Sukta 83

Mantra 1

अच्छा वद तवसं गीर्भिराभिः स्तुहि पर्जन्यं नमसा विवास । कनिक्रदद्वृषभो जीरदानू रेतो दधात्योषधीषु गर्भम् ॥

இந்த ஊக்கமூட்டும் கீர்த்திவாக்குகளால் அந்த வல்லவனை நோக்கிப் பேசு; நமஸ்காரத்துடன் பர்ஜன்யனைப் புகழ்ந்து அவனை அருகே அழை. கர்ஜிக்கும், விரைவாக அளிக்கும் வலிமைமிகு காளைபோல், அவன் ஓஷதிகளில் ரேதஸ்—உயிர் விதை—நிறுத்துகிறான்; பூமியின் இயல்பில் வளர்ச்சியின் மறைந்த கருவை வைக்கிறான்.

Mantra 2

वि वृक्षान्हन्त्युत हन्ति रक्षसो विश्वं बिभाय भुवनं महावधात् । उतानागा ईषते वृष्ण्यावतो यत्पर्जन्यः स्तनयन्हन्ति दुष्कृतः ॥

அவன் மரங்களையும் தாக்குகிறான்; ரக்ஷஸ்களையும் அழிக்கிறான்; அவன் மாபெரும் ஆயுதத்தின் அச்சத்தால் எல்லாப் புவனமும் நடுங்குகிறது. இடியுடன் முழங்கும் பர்ஜன்யன் துஷ்கிருதர்களைத் தண்டிக்கும்போது, குற்றமற்றவர்களும் கூட அசைந்து நடுங்குகின்றனர்.

Mantra 3

रथीव कशयाश्वाँ अभिक्षिपन्नाविर्दूतान्कृणुते वर्ष्याँ अह । दूरात्सिंहस्य स्तनथा उदीरते यत्पर्जन्यः कृणुते वर्ष्यं नभः ॥

ரதிகன் சாட்டையால் தன் குதிரைகளை ஓட்டுவது போல, அவன் அவற்றை முன்னே செலுத்துகிறான்; மழையின் தூதர்களை வெளிப்படையாக வெளிக்கொணர்கிறான். பர்ஜன்யன் மழைச் சுமை கொண்ட மேகத்தை உருவாக்கும்போது, தொலைவிலிருந்து சிங்கத்தின் கர்ஜனை போன்ற இடிமுழக்கங்கள் எழுகின்றன.

Mantra 4

प्र वाता वान्ति पतयन्ति विद्युत उदोषधीर्जिहते पिन्वते स्वः । इरा विश्वस्मै भुवनाय जायते यत्पर्जन्यः पृथिवीं रेतसावति ॥

முன்னே உயிர்க் காற்றுகள் (வாயுக்கள்) வீசத் தொடங்குகின்றன; மின்னொளிச் சக்திகள் தாவி ஓடுகின்றன. மூலிகைகள் எழுந்து விழித்தெழுகின்றன; ஸ்வஃ (வானுலகம்) தன் வளத்தால் பெருகுகிறது. பர்ஜன்யன் பூமிக்கு ரேதஸ் (படைப்பின் விதை) பொழியும்போது, எல்லாப் புவனத்திற்கும் ஊட்டமளிக்கும் சக்தி பிறக்கிறது.

Mantra 5

यस्य व्रते पृथिवी नन्नमीति यस्य व्रते शफवज्जर्भुरीति । यस्य व्रत ओषधीर्विश्वरूपाः स नः पर्जन्य महि शर्म यच्छ ॥

யாருடைய விரதம் (நியதி) காரணமாகப் பூமி வணங்கி விளைவை அளிக்கிறதோ; யாருடைய விரதத்தால் கடினக் குளம்புடைய வலிமைகள் தள்ளிச் செலுத்தப்பட்டு முன்னே பாய்கின்றனவோ; யாருடைய விரதத்தால் மூலிகைகள் பல்வடிவம் (விசுவரூபம்) பெறுகின்றனவோ—அந்த பர்ஜன்யன் எங்களுக்கு மாபெரும் சாந்தியும் அடைக்கலமும் அருள்வானாக.

Mantra 6

दिवो नो वृष्टिं मरुतो ररीध्वं प्र पिन्वत वृष्णो अश्वस्य धाराः । अर्वाङेतेन स्तनयित्नुनेह्यपो निषिञ्चन्नसुरः पिता नः ॥

மருத்களே, எங்களுக்காக வானத்திலிருந்து வரும் மழையைத் தயார் செய்யுங்கள்; வृष்ண (வலிமை) கொண்ட குதிரையின் ஓடைகளைப் பாயச் செய்யுங்கள். இந்த இடியுடன் இங்கே வாருங்கள்; நீர்களைச் சிந்தி, அசுரா, எங்கள் தந்தைபோன்ற காவலனாக இருங்கள்.

Mantra 7

अभि क्रन्द स्तनय गर्भमा धा उदन्वता परि दीया रथेन । दृतिं सु कर्ष विषितं न्यञ्चं समा भवन्तूद्वतो निपादाः ॥

இடியே (ஸ்தனயித்னு), உரக்க முழங்கு; எங்களுள் செயல்வினையின் கருவை நிறுவு. நீர்சுமக்கும் ரதத்தில் சுற்றிச் சுழல். கீழ்நோக்கித் திரும்பிய, திறந்த த்ருதி (தோல்-பை)யை நன்றாக இழுத்து விடு—மேடுகளும் பள்ளங்களும் சமமாய், நீரால் நிறைந்து விளங்கட்டும்.

Mantra 8

महान्तं कोशमुदचा नि षिञ्च स्यन्दन्तां कुल्या विषिताः पुरस्तात् । घृतेन द्यावापृथिवी व्युन्धि सुप्रपाणं भवत्वघ्न्याभ्यः ॥

மகத்தான கோஷம் (பாத்திரம்) இலிருந்து மேலிருந்து ஊற்றுவாயாக; முன்னிலையில் திறந்த குல்யைகள் (நீர்வழிகள்) ஓடிப் பாயட்டும். க்ஹ்ருத-செல்வத்தால் த்யாவா-ப்ருதிவீயை அபிஷேகம் செய்; அ஘்ன்யைகளுக்கு (அவத்யமான கோ-சக்திகளுக்கு) சுப்ரபானம்—சிறந்த பானம்—உண்டாகட்டும்.

Mantra 9

यत्पर्जन्य कनिक्रदत्स्तनयन्हंसि दुष्कृतः । प्रतीदं विश्वं मोदते यत्किं च पृथिव्यामधि ॥

ஓ பர்ஜன்யா, நீ மீண்டும் மீண்டும் முழங்கிக் குரலெழுப்பி, ஸ்தனயித்‌ன (இடியொலி) செய்து, துஷ்க்ருத—தீச்செயலும் அநீதியும்—அடக்குகின்றாய். அதற்குப் பதிலாக இவ்வுலகம் முழுதும் மகிழ்கிறது—பூமியின் மேல் உள்ள யாவும்.

Mantra 10

अवर्षीर्वर्षमुदु षू गृभायाकर्धन्वान्यत्येतवा उ । अजीजन ओषधीर्भोजनाय कमुत प्रजाभ्योऽविदो मनीषाम् ॥

நீ மழை பொழிந்தாய்; மேலும் மழையை உறுதியாகப் பிடித்திருக்கத் தக்கவாறு உயர்த்தினாய், வறண்ட இடங்களும் கடந்து செல்லப்படும்படி. உணவிற்காக ஓஷதிகளை நீ உருவாக்கினாய்; அப்படியெனில் தலைமுறைகளுக்காக எந்த மநீஷா—அறிவின் ஊக்கம்—நீ கண்டடைந்தாய்?