Sukta 87

Mantra 1

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत् । प्र शर्धाय प्रयज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे ॥

உங்கள் மாபெரும் ‘மதி’கள் விஷ்ணுவை நோக்கி முன்னே செல்லட்டும்—மருத்களுடன் இருப்பவனான விஷ்ணுவை நோக்கி, மலைப்பிறப்பான (கிரிஜா) மருத்களே. யாகத்திற்குத் தகுந்த ‘சர்த’ (கூட்டம்) நோக்கி, இன்பமளிக்கும் சக்தி நோக்கி, ஆனந்தமிகு ஹவிஸை விரும்பும் வலிமைமிக்கவனை நோக்கி; இடிமுழக்கமே அதன் வ்ரதம் (நியமம்) ஆகிய அந்தப் பேராற்றல் நோக்கி—முன்னே பாயட்டும்.

Mantra 2

प्र ये जाता महिना ये च नु स्वयं प्र विद्मना ब्रुवत एवयामरुत् । क्रत्वा तद्वो मरुतो नाधृषे शवो दाना मह्ना तदेषामधृष्टासो नाद्रयः ॥

மகிமையில் பிறந்தவர்களும், இன்றும் தாமே தங்கள் ‘வித்மனா’ (அறிவால்) அதை அறிவிப்பவர்களும்—அவர்கள் முன்னே செல்கின்றனர், ஓ எவயாமருத் (மருத்களே). ‘க்ரது’ (சங்கல்பம்) மற்றும் வலிமையால்—அதுவே உங்கள் எதிர்க்க முடியாத ஆற்றல்; தானத்தின் பெருமையால்—அதுவே அவர்களுடையது; தாக்கமறியாதவர்களாய், உறுதியான கற்கள் போல், அவர்கள் நிலைத்து நிற்கின்றனர்.

Mantra 3

प्र ये दिवो बृहतः शृण्विरे गिरा सुशुक्वानः सुभ्व एवयामरुत् । न येषामिरी सधस्थ ईष्ट आँ अग्नयो न स्वविद्युतः प्र स्यन्द्रासो धुनीनाम् ॥

விரிந்த மாபெரும் விண்ணிலிருந்து பாடல்-வாக்கை கேட்பவர்கள்—ஒளிர் ஜ்வாலையுடன், நன்கு அழகுற—அவர்கள் முன்னே செல்கின்றனர், ஓ எவயாமருத். அவர்களின் ‘சதஸ்த’ (பொது அமர்வு) இடத்தில் அவர்களின் தூண்டும் ஆற்றல் தளராது; தம் மின்னொளியுடன் விளங்கும் அக்னிகளைப் போல, அவர்களின் ‘துனி’ (இடிமுழக்க-சக்தி)களின் நடுக்க ஓடைகள் பாய்கின்றன.

Mantra 4

स चक्रमे महतो निरुरुक्रमः समानस्मात्सदस एवयामरुत् । यदायुक्त त्मना स्वादधि ष्णुभिर्विष्पर्धसो विमहसो जिगाति शेवृधो नृभिः ॥

அவன் மகத்துவத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு—விரிந்த நடை கொண்டவன்—அதே பொதுச் சபை-ஆசனத்திலிருந்து முன்னே சென்றான், ஓ மருதர்களே. அவன் தன் சொந்த ஸ்வபாவ-வலத்தால் (சக்திகளை) யோஜித்தபோது, பொங்கும் ஓட்டங்களின் வழியே எதிர்ப்புப் படைகளை வென்று, பெரும் தடைகளைத் தாண்டிச் செல்கிறான்—மனிதர்க்கு சிவம்/நன்மையை வளர்ப்பவன் அவன்.

Mantra 5

स्वनो न वोऽमवान्रेजयद्वृषा त्वेषो ययिस्तविष एवयामरुत् । येना सहन्त ऋञ्जत स्वरोचिषः स्थारश्मानो हिरण्ययाः स्वायुधास इष्मिणः ॥

ஒலிக்கும் நாதம்போல் உங்கள் வலிமைமிக்க ‘வ்ருஷ’ (புல்-வலிமை) அனைத்தையும் நடுங்கச் செய்கிறது—கடுமை, வேகம், பேராற்றல்—ஓ மருதர்களே. அந்தச் சக்தியாலேயே நீங்கள் தாங்கி வென்று, ஒளியில் பிரகாசிக்கிறீர்கள், சுயஜ்யோதி; உறுதியான கதிர்களுடன், பொன்னிறம், தாமே ஆயுதமுடையோர், ஊக்கமூட்டுவோர்—சுருங்கிய தேஜஸின் சக்திகள்போல் (நீங்கள் இயங்குகிறீர்கள்).

Mantra 6

अपारो वो महिमा वृद्धशवसस्त्वेषं शवोऽवत्वेवयामरुत् । स्थातारो हि प्रसितौ संदृशि स्थन ते न उरुष्यता निदः शुशुक्वांसो नाग्नयः ॥

அளவிலாதது உங்கள் மகிமை, ஓ வளர்ந்த வலிமையுடையோரே; உங்கள் கடும் வலிமை எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும், ஓ மருதர்களே. ஏனெனில் நீங்கள் முன்னே தள்ளும் ஊக்கத்தில் உறுதியாக நிற்கிறீர்கள், பொதுக் காட்சியில் வெளிப்படையாக; நிந்திப்போரிடமிருந்து எங்களை காப்பாற்றுங்கள்—அக்னிகளைப் போல எரிந்து ஒளிர்வோரே.

Mantra 7

ते रुद्रासः सुमखा अग्नयो यथा तुविद्युम्ना अवन्त्वेवयामरुत् । दीर्घं पृथु पप्रथे सद्म पार्थिवं येषामज्मेष्वा महः शर्धांस्यद्भुतैनसाम् ॥

ஓ மருத்களே, சுமக (நல்ல யாகம் உடைய) அந்த ருத்ரர்கள்—அக்னிகளைப் போல, மிகுந்த த்யும்னம் (ஒளி-மகிமை) உடையவர்கள்—எங்களைப் பாதுகாப்பாராக. அவர்கள் விரித்துப் பரப்புவது நீளமும் அகலமும் கொண்ட பார்திவ ஸத்மம் (பூமியிலுள்ள இல்லம்); அவர்களுடைய யாத்திரைகளில், அற்புத வல்லமை உடைய, குற்றம் சுமத்த இயலாத, மாபெரும் சர்தங்கள் (படைகள்/கணங்கள்) நகர்கின்றன.

Mantra 8

अद्वेषो नो मरुतो गातुमेतन श्रोता हवं जरितुरेवयामरुत् । विष्णोर्महः समन्यवो युयोतन स्मद्रथ्यो न दंसनाप द्वेषांसि सनुतः ॥

ஓ மருத்களே, பகைமையற்ற (அத்வேஷ) பாதையில் எங்களிடம் வாருங்கள்; ஓ மருத்களே, பாடுபவனின் ஹவம் (அழைப்பு) கேளுங்கள். விஷ்ணுவின் மகத்துவத்திற்காக ஒருமித்த உந்துதலுடன் (ஸமன்யவ) எங்களிடமிருந்து வெறுப்புகளைத் துரத்துங்கள்—திறமையான ரதிகன் வழியைத் தூய்மைப்படுத்துவது போல—எங்களை பகைமைகளைத் தாண்டி வெற்றியுடன் அழைத்துச் செல்லுங்கள்.

Mantra 9

गन्ता नो यज्ञं यज्ञियाः सुशमि श्रोता हवमरक्ष एवयामरुत् । ज्येष्ठासो न पर्वतासो व्योमनि यूयं तस्य प्रचेतसः स्यात दुर्धर्तवो निदः ॥

யாகத்திற்குரிய (யஜ்ஞிய) ஓரே, எங்கள் யாகத்திற்கு வாருங்கள்; சுஷமி (நல்வாழ் அமைதி) நிலையில் எங்கள் ஹவம் (அழைப்பு) கேட்டு அதை காத்தருளுங்கள், ஓ முன்னோக்கி நடத்தும் மருத்களே. விரிந்த வ்யோமத்தில் மூத்த மலைகளைப் போல, நீங்கள் அந்த (ர்த/சத்திய)த்தின் ப்ரசேதஸ் (விழிப்புணர்வுடையோர்); பகைவரின் நிந்தை (நிதः)க்கு துர்தர்த (பிடிக்க இயலாத), அசைக்க முடியாதவர்களாக இருப்பீராக.