Sukta 29

Mantra 1

त्र्यर्यमा मनुषो देवताता त्री रोचना दिव्या धारयन्त । अर्चन्ति त्वा मरुतः पूतदक्षास्त्वमेषामृषिरिन्द्रासि धीरः ॥

மனிதர்க்கான தெய்வ-நியத ஒழுங்காக ஆர்யமன் மும்மடங்கு; தேவர்கள் தாங்கும் தெய்வ ரோசனங்கள் (ஒளிர் உலகங்கள்) மும்மடங்கு. தூய வல்லமை கொண்ட மருத்கள் உன்னைப் புகழ்கின்றனர்; ஏ இந்திரா, நீ அவர்களின் ரிஷி—தீரன் (நிலைத்த ஞானி).

Mantra 2

अनु यदीं मरुतो मन्दसानमार्चन्निन्द्रं पपिवांसं सुतस्य । आदत्त वज्रमभि यदहिं हन्नपो यह्वीरसृजत्सर्तवा उ ॥

மகிழ்ந்து எழுந்த மருத்கணங்கள், நன்கு பிழிந்த சோமத்தை அருந்திய இந்திரனைப் பாடிப் போற்றியபோது, அவர் வஜ்ரத்தை எடுத்தார். தடையிடும் அஹி (விருத்ரன்) மீது அவர் தாக்கியபோது, வலிமைமிக்க உயரெழும் அப்பஸ் (நீரோட்டங்கள்) ஓடுவதற்காக விடுவிக்கப்பட்டன.

Mantra 3

उत ब्रह्माणो मरुतो मे अस्येन्द्रः सोमस्य सुषुतस्य पेयाः । तद्धि हव्यं मनुषे गा अविन्ददहन्नहिं पपिवाँ इन्द्रो अस्य ॥

மேலும், இந்தச் செயலில் எனக்குடன் ஊக்கமூட்டும் சக்திகளாக மருத்கணங்களும் உள்ளனர்; இந்திரன் நன்கு பிழிந்த சோமத்தை அருந்த வேண்டும். இதுவே ஹவி—மனிதனுக்காக அவர் ஒளியின் கதிர்களை, ‘பசுக்கள்’ (கதிர்கள்) கண்டடைந்தார்; அருந்திய பின், அவற்றைத் தடுத்த அஹி-யை இந்திரன் வீழ்த்தினான்.

Mantra 4

आद्रोदसी वितरं वि ष्कभायत्संविव्यानश्चिद्भियसे मृगं कः । जिगर्तिमिन्द्रो अपजर्गुराणः प्रति श्वसन्तमव दानवं हन् ॥

அவர் இரு உலகங்களையும் (ரோதஸீ) விரிவாக்கி, பிரித்து உறுதியாகத் தாங்கினார்; அச்சத்தில் மூடப்பட்டிருந்ததும்கூட நடுங்கும் மிருகம்போல் ஆனது. கர்ஜித்து முன்னே பாயும் இந்திரன், எதிரே மூச்செறிந்து வந்த அந்த தானவனைத் தாக்கி வீழ்த்தினான்; இருளின் தாக்குதலை அவர் திருப்பித் தடுத்தார்.

Mantra 5

अध क्रत्वा मघवन्तुभ्यं देवा अनु विश्वे अददुः सोमपेयम् । यत्सूर्यस्य हरितः पतन्तीः पुरः सतीरुपरा एतशे कः ॥

அப்போது, ஓ மகவன் (இந்திரா), உன் க்ரது—உள்ளத் தீர்மானமும் வல்லமையும்—மூலம் எல்லா தேவர்களும் ஒப்புக் கொண்டு உனக்கு சோமபேயம் (சோமபானம்) அளித்தனர். சூரியனின் ஹரிதக் குதிரைகள் முன்னே முன்னே, மேலே பாய்ந்து செல்லும் போது—அந்த ஒளியின் அதிவேக ஓட்டத்தை யார் எட்ட முடியும்?

Mantra 6

नव यदस्य नवतिं च भोगान्त्साकं वज्रेण मघवा विवृश्चत् । अर्चन्तीन्द्रं मरुतः सधस्थे त्रैष्टुभेन वचसा बाधत द्याम् ॥

தானமிகு மகவா (இந்திரன்) வஜ்ரத்தால் ஒருசேர எதிரியின் தொண்ணூற்றொன்பது போகங்களை வெட்டி வீழ்த்தியபோது, மருதர்கள் தங்கள் பொதுவான அமர்விடத்தில் (ஸதஸ்த) இந்திரனைப் பாடினர். த்ரைஷ்டுப வாக்கால் அவர்கள் த்யௌ (வானம்) பிளந்து திறந்தனர்—மேலான ஒளிக்குப் பாதை அமைத்து.

Mantra 7

सखा सख्ये अपचत्तूयमग्निरस्य क्रत्वा महिषा त्री शतानि । त्री साकमिन्द्रो मनुषः सरांसि सुतं पिबद्वृत्रहत्याय सोमम् ॥

நட்பில் நண்பனாய், விரைந்த அக்னி தன் க்ரது-வல்லமையால் அவனுக்காக மகத்தான மூன்று நூற்றை (அர்ப்பணங்களை) சமைத்து ஆயத்தம் செய்தான். மேலும் இந்திரன் மனிதனுடன் சேர்ந்து மூன்று ஓடைகள்/நதித்தாரைகளை வென்றான்; பிழிந்த சோமத்தை அருந்தி அவன் வ்ருத்ரவதத்திற்குச் சென்றான்—இருப்பின் நீர்களை விடுவிக்கும் நோக்கில்.

Mantra 8

त्री यच्छता महिषाणामघो मास्त्री सरांसि मघवा सोम्यापाः । कारं न विश्वे अह्वन्त देवा भरमिन्द्राय यदहिं जघान ॥

மூன்று நூறு மகிஷ-வலங்கள், மூன்று சரஸ்கள், மேலும் சோம்ய ஆபः—இவற்றையெல்லாம் தானவான் மகவா கைப்பற்றினான். அப்பொழுது எல்லா தேவர்களும், பாடகர் எழுப்பும் அழைப்பைப் போல, இந்திரனுக்குப் புகழ்-ஜயத்தை முழங்கினர்—அவன் அஹி (வ்ருத்ரன்) யை வதைத்தபோது; தடையை மீறி ஒளி வென்ற வெற்றியை உலக-சக்திகள் போற்றின.

Mantra 9

उशना यत्सहस्यैरयातं गृहमिन्द्र जूजुवानेभिरश्वैः । वन्वानो अत्र सरथं ययाथ कुत्सेन देवैरवनोर्ह शुष्णम् ॥

இந்திரா! ஆயிரம்-வலமுடைய துணையருடன், பயணத்துக்கு ஆவலான குதிரைகளோடு, நீ அந்த இல்லத்துக்கு வந்தபோது—இங்கே நீ முயன்று ரதத்துடன் சென்றாய். குத்ஸனுடனும் தேவர்களுடனும் நீ உண்மையாகவே ஶுஷ்ணனை வெல்ல உதவினாய்—நீரோட்டங்களை உலரச் செய்யும் அந்தச் சுருக்கும் சக்தியை.

Mantra 10

प्रान्यच्चक्रमवृहः सूर्यस्य कुत्सायान्यद्वरिवो यातवेऽकः । अनासो दस्यूँरमृणो वधेन नि दुर्योण आवृणङ्मृध्रवाचः ॥

நீ சூரியனின் ஒரு சக்கரத்தை இழுத்து வெளிக்கொணர்ந்தாய்; குத்ஸனுக்குப் பயணத்திற்காக இன்னொரு விரிந்த பாதையையும் அமைத்தாய். மூக்கற்ற தஸ்யுக்களை நீ உன் அடியால் நசுக்கினாய்; வஞ்சக-வாக்குடையவர்களை இருளின் தீய கருவறையில் அடைத்தாய்—ஒளியின் உண்மைப் பாதை முன்னே செல்லும்படியாக.

Mantra 11

स्तोमासस्त्वा गौरिवीतेरवर्धन्नरन्धयो वैदथिनाय पिप्रुम् । आ त्वामृजिश्वा सख्याय चक्रे पचन्पक्तीरपिबः सोममस्य ॥

கௌரிவீதியின் யாக-அர்ப்பணத்தில் ஸ்தோத்திரங்கள் உம்மை வளர்த்தன; வைததினன் (ருத-வினியோகத்தை நாடுபவன்) பொருட்டு பிப்ருவை நீர் அடக்கினீர். ருஜிஷ்வா உம்மை நண்பனாக்கினான்; பங்குகளைச் சமைத்து, இந்தச் சோமத்தை நீர் அருந்தினீர்—நண்பனும் வீரக் காவலனுமாய் செயலில் இறங்கினீர்.

Mantra 12

नवग्वासः सुतसोमास इन्द्रं दशग्वासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । गव्यं चिदूर्वमपिधानवन्तं तं चिन्नरः शशमाना अप व्रन् ॥

நவக்வர்கள் பிழிந்த சோமத்துடன், தசக்வர்கள் தங்கள் ஸ்துதி-அர்க்கங்களுடன்—இந்திரனைப் போற்றிப் பாடுகின்றனர். மூடப்பட்டு அடைக்கப்பட்டிருந்த பசுக் கூடத்தையும் அவர்கள் மனிதர்கள், முயன்று உழைத்து, உடைத்து திறந்தனர்—மறைந்த ஒளி மறைப்பிலிருந்து வெளிவரும்படி.

Mantra 13

कथो नु ते परि चराणि विद्वान्वीर्या मघवन्या चकर्थ । या चो नु नव्या कृणवः शविष्ठ प्रेदु ता ते विदथेषु ब्रवाम ॥

மகவனே! அறிந்தவனும் உமது சுற்றல்களை—நீர் நிறைவேற்றிய வீரச் செயல்களை—எவ்வாறு முழுதும் பின்தொடர முடியும்? மேலும், மிகவலிமையனே! நீர் இப்போது உருவாக்கும் புதிய செயல்கள்—அந்த உமது ஆற்றல்களையே நாம் விததங்களில் (யாகச் சபைகளில்) உரைப்போம்.

Mantra 14

एता विश्वा चकृवाँ इन्द्र भूर्यपरीतो जनुषा वीर्येण । या चिन्नु वज्रिन्कृणवो दधृष्वान्न ते वर्ता तविष्या अस्ति तस्याः ॥

இந்திரா! இவை அனைத்தையும் நீயே நிறைவேற்றினாய்—பலவும், எல்லையற்றவையும்—உன் பிறப்பினாலேயே, உன் வீரிய-பலத்தினாலே. வஜ்ரினே! வல்லமையில் துணிந்தவனாய் நீ இன்னும் எதைச் செய்தாலும், உன் அந்த தவிஷீ (பெருஞ்சக்தி)க்கு எல்லையும் இல்லை; அதை அடக்கும் திருப்புமுனையும் இல்லை.

Mantra 15

इन्द्र ब्रह्म क्रियमाणा जुषस्व या ते शविष्ठ नव्या अकर्म । वस्त्रेव भद्रा सुकृता वसूयू रथं न धीरः स्वपा अतक्षम् ॥

இந்திரா! உருவாக்கப்படுகின்ற இந்த பிரஹ்மம் (ஸ்தோத்திரம்) உனக்கு இன்பமளிக்கட்டும்; மிகவலிமையனே! உனக்காக நாங்கள் இந்நவீன கர்மங்களைச் செய்தோம். நல்வாழ்வைத் தரும், நன்கு செய்யப்பட்ட, வசுவை நாடும்—அழகிய ஆடைபோல்; மேலும் ரதம்போல்—தீரர், திறமையாளர் இதைச் செதுக்கியுள்ளனர்.