Sukta 43

Mantra 1

आ धेनवः पयसा तूर्ण्यर्था अमर्धन्तीरुप नो यन्तु मध्वा । महो राये बृहतीः सप्त विप्रो मयोभुवो जरिता जोहवीति ॥

செழிப்பின் பால் தரும் பசுக்கள் தங்கள் பாலுடன் விரைந்து எங்களிடம் வருக—தடையின்றி—தேன் போன்ற இனிமையுடன். மாபெரும் செல்வத்திற்காக, விப்ரன் ஏழு விரிந்த, மகிழ்ச்சி தரும் சக்திகளை உரக்க அழைக்கிறான்.

Mantra 2

आ सुष्टुती नमसा वर्तयध्यै द्यावा वाजाय पृथिवी अमृध्रे । पिता माता मधुवचाः सुहस्ता भरेभरे नो यशसावविष्टाम् ॥

ஹே த்யாவா-பிருதிவீ, வாஜ (வலமும் செழிப்பும்) பெற வணக்கத்துடன் நல்ல ஸ்துதி இயக்கம் பெறுக. ஹே அம்ருத்ர (தடையற்ற) தந்தை-தாய், இனிய சொல் உடையவர்களே, திறமையான கைகள் உடையவர்களே, வாழ்வின் ஒவ்வொரு சுமை/யாக-தாங்குதலிலும் புகழுடன் எங்களைப் பாதுகாப்பீராக.

Mantra 3

अध्वर्यवश्चकृवांसो मधूनि प्र वायवे भरत चारु शुक्रम् । होतेव नः प्रथमः पाह्यस्य देव मध्वो ररिमा ते मदाय ॥

ஏ அத்வர்யுக்களே! மதுமய ஹவிகளைச் செய்து, வாயு-தேவனுக்காக இம்மனோகரமான, ஒளிமிகு சோமப் பானத்தை முன்னே கொண்டு வாருங்கள். தேவே! எங்களுக்குப் முதல் ஹோத்ரைப் போல இதைக் காத்தருள்வாயாக; உமது மகிழ்ச்சி (மத)க்காக இம்மதுவை நாங்கள் அர்ப்பணித்தோம்.

Mantra 4

दश क्षिपो युञ्जते बाहू अद्रिं सोमस्य या शमितारा सुहस्ता । मध्वो रसं सुगभस्तिर्गिरिष्ठां चनिश्चदद्दुदुहे शुक्रमंशुः ॥

சோமத்திற்காக பத்து வேகமுள்ளோர் தங்கள் கரங்களை அத்ரி (அழுத்துக் கல்) மீது இணைக்கின்றனர்—அவர்கள் திறமையுடைய, நல்லகையுடைய வடிவாளர்கள். மதுமய ரசத்திலிருந்து, நன்கு பற்றும் கை கொண்ட அம்ʼஷு, மலைமேல் நிலைத்த மூலத்திலிருந்து ஒளிமிகு ஓட்டத்தைப் பால் கறப்பதுபோல் கறக்கிறது; அது வழிந்து, தன் பாதையில் தங்கி தங்கி செல்கிறது.

Mantra 5

असावि ते जुजुषाणाय सोमः क्रत्वे दक्षाय बृहते मदाय । हरी रथे सुधुरा योगे अर्वागिन्द्र प्रिया कृणुहि हूयमानः ॥

ஏ ஏற்றுக்கொள்ளும் (தேவா)! உமக்காகச் சோமம் பிழியப்பட்டது—க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி)க்கும் தக்ஷ (திறன்)க்கும், பேரானந்தம் (மத)க்குமாக. இந்திரா! நன்கு யோகமாயுள்ள ரதத்தில் உமது இரு ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்/சக்திகள்)யை இணைத்து அருகே வா; அழைக்கப்பட்டவனாய், இவ்வவியைப் பிரியமும் பயனுமாக ஆக்குவாயாக.

Mantra 6

आ नो महीमरमतिं सजोषा ग्नां देवीं नमसा रातहव्याम् । मधोर्मदाय बृहतीमृतज्ञामाग्ने वह पथिभिर्देवयानैः ॥

அக்னியே! சஜோஷா (ஒரே மனநிலை) ஆகி, அந்த மஹத்தான அரமதியை எங்களிடம் கொண்டு வா— தேவியாம், தெய்வீகப் பெண்ணை, வணக்கத்துடன், ஹவியைத் தாங்குபவளை. மதுரஸ ஆனந்த-மதத்திற்காக, அக்னியே, தேவயானப் பாதைகளால்— விரிந்தவளாய், ருதஞ்ஞா (ருதத்தை அறிந்தவள்)— அவளை இங்கு ஏற்றிவா.

Mantra 7

अञ्जन्ति यं प्रथयन्तो न विप्रा वपावन्तं नाग्निना तपन्तः । पितुर्न पुत्र उपसि प्रेष्ठ आ घर्मो अग्निमृतयन्नसादि ॥

விப்ரர் (ஒளிபெற்ற ரிஷிகள்) அந்த ஜ்வாலையை அப்யஞ்சனம் செய்து விரிவாக்குகின்றனர்; ஹவியைக் காப்பது போல அவனைப் போஷிக்கின்றனர்; அக்னியால் தாபமூட்டி, மாற்றத்தின் உஷ்ணத்தை எழுப்புகின்றனர். தந்தைக்கு அன்பான மகன் போல, அந்தப் பிரியமான ஘ர்மம் (உஷ்ணம்) அருகே வருகிறது; ருதத்தை நிலைநிறுத்தி, அது எங்களுள் அக்னியில் அமர்கிறது.

Mantra 8

अच्छा मही बृहती शंतमा गीर्दूतो न गन्त्वश्विना हुवध्यै । मयोभुवा सरथा यातमर्वाग्गन्तं निधिं धुरमाणिर्न नाभिम् ॥

மஹத்தான, விரிந்த, மிகச் சாந்தியளிக்கும் வாக்கு— அந்த கீர்— தூதனைப் போல நேராகச் சென்று அஷ்வின்களை அழைக்கட்டும். மயோபுவா (இன்பம் அளிப்போர்) நீங்கள், நன்கு யோகப்பட்ட ரதத்துடன் எங்கள் பக்கம் வாருங்கள்; மறைந்த நிதிபோல் வந்து சேருங்கள்; மேலும், துராவைத் தாங்கும் நாபி (அச்சு-மையம்) போல பாதையை நிலைநிறுத்தி வாருங்கள்.

Mantra 9

प्र तव्यसो नमउक्तिं तुरस्याहं पूष्ण उत वायोरदिक्षि । या राधसा चोदितारा मतीनां या वाजस्य द्रविणोदा उत त्मन् ॥

வலிமையும் விரைவும் உடைய அவர்க்கு நான் நமஸ்கார-வாக்கை முன்விடுகிறேன்—பூஷனுக்கும், வாயுவிற்கும்—அவர்கள் தம் நிறைவு/செல்வத்தால் எங்கள் மதி (சிந்தனை-சக்தி)யைத் தூண்டுவோர்; வாஜ (வெற்றி-வலிமை/அன்ன-செழிப்பு)யின் திரவிணோத (செல்வ-தாரகர்) ஆவர்; மேலும் அவர்களே அந்த உள்ளார்ந்த ஆத்ம-வலிமை ஆகின்றனர்.

Mantra 10

आ नामभिर्मरुतो वक्षि विश्वाना रूपेभिर्जातवेदो हुवानः । यज्ञं गिरो जरितुः सुष्टुतिं च विश्वे गन्त मरुतो विश्व ऊती ॥

ஓ ஜாதவேதஸ், அவர்களை அழைத்து, மருதர்களை—அனைவரையும்—அவர்களின் நாமங்களாலும் ரூபங்களாலும் இங்கே கொண்டு வா. அவர்கள் யஜ்ஞத்திற்கும், ஜரிதா (ஸ்தோத்திரகர்)வின் கிரா (ஊக்கமூட்டும் வாக்கு)விற்கும், சு-ஸ்துதி (நன்கு அமைந்த புகழ்)க்கும் வரட்டும்; உலகமெங்கும் உதவும் (விஷ்வ-ஊதி) மருதர்கள், உலகமெங்கும் காக்கும் பாதுகாப்புடன் வருக.

Mantra 11

आ नो दिवो बृहतः पर्वतादा सरस्वती यजता गन्तु यज्ञम् । हवं देवी जुजुषाणा घृताची शग्मां नो वाचमुशती शृणोतु ॥

விரிந்த திவத்திலிருந்து, மாபெரும் பர்வதத்திலிருந்து, யஜனீய சரஸ்வதி எங்கள் யஜ்ஞத்திற்குத் வருக. எங்கள் ஹவம் (அழைப்பு) ஏற்றுக் கொண்டு, க்ருதாசீ (நெய்-ஒழுகும்/ஒளிமிகு) தேவியானவள், ஆவலுடன், எங்கள் சக்மா (வலிமைமிக்க, பயனளிக்கும்) வாக்கைச் செவிமடுக்கட்டும்.

Mantra 12

आ वेधसं नीलपृष्ठं बृहन्तं बृहस्पतिं सदने सादयध्वम् । सादद्योनिं दम आ दीदिवांसं हिरण्यवर्णमरुषं सपेम ॥

உள் இல்லத்தின் சபையில் அந்த வேதஸ்—படைப்பை அமைப்பவன்—நீலப் பின்புறம் கொண்ட மகான் ப்ருஹஸ்பதியை ஆசனத்தில் அமர்த்துங்கள். தன் சொந்த யோனி-ஆதாரத்தில் நிலைத்து, ஒளிர்ந்து, பொன்-நிறம் கொண்டு, அருணத் தேஜஸுடன் விளங்கும் அவருடன் நாம் இணைந்து சென்று சேவை-உபாசனை செய்வோமாக.

Mantra 13

आ धर्णसिर्बृहद्दिवो रराणो विश्वेभिर्गन्त्वोमभिर्हुवानः । ग्ना वसान ओषधीरमृध्रस्त्रिधातुशृङ्गो वृषभो वयोधाः ॥

விரிந்த த்யுலோகத்திலிருந்து மகிழ்ந்து வரும் தர்ணசி, எல்லா ஸ்துதி-ஒலிகளாலும் அழைக்கப்பட்டு இங்கு வருக. தேவியராய் விளங்கும் ஓஷதிகளை அணிந்தவனாய், தவறாதவனாய்; திரிதாது-கொம்புடையவனாய், உயிர்-வலங்களைத் தாங்கும் வृषபனாய்—அவன் வருக.

Mantra 14

मातुष्पदे परमे शुक्र आयोर्विपन्यवो रास्पिरासो अग्मन् । सुशेव्यं नमसा रातहव्याः शिशुं मृजन्त्यायवो न वासे ॥

தாயின் பரம, ஒளிமிகு பதத்தில்—ஆயுளுக்காக ஆவலுற்ற தேடுவோர் வந்து சேர்ந்தனர். வணக்கத்துடன் ஹவியை அர்ப்பணித்து, நன்கு சேவிக்கத் தக்கதைக் அவர்கள் அமைக்கின்றனர்; குழந்தையைத் தூய்மைப்படுத்துவது போல, ஆடையைச் சுத்தம் செய்வதுபோல், ஆயுவைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்.

Mantra 15

बृहद्वयो बृहते तुभ्यमग्ने धियाजुरो मिथुनासः सचन्त । देवोदेवः सुहवो भूतु मह्यं मा नो माता पृथिवी दुर्मतौ धात् ॥

அக்னியே, தியான-யாகத்தால் உமக்காகப் பரந்தும் பெரிதுமான உயிர்வலிமை (வயோ) யை நாம் இணைக்கிறோம்; சிந்தனையின் இரட்டைக் கர்த்தர்கள் (மிதுனாஸः) உம்மோடு சேர்ந்து செல்கின்றனர். தேவர்களில் தேவனே, எனக்குச் சுலபமாக அழைக்கத்தக்கவன் (ஸுஹவ) ஆக இருப்பாயாக; எங்கள் தாய் பூமி எங்களை வளைந்த மனநிலை (துர்மதி) யில் இடாதிருப்பாளாக.

Mantra 16

उरौ देवा अनिबाधे स्याम ॥

தேவர்களே, நாம் உரு—பரந்த, அனிபாத—தடையற்ற—வெளியில் இருப்போமாக.

Mantra 17

समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम । आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि ॥

அஶ்வினர்களின் புதிய உதவியால்—மயோபூ, ஸுப்ரணீதி—இன்பமளிக்கும், நல்வழி நடத்தும்—அதன் கீழ் நாம் ஒற்றுமையுடன் சென்றடைவோமாக. எங்களுக்கு ரயி—செல்வம்/உள்ளார்ந்த இன்பத்தின் நிறைவு—மற்றும் வீரர்கள்—ஆத்மவலிமைகள்—இவற்றையும் கொண்டு வாருங்கள்; அமரமான, சௌபாக்யத்தின் எல்லா விரிவூட்டும் அருள்களையும் எங்களிடம் கொண்டு வாருங்கள்.