Sukta 41

Mantra 1

को नु वां मित्रावरुणावृतायन्दिवो वा महः पार्थिवस्य वा दे । ऋतस्य वा सदसि त्रासीथां नो यज्ञायते वा पशुषो न वाजान् ॥

மித்ரா-வருணா! விண்ணிலோ, மகத்திலோ, அல்லது பார்திவ உலகிலோ—உங்களை உண்மையாய் யார் சேவிப்பார்? ருதத்தின் (Ṛta) ஆசனத்தில் எங்களை காத்தருளுங்கள்—யஜ்ஞம் செய்பவனுக்காகவும், மேலும் மேய்ப்பன் போல் வலச் செல்வங்கள் (வாஜ) தேடுபவனுக்காகவும்.

Mantra 2

ते नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतो जुषन्त । नमोभिर्वा ये दधते सुवृक्तिं स्तोमं रुद्राय मीळ्हुषे सजोषाः ॥

மித்ரன், வருணன், அர்யமன், ஆயு (பிராண-சக்தி), இந்திரன், ருபுக்ஷர்கள், மருதர்கள்—எங்கள்மேல் மகிழ்வாராக; நாங்கள் வணக்கங்களால் நன்கு நெய்யப்பட்ட வாக்கை நிலைநிறுத்தி, கொடையளிக்கும் ருத்ரனுக்காக ஒருமனத்துடன் ஸ்தோத்திரத்தை அர்ப்பணிக்கிறோம்.

Mantra 3

आ वां येष्ठाश्विना हुवध्यै वातस्य पत्मन्रथ्यस्य पुष्टौ । उत वा दिवो असुराय मन्म प्रान्धांसीव यज्यवे भरध्वम् ॥

மூத்த அஷ்வின்களே, அழைப்பிற்காக வாருங்கள்—வாயுவின் பாதையில், ஓடும் ரதத்தின் போஷணத்தில்; மேலும் யஜமானனுக்காக, இருளைத் துளைத்து ஒளியை முன்னே கொண்டுவருவது போல, விண்ணிலிருந்து அசுர-மாட்சிமை கொண்ட அதிகாரத்திற்கான ஊக்கமுள்ள மனனம் (மந்திர-சிந்தனை) கொண்டு வாருங்கள்.

Mantra 4

प्र सक्षणो दिव्यः कण्वहोता त्रितो दिवः सजोषा वातो अग्निः । पूषा भगः प्रभृथे विश्वभोजा आजिं न जग्मुराश्वश्वतमाः ॥

முன்னே செல்கின்றனர் திறமைமிக்க தெய்வீக கண்வ-ஹோதா; மேலும் விண்ணின் திரிதன் ஒருமனத்துடன்; அதோடு வாயு (வாத) மற்றும் அக்னி. பூஷன், பகன்—அனைத்து இன்பங்களையும் அளிப்போர்—பந்தயத்தில் சிறந்த குதிரைகள் பாதையை அடைவதுபோல், யாகப் பாதை (ஆஜி)யை அடைந்துள்ளனர்.

Mantra 5

प्र वो रयिं युक्ताश्वं भरध्वं राय एषेऽवसे दधीत धीः । सुशेव एवैरौशिजस्य होता ये व एवा मरुतस्तुराणाम् ॥

உங்களுக்காக யுக்த-அஸ்வம் உடைய அந்த ரயி (செல்வம்/சமృద్ధி)யை முன்னே கொண்டு வாருங்கள்—ஆற்றல்களின் பெருக்கம். அந்த நிறைவு பொருட்டு, உதவிக்காக, தி (dhī: ஊக்கமுற்ற சிந்தனை/அறிவு) தன் உரிய இடத்தில் நிலைபெறட்டும். அவ்ஷிஜனுடைய சுஷேவ (கருணையுள்ள) ஹோத்ரு, தன் தூண்டும் வலிமைகளுடன், அதே மருதர்களை—வேகமாகப் பாய்வோரை—எங்கள் அருகே அழைக்கிறார்.

Mantra 6

प्र वो वायुं रथयुजं कृणुध्वं प्र देवं विप्रं पनितारमर्कैः । इषुध्यव ऋतसापः पुरंधीर्वस्वीर्नो अत्र पत्नीरा धिये धुः ॥

உங்களுக்காக ரத-யுஜம் (ரதத்துடன் இணைந்த) வாயுவை யோகப்படுத்துங்கள்; அர்க் (ஸ்துதி)களால் அந்த தேவன், விப்ரன், மகிழ்ச்சியைத் தூண்டும் ஒருவனை முன்னணியில் நிறுவுங்கள். ஓ இஷுத்யவ (அம்பு-சஜ்ஜ) ருதசாபः (ருதத்தின் துணைவர்) சக்திகளே, செழுமையான புரந்திகள்—இங்கே நமக்கு துணை-சக்திகளாகிய ‘பத்னீ’கள்—எங்கள் தி-யில், அதன் வளர்ச்சிக்காக, பதியப்படுக.

Mantra 7

उप व एषे वन्द्येभिः शूषैः प्र यह्वी दिवश्चितयद्भिरर्कैः । उषासानक्ता विदुषीव विश्वमा हा वहतो मर्त्याय यज्ञम् ॥

வந்த்ய (வணங்கத்தக்க) வலிமைகளுடன் நான் அணைகிறேன்; விண்ணையும் விழிப்பூட்டும் அர்க்-ஸ்துதிகளுடன் முன்னே செல்கிறேன். உஷா மற்றும் நக்தா (இரவு), அனைத்தையும் அறிந்தவையென, மர்த்தியனுக்காக இங்கே முழு யஜ்ஞத்தையும் கொண்டு வருகின்றன—எங்கள் உடல்மூலமான அர்ப்பணக் களத்தில் அதைச் சுமந்து சேர்க்கின்றன.

Mantra 8

अभि वो अर्चे पोष्यावतो नॄन्वास्तोष्पतिं त्वष्टारं रराणः । धन्या सजोषा धिषणा नमोभिर्वनस्पतीँरोषधी राय एषे ॥

மனிதர்களிடையே போஷணமளிக்கும் சக்திகளாகிய உங்களை—வாஸ்தோஷ்பதி, த்வஷ்ட்ரு—படைப்பின் ஆனந்தத்தில் மகிழ்ந்து நான் பாடி அழைக்கிறேன். மங்களமாய் ஒருமனத்துடன், நமஸ்காரங்களால் திஷணாவை; மேலும் காடுகளின் அதிபதிகளான வனஸ்பதிகளையும், மருந்துத் தாவரங்களான ஓஷதிகளையும்—செல்வம்/பெருக்கம் (ரயி) பெறுவதற்காக—நான் நாடி வேண்டுகிறேன்.

Mantra 9

तुजे नस्तने पर्वताः सन्तु स्वैतवो ये वसवो न वीराः । पनित आप्त्यो यजतः सदा नो वर्धान्नः शंसं नर्यो अभिष्टौ ॥

எங்கள் முன்னேற்றத்திற்காக மலைகள் உறுதியான ஆதாரங்களாக இருப்பனவாக—தாமே உந்தப்பட்டு, வசுக்கள் போல, வீரர்கள் போல. மேலும் வழிபடத்தக்க ஆப்த்யன், இன்பத்தை எழுப்புபவன், எங்கள் வேண்டுதலின் தருணத்தில் எங்களுக்காக ஆண்மையான உறுதிப்பாட்டு/புகழ்ச்சிச் சொல்லை எப்போதும் வளர்த்தருள்வானாக.

Mantra 10

वृष्णो अस्तोषि भूम्यस्य गर्भं त्रितो नपातमपां सुवृक्ति । गृणीते अग्निरेतरी न शूषैः शोचिष्केशो नि रिणाति वना ॥

நீ வலிமையுடையவனாகப் புகழப்பட்டாய்—பூமியின் கரு, திரிதனின் மகன், அபாம் நபாத்—நன்கு வடிவமைந்த வாக்கால். அக்னி பாடப்படுகிறான்; ஆற்றல்களுடன் முன்னேறுகிறான்; தீயின் கூந்தலையுடையவன், எங்களுள் உள்ள காடுகள்/சிக்கல்களை வெட்டி அகற்றி, விடுவிக்கிறான்.

Mantra 11

कथा महे रुद्रियाय ब्रवाम कद्राये चिकितुषे भगाय । आप ओषधीरुत नोऽवन्तु द्यौर्वना गिरयो वृक्षकेशाः ॥

ருத்ரிய சக்தியுடைய அந்த மகத்தானவரிடம் நாம் எவ்வாறு உரைப்போம்? அறிந்தோனான பகனிடம் எவ்வாறு சொல்வோம்—இன்பம் அளிப்பதற்காக? ஆபः (நீர்) மற்றும் ஓஷதிகள் (மருத்துவ மூலிகைகள்) எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்; த்யௌः (வானுலகம்), வனங்கள், மேலும் மரமயிர் கொண்ட கிரயः (மரங்கள் சூழ்ந்த மலைகள்) எங்கள் பாதையை காவல் காத்து அடைக்கலம் அளிக்கட்டும்.

Mantra 12

शृणोतु न ऊर्जां पतिर्गिरः स नभस्तरीयाँ इषिरः परिज्मा । शृण्वन्त्वापः पुरो न शुभ्राः परि स्रुचो बबृहाणस्याद्रेः ॥

ஊர்ஜத்தின் அதிபதி எங்கள் கிரः (ஸ்துதி-வாக்கு) கேட்கட்டும்—நபஸ்தர (அந்தரிக்ஷம்) கடந்து செல்லும், எல்லாத் திசைகளிலும் விரைந்து சுழலும் இஷிரः பரிஜ்மா. மேலும் ஆபः (நீர்) கேட்கட்டும்—எங்கள் முன் புரோ (கோட்டைகள்) போலத் தூய ஒளியுடன்; அவை அந்த அத்ரி (உயர்ந்து பொங்கும் பாறை/சோமப் பர்வதம்) உடைய பரி-ஸ்ருசः (சுற்றிலும் ஓடும் அர்ப்பணத் தாரைகள்) அனைத்தையும் சூழ்ந்து நிற்கின்றன.

Mantra 13

विदा चिन्नु महान्तो ये व एवा ब्रवाम दस्मा वार्यं दधानाः । वयश्चन सुभ्व आव यन्ति क्षुभा मर्तमनुयतं वधस्नैः ॥

உண்மையாகவே, அந்த மஹாந்தः (மகா தேவர்கள்) அறிந்திருக்கிறார்கள்—நாம் உரைக்கும் உங்களுடைய அவர்களையே—தஸ்மாஃ (அற்புதச் செயல்வீரர்), வார்யம் (அருமையான செல்வம்/பூரணம்) தாங்கியவர்கள். ஸு-ப்வா (நல்ல இருப்பிடம்/நற்கதி) உடைய பறவைகளும் கூட இறங்கி வருகின்றன; ஆனால் அனுயதம் (வழுவான/விபரீதப் பாதை) பின்பற்றும் மானவனை, க்ஷுபாஃ (குலைக்கும் சக்திகள்) வதஸ்நைः (அடிக்கும் வல்லமைகள்) கொண்டு துரத்தித் தாக்குகின்றன.

Mantra 14

आ दैव्यानि पार्थिवानि जन्मापश्चाच्छा सुमखाय वोचम् । वर्धन्तां द्यावो गिरश्चन्द्राग्रा उदा वर्धन्तामभिषाता अर्णाः ॥

நல்ல யாகம் செய்பவனுக்காக நான் தெய்வீகமும் பார்திவமும் ஆன பிறப்புகளையும், மேலும் ஆபः (நீர்த் தெய்வங்கள்/நீர்கள்) என்பவற்றையும் நோக்கி வாக்கை உரைத்தேன். த்யாவ் (வானம்) வளர்க; முனையில் ஒளி கொண்ட கிரः (ஸ்தோத்திரவாக்குகள்) வளர்க; தாக்குதலில் வெற்றி பெறும் (அபிஷாதா) பொங்கும் அர்ணாஃ (பெருக்குநீரோட்டங்கள்) மேலும் வளர்ந்து மேலெழுக.

Mantra 15

पदेपदे मे जरिमा नि धायि वरूत्री वा शक्रा या पायुभिश्च । सिषक्तु माता मही रसा नः स्मत्सूरिभिॠजुहस्त ऋजुवनिः ॥

ஒவ்வொரு அடியிலும் என்னுள் உள்ள ஜரா (முதுமை/சிதைவு) என்ற பாரம் கீழே வைக்கப்பட்டு நீங்கட்டும். காக்கும் சக்திகளால் பாதுகாக்கும் வலிமைமிகு வரூத்ரீ (ரட்சகி) ஷக்ரா எங்களுக்காக நிலைத்திருக்கட்டும். ரஸம் நிறைந்த மகத்தான மாதா எங்களுள் தன் சாரத்தைப் பொழியட்டும்—எங்கள் ஸூரி (ஒளியுற்ற ஋ஷிகள்) உடன் கைகளைவும் இயக்கத்தையும் நேராக்கி, ருத (சத்திய-நியமம்) நோக்கி நேராக நடத்துபவள் அவளே.

Mantra 16

कथा दाशेम नमसा सुदानूनेवया मरुतो अच्छोक्तौ प्रश्रवसो मरुतो अच्छोक्तौ । मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धादस्माकं भूदुपमातिवनिः ॥

வணக்கத்துடன் நாம் எவ்வாறு தாராளமான மருதர்களுக்கு அர்ப்பணிப்பைச் செய்வோம்—சத்திய அழைப்பினால் வருபவர்கள், தெளிந்த ஆஹ்வானத்திற்குப் பதிலளித்து வரும் தூரக் கேள்வியுடைய மருதர்கள்? ஆழத்தின் பாம்பு (புத்ந்ய அஹி) எங்களைத் தீங்கு செய்யாதிருக்கட்டும்; எங்களுக்குப் ‘உபமாதி-வனி’ (அளவோடு ஆளும்/அதிகரிக்கும் வெல்லும் ஆற்றல்) செயல்படட்டும்.

Mantra 17

इति चिन्नु प्रजायै पशुमत्यै देवासो वनते मर्त्यो व आ देवासो वनते मर्त्यो वः । अत्रा शिवां तन्वो धासिमस्या जरां चिन्मे निॠतिर्जग्रसीत ॥

இவ்வாறே, பிரஜைக்காகவும் பசுமதி—பசுச்செல்வம்/வலமிகுதி—க்காகவும், ஓ தேவர்களே, ஒரு மர்த்தியன் உங்களை வெல்லுகிறான்—ஆம், ஒரு மர்த்தியன் உங்களை அடைகிறான். இங்கே நம் உடல்-உருவில் சிவமான (கல்யாணகரமான) தனுவை நாம் நிலைநிறுத்துவோமாக; நி஋தி—அழிவுச் சக்தி—என் ஜரையும் சிதைவையும் கூட விழுங்காததாக இருக்கட்டும்.

Mantra 18

तां वो देवाः सुमतिमूर्जयन्तीमिषमश्याम वसवः शसा गोः । सा नः सुदानुर्मृळयन्ती देवी प्रति द्रवन्ती सुविताय गम्याः ॥

ஓ தேவர்களே, ஓ வசுக்களே, நம் ஊர்ஜையை வளர்த்தும் இஷ்—போஷக அன்னம்/செழிப்பு—அளித்தும் நிற்கும் அந்த சுமதி-ஒளியை, ‘கோः ஶஸா’—ஒளியை அழைக்கும் வாக்கினால்—நாம் அடைவோமாக. அந்த உதார தேவீ, ம்ருளயந்தீ—அமைதியளிக்கும் கருணையுடையவள்—நம்மை நோக்கி ஓடிவந்து, ஸுவிதாய—நல்ல பயணம், நல்வாழ்வு—க்காக நமக்கு எளிதில் அணுகத்தக்கவளாகட்டும்.

Mantra 19

अभि न इळा यूथस्य माता स्मन्नदीभिरुर्वशी वा गृणातु । उर्वशी वा बृहद्दिवा गृणानाभ्यूर्ण्वाना प्रभृथस्यायोः ॥

நம்மேல் இளா—யூதஸ்ய மாதா, கூட்டங்களின் தாய்—வாக்குரைக்கட்டும்; அல்லது நதிகளுடன் உர்வசி நமக்காகப் பாடட்டும். உர்வசி—வானைப் போலப் பெரிதாய்—பாடிக்கொண்டே, அப்யூர்ண்வானா—நம்மைச் சூழ்ந்து மூடிக்கொண்டு—ப்ரப்ருதஸ்ய ஆயோஃ, உயர்த்திய அர்ப்பணமும் அதன் நிறைவும் தாங்கும் வலிமையால், நம்மைச் சுற்றிலும் போர்த்தட்டும்.

Mantra 20

सिषक्तु न ऊर्जव्यस्य पुष्टेः ॥

எங்களுள் ஊற்றப்படுக—வலிமிகு ஊர்ஜஸின் வளர்ச்சியும், எங்கள் இருப்பை உருவாக்கி வளர்க்கும் போஷணமும்.