Sukta 31

Mantra 1

इन्द्रो रथाय प्रवतं कृणोति यमध्यस्थान्मघवा वाजयन्तम् । यूथेव पश्वो व्युनोति गोपा अरिष्टो याति प्रथमः सिषासन् ॥

இந்திரன்—மகவான்—தான் ஏறும் ரதத்திற்காக இறங்கும் பாதையை அமைக்கிறான்; வலத்தின் நிறைவை இயக்குபவன். கோபா (மேய்ப்பன்) போல மந்தைகளைப் பிரித்து ஒழுங்குபடுத்துகிறான்; அரிஷ்ட (அழிவிலா/காயமில்லா) நிலையில் முன்னணியில் செல்கிறான்—அனைத்தையும் முறையாகச் செயல்படச் செய்ய விரும்பி.

Mantra 2

आ प्र द्रव हरिवो मा वि वेनः पिशङ्गराते अभि नः सचस्व । नहि त्वदिन्द्र वस्यो अन्यदस्त्यमेनाँश्चिज्जनिवतश्चकर्थ ॥

ஹரிவோ (ஹரி-குதிரைகளின் ஆண்டவனே), இங்கே விரைந்து வா; எங்களை விட்டு விலகாதே. பிஷங்கராதே (ஒளிமிகு/பொன்னளிப்பவனே), எங்களிடம் அணுகி எங்களோடு இணை. ஏனெனில், இந்திரா, உன்னைவிட மேன்மையான ஆதரவு (வஸ்ய) வேறில்லை; பலவீனமும் தளர்வும் உடையவர்களையும் நீ புதுப் பிறவிக்குத் தகுதியானவர்களாக்கினாய்.

Mantra 3

उद्यत्सहः सहस आजनिष्ट देदिष्ट इन्द्र इन्द्रियाणि विश्वा । प्राचोदयत्सुदुघा वव्रे अन्तर्वि ज्योतिषा संववृत्वत्तमोऽवः ॥

வலத்திலிருந்து வலம் எழுந்தபோது, இந்திரனின் எல்லா இந்திரிய-ஆளுமைச் சக்திகளும் முழுதும் ஒளிர்ந்தன. அவர் நன்றாகப் பால் தரும் (சுதுகா) ஓடைகளைத் தூண்டி ஓடச் செய்தார்; உள்ளே ஜ்யோதியால் விரிந்து, கீழிருந்த தமஸை மூடினார்.

Mantra 4

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षन्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम् । ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ ॥

அனவர்கள் உனக்காக குதிரைக்குரிய ரதத்தைச் செதுக்கியார்கள்; பலமுறை அழைக்கப்படுபவனே (புருஹூத), த்வஷ்டா உனக்காக ஒளிமிக்க வஜ்ரத்தை உருவாக்கினான். ரிஷிகள் அர்க் (ஸ்துதி) பாடல்களால் இந்திரனை மகிமைப்படுத்தி அவன் வலிமையை வளர்த்தனர்—அவன் அஹி, தடையிடும் பாம்பை, கொல்லும்படியாக.

Mantra 5

वृष्णे यत्ते वृषणो अर्कमर्चानिन्द्र ग्रावाणो अदितिः सजोषाः । अनश्वासो ये पवयोऽरथा इन्द्रेषिता अभ्यवर्तन्त दस्यून् ॥

காளைபோன்ற இந்திரனே, வலிமைமிக்கோர் உன் ஒளிமிக்க அர்க் (ஸ்துதி) பாடலைப் பாடியபோது—கிராவாண (சோமம் அரைக்கும் கற்கள்) மற்றும் அதிதி ஒருமனதாக—அப்போது அந்த பவயः (சக்கர வளையங்கள்), குதிரையுமின்றி ரதமுமின்றி இருந்தும், உன் தூண்டுதலால் தஸ்யுக்களின் மீது திரும்பி அவர்களை முற்றிலும் அடக்கின.

Mantra 6

प्र ते पूर्वाणि करणानि वोचं प्र नूतना मघवन्या चकर्थ । शक्तीवो यद्विभरा रोदसी उभे जयन्नपो मनवे दानुचित्राः ॥

ஓ மகவன்! உன் முன்னைய செயல்களையும், நீ இப்போது செய்த புதிய செயல்களையும் நான் பாடி அறிவிக்கிறேன். சக்திகளால் நிறைந்தவனாய் நீ வானமும் பூமியும்—இவ்விரண்டையும் தாங்கியபோது, வெற்றி கொண்டு மனுவுக்காக நீ நீர்களை விடுவித்தாய்—தானுவில் மறைந்த, பலவடிவ ஓடைகள்.

Mantra 7

तदिन्नु ते करणं दस्म विप्राहिं यद्घ्नन्नोजो अत्रामिमीथाः । शुष्णस्य चित्परि माया अगृभ्णाः प्रपित्वं यन्नप दस्यूँरसेधः ॥

ஓ தஸ்ம, விப்ர-வீரா! இதுவே நிச்சயமாக உன் அதிசயச் செயல்—அஹியைத் தாக்கி இங்கேயே நீ உன் ஓஜஸைச் சேர்த்தாய். சுஷ்ணனின் மாயைகளையும் நீப் பிடித்து சுற்றிலும் வளைத்தாய்; மேலும் நீ முன்னேறியபோது, தஸ்யூக்களை விரட்டிப் பாதையிலிருந்து தடுத்தாய்.

Mantra 9

इन्द्राकुत्सा वहमाना रथेना वामत्या अपि कर्णे वहन्तु । निः षीमद्भ्यो धमथो निः षधस्थान्मघोनो हृदो वरथस्तमांसि ॥

ஓ இந்திரா! குத்ஸனுடன் ரதத்தில் ஏறி வருபவனே, வாமத்யா எனும் வேகமான குதிரைகள் உன்னை எங்கள் செவியருகே கொண்டு வரட்டும். நீர்களிலிருந்து இருளை ஊதித் துரத்து; ஆசன-இடத்திலிருந்தும் அதைத் துரத்து; தானம் செய்பவன் மகோனின் இதயத்திலிருந்து நிழல் போன்ற தமஸை அகற்று.

Mantra 10

वातस्य युक्तान्त्सुयुजश्चिदश्वान्कविश्चिदेषो अजगन्नवस्युः । विश्वे ते अत्र मरुतः सखाय इन्द्र ब्रह्माणि तविषीमवर्धन् ॥

வாயுவின் நன்கு யோகிக்கப்பட்ட—நன்றாகப் பூட்டப்பட்ட—குதிரைகளிடமும் இந்த நவஸ்யு (புதிய நலம்/புதிய வலிமையை நாடும் சாதகர்) சென்றடைந்தான்; கவி஋ஷியும் தன் ஆசையில் அங்கே வந்தடைந்தான். ஓ இந்திரா, இங்கே உன் மருத்-சகாக்கள் அனைவரும் தங்கள் பிரஹ்ம (மந்திரம்) மூலம் உன் தவிஷீ—வீர-வலிமையை—வளர்த்தினர்.

Mantra 11

सूरश्चिद्रथं परितक्म्यायां पूर्वं करदुपरं जूजुवांसम् । भरच्चक्रमेतशः सं रिणाति पुरो दधत्सनिष्यति क्रतुं नः ॥

சூரியனும் ரதத்தைச் சுற்றிச் செலுத்தி, முதலில் (பாதையை) அமைத்து, பின்னர் உயர்ந்த (பாதையையும்) ஏற்படுத்துகிறான்—எப்போதும் முன்னே செலுத்துபவன். எதச (Etaśa) சக்கரத்தை கொண்டு வந்து அதை இயக்கத்தில் இணைக்கிறான்; முன்னணிகளை—முன்னிலை சக்திகளை—நிறுத்தி, நமக்காக க்ரது (வெற்றி தரும் சங்கல்பம்/செயலாற்றும் இச்சை-வலிமை) யை வெல்வான்.

Mantra 12

आयं जना अभिचक्षे जगामेन्द्रः सखायं सुतसोममिच्छन् । वदन्ग्रावाव वेदिं भ्रियाते यस्य जीरमध्वर्यवश्चरन्ति ॥

மக்களே, இவன் (இந்திரன்) நம் பார்வைக்குள் வந்தடைந்தான்—சுதசோமன் (சோமத்தைப் பிழியும் நண்பன்) எனும் தன் சகாவை நாடி. உரைத்தபடியே கிராவா (பிழியும் கற்கள்) வேதிக்குக் கொண்டு வரப்படுகின்றன; அவனுக்காக அத்வர்யுக்கள் இந்த உயிர்த்த—விழித்த—அத்வர (யாகச் செயல்) முழுதும் அசைந்து நடமாடுகின்றனர்.

Mantra 13

ये चाकनन्त चाकनन्त नू ते मर्ता अमृत मो ते अंह आरन् । वावन्धि यज्यूँरुत तेषु धेह्योजो जनेषु येषु ते स्याम ॥

உன்னில் மகிழ்ந்தவர்களும், இப்போதும் உன்னில் மகிழ்பவர்களுமான அந்த மானிடர்களுக்கு—ஓ அமரனே (அம்ருதனே)! உன் தீங்கு (அம்ஹஸ்) அணுகாதிருக்கட்டும். யஜ்ஞம் செய்பவர்களை (யஜ்யூக்களை) உறுதிப்படுத்து; மேலும், நாம் உன்னுடையவர்களாக இருப்போம் எனும் அந்த ஜனங்களிடையே உன் ஓஜஸ் (வலிமை) நிலைநிறுத்து.