Sukta 6

Mantra 1

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशवोऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

உண்மையான ‘வஸு’ (செல்வ-நிதி) என நான் கருதுவது அந்த அக்னியே; பால்-சக்திகளான ‘தேனுக்கள்’ செல்லும் இல்லம் அதுவே. அதே இல்லத்திற்கே வேகமான குதிரைகள் ஓடுகின்றன; அதே இல்லத்திற்கே எப்போதும் புதுப்படும் வாஜின் (வலிமைமிக்கோர்) வலிமையைத் தூண்டுகின்றனர்—பாடுவோர்க்கு இஷா (போஷகத் தூண்டுதல்) மற்றும் வாஜ (வல-செழிப்பு) கொண்டு வா.

Mantra 2

सो अग्निर्यो वसुर्गृणे सं यमायन्ति धेनवः । समर्वन्तो रघुद्रुवः सं सुजातासः सूरय इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

நாம் போற்றும் அந்த அக்னியே ‘வஸு’ (செல்வ-நிதி); அவரிடமே தேனுக்கள் (பால்-சக்திகள்) ஒன்றுகூடுகின்றன. ஒன்றாகவே ரகு-த்ருவ (வேகமும் நிலையும் உடைய) குதிரைகள் வருகின்றன; ஒன்றாகவே சுஜாத (நல்ல பிறப்புடைய) சூரியன் போன்ற ஒளிமிக்கோர் வருகின்றனர்—பாடுவோர்க்கு இஷா (வளர்ச்சியின் தூண்டுதல்) கொண்டு வா.

Mantra 3

अग्निर्हि वाजिनं विशे ददाति विश्वचर्षणिः । अग्नी राये स्वाभुवं स प्रीतो याति वार्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ஏனெனில் அக்னி—விஷ்வசர்ஷணி (அனைவரையும் தாங்குபவன்)—மக்களுக்குப் ‘வாஜ’த்தை அளிக்கிறான்; அதாவது செயலாற்றும் வலிமையின் நிறைவு. மேலும் அக்னி, ஸ்வாபுவ (தன்னிறைவு/சுயசித்த) ஆக இருந்து, மகிழ்ந்தபோது ‘ரயி’ (செழிப்பு/இருப்பின் நிறைவு) நோக்கிச் செல்கிறான்; பாடுவோர்க்கு வர்ய (விரும்பத்தக்க) இஷா (போஷணத் தூண்டுதல்) கொண்டு வருகிறான்.

Mantra 4

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् । यद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

அக்னியே! உம்மை நாம் ஏற்றுகிறோம்—ஒளிமிக்கவனாய், தேவஸ்வரூபனாய், அஜரனாய். உமது மிக விரும்பத்தக்க சமித் எரியும்போது அது த்யுலோகத்தில் பிரகாசிக்கிறது; ஆகவே ஸ்தோதர்களுக்காக இஷ் (போஷணத் தூண்டல்/வளர்ச்சி) கொண்டு வா.

Mantra 5

आ ते अग्न ऋचा हविः शुक्रस्य शोचिषस्पते । सुश्चन्द्र दस्म विश्पते हव्यवाट् तुभ्यं हूयत इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

அக்னியே! ருசா (ஊக்கமூட்டும் ஸ்துதி) உடன் உமக்காக ஹவிஸ் கொண்டு வருகிறோம்—ஒளிரும் ஶோசிஷின் அதிபதியே. சுசந்திரனே, அதிசயமான விஷ்பதியே, ஹவ்யவாஹனே! உம்மை அழைக்கிறோம்; ஸ்தோதர்களுக்காக இஷ் (வளர்ச்சியின் தூண்டல்) கொண்டு வா.

Mantra 6

प्रो त्ये अग्नयोऽग्निषु विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । ते हिन्विरे त इन्विरे त इषण्यन्त्यानुषगिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

அந்த அக்னிகள் அக்னிக்குள் முன்னே செல்கின்றன; தேர்ந்தெடுக்கத்தக்க (வரணீய) எல்லாச் செல்வத்தையும் அவை வளர்க்கின்றன. அவை தள்ளிச் செலுத்துகின்றன, முன்னேற்றுகின்றன, இடையறாது இஷ்-ஐத் தூண்டுகின்றன—அந்த வளர்ச்சியை ஸ்தோதர்களுக்காக கொண்டு வா.

Mantra 7

तव त्ये अग्ने अर्चयो महि व्राधन्त वाजिनः । ये पत्वभिः शफानां व्रजा भुरन्त गोनामिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

அக்னியே! உன்னுடையவையே அந்த மகத்தான அர்ச்சிகள் (ஜ்வாலைகள்); அவை ‘வாஜ’ (வலிமை/வெற்றி-ஆற்றல்) நிறைந்து மிகுதியாக வளர்கின்றன. அவை வேகமான இயக்கங்களால் குதிரைக் குளம்புகளின் தடைகள்/வேலிகளை உடைத்து, ‘கோனாம்’ (மாடுகளின்) வ்ரஜங்களை (காப்பிடங்கள்/வேலிகள்) பிளந்து, ஒளிமிகு செல்வத்தின் ‘இஷ’ (வளர்ச்சி-உந்துதல்) கொண்டு வருகின்றன—அந்த வளர்ச்சியை ஸ்தோத்ரர்களுக்காக இங்கே கொண்டு வா.

Mantra 8

नवा नो अग्न आ भर स्तोतृभ्यः सुक्षितीरिषः । ते स्याम य आनृचुस्त्वादूतासो दमेदम इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

அக்னியே! எங்கள் ஸ்தோத்ரர்களுக்காக எப்போதும் புதுப்புதுத் ‘இஷ’ (வளர்ச்சி-உந்துதல்கள்) கொண்டு வா—அவை ‘ஸு-க்ஷிதி’ (நல்ல வாசஸ்தலம்/நல்ல இல்லம்) அளிப்பவையாக இருக்கட்டும். ‘ருச்’ (ஊக்கமூட்டிய வாக்கு) மூலம் அடைவோராகிய அவர்களில் நாமும் ஆகுவோமாக; நீ தூதனாய் ஒவ்வொரு இல்லத்திலும் இருப்பாயாக—ஸ்தோத்ரர்களுக்காக ‘இஷ’ கொண்டு வா.

Mantra 9

उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष आसनि । उतो न उत्पुपूर्या उक्थेषु शवसस्पत इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

சு-சந்திரனே (அழகொளி உடையவனே)! ஆசனத்தில் உள்ள ‘ஸர்பிஷ்’ (நெய்/கிருதம்) கொண்டு இரு ‘தர்வீ’களையும் (கரண்டிகள்) நீ நிரப்புகிறாய். மேலும் ‘உக்த’ங்களில் (ஸ்துதி-பாடல்களில்) எங்களை நிறைவு நோக்கி உயர்த்துகிறாய்—சவஸஸ்-பதியே (வலிமையின் அதிபதியே)! ஸ்தோத்ரர்களுக்காக ‘இஷ’ (வளர்ச்சி-உந்துதல்) கொண்டு வா.

Mantra 10

एवाँ अग्निमजुर्यमुर्गीर्भिर्यज्ञेभिरानुषक् । दधदस्मे सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

இவ்வாறு எங்கள் கீதங்களாலும் யாகங்களாலும் இடைவிடாது அஜரன், அயராத அக்னியை நிறுவுகிறோம். அவர் எங்களுள் சு-வீர்யம் (உத்தம வீர-வலிமை) பதியட்டும்; மேலும் அந்த விரைவு அசுவ-வலிமையும்; ஸ்தோத்ரர்களுக்காக வளர்ச்சியின் ஊக்கத்தை (இஷ்) இங்கே கொண்டு வருக.