Sukta 18

Mantra 1

प्रातरग्निः पुरुप्रियो विशः स्तवेतातिथिः । विश्वानि यो अमर्त्यो हव्या मर्तेषु रण्यति ॥

விடியற்காலத்தில் பலர்க்கும் பிரியமான அக்னி—அதிதி—யை விஷ்கள் (மக்கள்) புகழட்டும். அவன் அமரன்; மர்த்தியர்களிடையே எல்லா ஹவ்யங்களிலும் இன்புறுகிறவன்.

Mantra 2

द्विताय मृक्तवाहसे स्वस्य दक्षस्य मंहना । इन्दं। स धत्त आनुषक्स्तोता चित्ते अमर्त्य ॥

தூய ஹவியைச் சுமப்பவனே! இரண்டாம் முறையும்—மீண்டும் மீண்டும்—உன் சொந்த தக்ஷம் (விவேக-சக்தி) எனும் பெருந்திறத்தின் மஹிமையால், ஸ்தோதா-புரோஹிதன் உன்னுள் சோம-ஆனந்தத்தை இடையறாது நிறுவுகிறான், அமரனே; அஃதனால் அக்னி ருத-ரஸத்தை அருந்தி அந்த ஆனந்தத்தை வளர்க்கட்டும்.

Mantra 3

तं वो दीर्घायुशोचिषं गिरा हुवे मघोनाम् । अरिष्टो येषां रथो व्यश्वदावन्नीयते ॥

நீண்ட ஆயுளும் ஒளிமிகு சக்தியும் கொண்ட அந்த ஜ்வாலா-ஸ்வரூபனை, உங்களுக்காக நான் அழைப்புச் சொல்-கிராவால் வரவழைக்கிறேன்—மகோனரே, வளம் வழங்கும் தானதாரர்களே; அவர்களுடைய ரதம் அரிஷ்டம், பலத்தின் குதிரைகள் விரிந்த வேகத்துடன் இழுத்துச் செல்கிறது.

Mantra 4

चित्रा वा येषु दीधितिरासन्नुक्था पान्ति ये । स्तीर्णं बर्हिः स्वर्णरे श्रवांसि दधिरे परि ॥

பலவண்ணமான, விசித்திரமான ஒளிப்படர்வுகள் யாரில் நிலைபெற்றுள்ளனவோ, யார் ஊக்கமூட்டிய உக்த-ஸ்தோத்திரங்களைப் பாதுகாக்கிறார்களோ; ஒளிமிகு வானத்தின் அதிபதியே! அவர்கள் பர்ஹிஸ் (புனித ஆசனம்) விரித்து, சுற்றிலும் ஶ்ரவஸ் (புகழ்-கேள்விச் சக்தி) அனைத்தையும் நிலைநிறுத்தினர்.

Mantra 5

ये मे पञ्चाशतं ददुरश्वानां सधस्तुति । द्युमदग्ने महि श्रवो बृहत्कृधि मघोनां नृवदमृत नृणाम् ॥

எனக்கு வலிமைமிக்க குதிரைகளில் ஐம்பதைத் தந்தவர்கள்—புகழ்பாடல்-சபையின் துணையே! ஒளிமிக்க அக்னியே, தானமிகு மகோனர்களின் அந்த மகத்தான, விரிந்த ‘ஶ்ரவஸ்’ (புகழ்-கீர்த்தி) பெருகச் செய்—மனிதர்களிடையே வீரமிகு, அமரனே, மனிதரின்.