Sukta 58

Mantra 1

तमु नूनं तविषीमन्तमेषां स्तुषे गणं मारुतं नव्यसीनाम् । य आश्वश्वा अमवद्वहन्त उतेशिरे अमृतस्य स्वराजः ॥

இப்போது அவர்களுடைய அந்த மருத்-கணத்தை நான் புகழ்கிறேன்—வலிமை நிறைந்தது, செயல்களில் எப்போதும் புதுமை உடையது. அவர்கள் விரைவு குதிரைகளில் ஆத்ம-வலிமை (அமவத்) யை ஏந்திச் செல்கிறார்கள்; மேலும் அம்ருத (அமர) சத்துவத்தில் ஸ்வராஜ்—தாமே அரசர்—ஆகவும் விளங்குகிறார்கள்.

Mantra 2

त्वेषं गणं तवसं खादिहस्तं धुनिव्रतं मायिनं दातिवारम् । मयोभुवो ये अमिता महित्वा वन्दस्व विप्र तुविराधसो नॄन् ॥

விப்ரரே, அந்தப் பிரகாசிக்கும் கணத்தை வணங்கு—மிக வலிமைமிக்கது, கைகளில் ஆயுதம் ஏந்தியது; தடைகளை அதிரச் செய்து தகர்ப்பதே அதன் விரதம்; செயலில் மாயாவி, தானத்தில் தாராளம். அவர்கள் மயோபூ (இன்பம் அளிப்போர்), மகத்துவத்தில் அளவற்றோர்; பெருந்தானம் உடைய ந்ரு (வீரர்) அவர்கள்.

Mantra 3

आ वो यन्तूदवाहासो अद्य वृष्टिं ये विश्वे मरुतो जुनन्ति । अयं यो अग्निर्मरुतः समिद्ध एतं जुषध्वं कवयो युवानः ॥

ஏ உதவாஹாஸர்களே (நீரை ஏந்திவருவோர்), இன்று எங்களிடம் வாருங்கள்—நீங்கள் எல்லா மருத்களும் மழையை முன்னே செலுத்துகிறீர்கள். இங்கு இந்த அக்னி, ஏ மருத்களே, எரியூட்டப்பட்டுள்ளான்; அவனை ஏற்றுக் கொண்டு, அவனில் மகிழுங்கள்—ஏ கவிகளே, என்றும் இளையோரே.

Mantra 4

यूयं राजानमिर्यं जनाय विभ्वतष्टं जनयथा यजत्राः । युष्मदेति मुष्टिहा बाहुजूतो युष्मत्सदश्वो मरुतः सुवीरः ॥

ஏ யஜத்ரர்களே (வழிபடத்தக்கோர்), மக்களுக்காக முயற்சிக்கத் தகுந்த (இர்ய) ஒரு அரசனை நீங்கள் பிறப்பிக்கிறீர்கள்—அனைத்தையும் வடிவமைக்கும் விப்வதஷ்ட சக்தியால் உருவாக்கப்பட்டவனை. உங்களிடமிருந்தே முஷ்டிஹா (முட்டிப் பாய்ச்சுபவன்), பாஹுஜூத (வலிய கரங்களால் உந்தப்படுபவன்) தோன்றுகிறான்; உங்களிடமிருந்தே நல்ல குதிரையுடைய (ஸு-அஶ்வ) சுவீரன் (உண்மை வீரத்தால் நிறைந்த வீரன்), ஏ மருத்களே, வெளிப்படுகிறான்.

Mantra 5

अरा इवेदचरमा अहेव प्रप्र जायन्ते अकवा महोभिः । पृश्नेः पुत्रा उपमासो रभिष्ठाः स्वया मत्या मरुतः सं मिमिक्षुः ॥

சக்கரத்தின் கம்பிகள் போலவே அவர்கள் உண்மையிலே அயராதவர்; பாம்புகள் போல அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்—தம் மகத்தான பெருமை-வலிமையால், பலவீனமல்ல. ப்ருஷ்ணியின் புதல்வர், ஒப்பற்றவர், மிகுந்த வேகமுடையவர்—தம் சொந்த சிந்தனையாலே மருதர்கள் ஒரே சக்தியாகத் தங்களை ஒன்றிணைத்தனர்.

Mantra 6

यत्प्रायासिष्ट पृषतीभिरश्वैर्वीळुपविभिर्मरुतो रथेभिः । क्षोदन्त आपो रिणते वनान्यवोस्रियो वृषभः क्रन्दतु द्यौः ॥

மருதர்களே, நீங்கள் புள்ளிப்புள்ளியான குதிரைகளுடன், உறுதியான விளிம்புகளுடைய ரதங்களுடன் புறப்படும்போது, நீர்கள் கலக்கி மத்தப்படுகின்றன; காடுகள் ஒலித்து நடுங்குகின்றன. கீழ்நோக்கி ஒளிமிக்க ஓடைகள் பாய்கின்றன; வृषபன் கர்ஜிக்கிறான்—த்யௌ (வானம்) தானே முழங்குகிறது.

Mantra 7

प्रथिष्ट यामन्पृथिवी चिदेषां भर्तेव गर्भं स्वमिच्छवो धुः । वातान्ह्यश्वान्धुर्यायुयुज्रे वर्षं स्वेदं चक्रिरे रुद्रियासः ॥

அவர்களின் முன்னேற்றம் மிக உறுதியானது; அவர்களின் அழுத்தத்தால் பூமியும்கூட—கணவன் தன் விதையை (கருவை) தாங்குவது போல—வளைந்து தாங்குகிறது. ருத்ரிய சக்திகளான அவர்கள் ரதத்தின் துரியில் காற்றுகளை குதிரைகள்போல் இணைக்கின்றனர்; அவர்கள் மழையையும் உழைப்பின் வியர்வையையும் உருவாக்குகின்றனர்—இயற்கையை வலியுறுத்தும் சக்தியின் குறிகள்.

Mantra 8

हये नरो मरुतो मृळता नस्तुवीमघासो अमृता ऋतज्ञाः । सत्यश्रुतः कवयो युवानो बृहद्गिरयो बृहदुक्षमाणाः ॥

நரராய் விளங்கும் மருதர்களே, துவீமகா (மிகப் பெருந்தானம் அளிப்போர்), அமரர், ருத-ஞ்ஞர்! எங்களுக்கு அருள் புரியுங்கள். சத்தியத்தைச் செவிமடுப்போர், இளைய கவிஞர், பெரும்-குரல் (ப்ருஹத்-கிர) உடையோர்—பெருமையை (ப்ருஹத்) பொழிந்து விடுபவர்களே—உங்கள் விரிந்த உச்சரிப்பும் மிகை ஓட்டமும் எங்களுள் அந்த மகா-சித்தத்தை (ப்ருஹத்) வளர்க்கட்டும்.