Sukta 14

Mantra 1

अग्निं स्तोमेन बोधय समिधानो अमर्त्यम् । हव्या देवेषु नो दधत् ॥

ஸ்தோத்திரத்தால் அக்னியை விழிப்பிக்கவும்—சமிதையால் எரியூட்டப்பட்ட அமரன் அக்னியை. அவர் எங்கள் ஹவ்யங்களை தேவர்களிடையே நிறுவட்டும்—தேவசங்கத்தில் எங்கள் அர்ப்பணத்தை நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 2

तमध्वरेष्वीळते देवं मर्ता अमर्त्यम् । यजिष्ठं मानुषे जने ॥

யாகப் பயணங்களில் (அத்வரங்களில்) மானவர்கள் அந்த தேவனை—அமரனான அக்னியை—புகழ்ந்து வணங்குகின்றனர்; மனித குலத்தில் அவர் யஜிஷ்டன், அதாவது யாகத்தில் மிகச் சிறந்த ஆற்றலுடையவன்.

Mantra 3

तं हि शश्वन्त ईळते स्रुचा देवं घृतश्चुता । अग्निं हव्याय वोळ्हवे ॥

அவரையே இடையறா முயல்வோர், நெய் சொட்டும் ஸ்ருசியுடன் கூடிய தேவனெனப் போற்றி வணங்குகின்றனர். ஹவியை எடுத்துச் செல்லும்படி அவர்கள் அக்னியை அழைக்கின்றனர்—ஹவ்ய-வோள்ஹா, அர்ப்பணங்களின் வாகன்.

Mantra 4

अग्निर्जातो अरोचत घ्नन्दस्यूञ्ज्योतिषा तमः । अविन्दद्गा अपः स्वः ॥

அக்னி பிறந்தவுடனே ஒளிர்ந்து எழுகின்றான்; தன் ஜ்யோதியால் தஸ்யுக்கள்—பிளவூட்டும் பகைச் சக்திகள்—அழிந்து, இருளைச் சாய்க்கிறான். மீண்டும் அவன் கா (கதிர்கள்/பசுக்கள்), ஆபः (நீர்), மற்றும் ஸ்வః (ஒளிமிகு விண்ணகம்) ஆகியவற்றைக் கண்டடைகிறான்.

Mantra 5

अग्निमीळेन्यं कविं घृतपृष्ठं सपर्यत । वेतु मे शृणवद्धवम् ॥

நாம் அக்னியை—வழிபடத்தக்க கவியை, நெய் ஒளி பொலியும் முதுகுடையவரை—பணிந்து போற்றுவோம். அவர் எனக்கருகே வருவாராக; என் ஹவி-வேண்டுதலைக் கேட்டு ஏற்றருள்வாராக.

Mantra 6

अग्निं घृतेन वावृधुः स्तोमेभिर्विश्वचर्षणिम् । स्वाधीभिर्वचस्युभिः ॥

நெய்யாலும் ஸ்தோத்திரங்களாலும்—அனைத்து மக்களுக்குமான அக்னியை—அவர்கள் வளர்த்தனர்; ஸ்வாதீ (சரியான உள்ளுணர்வு) மற்றும் வசியு (வல்லமைமிக்க வாக்கு) கொண்டு அவனை வலுப்படுத்தினர்.