் விழிப்பான காவலனாகவும், பாரதர்களை நேர்வழியில் நடத்தும் ஒளிமிக்க புரோகித-சக்தியாகவும் வர்ணிக்கிறது. “ஒவ்வொரு இல்லத்திலும்” உள்ள அவரது உலகளாவிய இருப்பை இது வலியுறுத்துகிறது; மேலும் அவர் தெய்வத் தூதராகவும் ஹவியை ஏந்திச் செல்லும் ஹவி-வாஹகராகவும் கூறப்படுகிறது. மந்தனத்தின் மூலம் மறைந்திருந்த தீயை வெளிப்படுத்தி, அங்கிரஸர்கள் பழங்காலத்தில் அக்னியை கண்டறிந்தனர் என்பதையும் இது நினைவூட்டுகிறது.
Sukta 5.12
அக்னியை நோக்கிய இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், முனிவரின் “நன்கு சுத்திகரிக்கப்பட்ட” வாக்கை ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கிறது; மேலும் யாகத்தில் ṛta-வை நிறுவி காக்கும், உண்மை தாங்கும், விரிந்த வृषன் (காளை) என அக்னியைப் புகழ்கிறது. இதில்—பகைமைச் சக்திகளை யார் கட்டுப்படுத்துகிறார், பொய்மையிலிருந்து அக்னியின் பங்கைக் யார் காக்கிறார், “வாக்கு/சொல்” யாரால் பாதுகாக்கப்படுகிறது—என்று கேட்கிறது; சரியான ஒழுங்குடைய யாகம், கட்டுப்பட்ட பேச்சு, மற்றும் தெய்வீக காவல் ஆகியவை ஒன்றாகச் சேர்ந்து வழிபாட்டாளருக்கு வெற்றியும் நிலையான வாசஸ்தலமும் உறுதி செய்கின்றன என்பதைக் குறிப்பதாகும்.
Sukta 5.13
அத்திரியின் இந்தச் சுருக்கமான அக்னி-ஸூக்தம், பாடலால் விழித்தெழும் அக்னியைப் போற்றுகிறது; யாகத்தை விரிவாகவும் பயனுள்ளதாகவும் ஆக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஹோத்ரு அவரே. இதில் புகழ்ச்சி (அர்ச்) என்பது தீ மூட்டுதல், பாதுகாப்பு, மேலும் “பல நிற” செழிப்பு அருகே வருதல் ஆகியவற்றுடன் மீண்டும் மீண்டும் இணைக்கப்படுகிறது; யாகச் சடங்கிற்கு தேவர்களை ஒன்றுகூடச் செய்யும் மையமாக அக்னி வர்ணிக்கப்படுகிறார்.
Sukta 5.14
அத்திரியின் இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், புகழ்ச்சியும் சமித்துகளாலும் அக்னியை விழித்தெழுமாறு அழைக்கிறது; அவர் யஜமானனின் ஆஹுதிகளை தேவர்களின் சபைக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக. அக்னி புதிதாய் பிறந்த ஒளியாகப் போற்றப்படுகிறார்; அவர் இருளையும் பகைமைச் சக்திகளையும் வென்று “மாடுகள்/கதிர்கள்”, நீர்கள், ஒளிமிகு விண்ணுலகை மீட்டெடுக்கிறார்; மேலும் நெய், ஸ்தோத்திரங்கள், நேரிய நோக்கம் ஆகியவற்றால் வலிமை பெறுகிறார்.
Sukta 5.15
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், அக்னிதேவனை ஞானமிக்க, பழம்பெரும் ரிஷி என்றும், நெய்யால் ஏற்றப்பட்டு தூய்மைப்படுத்தப்படும் செல்வமும் நிலைத்தன்மையும் தாங்குபவர் என்றும் போற்றுகிறது. யாகச் சுழற்சிகளில் எப்போதும் புதிதாய் பிறப்பவர், பகைமையை விரட்டும் கடும் காவலர், மேலும் குகையில் மறைந்துள்ள “அடிச்சுவடு” எனவும் அக்னி வர்ணிக்கப்படுகிறார்; அவர் மாபெரும் வளத்தை விழிப்பூட்டிப், அத்ரியை இருளைக் கடந்து அழைத்துச் செல்கிறார்.
Sukta 5.16
இந்தச் சுருக்கமான வசிஷ்ட ஸ்தோத்திரம், ஒளிரும் என்றும் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் அக்கினியின் ஜ்வாலையைப் புகழ்கிறது; மனிதர்கள் அவரை நம்பத்தகுந்த நண்பனாகவும் வழிகாட்டியாகவும் கருதி “முன்னிலையில்” நிறுவுகின்றனர். சமூகத்திற்காக வலிமையைச் சேர்க்கவும், மோதல்களில் காக்கவும், வாற்ய (விரும்பத்தகுந்த செழிப்பு) அளிக்கவும், மேலும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) நிலைக்கும் பாதுகாப்பான நிலையைக் நிறுவவும் அக்கினியிடம் வேண்டுகிறது.
Sukta 5.17
வசிஷ்டரின் இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், நன்கு அமைந்த யாகத்தின் மூலம் மர்த்திய வழிபாட்டாளரை “மேலும் வலிமையான” தெய்வீக உதவியாளரின் அருகே கொண்டு செல்கிறது; அக்னியைப் பாதுகாவலன், வழிகாட்டி, வளர்ச்சியளிப்பவன் எனப் புகழ்கிறது. அக்னி ஒளிமிக்க, அண்டவியல் உருவகங்களில் வர்ணிக்கப்படுகிறார்—ஜ்வாலையால் ஆடைபோல் மூடப்பட்டவர், ஊக்கமூட்டிய வாக்கால் இயக்கப்படுபவர்—என்று; கவிஞன் வேண்டுவது, அவர் விரும்பிய நன்மையை காத்தருளவும், நலநிலை அளிக்கவும், மோதல்களில் வலிமைக்காக மேலும் பிரகாசித்து எரியவும் ஆகும்.
Sukta 5.18
இந்தச் சிறு ஸூக்தம் விடியற்காலத்தில் அக்னியை ‘அதிதி’—தெய்வீக விருந்தினர்—என்று போற்றுகிறது; தீயும் ஹோம அர்ப்பணிப்பும் வழியாக மனித இல்லத்தில் அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்கிறது. அக்னி அமரன் என அழைக்கப்படுகிறார்; மர்த்தியர்களின் ஆஹுதிகளில் மகிழ்வார், ரதம் போல் சேதமின்றி முன்னே செல்பவர், மேலும் தாராளமான யஜமானர்களின் புகழையும் செழிப்பையும் பெருக்குபவர்.
Sukta 5.19
இந்தச் சிறிய அக்னி-ஸூக்தம், தாயின் உள்ளே மறைந்திருக்கும் தீயின் பிறப்பைத் தியானிக்கிறது—மூடுபடலங்களில் ஒளிந்து இருந்து, பின்னர் தனித்த வடிவில் வெளிப்படுகிறது. சமூகங்களையும் செழிப்பையும் வளர்க்கும் அக்னியின் ஒளிமிகு, உயிரூட்டும் ஆற்றலைப் புகழ்கிறது; மேலும் காற்றும் சாம்பலும் உடன் நகரும் கதிர்/சுடர் போல அவன் இயக்கமிக்க விளையாட்டை நினைவூட்டுகிறது—செயலுக்காகத் தன் சக்திகளை கூர்மையாக்குகிறான்.
Sukta 5.20
அத்திரி முனிவர்களின் இந்தச் சுருக்கமான அக்னி-ஸூக்தம், உண்மையிலேயே “கேட்கத் தகுந்த”தும் தேவர்களுடன் ஒத்திசைவுடையதுமான செல்வத்தை அளிப்பவனாக அக்னியை அழைக்கிறது. இதில் அக்னியே ஹோத்ரு எனத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்—பழமையானவன், யாகத்தில் முதன்மையானவன்—அவன் தக்ஷ (சரியான திறன்/விவேக-சக்தி) நிறைவு பெறச் செய்து, வழிபடுபவனை ṛத-அடிப்படையிலான செழிப்பு, ஒளி (மாடுகள்/கதிர்கள்) மற்றும் வீர வலிமை நோக்கி நடத்துகிறான்.
Sukta 5.21
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், அக்னியை “மனுஷ்வத்” (manuṣvat) — மனிதர் வழக்கப்படி — அழைக்கிறது; யாகத் தீயை முறையாக நிறுவி எரியவைத்து, அது தேவர்களிடம் வழிபாட்டையும் ஹவிசையும் கொண்டு செல்ல வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அக்னி, எல்லாத் தேவர்களும் ஒருமனதாகத் தங்கள் தூதன் (dūta) எனத் தேர்ந்தெடுத்தவர் என்று புகழப்படுகிறார்; மேலும் அவர் பிரகாசமாக எரிந்து, வளர்ச்சியும் செழிப்பும் தாங்கும் ஒழுங்கமைந்த சத்தியமான “ருதத்தின் கருவில்” (ṛta) தமது ஆசனத்தை ஏற்குமாறு ஊக்கப்படுத்தப்படுகிறார்.
Sukta 5.22
இந்தச் சுருக்கமான ஆத்திரேய ஸூக்தம் அக்னியைத் தூய்மைப்படுத்தும் ஜ்வாலையாகவும் யாகத்தின் அன்பிற்குரிய ஹோத்ராகவும் அழைக்கிறது; கவிஞர்களின் ஊக்கமூட்டிய வாக்கை அவர் அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் அக்னி, விவேகமிக்க மனத்துடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தெய்வீக காவலனாக வர்ணிக்கப்படுகிறார்; மேலும் ஆத்திரி குலத்தார் ஸ்தோமங்களாலும் கீரைகளாலும் அக்னியை “வளர்த்தி” அலங்கரிப்பவர்கள் எனச் சிறப்பிக்கப்படுகின்றனர். நோக்கம் சடங்கியல் மற்றும் பக்திசார்ந்தது—அக்னியின் இருப்பைத் தீவிரப்படுத்துதல், அவரது உதவியை உறுதிப்படுத்துதல், மற்றும் அவரது பிரகாசமான வழிகாட்டுதலின் கீழ் யாகம் ஒழுங்காக முன்னேறச் செய்வது.
Sukta 5.23
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், தீய சக்திகளைத் தள்ளி முன்னேறச் செய்யும் ‘சஹந்தம’—அதாவது மிக வெற்றியளிக்கும், ஒளிமிக்க செல்வம் (ரயி, த்யும்ன) கொண்டு வருமாறு அக்னிதேவனை வேண்டுகிறது. இதில் அக்னி, எல்லா மக்களாலும் நாடப்படும் அன்பிற்குரிய ஹோத்ரு எனப் புகழப்படுகிறார்; இறுதியில் வழிபாட்டாளர்களின் இல்லங்களில் அக்னி பிரகாசமாக எரிந்து, செழிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பை அருளுமாறு நேரடியாக வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 5.24
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம் ஒரு பாதுகாப்பு வேண்டுதல்: வழிபடுவோர்க்கு அக்னி மிக அருகிலான இருப்பாக (அந்தம)வும் உறுதியான அடைக்கலமாக/பாதுகாப்புக் கவசமாக (வரூத்ய)வும் இருக்க வேண்டுமெனக் கவிஞன் வேண்டுகிறான். அக்னி விழித்தெழுந்து அழைப்பைக் கேட்டு, தன் காவல் வலிமையை விரிவுபடுத்தி, பகைமையான நோக்கிலிருந்து சமூகத்தை மீட்குமாறு அழைக்கப்படுகிறார். இறுதியில், புனிதப் பணியில் ஈடுபட்டுள்ள தன் துணைவர்களுக்கு அக்னியின் அருளும் மங்களமான நலனும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 5.25
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—அவர் தெய்வீக உதவியாளர்; உண்மையுடன் யாகம் செய்பவர்க்கு செல்வம், புகழ், வலிமையான சந்ததி அளித்து, வழிபாட்டாளரை பகைமைச் சக்திகளிலிருந்து காக்கிறார். அக்னி சத்தியமூர்த்தியாகவும், ரிஷி-பிறந்த சக்தியாகவும் அழைக்கப்படுகிறார்; ஆபத்தான நீரை கப்பல் கடத்துவது போல, பகைமையைத் தாண்டி பக்தனை ‘கரை சேர்க்கும்’வர். மொத்த நோக்கம் யாகம் வெற்றியடையவும் ஆசீர்வாதம் பெறவும், மேலும் எதிர்ப்பைத் தாண்டி பாதுகாப்பாகச் செல்லவும் ஆகும்.
Sukta 5.26
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை ஒளிமிகு பரிசுத்திகரனாகவும் தெய்வீக யாஜகனாகவும் அழைக்கிறது; அவருடைய “நா” ஹவிஸை எடுத்துச் சென்று தேவர்களை யாகத்திற்குக் கூவி அழைக்கிறது. அக்னி புனித பர்ஹிஸ் (யாகாசனம்) மீது தேவர்களை அமரச் செய்யவும், சோமம் பிழியும் வழிபாட்டாளருக்கு வலிமையும் வீரத் துடிப்பும் (சுவீர்ய) அளிக்கவும் வேண்டுகிறது. இறுதியில் அழைப்பு முழு தெய்வச் சபையினருக்கும் விரிகிறது—மருத்துகள், அஷ்வினர்கள், மித்ரன், வருணன் மற்றும் எல்லாத் தேவர்களும்—இதனால் நிறைவான, நன்கு ஆயத்தமான யாகம் குறிக்கப்படுகிறது.
Sukta 5.27
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் அக்னியை வைஶ்வாநரன்—அனைவருக்கும் பொதுவான அக்கினி, அரசாட்சிச் செல்வாக்குடைய சக்தி—என்று போற்றுகிறது; உலகில் செழிப்பு மற்றும் ṛta (சரியான ஒழுங்கு/நியதி) வெளிப்படச் செய்பவனாகக் காட்டுகிறது. த்ரி-அருணன் எனும் தானதாரர்-சூழல் வழியாக அக்னியின் மகிமை அமைக்கப்படுகிறது; மேலும் ஸூக்தத்தின் பலன் யாகவாக்கு/ṛc–vāc (வாணி) மற்றும் அஶ்வமேதச் சூழலுடன் இணைக்கப்படுகிறது. இறுதியில் இந்திரன்–அக்னி இணைந்து அழைக்கப்படுகின்றனர்—க்ஷத்ர (அரச அதிகாரம்/சார்வபௌம வீரியம்) நிலைபெறச் செய்ய.
Sukta 5.28
இந்தச் சிறு ஸூக்தம், ஏற்றப்பட்டு வானைத் தொடும் சுடராய் விளங்கும் அக்னியைப் புகழ்கிறது; கிழக்கில் இருந்து எல்லா விரும்பத்தக்க கொடைகளையும் ஏந்தி வரும் உஷஸ் (விடியல்) வருகையில், அவளுடன் அக்னியின் ஒளி சந்திக்கிறது. விடியலொளியில் உலகம் விழித்தெழுவதையும் யாகம் விழிப்பதையும் இது இணைத்து, அக்னியை ஹவ்யவாஹனன்—தேவர்களிடம் ஹவியை உறுதியாக எடுத்துச் செல்லும் வாகன்—எனத் தேர்ந்தெடுக்குமாறு வழிபாட்டாளர்களைத் தூண்டுகிறது.
Sukta 5.29
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—மருத்களின் உறுதியான, அனைத்தையும் அறிந்த தலைவராக அவரைச் சித்தரித்து—உலக ஒழுங்கை நிறுவும் அவரது ஆற்றலையும், தடையின் ஆதிமாதிரியாகிய பாம்பு (அஹி) மீது அவர் பெற்ற தீர்மானமான வெற்றியையும் கொண்டாடுகிறது. ‘மூன்று’ என்ற கரு மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது (அர்யமனின் ஒழுங்குவிதி, ஒளிமிகு உலகங்கள், ஓடைகள்/நீர்கள்); இதன் மூலம் இந்திரனின் வெற்றி பிரபஞ்ச ஒழுங்கின் மீள்நிறுவலாகவும், உயிரளிக்கும் நீரும் ஒளியும் விடுதலை பெறுதலாகவும் விளக்கப்படுகிறது. இறுதியில் கவி புதிதாக வடித்த பிரஹ்மன் (ஸ்தோத்திரக் கலை) இந்திரனுக்கு அர்ப்பணித்து, அந்த வேண்டுதலை நன்கு நெய்யப்பட்ட ஆடையுடனும் உறுதியாக அமைக்கப்பட்ட ரதத்துடனும் ஒப்பிடுகிறார்.
Sukta 5.30
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—அவர் விரைந்து வருபவர், சோமத்தை நேசிக்கும் வீரன்; அழைப்புக்கு உடனே பதிலளித்து, பகைமைச் சக்திகளை முறியடிப்பவர்; குறிப்பாக ஒளி, மாடுகள், செழிப்பு ஆகியவற்றைத் தடுத்து நிறுத்தும் தஸ்யு படைகளைச் சிதைப்பவர். புகழ்ச்சியுடன் கூடிய தெளிவான போர்க் காட்சிகள் இதில் நெய்யப்பட்டுள்ளன—போருக்கு முன்னேறும் இந்திரன், மறைந்திருந்த “மாடுகள்” (செல்வம்/ஒளி) வெளிப்படுத்துதல்—மற்றும் இறுதியில் கவி பெற்ற உறுதியான பலன்களையும் வெற்றியின் யாகச் சின்னங்களையும் நினைவுகூர்கிறார்.
Sukta 5.31
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—ரதமேறி வரும், எதிர்க்க முடியாத வல்லமையாக; அவர் பாதையைத் திறந்து சுத்தப்படுத்துகிறார், ‘மந்தைகள்’ (செல்வமும் ஆற்றல்களும்) ஒழுங்குபடுத்துகிறார், மேலும் முன்னணியில் இருந்து பாதுகாப்பாக வழிநடத்துகிறார். அஹி/வ்ருத்ரன் மற்றும் ஶுஷ்ணனின் ஏமாற்றும் மாயைகள்மீது அவர் பெற்ற தீர்மானமான வெற்றிகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன; இந்திரன் தடைகளை உடைக்கிறார், தஸ்யுக்களை விரட்டுகிறார், தம் பக்தர்களிடையே வலிமையை நிறுவுகிறார் என்பதும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறுதியில் பாதுகாப்பு ஆசீர்வாதம்: இந்திரனில் மகிழ்வோர் தீங்கில் இருந்து காக்கப்படவும், ஓஜஸ் (உயிர்வலிமை) பெறவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 5.32
இந்த ஸூக்தம் தடைகளை உடைப்பவனாகிய இந்திரனைப் புகழ்கிறது: அவர் மலையைப் பிளந்து, அடக்கி வைக்கப்பட்ட நீர்களை விடுவித்து, உயிரளிக்கும் ஓடைகளைத் தடுத்து வைத்திருந்த தானவனைத் தாக்கி வீழ்த்துகிறார். இந்திரனின் எதிர்க்க முடியாத வஜ்ர-வல்லமை ஒரு பிரபஞ்சச் செயல் எனப் போற்றப்படுகிறது; அது ṛta (சரியான ஒழுங்கு/நியதி) மீண்டும் நிலைபெறச் செய்து, ரிஷிகளுக்கும் அவர்களது சமூகத்திற்கும் செழிப்பை இயலுமைப்படுத்துகிறது. முடிவில் சிந்தனைத் தொனியில், பிரஹ்மன் (புனித வாக்கு/யாகச் சடங்கு) மீது பற்றுடையோர் ஏன் இந்திரனின் தாராளமான, பருவத்திற்கேற்ற அளிப்பைத் தடுக்க முயல்வார்கள் என்று கேட்கிறது.
Sukta 5.33
அத்திரியின் இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் ஒப்பற்ற வலிமையையும் போரில் வெற்றியை அளிக்கும் துணையையும் போற்றுகிறது; அவர் “சுமதி” (நல்ல மனம்/நல்வழி அறிவு) எழுப்பி, வழிபடுவோருக்கு வெற்றிப் பராக்கிரமத்தை அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் இந்திரனின் பாம்பு-நசிக்கும் வீரமும், கருணையுடன் செல்வம் வழங்கும் அருளும் நினைவுகூரப்படுகின்றன; செழிப்பு தெய்வ வழிநடத்தும் “சேர்த்தெடுப்பு” என வரையப்படுகிறது—பசுக்கள் பாதுகாப்பான தொழுவில் வந்து கூடுவது போல.
Sukta 5.34
ரிக் வேதம் 5.34 என்பது அத்ரி மரபின் ஒரு ஸூக்தம்; இது சோமப் பிழிதல் (சோம-ப்ரஸ்ஸிங்) வழியாக இந்திரனை அழைத்து, அவரை ‘அஜாதசத்ரு’ (விரோதம் பிறக்காதவன்) என்றும் ‘ப்ரஹ்ம-வாஹஸ்’ (வாக்கு/ப்ரஹ்மத்தின் தாங்கி) என்றும் புகழ்கிறது. ஒழுக்கத்துடன் ஹவிஸ் அர்ப்பணித்து சோமத்தைப் பிழிபவர்களையும், பிழியாதவர்களையும் எதிரெதிராகக் காட்டி, இந்திரனை உலக ஒழுங்கான ṛta-வை இயக்கத்தில் நிறுத்தும் சக்தியாகவும், தடுக்கும் வலிமைகளை அடக்கும் ஒருவனாகவும், யாகத்தை வெற்றி மற்றும் வளர்ச்சி நோக்கி முன்னெடுப்பவனாகவும் வர்ணிக்கிறது.
Sukta 5.35
அத்ரி மரபைச் சேர்ந்த இந்த இந்திர ஸூக்தம், தேவன் தன் மிக “பலன் தரும் உறுதி/தீர்மானம்” (க்ரது) என்பதைச் செயற்படும் உதவியாகக் கொண்டு வந்து, அதை வழிபடுவோருக்குப் போட்டிகளிலும் அன்றாடப் போராட்டத்திலும் வெற்றியை அளிக்கும் சக்தியாக மாற்ற வேண்டுமென வேண்டுகிறது. மேலும், பகைமையான எதிர் உந்துதல்களை அடக்கி, பாடுவோரின் ரதத்தை—அவர்களின் முன்னேற்றப் பயணத்தின் சின்னம்—காக்கும்படி இந்திரனைப் பணிகிறது; அப்பொழுது அவர்களின் புகழ்ப்பாடலும் கீர்த்தியும் “வானில்”, அதாவது உண்மையின் ஒளிமயமான உலகில், நிலைபெறும்.
Sukta 5.36
இது அவசரமான சோம-அழைப்பு பாடல்; செல்வங்களை அறிந்து வழங்கும் இந்திரனை சோமப் பிழியும் இடத்துக்கு வந்து நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட சோமத்தை அருந்துமாறு கவிஞன் அழைக்கிறான். பிழிப்புக் கல், பிழிந்து (பாலுடன்) கலந்த சோமம் போன்ற தெளிவான யாகக் காட்சிகளால் அழைப்பு மேலும் தீவிரப்படுத்தப்படுகிறது; ‘இடமும் வலமும்’ இருபுறத்திலிருந்தும் செல்வம் வழங்குமாறு இந்திரனிடம் வேண்டப்படுகிறது. முடிவில் இந்திரனின் இளமைத் திறனும் மருதர்களுடன் உள்ள அவரது தொடர்பும் நினைவூட்டப்படுகிறது.
Sukta 5.37
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம் “இந்திரனுக்காக சோமத்தைப் பிழிபவன்” எனப்படும் யஜமானனைப் புகழ்கிறது. அவன் சூரிய ஒளியுடன் முன்னே செல்பவனாக வர்ணிக்கப்படுகிறான்; உஷஸ்கள் அவன் யாகத்திற்காக உறுதியான பாதையைத் திறக்கின்றன. இந்திரனின் வெற்றியளிக்கும் ரத-வல்லமை பல சக்திகளைத் தன்னைச் சுற்றி ஒன்றுகூடச் செய்கிறது; மேலும், சூரியனும் அக்னியும் அருள்புரியும் அந்தச் சோம-தானகருக்கு முழுமை—அமைதிக் காலத்தில் சமாதானமும், போரில் வெற்றியும்—என்று இந்தப் பாடல் வாக்குறுதி அளிக்கிறது.
Sukta 5.38
இந்திரனைப் போற்றும் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், அவரது தாராளத்தின் பரந்த தன்மையையும், அவரது பாதுகாப்புச் சக்தியின் தொலைவளரும் தாக்கத்தையும் புகழ்ந்து, வழிபடுவோரின் ‘த்யும்னா’—ஒளிமிகு வலிமைகளும் வெற்றியூட்டும் ஆற்றல்களும்—அதிகரிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. பக்தர்களின் நலனுக்காக வானத்தையும் இயக்கமுள்ள பூமி-வெளியையும் ஆளும் இந்திரனின் வலிமையான பராக்கிரமம் (ஶுஷ்ம) நினைவுகூரப்படுகிறது; இறுதியில், அவரது அடைக்கலம் (ஶர்மன்) உள்ளே நாங்கள் பாதுகாப்பாகத் தங்க, அவரது உதவியால் நன்கு காவல்பெற வேண்டுமென மன்றாடுகிறது.
Sukta 5.39
இந்திரனை நோக்கிய அத்திரியின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், வெற்றிச் சக்தியின் தேவனை வேண்டுகிறது—அவன் தனது “ஒளிரும், பொங்கி வழியும்” செல்வமும் வலிமையும் குறையாமல் பொழிந்து, “இரு கைகளாலும்” செழிப்பை அளிக்க வேண்டும் என்று. இதில் இந்திரனின் புகழ்பெற்ற தான-இச்சை (ப்ரராத்யம்) வலியுறுத்தப்படுகிறது; அது உறுதியானதையும் தளரச் செய்ய வல்லது. இறுதியில், அத்திரிகள் தங்களின் அபிஷேகமுற்ற புகழ்ச்சியின் சுயவிழிப்புணர்வான செயலில் நிறைவு செய்கின்றனர்—பிரஹ்மம்-தாங்கும் சக்தியாக ஒளிரும் வாக்கு.
Sukta 5.40
இந்த ஸூக்தம், சோமத்தின் அதிபதியும் உச்சமான வ்ருத்ரஹந்தாவுமான இந்திரனை அழைக்கிறது; அவர் பிழிந்த சோமத்திடம் விரைந்து வந்து யஜமானனுக்கு வெற்றியளிக்கும் வலிமையை அளிக்க வேண்டும். பின்னர் புகழ்பெற்ற அத்ரி-கதை விரிகிறது: ஸ்வர்பானு எனும் அசுரன் சூரியனை இருளால் மறைக்க, உலகங்கள் குழப்பத்தில் ஆழ்கின்றன; அத்ரிகள் தங்கள் உள்ளுணர்வும் மந்திர-சக்தியும் கொண்டு மறைந்த சூரியனை மீட்டெடுத்து, ஒளியையும் ருத-ஒழுங்கையும் மீண்டும் நிலைநாட்டுகின்றனர்.
Sukta 5.41
ரிக் வேதம் 5.41 என்பது விரிவான பிரார்த்தனை; முதலில் Ṛta (அண்ட ஒழுங்கு) காக்கும் மித்ர–வருணரை வேண்டி, யஜமானனைப் பாதுகாக்கவும், வலிமை, செழிப்பு, பாதுகாப்பான பயணம் ஆகியவற்றை அருளவும் கோருகிறது. பின்னர் இந்த ஸூக்தம் ‘அனைத்துச் சக்திகளையும்’ அழைக்கும் வகையில் விரிகிறது—மற்ற தேவர்கள் மற்றும் இயற்கையின் காவலர்கள் (நீர்கள்/ஆபः, மூலிகைகள்/தாவரங்கள், வானம், காடுகள், மலைகள்) ஆகியோரையும் சிகிச்சை, பாதுகாப்பு, நலன் ஆகியவற்றிற்காக அழைக்கிறது—இறுதியில் வழிபடுவோர்மேல் ஊட்டமளிக்கும் நிறைவு-செழிப்பு பொழியப்பட வேண்டும் என்ற சுருக்கமான வேண்டுதலுடன் முடிகிறது.
Sukta 5.42
ரிக் வேதம் 5.42 என்பது பாதுகாப்பும் செழிப்பும் வேண்டி பாடப்படும் விரிவான ஸூக்தம். இதில் ஆதித்யர்களிடம்—குறிப்பாக வருணன், மித்ரன், பகன், அதிதி—“அமைதி தரும்” வேண்டுதல் செலுத்தப்பட்டு, தம் (சரியான ஒழுங்கு), பாதுகாப்பான பயணம், நலன் ஆகியவை வேண்டப்படுகின்றன. மேலும் மருதர்கள் மற்றும் அஸ்வின்கள் போன்ற துணைத் தெய்வ சக்திகளை அழைத்து, பகைமை சக்திகளைத் துரத்தவும், வழிபாட்டாளருக்கும் சமூகத்திற்கும் செல்வம், வலிமை, “அமர” நல்வாழ்வு/நல்லதிர்ஷ்டம் அளிக்கவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 5.43
ரிக் வேதம் 5.43 என்பது விஶ்வே தேவாஃ (அனைத்து தேவர்கள்) குறித்த விரிந்த அழைப்பு; அவர்கள் போஷிக்கும், மகிழ்ச்சி அளிக்கும் சக்திகளாகக் கற்பிக்கப்படுகின்றனர்—யஜமானனின் வாழ்வில் வளத்தின் “பால் மற்றும் தேன்” பொழிகின்றவர்கள். பாடல் முக்கிய தெய்வ உதவியாளர்களை (குறிப்பாக பூஷன், வாயு; இறுதியில் அஷ்வின்கள்) வரிசையாக நினைவுகூர்ந்து, ரயி (முழுமையான செல்வம்), வாஜ (செயல்திறன் மிக்க வலிமை மற்றும் வெற்றி), வழிகாட்டல், பாதுகாப்பு, மேலும் “அமர” நல்வாழ்வு/நல்லதிர்ஷ்டம் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது.
Sukta 5.44
இந்த சூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—அவரை மிகப் பழமையானதும் எப்போதும் புதுப்பிக்கப்படும் புரோகித-சக்தியுமாக, பர்ஹிஸில் அமர்ந்தவராக, ‘சூரிய-லோகங்களை கண்டுபிடிப்பவர்’ (svàr-vid) ஆக, மேலும் ஊக்கமூட்டிய வாக்கினால் ‘பால்கறக்கப்படுபவர்’ (அழைக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்படுபவர்) ஆக வர்ணிக்கிறது. பாரம்பரிய யாக முறையில் அக்னியை அழைப்பதிலிருந்து தொடங்கி, மாயை/ஏமாற்றுச் சக்திகளை வென்று நிற்கும் ஒளிமிகு காவலராக அவரைச் சித்தரிக்கிறது; இறுதியில் அக்னி விழித்தெழுந்தார் என்றும், ருக், சாமன், சோமம்—மூன்றும்—நண்பனாகவும் உடனுறை-துணைநிவாசியாகவும் அவரிடமே வந்து ஒன்றுகூடுகின்றன என்றும் அறிவிக்கிறது.
Sukta 5.45
அத்ரி மரபைச் சேர்ந்த இந்த ஸூக்தம் உஷஸ்–சூர்யன் இணைத் தெய்வத்தைக் கீர்த்திக்கிறது—இருளை உடைத்து மறைவைத் திறந்து, மனிதருக்காக “வாசல்களைத் திறந்து”, யஜமானனை ஸ்வர்கம்/ஒளி நோக்கி மேலே வழிநடத்தும் ஒளிமிக்க சக்தியாக. இதில் மீண்டும் மீண்டும் ‘தீ’ (dhī; ஊக்கமூட்டப்பட்ட அறிவு/உந்துதல் பெற்ற ஞானம்) என்பதே செயலாற்றும் வலிமை என மையப்படுத்தப்படுகிறது; அதனால் மறைந்திருந்த “பசுக்கள்/ஒளி” விடுவிக்கப்படுகின்றன, நவக்வர்கள் தங்கள் கடத்தல்/பாதைநிறைவைச் சாதிக்கின்றனர், மேலும் வழிபடுபவன் தெய்வீகப் பாதுகாப்பும் துன்பத்திலிருந்து விடுதலையும் பெறுகிறான்.
Sukta 5.46
இந்த ஆத்திரேய மரபின் ஸூக்தம், யஜமானனின் பயணத்திற்கு வழிகாட்டல், பாதுகாப்பு, மற்றும் ṛta (சரியான ஒழுங்கு/நேர்மையான இயக்கம்) ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைந்த சக்திகளாக விஶ்வே தேவாஃ-ஐ அழைக்கிறது. இது ஒரு வலுவான உருவகத்துடன் தொடங்குகிறது: உள்ளார்ந்த ‘வித்வான்’ தன்னை குதிரைபோல் இணைத்து, பாதைகளில் நேராக முன்னே நடத்துகிறான்; பின்னர் மருத்கள், ப்ருஹஸ்பதி, பூஷன், மற்றும் ஆதித்யர்கள் ஆகியோருக்கான அனைவர்-உள்ளடக்கிய அழைப்பு விரிகிறது; இறுதியில் தேவபத்னிகள் (தேவர்களின் துணைத் தேவியர்)-ஐ விழிப்பூட்டி, தெய்வீகத் தாளம்/ṛta-இயக்கத்தை இயக்கச் செய்கிறது.
Sukta 5.47
இந்தச் சுருக்கமான ஆத்திரேய ஸூக்தம் ஒரு மர்மமான பெண்-மையமான பிரபஞ்ச சக்தியை அழைக்கிறது—அதைப் பெரும்பாலும் உஷஸ் (விடியல்) என்ற உருவகத்தாலும் அல்லது மகா-தாய் தத்துவமாகவும் வாசிக்கிறார்கள்—அவள் “எழுந்து” பித்ருக்களை (முன்னோர்களை) யாகத்தில் அவர்களுக்குரிய ஆசனத்திற்குக் கூவி அழைக்கிறாள். பின்னர் ஸூக்தம் எண்ணிக்கைகள் மற்றும் “ஒளியின் பசுக்கள்” போன்ற சுருக்கமான பிரபஞ்சப் புதிர்களுக்குத் திரும்பி, உலகின் ஒழுங்கமைந்த கர்ப்பவளர்ச்சி/உருவாக்கத்தைச் சித்தரிக்கிறது; இறுதியில் மித்ர–வருண, அக்னி மற்றும் விசாலமான த்யௌஸ் (பெரும் விண்/வானம்) ஆகியோரின் பாதுகாப்பில் நலன், உறுதியான பாதநிலை, மற்றும் பாதுகாப்பான பயணம் வேண்டி நிறைவடைகிறது.
Sukta 5.48
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், மேகத்தில் நீர்களைச் சேர்த்து வைத்தும், பரந்த உலகப் பரப்பை விரித்தும் செயற்படும் ‘மாயினீ/மாயின்’ எனும் வடிவமைக்கும் சக்தியைத் தியானிக்கிறது; மேலும் பகல்–இரவு ஒழுங்கை நிறுவும் வஜ்ரம் தாங்கிய வல்லமை பற்றிய குறிப்பையும் தருகிறது. இறுதியில், அழகிய ஆடை அணிந்த, நான்கு முகங்களுடைய, அளவிட முடியாத விரிவுடைய சக்தியாக வருணன் பெயரிடப்படுகிறார்; அவரிடமிருந்தே பக மற்றும் சவித்ரு போன்ற பகிரும் மற்றும் ஊக்குவிக்கும் தேவர்கள் விரும்பத்தக்க செல்வத்தை அருளுகின்றனர்.
Sukta 5.49
இந்தச் சிறிய ஸூக்தம், உயிரை வளர்க்கும் செல்வத்தைத் தெய்வீகமாகப் பகிர்வோராக சவித்ரும் பகனும் அருள வேண்டுமென வேண்டி, அஸ்வினர்களை நாள்தோறும் துணைவர்களாகவும் உதவியாளர்களாகவும் அழைக்கிறது. பின்னர் இது பல தேவர்களின் கூட்டு ஸ்துதியாக விரிந்து, அவர்கள் மங்களமான நாட்களை உருவாக்கி தடைகளை அகற்றுவார்கள் எனப் போற்றுகிறது; இறுதியில் விரிந்த பாதையும், வானும் பூமியும் அளிக்கும் தாங்கும் ஆதரவும் வேண்டி முடிகிறது.
Sukta 5.50
இந்தச் சுருக்கமான ஆத்திரேய ஸூக்தம் தேவனை ‘நேத்ரு’—தெய்வீக வழிகாட்டி—என்று அழைக்கிறது; அவர் மனிதனை சரியான பாதையில் நடத்தி, நட்பு, பாதுகாப்பு, மேலும் ரயி (பொருள்/செல்வம்) மற்றும் த்யும்ன (ஒளிமிகு சக்தி) ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியை அளிக்கிறார். இதில் தனிப்பட்ட விருப்பம்—நேத்ருவின் தோழமை/சாந்நித்யத்தைத் தேர்வு செய்தல்—மற்றும் யாக‑சமூகப் பிரார்த்தனை இணைகின்றன: வருகைத் தந்த விருந்தினர்கள் வரவேற்கப்பட வேண்டும், பத்னிகள் (துணைநின்ற துணைவி‑சக்திகள்) மதிக்கப்பட வேண்டும், மேலும் பாதையிலிருந்து பகைமைத் தாக்கம் விரட்டப்பட வேண்டும். ஸூக்தம் இறுதியில் ‘ஶம்’ (சாந்தி‑ஆசி) எனும் ஆசீர்வாதத்தில் நிறைவடைகிறது; அது ரதாதிபதியுடன் தொடர்புடையது—அவர் இயக்கத்தை நலன் (ஸ்வஸ்தி) நோக்கி பாதுகாப்பாகச் செலுத்துகிறார்.
Sukta 5.51
இந்த ஸூக்தம், ஸோமப் பிழிதல் (ஸோம-பீடனம்) நிகழும் வேளையில் தேவர்களை அழைத்து வரவும், ஹவிஸை முறையாக எடுத்துச் செல்லவும் வல்ல யாஜக-அக்னியை அழைப்புத் துதியாகப் போற்றுகிறது. இதில் தேவர்களிடையே ‘ஸஜூḥ’ (ஒற்றுமை/ஒருமனத்தன்மை/சேர்ந்து) நிலை வலியுறுத்தப்படுகிறது—மித்ர-வருணன், ஸோமன், விஷ்ணு மற்றும் விஶ்வே தேவாஃ—அதனால் யாகம் ஒரே, இசைவான செயலாக அமைய வேண்டும். முடிவில் ஆசீர்வாதத் தன்மை மேலோங்குகிறது: சூரியன்-சந்திரன் போல பாதுகாப்பான, ஒழுங்கான பாதை வேண்டப்படுகிறது; மேலும் தானம் செய்பவளும், அறிவை உடையவளும், நலனில் மீண்டும் ஒன்றுகூடும் சமூகமும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 5.52
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களை—இளமைமிகு புயல்-தேவர்களை—உற்சாகமாக அழைக்கும் வலிமையான வேண்டுகோள். அவர்களின் நேர்மையான, வஞ்சமற்ற புகழ், கர்ஜனைமிகு ஆற்றல், தடைகளை உடைத்து வளத்தை வெளிப்படுத்தும் அதிவேக ரதங்கள் ஆகியவை இதில் போற்றப்படுகின்றன. அவர்கள் யாகத்திற்குத் திரண்டு வரவும், பாடுபவரின் புகழும் பாதுகாப்பும் வலுப்பெறவும், மேலும் ராதஸ் (அருள்வரங்கள்) எனப் பசுக்கள், குதிரைகள், வெற்றியளிக்கும் வீர-ஆற்றல்/தீவிரம் ஆகியவற்றை அளிக்கவும் வேண்டப்படுகிறது. உருவகங்கள் ஒரு புறம் பிரபஞ்ச அளவிலான புயல்-செயல் (மேகம், கல், நதி) எனவும், மறுபுறம் வழிபாட்டாளரின் உள்ளத்தில் உற்சாகமும் துணிவும் விழித்தெழுதல் எனவும் நகர்கின்றன.
Sukta 5.53
ரிக் வேதம் 5.53 மருதர்கள்—புயல்-கணங்கள்—பற்றிய விறுவிறுப்பான புகழ்ப்பாடல்; அவர்களின் ரதமேறிய வேகப் பாய்ச்சி, இடிமுழக்கத் திகழ்ச்சி, மற்றும் உயிரளிக்கும் மழை ஆகியவை இதில் போற்றப்படுகின்றன. கவிஞன் அவர்களை அழைக்கிறான்: அவர்கள் நதிகளையும் நிலப்பகுதிகளையும் தடையின்றி கடந்து செல்லவும், நீதிமிக்க தலைவன் (சுதாச) உடன் ஒத்திசைவாக இருக்கவும், மேலும் வழிபாட்டாளரின் சமூகத்திற்கு பாதுகாப்பு, வலிமை, மற்றும் மங்கலமான அருளை வழங்கவும்.
Sukta 5.54
ரிக் வேதம் 5.54 என்பது அத்ரி மரபின் ஸ்தோத்திரம்; இதில் மருதர்கள் மின்னல்-ஒளியால் பிரகாசிக்கும், மலைகளை நடுங்கச் செய்யும் புயல்-கணமாக அழைக்கப்படுகின்றனர். அவர்களின் இடிமுழக்கமிக்க முன்னேற்றம் தடைகளை அகற்றி உலகிற்கு உயிரூட்டும் ஆற்றலைப் பொழிகிறது. கவிஞன் அவர்களின் தூரம்வரை விரியும் வல்லமையைப் புகழ்கிறான்—சூரியன் செல்லும் பாதையைப் போல விரைவானது—மேலும் பகைமைச் சக்திகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் அவர்களின் பாதுகாப்பான உடனிருப்பு, வெற்றியளிக்கும் வலிமை, மற்றும் சத்தியத்தோடு ஒத்த துணை ஆகியவற்றை வேண்டுகிறான்.
Sukta 5.55
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களைத் துதிக்கிறது—அவர்கள் ஒளிவீசும், நன்கு ஆயுதமணிந்த புயல்-தேவர்கள்; நன்கு இணைக்கப்பட்ட குதிரைகளுடன் வேகமாகச் செல்பவர்கள்; அவர்களின் ரதங்கள் மங்களமான பாதையில் நகர்கின்றன. பகைமை மற்றும் தீங்குகளை அகற்றவும், வழிபடுவோரை ‘மேலும் சிறந்தது’ (வஸ்யஃ) நோக்கி நடத்தவும், ஹவியை ஏற்றுக்கொள்ளவும் அவர்களை அழைக்கிறது; இதனால் சமூகத்திற்கு செல்வம் (ரயி) மற்றும் நலன் கிடைக்கிறது.
Sukta 5.56
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் புயல்-கணமான மருதர்களை ஒளிமிகு விண்ணுலகத்திலிருந்து மனிதச் சமூகத்திற்குள் இறங்குமாறு அழைக்கிறது. அவர்களின் இறக்கத்தை நடத்தி, அவர்களின் இருப்பை யாகத்தில் செயற்படுமாறு ஆக்கும் நடுநிலையாளராக அக்னி இங்கு வேண்டப்படுகிறார். மருதர்களின் இறுக்கமான ஒன்றுமை, பிரகாசம், தடுக்கமுடியாத முன்னேற்ற வேகம் ஆகியவை புகழப்படுகின்றன; மேலும் அவர்களின் வருகை யஜமானனுக்குப் பெருவளம், நேர்மையான தூண்டுதல், மற்றும் தாராளமான நல்வாழ்வு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தட்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 5.57
அத்திரியின் இந்த ஸூக்தம் மருதர்களை—ருத்ரனின் புதல்வர்கள், ‘இந்திர-ஆற்றல் பெற்றவர்கள்’—ஒன்றுபட்ட ஒளிவீச்சுடன் பொன் ரதங்களில் வந்து நலன் அருளுமாறு அழைக்கிறது. அவர்களின் பிரகாசமான, புயல் போன்ற வல்லமை மற்றும் மேகமற்ற தூய்மையுடன் வழங்கும் தாராளப் பரிசுகள் போற்றப்படுகின்றன; அவர்கள் ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)-வின் காவலர்களாகவும், சத்தியத்தைச் செவிமடுத்து பாடகரின் வேண்டுதலை உயர்த்துவோராகவும் வர்ணிக்கப்படுகின்றனர்.
Sukta 5.58
ரிக் வேதம் 5.58-இல் அத்ரி, மருதர்களை ஒருமித்த புயல்-படையாக வலிமையாகப் புகழ்கிறார்—எப்போதும் புதுப்புதிதாய், வேகமாக ரதமேறிச் செல்லும், அமரமான ṛta ஒழுங்கில் ஆளுமை கொண்டவர்கள். இந்த ஸூக்தம் அவர்களின் திடீர் வேகமிக்க வல்லமை மற்றும் ‘சத்தியத்தைச் செவிமடுக்கும்’ இயல்பை உயர்த்திப் பேசுகிறது; பின்னர் அதே வல்லமையை வேண்டுதலாக மாற்றுகிறது—மருதர்கள் அருளுடன் இருந்து, யஜமானனை வளப்படுத்தி, ṛta-க்கு இசைவாக வழிபடுவோரின் உள்ளார்ந்த ‘விரிவை’ பெருக்க வேண்டும்.
Sukta 5.59
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களைத் துதிக்கிறது—அவர்கள் அச்சமூட்டும், முழங்கும் புயல்-கணங்கள்; அவர்களின் வேகமான அணுகுதலால் பூமி நடுங்குகிறது, மேலும் அவர்களின் ஒழுங்கமைந்த, பறவைபோன்ற பறப்பு விண்ணின் மலைமுதுகுகளின் மீது வழிந்து செல்கிறது. இதில் அவர்களின் அழகும் போர்மகிமையும், அவர்களின் துரிதக் குதிரைகளும், மேலும் மலையிலிருந்து மேகக்கூட்டங்களைத் தளர்த்தி மழையை விடுவித்து, வாழ்வுக்கும் யாகத்திற்கும் இடவெளிகளை விரிவாக்கும் அவர்களின் ஆற்றலும் போற்றப்படுகின்றன.
Sukta 5.60
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை அழைக்கிறது—விவேகமிக்க, உரிய ஆசனத்தில் அமர்ந்த புரோகிதராக—வழிபாட்டாளரின் செயலை ‘தேர்ந்து’ செம்மைப்படுத்தி நிறைவு செய்பவராக. பின்னர் அவர் மருதர்களை யாகத்தில் ஈர்க்கிறார்; அவர்கள் வெற்றியடைந்த ரதங்கள் போலப் புகழ்ச்சியை முன்னே செலுத்தும் இயக்கமிக்க சக்தி. யாக ஒழுங்கு (அக்னி) மற்றும் புயல்போன்ற ஊக்கம் (மருதர்) ஆகியவற்றுக்கிடையே நகர்ந்து, இறுதியில் கூட்டு சோமபானத்தில் முடிகிறது: அக்னி-வைஶ்வானரன் மருதக் கணத்துடன் ஒளிமிகு முன்னர்க் கதிர்வானில் மகிழ்ந்து, செழிப்பு, நேரிய உந்துதல், மற்றும் வெற்றிகரமான அர்ப்பணிப்பை உறுதிசெய்கிறான்.
Sukta 5.61
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களைத் தொலைதூர எல்லைகளிலிருந்து வருகை தரும் வீரக் குழுவாக அழைக்கிறது; அவர்களின் அடையாளம் கேட்கப்பட்டு, அவர்களின் பாதுகாப்பான இருப்பு வரவேற்கப்படுகிறது. அவர்களின் வேகமான, புயல் போன்ற ஆற்றல் போற்றப்படுகிறது; மேலும் அவர்கள் வளம் (மாடுகள், வலிமை, மற்றும் ஊட்டத்தின் “ஓடைகள்”) வழங்கும் திறனும் கொண்டாடப்படுகிறது. பாடுபவர் தடைகளைத் தாண்டிச் செல்ல உதவும் கூட்டாளி நண்பர்களாகவும் அவர்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றனர். முடிவில், பரந்த வைதிகக் குறியீட்டிற்கு சுட்டுகிறது—ஒளிமிகு “பசுக்கள்” (கதிர்கள்/செல்வம்) வழியாகச் செல்லும் தாராளமான ரதப் பாதை—இதன் மூலம் மருதர்களின் அருள்கள் அண்ட ஒழுங்கில் நிலைபெறுகின்றன.
Sukta 5.62
இந்த ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணன் ஆகிய இரட்டையரைப் புகழ்கிறது—த (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) என்பதைக் காத்து நிலைநிறுத்தும் இரு தாங்கிகளாக—அவர்களின் அரசாட்சி சூரியனின் பாதை/சுழற்சி மற்றும் உலகங்களின் குற்றமற்ற ஆட்சியில் மிகத் தெளிவாகப் புலப்படுகிறது. வழிபடுபவரை இடையறாத பாதுகாப்பால் காக்கவும், ஊக்கமூட்டும் அறிவை விரிவாக்கவும், தங்கள் நீதிமிக்க, ஒளிவீசும் ஆட்சியால் வெற்றியும் நலனும் அருளவும் இச்சூக்தம் வேண்டுகிறது.
Sukta 5.63
இந்த ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணனைப் புகழ்கிறது—அவர்கள் ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)-வின் விழிப்பான காவலர்கள்; உயர்ந்த விண்ணில் அரியணையில் அமர்ந்து உண்மைச் சட்டத்தையும் புனித விதிகளையும் நிலைநிறுத்துகின்றனர். அவர்களுடைய ஆட்சி கண்கூடாகத் தெரியும் பிரபஞ்சச் செயல்முறைகளுடன்—குறிப்பாக சூரியனின் பயணம் மற்றும் மழையை அனுப்புதல்—இணைக்கப்படுகிறது; இதனால் தெய்வீக ஒழுங்கு அவர்கள் அருள்பெற்றோருக்கு ஊட்டம், செழிப்பு, மற்றும் நெறி நிலைத்தன்மையாக மாறுகிறது என்பதும் வெளிப்படுகிறது.
Sukta 5.64
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணன் இருவரையும் ஒன்றாகப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் அரசாதிபதிகளாக அழைக்கிறது; அவர்கள் வேலியின் எல்லை போல வழிபாட்டாளரைச் சுற்றிவளைத்து, விண்ணின் விரிந்த ஒளிப்பரப்பில் உயிரை காக்கின்றனர். அளவோடு அமைந்த புகழ்ச்சியை அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டு, அர்ப்பணிப்பு-அக்னி எரியத் தொடங்கும் வேளையில் பிழிந்த சோமத்திடம் விரைந்து வரவும், யஜமானர்களுக்கும் பாடும் கவிஞர்களுக்கும் அருளை விரிவாக்கவும் வேண்டுகிறது. மொத்தத்தில், இது ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு), சமூக ஒற்றுமை, மற்றும் யாகத்தின் உடனடித் தன்மை ஆகியவற்றை இணைத்து, பாதுகாப்பும் நியாயமான வாழ்விடமும் வேண்டிய சுருக்கமான பிரார்த்தனையாக அமைகிறது.
Sukta 5.65
மித்ர–வருணருக்கான இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) யை நிலைநிறுத்தும் ஆதித்யர்களிடமிருந்து ஊக்கமூட்டும் வாக்கும் சரியான வழிகாட்டுதலும் வேண்டுகிறது. துன்பத்திலிருந்து விடுபட மித்ரன் ‘விரிந்த பாதை’ யைத் திறக்கும் வல்லமைப் புகழப்படுகிறது; மேலும் தெய்வ இரட்டையர் ஒன்றிணைந்து மக்களை வழிநடத்தி, ரிஷிகளையும் யஜமானர்களையும் பாதுகாப்பான வளையத்திற்குள் காத்தருள வேண்டுமென விண்ணப்பிக்கிறது.
Sukta 5.66
அத்திரியின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் மித்ர–வருணரை அழைக்கிறது; இதில் குறிப்பாக வருணன் ‘ऋத-பேசஸ்’—அதாவது, ‘ऋதம் (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) அவனது உருவம்/ஆடை’ உடையவன்—என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது. மர்த்திய வழிபாடாளன் அவர்களின் தொலைநோக்குக் காவல்-வழிகாட்டுதலுக்கு விழித்தெழவும், முறையாக அர்ப்பணிக்கவும், பாதுகாப்பு, தெளிவு, மேலும் உள்ளார்ந்த சுவராஜ்யம் (சுவராஜ்ய) நோக்கி நகரவும் இது ஊக்குவிக்கிறது. பாடலின் வரிகளில் இந்த இருவரும் கவி-போன்ற ஞானத் த்ருஷ்டர்கள் எனப் புகழப்படுகின்றனர்; தங்கள் கேது (ஒளிரும் குறி) மூலம் மக்களை ஒளியூட்டுகின்றனர்; அதிசய சக்திகளால் தக்ஷமும் ऋதமும் நிலைபெறத் தாங்கி நிறுத்துகின்றனர்.
Sukta 5.67
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் ஆதித்யர்களை—சிறப்பாக வருணன், மித்ரன், அர்யமன்—புகழ்கிறது; அவர்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள், ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)-வின் தாங்கிகள்; அவர்களின் விரிந்த ஆணை உண்மையான க்ஷத்ர (அரசாட்சித் தகுதி/அதிகாரம்) மற்றும் பாதுகாப்பை அளிக்கிறது. நிலையான வ்ரத (நியமிக்கப்பட்ட விதிகள்) படி அவர்கள் உறுதியாகச் செல்கின்ற இயக்கமும், மானிடர்களை தீங்கில் இருந்து காக்கும் வல்லமையும் இதில் வலியுறுத்தப்படுகிறது; மேலும் அத்திரி முனிவரின் ஊக்கமுற்ற மதி (உள்ளுணர்வு) வழிபாட்டில் அவர்களை நோக்கி முன்னேறுகிறது.
Sukta 5.68
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் மித்ரன் மற்றும் வருணனைப் புகழ்கிறது—அவர்கள் மகா அரசாதிக்கர்கள் (மஹி-க்ஷத்ரௌ); விரிந்த பிரபஞ்சச் சத்திய-ஒழுங்கான ‘ருத’ (ṛta) ஐத் தாங்கி நிலைநிறுத்துவோர். வழிபடுவோருக்கு பூமியிலும் விண்ணிலும் உள்ள இருவகை வளமையும் அளித்து வலிமைப்படுத்துமாறு வேண்டுகிறது; மேலும் மழை, ஓடும் நீர்வழிகள், ஊட்டம் ஆகியவற்றின் மூலம் அவர்கள் செயற்பாடுகள் வெளிப்படுகின்றன என்றும், அவை நிறைவுக்கான “விரிந்த அடித்தளம்” ஒன்றை உருவாக்குகின்றன என்றும் வர்ணிக்கிறது.
Sukta 5.69
அத்திரியின் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணனைப் புகழ்கிறது—அவர்கள் ஆதித்யர்கள்; மூன்று ஒளிமிகு உலகங்களைத் தாங்கி, அசையாத பிரபஞ்ச ஒழுங்குகளை (வ்ரதானி) நிலைநிறுத்துவோர். தெய்வச் சட்டத்தைப் பாதுகாக்கவும், ஆட்சியிலும் சமூகத்திலும் உள்ள வளைந்த அல்லது தவறான ஆலோசனைகளை அகற்றவும், குடும்பத்திற்கும் பின்தலைமுறைக்கும் நலன், செல்வம் (ராயி) மற்றும் அமைதியை அருளவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 5.70
இந்தச் சுருக்கமான அனுஷ்டுப் ஸூக்தம் மித்ர–வருணரை அருகிலிருக்கும் துணையர்களாக அழைக்கிறது; அவர்களின் ஒழுங்குமிக்க, ஒளிமிகு ‘சுமதி’ வழிகாட்டுதலால் வழிபாடாளனை காயங்கள், துன்பங்கள், மற்றும் உள்ளார்ந்த தடைகள் ஆகியவற்றைத் தாண்டச் செய்ய வேண்டுமென வேண்டுகிறது. பாதுகாப்பு, திறமையான காவல்-வலிமை, மற்றும் தஸ்யு-சக்திகள் (இருள், ஒழுங்கின்மை) மீது வெற்றி ஆகியவற்றை நாடி, இறுதியில் உடலும் உயிர்வலிமையும் பாதிக்கும் எந்தத் தீங்கான யக்ஷ-பீடையிலிருந்தும் காக்குமாறு பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 5.71
இந்தச் சுருக்கமான காயத்ரீ ஸ்தோத்திரம் மித்ரன்–வருணனை யாகத்திற்கருகே வருமாறு அழைக்கிறது—காயப்படுத்தும்/வன்மையான சக்திகளைத் தடுத்து, அத்வரத்தின் ருதப் பாதையை நிலைநிறுத்தும் காவலர்களாக. அவர்கள் அனைத்தறிந்த அரசாதிபதிகளாகப் புகழப்படுகின்றனர்; வழிபாட்டாளரின் திஹ் (உள்ளுணர்வு) விரிந்து உறுதியாக நிலைக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில் தெளிவான சோம அழைப்பு வருகிறது: தெய்வ யுகலம் அணுகி சோமம் அருந்தி, உள்ளார்ந்த ஒழுங்கும் ஆனந்தமும் நிறுவப்படுக.
Sukta 5.72
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், அத்ரி (ஆத்ரேய) முன்னுதாரணத்தை முன்வைத்து மித்ரன்–வருணனை அழைக்கிறது; யாகத்தில் ‘பர்ஹிஸில் அமர்ந்து’ சோமத்தை அருந்துமாறு அவர்களை வரவேற்கிறது. வ்ரதம் (கட்டுப்படுத்தும் ஒழுங்கு) மற்றும் தர்மத்தின் வழி அவர்களின் உறுதியான, நிலையான ஆட்சியைப் புகழ்ந்து, அமைதியை நிலைநிறுத்தவும், குழப்பம் விளைவிக்கும் சக்திகளை அடக்கவும், யஜமானன் விரும்பும் நன்மை (இஷ்டி) நிறைவேற யஜ்ஞத்தில் மகிழ்ந்து அருளுமாறு வேண்டுகிறது.
Sukta 5.73
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினர்கள் (நாஸத்யா) எங்கு இருப்பினும்—தொலைவில், அருகில், அல்லது அந்தரிக்ஷத்தில்—அங்கிருந்து உடனே வந்து வழிபடுவோர்க்கு விரைவான, பெருமளவு உதவியை அளிக்குமாறு அவசர அழைப்பாக உள்ளது. ஊக்கமுற்ற ஷிகளுடன் (குறிப்பாக அத்ரி) அவர்களுக்குள்ள நெருங்கிய தொடர்பும், ‘க்ஹர்ம’ (சூடான, ஒளிமிக்க அர்ப்பணம்) பற்றிய நினைவும் இதில் கூறப்படுகிறது; மேலும் ரதம்போல் வேகமாக வருகை தரும் அவர்களின் துரிதம் மற்றும் நோய்நீக்கும் நலமளிக்கும் அருளும் புகழப்படுகின்றன. இறுதி மந்திரம் இந்தப் பாடலையே கவனமாக வடிவமைக்கப்பட்ட வாக்காகக் காட்டி, அமைதியும் வளர்ச்சியும் தரும் வகையில் விரிவடையும் வணக்கமாக அர்ப்பணிக்கிறது.
Sukta 5.74
இந்த ஸூக்தம் அத்திரியின் விடியற்கால அவசர அழைப்பு—அஶ்வினௌ (நாஸத்யௌ) எனும் வேகமிகு இரட்டைக் குணப்படுத்துவோர் அவரது கூவலைக் கேட்டு, பாதுகாப்பான உதவியும் செழிப்பும் கொண்டு வருமாறு வேண்டுகிறது. அவர்களின் நிலையான, எப்போதும் தயாரான இருப்பு, புகழ்ச்சிக்கு உடனடி பதில், மேலும் அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டால் வலிமை, அனுபவ-இன்பம், ஆதரவு/துணை போன்ற வரங்களை கண்முன் ‘ஊற்றி’ வழங்கும் தன்மை ஆகியவை இதில் வலியுறுத்தப்படுகின்றன.
Sukta 5.75
இது விடியற்காலத்தில் அச்வினௌ (நாஸத்யா) அவர்களை அழைக்கும் ஸூக்தம். அவர்களின் அன்பிற்குரிய, செல்வம் தாங்கி வரும் ரதத்தை யாகத்திற்குக் வருமாறு வேண்டி, கவியின் “தேன் நிறைந்த” அழைப்பை அவர்கள் கேட்க வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறது. ச்யவானன் போன்றோரைக் காப்பாற்றி மீட்டெடுத்த புகழ்பெற்ற செயல்களை நினைவுகூர்ந்து, அச்வினர்களை விரைவாக வரும் வைத்தியர்-ரட்சகர் என வர்ணிக்கிறது; அவர்கள் முதல் ஒளியுடன் வந்து, வழிபடுபவருக்குப் பலம், செழிப்பு, மற்றும் ṛta (சரியான ஒழுங்கு/நியதி) ஆகியவற்றை புதுப்பிக்கிறார்கள்.
Sukta 5.76
இந்தச் சுருக்கமான அஶ்வின ஸ்தோத்திரம், உஷஸின் ஒளியில் அக்னி வெளிப்படுவதும், தெய்வநோக்கிய ஊக்கமுற்ற வாக்கு எழுவதும் கொண்டு தொடங்குகிறது; பின்னர் தயார் செய்யப்பட்ட ‘க⁴ர்ம’ (சூடான, உயிரூட்டும் பானம்) நோக்கி தங்கள் ரதத்தைத் திருப்புமாறு அஶ்வினர்களை அவசரமாக அழைக்கிறது. இரட்டைக் குணமருத்துவர்களான அவர்களை எல்லாச் சந்திக்காலங்களிலும்—காலை, நண்பகல், பகல், இரவு—வருமாறு வேண்டுகிறது; அப்பொழுது இன்பமளிக்கும் பானமும் அவர்களின் பாதுகாப்பும் ஒருபோதும் குறையாது. இறுதியில், அவர்களின் “எப்போதும் புதுமையான” உதவியுடன் இசைந்து பயணித்து, செல்வம், வீர வலிமை, மற்றும் நீடித்த மங்களம் பெற வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 5.77
இந்தச் சுருக்கமான அஶ்வின ஸூக்தம் விடியற்கால அழைப்பாகும்; பக்தர்கள் நாள் பிறக்கும் தருணத்திலேயே முதலில் இரட்டையர் அஶ்வினர்களை அழைக்க வேண்டும் என்று இது வலியுறுத்துகிறது, அவர்கள் விரைவாக வந்து சோமத்தை அருந்த, பகைமையான “பேராசை” சக்திகள் யாகத்தைத் தடுக்குமுன். இதில் அவர்களின் ஒளிமிகு ரதமும், மனம்போல் விரைவு, காற்றுபோல் வேகமாய் பாய்ந்து பக்தனை துன்பத்தைக் கடத்திச் செல்லும் உதவியும் புகழப்படுகின்றன. முடிவில் எப்போதும் புதுமையாகத் தொடரும் பாதுகாப்பு, செழிப்பு (ரயி), வீர வலிமை, மற்றும் நீடித்த நல்வாழ்வு/நல்லதிர்ஷ்டம் வேண்டி பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 5.78
இந்த ஸூக்தம் வேகமிகு தெய்வீக வைத்தியர்களான அஶ்வினர்கள் (நாஸத்யா) சோம அர்ப்பணிப்பிற்கு உடனே வரவேண்டும், விலகிச் செல்லக்கூடாது எனும் அவசர அழைப்பாகும். இதன் மையம் பிரசவக் காலப் பாதுகாப்பும் வெற்றிகரமான பிரசவமும்—சரியான நேரத்தில் கருப்பை/யோனி வாயில் திறந்து, தாயும் குழந்தையும் உயிருடன், சேதமின்றி பாதுகாப்பாக வெளிவர வேண்டும் என்பதே. ‘சப்தவத்ரி’ எனும் நினைவுகூரப்பட்ட மீட்பு நிகழ்வு, அஶ்வினர்களின் சிகிச்சை-வல்லமையையும் காப்பாற்றும் சக்தியையும் மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது.
Sukta 5.79
இந்த ஸூக்தம் உஷஸ் (விடியல்) தேவியை நேரடியாகவும் நெருக்கமாகவும் அழைத்து, யாகம் செய்பவர்களை விழிப்பூட்டி, அவர்களை செல்வம் (ராயீ), வலிமை மற்றும் சரியான செயற்பாட்டின் பாதைக்கு வழிநடத்துமாறு வேண்டுகிறது. உஷஸ் எப்போதும் புதுப்புதிதாய் தோன்றுபவள், தன் ஒளியில் தளராதவள், தவறாதவள் எனப் புகழப்படுகிறாள்; பாடுவோருக்கும் தானதாரர்களான ஆதரவாளர்களுக்கும் வீரப்புகழ், விரைந்த ஆற்றல்கள், மேலும் ஊக்கமூட்டும் வாக்கு/பாடல்வாணி அளிப்பவளாகக் கூறப்படுகிறது.
Sukta 5.80
ரிக் வேதம் 5.80 என்பது உஷஸ் (விடியல்) பற்றிய ஸூக்தம். இதில் அத்ரி மரபின் ஞானிகள், உஷஸை பரந்த, செம்மை ஒளிரும் சக்தியாகப் புகழ்கிறார்கள்; அவள் ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)க்கு ஏற்ப உலகை வெளிப்படுத்துகிறாள். இந்த ஸூக்தம் ஒளியை ஒழுங்காகத் திறந்து காட்டும் அவளது செயலை, “திசைகளை கலக்காத” வழிநடத்தலை, மேலும் மீண்டும் மீண்டும் திரும்பி வந்து வாழ்க்கை, உழைப்பு, மற்றும் ஆன்மிக வேட்கையைப் புதுப்பிக்கும் அவளது வருகையையும் கொண்டாடுகிறது.
Sukta 5.81
சவித்ருக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், தெய்வீகத் தூண்டுபவனைப் புகழ்கிறது: அவர் ரிஷிகளின் மனமும் உள்ளுணர்வும் “யோகப்படுத்தி” (இணைத்து) இயக்குகிறார்; யாகத்தின் சக்திகளைச் சரியான ஒழுங்கில் நிறுவுகிறார்; தன் முன்னேறும் இயக்கத்தில் எல்லாத் தேவர்களையும் நகரச் செய்கிறார். சவித்ரு உலகங்களின் அளவையாளர் என்றும், அனைத்துப் ‘ஆகுதல்’ (உருவாகி வருதல்) முழுவதிலும் ஊடுருவியுள்ள அரசன் என்றும் போற்றப்படுகிறார்; செயலைத் தொடங்கச் செய்யும் உள் மற்றும் வெளி தூண்டுதலாளராக உயிர்களைப் பாதுகாப்பாக வழிநடத்துகிறார். இறுதியில், ‘ப்ரஸவ’ (தூண்டுதல்/பிரேரணம்)-இன் ஒரே ஆண்டவன் சவித்ரு என அடையாளப்படுத்தி, அவரது பயணங்களில் அவரையே பூஷன்—வழிகாட்டும் போஷகர்—என்று உணர்ந்து, ஸ்தோமத்தை ஏற்குமாறு அழைக்கிறது.
Sukta 5.82
இந்த ஸூக்தம் தெய்வீகத் தூண்டுபவன் சவித்ரை வேண்டுகிறது: அவர் சிறந்ததொரு ஊட்டம், சரியான இயக்கம், மற்றும் மங்களகரமான விதியை அருள வேண்டும்; மேலும் பகன் (Bhaga) சவித்ரின் பங்கீடு/ஒதுக்கீடு மற்றும் நல்வாழ்வு வழங்கும் சக்தியாக அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா தவறான வழிநடத்தல்கள்/தீமைகள் (duritāni) அகற்றப்பட வேண்டும்; உண்மையில் நன்மையானது (bhadram) வழிபடுவோருக்குள் தூண்டப்பட்டு நிலைபெற வேண்டும் எனவும் இது வேண்டுகிறது. மேலும், எல்லா உயிர்களையும் பிறப்புகளையும் வெளிப்பாட்டிற்கு கொண்டு வரும், ஊக்கமூட்டப்பட்ட வாக்கின் மூலம் அவற்றை ‘கேட்கப்படத்தக்கதாக’—அதாவது ‘கேட்கப்பட்டதாக’—ஆக்கும் பிரபஞ்ச சக்தியாக சவித்ரை இந்த ஸூக்தம் போற்றுகிறது.
Sukta 5.83
இந்த ஸூக்தம் வேதகால மழை-சக்தியான பர்ஜன்யனை உருக்கமாக அழைக்கிறது: அவர் இடியுடன் முழங்க, நீரை விடுவித்து, பூமியை கர்ப்பமடையச் செய்து, அதனால் மூலிகைகளும் உணவும் எழும்பச் செய்ய வேண்டுமென வேண்டுகிறது. மழை தாவரங்களிலும் மண்ணிலும் வைக்கப்படும் உயிர்-விதையாக வர்ணிக்கப்படுகிறது; மேலும் வறட்சியும் பாழ்மையும் தாண்டி பாதுகாப்பாக கடந்து செல்ல, பாதுகாப்பும் வளமையும் வேண்டி பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 5.84
இந்தச் சுருக்கமான ஆத்திரேய ஸூக்தம் வேகமாகச் சுற்றித் திரியும் ஒரு சக்தியை நோக்கி உரைக்கிறது; இரவுக் காலப் பாடல்களால் அது அழைக்கப்படுகிறது. குதிரைச் சத்தத்துடன் பாயும் போர்க் குதிரை போலப் பூரணத்தையும் வலிமையையும் முன்னே தள்ளிச் செலுத்துவதாக அது போற்றப்படுகிறது. இந்த மந்திரம் ஒரு உணர்வூட்டும் அழைப்பு—நகரும் ஒளிர்வு/புயல்-ஆற்றலை (‘அர்ஜுனீ’ எனப் பெயராலோ சிறப்புப்பெயராலோ) வரவழைத்து, யஜமானனுக்குத் திடம், வேகம், வெற்றியுடனான வளம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துமாறு வேண்டுகிறது.
Sukta 5.85
இந்த ஸூக்தம் வருணனைப் புகழ்கிறது—அவர் ṛta (பிரபஞ்சமும் நெறியும் சார்ந்த ஒழுங்கு) என்பதின் அரசாதிபதி-பாதுகாவலன்; அவர் வானமும் பூமியும் அளந்து நிலைநிறுத்தி, சூரியனின் பாதைகளை நிறுவுகிறார். வருணனின் பரந்த ‘மாயா’ (ஒழுங்கை நிறுவும் செயல்திறன் கொண்ட ஆற்றல்) குறித்த வியப்பிலிருந்து இது பின்னர் பாவநிவாரணப் பிரார்த்தனையாக மாறுகிறது: காணப்பட்டதும் காணப்படாததும் ஆகிய எல்லா குற்றங்களும் தளர்ந்த கட்டுகள் போல அவிழ்ந்து விட, வழிபடுபவன் மீண்டும் தெய்வ அருளும் அனுகிரகமும் பெறச் செய்ய வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 5.86
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர–அக்னி ஸூக்தம், வலமும் நீதிசார் செயலும் நிகழும் போட்டிகளில் மரணமுள்ள மனிதனைத் தாங்கும் இரட்டைப் பேராற்றல்களாக இந்திரனையும் அக்னியையும் ஒன்றாக அழைக்கிறது. அவர்கள் உள்ளார்ந்தவும் வெளிப்புறவும் உள்ள தடைகளை உடைத்து, இயக்கத்தின் “ரதங்கள்” எனும் பயணங்களை வழிநடத்தி, முறையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸின் மூலம் பாடுவோர்க்கு விரிந்த புகழ், செல்வம், மேலும் நிலைத்துப் பேணும் ஊட்டமளிக்கும் அன்னவளம் ஆகியவற்றை நிறுவ வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 5.87
இந்த ஸூக்தம் மலைகளில் பிறந்த புயல்-கணமான மருதர்களை அழைக்கிறது—அவர்களை ஒழுக்கமுடைய, யாகத்திற்குத் தகுந்த கூட்டமாகக் கூறி, அவர்களின் இடிமுழக்க வலிமை ஒளிர்வு, பாதுகாப்பு, வெற்றியளிக்கும் இயக்கம் ஆகியவற்றை அளிக்கிறது எனப் புகழ்கிறது. அவர்களின் துடிப்பான சக்தி விஷ்ணுவின் விரிந்த, முன்னே நீளும் அடியெடுப்பின் மகிமையுடன் இணைக்கப்படுகிறது; மருதர்கள் அழைப்பைக் கேட்டு, யாகச் சடங்கை காத்து, பகைமையான மறுப்பின் எதிராக வழிபாடாளனை அசைக்க முடியாதவனாக ஆக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Mandala 5 belongs to the family-book layer (Mandalas 2–7) and is traditionally attributed to Atri and his descendants (Atrides), whose school preserved and transmitted these hymns.
It is often noted for an archaic register: conservative vocabulary, inherited formulae, and compact, dense poetic constructions typical of early Rigvedic family collections.
Agni and Indra dominate as in much of the Rigveda, but Mandala 5 is especially remembered for a strong presence of Ashvin hymns, alongside notable praises to Uṣas, the Maruts, and the Ādityas.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.