Sukta 48
Sukta 5.48
Unclear in isolation; verse imagery suggests a cosmic formative power spreading waters in the cloud (often linked in RV diction to Parjanya/Indra’s rain-action or to a goddess-like māyā-power).
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், மேகத்தில் நீர்களைச் சேர்த்து வைத்தும், பரந்த உலகப் பரப்பை விரித்தும் செயற்படும் ‘மாயினீ/மாயின்’ எனும் வடிவமைக்கும் சக்தியைத் தியானிக்கிறது; மேலும் பகல்–இரவு ஒழுங்கை நிறுவும் வஜ்ரம் தாங்கிய வல்லமை பற்றிய குறிப்பையும் தருகிறது. இறுதியில், அழகிய ஆடை அணிந்த, நான்கு முகங்களுடைய, அளவிட முடியாத விரிவுடைய சக்தியாக வருணன் பெயரிடப்படுகிறார்; அவரிடமிருந்தே பக மற்றும் சவித்ரு போன்ற பகிரும் மற்றும் ஊக்குவிக்கும் தேவர்கள் விரும்பத்தக்க செல்வத்தை அருளுகின்றனர்.
Mantras
Mantra 1
कदु प्रियाय धाम्ने मनामहे स्वक्षत्राय स्वयशसे महे वयम् । आमेन्यस्य रजसो यदभ्र आँ अपो वृणाना वितनोति मायिनी ॥
எப்போது நாம் அந்த மகத்தானவரின் பிரியமான தாமம் (இருப்பிடம்) நோக்கி மனத்தைச் செலுத்துவோம்—தன் ‘ஸ்வக்ஷத்ர’ (சுயாதீன ஆட்சி-வலிமை) மற்றும் ‘ஸ்வயஶஸ்’ (சுயப் பிரகாசம்) உடைய மகன்? மேகத்தில் உள்ள நீர்களைத் தேர்ந்து எடுத்து, அந்த மாயினி (உருவாக்க-சக்தி உடைய) நெய்தல்-சக்தி தன் வடிவமைப்பு வலிமையால் பரந்த ‘ரஜஸ்’ (அந்தரிக்ஷப் பரப்பு) விரிக்கும்போது.
Mantra 2
ता अत्नत वयुनं वीरवक्षणं समान्या वृतया विश्वमा रजः । अपो अपाचीरपरा अपेजते प्र पूर्वाभिस्तिरते देवयुर्जनः ॥
அவை (சக்திகள்) வீர-வலிமையைத் தாங்கும் செயல்-அறிவு ‘வயுன’ ஐ விரிக்கின்றன; ஒரே பொதுவான ‘வ்ரத’ (ஒழுங்கு/நியதி) மூலம் முழு ‘ரஜஸ்’ (அந்தரிக்ஷம்) பரப்பையும் விரிவாக்குகின்றன. நீர்கள்—சில முன்னோக்கி, சில பின்னோக்கி—அசைந்து பொங்குகின்றன; மேலும் ‘தேவயு’ (தேவரை நாடும்) மக்கள் முன் எல்லைகளைத் தாண்டி முன்னே செல்கின்றனர்.
Mantra 3
आ ग्रावभिरहन्येभिरक्तुभिर्वरिष्ठं वज्रमा जिघर्ति मायिनि । शतं वा यस्य प्रचरन्त्स्वे दमे संवर्तयन्तो वि च वर्तयन्नहा ॥
பகலும் இரவும், கிராவ் (சோமப் பிழியும் கற்கள்) உடன், மாயி (உருவம் அமைப்பவன்) மிகச் சிறந்த வஜ்ரத்தை உயர்த்துகின்றான். அவனுடைய சொந்த இல்லத்தில் சக்திகள் தத்தம் ஒழுங்கில் நடக்கின்றன—நாட்களை ஒன்றாக்கியும், மீண்டும் அவற்றைத் தனித்தனியாகப் பிரித்தும் இயக்குகின்றன.
Mantra 4
तामस्य रीतिं परशोरिव प्रत्यनीकमख्यं भुजे अस्य वर्पसः । सचा यदि पितुमन्तमिव क्षयं रत्नं दधाति भरहूतये विशे ॥
அவனுடைய அந்த நடைமுறையை நான் காண்கிறேன்—பரசு (கோடரி) வெட்டைப் போல—முன்னுக்கு முன்னாக நிறுத்தப்பட்டதாக; அவனுடைய ஒளிமிகு உருவத்தின் முன்பக்கம் வெளிப்படுகிறது. மேலும், ஊட்டமிகு இல்லத்தில் அவன் ரத்தினத்தை வைத்திடும் போது, ஆதரவை வேண்டி அழைக்கும் விஷ் (குலம்/மக்கள்) க்காக அவன் அருளை நிலைநிறுத்துகிறான்.
Mantra 5
स जिह्वया चतुरनीक ऋञ्जते चारु वसानो वरुणो यतन्नरिम् । न तस्य विद्म पुरुषत्वता वयं यतो भगः सविता दाति वार्यम् ॥
அவன்—ஜிஹ்வையால் (நாவால்/வாக்கால்)—சதுரநீகன் (நான்கு முகம்/நான்கு ஒளி உடையவன்) இயக்கத்தில் எழுகின்றான்; அழகிய ஆடை அணிந்த வருணன், பகைமைப் பிரிப்பவனை எதிர்த்து முயல்கிறான். அவனுடைய முழு ‘புருஷத்வதா’ (முழுச் சக்தி) யை நாம் அளவிட இயலாது; ஏனெனில் அவனிடமிருந்தே பகன், சவித்ரு, விரும்பத்தக்க செல்வத்தை அளிக்கிறார்.
Frequently Asked Questions
The hymn’s final verse explicitly names Varuṇa, so Varuṇa is the clearest devatā. Earlier verses use ‘māyinī/māyin’ and rain-thunder imagery that can overlap with Indra/Parjanya language, but the culmination points to Varuṇa’s sovereignty and order.
In this context māyinī is a ‘shaper’ or ‘formative power’—the capacity that skillfully arranges and manifests, pictured as gathering the waters in the cloud and spreading out the wide realm.
Bhaga represents the apportioning of shares and good fortune, and Savitṛ represents the impelling power that sets things in motion. The verse presents their gift-giving as operating from, or grounded in, Varuṇa’s larger sovereignty and order.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.