Sukta 85

Mantra 1

प्र सम्राजे बृहदर्चा गभीरं ब्रह्म प्रियं वरुणाय श्रुताय । वि यो जघान शमितेव चर्मोपस्तिरे पृथिवीं सूर्याय ॥

கேட்கப்படும் சம்ராட் வருணனுக்காக, விரிந்தும் ஆழ்ந்தும் உள்ள பிரம்ம-ஸ்துதியை பாடுங்கள்—அன்பிற்குரிய வருணனுக்காக. அவர் சூரியனுக்காகப் பூமியை, தோல்காரன் தோலை இழுத்துப் பரப்புவது போல, விரித்து விரித்தார்—ஒளி நகரும் பொருட்டு ருதத்தின் ஒழுங்குக் களத்தை நிறுவினார்.

Mantra 2

वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजमर्वत्सु पय उस्रियासु । हृत्सु क्रतुं वरुणो अप्स्वग्निं दिवि सूर्यमदधात्सोममद्रौ ॥

காடுகளில் அவர் அந்தரிக்ஷத்தை விரித்தார்; குதிரைகளில் வாஜத்தை, உஸ்ரியா (ஒளிரும் பசுக்கள்)வில் பாலை நிறுவினார். வருணன் இதயங்களில் க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி)யை வைத்தான்; நீர்களில் அக்னியை, விண்ணில் சூரியனை, பாறையில் (அத்ரி) சோமனை—ஒவ்வொரு சக்தியையும் அதன் உரிய இருக்கையில் அமர்த்தினான்.

Mantra 3

नीचीनबारं वरुणः कवन्धं प्र ससर्ज रोदसी अन्तरिक्षम् । तेन विश्वस्य भुवनस्य राजा यवं न वृष्टिर्व्युनत्ति भूम ॥

வருணன் கீழ்நோக்கி இழுக்கப்பட்ட மூடுபடலம் (கவந்தம்) என்பதை த்யாவா‑பிருதிவி இடையில், அந்தரிக்ஷத்தில் விடுவித்தான். அதனால் அனைத்துப் புவனங்களின் அரசன், மழை யவ வயலைத் தளர்த்தி திறப்பதுபோல், நிலத்தைப் பிரித்து விரித்து வளமுறச் செய்கிறான்.

Mantra 4

उनत्ति भूमिं पृथिवीमुत द्यां यदा दुग्धं वरुणो वष्ट्यादित् । समभ्रेण वसत पर्वतासस्तविषीयन्तः श्रथयन्त वीराः ॥

வருணன் பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட சாரம் (துக்தம்) பொழிய விரும்பும் போது, அவர் இந்த விரிந்த பிருதிவியையும் த்யாமையும் ஈரப்படுத்தி திறக்கச் செய்கிறான். அப்போது மலைகள் மேகத்தால் ஆடையணிகின்றன; வலிமைமிக்க வீரர்கள் வலிமை பெருகி கட்டுண்டதைத் தளர்த்துகின்றனர்.

Mantra 5

इमामू ष्वासुरस्य श्रुतस्य महीं मायां वरुणस्य प्र वोचम् । मानेनेव तस्थिवाँ अन्तरिक्षे वि यो ममे पृथिवीं सूर्येण ॥

இப்போது நான் அசுரன், தூர‑ச்ருதன் வருணனின் இந்த மாபெரும் மாயையை உரைக்கிறேன். அவர் அந்தரிக்ஷத்தில் அளவுக் கோலுடன் நின்றதுபோல்; சூரியனால் பிருதிவியை அளந்து எல்லை‑ஒழுங்கில் நிறுவினார்—ருதத்தின் ஒளியால் உலக ஒழுங்கை நிலைநாட்டுகிறார்.

Mantra 6

इमामू नु कवितमस्य मायां महीं देवस्य नकिरा दधर्ष । एकं यदुद्ना न पृणन्त्येनीरासिञ्चन्तीरवनयः समुद्रम् ॥

இப்போது நான் மிகத் தெளிவாகக் காணும் அந்த தேவனின் இந்த மாபெரும் மாயை—அதாவது அவனுடைய உருவாக்கும் சக்தி—பற்றி உரைக்கிறேன்; அதை யாரும் வெல்லவில்லை. ஆறுகள் இடையறாது நீரை ஊற்றினாலும், அந்த ஒரே பெருங்கடலை அவை நிரப்ப இயலாது; அதுபோல இந்தப் பெருவிரிவு (அனந்தம்) எல்லாப் பெருக்குகளையும் தன்னுள் ஏற்றுக்கொண்டு, தானோ குறையாது நிற்கிறது.

Mantra 7

अर्यम्यं वरुण मित्र्यं वा सखायं वा सदमिद्भ्रातरं वा । वेशं वा नित्यं वरुणारणं वा यत्सीमागश्चकृमा शिश्रथस्तत् ॥

ஓ வருணா! ஆர்யமனுக்கு எதிராகவோ, அல்லது மித்ரனுக்கு எதிராகவோ, அல்லது ஒரு நண்பனுக்கு எதிராகவோ, அல்லது எப்போதும் உடனிருக்கும் சகோதரனுக்கு எதிராகவோ; அல்லது நம் இல்லத்தாருக்கு எதிராகவோ, அல்லது எந்நாளும் அருகிலிருக்கும் வருண-பாதுகாவலனுக்கு எதிராகவோ—நாங்கள் செய்த எந்தப் பாவமாயினும், அந்தக் கட்டின் முடிச்சை நீ தளர்த்துவாயாக.

Mantra 8

कितवासो यद्रिरिपुर्न दीवि यद्वा घा सत्यमुत यन्न विद्म । सर्वा ता वि ष्य शिथिरेव देवाधा ते स्याम वरुण प्रियासः ॥

அவசரமான விளையாட்டில் (சூதாட்டத்தில்) நாங்கள் செய்ததெல்லாம், அல்லது பகைமையில், அல்லது வெளிச்சமான வெளியில்; அறிந்தே செய்ததையும், அறியாமல் செய்ததையும்—ஓ தேவா! அவையனைத்தையும் தளர்த்தி சிதறச் செய், தளர்ந்த கட்டைப் போல. அப்பொழுது, ஓ வருணா, நாங்கள் உனக்கு அன்புக்குரியவர்களாக இருப்போமாக.