Sukta 12

Mantra 1

प्राग्नये बृहते यज्ञियाय ऋतस्य वृष्णे असुराय मन्म । घृतं न यज्ञ आस्ये सुपूतं गिरं भरे वृषभाय प्रतीचीम् ॥

விரிந்தவனும் யஜ்ஞத்திற்குரியவனுமான அக்னிக்காக—ருதத்தின் வ்ருஷபன், அசுரன் (ஆளும் தெய்வீக வல்லமை) என்பவனுக்காக—என் மன்மம் (தியானச் சிந்தனை) முன்னே செலுத்துகிறேன். யஜ்ஞத்தின் வாயில் நெய் போல, வ்ருஷப-சக்தியை நோக்கி பிரதீசீ/ப்ரத்யஞ்ச (உள்நோக்கி) திரும்பிய நன்கு தூய்மையாக்கப்பட்ட வாக்கை நான் அர்ப்பணிக்கிறேன்.

Mantra 2

ऋतं चिकित्व ऋतमिच्चिकिद्ध्यृतस्य धारा अनु तृन्धि पूर्वीः । नाहं यातुं सहसा न द्वयेन ऋतं सपाम्यरुषस्य वृष्णः ॥

ஓ ருதத்தை அறிந்தவனே, ருதத்தை அறி; நிச்சயமாக ருதத்தையே அறி. ருதத்தின் பல பழம்பெரும் ஓடைகளின் வழியே உன் பாதையை வெட்டி முன்னேறு. வலத்தால் அதை அடைய இயலாது; இருமை-பிரிவின் வழியாலும் அல்ல; அருஷ வृषபன்—அக்னி—யின் ருதத்தைப் பின்பற்றி நான் ருதத்தை வென்று பெறுகிறேன்.

Mantra 3

कया नो अग्न ऋतयन्नृतेन भुवो नवेदा उचथस्य नव्यः । वेदा मे देव ऋतुपा ऋतूनां नाहं पतिं सनितुरस्य रायः ॥

ஓ அக்னியே, எந்த வழியில்—ருதத்தால் ருதத்தில் இயங்கிக் கொண்டு—நீ எங்களுக்காக ஸ்தோத்ரத்தின் எப்போதும் புதுமையான அறிஞனாக ஆவாய்? தேவன், ருதுபா—பருவங்களின் காவலன்—எனக்காக பருவங்களை அறிகிறான்; ஆனால் இந்த நிறைவேற்றச் செல்வத்தின் அதிபதியை நான் இன்னும் பெறவில்லை.

Mantra 4

के ते अग्ने रिपवे बन्धनासः के पायवः सनिषन्त द्युमन्तः । के धासिमग्ने अनृतस्य पान्ति क आसतो वचसः सन्ति गोपाः ॥

ஓ அக்னியே, உனக்காக பகைவனைப் பந்தனத்தில் கட்டுபவர்கள் யார்? வெற்றி பெறும் அந்த த்யுமந்த—ஒளிமிக்க—காவலர்கள் யார்? ஓ அக்னியே, அன்ருதம் (அசத்தியம்) இருந்து உன் பங்கைக் காக்கும்வர்கள் யார்? வாக்கின் கோபா—மேய்ப்பர்/காவலர்—யார், அதை பொய்யிலிருந்து காத்து நிற்பவர்கள்?

Mantra 5

सखायस्ते विषुणा अग्न एते शिवासः सन्तो अशिवा अभूवन् । अधूर्षत स्वयमेते वचोभिॠजूयते वृजिनानि ब्रुवन्तः ॥

அக்னியே! உன் இச் சখாக்கள் இங்கும் அங்கும் பிரிந்து இருந்தும்—வெளியில் சிவ (நன்மை தருவோர்) போலத் தோன்றியவர்கள்—அவர்களே அசிவ (தீமை தருவோர்) ஆனார்கள். அவர்கள் தாமே தங்கள் சொற்களால் முனைந்து பாய்ந்து, நேர்வழி செல்பவனிடம் வளைந்த பேச்சும் பாவமும் (வ்ருஜின) கூறினர்.

Mantra 6

यस्ते अग्ने नमसा यज्ञमीट्ट ऋतं स पात्यरुषस्य वृष्णः । तस्य क्षयः पृथुरा साधुरेतु प्रसर्स्राणस्य नहुषस्य शेषः ॥

அக்னியே! யார் நமஸ்கார-பாவத்துடன் ṛta-அடிப்படையிலான யாகத்தை ஏற்றி, அதைச் சேவிக்கிறாரோ, அவரை அருஷ (செம்மைத் தீப்தி உடைய), வ்ருஷன் (வல்ல) சக்தி காக்கிறது. அவருக்குப் பரந்தும் நிலைத்தும் உள்ள க்ஷய (வாசஸ்தலம்/ஆதாரம்) வருக; மேலும் நஹுஷ—எப்போதும் முனைந்து அழுத்திச் செல்லும் மனிதத் தேடுபவன்—அவனுடைய தர்ம்ய சேஷ (உரிய மீதம்/பங்கு)வும் வந்து சேருக.