Sukta 4

Mantra 1

त्वामग्ने वसुपतिं वसूनामभि प्र मन्दे अध्वरेषु राजन् । त्वया वाजं वाजयन्तो जयेमाभि ष्याम पृत्सुतीर्मर्त्यानाम् ॥

அக்னியே, வசுக்களின் அதிபதியே, அரசனே, அத்வர யாகங்களில் நான் மகிழ்ச்சியுடன் உம்மை அழைக்கிறேன். உம்மால், வாஜ (வலச் செழுமை) வளர்த்துக் கொண்டு நாம் வெற்றி பெறுவோமாக; மானவர்களின் போரழுத்தங்களில் நாம் மேலோங்கி வெல்லுவோமாக.

Mantra 4

जुषस्वाग्न इळया सजोषा यतमानो रश्मिभिः सूर्यस्य । जुषस्व नः समिधं जातवेद आ च देवान्हविरद्याय वक्षि ॥

அக்னியே, இளாவுடன் ஒருமனதாக ஏற்றுக் கொள்—சூரியனின் கதிர்களோடு முயன்று நிற்பவனாய். ஜாதவேதா, எங்கள் சமித்தை ஏற்றுக் கொள்; இன்று ஹவியை உண்ணத் தேவர்களை இங்கே, எங்கள் செயலில், கொண்டு வா.

Mantra 5

जुष्टो दमूना अतिथिर्दुरोण इमं नो यज्ञमुप याहि विद्वान् । विश्वा अग्ने अभियुजो विहत्या शत्रूयतामा भरा भोजनानि ॥

அக்னியே! இல்லத்தில் உறையும், மகிழ்வுற்ற, அனைத்தையும் அறியும் விருந்தினியாக—எங்கள் இந்த யாகத்திற்கருகே வா. பகைமையால் எங்களை நெருக்கும் அனைவரையும் முறியடித்து, எங்களுக்கு அனுபவிக்கத் தக்க அன்ன-ரசம், போஷணம், நிறைவான செல்வங்களை கொண்டு வா.

Mantra 6

वधेन दस्युं प्र हि चातयस्व वयः कृण्वानस्तन्वे स्वायै । पिपर्षि यत्सहसस्पुत्र देवान्त्सो अग्ने पाहि नृतम वाजे अस्मान् ॥

உன் வத-வலத்தால் தஸ்யுவை—உள்ளத்திலும் தடையாக எழுபவனை—வெளியே தள்ளி நொறுக்கு; எங்கள் சொந்த உடல்-நிலைக்காக விரிந்த இடமும் சுதந்திரப் பறப்பும் அமை. சகஸின் புதல்வனே! நீ தேவர்களைத் தாங்குவதால், ஆகவே அக்னியே—மனிதரில் சிறந்த தலைவனே—வலத்தின் நிறைவில் எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

Mantra 7

वयं ते अग्न उक्थैर्विधेम वयं हव्यैः पावक भद्रशोचे । अस्मे रयिं विश्ववारं समिन्वास्मे विश्वानि द्रविणानि धेहि ॥

அக்னியே! உயர்த்திய உக்தங்களால் உன்னை வழிபடுகிறோம்; பாவகனே, நல்விளக்குடைய ஜ்வாலையோனே! ஹவிகளால் உன்னைச் சேவிக்கிறோம். எங்களுள் எல்லாவிதமும் விரும்பத்தக்க ரயியை வளர்த்து; எங்களுள் சத்தியத்தின் எல்லா த்ரவிணங்களையும்—அனைத்துச் செல்வங்களையும்—நிறுத்து.

Mantra 8

अस्माकमग्ने अध्वरं जुषस्व सहसः सूनो त्रिषधस्थ हव्यम् । वयं देवेषु सुकृतः स्याम शर्मणा नस्त्रिवरूथेन पाहि ॥

அக்னியே, எங்கள் அத்வரத்தை (யாகப் பாதை) ஏற்றுக்கொள்; சகஸஸின் புதல்வனே, திரிஷதஸ்த (மூன்று ஆசனங்களில் அமர்ந்தவனே), இந்த ஹவ்யத்தை (அர்ப்பண ஹவிஸ்) ஏற்றுக்கொள். தேவர்களிடையே நாங்கள் சுக்ருதர் (நற்கருமம் செய்பவர்கள்) ஆக இருப்போமாக; உன் சர்மம் (அமைதி/அடைக்கலம்) கொண்டு, உன் திரிவரூதம் (மூவகை பாதுகாப்புக் கவசம்) கொண்டு எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

Mantra 9

विश्वानि नो दुर्गहा जातवेदः सिन्धुं न नावा दुरिताति पर्षि । अग्ने अत्रिवन्नमसा गृणानोऽस्माकं बोध्यविता तनूनाम् ॥

ஜாதவேதஸே, எங்கள் எல்லா துர்கஹ (கடின) வழிகளிலும்—நாவு சிந்து (ஆறு) கடப்பதுபோல்—எங்களை துரிதம் (துன்ப/அபாயம்) தாண்டச் செய். அக்னியே, அத்ரியைப் போல நமஸ்காரத்தால் போற்றப்பட்டு, எங்கள் தனூநாம் (உடலுடையோரின்) அவிதா (காவலன்) ஆக விழித்தெழு.

Mantra 10

यस्त्वा हृदा कीरिणा मन्यमानोऽमर्त्यं मर्त्यो जोहवीमि । जातवेदो यशो अस्मासु धेहि प्रजाभिरग्ने अमृतत्वमश्याम् ॥

எந்த மர்த்தியன் இதயத்தாலும் கீரி (பாடல்-வாக்கு) யாலும் உன்னை அமர்த்தியன் என எண்ணி அழைக்கிறானோ—அந்த மர்த்தியன் சார்பாக நான் உன்னை ஜோஹவீமி (ஆஹ்வானம் செய்கிறேன்). ஜாதவேதஸே, எங்களுள் யசஸ் (ஒளி/புகழ்) நிலைபெறச் செய்; அக்னியே, பிரஜாபிஹ் (சந்ததி-சக்திகளுடன்) நாங்கள் அம்ருதத்துவத்தை அடைவோமாக.

Mantra 11

यस्मै त्वं सुकृते जातवेद उ लोकमग्ने कृणवः स्योनम् । अश्विनं स पुत्रिणं वीरवन्तं गोमन्तं रयिं नशते स्वस्ति ॥

யாருக்காக, ஹே ஜாதவேதஸ் அக்னியே, நீ சுக்ருதன் (நற்கர்மம் செய்பவன்) என்பதனால் இனிய, பாதுகாப்பான உலக-இடத்தை அமைக்கிறாயோ—அவன் ஸ்வஸ்தியில் அஷ்வின் போன்ற வேகம், புத்ர-செல்வம், வீர-வலிமை, கோ-செல்வம் மற்றும் ரயி (செழிப்பு) ஆகியவற்றை அடைகிறான்.