Opening the text

Sukta 5.34
Atri (Ātreya tradition; Mandala 5 is predominantly attributed to the Atris)
Indra (with ritual actions of Soma pressing; Indra as brahma-vāhas, bearer of the Word)
Trishtubh (likely; RV 5.34 is predominantly Triṣṭubh)
ரிக் வேதம் 5.34 என்பது அத்ரி மரபின் ஒரு ஸூக்தம்; இது சோமப் பிழிதல் (சோம-ப்ரஸ்ஸிங்) வழியாக இந்திரனை அழைத்து, அவரை ‘அஜாதசத்ரு’ (விரோதம் பிறக்காதவன்) என்றும் ‘ப்ரஹ்ம-வாஹஸ்’ (வாக்கு/ப்ரஹ்மத்தின் தாங்கி) என்றும் புகழ்கிறது. ஒழுக்கத்துடன் ஹவிஸ் அர்ப்பணித்து சோமத்தைப் பிழிபவர்களையும், பிழியாதவர்களையும் எதிரெதிராகக் காட்டி, இந்திரனை உலக ஒழுங்கான ṛta-வை இயக்கத்தில் நிறுத்தும் சக்தியாகவும், தடுக்கும் வலிமைகளை அடக்கும் ஒருவனாகவும், யாகத்தை வெற்றி மற்றும் வளர்ச்சி நோக்கி முன்னெடுப்பவனாகவும் வர்ணிக்கிறது.
Mantra 1
अजातशत्रुमजरा स्वर्वत्यनु स्वधामिता दस्ममीयते । सुनोतन पचत ब्रह्मवाहसे पुरुष्टुताय प्रतरं दधातन ॥
பகை பிறவாதவனே (அஜாதசத்ரு), முதுமையறியாதவனே, ஸ்வர்வதி (வானொளி நிறைந்த) அதிசய-கர்த்தாவே! ஸ்வதா வழியில், ஸ்வதாமிதா (ஸ்வதா-விதி) படி பின்தொடர்ந்து முன்னேறு. பிரஹ்ம-வாஹஸே, புருஷ்டுத (பலரால் போற்றப்பட்ட) அவருக்காக சோமத்தைச் சுனோதன செய்து, ஹவியைப் பசோதன செய்து; மேலும் விரைந்த முன்னேற்றத் தூண்டுதலை அவனுக்காக நிறுவுங்கள்.
Mantra 2
आ यः सोमेन जठरमपिप्रतामन्दत मघवा मध्वो अन्धसः । यदीं मृगाय हन्तवे महावधः सहस्रभृष्टिमुशना वधं यमत् ॥
சோமத்துடன் தன் வயிற்றை நிரப்பி, தேன் போன்ற அந்தஸ் (ரசம்) மூலம் மகிழ்ந்தவன்—அந்த மகவா (தாராளன்); எதிர்க்கும் ‘மிருக’த்தை கொல்ல, ஆயிரம் முனைகள் கொண்ட (ஸஹஸ்ரப்ருஷ்டி) மஹாவத ஆயுதத்தை அவன் நாடியபோது, உஷனா ரிஷி அவனுக்காக அந்த வத-சக்தியை நிலைநிறுத்தினார்.
Mantra 4
यस्यावधीत्पितरं यस्य मातरं यस्य शक्रो भ्रातरं नात ईषते । वेतीद्वस्य प्रयता यतंकरो न किल्बिषादीषते वस्व आकरः ॥
தந்தையையும் தாயையும் வீழ்த்தியவன்; அவன் முன்னிலையில் சகோதரனும் எதிர்ப்பில் நில்லாதவன்—அவனே இவ்வுயிரின் முன்னே தள்ளப்பட்ட ஆற்றல்களை அறிகிறான். யார் முயற்சியை ஒழுங்குபடுத்தி யோகமாக இணைக்கிறாரோ, அவர் கில்பிஷம் (குற்றச்சாட்டு/களங்கம்) அஞ்சார்; அவர் வசு (செல்வம்) பொங்கும் அகழ்வாயாக, வளத்தின் சுரங்கமாகிறார்.
Mantra 5
न पञ्चभिर्दशभिर्वष्ट्यारभं नासुन्वता सचते पुष्यता चन । जिनाति वेदमुया हन्ति वा धुनिरा देवयुं भजति गोमति व्रजे ॥
அவன் ஐந்தினாலும் அல்ல, பத்தினாலும் அல்ல—வெறும் பிடிப்பு-அளவுக்கான ஆசை அவனுக்கு இல்லை; அசுன்வத (சோமம் பிழியாதோர்) உடன் அவன் சேரான், வெளிப்படையாக வளரும்ோருடனும் கூட அல்ல. அவன் வேதம்/அறிவால் வெல்லுகிறான்—அல்லது அதே துனி (தூண்டும் வேகம்) கொண்டு வீழ்த்துகிறான்; மேலும் தேவயு (தேவனை நாடுபவன்) க்கு கோமதி (ஒளிமிக்க/கோதனம் நிறைந்த) வ்ரஜத்தில் மாடுகளின் பங்கை அளிக்கிறான்.
Mantra 6
वित्वक्षणः समृतौ चक्रमासजोऽसुन्वतो विषुणः सुन्वतो वृधः । इन्द्रो विश्वस्य दमिता विभीषणो यथावशं नयति दासमार्यः ॥
வித்வக்ஷண (ஊடுருவும் நுண்கலை) கொண்டு, ऋது (காலங்கள்) இணையும் இடத்தில் அவன் சக்கரத்தை இயக்கினான்; அசுன்வதரிடமிருந்து பிரிந்து, சுன்வதரின் வளர்ப்பவன். இந்திரன்—அனைத்தையும் அடக்கும் தமிதா, தன் வலிமையில் பயங்கரன்—தாச (அறியாமை/அடிமை-இயல்பு) இயல்பை தன் விருப்பம்போல் கட்டுப்படுத்தி நடத்துகிறான்; ஆர்ய (உயர்ந்த முயற்சியாளர்) சக்தி முன்னேறுகிறது.
Mantra 7
समीं पणेरजति भोजनं मुषे वि दाशुषे भजति सूनरं वसु । दुर्गे चन ध्रियते विश्व आ पुरु जनो यो अस्य तविषीमचुक्रुधत् ॥
அவன் தேடுபவனுக்காக பணி (Paṇi) யிடமிருந்து குவிக்கப்பட்ட போக-செல்வத்தைத் துரத்தி எடுத்துச் செல்கிறான்; தானம் அளிப்பவனுக்கு வலிமையும் ஒளியும் நிறைந்த வசு (செல்வம்) பகிர்கிறான். கடினமான வழிகளிலும் முழு மக்கள் கூட்டம் தாங்கப்படுகிறது—அவனுடைய தவிஷீ (பெருஞ்சக்தி)க்கு எதிராகக் கோபமடையாதவன் யாரோ அவனால்.
Mantra 8
सं यज्जनौ सुधनौ विश्वशर्धसाववेदिन्द्रो मघवा गोषु शुभ्रिषु । युजं ह्यन्यमकृत प्रवेपन्युदीं गव्यं सृजते सत्वभिर्धुनिः ॥
ஒளிரும் பசுக்கள் (கதிர்கள்) நடுவே, உலகமெங்கும் பரந்த படைகள் (viśvaśardhas) உடன், நன்கு சேமிக்கப்பட்ட இரு மக்களைக் (sudhanau) கொடையளிக்கும் இந்திரன் கண்டபோது, ஒருவனை மற்றொருவனின் யுகம்-துணையாக (yujam) ஆக்கினான். அதிர்வூட்டும் ‘துனி’ (dhuni) அவன், தன் சத்த்வங்கள் (பேராற்றல்கள்) மூலம், ஒளிமிகு ‘கவ்வியம்’ (கோ-செல்வம்/கதிர்கள்) மேலே எழுமாறு விடுவிக்கிறான்.
Mantra 9
सहस्रसामाग्निवेशिं गृणीषे शत्रिमग्न उपमां केतुमर्यः । तस्मा आपः संयतः पीपयन्त तस्मिन्क्षत्रममवत्त्वेषमस्तु ॥
ஆயிரம் பாடல்களால் போற்றப்படும் அக்னிவேஷியை நான் புகழ்கிறேன்—அக்னியே, பகைவரை வெல்லும் வீரனே, ஆரிய தேடுபவனின் ஒப்பற்ற கேது (கொடி/அடையாளம்). அவனுக்காக ஒன்றுகூடிய நீர்வழிகள் நிறைவுடன் பெருகட்டும்; அவனில் க்ஷத்ரம் (அரசாற்றல்/ஆட்சி-வலிமை) அமவத்துவத்தில் (மிகு வலிமையில்) ஒளிரட்டும்.
It is a Soma-ritual hymn calling Indra to the offering, praising him as the power that turns mantra and sacrifice into victory, strength, and right order.
Because the hymn ties spiritual and social success to disciplined ritual effort: those who press and offer are strengthened, while neglect of the offering represents inertia or refusal of sacred order.
It presents Indra as the bearer and carrier of brahman—i.e., the inspired Word/mantra—so the hymn suggests that true speech and right offering become effective power through him.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.