Sukta 53

Mantra 2

ऐतान्रथेषु तस्थुषः कः शुश्राव कथा ययुः । कस्मै सस्रुः सुदासे अन्वापय इळाभिर्वृष्टयः सह ॥

ரதங்களில் நின்றிருப்போர் இவர்கள்—இவர்களைப் பற்றி யார் கேட்டுள்ளார், அவர்கள் எவ்வாறு சென்றனர்? யாருக்காக அவர்கள் ஓடிச் சென்றனர்? சுதாஸனைத் தொடர்ந்து, ஊட்டமளிக்கும் சக்திகளுடன் நீர்கள், மழைகள்—அனைத்தும் சேர்ந்து—பாய்ந்து வெளிப்படுகின்றன.

Mantra 3

ते म आहुर्य आययुरुप द्युभिर्विभिर्मदे । नरो मर्या अरेपस इमान्पश्यन्निति ष्टुहि ॥

அவர்கள் எனக்குச் சொன்னார்கள்: ‘மதம் (ஆனந்த-உன்மத்தம்) நிலையில், தங்கள் ஒளிகளும் பலவகை வல்லமைகளும் உடன் அருகே வந்தவர்கள்—அவர்கள் நரர், இளைய வீரர், களங்கமற்றோர்—அவர்களைப் பார்; இவ்வாறே புகழ்ந்து பாடு.’

Mantra 4

ये अञ्जिषु ये वाशीषु स्वभानवः स्रक्षु रुक्मेषु खादिषु । श्राया रथेषु धन्वसु ॥

வேகமிகு ஆற்றல்களில் இருப்பவர்கள், முழக்கங்களில் இருப்பவர்கள்—தன்னொளியுடையோர்—மாலைகளில், பொன்னாபரணங்களில், ஒளிரும் அலங்காரங்களில்; தம் ரதங்களில் மகிமையுடன், தம் விரிந்த பாதைகளில்.

Mantra 5

युष्माकं स्मा रथाँ अनु मुदे दधे मरुतो जीरदानवः । वृष्टी द्यावो यतीरिव ॥

உங்கள் ரதங்களின் பின்னே—உண்மையாக—என் மகிழ்ச்சியை நான் வைக்கிறேன், ஓ மருதர்களே, விரைவில் தானமளிப்போர். பயணிகள் போல மழைகள் வானங்களில் செல்கின்றன.

Mantra 6

आ यं नरः सुदानवो ददाशुषे दिवः कोशमचुच्यवुः । वि पर्जन्यं सृजन्ति रोदसी अनु धन्वना यन्ति वृष्टयः ॥

தானம் செய்பவரிடம் அவர்கள் வருகின்றனர்—இவ்வலிமையோர், சுதானவர்கள்—வானத்தின் பொக்கிஷத்தை கீழிறக்கி. அவர்கள் பர்ஜன்யனை வெளிப்படுத்துகின்றனர்; இரு உலகங்களும் விரிகின்றன, விரிந்த பாதையோடு மழைகள் முன்னே செல்கின்றன.

Mantra 7

ततृदानाः सिन्धवः क्षोदसा रजः प्र सस्रुर्धेनवो यथा । स्यन्ना अश्वा इवाध्वनो विमोचने वि यद्वर्तन्त एन्यः ॥

அவர்கள் (மருத்) துளைத்து உடைத்துக்கொண்டு—நதிகள் போல—வெளி-வானப் பரப்புகளைச் சுழற்றிக் கலக்கி, பால் தரும் பசுக்கள் போல வேகமாய் பாய்கின்றனர். பாதையில் வியர்வை சிந்தும் குதிரைகள் போல, கட்டு தளரும்போது அந்தத் துடிப்பான சக்திகள் பிரிந்து விரிந்து செல்கின்றன.

Mantra 8

आ यात मरुतो दिव आन्तरिक्षादमादुत । माव स्थात परावतः ॥

மருத்களே, த்யுலோகத்திலிருந்து, அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து, மேலும் அருகிலுள்ள இடத்திலிருந்தும் வாருங்கள்; தொலைவான பராவத்தில் நின்றுவிடாதீர்கள்.

Mantra 9

मा वो रसानितभा कुभा क्रुमुर्मा वः सिन्धुर्नि रीरमत् । मा वः परि ष्ठात्सरयुः पुरीषिण्यस्मे इत्सुम्नमस्तु वः ॥

ரஸா, அனிதபா, குபா, க்ருமு—இந்த ஓடைகள் உங்கள் இயக்கத்தைத் தளரச் செய்யாதிருப்பனவாக; சிந்து உங்களைத் திருப்பிவிடாதிருப்பதாக; நிறைவால் செழித்த சரயு உங்கள் சுற்றிலும் தடையாக நின்றுவிடாதிருப்பதாக. எங்களுக்கே நிச்சயமாக உங்கள் ‘ஸும்ன’—அருள்—இருப்பதாக.

Mantra 10

तं वः शर्धं रथानां त्वेषं गणं मारुतं नव्यसीनाम् । अनु प्र यन्ति वृष्टयः ॥

உங்கள் தேர்களின் அந்த வேகமிகு படை—செயல்களில் எப்போதும் புதுமையுடைய மாருதர் கணம்—அதனைத் தொடர்ந்து மழைத் தாரைகள் முன்னே செல்கின்றன.

Mantra 11

शर्धंशर्धं व एषां व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिः । अनु क्रामेम धीतिभिः ॥

அவரவர் சர்தம், அவரவர் வ்ராதம், அவரவர் கணம்—சுஷஸ்தி (நன்கு அமைந்த ஸ்துதி) மற்றும் தீதி (ஒளிமிகு சிந்தனை) மூலம், படிப்படியாக நாம் அவர்களைத் தொடர்ந்து நடப்போமாக.

Mantra 12

कस्मा अद्य सुजाताय रातहव्याय प्र ययुः । एना यामेन मरुतः ॥

இன்று மருதர்கள் யாரிடம் புறப்பட்டுச் சென்றனர்—எந்த சுஜாதன் (நன்கு பிறந்தவன்) நோக்கி, எந்த ராதஹவ்யன் (யாக-ஹவிகளைத் தாங்குபவன்) நோக்கி? இவ்வியாம் (செல்கை) மூலம், இவ்வகை முன்னேற்றப் பாதை மூலம்?

Mantra 13

येन तोकाय तनयाय धान्यं बीजं वहध्वे अक्षितम् । अस्मभ्यं तद्धत्तन यद्व ईमहे राधो विश्वायु सौभगम् ॥

குழந்தைக்கும் சந்ததிக்கும் நீங்கள் சுமந்து வருகிற அந்த அழியாத (அக்ஷித) வளப்பெருக்கும் தானிய-விதையை—அதையே எங்களுக்கு அருளுங்கள். உங்களிடமிருந்து நாம் வேண்டுகின்ற ‘ராதஸ்’ (அருள்-செல்வம்)—எல்லா ஆயுளையும் நிறைக்கும் சௌபாக்யம், முழு வாழ்வையும் விரிவாக்கும் நன்மை—அதை எங்களுக்கு தாருங்கள்.

Mantra 14

अतीयाम निदस्तिरः स्वस्तिभिर्हित्वावद्यमरातीः । वृष्ट्वी शं योराप उस्रि भेषजं स्याम मरुतः सह ॥

உங்கள் ஸ்வஸ்திகளால் (பாதுகாப்புகளால்) நிந்தையும் குற்றச்சாட்டையும் கடந்து செல்லட்டும்; குறையும் வளைந்த பகையும் அகலட்டும். ஹே ஆபः (நீர்த் தேவியரே), அமைதியும் விரிந்த மகிழ்ச்சியும் மழையாய் பொழிந்து, மருந்தெனும் நிவாரணத்தை கொண்டு வாருங்கள்; ஹே மருதர்களே, அந்த இசைவில் நாங்கள் உங்களுடன் இருப்போமாக।

Mantra 15

सुदेवः समहासति सुवीरो नरो मरुतः स मर्त्यः । यं त्रायध्वे स्याम ते ॥

ஹே நர மருதர்களே, நீங்கள் காக்கும் அந்த மானவன்—தேவகிருபையால் ‘சுதேவ’னாக, பேரானந்தத்தில் விரிந்தவனாக, ‘சுவீர’னாக (வீரவலிமை நிறைந்தவனாக) ஆகிறான். நாங்கள் உங்களுடைய அந்த ஒருவனாக இருப்போமாக.

Mantra 16

स्तुहि भोजान्त्स्तुवतो अस्य यामनि रणन्गावो न यवसे । यतः पूर्वाँ इव सखीँरनु ह्वय गिरा गृणीहि कामिनः ॥

இந்தப் பாடகர் முன்னேறும் யாத்திரையில் அந்த போஜ (உதார) மருதர்களைத் துதி செய்—மேய்ச்சலுக்காக முழங்கும் பசுக்கள் போல. நீ இருக்கும் இடத்திலிருந்து அவர்களைப் பழைய நண்பர்களைப் போல அழை; ஓ காமினன் (ஆசையுடையவன்), உன் கிரா (வாக்கு) மூலம் அவர்களைப் புகழ்ந்து பாடி, மருத்-சக்திகளை அருகே கொண்டு வா.