Sukta 44

Mantra 1

तं प्रत्नथा पूर्वथा विश्वथेमथा ज्येष्ठतातिं बर्हिषदं स्वर्विदम् । प्रतीचीनं वृजनं दोहसे गिराशुं जयन्तमनु यासु वर्धसे ॥

அவரையே நாம் பழம்பெரும் முறையிலும், முன்னோர் வழியிலும், எல்லா விதத்திலும், இன்றும் அழைக்கிறோம்—மிக மூத்த மகிமையையுடையவரை, பரிசுத்த புல் (பர்ஹிஸ்) மீது அமர்ந்தவரை, ஸ்வர்-லோகங்களை அறிபவரை/கண்டுபிடிப்பவரை. நம்மை நோக்கி திரும்பிய, விரிந்த பாதைகளில் நடப்பவரை; வாக்கினால் (கிரா) நாம் அவரை ‘பால்கறக்கிறோம்’—வேகமாய், வெற்றியுடன்—நீ வளர்கின்ற அந்த வழிகளின்படி.

Mantra 2

श्रिये सुदृशीरुपरस्य याः स्वर्विरोचमानः ककुभामचोदते । सुगोपा असि न दभाय सुक्रतो परो मायाभिॠत आस नाम ते ॥

ஸ்ரீயிற்காக நீ மேலுலகத்தின் அழகுறக் காணத்தக்க உயரங்களை இயக்குகிறாய்; ஸ்வர்-லோகத்தில் ஒளிர்ந்து, ககுபங்களைத் தூண்டுகிறாய். ஓ சுக்ரது, நீ சுகோபன்—நல்ல காவலன், தாக்க இயலாதவன்; மாயைச் சூழ்ச்சிகளுக்கு அப்பால், ருதத்தில் நிலைபெற்றது—அங்கேயே உன் நாமம் தங்கியுள்ளது.

Mantra 3

अत्यं हविः सचते सच्च धातु चारिष्टगातुः स होता सहोभरिः । प्रसर्स्राणो अनु बर्हिर्वृषा शिशुर्मध्ये युवाजरो विस्रुहा हितः ॥

ஹவியின் குதிரை சத்திய-தாது (உண்மை ஆதாரம்) உடன் இணைகிறது; அரிஷ்ட-காது—சேதமற்ற பாதைகளில் சென்று, அவனே ஹோதா, சகோ-பரி—வலிமையின் தாங்கி. பர்ஹிஸைத் தொடர்ந்து வேகமாய் பாய்ந்து, வ்ருஷபன்—நடுவில் குழந்தை, என்றும் இளமை, அஜரன்—அங்கே நிறுவப்பட்டு, பல ஓடைகளாய் விரிந்து பாய்கிறான்.

Mantra 4

प्र व एते सुयुजो यामन्निष्टये नीचीरमुष्मै यम्य ऋतावृधः । सुयन्तुभिः सर्वशासैरभीशुभिः क्रिविर्नामानि प्रवणे मुषायति ॥

இவை சுயுஜ (நன்றாக இணைக்கப்பட்ட) சக்திகள், அபிஷ்டி (இஷ்ட-நிறைவேற்றம்) பெறும் பயணத்தில் முன்னே செல்கின்றன; அந்த (தேவன்/யஜமானன்) பொருட்டு கீழ்நோக்கி வணங்கி, ருதத்தால் வளர்கின்றன. எல்லா சாஸனங்களுடனும், அபீஷு (கட்டுப்பாட்டு கயிறு/கதிர்கள்) எனும் ஆளும் கதிர்களுடனும்—சரிவில் ‘கிரிவி’ பெயர்களை (நிலைத்த அடையாளங்களை) அபகரிக்கிறான்.

Mantra 5

संजर्भुराणस्तरुभिः सुतेगृभं वयाकिनं चित्तगर्भासु सुस्वरुः । धारवाकेष्वृजुगाथ शोभसे वर्धस्व पत्नीरभि जीवो अध्वरे ॥

தாங்கும் சக்திகளுடன் சஞ்சர்புராண (வலிமை சேர்த்துக்கொண்டு) நீ சு-தே-க்ருபம் (நன்றாகப் பிழிந்த கிரஹம்/அர்ப்பணம்) பிடிக்கிறாய்; வயாகின் (விழித்தவன்) ஆகி, சித்த-கர்பங்களில் சு-ஸ்வர (ஒளிரும்/இனிய ஒலி) ஆகு. தாரா-வாகேஷு (வாக்கின் ஓடைகளில்), ஓ ருஜு-காத (நேரான ஸ்துதி), நீ பிரகாசிக்கிறாய்; அத்வர (யாகம்) இல், ஓ ஜீவ (உயிருள்ள) ஒருவனே, பத்னீஃ (தேவி-சக்திகள்) நோக்கி வளர்வாயாக.

Mantra 6

यादृगेव ददृशे तादृगुच्यते सं छायया दधिरे सिध्रयाप्स्वा । महीमस्मभ्यमुरुषामुरु ज्रयो बृहत्सुवीरमनपच्युतं सहः ॥

அவன் எவ்வாறு காணப்படுகிறானோ, அவ்வாறே சொல்லப்படுகிறான்; ஆபः (நீர்) இல் நிழலால் அவர்கள் அவனை ஒன்றாகத் தாங்கினர். எங்களுக்காக மகிமையை விரிவாக்கு—உரு-ஷா (பரந்த பாதுகாப்பு) உடையதாக, உரு-ஜ்ரயः (பரந்த விரைவு-வலிமை/வேகம்) உடையதாக; உயர்ந்த, சு-வீர (வீரர் செல்வம் நிறைந்த), அனபச்யுத (அசையாத/வீழாத) ஸஹः (சக்தி) ஆக.

Mantra 7

वेत्यग्रुर्जनिवान्वा अति स्पृधः समर्यता मनसा सूर्यः कविः । घ्रंसं रक्षन्तं परि विश्वतो गयमस्माकं शर्म वनवत्स्वावसुः ॥

அவன் புதிதாய் பிறந்த, ஆவல்மிகு அக் 2ரு; போட்டிகளைத் தாண்டி முன்னே செல்கிறான்—மனத்தின் இசைவால் சூரியன், கவிஞன்-ரிஷி. எரியும் உஷ்ணத்தைச் சுற்றிலும் காத்து, நமக்குச் சமாதானத்தின் இல்லத்தைப் பெற்றுத் தருவானாக; தன் சொந்த ஸ்வ-வஸு (சுயச் செல்வம்/சக்தி) கொண்டு நம் சர்மம்—அடைக்கலத்தை—வளர்ப்பானாக.

Mantra 8

ज्यायांसमस्य यतुनस्य केतुन ऋषिस्वरं चरति यासु नाम ते । यादृश्मिन्धायि तमपस्यया विदद्य उ स्वयं वहते सो अरं करत् ॥

இந்த யது (மாய/மந்திர) வலிமையைவிடப் பெரியது அவனுடைய கேது (அடையாளம்/ஒளிச்சின்னம்); உன் நாமத்தைத் தாங்கும் அந்த சக்திகளிடையே அவன் ரிஷி-ஸ்வரத்துடன் நடமாடுகிறான். செயல்திறன் (அபஸ்யா) கொண்டு அது பதியப்பட்டுள்ள ஆதாரத்தை கண்டறிந்து—அதைத் தானே சுமப்பவன்—அவனே அதை போதுமானதும் முறையானதும் ஆக்குகிறான்.

Mantra 9

समुद्रमासामव तस्थे अग्रिमा न रिष्यति सवनं यस्मिन्नायता । अत्रा न हार्दि क्रवणस्य रेजते यत्रा मतिर्विद्यते पूतबन्धनी ॥

அவன் அக் 2ரிம (முன்னோன்) அவர்களின் சமுத்திர-ஆழத்தில் இறங்கி நிலைத்தான்; அவர்கள் கூடும் அந்த சவன (சோம-அர்ப்பண/பிழிவு) பாதிக்கப்படாது. இங்கே உண்ணுபவனின் அச்சத்தால் இதயம் நடுங்காது—எங்கே மதி (சிந்தனை) அறியப்படுகிறது, பூத-பந்தனி: தூய்மையடைந்து, ருத-கட்டுப்பாட்டில் பிணைக்கப்பட்டதாக.

Mantra 10

स हि क्षत्रस्य मनसस्य चित्तिभिरेवावदस्य यजतस्य सध्रेः । अवत्सारस्य स्पृणवाम रण्वभिः शविष्ठं वाजं विदुषा चिदर्ध्यम् ॥

அவர் யஜத்தமான க்ஷத்ரம் (தெய்வ வல்லமை) மற்றும் மனம் ஆகியவற்றின் உடன், ஒளிமிகு உணர்வுகள் (சித்திபிஃ) வழியாக—சத்தியவாக்கினரின்—துணை-வலிமை ஆவார். ரண்வமான (இன்பமளிக்கும்) சக்திகளால் அந்தத் தூண்டும் ஓட்டத்தை நாம் நிரப்பி நிறைவு செய்ய, மிக வலிமையான ‘வாஜ’ (வல-பூரணம்) — அறிந்தவனுக்குக் கூட அர்ஹமானதை — வெல்வோமாக.

Mantra 11

श्येन आसामदितिः कक्ष्यो मदो विश्ववारस्य यजतस्य मायिनः । समन्यमन्यमर्थयन्त्येतवे विदुर्विषाणं परिपानमन्ति ते ॥

அவர்களுடையது ‘ஷ்யேன’—வேகமாகப் பறக்கும் வலிமை; ‘அதிதி’ (அனந்தம்) அவர்களின் இடைக்கச்சை; அவர்களின் ‘மத’ (உல்லாசம்/ஆனந்தம்) அனைத்தும் விரும்பத்தக்க, யஜத்தமான, ‘மாயின்’ (ஒளிமிகு வடிவாக்கங்களின் அதிபதி) உடையது. பயணத்திற்காக அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தூண்டுகின்றனர்; அகன்ற கொம்புடைய, அனைத்தையும் சூழும் பானம் (பரிபானம்) அவர்களுக்கருகே இருப்பதை அவர்கள் அறிவர்.

Mantra 12

सदापृणो यजतो वि द्विषो वधीद्बाहुवृक्तः श्रुतवित्तर्यो वः सचा । उभा स वरा प्रत्येति भाति च यदीं गणं भजते सुप्रयावभिः ॥

எப்போதும் நிறைவு அளிப்பவன், யஜத்தமானவன், பகைமை இயக்கங்களை அழிக்கிறான்; கரங்களை விரித்தவனாய் (பாஹுவ்ருக்த), ‘ஷ்ருதவித்’ (கேட்டறிந்ததின் ஞானி) ஆகவும், உங்களுடன் செல்லும் காப்பாளனாகவும் இருக்கிறான். அவன் இரு வரங்களையும் நோக்கி வந்து ஒளிர்கிறான், அழகிய பயணங்கள் (ஸுப்ரயாவ) உடைய சக்திகளின் கணத்துடன் தன்னைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் போது.

Mantra 13

सुतम्भरो यजमानस्य सत्पतिर्विश्वासामूधः स धियामुदञ्चनः । भरद्धेनू रसवच्छिश्रिये पयोऽनुब्रुवाणो अध्येति न स्वपन् ॥

சுத-ரஸத்தைத் தாங்குபவன், யஜமானனுக்குச் ‘ஸத்’ இன் அதிபதி, எல்லாப் பூரணங்களின் பால்-மடி—அவன் தியானங்களை மேலே உயர்த்துகிறான். பால் தரும் பசு ரசத்தை கொண்டு வருகிறது; பால் தன் ஆசனத்தில் அமர்ந்தது; உடனுடன் அறிவித்துக் கொண்டே அவன் மேலே செல்கிறான், உறங்காமல் இருக்கிறான்.

Mantra 14

यो जागार तमृचः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि यन्ति । यो जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः ॥

எவன் விழித்தெழுந்தானோ—அவனை ருக் (ऋच) வாக்குகள் விரும்புகின்றன; எவன் விழித்தெழுந்தானோ—அவனை நோக்கி சாம (साम) பாடல்கள் செல்கின்றன. எவன் விழித்தெழுந்தானோ—அவனைப் பற்றியே இந்த சோமம் சொல்கிறது: ‘நான் உன்னுடையவன்; சখ্যத்தில், உன்னுடன் குடியிருப்பவன்.’

Mantra 15

अग्निर्जागार तमृचः कामयन्तेऽग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति । अग्निर्जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः ॥

அக்னி விழித்தெழுந்தான்—அவனை ருக் (ऋच) வாக்குகள் விரும்புகின்றன; அக்னி விழித்தெழுந்தான்—அவனை நோக்கி சாம (साम) பாடல்கள் செல்கின்றன. அக்னி விழித்தெழுந்தான்—அவனைப் பற்றியே இந்த சோமம் சொல்கிறது: ‘நான் உன்னுடையவன்; சখ্যத்தில், உன்னுடன் குடியிருப்பவன்.’