Sukta 35

Mantra 1

यस्ते साधिष्ठोऽवस इन्द्र क्रतुष्टमा भर । अस्मभ्यं चर्षणीसहं सस्निं वाजेषु दुष्टरम् ॥

ஓ இந்திரா! உன் அவஸ் (காப்பு) எனும் துணையின் மிக உறுதியான, மிகச் சிறந்த—உதவிக்கான பரமப் பயனுள்ள—க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) யை எங்களுக்காகக் கொண்டு வா. அது எங்களுக்குச் சರ್ಷணீ-ஸஹ (மக்களைக் கடக்கும் வல்லமை உடையது), வாஜங்களில் (வலச் செழிப்புகளில்) துஷ்டர—மீற இயலாத—வெற்றி-ஆட்சி ஆகட்டும். உன் நியாயமான தீர்மானம் எங்களுள் ஜய சக்தியாகச் செயல்படட்டும்.

Mantra 2

यदिन्द्र ते चतस्रो यच्छूर सन्ति तिस्रः । यद्वा पञ्च क्षितीनामवस्तत्सु न आ भर ॥

ஓ வீர இந்திரா! உன் உதவிகள் எவை எவையோ—நான்கு ஆகட்டும், அல்லது மூன்று; அல்லது க்ஷிதிகள் (உலகங்கள்/நிலங்கள்) க்காக ஐந்து ஆகட்டும்—அந்த அவஸ் (ஆதரவு-காப்பு) அனைத்தையும் எங்களிடம் முழுமையாகக் கொண்டு வா. உன் காக்கும் சக்தியின் ஒவ்வொரு முறையும் எங்கள் பயணத்தில் புகுந்து, எங்கள் உயர்வைத் தாங்கட்டும்.

Mantra 3

आ तेऽवो वरेण्यं वृषन्तमस्य हूमहे । वृषजूतिर्हि जज्ञिष आभूभिरिन्द्र तुर्वणिः ॥

ஓ இந்திரா! தேர்ந்தெடுக்கத் தக்க உன் அவஸ்—மிக வ்ருஷந்த (மிகப் பிரவலமாகப் பொங்கும்) உதவி—யை நாம் அழைக்கிறோம். ஏனெனில் நீயே வ்ருஷஜூதி (பொங்கும் சக்திகளைத் தூண்டும் தூண்டி); மேலும், ஓ இந்திரா! உன் ஆபூபி (மகத்தான வெளிப்பாடுகள்/ஆகுதல்கள்) உடன் நீ துர்வணி—விரைவாகக் கடந்து வெல்லும் வல்லவன்—ஆகிறாய்.

Mantra 4

वृषा ह्यसि राधसे जज्ञिषे वृष्णि ते शवः । स्वक्षत्रं ते धृषन्मनः सत्राहमिन्द्र पौंस्यम् ॥

ஏனெனில் நீ ராதஸ் (செல்வ-நிறைவு) அளிக்க வெளிப்பட்ட வல்லமைமிகு வृषபன்; ஹே வृष்ணி, உன் சவஸ் (வீரவலிமை) பேராற்றல் உடையது. உன் ஸ்வக்ஷத்ரம் (சுய-ஆட்சி) உறுதியானது, உன் மனம் த்ருஷன் (துணிவுமிகு) ஆகும்; ஹே இந்திரா, எங்களுள் உன் பௌம்ஸ்யம் (ஆண்மை/வீரியம்) இடையறாது நிலைத்திருப்பதாக.

Mantra 5

त्वं तमिन्द्र मर्त्यममित्रयन्तमद्रिवः । सर्वरथा शतक्रतो नि याहि शवसस्पते ॥

ஹே இந்திரா, பகைமை நோக்கித் திரும்பும் அந்த மானிடன் மீது நீ இறங்கி வரு; ஹே அத்ரிவஃ (வஜ்ரதாரி), ஹே சதக்ரது (நூறு திறன் உடையவன்), சர்வரதா (அனைத்து ரதங்களோடு) வா; ஹே சவஸஸ்பதே (ஆற்றலின் அதிபதி), உன் வலிமையால் அவனை அடக்கி அழுத்து.

Mantra 6

त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । उग्रं पूर्वीषु पूर्व्यं हवन्ते वाजसातये ॥

வ்ருத்ரஹன்—பர்ஹிஸ் விரித்த மக்களால் அழைக்கப்படுவது நீயே; நீ உக்ரன், பூர்வீஷு பூர்வ்யம் (மிகப் பழமையானோரிலும் பழமையானவன்); வாஜஸாதயே—வாஜ (வெற்றிவலிமையின் நிறைவு) பெறுவதற்காக.

Mantra 7

अस्माकमिन्द्र दुष्टरं पुरोयावानमाजिषु । सयावानं धनेधने वाजयन्तमवा रथम् ॥

இந்திரனே, எங்கள் ரதத்தை எதிர்ப்புப் படைகளுக்குக் கடக்க அரிதானதாக ஆக்குவாயாக—போரில் முன்னணியில் செல்லும், ஒற்றுமையுடன் இயங்கும். செல்வத்திற்கான ஒவ்வொரு மோதலிலும் அது வாஜம் (வலிமை-வளர்ச்சி) எழுப்பி, எங்களை முன்னே ஏந்திச் செல்லட்டும்.

Mantra 8

अस्माकमिन्द्रेहि नो रथमवा पुरंध्या । वयं शविष्ठ वार्यं दिवि श्रवो दधीमहि दिवि स्तोमं मनामहे ॥

இந்திரனே, எங்கள் ரதத்தருகே வந்து, புரந்த்யா—நேர்மையான நிறைவேற்றத்தின் பூரணத்தால்—அதைப் பாதுகாப்பாயாக. மிகவல்லவனே, திவி (சிந்தனை-வானில்) வார்ய ஶ்ரவஸ்—ஒளிமிகு புகழ்/கேள்வி—நிறுவ விரும்புகிறோம்; அதே திவியிலே எங்கள் ஸ்தோமத்தை வடித்து நிலைநிறுத்துகிறோம்.