Sukta 2

Mantra 1

कुमारं माता युवतिः समुब्धं गुहा बिभर्ति न ददाति पित्रे । अनीकमस्य न मिनज्जनासः पुरः पश्यन्ति निहितमरतौ ॥

இளைய தாய், குகையில் மறைந்தும் நன்கு அடக்கப்பட்டும் உள்ள அந்தக் குமாரனைத் தாங்குகிறாள்; அவனைத் தந்தைக்கு அளிப்பதில்லை. அவனுடைய முகம் (அநீகம்) குறையாது; ஆயினும் மக்கள் அவனை முன்னே நிறுவப்பட்டு—செயலாற்றும் கைகளில் வைக்கப்பட்டு—காண்கிறார்கள்: மறைந்த அக்னி உள்ளே இரகசியம், செயலில் வெளிப்பாடு.

Mantra 2

कमेतं त्वं युवते कुमारं पेषी बिभर्षि महिषी जजान । पूर्वीर्हि गर्भः शरदो ववर्धापश्यं जातं यदसूत माता ॥

ஓ இளையவளே, நீ உன் வடிவமைந்த உடலில் தாங்கும் இந்தக் குமாரன் யார்—அவனை மகிஷீ (மகாமாதா) பெற்றெடுத்தாள்? பல சரத்காலங்கள் கரு வளர்ந்தது; தாய் அவனைப் பிரசவித்தபோது, நான் அவன் பிறந்ததை கண்டேன்: நீண்டநாள் மறைந்த ஜ்வாலை இறுதியில் பார்வைக்கு வருகிறது.

Mantra 3

हिरण्यदन्तं शुचिवर्णमारात्क्षेत्रादपश्यमायुधा मिमानम् । ददानो अस्मा अमृतं विपृक्वत्किं मामनिन्द्राः कृणवन्ननुक्थाः ॥

தூரத்திலிருந்து, வயலிலிருந்து, நான் அவனை கண்டேன்—பொன்-பற்களுடன், தூய நிறத்துடன்—தன் ஆயுதங்களை அளந்து வகுத்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் அமிர்த-ரசத்தை அளிக்கிறான், பிழிந்து வெளிப்படுத்துகிறான்; அப்படியிருக்க, இந்திரன் அற்ற, அனுக்த (ஸ்துதி அற்ற) சக்திகள் எனக்கு என்ன செய்ய முடியும்?

Mantra 4

क्षेत्रादपश्यं सनुतश्चरन्तं सुमद्यूथं न पुरु शोभमानम् । न ता अगृभ्रन्नजनिष्ट हि षः पलिक्नीरिद्युवतयो भवन्ति ॥

வயலிலிருந்து நான் அவனை இடையறாது நகர்ந்து செல்லக் கண்டேன்—மகிழ்ந்த யூதம் (மந்தை) போல, பலவகையில் ஒளிர்வான். அவர்கள் அவனைப் பற்றிக் கொள்ளவில்லை—ஏனெனில் அவன் அவர்களுக்காகப் பிறந்ததே இல்லை; சாம்பல்-முடியுடைய (பலிக்னீ) பெண்களும் இளம்பெண்களாக ஆகின்றனர்—அவன் அருகாமையால் சோர்ந்த சக்திகள் மீண்டும் யௌவனமாகப் புதுப்பிக்கப்படுகின்றன.

Mantra 5

के मे मर्यकं वि यवन्त गोभिर्न येषां गोपा अरणश्चिदास । य ईं जगृभुरव ते सृजन्त्वाजाति पश्व उप नश्चिकित्वान् ॥

என் மர்யகம் (இளமை-வலிமை) கோபிஃ—கதிர்-வடிவ பசுக்களால்—யார் சிதறடித்தார்? அவர்களுக்கு உண்மையான கோபா (காவலன்/மேய்ப்பன்) இல்லை; தீங்கற்ற ஒருவனேனும் காவலனாக இருக்கக் கூடுமே. அதை பிடித்தவர்கள் அதை கீழே விடட்டும்; மேலும் சிகித்வான் (அறிவுடையவன்) எங்களிடம் உயிர்-வலிமையின் வளர்ச்சியையும் பசு-செல்வம்/இருப்பின் செழிப்பையும் மீண்டும் கொண்டு வரட்டும்.

Mantra 6

वसां राजानं वसतिं जनानामरातयो नि दधुर्मर्त्येषु । ब्रह्माण्यत्रेरव तं सृजन्तु निन्दितारो निन्द्यासो भवन्तु ॥

வாசஸ்களின் அரசனாகிய, மக்களின் வாசஸ்தலமான அவனை—பகைமையுடையோர் மானிடர்களிடையே கட்டிப் போட்டுள்ளனர். அத்ரியின் ப்ரஹ்ம (புனித மந்திரவாக்கு) அவனை விடுவிக்கட்டும்; பழிப்போர் தாமே பழிக்கத்தக்கவர்களாக ஆகட்டும்.

Mantra 7

शुनश्चिच्छेपं निदितं सहस्राद्यूपादमुञ्चो अशमिष्ट हि षः । एवास्मदग्ने वि मुमुग्धि पाशान्होतश्चिकित्व इह तू निषद्य ॥

கட்டப்பட்டிருந்த சுனஃஷேபனையும் நீ யூபம் (யாகத் தூண்) இலிருந்து விடுவித்தாய்; அவன் உண்மையிலே தன் விருப்பத்தை அடைந்தான். அதுபோல, அக்னியே, எங்களைப் பிணைக்கும் பாசங்களைத் தளர்த்துவாயாக; அறிந்த ஹோத்ரே, இங்கே எங்களுள் அமர்ந்து உன் ஆசனத்தை ஏற்றுக்கொள்.

Mantra 8

हृणीयमानो अप हि मदैयेः प्र मे देवानां व्रतपा उवाच । इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम् ॥

வெட்கமுற்று நான் என் மயக்கத்திலிருந்து விலகினேன்; தேவர்களின் விரதத்தை காக்கும் காவலன் எனக்குச் சொன்னான். அறிந்த இந்திரன் நிச்சயமாக உன்னை நோக்கியுள்ளான்; அந்த நோக்கின் வழிகாட்டுதலால், அக்னியே, நான் போதிக்கப்பட்டவனாய் இங்கே வந்தேன்.

Mantra 9

वि ज्योतिषा बृहता भात्यग्निराविर्विश्वानि कृणुते महित्वा । प्रादेवीर्मायाः सहते दुरेवाः शिशीते शृङ्गे रक्षसे विनिक्षे ॥

அக்னி தன் பரந்த ஒளியால் பிரகாசித்து, தன் மகத்துவத்தால் அனைத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறான். அவன் அதேவீ மாயைகளையும் தீய வழிகளையும் வென்று அடக்குகிறான்; உள்ளே புகுந்து அமரும் ரக்ஷஸை வீழ்த்தத் தன் இரு கொம்புகளையும் கூர்மையாக்குகிறான்.

Mantra 10

उत स्वानासो दिवि षन्त्वग्नेस्तिग्मायुधा रक्षसे हन्तवा उ । मदे चिदस्य प्र रुजन्ति भामा न वरन्ते परिबाधो अदेवीः ॥

மேலும் அவனுடைய கர்ஜிக்கும் சக்திகள் திவியில் நிலைபெறட்டும்—அக்னியின் கூரிய ஆயுதங்களாய்—ரக்ஷஸை வதைக்க. அவன் மதத்தில் கூட அவன் தீப்திகள் வெடித்தெழுகின்றன; அதேவீ பரிபாதங்கள் அந்தச் சூழ்ந்தழுத்தும் அழுத்தத்தைத் தடுக்க இயலாது.

Mantra 11

एतं ते स्तोमं तुविजात विप्रो रथं न धीरः स्वपा अतक्षम् । यदीदग्ने प्रति त्वं देव हर्याः स्वर्वतीरप एना जयेम ॥

ஓ துவிஜாத அக்னியே, உனக்காக இந்த ஸ்தோமத்தை விப்ரன்—திறமையுடைய ஞானி—ரதம்போல் நன்கு வடித்தான். ஓ தேவா, நீ இதை மகிழ்வுடன் ஏற்றுக்கொண்டால், இதன் மூலம் நாம் ஸ்வர்வதீ அபः—சூரியத்தைத் தாங்கும், ஒளிமிகு நீரோடைகள்—அவற்றை வெல்வோமாக.

Mantra 12

तुविग्रीवो वृषभो वावृधानोऽशत्र्वर्यः समजाति वेदः । इतीममग्निममृता अवोचन्बर्हिष्मते मनवे शर्म यंसद्धविष्मते मनवे शर्म यंसत् ॥

மிகப் பெருங்கழுத்துடையவன், காளைபோல் இடையறாது வளர்பவன், பகைமையற்ற ஆரியன், ஒரே பிறப்பின் (சமஜாதி) அறிவுடையவன்—இவ்வகை அக்னியைப் பற்றி அமர தேவர்கள் இவ்வாறு உரைத்தனர்: ‘பர்ஹிஸ் (யாகாசனம்) விரிப்பவனான மனிதனுக்கு அமைதியும் அடைக்கலமும் அளிப்பாயாக; ஹவிஸ் ஏந்தும் மனிதனுக்கு அமைதியும் அடைக்கலமும் அளிப்பாயாக।’